http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : 07/30/20

பக்கங்கள்

வியாழன், 30 ஜூலை, 2020

ஓர் இரவு

அப்துலையும் அவன் அப்பா ரஹீமையும் ஒரே நேரத்தில் பார்த்தால், இருவரும் சகோதரர்களாக இருப்பார்கள் என்று நம்ப வாய்ப்பிருக்கிறது. உயரம்,உடல்வாகு,நிறம்,கண்கள் இவற்றோடு குரல், பேச்சு என அவர்களுக்குள் பல ஒற்றுமைகள் இருந்தன. ரஹீமுக்குத் தலை சற்றே நரைக்க ஆரம்பித்ததும் அவர் "டை" அடித்துக்கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டதால், அவர்களுக்குப் புதிதாகப் பரிச்சயமானவர்களின் குழப்பம் நீடித்தது.

ஆனால், இருவருக்கும் இடையே ஒரு மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருந்தது. அப்பா ரஹீமுக்கு மும்தாஜ் என்ற அழகான மனைவி இருந்தாள். அப்துலுக்கு அந்த அதிர்ஷ்டம் இல்லை. இந்த விஷயத்திலும் அவர்களுக்கு ஏதாவது ஒற்றுமை இருந்ததென்றால், அப்பா-மகன் இருவருமே மும்தாஜின் மீது உயிரையே வைத்திருந்தனர். மகனாக இருந்ததால், அப்துல் அம்மிஜான் மீது தனக்கிருந்த ஆசையை வெளிப்படுத்த வழிதெரியாமல் திணறிக்கொண்டிருந்தான். அதற்கு ரஹீமே அறியாமையில் ஒரு வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக்கொடுத்தார்.

ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படித்துக்கொண்டிருந்த மகனோடு தொலைபேசியில் வழக்கம்போலப் பேசிக்கொண்டிருந்தவர், தற்செயலாகச் சொன்ன ஒரு தகவல் அப்துலின் மனதில் ஒரு விபரீதமான எண்ணத்தை விதைத்து விட்டது.

"ரெண்டு நாளா மழை கொட்டோ கொட்டுன்னு கொட்டி,வழியெல்லாம் மரம் விழுந்து கிடக்குது. நேத்து சாயங்காலத்திலேருந்து கரண்ட் வேறே கிடையாது. நான் வேறே வெளியூர் வந்திட்டேன். உம்மா தனியா இருக்காங்க!"

பேசி முடித்ததுமே அப்துல் ஊருக்குக் கிளம்பிவிட்டான். மூன்று மணிநேரப் பயணத்தில் அவன் என்னென்ன செய்வது என்று முடிவு செய்து விட்டிருந்தான். அதன்படி மட்டும் நடந்தேறிவிட்டால்....?



ஊரை அடைந்தபோது இன்னும் மழைகொட்டிக்கொண்டிருந்தது. மின்விளக்குகளின்றி ஊரே இருளில் மூழ்கியிருந்தது. வீட்டை அடையும் முன்னரே அவன் செய்ய நினைத்திருந்த காரியம் குறித்த எதிர்பார்ப்பு காரணமாக அவனது எழுச்சி அதிகமாகி, அவனது பேண்டுக்குள்ளே குடைச்சல் ஏற்பட்டிருந்தது. உம்மா! இன்று இரவு மட்டும் நான் எண்ணியது நிறைவேறிவிட்டால்....?

கதவைத்தட்டினான்.

"யாரு?"

"நான் தான்! ரஹீம்!" அப்துலின் இருதயம் வாய்வரைக்கும் வந்தது போலிருந்தது. இந்தப் பொய்யை உம்மா நம்புவாளா?

கதவு திறந்தது. இருட்டில் உம்மா கண்களை உறுத்துப் பார்ப்பதை உணர்ந்தான். ஒரு விதமான பதற்றம் ஏற்பட்டது. உண்மையிலேயே இருட்டில் தன்னை அப்பா என்று நம்பியிருப்பாளா?

"என்னங்க, வர ரெண்டு நாளாகுமுன்னீங்க?"

"இங்கே நிலைமை இப்படி இருக்கும்போது....," என்று மழுப்பியவன்,"அது சரி, ஒரு மெழுகுவர்த்தியாவது ஏத்தி வச்சிக்கலாமில்லே?"

"எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு! கடைக்குப் போலாம்னா முட்டளவுக்குத் தண்ணீர்! யாரு கடையைத் திறந்து வச்சிருக்கப்போறாங்க?" என்று அங்கலாய்த்தபடியே ஜன்னலைத் திறந்தாள் மும்தாஜ். ஆனாலும், போதிய வெளிச்சம் உள்ளே வரவில்லை.

"அப்துல் போன் பண்ணினானா?" வேண்டுமென்றே தனது முயற்சி எவ்வளவு தூரம் வெற்றியடைந்திருக்கிறது என்று பரிசோதிக்க இப்படியொரு கேள்வியைக் கேட்டான் அப்துல். சோபாவில் தட்டுத்தடுமாறி உட்கார்ந்து கொண்டான்.

"நல்லாயிருக்கு! நீங்க தானே அவன் கூட போனிலே பேசினதா சொன்னீங்க! என் கிட்டே கேட்கறீங்க?" மும்தாஜ் அப்துல் அருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டதும் அப்துலின் இதயம் படபடவென்று வேகமாக அடித்தது. உண்மையிலேயே அம்மாவுக்கு இன்னும் சந்தேகம் வரவில்லையா?

"டயர்டா இருக்கீங்களா?" என்றபடி மும்தாஜ் அப்துலின் தலையைக் கோதியபோது, அப்துலுக்கு உடலெங்கும் ஆயிரம் மின்னல்கள் தாக்குவது போலிருந்தது. இந்த விபரீத எண்ணத்தைக் கைவிட்டு விட்டு, தான் அப்துல் தான் என்று உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு, இத்தோடு முடித்துக்கொள்ளலாமா என்று எண்ணியபோது, இருட்டில் துழாவிக்கொண்டிருந்த மும்தாஜின் கை, அப்துலின் தொடை மீது விழுந்து, நழுவி அவனது எழுச்சியைத் தொட்டு விட்டது. அப்துல் துள்ளினான்.

"உம், என்னது, நேரங்கெட்ட நேரத்துலே மூடு வந்திருக்கு போலிருக்கே?"

மும்தாஜ் கணவன் என்று எண்ணிக்கொண்டு, மகனின் எழுச்சியைத் தடவிக் கொடுத்தாள். அப்துல் அடுத்து என்ன செய்வது என்று புரியாமல் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டான்.

ரஹீமை நிக்காஹ் செய்து கொண்டபோது மும்தாஜுக்கு 16 வயது. அடுத்த வருடமே அப்துல் பிறந்து விட்டான். பார்த்தால் ஒரு 18 வயதுப் பையனின் தாய் என்று யாராலும் சொல்ல முடியாது. உடம்பில் வாளிப்பு எங்கும் பரவிக்கிடந்தது. திராட்சைப்பழங்களைப் போன்ற கண்கள்; வழவழப்பான சருமம்; அடர்ந்த கூந்தல்; இடுப்பில் சற்றே சதை அதிகமாயிருந்தபோதிலும் அதுவும் அவளது அழகுக்கு அழகு சேர்த்தது என்று தான் சொல்ல வேண்டும். செழிப்பான இறுக்கமான முலைகள்; கிண்கிண்ணென்று கிறுகிறுக்க வைக்கும் குண்டிக்கோளங்கள்.


உம்மா உடைமாற்றும்போது ஒரு முறை தற்செயலாக ஒரு மின்னல்வெட்டுப் போலப் பார்த்த அப்துல் அதன் பிறகு, மும்தாஜை அவளறியாமல் காமக்கண்களோடு பார்த்து ரசிக்கத் தொடங்கி விட்டிருந்தான். இணையத்தில் அம்மா-மகன் சம்பந்தப்பட்ட தகாத உறவுக்கதைகளைப் படிக்கும்போதெல்லாம் தன்னையும் மும்தாஜையும் குறித்துக் கற்பனை செய்து சுய இன்பம் பெறுவான். மும்தாஜ் தனது பூலை வாயில் வைத்துச் சுவைப்பது போலவும், அவளை மல்லாக்கப்போட்டு அதிரடியாக ஓப்பது போலவும் பல்வேறு விதமாகக் கனவுகள் காணத்தொடங்கினான். வீட்டில் வசித்தபோது சில இரவுகளில் ரஹீமும் மும்தாஜும் உடலுறவு கொள்வதை ஒளிந்து எட்டிப் பார்த்துப் பார்த்து ஆற்றாமை அதிகரிக்கவே அவன் ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படிக்க வற்புறுத்தி அதில் வெற்றியும் பெற்று விட்டான்.ஆரம்பத்திலிருந்த குற்ற உணர்ச்சிகள் மெல்ல மெல்லக் குறையவே, ஹாஸ்டலில் தனிமையில் விடப்பட்ட பிறகு, அடுத்த முறை ஊருக்குப் போனால் உம்மாவை அனுபவித்தே தீர வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டியிருந்தான். அவனது கல்லூரியில் எந்த ஒரு அழகான பெண்ணைப் பார்த்தாலும், அவனுக்கு மும்தாஜின் அழகே நினைவுக்கு வந்தது.

"என்ன யோசனை?" என்று மும்தாஜ் கேட்கவும், மீண்டும் சுயநினைவுக்கு வந்த அப்துல் அடுத்து என்ன செய்வதென்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான். பிறகு, துணிச்சலை வரவழைத்தவன், அம்மாவை வளைத்துப் பிடித்து அவளது முலைகளை அமுக்கினான்.

"ஹும்ம்ம்ம்ம்ம்! சாப்பிட வேண்டாமா?" என்று கிசுகிசுத்த மும்தாஜ், அப்துலின் காதை உதடுகளால் கவ்வியபடியே அவனது எழுச்சியைப் பிடித்து அமுக்கினாள். அப்துலின் கைகள் அம்மாவின் முலைகளின் மீது இறுகின. பிறகு, அவனது விரல்கள் அம்மாவின் உடைகளை விலக்க முற்பட்டன.

"இருங்க!"

மும்தாஜ் எழுந்து கொண்டு உடைகளைக் களைய ஆரம்பித்தபோது, அப்துலின் கண்கள் இருட்டுக்குப் பழகி விட்டிருந்தபடியால், அவளது அங்கவளைவுகளையும் அரைகுறை வெளிச்சத்தில் பளிச்சிட்ட அவளது சருமத்தையும் கண்களால் விழுங்க முடிந்தது. முழு நிர்வாணமான மும்தாஜ் சோபாவில் அமர்ந்தபோது, அப்துலின் விரல்கள் அம்மாவின் பளபளப்பான முதுகை வருடத் தொடங்கின. வலது கையால் அவளது முதுகை வருடிக்கொண்டேயிருந்த அப்துலின் எழுச்சி அதிகரித்துக்கொண்டே போக, அவனது ஸ்பரிசத்தில் மும்தாஜ் முனகத் தொடங்கினாள். மெல்ல மெல்ல கீழிறங்கிய அப்துலின் கை, அம்மாவின் வாளிப்பான குண்டிக்கோளங்களைத் தொட்டு அமுக்கியது. பட்டுப்போலிருந்த அம்மாவின் குண்டியைத் தொட்டுக்கொண்டேயிருக்கலாம் போலிருந்தது. அவனது இடது கை அவளது கூந்தலை அளைந்து அளைந்து, அவளது தோள்களில் விழுந்து வருடி, மெதுவாக அவளது மார்புப்பக்கம் இறங்கியது. விம்மிக்கொண்டிருந்த அவளது முலைகளின் மீது அவனது உள்ளங்கை பட்டதும் அவள் நெளிந்தாள். அப்துல் அவளது காம்புகளை வருடத்தொடங்கியதும் அவள் இழுத்துப் பெருமூச்செரிந்தாள். அவனது உள்ளங்கை உரசியதுமே அம்மாவின் காம்புகள் புடைத்துக்கொண்டன.

நடந்து கொண்டிருப்பவை எவற்றையுமே அப்துலால் நம்ப முடியவில்லை. அம்மாவின் நிர்வாண உடலைத் தடவிக்கொண்டிருப்பது அவனுக்கு சொல்ல முடியாத சுகத்தையும், சற்று பயத்தையும் அளித்துக்கொண்டிருந்தது. யாரை கணவர் என்று எண்ணி, தன்னைக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாளோ, அவன் தன் மகன் என்பது மும்தாஜுக்குத் தெரிந்தால் என்ன நடக்கும் என்ற கிலி அவனுக்கு அவ்வப்போது ஏற்பட்டுக்கொண்டிருந்தது.

ஆனால், கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவ விட மனமின்றி, அவன் தனது இடது கையால் அம்மாவின் குண்டியையும், வலது கையால் அம்மாவின் முலைகளையும் அமுக்கியும் கசக்கியும் பிசைந்தும் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அவ்வப்போது அவளது கழுத்திலும், தோள்களிலும் முத்தமிட்டுக்கொண்டிருக்க, மும்தாஜின் வலது கரம் அவனது தலையைப் பிடித்து தோளின் மீது வைத்து அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டது. அப்துல் மேலும் துணிவடைந்து அம்மாவின் குண்டிக்கோளங்களின் பிளவைத் துழாவத் தொடங்கினான். மும்தாஜ் அனலாக மூச்சு விடத் தொடங்கினாள். அடுத்து அவனது கை முன்னேறியபடி, அம்மாவின் கூதியை வருடத் தொடங்கியது. மும்தாஜ் கால்களை சற்றே அகற்றியபடி சோபாவில் குனிந்து படுத்துக்கொண்டாள்.


இதயம் படபடக்க, அப்துல் அம்மாவின் புழையைத் துழாவி அதற்குள் தனது விரலைச் செலுத்தினான். அம்மாவின் உப்பிய கூதி அவன்து உள்ளங்கையில் மெத்துமெத்தென்று உரசியது. இதற்காகவே காத்திருந்தவள் போல, மும்தாஜ் உரக்க உரக்க முனக ஆரம்பித்தாள். அப்துல் விரலால் அம்மாவின் மொட்டைத் தொட்டு அழுத்தித் தேய்த்தான் அவள் முனக ஆரம்பிக்கவே, வேகமாகத் தேய்த்துத் தேய்த்து அவளது முனகலை அதிகரித்தான். சிறிது நேரத்தில் அவனது நடுவிரல் அம்மாவின் புழைக்குள்ளே புகுந்து விட்டிருந்தது. மும்தாஜ் இரைத்து இரைத்து மூச்சு விடத்தொடங்கினாள். அடுத்து, இன்னொரு விரல், அடுத்து இன்னொன்று என ஒரே நேரத்தில் மும்தாஜின் புழைக்குள்ளே மூன்று விரல்களை நுழைத்தான் அப்துல்.

"ஹும்ம்ம்ம்ம்ம்ம்!ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹா!"

மும்தாஜின் முலையைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்த இடதுகையை விடுவித்து, அவளது வயிற்றில் இறங்கி அவளது கூதிமேட்டின் மயிற்றை அளைய ஆரம்பித்தான் அப்துல். அம்மாவின் உடல் நடுங்கியது போலிருந்தது அவனுக்கு. பிறகு, அவன் தனது பேண்ட்டைத் தளர்த்திக்கொண்டான். தயாராக இருந்த சுண்ணியை வெளியேற்றினான். இடதுகையால் அதைப் பிடித்து அம்மாவின் புழையின் மீது ஓரிரு முறை தடவியபடி, அவளது கூதியுதடுகளைப் பிரித்து சுண்ணியின் பெருந்தலையை வைத்து அழுத்தினான். மெல்ல மெல்ல அதை அவளது கணவாய்க்குள்ளே செலுத்த முயன்றான். வினோதமான ஓசையோடு அவனது சுண்ணி, அம்மாவின் புழைக்குள்ளே புகுந்து கொள்வதை அவன் உணர்ந்தான். இறுக்கமான மும்தாஜின் புழை அவனது சுண்ணியை அழுத்திப் பிடித்துக்கொள்வது போலிருந்தது. அவனது சுண்ணியின் தலைப்பகுதி முழுமையாக அவளுக்குள்ளே நுழைந்து விட்டது.


மும்தாஜ் ஏறக்குறைய அரைமயக்கத்திலிருந்தாள். வழக்கத்துக்கு மாறாக, அவளது புழையை அழுத்தியபடி உள்ளே நுழைந்து கொண்டிருந்த சுண்ணி எப்படி இன்று இவ்வளவு நீளமாகவும், இவ்வளவு பருமனாகவும் இருக்கிறது என்று அவள் மனதில் கேள்வி எழாமல் இல்லை.


"இன்னிக்கு ரொம்ப...டைட்டாப் போவுதுங்க!..ஹும்ம்ம்ம்ம்ம்! என்னவோ இன்னிக்குத் தான் முதல் முதலாப் பண்ணுறா மாதிரி...உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!"


அப்துலின் சுண்ணியின் தலை அவளது புழைக்குள் புகுந்திருக்க, அவளது புழையுதடுகள் விரிந்து கொடுத்திருந்தன. அவளது மொட்டு விடைத்திருக்க, அவளது கூதிமேடு உப்பியபடி வீங்கிக்கிடந்தது.

"உம்மாவின் புழைக்குள்ளே என் சுண்ணி புகுந்து விட்டது," என்ற எண்ணமே அப்துலுக்கு உற்சாகத்தை அளித்துக்கொண்டிருந்தது. மெதுவாக உள்ளே புகுந்திருந்த தனது சுண்ணித் தலையே வெளியேற்றி, மீண்டும் அதை மெள்ள உம்மாவின் புழைக்குள்ளே செலுத்தினான். ஒரு கையால் உம்மாவின் மொட்டைச் சீண்டியபடியே அவளது புழைக்குள்ளே பூலை விட்டு உள்ளே வெளியே என்று விளையாட ஆரம்பித்தான்.

மும்தாஜ் செமத்தியாக ஓள்வாங்கிக்கொண்டு சுகத்தில் திளைத்துத் தத்தளித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது புழையை முழுமையாக அடைத்தபடி அப்துலின் சுண்ணி புகுந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. அவளது புழையை அந்தச் சுண்ணிக் கிழித்துச் சுக்குநூறாக்கி விடுவதுபோல அசுரவேகத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஏறக்குறைய அவள் மூர்ச்சித்திருந்தாள். இப்படியொரு ஓளை இதுவரை தான் வாங்கியதில்லை என்பது மாத்திரம் அவளுக்குப் புரிந்தது. குத்துகிற குத்தில் தான் செத்துவிடுவோமோ என்ற பயம் ஏற்பட்டது அவளுக்கு.

உம்மா இப்போது தனது சுண்ணிக்கு அடிமையாகி விட்டதை உணர்ந்த அப்துல், இரண்டு கைகளாலும் அவளது முலைகளைப் பிடித்து இறுக்கிக் கசக்கிப் பிசைந்தான். அதே நேரம் உம்மாவின் உடலில் ஏற்படத்தொடங்கிய மெல்லிய அதிர்வுகளை உணர்ந்தவன், அவள் தனது உச்சத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருப்பதை அறிந்து சரேலென்று தனது சுண்ணியை வெளியேற்றினான்.

"ஏங்க...?"

பட்டென்று அவளைத் திருப்பிப் போட்ட அப்துல், அவள் சுதாரிப்பதற்குள் அவளை மல்லாக்கப்போட்டு, அவளது தொடைகளை விரித்து, சரியாக சுண்ணியை அவளது புழையில் நுழைத்து விட்ட இடத்திலிருந்து அதே வேகத்தோடு ஓக்க ஆரம்பித்தான். அவனது கைகள் உம்மாவின் முலைகளைக் கசக்கிகொண்டிருக்க, அவளது இதழ்களை வாயில் வைத்துக்கவ்வினான். பிறகு, அவளது கழுத்தில்,தோளில் என்று முத்தமிட்டவன் அவளது காம்புகளை வாய்க்குள்ளே இழுத்துச் சுவைத்தான்.

ஆனால், அவன் சுண்ணியின் வேகம் மட்டும் குறையாமல், மாறாக கணத்துக்குக் கணம் அதிகரித்து அதிகரித்து உம்மாவின் புழையை ஒருவழியாக்கிக்கொண்டிருந்தது. அவளால் இப்போது தனது இன்பப்பெருக்கை அடக்க முடியாது என்பதையும் அவன் உணர்ந்தபோது, அவனது கொட்டைகளும் பீறிடத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தன.


ஆனால், இதை விட்டால் வேறில்லை என்பது போல அவன் இயந்திரவேகத்தில் சுறுசுறுவென்று அவளைத்தொடர்ந்து ஓத்துக்கொண்டே போனான். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் இன்பப்பெருக்கை அடைய வேண்டுமே என்ற அவனது ஏக்கம் நிறைவேறியது. ஒரு சில நொடிகளில் அப்துல் தனது வாழ்வின் மிகப்பெரிய லட்சியத்தை நிறைவேற்றி முடித்தான். அவனது விந்துப்பெருக்கு உம்மாவின் புழையை நிரப்பி முடித்தது. இருவரும் மூச்சு வாங்கினர். அதைத் தொடர்ந்து சிறிது நேர மவுனம். அதன் பிறகு மும்தாஜ் அவனை உச்சிமோந்து உதட்டில் முத்தமிட்டாள். பிறகு, அவனது முகத்தோடு முகம் வைத்து அவனது காதில் கிசுகிசுத்தாள்.

"நல்லாயிருந்தது அப்துல்!"

அப்துல் அதிர்ந்தான்.

"உம்மா....?"

எப்படிக் கண்டுபிடித்தாள்?

"அப்துல்! எனக்குத் தெரியாதா என் புருசன் எப்படித் தொடுவாருன்னு...ஆரம்பத்திலே நான் உங்க வாப்பா தான்னு நினைச்சிட்டிருந்தேன். ஆனா, உன்னோட சாமான் உள்ளே போனதுமே புரிஞ்சுக்கிட்டேன். அது அவரில்லேன்னு...அவரோடது இவ்வளவு பெருசு கிடையாது! உன்னோட சந்தோசத்தைக் கெடுக்க வேண்டாமேன்னு தான் சும்மாயிருந்தேன்."

"உம்மா...!"

"அப்பா அம்மா விளையாட்டு ஆடினது போதும் அப்துல்! கழுவிட்டு வா! அம்மா புள்ளை விளையாட்டு விளையாடலாம்..."

மும்தாஜ் சிரித்தாள்.






ராஜாங்கம்

வானிலை அறிக்கை பொய்க்கவில்லை. வெளியே உரத்த இடியுடன் மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. அத்தோடு சூறாவளிபோல அடித்துக் கொண்டிருந்த காற்றில், ஜன்னல் கதவுகள் தடதடவென்று அடித்துக் கொண்டிருந்தன. முன்னெச்செரிக்கையாக, மின் இணைப்பு துண்டிக்கப் பட்டிருந்ததால், எங்கும் இருட்டு. அவ்வப்போது வெட்டிக் கொண்டிருந்த மின்னல்தான் அந்த அறைக்குள் வெளிச்சத்தைக் கணநேரத்துக்குப் பாய்ச்சிக் கொண்டிருந்தன.

அந்த வெளிச்சத்தில்தான் ராஜாங்கம், கட்டிலில் தனது வலுவான உடலுக்குக் கீழே அழுந்தியிருந்த கஸ்தூரியின் முகத்தையும், அவளது முழுநிர்வாணமாயிருந்த உடலையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

’என்ன காரியம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன்!’ ராஜாங்கம் தன்னையே கடிந்துகொண்டார். ‘இத்தனை வருடங்களாகக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்த காமத்தை இப்படிக் கட்டவிழ்த்து விட்டேனே?இது தவறு என்று புரிந்தும் விலக முடியாமல், கஸ்தூரியின் இளமையை பதம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேனே!”

ராஜாங்கத்துக்கு வயது 55; கஸ்தூரிக்கு வயது 28; இன்னொருவனின் மனைவி; அதுவும் ராஜாங்கத்தின் ஒரே மகன் சுரேஷின் மனைவி. மகனின் மனைவியை மகளாய்ப் பாவிக்க வேண்டிய வயதில், அவளிடமிருந்து ஒரு மனைவி தர வேண்டிய இன்பத்தை அனுபவிப்பது எவ்வளவு பெரிய பாவம்? ஆனாலும், ஒவ்வொரு முறை அவரது ஆண்குறி கஸ்தூரியின் புழைக்குள் போய்வந்த போதும், அந்தப் பெண்ணின் அழகிய முகத்தில் தென்பட்ட குதூகலம்; அவளது முனகலில் தொனித்த இசை; தனது உடல்மீது இறுகிய அவளது விரல்களின் ஸ்பரிசம் தந்த சுகம்.

கட்டுப்பெட்டியான குடும்பத்தில் பிறந்து, கட்டுப்பாட்டுக்குப் பெயர்போன ராணுவத்தில் பணியாற்றி, சிறந்த சேவைக்காக ஒருசில பதக்கங்களை வாங்கிய ஒரு முன்னாள் ராணுவ அதிகாரி செய்கிற வேலையா இது? சிகரத்திலிருந்து பாதாளத்துக்கு அவரை இப்படி உருட்டித் தள்ளியது எது?

ப்ளூ ஃபிலிம்! ஆபாசப்படங்கள்!



ராஜாங்கத்தின் மகள் திருமணமாகி அமெரிக்காவில் வசித்து வருகிறாள். மனைவியை இழந்த பின்னர், அவ்வப்போது மகளுடனும், பேரக்குழந்தைகளுடன் ஸ்கைப் மூலம் பேசுவதற்காக, ஒரு கம்ப்யூட்டர் வாங்கி தனது ஏக்கத்தைத் தணித்துக் கொண்டிருந்தார். ஆனால், ஒரு விபத்துபோல, தற்செயலாக அவரது கவனத்துக்கு வந்த ஒரு ஆபாசப்பட வலைத்தளத்தின் சுட்டியைச் சொடுக்கப்போய், அந்த மாயவலைக்குள் ராஜாங்கம் விழுந்து விட்டிருந்தார். அப்பப்பா! எவ்வளவு நூற்றுக்கணக்கில், ஆயிரக்கணக்கில் முழுநீளப் படங்கள்! விதவிதமாய், பலரகமாய், அவையனைத்தையும் பார்த்து முடிக்க இன்னொரு ஆயுள் வேண்டும் போலிருக்கிறதே!

மனைவி இறப்பதற்குச் சில வருடங்கள் முன்பாகவே, உடலுறவிலிருந்த நாட்டமெல்லாம் முற்றிலும் நீங்கிப்போய், கோவில், குளம், பூஜை, பஜனையென்று திசைதிரும்பிய வாழ்க்கை, திடீரென்று இலக்கில்லாமல் திக்குமுக்காடத் தொடங்கியதே! பேரன்,பேத்தியெடுத்தபிறகு, விடலைப்பையனைப் போல, சுயஇன்பம் பெற்று ஆறுதல் தேடத் தூண்டிவிட்டதே இந்த ப்ளூஃபிலிம்கள்! தினசரியும் சுய இன்பம் பெறுவதற்கென்றே ஏதேனும் ஒரு படத்தைப் பார்த்து, கிளுகிளுப்படைந்து தனது ஆண்குறியோடு ஆசைதீர விளையாடி உச்சமடையாவிட்டால் உறக்கம் வராது என்ற நிலைக்குத் தள்ளிக்கொண்டு வந்துவிட்டதே!

அப்படியொரு முறை, ராஜாங்கம் சுய இன்பம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தபோதுதான், அவருக்கும் மருமகள் கஸ்தூரிக்கும் இடையிலான முறைதவறிய காமத்தின் முதல்புள்ளி வைக்கப்பட்டது.

ராஜாங்கத்தின் மகன் சதீஷ் பொறியியல் படிக்கிறபோது, நண்பனுடன் மோட்டார் சைக்கிளில் போனபோது விபத்தில் சிக்கிக் கொண்டான். பல நாட்கள் மருத்துவமனையிலிருந்து சிகிச்சை பெற்றும், இடுப்புக்குக் கீழே உணர்ச்சியற்ற அரைஜடமாய் வீடு திரும்பினான். மருந்து, மாத்திரை, பல ஸ்பெஷலிஸ்டுகளின் சிகிச்சை எதுவும் குறிப்பிடத்தக்க பலனளிக்கவில்லை. மகனின் நிலையைப் பார்த்துத் தாளாமல், அந்தக் கவலையிலேயே ராஜாங்கத்தின் மனைவியும் ஒரு அதிகாலையில் உறக்கத்திலிருந்து எழாமலே இறந்து போயிருந்தாள்.

’நாளைக்கு நானும் இறந்துவிட்டால் என் மகன் கதி?’ என்ற கவலையில், பூராட நட்சத்திரம் என்பதால், திருமணமாகாமல் 27 வயதுவரை முதிர்கன்னியாய் இருந்த, ஏழைப்பெண் கஸ்தூரியை, மகனுக்கு மனைவியாக அல்லாமல் செவிலியாக இருப்பதற்காகத் திருமணம் செய்துவைத்தார் ராஜாங்கம். சதீஷால் ஒரு நல்ல கணவனாகச் செயல்பட முடியாது என்று முழுமையாகத் தெரிந்துகொண்டே, தனது குடும்பத்தின் ஏழ்மை காரணமாகவும், அவளுக்குப் பின்னால் குதிர்ந்து நின்ற இன்னொரு தங்கையின் எதிர்காலத்தைக் கருதியும் கஸ்தூரி சதீஷைத் திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

ஆனால், அவளும் பெண் தானே? காமத்தீயின் கொடூரமான நாக்குகள் அவளின் மெல்லிய தேகத்தை மட்டும் பொசுக்காமலா விட்டு விடும்?

அன்று அதுதான் நடந்தது.

இரவு மணி பதினொன்றுக்கு மேலிருக்கும்!

ராஜாங்கத்தின் கம்ப்யூட்டர் திரையில், படுக்கையில் ஒரு நடுத்தரவயதுப் பெண்மணி, ரியல் எஸ்டேட் ஏஜெண்டாக வரும் ஒரு இளம்பெண்ணை மடக்கி, சோபாவிலேயே ஓரினச்சேர்க்கையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்க, தற்செயலாக வீடுதிரும்பும் அந்தப் பெண்மணியின் கணவனும் ஆட்டத்தில் சேர்ந்து கொள்ள, அடுத்த முப்பது சொச்ச நிமிடங்களில் அந்தப் படத்தில் விரிந்த காட்சிகளைப் பார்க்கப் பார்க்க ராஜாங்கத்தின் பூல், குதுப்மினாரைப் போலக் குத்திட்டு நின்றது.

முட்டிக்குள் பூலைச் சிறைபிடித்தவாறு, ராஜாங்கம் குலுக்கிக் கொண்டிருந்தார். படத்தின் உச்சகட்டம் நெருங்க நெருங்க, ராஜாங்கத்தின் பூலும் உச்சகட்டத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், தன்னை யாரோ கவனித்துக் கொண்டிருப்பதுபோல ஒரு உணர்வும் கம்பளிப்பூச்சி ஊர்வதுபோல திடீரென்று ராஜாங்கத்துக்கு ஏற்படவே, சட்டென்று திரும்பி நோக்கினார்; அதிர்ந்தார்.

கஸ்தூரி கதவில் சாய்ந்தபடி நின்று கொண்டிருந்தாள். ஒரு கணம் என்ன செய்வதென்று ராஜாங்கத்துக்கு எதுவும் புரியவில்லை. எதுவும் செய்வதற்கில்லை; பிடிபட்டாயிற்று. அவரது முட்டிக்குள் அவரது பூலின் நரம்புகள் புடைத்துத் துடித்துக் கொண்டிருந்தன. குழப்பத்துடன் அவர் கஸ்தூரியையே தொடர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஓரிரு கணங்களுக்குப் பிறகு, அவரது மனதில் வேறுபல வித்தியாசமான எண்ணங்களும் ஓடத்தொடங்கின.

கஸ்தூரி! முப்பதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தாலும் அழகிதான்; முக்கியமாக, இன்னும் கன்னிகழியாத அழகி! சதீஷைவிட உயரம்; கனகச்சிதமான உடல்வாகு. நீளமான கூந்தல், வாளிப்பான குண்டிக்கோளங்கள்; செழித்துப் பிதுங்கும் கூர்மையான முலைகள். எப்போதும்போல, அப்போதும் அவள் ஒரு மெல்லிய நைட்டியையே அணிந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது பார்வை – ராஜாங்கத்தின் முட்டிக்குள் குத்திட்டு நின்ற பூலின்மீதே நிலைகுத்தியிருந்தது.

அவளது இதழில் புதிர்போடுவதுபோல ஒரு புன்னகை மலர்ந்தது. அதன் பொருள் என்னவாக இருக்கும் என்று ராஜாங்கம் யோசிப்பதற்கு முன்பு, கஸ்தூரி அவரை நோக்கி நடந்து வர ஆரம்பித்திருந்தாள். ராஜாங்கத்துக்கு வியர்த்தது. கூச்சப்பட்டு அங்கிருந்து ஓடாமல், இப்படி தன்னை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறாளே!

குழப்பத்திலும், கலவரத்திலும் படபடப்புக்கு ஆளாகியிருந்த ராஜாங்கத்தின் இதயம், அடுத்து நடந்ததைப் பார்த்து ஏறக்குறைய துடிப்பதையே நிறுத்திவிட்டது.

மாமனாரை நோக்கி நடந்து வந்த கஸ்தூரி, நடந்து வரும்போதே தான் அணிந்திருந்த நைட்டியைத் தலைக்கு மேல் தூக்கிக் கழற்றினாள். நைட்டிக்குக் கீழே அவள் பிரா அணிந்திருக்கவில்லை; பேண்ட்டீஸும் போட்டிருக்கவில்லை. முதல்முறையாக, ராஜாங்கம் மருமகளின் நிர்வாணமான உடலைப் பார்த்தார்; அதிர்ந்தார்; வியந்தார். என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத நிலையில், இடித்தபுளி போல அப்படியே அமர்ந்திருந்தார்.

“நீங்க ரொம்ப மோசம் மாமா!” கஸ்தூரியின் குரலில் குழைவும், குறும்பும் தொனித்தது.

அவளது முகத்திலிருந்த புன்னகையும், குரலில் இருந்த அழைப்பும் ராஜாங்கத்தின் நரம்புகளில் உஷ்ணத்தை ஏற்றின.

”எப்பலேருந்து….?” ராஜாங்கம் திணறினார். “எப்பலேருந்து என்னைக் கவனிச்சிட்டிருக்கே?”

”ரொம்ப நேரமா…,” என்று கிசுகிசுத்த கஸ்தூரி, தனது வலதுகையை முட்டியாக மடக்கி, குலுக்குவதுபோல செய்கை காட்டினாள். “எப்பலேருந்து இதைப் பண்ணிட்டிருக்கீங்களோ, அப்பலேருந்து கவனிச்சிட்டிருக்கேன்.”

அரையிருட்டில் கஸ்தூரியின் தொடைகள் பளபளத்தன. அவளது இடுப்புக்குக் கீழே உப்பியிருந்த கூதிமேட்டின் மீது கருகருவென்று படர்ந்திருந்த மயிர் ஒரு கருப்பு முக்கோணமாய்த் தெரிந்தது.

”நீங்க அப்படிப் பண்றதைப் பார்க்கிறது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது,” கஸ்தூரியின் குரலில் காமம் சொட்டியது. “பார்க்கப் பார்க்க இங்கே குறுகுறுன்னு என்னமோ பண்ணுது.”

கஸ்தூரி தனது இடதுகையை கூதியின் மீதுவைத்துத் தடவிக்காட்டினாள். சற்றே தளர்ந்து கொண்டிருந்த ராஜாங்கத்தின் பூல் மீண்டும் உயிர்பெற்று விடைத்து முட்டிக்குள் இறுகியது.

”வேண்ணா நீங்களே தொட்டுப் பாருங்க,” கஸ்தூரி மேலும் ஓரடி நகர்ந்து வந்தாள். இப்போது அவளது மூச்சு ராஜாங்கத்தின் மீது பட ஆரம்பித்தது.

”ஐயோ! என் மருமகள்; என் மகனின் மனைவி!’

”யோசிக்காதீங்க மாமா,” கஸ்தூரி கால்களைச் சற்றே விரித்தாள். “தொட்டுப் பாருங்க ப்ளீஸ்!”

ராஜாங்கம் எதையும் யோசிக்காமல், சட்டென்று கஸ்தூரியின் கூதியைத் தடவினார். அவளது மயிர்ப்பரப்பு ஈரமாகியிருந்தது. அவரது சொரசொரப்பான விரல்கள் பட்டதுமே கஸ்தூரி ’ம்ம்ம்ம்ம்ம்’ என்று முனகியவாறு அவரது மணிக்கட்டைப் பற்றி இறுக்கினாள். குறிப்பறிந்த ராஜாமணி, மருமகளின் ஒழுகும் புழைக்குள்ளே ஒருவிரலை நுழைத்தார். நுழைத்த வேகத்திலேயே, வெளியே எடுத்தார்.

”ஏன் மாமா?” கொஞ்சினாள் கஸ்தூரி.”சுடுதா?”

ராஜாங்கம் நிமிர்ந்தார். கஸ்தூரி தனது இரண்டு கைகளாலும் இரண்டு முலைகளையும் பிடித்துப் பிதுக்கிக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது காம்புகள் பேனா மூடியளவுக்கு விடைத்து நீண்டிருந்தன. லாலாக்கடை அதிரசங்கள் போன்ற இரண்டு முலைவட்டங்கள் கண்ணைப் பறித்தன.

ராஜாங்கத்தின் பூல் இப்போது ஏறக்குறைய இரட்டிப்பு வளர்ச்சியை அடைந்திருந்தது. மாமனார் அமர்ந்திருந்த நாற்காலியைத் திருப்பிய கஸ்தூரி, அவரது இடுப்போடு தனது இடுப்பு மோதி அமுங்குகிறாற்போல, அவரது பூலுடன் அவளது கூதி உராய்ந்து அழுந்துகிறாற்போல அமர்ந்தாள். அவளது விடைத்த முலைக்காம்புகள் மாமனாரின் நெஞ்சில் உராய்ந்தன. இனி பேசுவதற்கோ செய்வதற்கோ பொறுமையில்லை என்பதுபோல, மாமனாரின் பூலை ஒரு கையால் பற்றியவள், அதை தனது புழையின் நுழைவாயிலில் வைத்து அதன்மீது அழுந்தி உட்கார்ந்தாள். இடுப்பைச் சற்றே உயர்த்தியும் தாழ்த்தியும் உடலை லாவகமாய் அசைத்தவாறு, ராஜாங்கத்தின் பூலைத் தனது புழைக்குள் சுருக்கென்று செருகியவாறு மேலிருந்து கீழ் இறங்கிக்கொண்டாள். ஈரம் கவ்வியிருந்த, மருமகளின் இறுக்கமான புழையின் கதகதப்புக்குள் ராஜாங்கத்தின் பூல் வெற்றிகரமாக நுழைந்து கொண்டது.

இனி நடக்கப்போவது எதையும் நம்மால் தடுக்க முடியாது என்று ராஜாங்கத்துக்குப் புரிந்தது. அது எவ்வளவு தவறானது, எவ்வளவு பாவச்செயல் என்றாலும், அது ஒன்றை மட்டுமே தன்னால் செய்யமுடியும் என்பதை உணர்ந்தவாறு, மருமகளின் குண்டிக்கோளங்களை இருகைகளாலும் இறுக்கமாகப் பற்றிய ராஜாங்கம், அவளது மெல்லிய தேகத்தை உயர்த்தியும், தாழ்த்தியும் தனது பூலை அவளது புண்டைக்குள் ஏற்றி இறக்கி விளையாடத் தொடங்கினார். கஸ்தூரி ஓரிரு நொடிகளிலேயே மாமனாரின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்கத் தொடங்கினாள்; தனது உடலைத் தூக்கியிறக்கி, தூக்கியிறக்கி மாமனாரின் பூலை தனது புழைக்குள் வாங்கிக்கொள்ளத் தொடங்கினாள். இன்பத்தில் திளைத்தபடி அவளது வாயிலிருந்து முக்கலும் முனகலும் வெளிவரத் தொடங்கின. அவள் துள்ளுகிறபோதெல்லாம் அவளது இளமுலைகள் குலுங்கி மாமனாரின் முகத்தின் மீது உரசின. அவளது விடைப்பெடுத்த காம்புகள் மாமனாரின் கன்னங்களோடு உராய்ந்தன.

நேரம் செல்லச் செல்ல, வாலிபக்காதலனைப் போல, ராஜாங்கம் மருமகளின் உதட்டைக் கவ்வி வாய்க்குள் இழுத்துக்கொண்டார். அவரது நாக்கு மருமகளின் வாய்க்குள் வலம்வரத் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு முறை ராஜாங்கத்தின் வாய் விடுபட்டபோதும், தனது முலைகளை ஒவ்வொன்றாய் அவரது வாய்க்குள் திணிக்க ஆரம்பித்தாள். ராஜாங்கமும் மருமகளின் முலைகளைக் கவ்விக்கொண்டு, அவளது காம்புகளின் மீது தனது நாக்கினால் வருடி வருடி அவளது குதூகலத்தை அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தார். கஸ்தூரியின் கைகள் மாமனாரை வளைத்து இறுக்கிக்கொள்ளவே, மருமகளின் குண்டிக்கோளங்களைப் பற்றியிருந்த கைகளை அப்புறப்படுத்திய ராஜாங்கம் அவளது முலைகளைப் பற்றி அழுத்திப் பிசைய ஆரம்பித்தார்.

அவளது காம்புகளை இருவிரல்களால் பிடித்துத் திருகினார். ஆசை தீரத் தீர அவளது முலைகளைக் கசக்கியும், வாயில்வைத்துச் சுவைத்தும் சுகம் கண்டார்.

கஸ்தூரியின் வேகமும், ராஜாங்கத்தின் காமமும் இருவரையுமே கூடிய சீக்கிரமே இன்பத்தின் சிகரத்தை நோக்கிக் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தன. மருமகளின் புண்டைக்குள் விந்துவைக் கொட்டுவதா என்று ஒரு கணம் யோசித்தாலும், எதையும் நிறுத்துமளவுக்கு ராஜாங்கத்தின் உடலோ மனமோ ஒத்துழைப்பதாக இல்லை. அவரது வேகம் அதிகரித்துக் கொண்டேயிருந்தது. அவரது பூல் மருமகளின் புண்டையைப் பதம் பார்த்துக் கொண்டே போனது.

”கஸ்தூரி! கஸ்….ஸ்த்த்தூ….ஊரி….ஈஈஈ!”

மாமனார் தன் உச்சத்தை அடைந்து கொண்டிருப்பதை அறிந்த கஸ்தூரியும் உன்மத்தம் அடைந்து கொண்டிருந்தாள். ஒரு கையால், தனது புழையை வருடியவாறு, தனது புண்டைப்பருப்பைச் சீண்டலானாள். அவளது உடலின் வேகம் அவள் அடைந்து கொண்டிருந்த உச்சத்தை ராஜாங்கத்துக்குப் புரிய வைத்துக் கொண்டிருந்தது.

”ம்ம்மாஆஆஆ…மா”

கஸ்தூரி இரைந்தபடியே மாமனாரின் தோளின்மீது துவண்டாள். அவளது உடலில் ஏற்பட்ட அதிர்வை ராஜாங்கத்தால் உணர முடிந்தது. இன்பவேதனையை இருவரும் அனுபவித்தனர். ராஜாங்கத்தின் கொட்டைகளிலிருந்து கொழுகொழுவென்று கிளம்பிய வெள்ளைத்திரவம் மருமகளின் புண்டைக்குள் பீறிட்டது. இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகும், இவ்வளவு இளையவளான மருமகளை அனுபவித்து, இவ்வளவு இன்பத்தைத் தன்னால் அனுபவிக்கவும், கொடுக்கவும் முடிவதை நினைத்து அவருக்கே ஆச்சரியமாகவும் இருந்தது. அவரது பூலின் நுனிவழியாகப் புறப்பட்ட விந்துவின் வெள்ளம் அடுத்த ஓரிரு நிமிடங்களுக்கு நிற்கிறமாதிரித் தெரியவில்லை. அத்துடன் உச்சத்தின் உச்சத்திலும் அவரது வேகம் சற்றும் தளராமல் இருந்ததும் மலைப்பாய் இருந்தது.

”ஆஆஆஆஆ!”

கஸ்தூரியின் புண்டையிலிருந்து மதனநீர் கலயம் கவிழ்ந்ததுபோலக் கொட்ட ஆரம்பித்தது; மாமனாரின் பூலைக் குளிப்பாட்டியது. மாமனாரின் முகத்தை இரண்டு கைகளிலும் ஏந்தியவள், அவரது உதட்டில் தனது இதழ்களைப் பதித்து முத்தமிட்டாள். இருவரது உடல்களும் ஆடியடங்க மேலும் ஒருசில நிமிடங்கள் தேவைப்பட்டன. முடிவில் இருவரும் சில்லிட்டு சிலையாய் அமர்ந்திருந்தபோது….

”என்ன காரியம் பண்ணிட்டோம்?” கஸ்தூரி முணுமுணுத்தாள். ராஜாங்கத்தின் பூல் அப்போதும் மருமகளின் புண்டையிலிருந்து முழுமையாக வெளிவந்திருக்கவில்லை.

”என்னாலேயே என்னை அடக்க முடியல மாமா…” கஸ்தூரி சமாதானம் சொல்வதுபோலக் கூறினாள்.

”கஸ்தூரி, இதுல உன் தப்பு மட்டுமில்லே!” ராஜாங்கம் முணுமுணுத்தார்.

ஓரிரு நொடி அமைதிக்குப் பின்…!

”எனக்கு இன்னொருவாட்டி பண்ணனும் போலிருக்கு மாமா…!”

”என்னது?” ராஜாங்கம் அதிர்ந்தார்.

”இன்னொருவாட்டி!” கஸ்தூரி அழுத்தம்திருத்தமாகக் கூறினாள். “இப்பவே….!:”

சட்டென்று எழுந்து நின்றாள் கஸ்தூரி. ராஜாங்கம் அவளை வியப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையிலேயே, நகர்ந்து சென்றவள், மாமனாரின் கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டு கால்களை விரித்துக் கொண்டாள்.

ராஜாங்கம் அவளைப் பின் தொடர்ந்து சென்று கட்டிலை நெருங்கி, விரிந்திருந்த அவளது கால்களுக்கு நடுவே கூர்ந்து நோக்கியபோது, அது சொதசொதவென்ற ஈரத்தில் பளபளத்துக் கொண்டிருந்தது.

”வாங்க மாமா!”

வெளியே மின்னல் வெட்டத் தொடங்கியது. சட்டென்று மின்விசிறி சுற்றுவது நின்றது; விளக்குகள் அணைந்தன. அடுத்த மின்னல் வெட்டியபோது, அந்த வெளிச்சத்தில் கஸ்தூரி தன் நாக்கால் ராஜாங்கத்தின் பூலை வருடிக் கொண்டிருந்தாள்.

அச்சுறுத்துகிற மாதிரி ஒரு இடிச்சத்தம் வெளியே கேட்டது.

கஸ்தூரியின் வாய்க்குள் ராஜாங்கத்தின் பூல் சென்றுவிட்டிருந்தது. அவளது நாக்கு மாமனாரின் பூலின் தண்டுப்பகுதியை நக்கிக் கொண்டிருந்தது. இதுவரை நடந்தது கனவா, அல்லது இப்போது நடப்பது கனவா என்று ராஜாங்கத்துக்குப் புரியவில்லை. தன் சொந்த மருமகள் தன்னை ஊம்பிக் கொண்டிருக்கிறாள் என்று எந்த மாமனாரால் நம்ப முடியும்? அவளது தலையை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்துக்கொண்டு, இடுப்பை முன்னும் பின்னும் அசைத்து மருமகளின் வாயை ஓக்க ஆரம்பித்தார் ராஜாங்கம். ஆனால், அவளது வாய்க்குள் கொட்டிவிட அவருக்கு விருப்பமில்லை; அவளுக்கும் இல்லை போலும். திடீரென்று நிறுத்தினாள்.

“உங்க வாய் இப்படித்தான் மூடியே இருக்குமா?” என்று சிரித்தாள் கஸ்தூரி.

பரபரப்புடன் கட்டிலில் பாய்ந்தார் ராஜாங்கம். விரிந்திருந்த மருமகளின் கால்களுக்கு நடுவே புகுந்து, அவளது மயிர்படர்ந்திருந்த புழையின்மீது தனது வாயை வைத்தார். கஸ்தூரி தனது இரண்டு கைகளாலும், மாமனாரின் தலையைப் பிடித்து, தன் புழைமீது வைத்து அழுத்த, ராஜாங்கம் நக்கத் தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில் ஓரிரு மயிர்கள் அவரது வாய்க்குள் சென்றாலும், பிறகு சுதாரித்துக் கொண்டவர், தனது அனுபவத்தைப் பயன்படுத்தியவாறு மருமகளின் புண்டையை மனமார நக்கிச் சுவைத்தார். ஓரிரு விரல்களை அவளது புண்டையில் நுழைத்துக் குடைந்தார். நாக்கின் நுனியால் அவளது பருப்பை நிமிண்டினார். அவரது ஒவ்வொரு செய்கைக்கும் கஸ்தூரி ‘ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்’ ‘ஹ்ஹ்ஹாஹ்’ ‘ஊவ்வ்வ்வ்வ்’ என்று விதவிதமாக முனகி வெறியேற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.

ராஜாங்கத்தின் பூல் மீண்டும் விரைப்பாயிருந்தது; முன்பிருந்ததைக் காட்டிலும் இறுக்கமாகியிருந்தது. அவரது கொட்டைகள் மீண்டும் வீங்கிப்போயிருந்தன. புண்டையை நக்குவதை நிறுத்திவிட்டு நிமிர்ந்து அவர் பார்த்தபோது, கஸ்தூரியின் முலைக்காம்புகளும் மீண்டும் விடைத்துக் குத்திட்டு நின்றிருந்தன.

”கஸ்தூரி!”

ராஜாங்கம் மருமகளின் உடலின்மீது ஊர்ந்து ஏறினார். தனது ஒரு கையால், தனது பூலை அவளது புழைக்குள் சொருகினார். பிறகு, ஒரு கையைக் கட்டிலில் ஊன்றிக்கொண்டபடி, இன்னொரு கையால் கஸ்தூரியின் ஒரு முலையப் பிடித்துக் கசக்கினார். பிறகு, தலைகவிழ்ந்து கஸ்தூரியின் இதழைக்கவ்வி முத்தமிட்டுவிட்டு, இரண்டு கைகளையும் கட்டிலில் ஊன்றியவாறு தனது இடுப்பை அசைக்க ஆரம்பித்தார். அவரது புழை மீண்டும் மருமகளின் புண்டைக்குள் செல்ல ஆரம்பித்தது. அதே இறுக்கம்; அதே வெதவெதப்பு; அதே சுகம்.

கஸ்தூரி தன் கைகளால் மாமனாரின் இடுப்பைப் பற்றியவாறு, தன் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். ராஜாங்கம் வேகத்தை அதிகரித்தபடி, தனது பூலை மருமகளின் புண்டையின் ஆழத்துக்குள் இறக்கிக் கொண்டிருந்தார். தனது வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் துள்ளிய மருமகளின் முலைகளை அவ்வப்போது வாய்க்குள் இழுத்துச் சுவைத்தும், கைகளால் கசக்கியும் அவளை உசுப்பேற்றிக் கொண்டிருந்தார். கஸ்தூரியின் விரல்நகங்கள் மாமனாரின் குண்டிக்கோளங்களின் அழுந்தின.

அவரது வேகம் அதிகமாக ஆக, அவளது அரற்றலும் முனகலும் உரக்க ஆரம்பித்தது. அவளது பாதங்கள் குவிந்து கொண்டன. அவளது கண்கள் செருகிக் கொண்டன. ராஜாங்கம் அசுரவேகத்தில் அவளது உடலை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது…….

”கஸ்தூரி……!”

கீழேயிருந்து சதீஷின் குரல்கேட்டது.

”சீ…க்கிரம் மாமா!” மூச்சிரைக்க இரைக்க கஸ்தூரி இரைந்தாள். “உங்க பிள்ளை முழிச்சுக்கிட்டார் போலிருக்குது…”

ராஜாங்கம் ஒருகணம் தடுமாறினாலும், அவரது வேகத்தை மீண்டும் ஈடுசெய்தபடி மருமகளைத் தொடர்ந்து அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார்.

”கஸ்தூரி….கரண்ட் போயிடுச்சா கஸ்தூரி?” மீண்டும் சதீஷின் குரல்.

”மாமா…..போதும், விடுங்க,” கஸ்தூரி பதட்டமானாள். “அவர் கூப்பிடுறாரு….அவர் கூப்பிடுறாரு…”

ராஜாங்கம் கஸ்தூரியைக் கூர்ந்து நோக்கினாள். அவளது முலைகள் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவளது உடல் பந்துபோலத் துள்ளிக் கொண்டிருந்தது. அவளது புழை அவரது பூலை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவரது வேகம் குறைவதாயில்லை; அவர் மருமகளை விடுவதாயில்லை.

”ம்ம்ம்மா.மா! விடுங்க மாமா!”

ராஜாங்கத்தால் விட முடியவில்லை.

’என்ன காரியம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன்!’ ராஜாங்கம் தன்னையே கடிந்துகொண்டார். ‘இத்தனை வருடங்களாகக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்த காமத்தை இப்படிக் கட்டவிழ்த்து விட்டேனே?இது தவறு என்று புரிந்தும் விலக முடியாமல், கஸ்தூரியின் இளமையை பதம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேனே!”

வெளியே இடிச்சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. பிறகு, கீழேயிருந்து சதீஷின் குரல் கேட்டது.

ஆனால், ராஜாங்கம் நிறுத்தவில்லை; நிறுத்தவில்லை.

அவரது பூல் மருமகளின் புண்டைக்குள் ஏறியிறங்கி விளையாடிக் கொண்டிருந்தது.

ஆழமாய்……இன்னும் இன்னும் ஆழமாய்…..இன்னும் இன்னும் இன்னும் ஆழமாய்…






எதிர்வீட்டு ஜன்னல்

ஜீவாவுக்கு அன்றுவந்த கனவு, பதினெட்டு வயதை மிக சமீபத்தில் கடந்த ஒவ்வொரு வாலிபனுக்கும் வருகிற கனவுதான். சினிமாவிலும், டிவியிலும், வாரப்பத்திரிகை அட்டைகளிலும் பார்த்துப் பார்த்துப் பெருமூச்செரிந்த ஒரு இளம் நடிகை வந்து இம்சித்து அவனைத் துயிலெழுப்பி விட்டிருந்தாள். கண்விழித்தவன், அறையின் இருட்டை சற்று வெறித்தபோது, பக்கவாட்டு ஜன்னலில் தென்பட்ட வெளிச்சத்தைக் கவனித்தான்.

’அட, எதிர் பில்டிங் மாடியில் யாரேனும் புதிதாய்க் குடிவந்து விட்டார்களா என்ன?’

அரைகுறையாய் மூடியிருந்த திரையை முழுதாக மூடலாமென்று கட்டிலிலிருந்து எழுந்து ஜன்னலை நெருங்கியவன், தற்செயலாக விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்த எதிர் பில்டிங்கின் மேல்மாடி வீட்டைப் பார்த்ததும் வாயடைத்தான். பிரம்மன் படுஜாலியான மூடிலிருந்தபோது படைத்ததுபோல, உலகப்பெண்கள் ஒவ்வொருவரும் ஆசைப்படுகிற அத்தனை அழகையும் குத்தகைக்கு எடுத்தவள்போல ஒரு இளம்பெண், ஜன்னல் திறந்திருப்பதைச் சட்டை செய்யாமலோ, கவனிக்காமலோ அறையில் குறுக்கும் நெடுக்கும் நடமாடிக் கொண்டிருந்தாள்.

தன்னை ஒரு ஜோடிக்கண்கள் கவனிப்பதை அறிந்திராத அந்தப்பெண், அலட்சியமாகத் தான் அணிந்து கொண்டிருந்த டி-ஷர்ட்டைக் கழற்றிவிட்டு, பிராவுடன் நின்றாள். அதையடுத்து, இடுப்பை இறுக்கியிருந்த ஜீன்ஸையும் களைந்தபோது அவள் அணிந்திருந்த அடர்சிவப்பு பேன்ட்டீஸ் ஜீவாவின் கண்களை உறுத்தியது. ஆடைகளைக் களைந்தவள், ஆளுயர இரும்பு பீரோவில் பதிக்கப்பட்டிருந்த கண்ணாடியின் முன்பு வெறும் பிராவுடனும், பேன்ட்டீஸுடனும் நின்றவாறு, தனது அழகை தானே ஒரு சில நிமிடங்கள் ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். பளபளவென்ற அவளது முதுகு, டியூப் லைட்டின் வெளிச்சத்தில் ஜொலிப்பதைப் பார்த்து ஜீவா பெருமூச்சு விட்டான். கம்ப்யூட்டரின் உதவியோடு டிஸைன் செய்யப்பட்டதுபோல, கனகச்சிதமாகத் தென்பட்ட அவளது வாளிப்பான இளங்குண்டியின் அழகைக் கண்கொட்டாமல் பார்த்து ரசித்தான்.

ஒரு மடிப்போ, சுருக்கமோ இல்லாமல் செதுக்கிய செப்புச்சிலை போலிருந்த அவளது மேனியழகு அவனது கண்களின் வழியாக மனதுக்குள் இறங்கியது.


யாருக்கோ தான் ஒரு இலவசக் காட்சிப்பொருளாவதை அறிந்திராத அந்தப் பெண், கண்ணாடியின் முன்பு நின்றவாறு, பிராவுக்குள் பிதுங்கிக் கொண்டிருந்த தனது இளமுலைகளின் வனப்பை ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள். மிகப்பெரியதாகவும் இல்லாமல், மிகச் சிறியதாகவும் இல்லாமல், சற்றும் தொய்வில்லாமல், செழித்து மதர்த்து நின்ற தனது முலைகளையும், அவற்றின் நடுவில் செங்குத்தாக இறங்கி விரிந்த பள்ளத்தாக்கையும் கண்டுகளித்தவாறு தனது அழகைத் தானே மெச்சிக் கொண்டிருந்தாள். அத்துடன் நிறுத்தியிருக்கலாம் அவள்!

ஜீவா கண்கள் அகன்றபடி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, அந்தப் பெண் தனது இரண்டு முலைகளையும் தனது இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து, மென்மையாகப் பிதுக்கிப் பார்த்துக்கொண்டாள். அவள் மனதுக்குள் என்னென்ன எண்ணங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்ததோ, அவளது உள்ளங்கை பட்டவுடனேயே பிராவுக்குள் சாதுவாய் அமுங்கியிருந்த அவளது முலைக்காம்புகள் விருட்டென்று விடைத்துக் கொண்டு விட்டன. அவளது உடலுக்குள் சட்டென்று ஒரு மின்னதிர்வு ஏற்பட்டதுபோல உணர்ந்தாள். அந்த அதிர்வு தந்த ஆர்வத்தில், அவள் அப்படியே கட்டிலில் மல்லாக்க விழுந்தாள்.

இங்கே, ஜீவாவின் பூல் நம்பமுடியாதபடி எழுச்சி பெற்றிருந்தது. ஒரு கையால் பெர்மூடாவில் ஏற்படத்தொடங்கியிருந்த வீக்கத்தைத் தடவியவாறே, அவன் தொடர்ந்து அவளைக் கவனிக்க ஆரம்பித்தான்.

அந்தப் பெண், ஒரு கையால் தனது தட்டையான வயிற்றைத் தடவிவிடத் தொடங்கினாள். அவளது விரல்நுனிகளின் ஸ்பரிசம் அவளுக்கே மயிர்க்கூச்செரியச் செய்ததோ என்னவோ, அவள் கட்டிலின் மீது மெதுவாக சிலிர்ப்பதை ஜீவா கவனித்தான். அவளும் எவனாவது சினிமாக்கதாநாயகனை எண்ணியபடி தன்னோடு விளையாடுகிறாளோ அல்லது ஏற்கனவே எவனிடமோ பெற்ற ஓள்சுகத்தைப் பற்றி எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறாளோ தெரியவில்லை. ஆனால், அவளது கைகள் அவளது முலைகளைச் சற்று இறுக்கமாகவே பிடித்திருப்பதை மட்டும் ஜீவா கவனித்தான். பட்டென்று அவள் தனது பிராவின் கொக்கிகளை விடுவித்ததும், ஜீவாவின் இதயத்துடிப்பு ஒரு வினாடி நின்றே போனது.

அடுத்து அவள் என்ன செய்வாள்? தனது முலைக்காம்புகளோடு விளையாடுவாளோ? ஜீவா ஆர்வத்தோடு கவனித்துக்கொண்டிருக்க, அவள் வேண்டுமென்றே தனது முலைக்காம்புகளைத் தொடவிரும்பாதவள்போல, தொடர்ந்து முலைகளை மட்டும் அமுக்கி விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால், அவளது காம்புகள் பெற்றிருந்த எழுச்சியும், அவை கூரையை நோக்கிக் குத்திட்டு நின்றிருந்த விடைப்பையும் பார்த்த ஜீவாவுக்கு, அவளால் அதிக நேரம் தனது காம்புகளைத் தொடாமலிருக்க முடியாது என்று தோன்றியது. அப்படியே ஒருவழியாக, அவளது விரல்கள் காம்புகளை லேசாக உராயத்தொடங்கி, போகப்போக அவற்றைத் திருகிக்கொண்டும், பிதுக்கிக்கொண்டும் தனது கிளர்ச்சியை அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தாள். அதே சமயம் அவளது இன்னொரு கை, அவளது தொடைகளுக்கு மத்தியில் தடவிக் கொண்டிருந்தது. அனேகமாக, அவளது புழை அப்போது ஈரத்தில் தோய்ந்திருந்தாலும் இருக்கலாம். அவளது கை மெதுவாக பேன்ட்டீஸுக்குள் நுழைந்து அவளது கூதியை வருடத் தொடங்கியது.

கண்முன்னால் நடந்து கொண்டிருப்பதை ஜீவாவால் நம்பவே முடியவில்லை. பரபரப்பு மிகுதியால், அவன் தனது பெர்மூடாவின் நாடாவைத் தளர்த்தி, அதைக் கீழிறக்கிவிட்டு, பூலைப் பிடித்துத் தடவிக்கொள்ளத் தொடங்கினான். ஒளிந்திருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன், இன்னும் தெளிவாக அந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கிற நப்பாசையில் ஜன்னலின் நடுவுக்கே வந்து நின்று கவனிக்க ஆரம்பித்தான். ஒருவேளை அவள் பார்த்து விட்டால்..? பார்க்கட்டுமே, கவலையில்லை!

ஆனால், தனது சுய இன்ப விளையாட்டில் மெய்மறக்கத் தொடங்கியிருந்த அந்தப்பெண்ணோ, தன்னையும் தனது விரகதாபத்தையும் ஒரு வாலிபன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைக் கவனிக்க எங்கே நேரம் இருந்தது?

அப்போது அவளது கவனமெல்லாம் அவளது புழைக்குள்ளே இறங்கி விளையாடத்தொடங்கியிருந்த தனது விரல்களின் மீதே இருந்தது. ஆர்வத்துடன் விரல் போட்டவள், தனது எழும்பிய மொட்டைத் தொட்டதும் பாம்பைப் போலப் பெருமூச்சு விட்டாள். அவள் உடனடியாக உச்சத்துக்குச் செல்ல விரும்பாதவளாய், மெல்ல மெல்ல தனது புழையுதடுகளைச் சீண்டியவாறு, ஆற அமரத் தனது இன்பவிளையாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தாள். ஆனால், அவளது புழை ஒழுகத்தொடங்கி, அந்தத் திரவியத்தின் காமசுகந்தம் அறையில் பரவத்தொடங்கியதும், அவளுக்குள் ஒரு பரபரப்பும் அவசரமும் தன்னையறியாமலே ஏற்படத்தொடங்கின. அவளது விரல்கள் வேகமடைந்தன. ஒரு கையால் தனது அவயங்களைத் தொட்டுத்தடவி, அமுக்கி விளையாடியவாறே, இன்னொரு கையால் தனது புழைக்குள் விரலைவிட்டுப் புகுந்து விளையாடினாள். மெதுவாய் மெதுவாய் ஒழுகிக்கொண்டிருந்த அவளது புண்டைரசம் வேகம்பிடித்து வெளியேற ஆரம்பித்ததும், தனது மூன்று விரல்களையும் ஒரே நேரத்தில் நுழைத்து ஆட்டிக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள் அவள்.

ஜீவாவின் மனதில் ஒரு குரூரமான எண்ணம் பிறந்தது. அவன் மெதுவாக தனது அறையில் ஒரே ஒரு ஜீரோ வாட்ஸ் பல்பை மட்டும் சுவிட்ச் போட்டு எரிய வைத்தான். அவள் எழுந்தால், அவன் தனது பூலைக் குலுக்கியவாறு நின்றிருப்பதைப் பார்க்குமளவு போதிய வெளிச்சம் இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டான். அவள் அதிக நேரம் தாக்குப்பிடிக்க மாட்டாள் என்பது அவனுக்குப் புரிந்திருந்தது.

அவள் கூவுவது மெலிதாக ஜீவாவின் காதுகளில் விழுந்தது. தனது விரல்களே, தனது புழையை ஈவு இரக்கமின்றி ஓத்த சுகத்தில் அவள் கதறினாள். அவளது இமைகள் இறங்கி,கண்கள் மூடிக்கொண்டன. மின்னல்தாக்கியதுபோல அவளது புண்டையை உச்சத்தின் அதிர்வு தாக்கியது. அவளது முதுகு வில்லாய் வளைந்தது. அவளது பாதங்கள் குவிந்தன. அவளது புழையுதடுகள் துடிதுடித்தன. பக்கெட் கவிழ்ந்ததுபோல அவளது புண்டையிலிருந்து காமத்திரவியம் வெளியேறியது. களைத்துப்போனவள் முனகியபடியே கட்டிலில் கிழித்துப்போட்ட நாராய்க் கிடந்தாள்.

ஜீவாவின் பூல் கடப்பாரையாகி விட்டிருந்தது. ‘எழுந்திரு பெண்ணே! எழுந்து ஜன்னலைப் பார்! உன்னைப் பார்த்தபடி பூலைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் என்னைப் பார்! வாடி பெண்ணே! வா’

ஜீவாவின் பிரார்த்தனை பலித்தது. கட்டிலிலிருந்து அம்மணமாய் எழுந்த அந்தப் பெண், சட்டென்று ஜன்னலுக்கு வெளியே, எதிர்க்கட்டிடத்தின் ஜன்னலில் விளக்கொளி தெரிவதைப் பார்த்துத் திடுக்கிட்டாள். அரைகுறை வெளிச்சத்தில், திரைச்சீலைக்கு நடுவில் ஒரு உருவம் தெரிவதையும் கவனித்தாள். அவனது கையின் அசைவிலிருந்து அவன் தனது சாமானத்தைப் பிடித்துக் குலுக்கிக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள். அடுத்த கணமே தன்வீட்டு ஜன்னலின் கதவுகளைச் சாத்திக்கொண்டாள்.

ஜீவாவின் பூலிலிருந்து பீச்சியடித்த விந்து, திரைச்சீலையை நாசமாக்கியது. பாத்ரூமுக்குப் போய், பூலைக் கழுவிக்கொண்டு வந்து படுத்தவன் அப்படியே உறங்கிப்போனான். மறுநாள் காலை...

”உள்பக்கம் தாள்போட்டுக்கிட்டு குளிடா! நான் சாந்தி வீடுவரைக்கும் போயிட்டு வந்துடறேன்.” என்றாள் அம்மா.

”சாந்தியா? யாரும்மா..?”

” எதிர்த்த பில்டிங்குலே மாடி போர்ஷனுக்குக் குடிவந்திருக்கா! உங்கப்பா ஊர்ப்பொண்ணாம். புருஷன் துபாயிலே இருக்கானாம். அவளைக் கவனிச்சுக்கன்னு உங்கப்பா தில்லியிலேருந்து நாலுவாட்டி போன் பண்ணிட்டாரு! அவரு திருப்பிக் கூப்பிடறதுக்குள்ளே போய் என்ன ஏதுன்னு கேட்டுட்டு வந்திடறேன்!”

’சாந்தி!’ அம்மா கிளம்பியதும், நேற்று தனக்கு நிர்வாணமாய்க் காட்சியளித்த காமதேவியின் பெயரை ஒன்றுக்குப் பலமுறை உச்சரித்துப்பார்த்தான் ஜீவா.

ஜீவாவின் அம்மா கமலா கதவைத் தட்டியபோது, சாந்தி குளித்துத் தயாராயிருந்தாள்.

”வாங்க ஆன்ட்டி!” என்று வரவேற்றாள்.

”வீடெல்லாம் செட் ஆயிருச்சாம்மா?” என்று கேட்டவாறே, சாந்தியின் தலையைக் கோதினாள் கமலா. “எந்த உதவி தேவைன்னாலும் ஒரு குரல் கொடும்மா! சங்கோஜப்படாதே!”

”ஓ! ரொம்ப தேங்க்ஸ் ஆன்ட்டி!” என்ற சாந்திக்கு, ‘உங்கள் வீட்டில், ‘அந்த’ அறையில் இருப்பது யார்’ என்று கேட்கலாமா என்று தோன்றியது. இருந்தாலும்.....

”ரேஷன் கடை, பேங்க் எல்லாத்துக்கும் நான் கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன். டிவி, வாஷிங் மெஷின் செட் பண்ணனும்னா என் பையனை அனுப்பி வைக்கிறேன். சரியா?”

”கம்ப்யூட்டர் செட் பண்ணித்தருவாரா உங்க பையன்?”

”தாராளமா! உடனே அனுப்பி வைக்கிறேன். இன்னிக்கு அவனுக்கு லீவுதான்!”

கமலா கிளம்பியதும், சாந்திக்குக் கூச்சமும் பரபரப்பும் ஏற்பட்டது. அவனை எதற்காக இங்கே வரவழைக்கிறோம்? அவனிடம் என்ன சொல்லப்போகிறோம் அல்லது என்ன கேட்கப்போகிறோம்? நீ என் நான் விரல்போட்டு விளையாடியதைப் பார்த்தாய் என்று எப்படிக் கேட்பது? ஜன்னலைச் சாத்தாமல் அதையெல்லாம் செய்தது தனது தவறுதானே?

கேள்விமேல் கேள்வியாக வந்துவிழ, அதற்கான விடைகளைத் தேடுகிற போராட்டம் முடிவதற்குள் ஜீவா வந்து விட்டான். அவனது முகத்தில் தர்மசங்கடம் தெரிந்தது. கூச்சமும் கூட! மீசை நன்றாக அரும்பத்தொடங்கியிருந்தது. தினமும் விளையாடுவானோ என்னவோ தோள்கள் கிண்கிண்ணென்றும், மார்பு விசாலமாகவும் கைகள் ஒவ்வொன்றும் முறம்போலப் பெரிதாகவும் இருந்தன. கண்களில் வாலிபர்களுக்கே உரித்தான அந்தப் பரபரப்பு!

”என் பேரு ஜீவா! கமலா எங்கம்மா....!”

”ஓ! உள்ளே வா ஜீவா!”

ஜன்னலில் பார்த்த உருவத்துக்கும் இந்த உருவத்துக்கும் இடையே சில வித்தியாசங்கள் இருந்தபோதிலும், சாந்தி ஜீவாவின் கண்களுக்குத் தேவதையாய்த் தெரிந்தாள்.

”என்னமோ ஹெல்ப் வேணும்னு.....?”

”அந்த அட்டைப்பெட்டிங்கள்லேருந்து கம்ப்யூட்டரை மட்டும் எடுத்து அசெம்பிள் பண்ணித்தர முடியுமா, ப்ளீஸ்?”

”தாராளமா!”

ஜீவா சர்வசாதாரணமாக அந்தப் பெரிய பெட்டியைத் தூக்கியதைப் பார்த்த சாந்திக்கு, ‘இவன் வலுவான வாலிபன்’ என்பது ஊர்ஜிதமாயிற்று. அவள் நடக்க, அவன் பெட்டியைத் தூக்கிக் கொண்டு அவளது பின்னழகை ரசித்தவாறே உள்ளறைக்குச் சென்றான். அவன் கவனிப்பான் என்பதையறிந்தே, சாந்தியும் தனது குண்டியை வேண்டுமென்றே ஆட்டியவாறே நடந்தாள். முழுக்கை சட்டையும், தொளதொள பைஜாமாவும் அணிந்திருந்த சாந்தியின் குண்டிகள் குலுங்குவதைப் பார்த்த ஜீவாவுக்குப் பூல் விரைத்தது.

பெட்டியை இறக்கும்போது உதவுவதற்காக சாந்தி நெருங்கியபோது, அவளது உடலிலிருந்து கிளம்பிய பெண்மையின் சுகந்தம் ஜீவாவின் நாசியை நிரப்பி வெறியேற்றியது. வந்த வேலையை ஒருவழியாக முடிப்பதற்குள்ளாக, சாந்தியின் அழகை, கண்களால் திருட்டுத்தனமாய்ப் பருகிப் பருகி, ஜீவாவின் பூல் அளவுக்கதிகமாக விரைத்து, அவனுக்கே பெருத்த தர்மசங்கடத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

”அப்போ நான் கிளம்பட்டுமா?”

”பண்ண வேண்டியதையெல்லாம் பண்ணிட்டியா ஜீவா?”

”ம்!”

”பார்க்க வேண்டியதையெல்லாம் பார்த்திட்டியா?” என்று புன்னகைத்தாள் சாந்தி. “ நான் நேத்து ராத்திரி நடந்ததைச் சொல்றேன்.”

ஜீவாவின் முகம் சிவந்ததைக் கவனித்த சாந்திக்குக் குதூகலமாய் இருந்தது. அவனது கூச்சமும் தர்மசங்கடமும் அவன் பெண்கள் விஷயத்தில் கத்துக்குட்டி என்பதை அவளுக்கு உணர்த்தின.

” நீங்களும் கொஞ்சம் கவனமா... ஜன்னலைச் சாத்திட்டு....!”

”அதுசரி, நீ கூடத்தான் என்னவோ பண்ணிட்டிருந்தே!” சாந்தி விடுவதாயில்லை.

”ஆமா...அது எப்பவும்போல....!” திணறினான் ஜீவா.

”எந்தப் பொண்ணையும் தொட்டதில்லையா நீ?”

”ம்!”

”ஜீவா! எனக்கு நீ உதவி பண்ணினே. உனக்கு நான் ஒரு உதவி பண்ணலாமா?”

”எனக்கு 25 வயசுதான் ஆகுது. கல்யாணத்தைப் பண்ணிக்கிட்டு எம் புருஷன் ஒட்டகம் மேய்க்க துபாய்க்குப் போயிட்டான். தினமும் விரல்போட்டுப் போட்டு ஆம்பிளை சுகம்னா என்னான்னே தெரியாமப்போயிருச்சு ஜீவா! இந்தக் கம்ப்யூட்டரெல்லாம் நானே பாத்துக்குவேன். உன்னை இங்கே வரவழைக்கத்தான் அப்படிச் சொன்னேன். உனக்குப் பொம்பளைசுகம்னா என்னான்னு கத்துத்தர்றேன். ஆனா, இது ரகசியமா இருக்கணும். சரியா?”

ஜீவா என்ன சொல்வது என அறியாமல் திகைத்து நின்றான். அவனது மௌனத்தை சம்மதமென்று புரிந்தவளாய், சாந்தி கட்டிலுக்குச் சென்றாள்.



”என்னை அம்மணமாக்கணும். முடியுமா?”

நெற்றியில் வியர்வை துளிர்த்திருக்க, ஜீவா சாந்தியை நெருங்கி, அவள் அணிந்திருந்த சட்டையின் பொத்தானை ஒவ்வொன்றாய்க் கழற்றினான். ஒவ்வொரு பொத்தானும் விடுபட விடுபட, சாந்தியின் பால்போன்ற மேனியழகு மெல்ல மெல்ல அவனது கண்களுக்கு விருந்தளிக்கத் தொடங்கியது. கடைசிப் பொத்தானை அவிழ்த்ததும், அதைக் கழற்றிய ஜீவாவின் கண்கள் அகலமாகின. கறுப்புநிற வலைபிராவுக்குள் இரண்டு அமுதகலசங்கள் அடைப்பட்டுக்கிடக்க, காமதேவதையாய் நின்றிருந்தாள் சாந்தி. பிறகு, பைஜாமாவின் நாடாவைப் பிடித்து இழுக்க, அதன் எலாஸ்டிக் தளர்ந்துவிட, அவளது மொழுமொழுவென்ற தொடைகளோடு வழுகியபடி அது அவளது காலடியில் குவிந்து விழுந்தது. இப்போது அவள் பிரவுண் நிறத்தில் பேன்ட்டீஸ் அணிந்திருப்பதைக் கவனித்தான் ஜீவா.

அதுவரை அவனது மனதை ஆக்கிரமித்திருந்த தயக்கம் விலகவே, இரண்டு கைகலாலும் சாந்தியின் தொடையை வருடினான். விரல்களால் அவளது உள்தொடைகளையும், பின்னந்தொடைகளையும் வருடியவாறே மேலேறியவன், இரண்டு கைகளாலும் சாந்தியின் குண்டியைப் பிடித்து இறுக்கி அமுக்கினான். சாந்தி சிலிர்த்து முனகினாள். அவனது பிடியிலிருந்து விலகுபவள்போல பின்வாங்கியவள், ஜீவாவின் டி-ஷர்ட்டைக் கழற்றினாள். உருண்டு திரண்டிருந்த அவனது உடலைப் பார்த்து ஒரு கணம் லயித்தாள். பிறகு, ஜீவாவின் பெர்முடாவை இறக்கி அவிழ்த்தபோது, விரைத்திருந்த அவனது பூல் விடுபட்டுத் துடிதுடித்து ஒரு இரும்புத்தண்டாய் நின்றது.

”அம்மாடியோவ்!” என்று வியந்தவாறு தனது விரல்களால் ஜீவாவின் பூலைப்பிடித்து மேலிருந்து கீழாய் வருடினாள். ஜீவாவின் உடலெங்கும் அமிலம் ஓடுவதுபோலிருந்தது. அவன் தலைதாழ்த்துவதற்குள்ளாகவே, சாந்தியின் நாக்கு அவனது பூலின் நுனியை நக்க ஆரம்பித்து விட்டிருந்தது. என்னவென்று புரிபடுவதற்குள்ளாகவே அவனது பூலை சாந்தி வாய்க்குள் இழுத்து விழுங்கியிருந்தாள்.

”ஆஹ்...ஹாஹ்!”

நேரம் கடப்பதையறிந்த சாந்தி, ஜீவாவின் பூலை ஊம்பி அவனை உச்சத்துக்குக் கொண்டுசெல்ல விரும்பவில்லை. மாறாக, அவனது பூலை மென்மேலும் விரைப்படையச் செய்தபின்னர், கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டாள். தனது உடலை ஜீவா கண்களால் பருக வைத்தாள். ஜீவாவின் பார்வை போகிற இலக்கைப் புரிந்து கொண்டவள், தனது பேன்ட்டீஸைக் களைந்து தரையில் எறிந்தாள். பிறகு அவனைக் கண்களால் விழுங்கியபடியே தனது கூதிமேட்டைத் தடவித் தடவிக் காண்பித்தாள்.

குறிப்பறிந்த ஜீவா, கட்டிலில் ஊர்ந்து, விரிந்திருந்த சாந்தியின் கால்களுக்கு மத்தியில் குனிந்தான். ஒரு கையால் அவளது கூதியைத் தொட்டுப்பார்த்தபோது அது ஈரமாகியிருந்ததை உணர்ந்தான். சாந்தி கண்களை மூடிப்படுத்திருக்க, ஜீவா தனது விரல்களால் சாந்தியின் புண்டையில் அகழ்வாராய்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தான். அவள் முனகியபடி நெளிந்தாள். பிறகு தனது பிராவின் கொக்கிகளையும் விடுவித்தாள். ஜீவாவின் கண்கள் சாந்தியின் முலைகளைப் பார்த்ததும் நிலைகுத்தின. குத்திட்டு நின்ற அவளது காம்புகள் அவனை வா வாவென்று அழைப்பதுபோலிருந்தது. ஆனால், அதற்குள் அவன் செய்ய வேண்டிய வேலையொன்று பாக்கியிருந்தது.

சாந்தியின் கூதியின்மீது முகம்புதைத்த ஜீவா, தனது சூடான மூச்சை அவளது புண்டைக்குள் செலுத்தினான். அவள் படுக்கையில் சிலிர்த்தாள். ஒரு கையால் ஜீவாவின் தலையைப் பிடித்து அழுத்தினாள். ஜீவாவின் நாக்கு வெளியேறி, சாந்தியின் புழையுதடுகளைப் பிரித்தவாறு உள்ளே புகுந்தது. சாந்தியின் புழையுதடுகளின் ஈரத்தை அவனது நாக்கு சுழன்று சுழன்று பதம் பார்த்தது. அவனது நாக்கின் நுனி எழுச்சியில் புடைத்திருந்த அவளது மொட்டைத் தீண்டியபோது அவள் துடித்தாள்.

”ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்!:

அவளது கூவலால் குதூகலமடைந்த ஜீவா, நாக்கால் அவளது மொட்டை வருடி வருடி உசுப்பேற்றினான். ஓரிரு நொடிகளுக்குப் பிறகு, இரண்டு விரல்களை சாந்தியின் புழைக்குள் நுழைத்துக் குடைந்து விளையாடினான். அதே சமயம் தனது நாக்கால் அவளது மொட்டைத் தொடர்ந்து சீண்டிச் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

”ஊவ்வ்வ்வ்வ்வ்!” சாந்தி அலறினாள். ஜீவாவின் முகம் சாந்தியின் புழையில் புதைந்து போயிருந்தது. அவனது நாக்கு அவளது புழைக்குள் நர்த்தனம் ஆடிக்கொண்டிருந்தது. அவளது புண்டை பெருக்கெடுக்கும்வரையில் அவன் தனது விரல்களையும் நாக்கையும் நிறுத்தவேயில்லை.

தலைதூக்கிப் பார்த்த ஜீவா, சாந்தியின் முலைகளில் வியர்வைத்துளிகள் முத்து முத்தாய்ப் படர்ந்து, அவை விம்மிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டான். ஒரு கையால் தனது பூலைப் பிடித்து, அதை சாந்தியின் புழையுதடுகளுக்கு நடுவில் வைத்து அழுத்தினான்.

”ஜ்ஜ்ஜ்ஜீவ்வ்வ்வ்வ்வ்வா!” சாந்தி அவனை ஆரத்தழுவிக் கொண்டாள். அவள் இழுத்த இழுப்பில், ஜீவாவின் உடலின் எடை அவள்மீது அழுந்தவே, அவனது பூல் பொசுக்கென்று அவளது புழைக்குள் நுழைந்து விட்டது. இருவரும் இன்பத்தில் பெருமூச்சு விட்டனர். ஜீவா மேலும் ஓரிருமுறை முயன்று, தனது பூலை முழுமையாக அவளது புழைக்குள் இறக்கினான்.

சாந்தி அவனை இழுத்து முலைகளின்மீது போட்டுக்கொண்டாள். ஜீவா இரண்டு கைகளாலும் அவளது முலைகளைப் பிடித்து அமுக்கினான். பிறகு, ஒவ்வொரு முலையாய் வாயில் வைத்துச் சுவைத்தான். விரல்களால் அவளது காம்புகளைப் பிடித்துத் திருகினான். இத்தனையும் செய்தவாறே அவன் தனது இடுப்பையும் மேலும் கீழும் அசைக்கவே, அவனது பூல் சாந்தியின் புண்டைக்குள்ளே புகுந்து விளையாட ஆரம்பித்து விட்டிருந்தது.

சாந்தி ஜீவாவின் முகத்தைத் தூக்கி, அவனது வாயில் முத்தமிட்டாள். ஜீவாவின் வாய் சற்றே திறந்ததும், அவளது நாக்கு அவனது வாய்க்குள் நுழைந்து கொண்டது. வாயோடு வாய் முத்தமிட, இடுப்போடு இடுப்பு மோத, தொடைகளோடு தொடைகள் உராய, அவர்கள் இருவரும் இன்பத்தின் தேடலில் திளைக்க ஆரம்பித்தனர். ஜீவாவின் கைகள் தொடர்ந்து சாந்தியின் முலைகளோடு விளையாடி அவளுக்கு மென்மேலும் வெறியேற்றிக் கொண்டிருந்தன. ஜீவாவின் வேகம் மெல்ல மெல்ல அதிகரிக்க அதிகரிக்க, சாந்தியும் உரக்க உரக்க முணுமுணுத்தாள். சாந்தியின் புண்டைக்குள் தனது பூல் அழுந்தியவாறு போய்வந்து கொண்டிருப்பதிலிருந்து அவளது புழை எவ்வளவு இறுக்கமாகவும், வெதுவெதுப்பாகவும் இருக்கிறது என்றெண்ணியவாறே அந்த மயக்கத்திலேயே தனது வேகத்தை அதிகரித்துக் கொண்டே போனான். உலகத்தில் இதைவிடவும் ஒரு சுகம் இருக்க முடியுமா என்று எண்ணியவாறே, தனது பூல் சாந்தியின் புண்டைக்குள் சென்றுவந்து அளித்த சுகத்தில் மெய்மறந்து புலம்பினான். அவ்வப்போது சாந்தியின் முலைகளைக் கவ்வி, காம்புகளைச் சுவைத்து சுகம் கண்டான்.

”அப்படித்தான்.....அப்படித்தான்....அப்படித்தான்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்!”

சாந்தி முனகிக்கொண்டிருந்தாள். ஜீவாவின் காதுப்படலைக் கடித்தாள். அவனது காம்பை உறிஞ்சினாள்.

கால்களால் அவனது இடுப்பை இறுக்க வளைத்து, பாதங்களை அவனது குண்டியில் பதித்தாள். வேகம் அதிகமானாலும், ஜீவாவின் பூல் சீராக அவளது புண்டையைக் கடைந்தெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது முலைகள் தனது நெஞ்சின் மீது நசுங்குகிற கிளர்ச்சிவேறு ஜீவாவை உசுப்பேற்றிக் கொண்டிருந்தது. விடைத்த அவளது முலைக்காம்புகள் அவனது சருமத்தில் முட்களைப் போல உராய்ந்து உறுத்தின.அவனது பூல் ஒவ்வொருமுறை அவளது மொட்டோடு உரசியபோதெல்லாம் சாந்தி உரக்க உரக்க ஓலமிட்டாள். அவளது புழையுதடுகள் அவனது பூலை இறுக்கப் பிடித்துத் தக்கவைத்துக் கொள்ளப் படாதபாடு பட்டுக் கொண்டிருந்தன.

”ஹையோ....ஓ....ஜீஈஈஈவ்...ஆஆ!”

ஜீவா தனது இடுப்பை வேகவேகமாகத் தூக்கித் தூக்கி, தனது பூலை அவளுக்குள் இறக்கியேற்றி அற்புதமாக ஓத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது பூல் வெடித்து விடுவதுபோல உணர்ந்து முனகினான்.

”ஓஹ்ஹ்ஹ்ஹ்! ஓஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்!”

”பண்ணு...பண்ணு...பண்ணு ஜீவா....” அவள் அலறினாள்.

அவனே நிறுத்தினாலும் நிறுத்தமுடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்ட அவனது பூல், அசுரத்தனமாக சாந்தியின் புண்டையை ஓத்துத்தள்ளியது. அவர்களது உடல்கள் மளார்மளாரென்று மோதிய சத்தம் அறையெங்கும் எதிரொலித்தது. ஜீவாவின் கொட்டைகளிலிருந்து கட்டுக்கடங்காத திரவப்பெருக்கு புறப்பட்டு, கொதித்துக் கொண்டிருந்த அவனது பூல்தண்டு வழியாகப் பயணித்து அவளது புழைக்குள் பீறிட்டுப் பீறிட்டுப் பீறிட்டு நிரப்பியது.

”ம்ம்ம்ம்மா.....ஊ...ஊவ்வ்...!”

ஜீவாவின் பூல் இயங்குவதை நிறுத்தவில்லையென்றாலும், அது மாயாஜாலம் போலச் சுருங்குவதையும், சாந்தியின் புண்டைக்குள் நீந்துவதுபோல மிதப்பாகியிருப்பதையும் உணர்ந்தான்.

இருவரும் மீண்டும் முத்தமிட்டுக் கொண்டபோது, ஒருவரது இதயம் சொன்னதை மற்றவரின் இதயம் கேட்டது. அது.....

’இனி நமக்கு சுய இன்பம் தேவையில்லை!’







எங்கிருந்தோ வந்தாள் - பகுதி - 2

பிரகாஷின் உடல் சிலிர்த்துக்கொண்டிருந்தது. கணவனின் பலவீனத்தைப் புரிந்து கொண்ட வீணா, அவனது சுண்ணியை இதழ்களால் கவ்விக்கொண்டு உறிஞ்சத் தொடங்கினாள்.

"ஓ! வீணா....!" பிரகாஷ் ஒருவழியாக முனகினான். வீணா உற்சாகத்தோடு அவனது சுண்ணியை உரக்க உரக்க ஊம்பினாள். அவனது சுண்ணி அவளது ஊம்பலுக்குப் பணிந்து கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து உற்சாகமானாள் வீணா. பிரகாஷ் அனற்றத் தொடங்கியிருந்தான். மூச்சு விடவே முடியாத அளவுக்கு, கணவனின் சுண்ணியைத் தொண்டைவரை இழுத்து இழுத்து ஊம்பினாள் வீணா. சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு, அவள் அவனை விடுவித்தபோது, கணவனின் சுண்ணி கடப்பாரை போல எழுச்சி பெற்றிருப்பதை அவளால் காண முடிந்தது.

"எவ்வளவு நாளாச்சு?" என்று கொஞ்சலாகக் கூறியபடி, வீணா பிரகாஷின் மீது ஏறிப் படர்ந்தாள். பெரும்பாலும், வீணா மல்லாந்து படுத்திருக்க, பிரகாஷ் அவள்மீது படர்ந்து ஓப்பதையெ வழக்கமாக வைத்திருந்தனர் என்றாலும் அன்றைய தினம் வீணாவின் இச்சை காரணமாக, அவனை ஆக்கிரமிக்க அவள் திட்டமிட்டிருந்தாள்.



குத்திட்டு நின்ற கணவனின் சுண்ணிக்கு மேலே கால்களை விரித்துக்கொண்டவள், தனது புழையை அதன் நுனியின் மீது வைத்து அழுத்தினாள்.

"ஆ...ஹா!" அவள் கண்களை மூடியபடி புலம்பினாள். "எவ்வளவு நாள் காக்க வைச்சிட்டீங்க!"

பிரகாஷும் காமவயப்பட்டிருக்க, அவனது கவனம் இப்போது வீணாவின் மீதே முழுமையாக இருந்தது. அவளது இடுப்பை இரண்டு கைகளாலும் பிடித்தபடி, தனது சுண்ணியை அவளது புழைக்குள்ளே அழுத்தினாள். கணவனின் சுண்ணி தனது புழைக்குள்ளே அழுந்தி அழுந்திப் புகுந்ததும், வீணா தலையைப் பின்னுக்குத் தள்ளியபடி சிலிர்த்தாள். மனைவியின் வேட்கையால் உசுப்பேறிய பிரகாஷ் தனது சுண்ணியை அவளது புழைக்குள்ளே மேலும் வைத்து அழுத்தினான். அவனது சுண்ணியை வீணாவின் புழையிலிருந்து ஒழுகிய நீர் குளிப்பாட்டியது.

"குத்துங்க! குத்துங்க!" என்று முணுமுணுத்தாள் வீணா.

"என்னடீ ஆச்சு இன்னிக்கு உனக்கு?" என்று உறுமிய பிரகாஷ் தனது இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி தன் சுண்ணியை வீணாவின் புழைக்குள்ளே இயக்கத் தொடங்கினான்.

"எதுவும் கேட்காதீங்க! குத்துங்கன்னா குத்துங்க!"

ஊறித்திளைத்துக்கொண்டிருந்த மனைவியின் புழைக்குள்ளே தனது சுண்ணியை வேகவேகமாக ஏற்றி இறக்கி ஓக்கத் தொடங்கினான் பிரகாஷ். வீணாவின் ஏக்கத்தை முழுமையாகத் தீர்ப்பவனாக மாறியவன், அவள் என்னென்ன கனவுகள் கண்டிருந்தாளோ, அவற்றிற்கும் மேலே ஒரு படியேறியவாறு, அவளை அழுத்தி அழுத்தி ஆழ ஆழமாக ஓத்துக்கொண்டிருந்தான். அவளது புழையிலிருந்து தொடர்ந்து நீர் ஒழுகியபடியிருந்தது. அவனது கண்களுக்கு முன்னர் அவளது செழிப்பான முலைகள் துள்ளிக் குதித்துக்கொண்டிருந்தன. வீணா தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்தபடி கணவனின் சுண்ணியின் மீது துள்ளிக் குதித்துக்கொண்டிருந்தாள். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு, கணவன் தன்னை முன்பு போலவே அதிக வேட்கையுடனும் வெறியுடனும் ஓத்துக்கொண்டிருப்பதையும், முன்பு போலவே தனக்கு விரைவிலேயே இன்பப்பெருக்கின் அறிகுறிகள் தென்படத் துவங்கியிருப்பதையும் அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

பிரகாஷுக்கும் வீணாவின் கிளர்ச்சியும், எழுச்சியும் பழைய நினைவுகளை மீட்டுவர, அவனும் அவளுக்கு எவ்வளவு இயலுமோ, அவ்வளவு மகிழ்ச்சியளிக்க விரும்பியவனாக அதிரடியாக ஓத்துக்கொண்டிருந்தான். தனது திடீர் உத்வேகம் காரணமாக, வீணா விரைவிலேயே தனது உச்சத்தை அடைந்து கொண்டிருப்பதையும் அவன் அறிந்திருந்தான். ஆனால், வீணா தன்னை வலுக்கட்டாயமாகக் கட்டுப்படுத்தியபடி, தனது இன்பப்பெருக்கை நிறுத்தி வைத்திருந்தாள் என்பது அவனுக்குப் புரிய சிறிது நேரம் பிடித்தது.

ஆனாலும், எவ்வளவு நேரம் தான் அவளால் தனது இன்பப்பெருக்கை அடக்கி வைத்திருக்க முடியும்? ஒரு வழியாக அவளது கணவாயிலிருந்து காமத்திரவம் சீறியபடி வெளிப்பட்டபோது, அவள் அதனால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்தாள். அவளது புழைக்குள்ளே ஒரு குண்டு வெடித்தது போலிருந்தது. உடல் சிலிர்த்து, குலுங்கியபடி அவள் அலறினாள்.

இரண்டு வாரங்களாகத் தேக்கி வைத்திருந்த பிரகாஷின் விந்துவும் அவனது கொட்டைகளைக் காலியாக்கியபடி புறப்பட்டு அவளது புழையை நிரப்பியது. அவளை நிரப்பியதோடு நில்லாமல் அவளது தொடைகள் வழியாகவும் அது வழியத் தொடங்கியது. இருவரும் அவரவர் இன்பப்பெருக்கை அடைந்து விட்டிருந்த போதிலும், அதிலிருந்து மீள்வதற்கு முன்னமே, இன்னும் ஓர் முறை அவளுக்கு இன்பம் தேவைப்படுவது போலத்தோன்றியது. கணவனிடம் ஓள் வாங்கி பல நாட்கள் ஆகியிருந்ததால், அவளுக்கு ஒன்றோடு நிறுத்தினால் போதுமானதாக இருக்கும் என்று தோன்றவில்லை.

"நல்லாயிருந்ததுங்க!" என்று அவள் ஆர்வத்தோடு கூறினாள்.

"அப்ப சரி, தூங்கலாம்!" என்றான் பிரகாஷ்.

தூங்குவதா? அவளது உடல் முழுக்க காமவேட்கையில் கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருக்கையில் எப்படித் தூங்குவது? வீணாவால் அவன் சொன்னதை நம்ப முடியவில்லை. ஆனால்...

பிரகாஷ் புரண்டு படுத்து, விளக்கை அணைத்தான்; அடுத்த ஓரிரு நிமிடங்களில் அவன் உறங்கியதற்கு அடையாளமாக அவனிடமிருந்து மெல்லிய குறட்டை ஒலி கேட்கத் தொடங்கியது.


"சே!" என்று விரக்தியுடன் முனகினாள் வீணா. அன்றைய இரவை மறக்க முடியாததாக மாற்ற வேண்டுமென்று எண்ணியிருந்த அவளது கற்பனைகள் அரைகுறையாகி விட்டிருந்தன. கணவன் மட்டும் சம்மதித்திருந்தால், அன்றையை இரவு முழுக்க அவனிடம் ஓள் வாங்க அவள் தயாராயிருந்தாள். ஆனால், நிஜம் சுட்டது.

பிரகாஷ் உறங்கி விட்டிருந்தான். இனி, அடுத்து அவன் ஓரிரு வாரங்களோ அல்லது ஒரு மாதமோ கழித்தோ தான் தன்னை ஓத்தாலும் ஓப்பான் என்பதும் அவளுக்குப் புரியாமல் இல்லை. தனக்கு இன்னும் தேவைப்பட்டால், அவள் வேறு ஏற்பாடு தான் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று புரிந்து கொண்டாள்.

அப்போதைக்கு அவளிடம் ஒரே ஒரு வழி மாத்திரமே இருந்தது. குறட்டை விட்டு உறங்குகிற கணவனுக்குப் பக்கத்தில் படுத்தவள், கால்களை விரித்துக்கொண்டு, விரக்தியுடனும் நிறைவேறாத ஆசையுடனும் தனது புழையில் விரல்கள் போட்டவாறு சுய இன்பம் பெறத்தொடங்கினாள்.

கேஸ் சிலிண்டர் பையனைப் போல, மீண்டும் இன்னொருவனுக்குத் தன்னை இனியொரு முறை கொடுக்க அவளுக்கு விருப்பமில்லை. எனவே, சுய இன்பம் ஒன்று மட்டுமே தனக்கு துணையாக இருக்கப்போகிறது என்றெண்ணியவளுக்கு, கண்களில் நீர் கோர்த்துக்கொண்டது. 



தோட்டத்தில் மலர்ந்திருந்த புத்தம்புதிய பூக்களைப் பெருமிதத்தோடு பார்வையிட்டாள் ஜானகி. தொழிற்சாலையே கதியாகப் பழகிவிட்ட கணவன் ரகுவைக் குறித்தும், அண்மைக்காலமாக அவனுக்குத் தன் மீது ஏற்பட்டிருந்த அசுவாரசியம் குறித்தும் எண்ணியபடி, தோட்டத்தில் தன் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப முயன்று கொண்டிருந்தாள்.

"ஜாகிங் போறாராம் ஜாகிங்," என்று மனதுக்குள் கருவினாள். கணவனால் கவனிக்கப்படாமல் விடப்பட்டிருந்த அவளது புழை ஏங்கிக்கொண்டிருந்தது. மனைவியின் மனவோட்டத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் மைதானத்தில் ஓடுவதில் கவனம் செலுத்துகிற கணவனை என்ன செய்யலாம்? அவளது கேள்விக்கும் பதிலாக விரக்தியே மிஞ்சியது.

கடைசியாக தானும் ரகுவும் உடலுறவு வைத்துக் கொண்டது எப்போது? அவளுக்கு சட்டென்று நினைவுக்கு வரவில்லை. கணவனுக்கு அவளை ஓப்பதில் விருப்பமில்லையா அல்லது அவனது சுண்ணி இப்போது மூத்திரம் போகிற குழாயாக மட்டுமே மாறிவிட்டதா என்று குழம்பினாள்.

தன் நெருங்கிய சினேகிதி வீணாவிடம் மனம்விட்டுப் பேசலாம் என்றால் அவளும் நகருக்குள்ளே சென்றிருந்தாள். இரண்டு பெண்களும் அவ்வப்போது அவரவர் கணவன்மார்களின் அலட்சிய மனோபாவம் குறித்துப் பேசி ஆறுதலடைவதை வழக்கமாக வைத்திருந்தனர். இருவருக்கும் ஒரே மாதிரியான ஏக்கங்கள் தானிருந்தன. இன்னும் எத்தனை நாட்கள் இப்படியே செக்ஸ் இன்றி வாழ்க்கை கழியுமோ என்று எண்ணியபடியே நடந்து கொண்டிருந்தவளின் சிந்தனையை அடுத்த வீட்டிலிருந்து வந்த பேச்சுச் சத்தம் கலைத்தது.

கேட்ட இரண்டு குரல்களில் ஆண்குரல் பிரகாஷுடையது என்பதைப் புரிந்து கொண்டவளால், பெண்குரலை அடையாளம் காண முடியவில்லை. கண்டிப்பாக அது வீணாவுடையதல்ல என்பது மட்டும் உறுதியாய்ப் புரிந்தது. வேறு யாராக இருக்க முடியும்? ஒளிந்திருந்து பார்க்கலாமா?

ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஜானகி, வேலியின் இந்தப் பக்கத்திலிருந்து கொண்டு வீணாவின் வீட்டிற்கு வந்திருக்கும் பெண் யார் என்றறியும் ஆவலுடன் ஒளிந்து கவனித்தாள்.

ப்ரியங்கா!

பிரகாஷ் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருக்க, அவனருகே ப்ரியங்கா மிகவும் நெருக்கமாய் நின்று கொண்டிருந்தாள். ப்ரியங்கா அணிந்து கொண்டிருந்த மெல்லிய ஷிஃபான் புடவையில் அவளது உடலின் வளைவுநெளிவுகள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்து கொண்டிருந்தன. குறிப்பாக, அவளது முலைகள் அவள் அணிந்து கொண்டிருந்த பிளவுசிலிருந்து தாவி வெளியே குதித்து விடுவன போலிருந்தது. பிரகாஷ் வெட்கமேயில்லாமல் ப்ரியங்காவின் முலைகளை வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதையும் ஜானகி கவனித்தாள்.

"காலையிலே டிபனுக்குப் பண்ணின சமோசா!" என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள் ப்ரியங்கா. "உங்களுக்கு சமோசான்னா ரொம்பப் பிடிக்கும்னு எங்க வீட்டுக்காரர் ஒரு தடவை சொன்னார்! அதான் கொண்டு வந்தேன்!"

"ஓ! தேங்க்ஸ்!" என்று பிரகாஷ் ப்ரியங்கா நீட்டிய பாத்திரத்தை வாங்கிக்கொண்டான். "வீணா ஷாப்பிங் போயிருக்கா! உங்களுக்கு ஒரு காப்பி கூட கொடுக்க முடியலியே! கோக் சாப்பிடறீங்களா ப்ரியங்கா?"

"எதுக்கு?" ப்ரியங்கா சிரித்தாள். "கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டிருக்கலாம்னு வந்தேன்."

"ஓ, தாராளமா!" என்று அசடு வழிந்தான் பிரகாஷ்.

"இந்த காலனி ரொம்ப போரடிக்குது பிரகாஷ்," என்று கொஞ்சலாகக் கூறினாள் ப்ரியங்கா. "என்ன செய்யுறது? பொம்பிளையாப் பொறந்தாத் தான் அந்தக் கஷ்டம் புரியும்!"

"அட உங்களுக்கு என்ன கஷ்டம்?" என்று ரொம்பவும் அக்கறையுள்ளவன் போல ப்ரியங்காவின் முலைகளையே வெறித்தபடியே வினவினான் பிரகாஷ்.

’அட கேணையா! அவ உன்னை மடக்கப் பார்க்கிறா? இது கூடவா புரியலே சாம்பிராணி?’ என்று மனதுக்குள்ளே சீறினாள் ஜானகி. பிரகாஷ் உள்ளே போய் இரண்டு கோக்குகளோடு, ப்ரியங்கா அமர இன்னொரு நாற்காலியையும் கொண்டு வந்தான்.

ப்ரியங்கா அமர்ந்தபோது வேண்டுமென்றே கால் மீது கால்போட்டுக்கொள்ளவும், அவளது முந்தானை சற்றே விலகி, அவளது தொப்புளும் இடதுமுலையும் பளிச்சென்று தெரிந்ததோடு, அவளது வாழைத்தண்டுகள் போன்ற கால்களின் வனப்பும் வெளிப்படுவதை ஜானகி கவனித்தாள். இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பிரகாஷ் "க்ளீன் போல்ட்" ஆகப்போகிறான் என்பது அவளுக்குப் புரிந்தது.

"சே! என்ன வெயில்!" என்று ப்ரியங்கா சலித்துக்கொண்டாள். பட்டிக்காட்டான் மிட்டாய்க்கடையைப் பார்ப்பது போல, பிரகாஷ் ப்ரியங்காவையே வெறித்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் பிளவுசுக்குள்ளே பிதுங்கிக்கொண்டிருந்த ப்ரியங்காவின் இளமுலைகளையும், அவற்றின் நடுவே தென்பட்ட ஆழமான பள்ளத்தாக்கையுமே உறுத்து உறுத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன.

’இவனுக்கா உடலுறவில் ஆர்வமில்லையென்று வீணா அலுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்?’ என்று குழம்பினாள் ஜானகி.

"உங்களை மாதிரி ஒரு அழகான பெண்ணோட பேசறதை யார்தான் விரும்ப மாட்டாங்க?" என்று ஐஸ் வைத்தான் பிரகாஷ்.

"உங்களுக்குப் புரியுது; எங்க வீட்டுக்காரருக்குப் புரியலியே," என்று அங்கலாய்த்தாள் ப்ரியங்கா. "அவர் எனக்காகக் கொஞ்ச நேரம் செலவழிச்சார்னா எவ்வளவு நல்லாயிருக்கும்? அது கூட இல்லாததினாலே தான் உங்களை மாதிரி அழகான ஆம்பிளைங்களோட பேசியாவது பொழுதைப் போக்க வேண்டிய நிலைமை ஆயிடுச்சு!"

இன்னும் பிரகாஷ் எப்படி மூர்ச்சையடையாமல் இருக்கிறான் என்று ஜானகிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவனது முகம் சமைந்த பெண்ணைப் போல சிவந்திருப்பதை அவளால் காண முடிந்தது.

"என்னங்க என்னைப் போயி...," என்று தர்மசங்கடத்தோடு சிரித்தான். "நான் என்ன சின்னப்பையனா? கல்யாணமாகி பெரிய குடும்பியாயிட்டேனே!"

"அதுனாலென்ன? எனக்கும் தான் ஆயிடுச்சு," என்று கூறிச்சிரித்த ப்ரியங்கா, சட்டென்று அவனது டி-சர்ட்டில் கைவைத்து அவனது மார்பை வருடினாள். "ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் ஆகியிருக்கிறதும் ஒரு விதத்திலே சௌகரியம் தானே?"

பிரகாஷின் முகம் இப்போது இரத்தச்சிவப்பாகியிருந்தது. அவன் வாயடைத்துப் போய் அமர்ந்திருக்க, ப்ரியங்கா அவனது டி-சர்ட்டைத் தூக்கி விட்டு அவனது மயிர்படர்ந்திருந்த மார்பைத் தடவி விட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

"ஹும்! எனக்கு மாருலே மயிரிருக்கிற ஆம்பிளைங்கன்னா ரொம்பப் பிடிக்கும்," என்று கிசுகிசுத்தாள்.

"விளையாடாதீங்க ப்ரியங்கா!" என்று சிரித்து சமாளிக்க முற்பட்டான் பிரகாஷ். "யாரு கண்டா? எங்கேயோ ஆரம்பிச்சு வேறே எதிலேயோ போய் முடியப்போகுது!"

"முடியட்டுமே, என்ன இப்போ?" என்று கேட்டவாறே எழுந்தாள் ப்ரியங்கா. அரைகுறையாக நழுவியிருந்த அவளது புடவைத்தலைப்பு முற்றிலுமாகச் சரிந்தது. பிரகாஷ் விக்கித்துப்போய் அவளது முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அவனது ஆவலை அதிகரிக்கும்விதமாக ப்ரியங்கா தனது பிளவுசின் பொத்தான்களை ஒவ்வொன்றாய், அவசர அவசரமாக அவிழ்த்தாள். புடவையையும் உள்பாவாடையையும் அவிழ்க்க அவளுக்கு என்ன ஒரு யுகமா தேவைப்படப் போகிறது? மெல்லிய வலைபோன்ற பிராவும், அதை விட மெல்லிய பேன்ட்டீசுமாக அவள் வெட்கமின்றி நின்று கொண்டிருக்க, பிரகாஷ் வைத்த கண் வாங்காமல் அவளையே வெறித்துக்கொண்டிருந்தான். அவனையும் அறியாமல் அவன் எழுந்து விட்டிருந்தான்.

கோபத்திலும் அதிர்ச்சியிலும் ஜானகி எச்சில் கூட்டி விழுங்கிக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு பெண்ணுக்கு என்ன தைரியம் இருந்தால் பட்டப்பகலில் வெட்டவெளியில் எல்லாத் துணிகளையும் அவிழ்த்து விட்டு இன்னொருத்தியின் கணவனை மயக்குவாள்? அதிலும், தனக்கு அந்தக் காலனியில் இருந்த ஒரே நெருங்கிய சினேகிதி வீணாவின் கணவன் பிரகாஷையே மடக்கி விடுவாள் போலிருக்கிறதே இந்த ப்ரியங்கா? ஏதாவது செய்து பிரகாஷ் ஏதேனும் விபரீதத்தில் ஈடுபடுவதை உடனே தடுத்து நிறுத்தி விட வேண்டும் என்று ஒரு எண்ணம் தோன்றியபோதும், அடுத்தவரின் சொந்த விஷயத்தில் மூக்கை நுழைப்பது போல் ஆகி விடாதா? சிறிது நேரம் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்த ஜானகி, இறுதியாக, ப்ரியங்காவும் பிரகாஷும் எதுவரை தான் போகிறார்கள் என்று பார்க்கலாமே என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினாள். எது நடந்தாலும் சரி, வெளியே போயிருந்த வீணா திரும்பி வந்ததும் அவளிடம் ஒப்பித்து விட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தாள்.

ஆனால், ஜானகிக்கு ஒரு நப்பாசையும் இருந்தது. ப்ரியங்காவின் வலையில் பிரகாஷ் முற்றிலும் விழுந்து விடாமல், சுதாரித்துக்கொண்டு விட மாட்டானா என்று ஒரு அற்ப ஆசையும் அவளுக்கு இல்லாமல் இல்லை.

"ப்ரியங்கா!" பிரகாஷ் கரகரத்த குரலில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். "இதெல்லாம் என்ன? யாராவது பார்த்துடப்போறாங்க? தயவு செய்து எல்லாத்தையும் கட்டிக்குங்க!"

"நான் எல்லாத்தையும் இன்னும் கழட்டவேயில்லையே," என்று சிரித்தவாறே கூறிய ப்ரியங்கா, பிரகாஷ் மலைத்துப் போய் பார்த்திருக்க, தனது பிராவின் கொக்கியைக் கழற்றினாள். அடுத்த கணமே அதுவரைக்கும் சிறைப்பட்டிருந்த அவளது இளமுலைகள் குதித்துக்கொண்டு விடுபட்டுக் குலுங்கி நின்றன.

கண்கள் ப்ரியங்காவின் முலைகளின் மீது நிலைகுத்தியிருக்க, பிரகாஷின் வாயிலிருந்து ஒரு மெல்லிய முனகல் வெளிப்பட்டது. அவனது அவஸ்தையை ரசித்தவாறே, ப்ரியங்காவின் விரல்கள் அவள் அணிந்து கொண்டிருந்த பேன்ட்டீசின் எலாஸ்டிக்கைப் பிடித்து இழுத்து இறக்கின. செய்வதறியாமல் அவள் குனிந்து பேன்ட்டீசை இறக்கியபோது அவளது பளபளதொடைகளுக்கு மேலே, இளமயிர்படர்ந்திருந்த அவளது மொழுமொழுவென்றிருந்த கூதியை பிரகாஷ் வாயைப் பிளந்தது பிளந்தபடியே பார்த்திருந்தான். என்ன ஏதென்று புரிந்து கொள்வதற்கு முன்னாலேயே அவளது விருந்தாளி, தனது அழகையே அவனது கண்களுக்கு விருந்தாக்கியபடி, முழுநிர்வாணமாக நின்று கொண்டிருந்தாள்.

"நல்லாயிருக்கா பிரகாஷ்?" என்று புன்னகைத்தாள் ப்ரியங்கா."எல்லாம் உங்களுக்குத் தான்; சாப்பிடுங்க!"

ஜானகிக்கு மூச்சே நின்றுவிடும் போலிருந்தது. இதற்கு மேல் எந்த ஆணால் சும்மாயிருக்க முடியும்? இனியும், பிரகாஷால் வீணாவுக்கு துரோகம் செய்யக்கூடாது என்று வீம்பாக இருக்க முடியுமா என்ன? அவனுக்கு ஏற்பட்டிருந்த அபாரமான கிளர்ச்சியின் விளைவாக, அவனது பெர்மூடாவிலே தென்பட்ட கூடாரத்தைக் கண்டு ஜானகி வெலவெலத்துப் போனாள். இனிமேல், ப்ரியங்காவே வேண்டாம் என்று மறுத்தாலும், பிரகாஷால் அவனுக்கு ஏற்பட்ட எழுச்சியைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளவா முடியும்?

"சொல்லுங்க பிரகாஷ்! பிடிச்சிருக்கா பிடிக்கலியா?" ப்ரியங்கா மீண்டும் சிரித்தாள்.

பிரகாஷ் எக்குத்தப்பாக எழுச்சிபெற்று வீக்கமுற்றிருந்த தனது கூடாரத்தை ஒரு முறை குனிந்து பார்த்துவிட்டு கூச்சத்தில் தலைகவிழ்ந்தான். பிறகு...

"ப்ரியங்கா! நான் கல்யாணமானவன். வீணாவுக்கு என்னாலே ஒரு போதும் துரோகம் பண்ண முடியாது!" என்று முணுமுணுப்பாய்க் கூறினான்.



ஆனால், ப்ரியங்கா விடுவாளா என்ன?

"பிரகாஷ், இதுலே என்ன துரோகம் இருக்கு?" என்று வினவினாள். "உங்களை வீணாகிட்டேயிருந்து நான் பிரிக்கமாட்டேன்! என்னையும் என் புருஷன் கிட்டேயிருந்து உங்களாலே பிரிக்க முடியாது. இந்த ஒரே ஒரு தடவை, என்னை சந்தோஷப்படுத்தினா என்ன தப்பு? யாருக்குத் தெரியப்போகுது? ப்ளீஸ் பிரகாஷ்!"

ப்ரியங்கா பிரகாஷை மேலும் நெருங்கி, தனது விடைத்திருந்த காம்புகளை அவனது மயிரடர்ந்த மார்பின் மீது வைத்து நசுக்கியவாறு, தனது இதழ்களை அவனது உதடுகளின் மீது வைத்துப் பதித்தாள்; நாக்கை அவன் வாய்க்குள்ளே புகுத்தினாள்.

பிரகாஷின் காதுகள் சிவப்பதை ஜானகியால் கவனிக்க முடிந்தது. அவன் தோற்று விட்டிருந்தான் என்பதையும், ப்ரியங்கா ஏற்படுத்தியிருந்த கிளர்ச்சிக்கு முன், அவனது மனசாட்சியின் குரல் எடுபடவில்லையென்பதையும் ஜானகி அறிந்துகொண்டாள். ப்ரியங்காவைப் போன்ற ஒரு அழகுச்சிலை தானாகவே முன்வந்தால், ஒரு வேளை தன் கணவன் கூட தடுமாறினாலும் தடுமாறுவார் என்று அவளுக்குத் தோன்றியது.


ப்ரியங்கா பிரகாஷை விடுவித்து விட்டு, அவனை காமம் தோய்ந்த கண்களால் நோக்கினாள்.

"சட்டுப்புட்டுன்னு முடிக்கணும்," என்று கிசுகிசுத்தவாறு அவனது கையைப் பிடித்து இழுத்தாள். அவள் இழுத்த இழுப்பில் இருவரும் புல்தரையில் விழுந்தனர்.

ப்ரியங்காவின் விரல்கள் அவனது பெர்மூடாவை இழுத்து இறக்கின.

"ப்ரியங்கா!" பிரகாஷ் இரைந்தான். "யார் கண்ணிலேயாவது பட்டுத் தொலைக்கப்போறோம்!"

"யாராவது எட்டிப் பார்த்தாத் தான் உண்டு," என்று துணிச்சலாகக் கூறினாள் ப்ரியங்கா. "அதுக்கெல்லாம் இங்கே யாருக்கு நேரமிருக்கு?"

பிரகாஷின் பெர்மூடா களையப்பட்டதும், அவனது சுண்ணி விடுபட்டு வீறுகொண்டது போல் விரைத்து நின்றது. அதைப் பார்த்த ப்ரியங்கா என்ன நினைத்தாளோ, ஜானகியின் இதயத்துடிப்பே நின்று விட்டது போலிருந்தது. சே! இப்படியொரு சுண்ணியை எவளோ அனுபவிக்கப்போகிறாளே என்று அவளது பசிகொண்ட புழை ஏங்கியது. எவ்வளவு நாட்களாகி விட்டன, அது போல ஒரு அசுரச்சுண்ணியால் ஓள்வாங்கி? பக்கத்து வீட்டுக்காரனின் பூலுக்கு ஆலாய்ப் பறக்கிற மனதையெண்ணி அவளுக்கு வெட்கமாக இருந்தாலும், அவளால் அவ்வாறு எண்ணாமல் இருக்க முடியவில்லை. என்னதான் பிரகாஷ் ஜானகியின் நெருங்கிய சினேகிதி வீணாவின் கணவனாக இருந்தாலும், அவனது சுண்ணியைப் பார்த்தபிறகு அவளால் தனது வேட்கையை அடக்க முடியவில்லை. கணவனால் கவனிக்கப்படாமல் விடப்பட்டிருந்த அவளது புழையிலிருந்து ஒழுகத் தொடங்கியது. அண்மைக்காலமாகவே, அவளுக்கு இது போல அடிக்கடி பானையில் ஒட்டை விழுந்தது போல ஒழுகுவது வழக்கமாகி விட்டிருந்தபோதிலும், அப்போது சற்று அதிகமாகவே ஒழுகிக்கொண்டிருந்தது. இந்தக் கருமத்தை ஒளிந்திருந்து பார்ப்பதை நிறுத்தலாமென்றால், பாழாய்ப்போன மனது கேட்கவில்லை. கண்கள் நிலைகுத்தியிருக்க ப்ரியங்காவும், பிரகாஷும் நிர்வாணமாக விளையாடத் தயாராவதை அவள் கவனித்தாள்.

பிரகாஷ் பேயறைந்தவன் போல படுத்திருக்க, அவனது சுண்ணி புறப்படத் தயாராகிவிட்ட ஏவுகணை போல குத்திட்டு நின்று கொண்டிருந்தது. ப்ரியங்கா கால்களை விரித்துக்கொண்டு, பிரகாஷின் மீது ஊர்ந்து சென்று, செங்குத்தாக நின்றிருந்த சுண்ணிக்கு நேராகத் தனது தொடைகளை விரித்து கூதியைத் தாழ்த்தினாள்.

"நீங்க வேடிக்கை பாருங்க, எல்லாம் நானே பண்ணறேன்," என்று தாராள மனப்பான்மையோடு கூறினாள் ப்ரியங்கா. சொன்னதோடு நிறுத்திவிடாமல், தனது ஈரமாகியிருந்த புழையை பிரகாஷின் சுண்ணியின் நுனியின் மீது வைத்துத் தேய்க்க ஆரம்பித்தாள். பிரகாஷ் ப்ரியங்காவால் கற்பழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவனைப் போல முணுமுணுத்தான். அவளது புழை சுருக்கென்று தனது சுண்ணியைக் கவ்விக்கொண்டு அதில் வழுக்கியபடி கீழிறங்கியதும் அவன் வலியேற்பட்டது போல முனகினான்.

"ஐ..யோ!"

"சும்மாயிருக்கணும்னு சொன்னேனில்லே?" என்று அதட்டினாள் ப்ரியங்கா. "பதட்டப்படாதீங்க! இதுவும் நீங்க எனக்கு செய்யுற ஒரு உதவின்னு நினைச்சுக்கணும் சரியா?"

பிரகாஷின் சுண்ணியின் பருத்த தலை தனது புழைக்குள்ளே இறுக்கு நுழையும்வரைக்கும் ப்ரியங்கா தனது இடுப்பை அவன் மீது ஆட்டுக்கல் போல அரைத்தாள். அவனது சுண்ணி அவளது புழைக்குள்ளே ஓரங்குலமே நுழைந்துவிட்டதுமே, அதை அவள் தனது ஒழுகிய திரவத்தால் நீராட்டினாள். பிரகாஷின் உடல் மீண்டும் குலுங்கியது.

"ஓ.கே! இப்போ நீங்க ஆரம்பிக்கலாம்," என்று கொஞ்சலாக உத்தரவிட்டாள் ப்ரியங்கா. "என்னதானிருந்தாலும் ஆம்பிளை குத்துற மாதிரி வராது."

அதற்குமேல் தன்னாலும் பொறுத்திருக்க முடியாது என்பதை பிரகாஷும் அறிந்தேயிருந்தான். ப்ரியங்கா தூண்டி விட்டிருந்த வேட்கை அவனை முழுமையாக ஆட்கொண்டிருக்கவே, வெறியேறியிருந்தவனாக அவளது மெல்லிய இடுப்பை இறுக்கப்பற்றியபடி தனது சுண்ணியை அவளது புழைக்குள்ளே ஏற்றி இறக்கத் தொடங்கினான்.

"ஓஹ்ஹ்ஹ்ஹ்! அப்ப..டித்தான்...: ப்ரியங்கா கூவினாள்.

எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஜானகி காம இச்சையால் கருகிக்கொண்டிருந்தாள். சினேகிதி வீணாவுக்கு பிரகாஷும், ப்ரியங்காவுமாக சேர்ந்து அநீதி இழைத்துக்கொண்டிருந்தது அவளுக்குக் கோபத்தை வரவழைத்தாலும், அவளது காமவேட்கை கட்டுப்பாடின்றி அதிகரித்திருந்தது என்பதும் உண்மைதான். அவளது புழையிலிருந்து ஒழுகிய திரவத்தால் அவளது பேன்ட்டீஸ் சொட்டச் சொட்ட நனைந்து விட்டிருந்தது. அதுவரைக்கும், இது போல ஒரு ஆணும் பெண்ணும் உடலுறவு கொள்வதை ஒளிந்திருந்து பார்த்தறியாத ஜானகிக்கு, அவள் கண்டு கொண்டிருந்த காட்சிகள் வெறியேற்றிக்கொண்டிருந்தன. ப்ரியங்காவின் புழைக்குள்ளே பிரகாஷின் பருத்த சுண்ணி வேகவேகமாகப் போய் வந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்துப் பார்த்து அவள் அரிப்பாலும் பொறாமையாலும் கூச்சலே போட்டு விடுவாள் போலிருந்தது.

"வேகமா...இன்னும்...வேகமா...," என்று ப்ரியங்கா பிரகாஷை அவசரப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாள். அவளது முகம் காமத்தில் செக்கச்செவேலென்று சிவந்திருக்க, பிரகாஷ் தனது வலுவனைத்தையும் உபயோகப்படுத்தியபடி தனது சுண்ணியை அவளது புழைக்குள்ளே ஏற்றி இறக்கி விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அவனது சுண்ணி முழுமையாக ப்ரியங்காவின் புழைக்குள்ளே புதைந்து கொண்டிருந்தது. ப்ரியங்காவுக்கு எவ்வளவு ஏக்கம் இருந்தது என்பதை அவளது முகமே காட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

"சூப்பர்! இன்னும் வேகமாக் குத்துங்க...!" என்று பிரகாஷை அடிக்கொருதடவை உற்சாகப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாள் ப்ரியங்கா.

"இந்தா புடிச்சுக்க!" என்று பிரகாஷ் தனது வெறி முழுக்க வெளிப்படுத்தியபடி அவளைக் கன்னாபின்னாவென்று ஓத்துத் தள்ளிக்கொண்டிருந்தான். அவளது இடுப்பில் தனது கைகளை இறுக்கியபடி, தனது சுண்ணியை குத்தீட்டி போல அவளது புழைக்குள்ளே செலுத்திக் கொண்டிருந்தான். ப்ரியங்காவோ குதிரை சவாரி செய்பவள் போல அவன் மீது குதித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது இளமுலைகள் காற்றில் துள்ளிக்கொண்டிருந்தன.

"அப்படித்தான்..அப்படித்தான்..." என்று அவள் ஆனந்தக்குரலெடுத்து அலறிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஜானகியோ, இதழ்களைக் கடித்தவாறு மென்மையாக முனகத்தொடங்கியிருந்தாள். இன்னும் எவ்வளவு நேரம், இவற்றையெல்லாம் பார்த்தவாறு தன்னால் தாக்குப் பிடிக்க முடியும் என்ற கேள்வி அவளுக்குள் எழுந்திருந்தது. அவளுக்கு எவ்வளவுக்கெவ்வளவு கிளர்ச்சி ஏற்பட்டிருந்ததோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு பொறாமையும் ஏற்பட்டிருந்தது. அவள் தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்க விரும்பினாலும் பார்க்கவில்லை. அவளது கண்களும் மனதும் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தன. அவளது பார்வை பிரகாஷின் சுண்ணியையே விழுங்கிக்கொண்டிருந்தன. ப்ரியங்காவின் இடத்தில் தானிருந்து அவனிடம் ஓள்வாங்க வேண்டிவந்தால், அதற்காக அவள் எதையும் செய்யத் தயாராகிவிட்டிருந்தாள். பஞ்சத்தில் அடிபட்டிருந்த அவளது பாழாய்ப்போன புழையின் அரிப்பை அவளால் தாங்க முடியாமல் போய் விட்டிருந்தது.

"ரொம்ப..நல்லாயிருக்கு பி..ரகாஷ்," என்று ப்ரியங்கா சிலாகித்தபோது,"வாயை மூடுறீ!" என்று கத்த வேண்டும் போலிருந்தது ஜானகிக்கு. அந்த இடத்திலேயே புழையில் விரல்போட்டு சுய இன்பம் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்ற விபரீதமான ஆசை எழும்பியது. அண்மைக்காலமாக, ஒரு விடலைச்சிறுமியைப் போல சுய இன்பம் பெற்று, குற்ற உணர்ச்சியில் குறுகுவது அவளுக்கு வாடிக்கையாகி விட்டிருந்தது. ஆனால் அதுவும் இல்லாமல் போயிருந்தால், அவள் செத்தே போயிருப்பாள்.யாரேனும் பார்த்து விடுவார்களோ என்று சுற்றுமுற்றும் பார்த்துவிட்டு, தனது கையை தொடைகளுக்கு நடுவே செலுத்தி, புழையோடு விளையாடத் தொடங்கினாள். ஏற்கனவே கொதிப்பெடுத்திருந்த அவளது புழை, அவளது விரல்கள் பட்டதும் கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கின. பிரகாஷையும் ப்ரியங்காவையும் மாறி மாறிப் பார்த்தபடி, ஜானகி தனது புழையில் விரல்கள் போட்டு விளையாடினாள்.

பிரகாஷின் சுண்ணியில் சவாரி செய்து செய்து, ப்ரியங்கா தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்தபடி அவன் மீது துள்ளிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது கூந்தல் முன்னும் பின்னும் மாறி மாறி அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்க, மகிழ்ச்சியிலும் காமவேட்கையிலும் அவள் கூக்குரல் எழுப்பிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது புழையிலிருந்து கொழுகொழுவென்ற திரவம் வெளிப்பட்டு அவளது தொடைகள் வழியாக வழிந்து கொண்டிருந்தது.

"குத்துங்க பிரகாஷ்...குத்து..ங்க..." என்று அவள் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தாள். பைத்தியமே பிடித்தவன் போல காரணமேயின்றிச் சிரித்தபடி, பிரகாஷ் அவளது புழையைத் தனது சுண்ணியால் உண்டு இல்லையென்று பண்ணிக்கொண்டிருந்தான். அப்போது அவன் தன் மனைவி வீணாவைப் பற்றியோ, அவளுக்குத் தான் அளித்திருந்த திருமண உறுதிகளைப் பற்றியோ சற்றும் கவலைப்படவில்லை என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.

ஜானகிக்கு பிரகாஷின் கழுத்தி நெரித்துக் கொல்ல வேண்டும் போலத் தோன்றியது என்றாலும், அவனால் என்ன செய்ய முடியும் என்றும் மனதுக்குள்ளே அனுதாபம் ஏற்பட்டது. தான் அப்போதிருந்த நிலையில், ஒரு கவர்ச்சியான ஆடவன் வந்து தன்னை வசியப்படுத்த முயன்றிருந்தால், அவனது வலையில் தானும் வீழ்ந்திருக்கக் கூடும் என்ற உண்மை உறைத்தது. ஆனால், அப்போதைக்கு அவளால் சுய இன்பம் பெற்று நிறைவு காண்பது மட்டுமே சாத்தியமாகியிருந்தபடியால், அவளது விரல்கள் புழையில் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தன. ஆனால், அவளுக்கு அதைக் காட்டிலும் இன்பம் தரக்கூடிய அனுபவம் தேவைப்பட்டது. இந்த உலகத்திலேயே மிகப்பெரிய சுண்ணியென்று ஒன்றிருந்தால் அதைத் தனது புழைக்குள்ளே வாங்கிக்கொள்ள அவள் ஆசைப்பட்டாள். அதற்குப் பதிலாக அப்போது அவளது இரண்டு விரல்கள் அவளது புழைக்குள்ளே நுழைந்து கொண்டிருந்தன. அவையளித்தது உடனடியான, உற்சாகமான இன்பமாக இருந்தது.

"ம்-ம்ம்-ம்-ம்ம்ம்-ம்!" ஜானகி முனகினாள்.

தான் முனகுவது பிறருக்குக் கேட்டுவிடுமோ என்று அச்சப்படக் கூட அவசியமின்றி, பிரகாஷும் ப்ரியங்காவும் அங்கே அலறிக்கொண்டிருந்தனர்.



"நெருங்கிருச்சு! குத்துங்க..குத்துங்க!" என்று ப்ரியங்கா கதறிக்கொண்டிருந்தாள்.

பிரகாஷும் தனது வேகத்தையும் அழுத்தத்தையும் அதிகரித்தபடி அவளது புழையைத் தனது சுண்ணியால் சின்னாபின்னப் படுத்தவும், ப்ரியங்கா தனது இன்பப்பெருக்கை அடைந்தாள்.

"ஆச்சுது! ஆச்சுது!!" என்று ப்ரியங்கா ஆனந்தக்கண்ணீர் சொரிந்தாள்.

பிரகாஷும் தாளமாட்டாமல் தனது சுண்ணியிலிருந்து பீறிட்ட விந்துவால் அவளது புழையை நிரப்பினான். அவர்கள் இருவரது உடல்களும் வெறித்தனமான அசைவுகளுக்குப் பிறகு மெல்ல மெல்ல வேகமிழந்து, தளர்ந்து கொண்டன. ப்ரியங்கா அயர்ந்து போய் புல்தரையில் விழுந்தாள். இவற்றையெல்லாம் பார்த்தவாறே, ஜானகியின் உடலின் நாடிநரம்புகளெல்லாம் முறுக்கேறிக்கொள்ளவும், அவளது புழைக்குள்ளே ஒரு சிறு பூகம்பம் ஏற்பட்டு, அவளும் இன்பப்பெருக்கில் திளைத்தாள்.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் பிரகாஷ்!" என்று ப்ரியங்கா அங்கே பிரகாஷுக்கு நன்றி தெரிவித்துக்கொண்டிருந்தாள். "எனக்கு இது ரொம்ப தேவைப்பட்டது. எதுக்கும் பயப்படாதீங்க! இங்கே நடந்தது வீணாவுக்குத் தெரியவே தெரியாது."

"அடிப் பைத்தியக்காரி!" என்று அயர்ச்சியிலும் சிரித்தாள் ஜானகி. "நீ ரொம்ப ஏமாறப்போறேடீ!"