http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாமியும் மருமகளும் - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

சனி, 19 டிசம்பர், 2020

மாமியும் மருமகளும் - பகுதி - 2

சுவாமிநாதன் விஜயா தம்பதிகளின் மகன் பெயர் சிவக்குமார் அவனுக்கு வயது இருபத்தி ஐந்து ஆகிறது. சிவா பொறியியல் பட்டம் படித்து விட்டு தமிழக பொதுப்பணித் துறையில் வேலையில் இருக்கிறான். அவனுக்கு திருமணமாகி ஒரு வருடமாகிறது. அவன் மனைவி சீதாலட்சுமிக்கு இருபத்தி இரண்டு வயதாகிறது. அவளும் அரசு வேலையில் இருக்கிறாள். இருவரும் திருமணம் முடிந்தவுடன் இரண்டு வருடம் கழித்து குழந்தை பெற்றக் கொள்ளலாம் என முடிவு செய்திருக்கிறார்கள். சிவக்குமார் படிக்கும் போது படிப்பில் படு கெட்டிக்காரனாக இருந்தான். அவன் தாய் தந்தை இருவருமே ஆசிரியர்களாக இருந்த காரணத்தால் அவன் படிப்பின் அவசியத்தை புரிந்து கொண்டு சிறப்பாக படித்தான். அதனால் அவன் மீது விஜயாவுக்கு என்றுமே தனி பாசம் உண்டு. அவள் தன் மகனை இதுவரை எதற்காகவும் கண்டித்ததும் இல்லை தண்டித்ததும் இல்லை. அதே போல அவனும் வேறு எந்த தீய பழக்கங்களையும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை.


சீதாவும் அவனுக்கு ஏற்ற மனைவியாக இருந்தாள். அழகு அடக்கம் அமைதி இதுவே அவளது அடிப்படை குணங்களாக இருந்தது. சுவாமிநாதன் குடியிருக்கும் மாநகரத்தில் இருந்து ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள இன்னொரு நகரத்தில் சிவா தன் மனைவியுடன் வசித்து வந்தான். சிவாவிற்கும் சீதாவிற்கும் இந்த நகரத்தில் தான் வேலை என்பதால் இருவரும் இங்கே தனிக் குடித்தனம் வந்து விட்டார்கள்.

சீதா தன் வேலை சம்பந்தமாக ஒருவாரம் முகாம் போக வேண்டியதாகி விட்டது. அந்த சமயத்தில் ஊரில் இருந்த விஜயாவிற்கு பள்ளி ஒருவாரம் விடுமுறையாக இருந்தது. இங்கே தனியாக இருக்கும் மகன் சாப்பாட்டிற்கு சிரம்ப்படுவான்  என்று விஜயா சிவாவின் வீட்டிற்கு வந்து விட்டாள். அந்த பேருந்து சம்பவத்திற்கு பிறகு விஜயாவிற்கு பேருந்தில் ஏறவே பயமாக இருந்தது. அந்த சம்பவம் அவளுக்கு இனிமையான அனுபவங்களை தந்தாலும் அவள் அதை தொடர விரும்பவில்லை. சிவாவின் வீட்டிற்கு வந்ததும் விஜயா அவன் வீட்டை பார்த்து முகம் சுளித்தாள். சிவாவும் அவன் மனைவியும் வேலைக்கு போவதால் அவர்கள் வீட்டை சுத்தம் செய்யக் கூட நேரமில்லாமல் இருந்தார்கள். அதைக் கண்ட விஜயா அவளே வீட்டை சுத்தம் செய்ய முடிவெடுத்தாள். அன்று சிவா வேலைக்கு சென்ற பின் சமையலறை முழுவதும் சுத்தம் செய்து பொருட்களை ஒழுங்காக அடுக்கி வைத்தாள். அதை முடித்து விட்டு ஹாலை ஒட்டியிருந்த சிறிய அறைக்கு வந்தாள். இதில் சிவாவின் பொருட்கள் மட்டும் இருந்தன. விஜயா முதலில் அலமாரியில் இருந்த பொருட்களை எடுத்து அடுக்க ஆரம்பித்தாள். அப்போது ஒரு புது கேரிபேக்கில் புது துணிகள் இருப்பதைக் கண்டாள். அவள் ஆச்சரியத்தோடு அதை எடுத்துப் பிரித்துப் பார்த்தாள். அதற்கு உள்ளே ஒரு புதிய சுடிதார் டாப்பும் லெக்கின்ஸும் இருந்தது. சிவா தன் மனைவி சீதாவின் பிறந்த நாளுக்கு அன்பளிப்பாக தருவதற்காக அவளுக்கு தெரியாமல் வாங்கி மறைத்து வைத்திருந்தான். அந்த துணிகளைக் கண்டு விஜயாவிற்கு மனதில் ஒரு சந்தோசம் வந்தது. இதுவரை புடவையிலேயே இருந்து பழக்கப்பட்ட அவளுக்கு இந்த சுடிதாரின் மீது ஒரு ஈர்ப்பு வந்து விட்டது. இளம் மஞ்சள் நிற சுடிதார் டாப்பும் கிட்டத்தட்ட அதே நிறத்தில் இருந்த லெக்கின்ஸும் அந்த பையில் இருந்தது. அவள் அந்த இரண்டையும் கையில் வைத்தபடி நீண்ட நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அதற்குள் நேரமாகி விட்டதால் இந்த அறையை நாளைக்கு சுத்தம் செய்து கொள்ளலாம் என விட்டு விட்டாள்.

தன் அறைக்கு போன விஜயா தலைக்கு குளித்தாள். குளித்து முடித்து விட்டு தன் உடலில் துண்டை மட்டும் கட்டிக் கொண்டு பாத்ரூமிலிருந்து வந்தாள். படுக்கையின் மீது இருந்த அந்த சுடிதாரைப் பார்த்ததும் அவளுக்கு அதை அணிந்து பார்க்க ஆவல் அதிகமானது. உடனே துண்டை கழட்டி வீசிவிட்டு சுடிதாரை அணிந்தாள். சுடியின் டாப்பையும் லெக்கின்ஸையும் அணிந்து கொண்டு கண்ணாடி முன்னால் நின்றாள். அந்த சுடியின் டாப்பும் லெக்கின்ஸும் அவளது உடலை இறுக்கமாக கவ்விக் கொண்டிருந்தது. அவளின் உடலின் வளைவு நெளிவுகள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. அவளது முலையழகு டாப்பில் பிதுங்கி நின்றது. சுடிதாரின் கழுத்து கொஞ்சம் இறங்கி விஜயாவின் முலைகள் இரண்டின் மேல்பகுதி இரு பிறைநிலா போல காட்சி தந்தது. அந்த சுடியின் டாப் உயரம் குறைவாகவே இருந்தது. அதனால் அடிவயிறு வரை மட்டுமே மறைத்து அதற்கு கீழே இருந்த லெக்கின்ஸ் நன்றாக தெரிந்தது. அவளது தொடையிடுக்கு நன்றாக பார்வையில் பட்டது. அவளது லெக்கின்ஸ் அவளது குண்டிகளையும் தொடையையும் இறுக்கமாக கவ்வி அவளின் அழகை தெளிவாக காட்டியது. அந்த டிரஸ் மொத்தத்தில் அவளது உடலை கவர்ச்சியாக படம் போட்டுக் காட்டியது. விஜயா இந்த டிரஸில் தன்னைத் தானே பார்க்கும் போது பத்து வயது குறைந்தது போல உணர்ந்தாள். அவள் தன் அழகை கண்ணாடியில் பார்த்து வெட்கப்படும் போது வீட்டின் அழைப்புமணி பலமாக அடித்தது. அதனால் பதறிப் போன விஜயா தன்னை மறந்து அவசரமாக ஓடிவந்து கதவைத் திறந்தாள். கதவுக்கு வெளியே வேலை முடிந்து வந்த அவள் மகன் சிவா நின்று கொண்டிருந்தான்.

வேலை முடிந்து வந்து நின்ற சிவா அம்மாவின் கோலத்தை கண்டு முதலில் சங்கடப்பட்டான். ஆனால் அவளின் அழகும் உடலின் வனப்பும் அவனை ஈர்க்க அவன் அம்மாவை மேலிருந்து கீழாக பார்த்து ரசித்தான். தனது அம்மா தன் மனைவிக்கு வாங்கி வைத்திருந்த அந்த சுடிதாரை அணிந்தபடி இருப்பதைக் கண்டதும் அவனுக்கு தன் கண்களை நம்ப முடியாமல் அம்மாவை கண் இமைக்காமல் பார்த்தான். அம்மாவின் வாளிப்பான அழகு அந்த உடையின் தயவால் இவன் கண்களுக்கு விருந்தாகியது. தன் மகனின் கண்கள் தன் உடலை மேய்வதை தாமதமாக உணர்ந்த பின்பு தான் விஜயாவுக்கு தான் சுடிதார் அணிந்திருப்பதே ஞாபகம் வந்தது. அவள் உடனே வெட்கத்தில் முகம் சிவக்க உள்ளே ஓடினாள். லெக்கின்ஸில் அவளின் குண்டிகள் அதிர அவள் ஓடுவதை அவளின் மகன் நின்று நிதானமாக ரசித்தான். தன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவைச் சாத்திக் கொண்ட விஜயா அப்படியே படுக்கையில் குப்பற விழுந்தாள். அவள்  உடலெங்கும் வெட்கம் சூழ்ந்து அவளை மொய்த்தன. அவள் மீண்டும் எழுந்து சென்று கண்ணாடி முன்னால் நின்று தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தவளுக்கு இப்போது வெட்கம் பிடுங்கித் திண்றது. சுடிதாரிலும் லெக்கின்ஸிலும் தன் மேனியின் வடிவம் அப்படியே தெரிவதை மகன் பார்த்து விட்டதை நினைத்து இப்போது வருந்தினாள். தன்னைப் பற்றி அவன் என்ன நினைப்பானோ என்று கவலைப்பட்டாள்.  இப்போது வேறு வழியின்றி அந்த துணியை கழட்டி விட்டு புடவை அணிந்தபடி வெளியே வந்தாள். அதன் பின் விஜயா தன் மகனை நேருக்கு நேர் சந்திக்க வெட்கப்பட்டு கொண்டு ஒதுங்கி நின்றாள். அவளின் வெட்கத்தை புரிந்து கொண்ட சிவாவும் அவளிடம் மறுபடியும் எதுவும் பேசவில்லை. 

சிவா அம்மாவை அந்த டிரஸில் பார்த்த பிறகு அவன் மாறிப் போனான். இதுவரை தான் பார்த்த அம்மாவிற்கும் இன்று பார்த்த அம்மாவிற்கும் உள்ள வித்தியாசம் அவனை பெரிதும் பாதித்தது. தன் மனைவி இந்த சுடியை அணிந்திருத்தால் கூட இவ்வளவு கவர்ச்சியாக இருந்திருப்பாளா என்று அவனுக்கு தெரியாது ஆனால் அம்மா இந்த வயதிலும் இந்த சுடியில் கும்மென்று இருந்தது அவனுக்கு வியப்பாக இருந்தது. தன்னைப் பெற்ற தாயை இது போன்ற கவர்ச்சி ததும்பும் உடையில் மீண்டும் பார்க்க அவன் மனம் துடித்தது. அது சரியா தவறா என்றெல்லாம் அவன் யோசிக்கவும் இல்லை. அன்று இரவு முழுவதும் அவனுக்கு அந்த நினவாகவே இருந்தது. மீண்டும் ஒருமுறை அம்மாவை இதே போன்று சுடியில் பார்க்க அவன் மனம் தொடர்ந்து ஏங்கியது.

அடுத்த நாள் சிவா வேலைக்கு போன பின்பு விஜயா மீண்டும் வீட்டை சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினாள். அவள் ஹாலையும் ஸ்டோர் ரூமையும் இன்று சுத்தம் செய்தாள். அவள் சுத்தம் செய்து முடிக்கும் போது வேலை முடிந்து சிவா வந்து விட்டான். அவள் அவனை நேருக்கு நேராக சந்திக்க வெட்கப்பட்டு கொண்டு தன் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள். அவள் தலை முழுவதும் குப்பையாக இருந்த காரணத்தால் அவள் அன்றும் தலைக்கு குளித்தாள். குளித்து முடித்து உடலில் ஒரு துண்டை சுற்றிக் கொண்டு தன் அறையில் அவள் ஈரக் கூந்தலை உலர்த்தும் போது அவளது செல்போன் அடித்தது. அவள் மகன் சிவா தான் அவளுக்கு போன் பண்ணியிருந்தான். அவள் ஆச்சரியப்பட்டபடி தயக்கத்தோடு போனை எடுத்துப் போசினாள்

"சிவா நான் இப்பத் தான் குளிச்சேன். ஐந்து நிமிடம் பொருத்துக்கோ நான் வந்திடுறேன்"

"அம்மா"

"என்ன சிவா?"

"எனக்காக ஒன்னு செய்யறிங்களாம்மா?"

"நீ என்னன்னு சொல்லு செய்யறேன்"

"நீங்க நேற்று போட்டிருந்த அந்த சுடிதாரை இன்னைக்கு போடுங்கம்மா"

"சிவா அது வேண்டாம்"



"அம்மா எனக்காக ப்ளீஸ்"

"அது ரொம்ப டைட்டா இருக்கு சிவா. எனக்கு அசிங்கமா இருக்கு. எனக்கு பிடிக்கலை"

"அம்மா அது எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. எனக்காக ஒரு தடவை போடுங்களேன் ப்ளீஸ்"

"சிவா எனக்கு வெட்கமா இருக்கு. இந்த டிரஸிலே யாராவது என்னைப் பார்த்தால் என்னை பத்தி என்ன நினைப்பாங்க?"

"அம்மா நம்ம வீட்டு வெளிக்கதவு சாத்தியாச்சும்மா. வேற யாரும்மா உள்ள வந்து பார்க்கப் போறாங்க?"

"எனக்கு வெட்கமா இருக்கு வேண்டாம் சிவா"

என்று விஜயா சொன்னதும் சிவா ஏமாற்றத்தோடு போன் அழைப்பை துண்டித்தான். விஜயா இன்றும் புடவையில் தான் வெளியே வந்தாள். அவள் தன் மகனை சமாதானம் செய்ய விரும்பினாள் ஆனால் அவன் அம்மாவைப் பார்க்க விரும்பவில்லை. அவனுக்கு அம்மா மீது இப்போது கொஞ்சம் வருத்தமும் கோபமும் இருந்தது. அதனால் அவன் தன் அறைக்குள் புகுந்து கதவை சாத்திக் கொண்டான். அதன் பின் அவன் அன்று இரவு முழுவதும் வெளியே வரவில்லை. விஜயா இப்போது மகனின் கோபத்தால் தவித்துப் போனாள். விடிந்த பின் அவன் கோபம் குறைந்து தன்னிடம் வருவான் என இவளும் இருந்து விட்டாள். அடுத்த நாள் காலை சிவா நேரமே எழுந்து வேலைக்கு கிளம்பினான். அன்று காலையும் அவன் சாப்பிடவில்லை. விஜயா செய்து வைத்த சாப்பாடு அப்படியே இருந்தது. தன் மகன் தன்னிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசாமலும் சாப்பிடாமலும் போனது அவளுக்கு மிகுந்த வேதனையைத் தந்தது. அவளால் அதை ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை. அவளும் சாப்பிடாமல் விட்டு விட்டாள். தன் மகனின் நடவடிக்கை அவளுக்கு கண்ணீரை வரவழைந்த்து. அவள் கவலையில் அழ ஆரம்பித்து அப்படியே தூங்கிப் போனாள். 

அன்று சாயந்திரம் எழுந்த விஜயா நீண்ட நேரம் யோசித்து பார்த்தும் தன் மகனின் கோபத்தை தீர்க்க எந்த வழியும் கண்ணுக்கு தெரியாமல் தடுமாறினாள். அவன் விரும்பியபடி அந்த டிரஸை அவனுக்கு அணிந்து காட்டினால் தான் அவன் கோபம் தீரும் என்பதை அவள் கடைசியாக தெரிந்து கொண்டாள். அன்று சாயந்திரம் வேலை முடிந்து வந்த பின் சிவா தன் அறைக்குள் புகுந்து கதவை சாத்திக் கொண்டான். விஜயா வீட்டின் வெளிக்கதவை சாத்தி விட்டு தன் அறைக்கு வந்தாள். பின் குளித்து முடித்து விட்டு உடலில் துண்டைக் கட்டியபடி தன் மகனுக்கு போன் பண்ணினாள்.

"சிவா உனக்கு அம்மா மேலே இன்னும் கோபம் தீரலையா? அம்மா கிட்டே பேசு சிவா?"

"உம்ம்ம் சொல்லுங்க"

"உனக்கு என்ன வேணும் சிவா?"

"எனக்கு ஒன்னும் வேண்டாம்மா"

"நீ பொய் சொல்வது எனக்கு தெரியும். உன் மனசை கஷ்டப்படுத்தினதுக்கு ஸாரி சிவா.
நான் உன் இஷ்டம் போலவே இந்த டிரஸை போட்டு உனக்கு காட்டுறேன்"

"அம்மா"

"சொல்லு சிவா"

"உங்களுக்கு இதிலே பரிபூரண சம்மதமாக இருந்தால் செய்யுங்க. எனக்காக நீங்க செய்ய வேண்டாம்"

"நான் ரொம்ப நேரம் யோசிச்சு இந்த முடிவை பரிபூரண சம்மத்தோடு எடுத்திருக்கிறேன். நான் உனக்காக இதை செய்யலை என்னோட அன்பு மகனுக்காக செய்யறேன்"

"அம்மா ரொம்ப தேங்கஸ்ம்மா. அப்புறம்"

"அப்புறம் என்ன சிவா?"

"அந்த டிரஸை போடும் போது அன்னைக்கு மாதிரியே உள்ளே இன்னர்ஸ் போடாமல் போட்டு வாம்மா"

அதைக் கேட்ட விஜயாவிற்கு தலை சுற்றியது. அவள் தன் போனை படுக்கையில் வீசி விட்டு படுக்கையில் உட்கார்ந்தபடி யோசித்தாள். அவளுக்கு முதலில் சிவா மீது கோபம் கோபமாக வந்தது. தானே இப்போது வலியச் சென்று தன் மகனிடம் மாட்டியது போல உணர்ந்தாள். அந்த சுடிதாரையும் லெக்கின்ஸையும் மீண்டும் உள்ளாடைகள் இன்றி அணிய வேண்டிய நிலைக்கு அவளே வந்து நின்றாள். விஜயா வேறு வழியின்றி தன் உடலில் சுற்றியிருந்த துண்டை கழட்டி வீசிவிட்டு அந்த துணிகளை அணியத் தொடங்கினாள். அன்று இருந்ததை விட இன்று அந்த துணிகள் அவளுக்கு இறுக்கமாக இருப்பதைப் போல உணர்ந்தாள். சுடியின் டாப்பையும் லெக்கின்ஸையும் அணிந்து கொண்டு கண்ணாடி முன்னால் நிற்கும் போது அறைக் கதவு தட்டப்பட்டது. விஜயா தயக்கத்தோடு சென்று கதவைத் திறந்தாள். வெளியே சிவா அம்மாவைப் பார்த்து சிரித்தபடி நின்றிருந்தான். அவள் உடனே வெட்கத்தோடு திரும்பிக் கொண்டாள். 

உள்ளே வந்த சிவா தன் அம்மாவின் பின்பக்கத்தை ஏக்கத்தோடு பார்த்தான். அவளது பருத்த குண்டிகள் விடைத்து நிற்பதை பார்த்து ரசித்தான். பின் அவளை ஒட்டி நின்றவாறு அவளை பின்பக்கமாகவே அணைத்தான். இதற்கு முன்பு அம்மாவை பலமுறை கட்டிப் பிடித்திருந்தாலும் இன்று கட்டியணைப்பது அவனுக்கு வேறு ஒரு உணர்வைத் தந்தது. அவன் அவள் இடுப்பில் கையை கொடுத்தபடி அணைத்து அவளது ஈரக்கூந்தலின் வாசனையை முகர்ந்தான். பின் அவளிடம் 

"அம்மா என்னைப் பார்த்து திரும்பி நில்லும்மா. அப்பத் தானே பார்க்க முடியும் ப்ளீஸ்மா"

"போ சிவா எனக்கு வெட்கமா இருக்கு. நான் மாட்டேன்"




அவன் அப்படியே அம்மாவை நகர்த்தி கொண்டு போய் ஆளுயரக்கண்ணாடி முன்னால் நிற்க வைத்தான். கண்ணாடியில் தெரியும் அம்மாவின் அழகை கண் இமைக்காமல் பார்த்து ரசித்தான். கண்ணாடியில் தெரியும் அம்மாவின் மேனியழகையும் அவளது சுடியின் டாப்பில் புடைத்து நிற்கும் முலையழகையும் இவன் அங்குலம் அங்குலமாக பார்த்து ரசித்தான். இவன் அவள் தோளில் தன் முகத்தை வைத்து முன்பக்கம் எட்டிப் பார்த்தான். அம்மாவின் சுடியின் கழுத்தில் தெரிந்த சிவந்த முலையழகைக் கண்டு அவனது ஆண்மை துடித்தது. அவன் சுன்னி மெல்ல எழுந்து நின்று அவன் லுங்கியை துளைத்தபடி நின்றது. 

தன் குண்டியில் மோதும் தன் மகனின் ஆணுறுப்பை அவளும் புரிந்து கொண்டாள். உடனே அவள் கூச்சத்தோடு அவனைப் பார்த்து திரும்பிக் கொண்டாள். இப்போது விஜயாவின் முலைகள் சிவாவின் நெஞ்சை அழுத்தியபடி இருந்தன. அதனால் விஜயாவிற்கு புதிய உணர்ச்சிகள் தோன்றியது. அவளுக்கு இப்போது வெட்கத்தோடு சேர்ந்து மெல்ல காமமும் வந்தது. அவள் அதைத் தெரிந்து கொண்டாள். அடுத்து இருவரது முகமும் ஒன்றையொன்று   உரசியபடி இருந்தது. சிவா அம்மாவின் கண்களைப் பார்த்து சிரித்து விட்டு அவளை விட்டு விலகி நின்று அம்மாவை மேலிருந்து கீழாக பார்த்து ரசித்தான். அம்மாவின் முன்னழகை அவன் பார்வையாலேயே பருகினான். அவளது பிதுங்கி நிற்கும் முலைகள் சற்றே மேடிட்ட வயிறு இறுக்கமான லெக்கின்ஸில் தெரியும் தொடையிடுக்கு என அனைத்தையும் பார்த்து ரசித்தான். அவளின் தொடையிடுக்கில் தெரிந்த பிளவை பார்த்து அவன் மெய் மறந்தான். மகனின் பார்வை போகுமிடத்தைக் கண்டு விஜயாவின் உடல் கூச அவள் அவனை திரும்பவும் அணைத்து தன் முன்னழகை மறைத்துக் கொண்டாள்.

"அம்மா இந்த டிரஸ் உனக்குத் தாம்மா சூப்பரா இருக்கு"

"உம்ம்ம்ம்"

"அம்மா நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா"

"உம்ம்ம் சொல்லு சிவா"

"இந்த டிரஸிலே நீங்க கும்முனு இருக்கிங்க. உங்க வயசிலே பத்து வருசம் குறைஞ்ச மாதிரி இருக்கு"

"ஊகும் போ சிவா அம்மாவை நீ கிண்டல் பண்றே"

என்ற விஜயா வெட்கம் தாளாமல் அவனை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள். அவனின் கைகள் அவள் முதுகு முழுவதும் தடவிக் கொடுத்தது. சிவா அப்படியே அம்மாவின் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தான். சிவா பெரிய வாலிபனாக வளர்ந்த பிறகும் அம்மாவிற்கு அவ்வப்போது கன்னத்தில் முத்தம் கொடுப்பது வழக்கம். ஆனால் இன்றைய முத்தம் விஜயாவிற்கு வேறு மாதிரி இருந்தது. அவள் வெட்கம் ததும்பும் கண்களால் அவனைப் பார்த்தாள். அவன் அம்மாவைப் பார்த்து

"அம்மா சீதாவை விட நீங்க தாம்மா அழகு. உங்களை இப்படிப் பார்க்கும் போது எனக்கு என்ன தோனுது தெரியுமா?"

"என்ன தோனுது?"

அவன் பதில் பேசாமல் அம்மாவின் உதடுகளில் தன் உதடுகளை பொறுத்தி முத்தமிட்டான். தன் அம்மாவின் உதடுகளில் முதன்முறையாக முத்தமிட்டான். தன் மனைவியின் உதடுகளை எப்படி சுவைப்பானோ அதே போல அம்மாவின் உதடுகளையும் கவ்வி சுவைத்தான். அம்மாவின் எச்சிலை உறிஞ்சி சுவைத்தான். முதலில் விஜயா அவனிடமிருந்து விலகி ஓட முயன்றாள். ஆனால் வலுவான ஆண்மகனின் பிடியில் இருந்து அவளால் விலக முடியவில்லை. அவனின் உதடுகள் தந்த முத்தம் அவளை மயக்க அவள் தன் கைகளால் மீண்டும் அவனை அணைத்துக் கொண்டாள். மகனின் ஆண்மை ததும்பும் உதடுகளின் முத்தமும் அவனின் எச்சிலும் இணைந்து விஜயாவை மயக்கியது. அதனால் அவள் அப்படியே அணைத்தபடி சில நிமிடங்கள் இருந்தாள். அதன் பின்பே சுதாகரித்துக் கொண்ட விஜயா மகனை விட்டு விலகியவள் அவனை மெல்லத் தள்ளிக் கொண்டு வந்து கதவுக்கு வெளியே விட்டாள். 

"போதும் சிவா நீ போ நான் டிரஸ் மாத்திட்டு வற்றேன்"

என்ற விஜயா கதவை சாத்திவிட்டு போய் வெட்கத்தோடு படுக்கையில் விழுந்தாள். மகனின் கைகள் அவள் உடலை இன்னும் தழுவி நிற்பதைக் போல உணர்ந்தாள். தன் ஈரம் சுரந்து நிற்கும் உதடுகளை விரலால் வருடிப் பார்த்து மீண்டும் மெய் சிலிர்த்தாள். அவளுக்கு அந்த துணியை கழட்ட மனதளவில் விருப்பம் இல்லை. ஆனால் வேறு வழியின்றி அதைக் கழட்டி விட்டு புடவையை கட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

அம்மாவை மீண்டும் புடவையில் பார்த்த சிவா மெல்ல சிரிக்க அவள் தலையைக் குனிந்து கொண்டாள். அம்மாவை முதன்முறையாக புடவையிலேயே ரசிக்க ஆரம்பித்தான். அவளின் இடுப்பு முன்னழகு பின்னழகு என அனைத்தையும் ரசித்தான். அதை பார்வையில் புரிந்து கொண்ட விஜயா வெட்கப்பட்டாள் ஆனால் அவனைக் கண்டிக்கவில்லை. அன்று இரவு சாப்பிட்டு படுத்த பின்னர் இருவருக்குமே தூக்கம் வரவில்லை. இருவரது மனமும் நிலையில்லாமல் தவித்தது. சிவாவின் மனம் முழுவதும் அவன் அம்மாவே நிரம்பிக் கொண்டாள். விஜயாவிற்கும் மகன் தந்த முத்தமும் அவனது அணைப்பும் பல்வேறு இனிமையான நினைவுகளை தந்தது.

அடுத்த நாள் சிவா வேலை முடிந்து மதியமே வீட்டிற்கு வந்து விட்டான். அன்று சிவாவின் நகரத்துக்கு பக்கத்து நகரத்தில் வசிக்கும் அவனது நெருங்கிய நண்பன் தங்கள் ஊர் கோவில் பண்டிக்கைக்கும் விருந்துக்கும் அவனை வரும்படி அழைத்திருந்தான். அவன் சிவாவின் அம்மாவையும் உடன் அழைத்து வரும்படி சொல்லியிருந்தான். சிவா அம்மாவை அழைத்துக் கொண்டு நண்பனின் வீட்டுக்கு போய் விட்டு அப்படியே கடைவீதியில் காய்கறிகளும் வேறு பொருட்களும் வாங்கி வந்து விடலாம் என்று நினைத்தான். விஜயாவும் தன் வேலையை முடித்துக் கொண்டு அவனோடு நண்பனின் வீட்டுக்கு வருவதாகச் சொன்னாள். விஜயா தன் வேலைகளை முடித்து குளித்து முடித்து கிளம்பும் போது சாயந்திரம் ஆகி விட்டது. அப்போது வானம் இடறிக் கொண்டிருந்தது. மழை வருவது போல இருந்த காரணத்தால் சிவா பைக்கில் போக வேண்டாமென்று முடிவெடுத்தான். இங்கிருந்து அந்த நகரத்துக்கு செல்ல நிறைய நகரப் பேருந்துகள் இருப்பதால் இருவரும் பேருந்தில் போய் விட்டு வந்து விடலாம் என்று தீர்மானித்தான். விஜயா உடை அணிந்து புடவையின் முந்தானையை மடித்து தோளில் போட்டபடி அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள். சிவா அம்மாவிடம்

"அம்மா இன்னும் கொஞ்ச நேரத்திலே மழை வற்ற மாதிரி இருக்கு. அதனால நாம டவுன் பஸ்ஸில் போய் விட்டு வந்து விடலாம்"

"சிவா பஸ் வேண்டாம் பைக்கிலேயே போகலாம்"

"அம்மா நாம கோயிலுக்கு பைக்கிலே போக முடியாது மழை வந்து விடும்"

"அந்த கோவில் விசேஷத்துக்கு கூட்டம் அதிகமாக வரும். பஸ்ஸிலேயும் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். அதனால நாம பைக்கிலே போகலாம்"

"அம்மா வண்டி வேண்டாம் பஸ்ஸிலேயே அரை மணி நேரத்திலே போய்விடலாம்"

"சிவா பஸ்ஸிலே போறதின்னா நான் அங்கே வரவில்லை. நீ மட்டும் போய் விட்டு வா சிவா"

என்று விஜயா கோபமாக சொல்லிவிட்டு முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள். அம்மா இப்படி கோபமாக சொல்வதைக் கேட்டு சிவாவிற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அம்மா இவ்வளவு கண்டிப்பாக கோபமாக இதற்கு முன் அவனிடம் பேசியதில்லை ஆனால் இன்று எதற்காக இப்படி பிடிவாதமாக கோபமாக இருக்கிறாள் என்று தெரியாமல் குழம்பினான். இவன் மீண்டும் அம்மாவிடம் பஸ்ஸிலேயே போய் விடலாம் என வற்புறுத்தினான். வெளியே மழைவதற்கான அறிகுறியாக சூரைக்காற்று பலமாக வீசத் தொடங்கியது. அன்று பேருந்தில் அந்த சம்பவம் நடந்த பிறகு விஜயா பதினைந்து நாட்களாக பேருந்தில் போவதில்லை. அதுவும் கூட்டமாக இருக்கும் பேருந்துகளைப் பார்த்தால் அவளுக்கு ஒரு மாதிரி ஆகி விடுகிறது. இங்கே ஊருக்கு வரும் போது கூட கூட்டமில்லாத ரயிலில் தான் வந்தாள். அவள் தன் மகனிடம் அதை எப்படி சொல்வது என்று தயங்கினாள். அவன் தொடர்ந்து வற்புறுத்த அவள் வேறுவழியின்றி அந்த சம்பவத்தை மகனிடம் பட்டும் படாமலும் சொன்னாள்.

"சிவா பதினைஞ்சு நாளைக்கு முன்னாடி வேலை முடிஞ்சு பஸ்ஸிலே வீட்டுக்கு வரும் போது எங்கிட்டே சில காலிப் பசங்க தப்பா நடத்துக்கிட்டாங்க. அதுக்கப்புறம் பஸ்ஸை கண்ணிலே பார்த்தாலே குமட்டலா இருக்குது. அதுக்கப்புறம் இனிமேல் டவுன் பஸ்ஸிலே போக வேண்டாமுனு முடிவு பண்ணிட்டேன்"

அம்மா சொன்னதைக் கேட்டு அவன் முதலில் அதிர்ந்தான். விஜயா மகன் முன்பு கண்ணீரோடு தலை குனிந்து நின்றாள். சிவா இப்போது எதையோ யோசித்து விட்டு அம்மாவை அணைத்து ஆறுதலாக தடவிக் கொடுத்தான். பின் அவளது கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டான். மகனின் அணைப்பு விஜயாவிற்கு இப்போது தேவைப்பட்டது. அதனால் அவனை அணைத்தே இருத்தவளுக்கு திடீரென்று ஞாபகம் வர இப்போது அவளுக்கு வெட்கம் வந்து விட்டது. தனது அந்தரங்க விசயத்தை அவனிடம் சொல்லி விட்டதால் அவள் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்து இருந்தது. அம்மாவின் முகத்தை நிமிர்த்திய சிவா அம்மாவைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வை விஜயாவை ஏதோ செய்தது. 

"அம்மா ஸாரிம்மா நான் இது தெரியாமல் உங்களை கம்பல் பண்ணி கூப்பிட்டு விட்டேன்"

"பரவாயில்லை சிவா விடு"

என்று இவள் பதிலுக்கு சொல்ல சிவா அம்மாவின் முகத்தையும் அதில் சிவந்து போய் இருக்கும் உதடுகளையும் பார்த்தான். அம்மாவின் இதழ்களில் இதழ் தேனூறுவதைக் கண்டவன் அம்மாவின் உதடுகளில் மென்மையாக முத்தமிட்டான். நேற்று முத்தமிட்டதை விட இன்று இந்த முத்தம் ஆழமாக இருந்தது. அவனின் வலது கை இவளின் இடுப்பை தடவியபடி அவன் இவள் கீழ் உதட்டை கவ்விக் கொண்டான். மெல்ல அவள் தேனை உறிஞ்சி அவளது காம உணர்வுகளை தூண்டினான். விஜயா மகனின் முத்தத்தில் கிறங்கிப் போய் கிடந்தாள். மகனின் முத்தம் அவளுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் பெண்மையை ஒளிர வைத்தது. சிவா சில நிமிடங்கள் அம்மாவின் உதடுகளை விடாமல் சுவைத்தான். பின்னர் அம்மாவின் உதடுகளை விடுவித்து விட்டு அவள் இடுப்பை தடவியபடி

"அம்மா அவுங்க எத்தனை பேரு? அந்தக் காலி பசங்க உங்களை என்ன பண்ணுனாங்க?"

"அவுங்க என்னை தொட்டு ...."

"அம்மா சொல்லும்மா இன்னும் எதுக்கு தயங்குறே?"

'எனக்கு கூச்சமா இருக்கு சிவா"

என்ற விஜயா மகனை விட்டு விலகி நின்று கொண்டாள். அவன் மீண்டும் அம்மாவிடம் அதே கேள்வியைக் கேட்க அவள் மகனிடம் இதையெல்லாம் எப்படி சொல்வது என்று தயங்கினாள். அவன் அம்மாவை நெருங்கி அவள் இடுப்பை மென்மையாக பிடித்து அணைத்துக் கொண்டான். பின்னர் மீண்டும் அம்மாவிடம் வற்புறுத்தினான். அதனால் விஜயா 

"சிவா அவனுக என்னை கண்ட இடத்திலே தொட்டு டார்ச்சர் பண்ணினாங்க"

"எங்கம்மா தொட்டாங்க?"

"அதெல்லாம் கேட்காதே ப்ளீஸ்"

"அம்மா நான் உங்க மகன் தானே எங்கிட்டே சொல்ல மாட்டீங்களா?"

என்று அவன் பவ்யமாக கேட்டதும் இவள் மனது மாறியது. மகனிடம் இனி எதற்கு மறைக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாள். அதனால் அவள்

"அவனுக மூனு பேரு சிவா"

"மூனு பேரும் சேர்ந்து தான் பண்ணுனாங்களாம்மா?"

"ஆமாம் சிவா"

"அப்புறம் என்ன பண்ணினாங்கம்மா?"

"முதல்லே என்னோட இடுப்பை பிடிச்சு...."

"இடுப்பை பிடிச்சு?"

"அது வந்து...."

"அம்மா உங்க அம்சமான இடுப்பை பிடிச்சு  தடவுனாங்களா?"

"போ சிவா இதையெல்லாம் விலாவாரியா எதுக்கு இப்ப கேட்குறே?"

"அம்மா நான் கேட்கிறதுக்கு பதில் சொல்லுமா. இப்படித்தான் தடவுனாங்களா?"

"ஆமாம் சிவா"

அவன் அம்மாவிடம் பேசிக் கொண்டே அவளது இடுப்பை மெல்ல வருடிக் கொடுக்க விஜயாவிற்கு கிளர்ச்சியானது. அவன் எந்த அவசரமும் இன்றி அம்மாவின் இடுப்பை விரல்களால் வருடினான். அம்மாவின் பளபளப்பான இடுப்பை அவன் விரல்கள் அங்குலம் அங்குலமாக ரசித்து ஊர்ந்தன. அம்மாவின் உடல் மெல்ல சிலிர்க்கத் தொடங்கியது. அவன் விரல்கள் மென்மையாக வருடியதால் அவள் முடிகள் கூட சிலிர்த்துக் கொண்டன. அவனது கைவிரல்கள் மெல்ல மேலே நகர்ந்தன. அவன் அம்மாவின் காதுக்குள்

"அம்மா அவுங்க உங்க முலையை பிடிச்சு அழுத்தினாங்களா?"

"அய்யோ சிவா அதையெல்லாம் கேட்காதே. அம்மாகிட்டே இப்படி பேசாதே ப்ளீஸ்"

"அம்மா சொல்லும்மா ப்ளீஸ்"

"ஆமாம் சிவா"

அவள் தன் மகனிடம் வெட்கத்தை விட்டு  சொன்னாள். அதற்குள் சிவாவின் விரல்கள் அவளது பிளவுஸின் மீது ஏறி அவளது இடது பக்க முலையை சுற்றி மென்மையாக வட்டமிட்டது. அம்மாவின் அனுமதியை கூட எதிர்பார்க்காமல் அவன் அம்மாவின் முலையை பிளவுஸோடு தொட்டான். விஜயாவிற்கு அவன் செய்வது சுகமாக இருந்தாலும் அவனின் அத்துமீறலைக் கண்டு கோபம் கொண்டு அவள் அவன் கையை தட்டி விட்டு கோபமாக அவனிடம் கத்தினாள்.

"டேய் உனக்கு என்னாடா வேணும். நீ அங்கெல்லாம் தொடாதே நான் உன் அம்மாங்கிறது உனக்கு மறந்து போச்சா?"



"அம்மா யாரோ அடையாளம் தெரியாதவங்க உங்க முலையை பிடிச்சு கசக்கி இருக்காங்க. நான் உங்க மகன் நான் இதை தொடக்கூடாதாம்மா?"

என்று பதிலுக்கு அவன் சொன்னதும் விஜயா பதில் சொல்ல முடியாமல் அமைதியானாள். இதற்கு என்ன பதில் சொல்வது என்றே அவளுக்கு தெரியவில்லை. அவள் என்ன சொல்வது என்று யோசித்து விட்டு தயக்கத்தோடு

"நீ தொட்டால் எனக்கு கூச்சமா இருக்கு சிவா இது தப்பு இது வேண்டாம் ப்ளீஸ்"

"அம்மா இதிலே எந்தப் தப்பும் இல்லைம்மா. நான் உன் மகன் தாம்மா. எனக்கு உன்னை தொடக்கூட உரிமையில்லையாம்மா. அம்மா நான் ஒருதடவை இது எப்படி இருக்குதின்னு பார்க்கிறேன்"

அதற்கு மேல் மகனை தடுக்க அம்மாவால் முடியவில்லை. அவள் பதில் சொல்ல முடியாமல் அமைதியானாள். சிவா அம்மாவிடம் இதற்கு மேல் பேச விரும்பவில்லை செயலில் இறங்க முடிவெடுத்தான். அவனது விரல்கள் மீண்டும் அம்மாவின் பிளவுஸை தொட்டன. இவன் விரல்களால் அம்மாவின் இடதுமுலையை சுற்றி மென்மையாக வட்டமிட்டான். மகனின் விரல்கள் முலையை தீண்டியதும் விஜயாவின் உடல் சிலிர்த்துக் கொண்டது. அவளது காம உணர்வுகள் துளிர்த்துக் கொண்டன. அதனால் விஜயா மகனை தடுப்பதை விட்டு அந்த உணர்வுகளில் மூழ்க்கிப் போனாள். சிவா இப்போது அம்மாவின் முலையை மெல்ல விரலால் அழுத்திப் பார்த்து வியந்தான். முலை இன்னும் இறுக்கமாக இருப்பதை தெரிந்து அவனது காம உணர்வும் அதிகமானது. அதனால் அவன் அடுத்ததாக இடது முலையை மெல்ல பிசைந்தான். விரல்களால் மென்மையாக அழுத்தமில்லாமல் பிசைந்தான். தன் மனைவியின் முலைகளை எப்படி கையாளுவானோ அவளது உணர்ச்சிகளை எப்படி தூண்டுவானோ அதே போல அம்மாவிடமும் நடந்து கொண்டான். இவன் மென்மையாக முலைகளில் விளையாடுவதால் விஜயாவிற்கு இன்ப சுகம் அதிகமானது. அந்த இளைஞர்கள் பேருந்தில் அவளை இப்படி செய்யும் போது விஜயா இவ்வளவு இன்பத்தை அனுபவிக்கவில்லை. இன்று மகன் செய்யும் வேலை அவளுக்கு பேரின்பத்தை வழங்கியது. அவன் அம்மாவின் ஊக்கு இல்லாத முந்தானை புடவையை கீழே சரிய விட்டான். விஜயா இப்போது இடுப்புக்கு மேலே பிளவுஸோடு மட்டும் நின்றாள். அவள் இன்று உள்ளே பிரா அணிந்திருந்த காரணத்தால் அவளின் முலைகள் சரியாமல் கின்னென்று நின்றது. பிளவுஸின் நடுவே தொங்கிய அப்பா கட்டிய தாலிக்கொடி இவனுக்கு இன்னும் வெறியை தூண்டியது. அம்மாவின் பிளவுஸில் பிதுங்கி நிற்கும் முலைகளை இவன் ஆர்வத்தோடு பார்ப்பதைக் கண்ட அம்மா

"சிவா அம்மாவை அப்படிப் பார்க்கதே எனக்கு கூச்சமா இருக்கு"

"அம்மா உங்க முலைங்க இந்த மாதிரி கின்னென்று இருந்த்தைப் பார்த்திட்டுத் தான் அந்த பசங்க உங்களை அந்தப் பாடு படுத்திட்டாங்க"

"அவுங்களை மாதிரியே நீயும் பண்ணுறியே இது தப்பு சிவா"

"அம்மா இது நான் பால் குடிச்ச முலைங்க. இதை நான் தொடக்கூடாதாம்மா எனக்கு இது வேணும்மா"

என்று சொல்லிக் கொண்டே அவன் தன் இரண்டு கைகளாலும் இரு முலைகளை பிடித்து பிசைந்தான். விஜயாவால் கூச்சம் தாங்கமுடியாமல் திரும்பிக் கொண்டாள். அவன் இப்போது அவளை பின்பக்கமாக அணைத்தபடி அவளது முலைகளை பிசைந்தான். அம்மாவின் அம்சமான முலையழகும் அவளது முலைகளின் வடிவத்தை தீண்டுவதாலும் சிவாவின் காம உணர்ச்சி அதிகமாகி அவனது சுன்னி எழுந்து கொண்டது. அது அவனின் பேண்டை துளைத்தபடி அம்மாவின் குண்டியில் மோதியது. ஏற்கனவே தன் பிளவுஸின் மேல் மகனின் விரல்கள் செய்யும் வேலையால் காமத்தில் தவித்தவள் இப்போது மகனும் அதே உணர்வில் இருப்பதை புரிந்து கொண்டாள்.


 

"சிவா என்ன பண்றே போதும் விடு"

அவன் அதைக் கேட்கவில்லை. அம்மாவின் முலைகளை தொடர்ந்து மென்மையாக கசக்க அவளது உணர்ச்சிகள் அதிகமானது. அதனால் அவள் புண்டையிலிருந்து காமநீர் சுரந்து அவள் தொடைகளில் வழிந்தோடியது. அவள் அதை தன் மகனிடம் எப்படி சொல்வது என தயங்கினாள். அன்று பேருந்தில் ஒருவன் பின்பக்கமாக இடித்த போது விஜயாவிற்கு அவன் மீது கோபம் வந்தது. ஆனால் இன்று மகன் அதே போல இடிக்கும் போது அவளுக்கு அந்த சுகம் சந்தோசத்தை தந்தது. சிவாவின் விரல் வேலை அவளுக்கு இதமாக இருந்தது. ஆனாலும் அவளுக்குள் ஒரு பயம் இருந்தது. நிமிடங்கள் செல்லச் செல்ல அவளுக்கு காம உணர்வுகள் அதிகமானது. அதனால் அவளுக்கு பயமும் அதிகமானது. அவள் வேறு ஏதாவது நடந்து விடுமோ என்று பயந்து பட்டென்று அவன் பிடியில் இருந்து விலகி கொண்டே

"சிவா நீ ரொம்ப மோசம். நீ கெட்ட பையனாயிட்டே"

என்று சொல்லி விட்டு அவள் தன் அறைக்குள் ஓடினாள். அவளது முந்தானை புடவை கீழே தரையை உரசியபடி அவளோடு ஓடியது. சிவா புன்னகையோடு அம்மாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதற்குள் வெளியே மழை கனமாகப் பெய்யத் தொடங்கி விட்டது. 





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக