http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : கங்காவும் சேகரும் - பகுதி - 7

பக்கங்கள்

சனி, 12 டிசம்பர், 2020

கங்காவும் சேகரும் - பகுதி - 7

 கங்கா வீட்டு வேளைகளில் மூழ்கியிருந்தாள். சேகர் காலையிலேயே சாப்பிட்டு, நகைகளை மீட்க ரங்கநாதன் அவனுக்கு கொடுத்திருந்த பணத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு சவாரிக்கு கிளம்பிபோய்விட்டான். நேற்று இரவு கங்காவை வரசொல்லியிருந்த ரங்கநாதன் ஏனோ வேண்டாம் என்றுகூறி இன்று இரவு வரசொல்லியிருந்தான். குழந்தைகளும் பள்ளிக்கு சென்றிருந்தார்கள்.


வீட்டுவேலைகள் அனைத்தும் முடித்துவிட்டு டிவியை போட்டு அமர்ந்தாள். ஏனோ மனம் அதில் லயிக்கவில்லை. மனம் எங்கே சென்றாலும் ரங்கநாதனிடம் இரவு விருந்துக்கு செல்லவேண்டியதை பற்றியும், அவனுக்கு குடுக்க வேண்டிய பணத்தை பற்றியும், அவனிடமிருந்து மீள்வது பற்றியுமே யோசித்தது. வீட்டில் இருந்தால் இதைப்பற்றிய யோசித்து பைத்தியம் பிடித்துவிடும் போல் தோன்றியதால் உடை மாற்றிக்கொண்டு கிளம்பி அருகில் இருந்த அரசு நூலகத்துக்கு சென்றாள்.




வேதியல் பகுதிக்கு சென்று சில புத்தகங்களை எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்தாள். ஒரு நோட்டு புத்தகத்தை எடுத்து பல குறிப்புகளை எடுத்து எழுதிக்கொண்டாள். மாலை மாணவ மாணவியருக்கு டியூஷன் எடுக்கவேண்டும். புத்தகங்கள் படிப்பது அவளுக்கு மனஓட்டத்தை கொஞ்சம் மாற்றி நிம்மதியை கொடுத்தது. புத்தகங்களில் மூழ்கி இருந்தவளுக்கு நேரம் போவது தெரியவில்லை. சிலமணி நேரங்கள் கழித்து பசிக்க ஆரம்பிக்க, சில புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு கிளம்பினாள். வழியில் மளிகை கடையிலும், அதன் பக்கத்தில் இருந்த நாட்டுமருந்து கடையிலும் தேவையான சிலவற்றை வாங்கிக்கொண்டு வீடு நோக்கி நடந்தாள். எதிரே சேகர் ஆட்டோவில் போவது தெரிந்தது. அவன் இவள் வருவதை பார்க்கவில்லை. வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

உடை மாற்றிக்கொண்டு பீரோவை திறந்து பார்த்தாள். அவளது அதனை நகைகளும் அங்கே இருந்தன. அவற்றை எடுத்து ஆசையுடன் பார்த்தாள். அத்தனை நகைகளும் மொத்தமாக பார்த்து நீண்ட நாள் ஆகிவிட்டன. அந்த நகைகள் அவளிடம் இருந்ததை விட சேட்டுக்கடையில் இருந்த நாட்கள்தான் அதிகம். மீண்டும் அவற்றை பீரோவில் வைத்து பூட்டி சாப்பிட சமையலறை சென்றாள். சேகர் மதிய உணவு சாப்பிட்டு போயிருந்தான். அடுப்புக்கு பக்கத்தில் கூடையில் கோழி கறி வாங்கிவைத்திருந்தான். ரங்கநாதன் இரவு வரும்போது கோழி சமைத்து எடுத்து வர சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.

சாப்பிட்டு முடித்து களைப்பாற பெட் ரூமிற்க்கு சென்று படுத்தாள். இரவு ஆட்டம் ஆடி, ஓல் பஜனை போட்டு தூங்க எப்படியும் நடு இரவாகிவிடும். இப்போதே கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்தால்தான் உண்டு. அதனால் கண்களை மூடி தூங்க ஆரம்பித்தாள்.

மாலை. ரங்கநாதனின் வீட்டு வாசலில் சேகரும் கங்காவும் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். சாத்தியிருந்த கதவை சேகர் தட்டப்போகும் சமயம் ஏதோ ஞாபகம் வந்தவளாக அவசரமாக அவனை தடுத்தாள் கங்கா. சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு புடவையை இடுப்பிலிருந்து தாழ்த்தி தொப்புளுக்கு கீழே காட்டினாள். அதிர்ச்சியில் நின்றுகொண்டிருந்த சேகரை இப்போது கதவை தட்ட சொல்லி செய்கை செய்தாள்.

சேகர் கதவை தட்ட சிறிது தாமதமாக கதவை திறந்தான் ரங்கநாதன். கங்காவை பார்த்ததும் சந்தோஷமாக, அவள் புருஷன் அருகில் இருக்கிறானே என்ற நினைப்பு கொஞ்சமும் இன்றி, “வாடி வாடி, என் செல்ல புண்ட சண்டாளி! நேத்து நைட்டு நீ இல்லாம ரொம்ப தவிச்சிட்டேன்டி.” என்று கூறி அவளை இழுத்து அணைத்தான். பதறிய சேகர் இதை யாரும் வெளியிலிருந்து பார்த்துவிட கூடாதே என்று அவசரமாக கதவை சாத்தினான். கங்காவை கட்டியணைத்தபடியே இழுத்துக்கொண்டு போய் சோபாவில் அமர்ந்து அவளை மடியில் உட்கார வைத்து கன்னத்தில் முத்தமிட்டான்.

தன்னை பார்த்தவுடன் உற்சாகம் அடைந்து தன்னை நேற்று இரவு மிஸ் பண்ணியதாக ரங்கநாதன் கூறியதை கேட்டவுடன் கங்காவுக்கு அலாதியான சந்தோஷமாக இருந்தது. அவனது அணைப்பும் கன்னத்து முத்தமும் ஒருவித மயக்கத்தையும் தந்தாலும், பக்கத்திலேயே கணவன் பரிதவித்து நிற்பதை பார்க்க மிகவும் தர்மசங்கடப்பட்டாள். சேகர் தன் முகத்தின் சந்தோஷத்தை பார்த்துவிடக்கூடாதே என்று பயந்து தலையை குனிந்துகொண்டாள்.

“என்னாடா எல்லா நகையையும் அடமானத்துல இருந்து எடுத்து கொண்டுவந்துருக்கியா?” என்றான் மிரட்டலாக.

“ஆமாம்ண்ணே. நிறைய நகையை அவ போட்டிருக்கா. மீதி நீங்க சொன்னமாதிரியே கொண்டுவந்திருக்கேன்.” என்றான் பணிவாக.

“சரி அதையெல்லாம் நான் காலையில சரி பார்க்குறேன். அதை அந்த டேபிள் மேல வையி.” என்றான். சேகர் டேபிளை நோக்கி நடக்க, “செல்லக்குட்டி, நீ எழுந்து அப்படி என் முன்னால போயி நில்லு. நீ எப்படி சிங்காரிச்சிட்டு வந்திருக்கேன்னு நான் பாக்கணும்” என்று கங்காவை எழுந்து நிற்க சொன்னான்.

அவளை செல்லக்குட்டி என்று கொஞ்சி கூப்பிட்டது அவளை சிலிர்க்க செய்தது. முன்பு செய்தது போலவே நிற்கச்சொல்லி ரசிப்பான் என்று அவள் எதிர்பார்த்திருந்தாலும் தனது கணவன் முன்பே இப்படி செய்வான் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. கெஞ்சும் செய்கையில் ‘இப்ப வேண்டாங்க. அவரு போகட்டும்’ என்று கண்ஜாடையில் காட்ட முயன்றாள். ரங்கநாதன் கைகளை பெல்ட் பக்கம் கொண்டு செல்ல, தயக்கத்துடன் எழுந்து சென்று அவன் முன் நின்றாள்.

தலைக்கு குளித்து பறக்கும் கட்டுக்கடங்காத கூந்தலை சடைபிண்ணி இருந்தாள். முகத்தில் லேசாக பூசப்பட்ட மஞ்சள். காதுகளில் அழகிய தங்க தோடு ஜிமிக்கி. கழுத்தை ஒட்டிய தங்க அட்டிகை, தங்க செயின், நீண்ட necklace ஒன்று அவளது மதர்த்த மார்பின் மீது ஊஞ்சலாடியது. தன்னிடம் இருந்த சேலைகளில் மெல்லிசான ஒரு சிகப்பு கலர் பூப்போட்ட சேலையையும் அதே நேரத்தில் ரவிக்கையும் அணிந்திருந்தாள். ரங்கநாதனுக்கு பிடித்தது போல் சேலை இடுப்பை விட்டு கீழே இறங்கி, தொப்புளை சேலை மறைத்து கிடந்தது. கைகளில் பல தங்க வளையல்கள்.

“டேய்… உன்கிட்ட ஒட்டியாணம் எதுவும் இல்ல?”

“அது வந்து… ஒட்டியாணம்… ” சேகரின் குரல் அவமானத்தில் மிக சன்னமாக கேட்டது. உடனே கங்கா சேகருக்கு ஆதரவாக, “அவரு வாங்கி தரேன்னு தான் சொன்னாரு நான்தான் வேண்டாம்னுட்டேன்.”

“அட போடா… சும்மா பளிங்கு மாதிரி இடுப்போட சும்மா நெகுநெகுன்னு இருக்கா உன் பொண்டாட்டி அவளுக்கு ஒரு ஒட்டியாணம் போடாம விட்டுட்டியேடா. பாரு அவ இடுப்பு எப்படி பளபளக்குதுன்னு. அது மேல தங்கத்தை தவழவிடணும்டா. அவள் நிறத்துக்கும் வனப்புக்கும் சும்மா ஜம்முன்னு இருக்கும்.”

சேகர் ஒன்றும் சொல்ல முடியாமல் வாய்மூடி நின்றான். கங்காவும் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் சங்கடத்துடன் நிற்க, “உன் இடுப்புல ஒன்னும் இல்லாம நல்லாவே இல்லை. இந்தா இந்த சாவிக்கொத்தை உன் இடுப்புல சொருவிகிட்டு நில்லு பாப்போம்” என்று சாவிக்கொத்தை அவள் கைகளில் கொடுத்தான். அந்த சாவிக்கொத்தை கங்காவுக்கு கொடுத்து அவள் பணத்தாசையை தூண்டவும் அதே சமயத்தில் சேகரை அவமானப்படுத்தவும் உளவியல் ரீதியாக விளையாடினான்.

கங்கா அந்த சாவிக்கொத்தை வாங்கி இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டாள். அந்த சாவிகள் திறக்கும் கதவுகளுக்கு பின்னால் உள்ள பணத்தின் எண்ணிக்கையை அவள் சென்றமுறை வந்த போதே பார்த்திருந்ததால் அந்த வீட்டுக்கே அவள்தான் சொந்தக்காரி என்பதை போன்ற ஒரு கர்வம் அவளை தொற்றிக்கொண்டது. இதுவரை தலைகுனிந்து நின்றவள் இப்போது முகத்தில் பூரிப்புடன் கண்களில் ஒரு புது ஒளியுடன் தலையை நிமிர்த்தி இடுப்பை வளைத்து ஸ்டைலாக நின்றாள்.

சட்டென எதையோ பார்த்து ஏமாற்றமடைந்த ரங்கநாதன் கோபத்துடன், “டேய்… எல்லாம் சரி... உன் பொண்டாட்டிக்கு பூ வாங்கி வச்சிவிடாம கூட்டிகிட்டு வந்திருக்க?” என்றான்.

பதறிய சேகர், “இல்லண்ணே… அவசரத்துல மறந்துட்டேன்...” என்று சொல்லிமுடிக்கும் முன், “சரி சரி நீ உடனே சந்தைக்கு போயி பிரெஷா மல்லியப்பூவு அஞ்சு முழம் வாங்கிக்க, அப்படியே ஸ்வீட் ஸ்டால் கால்கிலோ அல்வா, அப்புறம் பாய் கடையில ரெண்டு பிளேட்டு பிரியாணி வாங்கிகிட்டு சீக்கிரம் வா. என் செல்ல புண்ட சண்டாளி, நீ போயி அந்த மேஜை அலமாரியை திறந்து அவன்கிட்ட ஒரு ரெண்டாயிரம் ரூபாய எடுத்து குடு.” என்றான்.

இதை கங்கா சற்றும் எதிர்பாக்கவில்லை. இடுப்பில் சொருகிக்கொள்ள சாவிக்கொத்தை கொடுத்ததுமின்றி, அதை கொண்டு அலமாரியை திறந்து அவளுடன் நடத்தப்போகிற ஓல் பஜனைக்கு தேவையானவற்றை தன் கணவனையே வாங்கி வர காசு எடுக்க சொன்னது அவளுக்கு ஒரு அகந்தையை கொடுத்தது. திமிருடன் நடந்து தன் கணவனை கடந்து சென்று பணம் இருக்கும் அலமாரியை சரியாக திறந்து அதிலிருந்த நோட்டுக்கட்டிலிருந்து ரூபாய்யை உருவி, அலமாரியை மீண்டும் பூட்டி சாவியை இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டு பணத்தை சேகரிடம் கொடுத்தாள்.

இதை பார்த்துக்கொண்டு அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த சேகருக்கு அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. தன்னை புழுவைவிட கேவலமாக நடத்தும் ரங்கநாதன் ஒரு புறம் இருக்க, மாற்றான் வீட்டில் அவன் பணம்பெட்டி எது என்று சரியாக தெரிந்து அதிலிருந்து அனாயசமாக பணத்தை எடுத்து தரும் தன் மனைவியை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தான்.

தொடர்ந்த ரங்கநாதன், “அப்படியே அந்த பாய் கடையில பீடா நல்லா இருக்கும், அது ரெண்டு வாங்கிக்க” சற்று யோசித்தவன், “ம்ம்… பூ வாங்கும்போது உதிரிப்பூல மல்லியப்பூ ஒரு கூடையும், ரோஜாப்பூ ஒரு கூடையும் வாங்கிக்க. ரெண்டு மூணு வாழைப்பழம் வாங்கிக்க, ஒஸ்தியா ஒரு ஊதுபத்தி பாக்கெட் வாங்கிக்க. என்ன சரியா? நான் சொன்னதெல்லாம் ஞாபகம் இருக்கா? வாங்கிட்டு அரைமணி நேரத்துல வந்துடனும். என்ன?” என்று கட்டளையிட்டான்.

சேகர் ரங்கநாதன் கேட்டதையெல்லாம் வாங்கிவர போக, கதவை சாத்தி தாளிடாமல் விட்டுவிட்டு பெட்ரூமிற்க்கு சென்று pantஐ மாற்றி லுங்கி கட்டிக்கொண்டு சட்டையை கழற்றி வெறும் லுங்கி முண்டாபனியனுடன் வெளியே வந்தான் ரங்கநாதன். தன் கணவன் பட்ட அவமானங்களால் எவ்வளவு மனவேதனை பட்டிருப்பான் என்று எண்ணி கலங்கியபடி சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த கங்கா ரங்கநாதன் வெளியே வந்தவுடன் எழுந்து நின்றாள்.

“புண்டசண்டாளி, உன்ன கோழிக்கறி பண்ணி கொண்டுவரசொல்லியிருந்தேனே. செஞ்சியா?” என்று கேட்டபடி அதிகாரமாக வந்து அமர்ந்தான்.

“கொண்டுவந்திருக்கேன்ங்க. ஆறியிருக்கும். கொஞ்சும் சூடு பண்ணனும்.”

“கிச்சேன்ல போயி சூடுபண்ணி கொண்டுவா. அதுக்கு முன்ன, போனவாட்டி எனக்கு கலக்கி குடுத்தியே சரக்கு. போனமுறை சொன்னமாதிரி கலக்கி கொண்டுவந்து குடுத்துட்டு போ.”

பெல்ட் அடி வாங்கிக்கொண்டு கற்றுகொண்டபாடம் நன்றாக நினைவிருந்தது. அவன் சொன்ன சரக்கை அவனுக்கு பிடித்தபடி கலக்கி கொடுத்துவிட்டு, கொண்டுவந்திருந்த கோழிக்கறியை எடுத்துக்கொண்டு சமையலறை சென்றாள். கறியை சூடுபடுத்த ஒரு பாத்திரத்தை தேடி எடுத்து அதில் கோழிக்கறியை போட்டு காஸ் அடுப்பு மீது வைத்து லைட்டரை எடுத்து, டிக் டிக் டிக் என்று அடித்து பத்தவைக்க முயன்றாள்.

அடுப்பு எரியாமல் இருக்க என்னவென்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது ரங்கநாதன் கையில் கிளாஸ்சுடன் உள்ளே நுழைந்தான். கையிலிருந்த கிளாஸை மேடை மீது வைத்துவிட்டு, கங்காவின் பின்புறம் சென்று இருகைகளையும் அவளது கைகளுக்கு அடியில் கொடுத்து அவளை இறுக்கி தன்னோடு அணைத்து கன்னத்திலும் பின்னங்கழுத்திலும் முத்தமிட்டான்.

அவனது அணைப்பும் முத்தமும் அவளுக்கு சிலிர்ப்பை உண்டுபண்ண வெட்கத்துடன், “ச்சீய்… என்னது இது இங்கேவந்து இப்படிபண்ணிக்கிட்டு. நீங்க ஹால்ல இருங்க நான் சிக்கன் சூடுபண்ணி கொண்டுவரேன்.” என்றாள் தயக்கத்துடன், மீண்டும் லைட்டரை கிளிக்கியபடி அடுப்பு எரியாமல் போகவே, “என்னங்க காஸ் தீர்ந்துடுச்சா?” என்றாள்.

“இல்லையே காலையிலதான் வந்து புது சிலிண்டர் மாத்திட்டு போனான். லைட்டர் ரிப்பேரா இருக்கும் தீக்குச்சில கொளுத்து” என்று சொல்லி இருகைகளாலும் அவளது முலைகளை ஜாக்கெட்டுடன் பிடித்து மெல்ல கசக்க மயக்கத்துடன், “இங்க வேண்டாங்க. ப்ளீஸ்...” என்று கெஞ்சியபடி அருகே இருந்த தீப்பெட்டியை எடுத்து அடுப்பு அருகில் கொண்டு சென்று பற்றவைக்க, ஏற்கனவே காஸ் வெளியாகி இருந்ததால் அது குப்பென்று அடுப்பைத்தாண்டி கொஞ்சம் பெரிதாக பற்றி பின்பு சரியாக எரிய ஆரம்பித்தது.




திடுக்கிட்ட அவள் “ஐயோ இதுக்குதான் சொன்னேன், ப்ளீஸ் போங்க நான் சூடுபடுத்தி கொண்டுவரேன்.” என்று சொன்னாலும் அவள் மார்பின் பிடியை அவன் விடுவதாய் இல்லை. அவள் கையை எடுத்து லுங்கிக்கு மேல் விடைத்து தடித்த அவன் பூலின் மீது வைத்தான். அவனது கைகள் அவள் மார்பைவிட்டு இறங்கி இடுப்பை தடவி தொப்புளை தாண்டி கொசுவத்துள் நுழைந்து அவளது கூதியை பிடித்தது.

கூதியை பிடித்தவன், “என்னடி, முடி நல்லா பொசுபொசுன்னு வளர்ந்து இருந்தது. இப்போ கம்மியாயிடுச்சே? வெட்டிட்டியா? யாரு வெட்டிவிட்டா?”

“சீய். அத போயி யாராவது வந்து வெட்டிவிடுவாங்களா? நானேதான் வெட்டிக்கிட்டேன். உங்க முன்னாடி அவ்வளவு முடியோட நிக்க வெக்கமா இருந்தது. அதான் முடிய கம்மியாக்கிட்டேன். புடிச்சிருக்கா?” ரகசியமாக அவனுக்கு மட்டுமே கேட்கும் படி சொன்னாள். அவளையும் அறியாமல் அவளது கைகள் லுங்கிக்குள் அவன் கொட்டையை பிடித்து உருட்டியது.

“தடவிப்பாத்தா எப்படி தெரியும், அப்புறமா தூக்கி காட்டு பாத்து சொல்லுறேன். ஆனா முடிவளர்ந்து அடுத்தவாட்டி நீயா வெட்டிக்க கூடாது நாந்தான் வெட்டிவிடுவேன்.”

அடுத்த வாட்டி அவ்வளவு முடி வளருவதற்கு முன் எங்கையாவது பணம் கிடைச்சிடணும்னு வேண்டிக்கொண்டாள். இருந்தாலும் எதுவும் சொல்லாமல், “நீங்க போங்க, கறி கருகிடும் நான் கொண்டுவரேன்.” என்று சொல்லவும் ரங்கநாதன் மீண்டும் கைகளை ஜாக்கெட்டுக்கு கொண்டு சென்று, அவள் ரவிக்கை கொக்கியை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்க ஆரம்பித்தான்.

பதறிய கங்கா, “ஐயோ வேண்டாங்க, அவரு வந்துட்டு போனதுக்கப்புறம் அவுக்குறேனே ப்ளீஸ்” என்றாள். அவள் சொல்வதை சுத்தமாக காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் அணைத்து கொக்கிகளையும் அவிழ்த்து ரவிக்கையையும் அவிழ்த்தான். உள்ளே ஆச்சரியமாக கங்கா புடவைக்கு மேட்சாக சிகப்பு கலரில் பிரா அணிந்திருந்தாள்.

“ஆஹா சிகப்பு ப்ரா உனக்கு அம்சமா இருக்குடி புண்டசண்டாளி. நான் சொன்னமாதிரியே நல்லா அவுசாரிமாதிரி நல்லா அலங்கரிச்சிட்டு வந்திருக்க. ” என்று சொல்லி ரவிக்கையை தோலில் மாலையாக போட்டுகொண்டு மீண்டும் அவளை பின்புறமாக கட்டிப்பிடித்து கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தான். அவளை திரும்பி நிற்கச்சொல்லி ப்ராவின் கப்புக்குள் அடைந்திருந்த அவள் மார்பின் மேட்டை கண்டுமகிழ்ந்து ஹாலுக்கு சென்று அமர்ந்தான். ரங்கநாதனுக்காக புண்டைமுடி வெட்டிக்கொண்டு சிகப்பு ப்ரா போட்டுவந்ததை அவன் கவனித்து பாராட்டியது அவளுக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது. கறி சூடாகவே அடுப்பை அணைத்து கொஞ்சம் கறியை ஒரு தட்டில் வைத்து ஹாலுக்கு வந்தாள்.

ஹாலில் ரங்கநாதன் சேகர் வைத்துவிட்டு சென்றிருந்த மிச்ச நகைகளை எடுத்து ஒவ்வொன்றாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கங்கா வந்தவுடன் அவற்றை அப்படியே போட்டுவிட்டு கங்காவை இழுத்து வந்து சோபாவில் அமர்ந்து கொஞ்சம் கறியை எடுத்து அவளுக்கு ஊட்டிவிட்டு தானும் சாப்பிட்டான். அவள் அழகை அள்ளிப்பருகிய அவள் மடியில் படுத்துகொண்டான். ஒரு மிடறு சரக்கை உறிஞ்சி அதை விழுங்கிவிடாமல், முந்தானைக்குள் தலையை விட்டு அவள் ப்ராவை தூக்கி முலைகளில் பால்குடிப்பது போல் சப்பி உறிஞ்சினான். உறிஞ்ச உறிஞ்ச அவள் காம்புகள் தடித்தன. அவள் காம்புகளிலிருந்து அந்த சரக்கு வருவதாக கற்பனையில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவன் உறிஞ்சி வைத்திருந்த சரக்கை பருகினான். அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியை கோதிவிட்டு அவனை உற்சாகப்படுத்தின.

முந்தானையை விட்டு வெளியே வந்து, “புண்டசண்டாளி, பொம்பளைங்க மாருல பாலுதான் சுரக்கும் ஆனா தேவடியா முண்டை உன் மாருல சாராயம் சுரக்குதுடி. அந்த கோழிக்கறியை அப்படியே எனக்கு ஊட்டிவிடுடி” என்றான். கண்ணைமூடி அமர்ந்திருந்த கங்கா ஒரு ஸ்பூன் கோழிக்கறியை அவனுக்கு ஊட்டிவிட, அவள் மடியில் படுத்து அவள் முக அழகை ரசித்தபடி அதை சாப்பிட்டுவிட்டு மீண்டும் ஒரு மிடறு சரக்கை உறிஞ்சி அவள் முந்தானைக்குள் புகுந்தான். கங்கா தன் உணர்ச்சியை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தவித்தாள். அவன் தலையை மீண்டும் கோதினாள். மீண்டும் தலையை வெளியே எடுக்க கொஞ்சம் கோழிக்கறியை அவன் கேட்காமலேயே ஊட்டிவிட, மீண்டும் அவன் குடித்துவிட்டு முந்தானைக்குள் புகுந்து அடுத்த காம்பையும் சப்ப ஆரம்பித்தான்.

“போதும்ங்க. அவரு வந்திட போறாரு. இதயெல்லாம் பார்த்திடபோறாரு. வேண்டாங்க.” என்று கெஞ்சினாள்.

“பார்த்தா பாத்துட்டு போறான். உன் புருஷன் உன்னை நான் அணு அணுவா அனுபவிக்குறதை பாக்கணும்டி. தேவடியாளை ஓக்குறதுக்கும் உன்ன மாதிரி குடும்பத்தேவதையை ஓக்குறதுக்கும் உள்ள வித்தியாச சுகமே அதுதான்டி. அவனால என்னை என்ன பண்ணிடமுடியும்.”

“இல்லைங்க. அவரு ரொம்ப வருத்தப்படுறாரு. ரொம்ப சங்கடப்படுறாரு. ஒண்ணுக்கிடக்க ஒன்னு பண்ணிப்பாரோன்னு பயமா இருக்குங்க.” முந்தானைக்குள்ளிருந்து வெளியே வந்து அவன் வாயை திறக்க அதில் கறியை ஊட்டினாள்.

“ம்ம்… அப்படியா? சரி அப்படின்னா உனக்கும் எனக்கும் இடையில ஒரு டீலு” என்று சொல்லி, அவள் தலையை கீழே இழுத்து அவள் இதழ்களை கவ்வி சுவைத்து நாக்கை அவள் வாயினுள் விட்டு அவள் நாவை சுழற்றி மீண்டும் இதழ் கவ்வி விடுவித்தவன், “இப்படி அவன் முன்னாடி நீ எனக்கு பண்ணின்னா நான் அவன் முன்னால உன்ன எதுவும் பண்ண மாட்டேன். என்ன சரியா? முழு முத்தம், ஈரமுத்தமா, உன் நாக்கு என் வாய்க்குள்ள போயி விளையாடனும்.” என்றான்.

“ஐயையோ… அது எப்படிங்க அவரு முன்னாலேயே நான் உங்களுக்கு முத்தம் தருவேன்?...” என்று கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே சேகர் கதவை தட்டி, “அண்ணே” என்றான்.

“கதவு திறந்துதான் இருக்கு உள்ள வாடா” என்றான் ரங்கநாதன் சேகரின் குரல் கேட்டு கங்காவின் மடியிலிருந்து எழுந்து உக்காந்தபடி.

சேகர் கதவை திறந்து உள்ளே வரவும், ரங்கநாதன் சப்பி சப்பி ரசித்த தன் முலைகளை அவசர அவரசரமாக பிராவுக்குள் திணித்துக்கொண்டு, முந்தானையை இழுத்து மூடி ரங்கநாதனின் எச்சில் படிந்த வாயை துடைத்து எழுந்து நின்றாள் கங்கா. பிறகுதான் ரவிக்கையின்றி வெறும் பிராவுடன் இருப்பது அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது. அவசரமாக புடவை முந்தானையை இழுத்து போர்த்தி தோள்பட்டைகளை மூடி தலைகுனிந்து நின்றாள்.

இவள் பிராவை செய்ததை பார்த்து அங்கே என்ன நடந்திருக்க கூடும் என்று உணர்ந்த சேகரும் தலைகுனிந்து நின்றான். கங்கா ரவிக்கையில்லாமல் வெறும் பிராவுடன் இருப்பதையும், அவளது ரவிக்கை ரங்கநாதனின் தோளின் மீது கிடப்பதையும் அவன் பார்க்காமல் இல்லை.



“என்னடா சொன்னது எல்லாம் கிடைச்சிதா? வாங்கிட்டு வந்துட்டியா?” சேகரிடம் கேட்டவன், “நீ ஏன்டி எழுந்து நிக்குற? உக்காரு.” என்று கங்காவிடம் சொன்னான். கங்கா உக்காரவே, “கால் மேல கால் போட்டு, இழுத்து போர்த்தாம சும்மா ஜம்முனு உக்காருடி.” என்றான். கங்கா தயக்கத்துடன் அவன் சொன்னது போல உக்கார, அவள் பக்கத்தில் உரசி உக்கார்ந்து அவள் தோளில் கைபோட்டு அவளை நெருக்கி அணைத்து, கையில் சரக்கை எடுத்து குடித்துக்கொண்டே, “சொல்லுடா வாங்கியான்தியா?” என்றான்.

“எல்லாத்தையும் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன் அண்ணே” என்றான், தன் மனைவி காலமிது கால்போட்டு இன்னொருவனின் அணைப்பில் உக்கார்ந்திருப்பதை பார்த்தபடி.

ரங்கநாதன் பெட்ரூமை காட்டி, “அதுதான் பெட்ரூம். அங்க போயி மெத்தை மேல இந்த ரோஜா உதிரிப்பூவ எல்லாம் வச்சு அழகா இதயம் மாதிரி வரைஞ்சிட்டு, அதுக்கு மேல மல்லியப்பூவுல அம்புக்குறிபோட்டுட்டு, அந்த இதயத்தை சுத்தி மிச்சம் இருக்குற மல்லிப்பூவ தூவிவிடு. இன்னைக்கு ராத்திரி பூரா அது மேலதான் உன் பொண்டாட்டி என் கூட படுக்க போறா.” என்றான்.

கங்கா அவன் சொல்லுவதை கேட்டு பதறி, “ஐயோ சார் அதெல்லாம் அவரு பண்ண வேண்டாம் சார். நானே பண்ணிடுறேன். அவர விட்டுடுங்க சார்” என்றாள். இதை கேட்ட ரங்கநாதனுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது சிறிதும் யோசிக்காமல் அவள் கன்னத்தில் பளாரென்று ஒரு அறைவிட்டான். வலியில் கங்கா அலற, சேகர் அவசரமாக, “அண்ணே அவள அடிக்காதீங்கண்ணே. நீங்க சொன்ன மாதிரி நானே செய்யுறேன். அவளை தயவுபண்ணி அடிக்காதீங்கண்ணே.” என்றான் கண்ணீருடன்.

ரங்கநாதன் அதிகாரத்துடன், “டேய் அப்படியே வாங்கிட்டு வந்திருக்கிற அல்வா, பிரியாணி பொட்டலம், பழம், மீதி எல்லாத்தையும் உள்ள இருக்குற மேஜை மேல வச்சிட்டு ரூமை சும்மா அம்சமா அலங்கரி. நீ அலங்கரிக்கறத பொறுத்துதான் இன்னைக்கு எத்தனை ரவுண்டு போறதுன்னு முடிவு பண்ணனும்.” என்றான். கங்காவால் அவன் சொல்லுவதை கேட்க சகிக்கவில்லை. பல்லைக்கடித்துக்கொண்டு அடியின் வலியிலிருந்து மீளாமல் உட்கார்ந்திருந்தாள்.

கொண்டுவந்திருந்த ரெண்டு கூடை பூக்களையும், மற்ற அணைத்து பொருள்களையும் எடுத்துக்கொண்டு பெட்ரூமிற்குள் சென்றான். அவன் படும் அவமானங்கள் அவனை என்றோ கொன்று இப்போது நடைப்பிணமாகதான் இருந்தான். தன் மனைவியை மாற்றான் ஒருவனுக்கு கூட்டிகொடுத்த அவமானத்தையே இன்னும் தாங்க முடியவில்லை அதற்கு மேல் தன் கண்முன்னே தன் மனைவியை ஒருவன் அடித்ததை அவனால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. தன் கையாலாகாத தனத்தை எண்ணி தானே நொந்து ரங்கநாதனின் பெட் ரூமை அலங்கரிக்க ஆரம்பித்தான்.

ரோஜாப்பூ கூடையிலிருந்து பூ இதழ்களை எடுத்து மெத்தையின் நடுவே பெரிய இதயத்தை வரைய ஆரம்பித்தான். ஆரம்பத்தில் தடுமாறியவன் பின்பு ஒரு வழியாக எப்படி பூக்களை அந்த வடிவத்தில் தூவுவது என்று பிடிபட தொடர்ந்தான். திடீரென்று ஹாலிலிருந்து குத்தாட்டப்பாடல் சத்தம் ஓங்கி கேட்டது. அத்துடன் அந்த பாடலுக்கு ஏற்ப கங்காவின் கொலுசு சத்தமும், ரங்கநாதனின் கைதட்டும் சத்தமும் கேட்டது.

ச்ச்சே… என்ன வாழ்க்கையிது? ஒழுங்கா பெத்தவங்க சொல் பேச்சைக்கேட்டு ஒழுங்கா படிச்சி ஒரு பட்டம் வாங்கி நல்ல வேலைக்கு போயிருந்தா இப்படி கேவலப்படாம இருந்திருக்கலாம். சின்ன வயசுல ப்ரெண்ட்ஸ் ப்ரெண்ட்ஸ்ன்னு ப்ரெண்ட்ஸுகளோட சுத்தி வீணடிச்சுட்டு, இப்ப அவங்க எல்லாம் விவரமா படிச்சி முன்னேறி நல்ல நிலையில இருக்காங்க. இவன் தான் இப்படி இங்க கேவலப்பட்டு கொண்டிருக்கிறான். நண்பர்களை பார்க்க போகும்போது நன்றாக பேசினார்கள். பணஉதவி என்று வரும்போது அனைவரும் கைவிரித்தார்கள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எல்லாரும் சேகரை தவிர்த்துவிட்டார்கள். கஷ்டம்னு போயி நின்னப்ப ஒரு பய உதவவில்லை. அவர்களை சொல்லி குற்றம் இல்லை. தோற்பவர்களை யாரும் தங்கள் நட்புவட்டத்தில் வைத்துக்கொள்ள விரும்புவதில்லை. உயிர்நண்பன் என்பதெல்லாம் சினிமாவிலும், வாழ்க்கையில் வெற்றிபெற்றால் மட்டும்தான்.

பாடல்கள் முடிந்து மாற ரங்கநாதனின் விசில் சத்தமும் கைதட்டல் சத்தமும் தொடர்ந்தது. வெளியே என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ள அவன் விரும்பவில்லை. திடீரென்று அவன் செல்போன் அலறியது. வீட்டிலிருந்துதான் போன். அவசரமாக எடுத்து பேச ஆரம்பித்தான். அவன் மகள்தான் பேசினாள்.

“அப்பா, எங்க போன? இருட்டிடுச்சு பயமா இருக்குப்பா. சீக்கிரம் வாப்பா.” என்றாள். பிள்ளைகள் இந்த வேளையில் தனியாக இருப்பதை நினைத்து அவனுக்கு பகீரென்றது.

“ஏன்மா தனியாவா இருக்கீங்க? கலா அத்தை வரலை?”

“இல்லப்பா இன்னும் வரலை. நீ சீக்கிரம் வாப்பா” என்றாள்.

“சரிம்மா. நான் சீக்கிரம் வந்துடுறேன். நீயும் தம்பியும் பயப்படாம இருங்க. நான் அரைமணி நேரத்துக்குள்ள வந்திடுறேன்.” போனை வைத்துவிட்டு அவசர அவசரமாக வேளையில் இறங்கினான். வெளியே ரங்கநாதன் பேசுவது தெளிவாக கேட்டது. ஆனால் கங்கா மிக சன்னமாகத்தான் பேசினாள். அவ்வப்போது இருவர் சிரிப்பதும் பாடல் சத்தத்துடன் கேட்டது.




திடீரென்று, “டேய்… நான் வாங்கிவர சொன்ன அந்த அஞ்சு முழம் மல்லியப்பூ எங்கடா?” என்று ரங்கநாதன் திமிருடனும் அதிகாரத்துடனும் சத்தமாக கேட்டான். பூக்கூடையை கீழே வைத்துவிட்டு அவசரமாக சென்று அவன் வாங்கி வைத்திருந்த மல்லிகை சரத்தை எடுத்துக்கொண்டு பெட்ரூமை விட்டு வெளியே வந்து நின்றான்.

அங்கே ரங்கநாதன் சோபாவில் கால் மீது கால்போட்டு உட்கார்ந்திருக்க, டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த பாட்டு ஸ்டில்லில் இருந்தது. அவன் பூல் லுங்கியின் உள்ளே கூடாரம் போட்டிருந்ததை அவன் பார்க்கவில்லை. கங்காவை தேடினான். அவள் பிரிட்ஜ் பக்கத்தில் டைனிங் டேபிள் அருகே ரங்கநாதனுக்காக க்ளாசில் சரக்கு ஊற்றிக்கொண்டிருந்தாள். புடவை தொப்புளுக்கு கீழே இறக்கி கட்டியிருக்க, புடவையை தூக்கி இடுப்பில் சொருகி இருந்ததால் அவள் கெண்டைக்கால்கள் தெரிந்தன. முந்தானை ஒரு திரியாக சிகப்பு கலர் பிரா மூடிய அவள் மார்பக மேடுகளின் இடையில் கிடந்தது. அதுவும் இடுப்பில் சொருகப்பட்டு இருந்தது. அவள் போட்டிருந்த தங்க நகைகள் அங்குமிங்கும் அலங்கோலமாக அவள் உடலின் மீது கிடந்தது. தலைமுடிகள் களைந்து பறந்து கிடக்க, வரும்போது போட்டிருந்த சடையை அவிழ்த்து லூஸ்ஹேரை ரப்பர் பேண்டால் கட்டி குதிரைவாலாக போட்டிருந்தாள். சிகப்பு பிரா கம்முக்கட்டுக்கு கீழே ஈரமாகி இருந்தது. மார்பகங்கள் மூச்சு வாங்கி மேலும் கீழும் இறங்கியது. அதோடு மட்டுமல்லாமல் அவள் முகம் தொடங்கி, உடல், இடுப்பு கால்கள் வரை வியர்வையால் மினுமினுத்தது.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக