மனைவியின் மன்மத லீலைகள் - பகுதி - 18

 மதியம் சலீம் முன்னாடி ஷால் இல்லாம போயி நின்னேன் ... அப்ப என் கனிகள் இப்படித்தான காட்சி அளித்திருக்கும் ...


அடியேய் அது காதல் அதுவும் பார்க்காமலே இதயத்துல ஆரம்பிச்சி கண்கள்ல முடியிற புனிதமான காதல் ... நீ பண்றதுக்கு பேர் கள்ளக்காதல் ...


என் உள்மனம் எச்சரிக்க... பல பல யோசனையில் படத்தையே தொடர்ந்து பார்த்தேன் ...

என்னவோ தெரியலை பலதடவை பார்த்த படம் தான் ஆனா என்னமோ முதல்தடவை பாக்குற மாதிரி ஆர்வத்தோட பார்த்தேன் ...

சலீமும் அனிதாவும் சேருவங்களா ?

அப்படியே பார்த்துக்கொண்டே வர கிளைமாக்ஸ் நெருங்கிவிட்டது ...

பாத்ரூமில் அனிதா குளிக்க வெளில சலீம் அனிதா வாங்கி குடுத்த ஸ்வொட்டர் போட்டுக்கொண்டு கிட்டார் வாசிக்கிறான் ...

அனிதாவும் குளித்து முடித்து வெளில வர ... சலீம் சென்று கதவை திறக்க அவ்ளோதான் சலீம் நீங்க தான் சலீமா ?

ஆமா நீங்க அனிதாவா ?

ஆமாம் இது நான் அனுப்புன ஸ்வெட்டர் தான் ...

ஆ கமலி ...

சூர்யா ....

ஐ லவ் யு அனிதா ...

ஐ லவ் யு சலீம் ...

இந்த மஞ்சள் புடவைல நீ எப்படி இருக்க தெரியுமா ?

எப்படி இருக்கேன் ?

எலுமிச்சை நிறத்துல சும்மா தகதகன்னு மின்னுற ... நீ எது புடவை எதுன்னே தெரியலை ...

ம்ம்ம் ...

எலுமிச்சையை ரசிச்சது போதும் உள்ள வச்சிருக்கியே ரெண்டு மாம்பழம் அதை காட்டுடி ...

என்ன சூர்யா இப்பதான் பார்த்தோம் அதுக்குள்ளே மாம்பழத்தை கேக்குறீங்க எல்லாம் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் தான் ...

எனக்கும் கல்யாணம் ஆகிடிச்சி உனக்கும் கல்யாணம் ஆகிடிச்சி இன்னும் ஏன்டி காத்திருக்கணும் வாடி ...




சூர்யா வேணாம் சூர்யா ...

அனிதா எனக்கு வேணும் அனிதா ... அவனும் என்னை அணைக்க ... நானும் அவனை அணைக்க ....

என்ன சூர்யா கண்கள்ல ஆரம்பிச்சி இதயத்தில் முடிவதுதான் காதல் ஆனா நம்ப காதல் இதயத்தில் ஆரம்பிச்சி கண்களில் முடிவதுன்னு சொன்னீங்க ஆனா அதுக்குள்ளே என் ஜாக்கெட்ட அவுத்துட்டீங்க ?

அனிதா அது சூர்யாவின் காதல் இது என்னோட காதல் ...

ஆனா நம்மோட காதல் ""கண்களில் ஆரம்பிச்சி கனிகளுக்கு வந்து காலுக்கு இடையில் முடிவது"" ... ம் கமான் டார்லிங் காலை விரி ...


இருவரும் கூடிப்பினைய ... சூர்யா ....


தேவயானியின் குரல் கேட்டு நானும் சுயநினைவுக்கு வர .... உண்மையில் காதல் கோட்டை கிளைமேக்ஸ் வந்துடுச்சி ... அங்கே சூர்யாவும் தேவையானியும் ஒன்று சேர்ந்துவிட்டனர் ...

ஆமாம் சூர்யாவும் கமலியும் ... இல்லை இல்லை அனிதாவும் சலீமும் ... கட்டிப்பிடித்து தங்கள் காதலில் ஒன்று சேர்ந்துவிட்டார்கள் ...

ஐயோ இது என்ன கிளுகிளுப்பு ... என் கல்லூரி காலத்தில் திலீப்பும் காயத்திரியும் காதலிச்சதை ஏக்கத்தோடு பார்த்தது தான் ஞாபகம் வந்தது ...

ச்ச இந்த மாதிரி ஆசையா ஒருவாட்டி கூட கட்டிபிடிச்சதில்லை ... யாரு ? யாரா என் புருஷன் தான் ...

எனக்கும் தூக்கம் கண்ணை கட்ட அப்படியே தூங்கியும் போனேன் ...

காலை என்மகனின் அழுகை தான் என்னை எழுப்பியது ...

அவசரமாக எழுந்து அவனுக்கு பால் குடுத்துட்டு ... அன்றைய காலை பொழுது விறுவிறுப்பாக ஆரம்பித்தது ...

ஊருக்கு போன புருஷனுக்கு போன் பண்ணி என்ன ஆச்சின்னு கேட்க ...

ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை ... ஜஸ்ட் ஸ்டொன் தான் நான் நாளைக்கு வந்துடுவேன்னு சொன்னார் ...

தாங் காட் அலைய வேண்டியது இல்லை ... நானும் ஆபிஸ் கிளம்பிவிட்டேன் ...

சலீமை எப்படி எதிர்கொள்ள போகிறேன் ?!?!?!

என்ன செய்ய போறாரோ ... வேணும்னே புடவை கட்டிக்கொண்டு போனேன் ...

மனுஷனுக்கு டோட்டலா மூட் அவுட் ஆகணும்னு முடிவு பண்ணிக்கொண்டு போனேன் ...

ஆனா அது ஒரு மஞ்சள் நிற பிளைன் சாரி ...

என்னுடைய கல்யாண நாளுக்காக என் புருஷன் வாங்கி குடுத்தது ...

வாவ் ... காதல் கோட்டை தேவயானி மாதிரி சூப்பரா இருக்க ...

சலீம் சொல்லவும் எனக்கு தேத்து இரவு கண்ட கனவெல்லாம் கண் முன் வந்து போனது ...

அப்டின்னா இந்த டிரஸ் அவ்ளோ ஃபேமஸா ?

தாங்ஸ் சார் !

நான் வாங்கி குடுத்த மஞ்சள் சுடிதாரை விட இந்த மஞ்சள் புடவை இன்னும் கிளாஸா இருக்கு !

என் ஹஸ்பெண்ட் வாங்கி குடுத்தது ...

ம் அவர் முழுசா பார்த்தவர் ... அதான் அனுபவிச்சு வாங்கிருக்கார் நமக்கு தான் அந்த குடுப்பனை இல்லை ...

சார் வேண்டாம் அப்புறம் அவ்ளோதான் ...



சரி சரி கமிங் டூ பிசினஸ் ... இந்த பார்ட்டி என்ன ஆச்சி அவர் கணினியை காட்டிக்கொண்டே கேட்க ...


எந்த பார்ட்டி சார் ?

அதான் அன்னைக்கு போயிட்டு திரும்பி வந்தோமே துபாய் பார்ட்டி ...

நான் அருகில் சென்று கணினியை பார்க்க அவரோ கணினியின் திரையைப் பார்க்காமல் என்னையே திருட்டு தனமாக பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்

‘இந்நேரத்திற்கு இவர் நம்மை மனசுக்குள்ளேயே நிர்வாணப்படுத்தி, கற்பழிச்சு இருப்பார் ..’ என்று எனது உள்ளத்தில் தாறுமாறாக எண்ணம் ஓட, எனது பேண்டி நனைய ஆரம்பித்தது.

“அனிதா இந்த மாதிரி கஸ்டமர் எல்லாத்தையும் பாலோ பண்ணிகிட்டே இருக்கணும் அப்பத்தான் கரெக்ட் பண்ண முடியும் ... சோ அவரை பிடிக்க முடியுமா?

முடியும் சார் இன்னைக்கு பிடிச்சிடறேன் ...

இன்னைக்கேவா ?

ஆமாம் சார் ...

ம் இது என்ன சேல்ஸ் ரிட்டர்ன் வந்துருக்கு கல்பனாவை கூப்பிட்டு இது என்னான்னு கேளுங்க ...

எது சார் ?

இதான் என்று அவர் கணினியை காட்ட ...

நான் மெதுவாக புன்சிரிப்பு சிரித்த படியே அவர் அருகில் சென்றேன். அவரது தோளுக்கு பக்கத்தில் குனிந்துக்கொண்டு நான் கணினி திரையைப் பார்க்க, அவரது மூச்சு காற்று என் கன்னத்தில் பட்டது. எனது மனம் தாறுமாறாய் அடித்துக்கொண்டது.

கூடவே அவரது சென்ட் வாசம் வேற ... அன்னைக்கு தியேட்டர்ல இதே சென்ட்... எனது மனம் என் முன்னால் இருந்த திரையிலேயே இல்லை..!

அனி இந்த புடவைல ரொம்ப ரொம்ப அழகா இருக்க என்றார் ...

இதை எத்தனை வாட்டி சொல்லுவீங்க ?

நெருக்கத்துல பார்த்ததும் பத்திக்கிச்சி ...

பார்த்து எறிஞ்சிட போகுது ...

அணைச்சிடுவோம் ...

ம் ... நான் போயி கல்பனாவை வர சொல்றேன் ...

நான் சற்று தூரம் சென்று, திரும்பி பார்க்க ... என் மனதில் இனம் புரியாத ஒரு குருகுருப்பு! ‘ஏய்! என்ன நினைச்சுக்கிட்டு நீ இப்படி எல்லாம் நடந்துக்கிறே..!’ என்று என்னை நானே கடிந்துக்கொண்டாலும், என்னில் தோன்றிய குறுகுறுப்பு அடங்கவில்லை.

ஆனால் கண் இமைக்கும் நேரம் தான் ... சலீம் எனக்கு முன்பாக வந்து கதவை சாத்தி தாழ்ப்போட்டார் .
"" சார் ஏன் தாப்பாழ் போட்டீங்க "" என்று கேட்ட என் குரலை என்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை. பயத்தில் குரலே மாறிவிட்டு இருந்த்து. நடுக்கம் வேறு!அருகில் வந்த சலீம் , என்னை பார்த்தார் .

அவரது கண்களை சந்தித்த என் கண்கள் தாமாக தாழ்ந்தன. எனது உடலை தாங்கி நின்ற கால்கள் வலிமையை இழந்தன. நான் பக்கத்தில் இருந்த டேபிலை பிடித்துக்கொண்டேன்.

“ஏன் இப்படி சப்போர்ட்டுக்கு டேபிளை பிடிக்கிற என்னை பிடிக்கலாமே ...” என்று கேட்ட படியே சலீம் , என்னை இறுக்கி பிடித்து அனைத்துக்கொண்டார் .

அவரது இரும்பு பிடியில் என் எலும்புகள் அனைத்து நொறுங்கி விடும் போல ஆனது. இருந்தாலும் எனக்கு அது பிடித்து இருந்தது. “இதுக்காக நான் எவ்வளவு நாள் காத்து இருந்தேன் தெரியுமா!” என்று கேட்ட படி அவர் என்னை விடுவித்துவிட்டு, என் கண்களுக்குள் எதையோ தேடினார் . நான் மருண்டு போய் விழிக்க,

“ஆஆ.. ஐ லவ் யூ வெரி மச்..” என்ற படி அவர் என்னை இழுத்து என் உதடுகளில் தன் உதடுகளைப் பதித்தார் .என் உதடுகளை கடிப்பதும், சப்புவதும், உறுஞ்சுவதுமாய் இருந்த அவர் , மெல்ல என் வாயை தனது நாவினால் திறக்க செய்து, அதனுள் விட்டு சுழற்றினார் .

உதட்டு முத்தத்தை முழுமையாக அறிந்து இராத எனக்கு எல்லாம் புதுமையாக இருந்தது. ‘உதட்டு முத்ததத்தில் இவ்வளவு இன்பமா?’ என்று நான் எண்ணிக்கொண்டு இருந்த நான் அரை மயக்க நிலையை அடந்தேன். மெதுவாக அவரது ஒரு கை என் மார்பின் மீது பட்டும் படாமல் பட்டது. மெல்ல அவரின் கை முன்னேறி என் பால் குடங்களின் மேல் பட்டது ...

நான் எதுவும் எதிர்ப்பு சொல்லாமல் நிற்க அவர் உற்சாகத்துடன் அவற்றை உருட்டி பிசைந்தார் . எனக்கு லேசாக வலித்தது. இருந்தாலும் கண்டுக்கொள்ளவில்லை.

சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் எனது பால் குடங்களுடன் விளையாடிய அவரது கைகள் எனது புடவையை தூக்கிவிட்டு, என் காலில் சரசரவென்று மேல் ஏறியது. என் தொடைகளை அடைந்த உடன், அதன் வழவழப்பை ரசித்த படியே அவர் அதனை தடவினார் . அவனது கை அதை தாண்டி மேலே செல்ல எத்தணிக்க...

அந்த நேரம் யாரோ கதவை தட்ட சட்டென்று இருவரும் விலகினோம் ...

நான் அவசரமாக உடைகளை சரிசெய்தபடி சென்று கதவை திறக்க அங்க நின்றது கல்பனா தான் ...




ம் வாங்க உங்களைத்தான் சார் கூப்பிட சொன்னார் ...


என்னடி வாங்க போங்கன்னு சொல்ற ...

இல்லை அவர்கிட்ட பேகிட்டு இருந்தனா அதான் சரி சரி போ ...

வெளியில் வந்து என் இருக்கையில் அமர ... ஆள் மூட ஸ்பாயில் பண்ணலாம்னு நினைச்சா அவருக்கு மூட் முட்டிகிட்டு வருது ...

ஆனால் என் நல்ல நேரம் அன்னைக்கு முழுக்க சலீம் ஆபிசில் பிஸியாகவே இருந்தார் ...

நானும் அவ்வப்போது அங்கிருந்த லேடி ஸ்டாப் எல்லோர்கிட்டையும் பேசிகிட்டு இருந்தேன் ...

அதுல ஒரு விஷயம் என்னான்னா சலீம் ஒரு ஜெண்டில் மேன் ! ஆமாங்க சலீம் பத்தி எல்லா பொண்ணுங்களும் அதான் பேசுறாளுங்க ஆளு நிமிர்ந்து கூட பார்க்க மாட்டான் என்று ...

அப்டின்னா அவர் சொன்னது உண்மை தானா ?

என்கிட்டே மட்டும்தான் இப்டி விழுந்துட்டாரா ? உலகத்துல உன்னை மட்டும் ஏன் பார்க்கணும்னு விண்ணை தாண்டி வருவாயா டயலாக் சொன்னது உண்மை தானா ?

அப்டின்னா ? அப்ப சொன்னாரே நான் டயலாக் சொல்றேன் டயலாக் அடிக்கலைன்னு ...

அப்டி என்ன என்கிட்டே இருக்கு ?

எனக்கு அவர் மனைவியின் முகம் கண் முன் வந்துபோனது ...

அவங்க சாத்தியமா பேரழகி ... ஆனா என்னை அவங்கள மாதிரி இருக்கேன்னு சொன்னாரே ...

அப்டின்னா நான் பேரழகியா? என்னை இப்டிலாம் பார்த்து பார்த்து ரசிக்க ஒருத்தன் இருக்கானா ?

இப்படியாக அந்த நாளும் கடந்துவிட ...

மாலை என்னை சலீம் அவரின் காரில் பிக்கப் பண்ணிக்கொண்டு செல்லும் வழியில் ...


கொஞ்சம் கிப்ட் வாங்கணும் கடைக்கு போலாமா ?

டைம் ஆகுமா சார் ?

இல்லை சின்ன கிப்ட் தான் ...

சரி சார் அப்ப போலாம் ...

நேராக ஒரு கடைக்கு செல்ல அங்க இரண்டு வயது குழந்தைக்கு தேவையான கிப்ட் அப்புறம் பத்து வயது குழந்தைக்கு ஒரு பிளே ஸ்டேஷன் எல்லாம் வாங்கினார் ...



எல்லாம் வாங்கிக்கொண்டு காரில் ஏற ...

எதுக்கு சார் இவளோ டாய்ஸ் ?



வீட்டுக்கு போயி பேசலாம் முதல்ல ராஜூவை அழைச்சுக்கிட்டு வா ...

வீட்டுக்கு போயா ? யார் வீட்டுக்கு ?
நானும் இறங்கி போயி ராஜூவை அழைத்துக்கொண்டு வர ...

அனிதா நான் உன்னை வழில டிராப் பண்ண வரலை ...

வேற என்ன சார் எங்காச்சும் போகணுமா ?

இல்லை உன் வீட்டுக்கு வரேன் ...

எதுக்கு சார் ?

என்ன அணி வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்ட வாங்கன்னு கூப்பிட மாட்டியா ?

சார் அதுக்கில்லை என்ன விஷயம்னு சொன்னா ...

ம் வர சண்டே என் பொண்ணுக்கு பர்த்டே அதுக்கு நீ வரணும் ...

அதுக்கு ஏன் சார் வீட்டுக்கு வந்து சொல்லணும் ?

நீ தான ஹஸ்பண்ட் கிட்ட கேக்கணும்னு சொன்ன ... பேமிலியோட வரணும்னு சொன்ன ...


ஆமாம் !

அதான் வரேன் ...

அப்டின்னா இருங்க நான் அவருக்கு போன் பண்றேன் எப்ப வருவாருன்னு தெரியலை ...

வீட்டுக்கு போயி பேசலாம் ...

நான் எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியாம வீட்டுக்கு போனோம் ...


சார் உக்காருங்க நான் அவருக்கு போன் பண்றேன் ....

ம் வர சொல்லுங்க ...

நான் எங்கத்த வர சொல்றது ? நேத்து நைட்டே ஊருக்கு போயிட்டார் அதை சொல்லாம அவர் ஆபிஸ் போயிருக்கார்னு சொல்லிட்டேன் ...

இப்ப ஊருக்கு போயிருக்கார்னு வேற சொல்லனுமா ?


வேண்டாம் சும்மா போன் பண்ற மாதிரி பண்ணுவோம்னு போனை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே போய்ட்டு வந்து ...

பேசிட்டேன் சார் அவர் வர ரொம்ப லேட் ஆகுமாம் ...நீங்க ...

கிளம்புங்கன்னு சொல்றியா ?

அப்டி இல்லை சார் ...

பிளீஸ் உன்கிட்ட ஒன்னே ஒன்னு கேக்குறேன் எனக்காக செய்வியா ?

என்ன சார் ?

அந்த சார் அதை கட் பண்ணு ... என்னை சலீம்னு கூப்பிடு !



ம் ... உங்களுக்காக ஓகேவா சலீம் ...

தாங்ஸ் அனிதா ...

சரி என்ன சாப்பிடுறீங்க ?

காபி டீ .

டீ காபி ஒன்னும் வேணாம் ... நீ போயி ஃபிரஷ் அப் ஆகி குழந்தையை டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு ரெடியாகி வா ... கொஞ்ச நேரம் ரிலாக்ஸ்சா பேசலாம் அதுக்குள்ளே உன் ஹஸ்பெண்ட் மிஸ்டர் ...

சிவக்குமார் !

ம் சிவக்குமார் சார் வந்துடுவார் ...

சரி சார் கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்கன்னு குழந்தையை தூக்கிக்கொண்டு பெட் ரூம் உள்ளே போனேன் ...

இவரை நம்ப முடியாதுன்னு கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டே வந்தேன் ...

ஆனால் அந்த இரவு ஒரு மறக்கமுடியாத இரவாகிப்போனது ...

நான் ராஜூவை பால் குடுத்து தூங்க வைத்துவிட்டு ஃபிரஷ் அப் ஆகி ஒரு சுடிதார் போட்டுக்கொண்டு வந்து அவர் எதிரில் அமர்ந்தேன் ... இந்தமுறை ஷால் போட மறக்கலை ...

நட்பின் அடிப்படையில் பேச ஆரம்பித்தோம் ... அவரின் சொந்த ஊர் திருச்சி என்றும் படிப்பிற்காக சென்னை சென்று அப்புறம் கல்யாணம் பண்ணி பெங்களூர் வந்து இங்கேயே தொழிலும் செய்வதாக சொன்னார் ... இப்படித்தான் ஆரம்பம் ஆனது எங்கள் உரையாடல் ...


அப்போது பெங்களூரில் மழைக்காலம் என்பதால் மெல்ல மழை பெய்ய ஆரம்பித்து நல்ல மழையாக பெய்ய ஆரம்பித்தது ...


சலீம் ரொம்ப நேரமாச்சு எதுனா சாப்புடுறீங்களா ?

ம் சாப்புடுவதை விட எதுனா கொரிக்கலாம் ...

ம் என்ன செய்யலாம் ...

இந்த மழை நேரத்துக்கு சூடா எதுனா குடுத்தா நல்லா இருக்கும் ...

ம் பஜ்ஜி போடவா ?

ம் நானும் ஹெல்ப் பண்ணவா ?

ஆகா வேண்டாம் வேண்டாம் நானே போட்டு தரேன் ...

அதெல்லாம் முடியாது வாங்க சேர்ந்தே செய்வோம் ...

அப்டின்னா எதுக்கு வழக்கமான பஜ்ஜி செய்யணும் எதுனா வித்தியாசமா ஐ மீன் எதுனா முஸ்லீம் சைட் டிஷ் செய்யலாமே ...

வாவ் அப்டின்னா வீட்ல முட்டை வெங்காயம் மைதா பிரட் எல்லாம் இருக்கா ?

ம் இருக்கே ...

அப்டின்னா பிரட் எக் கட்லெட் செய்யலாமே ...

ம் !சூப்பர் ... நல்லா இருக்குமா ?

ம் நீ மைதாவை எடு .... வெங்காயத்தை கட் பண்ணு ...

அவரும் விறுவிறுப்பா ஆரம்பிக்க நானும் ஆர்வத்துடன் அவருக்கு உதவினேன் ...

அப்பப்பா லேசா அவரின் கை பட்டது மத்தபடி அவர் ரொம்ப புரஃபஷனா செய்து முடித்தார்

அதை அழகா அடுக்கி எடுத்துக்கொண்டு ஹாலில் இருந்த டீப்பாயில் வைத்துவிட்டு அருகருகில் அமர்ந்து சாப்பிட்டோம் ....

ம்ம்ம் சும்மா சொல்லக்கூடாது செம டேஸ்ட் ... வாவ் !

என்ன அனி புடிச்சிருக்கா ?

ம் சூப்பர் ...

கொஞ்சம் ஊட்டி விடேன் ...

ம் ஆசை தோசை அதெல்லாம் கிடையாது ...

ஹா ஹா....அப்டின்னா நான் ஊட்டி விடுறேன் ...

அதெல்லாம் வேண்டாம் ...

ஒரே ஒரு கடி .... அவர் நீட்ட நான் விலக மேலும் நெருங்க ...

நான் அங்கிருந்து எழுந்து கிச்சனுக்குள் ஓடிவிட்டேன் ...


பின்னாடியே வந்தவர் ... இதுல என்விரல் நுனி கூட உன் லிப்ல படாது ...

அதுக்குன்னு ...

ஹேய் ... ஒரு மாலை நேரம் மழை நேரம் சூடான கட்லெட் ... ஜஸ்ட் ரொமாண்டிக் பிளீஸ் வாங்கிக்கோ ...

நான் மறுத்தபடி தலை குனிந்து நிற்க ...

அதில் மறுப்பு இல்லை என்பதை சலீமுக்கா சொல்லித்தரனும் ?!

அவர் மேலும் நெருங்க ....

மெல்ல கட்லெட்டை எடுத்து என் உதட்டருகே கொண்டு வர ...

அத்தனை நெருக்கத்தில் அவரை பார்த்த நான் கண்களை மூட ...

அவரும் என்னை நெருங்கி என் வாயில் கட்லெட்டை வைக்க நான் மெல்ல வாய் திறந்து ஆ என்று வாங்கிக்கொள்ள ....

சொன்ன மாதிரி அவர் விரல் கூட படவில்லை ....

ஆனால் பட்டது அவரின் இதழ்கள் ...

ம் ... கட்லெட்டின் சுவையில் நான் என்னை மறந்து முனக ... அவர் என் இதழ்களை சுவைக்க ...

சில நிமிடங்கள் சுயம் மறந்து முத்தத்தை ரசித்து விட்டேன் ...

ஆனால் சில நிமிடங்கள் தான் ... அவரை தள்ளிவிட்டு மீண்டும் வந்து சோபாவில் உக்கார்ந்துவிட்டேன் ...

சாரி அனிதா கொஞ்சம் எக்ஸைட் ஆகிட்டேன் ...

சரி நீங்க கிளம்புங்க இன்னும் இருந்தா உங்களை சமாளிக்க முடியாது ...

அவரின் முகமும் வாட சட்டென்று எழுந்து போய் வாசல் கதவை திறக்கவெளியே கடுமையான மழை பெய்து கொண்டிருந்தது...




அவர் நினைச்சா ஒரே ஓட்டத்துல ஓடி கொஞ்ச தூரத்தில் நிற்கும் காருக்கு ஓடிப்போயி ஏறிவிடலாம் ...

இல்லையா நானும் ஒரு குடை குடுத்து அனுப்பி இருக்கலாம் ...

ஆனா ரெண்டு பேருக்குமே அந்த எண்ணம் இல்லை ...

அவர் கொட்டும் மழையை பார்த்துக்கொண்டே நிற்க ...



அவர் கடைசியாக பார்ப்பது போல என்னை திரும்பி பார்க்க...

இது சரிப்படாது அனிதா அவரோட கண் பார்வைக்கு மயங்காதன்னு என்னை நானே திடப்படுத்திக்கொண்டு நின்றேன் ...

அவரும் சோகமா கிளம்பி போயிட்டார் ...






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக