http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : 09/14/20

பக்கங்கள்

திங்கள், 14 செப்டம்பர், 2020

காலம் தந்த சொந்தம் - பகுதி - 7

என்ன நடந்தது என்றே புரியாமல் அர்ஜுன் தன் அறைக்கு சென்றான்.

கொஞ்ச நேரம் ஆண்ட்டி மீண்டும் சாட்டிங்குக்கு வருவாளா என்று காத்திருந்தான்.

தாத்தா ரூமில் கேட்டதை நினைத்து பார்த்து, விட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டே பூலை உருவிக் கொண்டே தூங்கிப் போனான்.

காலையில் மறுபடியும் அதே மணியோசை அவன் காதில் ஒலிக்க, கண்விழுத்து வழக்கம்போல ஃபோனை சார்ஜரில் போட்டுவிட்டு, டவளை எடுத்துக் கொண்டு குளிக்க சென்றான்.

நேத்து போல் தாத்தா வீட்டில் இல்லை, தாத்தாவின் ரூமை வெறித்து பார்த்துக் கொண்டே போனான்.

சித்ரா மங்கலகரமாக மஞ்சள் காட்டன் சேலை உடுத்தியிருந்தாள்.

குளிக்க போற வழியில் சமையல்காரி ருக்குவை ஒரு லுக்கு விட்டான், அவளும் இவனை பார்த்து சிரித்தாள்.

என்ன நினைத்தானோ தெரியவில்லை, திரும்பி வந்து நேராக ருக்குவிடம் போனான்.

கொஞ்ச நேரம் ஏதோ பேசிவிட்டு குளிக்க சென்றுவிட்டான். சித்ரா இதை கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

பூஜை வேலைகளை முடித்துவிட்டு, நேராக சமையல்கட்டுக்கு போனாள் சித்ரா.

“ஏய்!! ருக்கு!! என்னடி சொன்னான் அவன்”, என்றாள் சித்ரா.

“யாரும்மா”, என்றாள் ருக்கு நெத்தியில் இருந்த வியர்வையை துண்டை வைத்து துடைத்துக் கொண்டே.

“ம்ம்!! என் பையன்தான்”, சித்ரா அழுத்தமாக சொன்னாள்.

“என்ன டிஃபன் காலையிலன்னு கேட்டுச்சிமா அர்ஜுன்”, என்றாள் ருக்கு.

“ம்ம்! அப்பறம்?”, சித்ரா அதிகாரமாக கேட்டாள்.

“அவ்வளவுதான்மா!!”, என்றாள் ருக்கு அமைதியாக.

ருக்குவை பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு -  ருக்குவுக்கும் சித்ரா வயசுதான், சின்ன வயசுல சித்ரா அவங்க தாத்தா கிட்ட வேலை பாத்துக்கிட்டு இருந்தார் ருக்குவோட தாத்தா, ருக்குவோட அம்மாவும் அப்பாவும் குடிசை தீப்புடிச்சதுல இறந்துட்டாங்க, அப்பறம் அவளை, அவளோட தாத்தா தான் வளர்த்தார், அப்பறம் அவர் சாகும்போது என் பேத்தியை நீங்கதான் காப்பாத்தனும்னு சித்ராவோட அப்பா கையில விட்டுட்டு செத்துட்டார்.



சின்ன வயசுல சித்ராவோட சேர்ந்து பள்ளிக்கூடத்துக்கெல்லாம் போயிட்டுதான் இருந்தா ருக்கு. மிலிட்டரியும் அவளை ஒரு பொண்ணு மாதிரிதான் வளர்த்தார், ஒரு கல்யாணமும் பண்ணி வச்சார், ஆனால் அவ நேரம், ருக்குவ கட்டுனவன் 6 மாசத்தில பாம்பு கடிச்சி செத்து போயிட்டான்.

அவ ஒரு ராசியில்லாதவன்னு அந்த ஊர்ல பேச்சு அடிபட்டதுனால, மறுபடியும் அவளை யாரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கலை.

உன்னை ஒரு கையில் புடிச்சி குடித்துட்டு இன்னோரு கையில் உயிரை விட்டுட்டு செத்துப்போனார் உன் தாத்தா, அவரு விருப்பபடி என்னால உனக்கு ஒரு வாழ்கைய அமைச்சு குடுக்க முடியலை, ஆனால் நான் உயிரோட இருக்குறவரைக்கும் இந்த வீட்ல நீ சுதந்திரமா இருக்கலாம், உன் வீடு மாதிரி சந்தோசமா இரும்மா - என்று மிலிட்டரி சொல்லிட்டார். 

அவளாவே சமையல் இனிமேல் நாந்தான் இந்த வீட்ல பண்ணுவேன்னு கொஞ்சம் கொஞ்சமா சமையல்காரியாவே ஆயிட்டா.

ஆனால் பெத்த பொண்ணு மாதிரி மிலிட்டரிய பாத்துக்குவா, அவ்வளவு பாசம். அய்யான்னுதான் கூப்பிடுவா! வாராவாரம் தலைக்கு எண்ணை தேய்ச்சி குளிப்பாட்டுறதில இருந்து காய்ச்சல் சளின்னா பக்கத்தில் இருந்து மிலிட்டரிய கவனிக்கிறதுன்னு, அவருக்கு பாத்து பாத்து செய்வா. இப்ப கூட, ருக்கு சொல்லிதான் நேத்து தொடைல முள்ளு தைச்சதுக்கு டாக்டர் கிட்ட TT Injection போட போயிருக்கார் மிலிட்டரி.

சித்ராவைக்கூட சித்ரா-ன்னுதான் கூப்பிடுவா!! சித்ரா கல்யாணத்துக்கு அப்பறம், என்ன இது சமையல்காரியெல்லாம் மரியாதை இல்லாம பேர் சொல்லி கூப்பிடுற அளவுக்கு விட்டுருக்கீங்க-ன்னு ஜெகன் முகத்துக்கு நேரா சொல்லிட்டார், அதிலிருந்துதான் அம்மான்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சா! முதல்ல அது எல்லாருக்கும் சங்கடமா இருந்தாலும், பின்னால அப்படியே பழகிருச்சு. இனி தொடர்வோம்..

“என்னடி அவ்வளவுதாங்கற?? இதுக்குதான் அவ்வளவு நேரம் ரெண்டு பேரும் சிரிச்சி சிரிச்சி குலுங்குனீங்களா?? ஒழுங்கா ஒன்னு விடாம சொல்லுடி”, சித்ரா அதட்டும் தொனியில் சொன்னாள்.

ருக்கு சித்ராவை பார்த்து சிரித்தாள், அர்ஜுன் வளர்ந்துட்டான்ல அதான் என்றாள்.

“அதேதான்!! அதுக்குதான் நானும் கேக்குறேன் என்ன சொன்னான்னு”, சித்ரா விடாமல் கேட்டாள்.

“இன்னைக்கு என்ன டிஃபன்னு கேட்டாரா!!”, என்றாள் ருக்கு.

“அவனுக்கு எதுக்கு ‘ர்ரு’?? ‘ன்னே’ போதும்! மேலே சொல்லு”, என்றாள் சித்ரா.

“நான் பணியாரம்னு சொன்னேன்”, ருக்கு லேசாக சிரித்துக் கொண்டே சித்ராவின் முகத்தை பார்த்தாள்.

“சரி!! அப்பறம்”, சித்ராவின் குரல் கம்மியது.

“பணியாரமா??!!! நல்லா உப்பியிருக்குமான்னு கேட்டான்”, என்றாள் உதட்டில் சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டே.

“சரி அதுக்கு அப்பறம்”, சித்ரா அப்படியே அடுப்படி மேஜையில் சாய்ந்தபடி கேட்டாள்.

“உனக்கு எப்படியிருந்தா புடிக்கும்னு கேட்டேன்; எனக்கு நல்லா உப்பியிருந்தாதான் புடிக்கும், அதுலயும் நெய் வடியனும்!! பாத்தவுடனே வாயில் வைக்கனும்னு தோனனும்!! அப்படின்னு சொன்னான்”, என்றாள் ருக்கு.

சித்ராவுக்கு தொடைக்கு நடுவில் கூசியது.

“அய்யோ!! அப்படியா சொன்னான்!!”, சித்ராவின் கண்களில் பொறாமை கொப்பளித்தது.

“ஆமா!! இதோ நீங்க நிக்கிறீங்களே, இதே மாதிரி சாஞ்சு நின்னுகிட்டுதான் சொன்னான்”,

சித்ரா பட்டுனு நிமிர்ந்து நின்றாள். சித்ராவுக்கு மனசு நிலைகொள்ளவில்லை.

சரி என்று சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தாள் சித்ரா.

“இன்னும் இருக்கு”, என்று போனவளை திரும்ப அழைத்தாள் ருக்கு.

சித்ரா பதட்டமாய் வேகமாக திரும்பினாள்.

“இன்னுமா!! சரி சொல்லு”, என்றாள் சித்ரா.

“பணியாரத்துக்கு தொட்டுக்க என்னான்னு கேட்டான்”, ருக்கு சொல்லிவிட்டு கேப் கொடுத்தாள்.

“ம்ம்!! சொல்லுடி!! நாந்தான் ‘உம்’-கொட்டுறேனே!!”, சித்ரா ஆர்வமாய் கேட்டாள்.

“தேங்காய் சட்னின்னு சொன்னேன்; தேங்காயை நான் பாக்கலாமான்னு கேட்டான்”, என்றாள் ருக்கு.

சித்ரா ஒரு நிமிடம் ருக்குவின் கழுத்துக்கு கீழே பார்த்தாள். கிட்டதட்ட தேங்காய் போலதான் இருந்தது. ம்ம் என்றாள் சித்ரா.

“எதுக்கு நீ பாக்கனும்னு கேட்டேன்!! நல்லா பெரிய தேங்காயில சட்னி செஞ்சாதான் ருசியா இருக்கும் அதான் கேட்டேன்-ன்னு, இப்ப நீங்க பாக்குறீங்களே அந்த மாதிரி பாத்தான்”, என்றாள் ருக்கு.

சித்ரா நிமிர்ந்து ருக்குவின் முகத்தை பார்த்தாள், அவள் சித்ராவின் பதட்டத்தை ரசிப்பது முகத்தில் தெரிந்தது.

“அவ்வளவுதானா?”, சித்ரா அலுப்பாய் கேட்டாள்.

“இல்ல, நான் தேங்காயை எடுத்து காட்டுனேன்!!”

சித்ராவின் கண்கள் பதறியது.

“பயப்படாதிங்க!! சட்னி அரைக்க வச்சிருந்த தேங்காவதான் காட்டுனேன்”, ருக்கு சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

“நல்லா பெருசாதான் இருக்கு தேங்காய் ரெண்டும், குளிச்சிட்டு வந்து ஒரு கை பாத்துற்றேன்!! அப்படின்னு சொல்லிட்டு போயிட்டான்”, என்றாள் ருக்கு.

“நீ ரெண்டு தேங்காவா காட்டுன?”, சித்ரா பாவமாய் கேட்டாள்.

“இல்ல, நான் சட்னிக்கு வச்சுருந்த ஒரு தேங்காயதான் சொன்னேன், அவன் வாய் தவறி ரெண்டுன்னு சொல்லிருப்பான்னு நினைக்கிறேன்”, ருக்கு சொல்லிவிட்டு தன் வேலையை தொடர்ந்தாள்.

கொஞ்ச நேரம் அமைதியாய் நின்றுவிட்டு, மெதுவாய் நகர்ந்தாள் சித்ரா, மீண்டும் கிச்சனுக்குள் வந்தாள்.

“டீ!! ருக்கு!! எதுக்கும் நாங்க ஊருக்கு போறவரைக்கும், நீ கொஞ்சம் முந்தானையை நல்லா மூடியே இரு”, என்று சொல்லிவிட்டு அவளே ருக்குவின் மாராப்பை சரி செய்துவிட்டு சென்றாள் சித்ரா.

ருக்கு சித்ராவின் பதட்டத்தை பார்த்து கலகலவென சிரித்தாள்.

அரைமணி நேரம் கழித்து அர்ஜுன் குளித்துவிட்டு வந்தான்.

குளித்துவிட்டு இடுப்பில் துண்டை மட்டும் கட்டிக் கொண்டு வந்த அர்ஜுன், தன் ரூமுக்கு செல்லாமல் நேராக சமையல்கட்டுக்கு சென்றான்.

வராண்டாவில் உட்கார்ந்திருந்த சித்ரா வேகமாக எழுந்து சமையல்கட்டை நோக்கி விரைந்தாள்.

அங்கே ருக்கு பனியாரம் சுட்டுக் கொண்டிருக்க, வெறும் உடம்போடு அவள் பின்னாள் நின்று எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன்.

“டேய் இங்க என்னடா பண்ற?”, உள்ளே வந்த சித்ரா கேட்டாள்.

“பணியாரம் எப்படி உப்புதுன்னு பாத்துட்டு இருக்கேன்!”, என்றான் அர்ஜுன்.

ருக்கு சிரித்தாள்.

“ஏய்!! நீ ஏன்டி சிரிக்கிற!!! டேய் நீ போய் முதல்ல ட்ரெஸ்சை மாத்து போ!!”, சித்ரா விரட்டினாள்.

“ம்மா!!! நீங்க ஏன் இப்ப இவ்வளவு டென்ஷனா இருக்கீங்க? முதல்ல ப்ளட் ப்ரஷர் செக் பண்ணுங்க”, ஈர தலைமுடியை சிலுப்பிக் கொண்டே தன் ரூமுக்கு சென்றான் அர்ஜுன்.

சித்ரா வந்து டைனிங் டேபிளில் அமர்ந்தாள்.

அர்ஜுன் தன் ட்ரெஸை மாத்திட்டு வந்தான்.

நேராக வந்து, ஒரு சேரை எடுத்து வழக்கமாக டைனிங் டேபிளில் ருக்கு நின்று பரிமாறும் பக்கமாக போட்டு அம்மாவுக்கு எதிரில் அமர்ந்தான்.

ருக்கு ருக்கு ருக்கு!! ஹரே பாபா ருக்கு, ஓ மை டார்லிங் கிவ் மி அ லுக்கு-ன்னு பாடிக் கொண்டே தன் ப்ளேட்டில் தாளம் போட்டான்.

எத்தனை தடவை சொல்லிருக்கேன், சாப்பிடுற தட்டுல தாளம் போடாதேன்னு, சித்ரா அர்ஜுனை நருக்குனு கொட்டினாள்.

“ஆஹ்ஹ்ஹ்!! சாரிம்மா!!”, தலையில் அர்ஜுன் தேய்ப்பதுக்குள் ருக்கு வந்து கோப்பையில் பணியாரத்தை டேபிளில் வைத்துக் கொண்டே மறு கையால் அவன் தலையில் தேய்த்துவிட்டாள்.

ருக்குவின் முலைகள் இப்போது அர்ஜுனின் முகத்திற்க்கு பக்கத்தில் இருக்க..

“ஓஹ்!! தேங்க்ஸ் ருக்கு-ன்னு அர்ஜுன் தன் தலையை திருப்பி அவளை பார்க்க, அவன் முகம் ருக்குவின் முலையில் பட்டு உரசியது.

முலை முகத்தில் உரசவும் லேசாக தள்ளி நின்று கொண்டு தலையை தேய்த்து விட்டாள் ருக்கு.

ஏன்டா அவனை கொட்டுனோம்னு நினைச்சாள் சித்ரா.

“ஏய்!! நீ விடுடீ, அவன் என்ன சின்ன பையனா!! அவனே தேச்சிக்குவான்”, சித்ரா பனியாரத்தை எடுத்து வைத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

“ஆமா!! விடு ருக்கு, ரொம்ப நாளா நானேதான் தேச்சிக்கிறேன், ‘தலையை’!!!”, என்றான் அர்ஜுன்.

ருக்கு களுக் என்று சிரித்தாள்.

“வாவ்!! பணியாரம் சூப்பர்!! நெய் வடியுது!! அம்மா உங்க பணியாரம் இந்த மாதிரி இருக்குமா”, என்று வாயில் பணியாரத்தை வைத்துக் கொண்டே நிமிர்ந்து சித்ராவை பார்த்தான் அர்ஜுன்.

சித்ரா அவனை எரித்து விடுவதை போல பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அம்மாவின் கண்களில் இருந்த கோபத்தை பார்த்த அர்ஜுன் சத்தமில்லாமல் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான். மூச்சுகூட விடவில்லை.

அர்ஜுன் கை கழுவிட்டு வந்தான்.

சித்ரா கையில் ஒரு குடையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினாள்.

“அம்மா எங்க போறீங்க?”, என்றான் அர்ஜுன்.

“காட்டுக்கு போறேன்!! ஏன் நீ வரியா?”, குடையை விரித்த வாறே சொன்னாள் சித்ரா.

“பின்ன!! நான் வராம இருப்பேனா!! எவ்வளவு வேலை இருக்கு”, துள்ளிக் குதித்து வந்தான் அர்ஜுன்.

சித்ரா குடையை பிடித்துக் கொண்டே நடக்க, அர்ஜுன் பக்கத்தில் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான்.

“அம்மா!! இப்ப எதுக்கும்மா குடை? மழையும் பேயலை, வெயிலும் பெரிசா அடிக்கலை”, என்றான் அர்ஜுன்

“டேய் இன்னைக்குதான் காலையில ஒரு மணிநேரமா ஃபேசியல் பண்ணி  முகத்தை கழுவிருக்கேன், உடனே வெயில் பட்டா அதெல்லாம் நாசமாகிடும்; பேசாம வா”, என்றாள்

அர்ஜுன் குடைக்குள் குனிந்து அம்மாவை பார்த்தான்.

“டேய் என்னடா!! பாக்குற?”, சித்ரா வித்தியாசமாய் அவனை பார்த்தாள்.

“இல்லமா!! உங்க ஃபேஸ் எப்படி இருக்குன்னு பாத்தேன்”, என்றான் அர்ஜுன்.

இருவரும் பேசிக் கொண்டே காட்டுக்கு வந்தனர்.

நேத்தைப் போலவே தாத்தா வேட்டியை மடிச்சு கட்டிக்கிட்டு கயித்து கட்டிலில் உட்கார்ந்திருந்தார்.

சித்ரா குடையை மடக்கி வைத்துவிட்டு அப்பா பக்கத்தில் அமர்ந்தாள். அர்ஜுன் பக்கத்தில் இருந்த கல் ஒன்றில் அமர்ந்தான்.

“என்னப்பா, டிஃபன் சாப்பிட வீட்டுக்கு வராம இங்க வந்துட்டீங்களா நேரா?”, என்றாள் சித்ரா.

“அதில்லம்மா!! ருக்கு சொன்னாளேன்னு டாக்டர் வீட்டுக்கு போயி TT போட போனேன், அவன் நீங்க சாப்பிட்டுட்டு தான் போகனும் அய்யானு அடம்புடிச்சான்; சரினு ஒரு ரெண்டு தோசையை அவன் வீட்டிலேயே சாப்பிட்டு நேரா இங்க வந்துட்டேன், இன்னைக்கு நம்ம மரத்தில கள்ளு இறக்க வரானுங்க அதான் வந்துட்டேன்”, என்றார் மிலிட்டரி.

“TT-ya? அது எதுக்கு தாத்தா”, என்றான் அர்ஜுன்.

“நேத்து தொடைல முள்ளு தச்சதில்ல, அது விஷ முள்ளு!! அதான் இன்ஃபெக்ஷன் ஆகாம இருக்க, சேஃப்டிக்கு!! என் உடம்புக்கு ஒன்னும் ஆகாது, ருக்கு சொன்னாளேன்னு போட்டுகிட்டேன்”, என்றார் தாத்தா.

“சரி கள்ளெல்லாம் இறக்குறீங்களே!! இது தப்பில்லையா?? அதுவும் நீங்க எக்ஸ். மிலிட்டரி வேற, சட்டத்தை மீறி நடக்கலாமா?”, நக்கலாய் கேட்டான் அர்ஜுன்.

“சட்டம் எல்லாம் நாட்டோட பார்டர்லதான்டா பேராண்டி!! இது ஊரு, இங்க சட்டம், ஒழுங்கு எல்லாம் இரெண்டாம் பட்சம்தான், நியாயம், தர்மம் இதுதான் முதல்ல. இந்த காலத்தில் கிடைக்கிற சரக்கெல்லாம் உயிரை பறிச்சிடுது, அதான் சுத்துபட்டு கிராமமெல்லாம் சேர்ந்து விவசாய வேலை செய்யிறவங்க மட்டும் களைப்புக்காக் குடிக்கிறதுக்காக, நாங்களே கள்ளெறக்கி குடுக்குறோம்!! இதோ வராரு பாரு, அவருதான் இந்த சுத்துப்பட்டு ஊர்ல வியாபாரம் பண்றாரு”, தாத்தா சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு கிழவர் வந்தார்.

“வணக்கங்கய்யா!”, என்றார் கள்ளு கிழவர்.

“ம்ம்!! வணக்கம். என்னய்யா!! இன்னைக்கு ஒரே நாள்ல இறக்கி முடிச்சுருவீங்கள்ல?”, தாத்தா தோரனையாக கேட்டார்.

“முடுச்சுப்புடலாம்ங்க!! நீங்க சொல்லிட்டிங்கல்ல!! அய்யா…. தம்பி யாரு??”, கள்ளு கிழவர் தலையை சொறிந்து கொண்டே குனிந்து கேட்டார்.

“என் பேரன்தான்யா!! ஏன் பயந்துட்டியா??”, தாத்தா சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார்.

“முடி வெட்டு, ஆளு சோக்கெல்லாம் பாத்தா போலீஸ்கார தம்பி மாதிரி தெரிஞ்சுதுங்க அதான் கொஞ்சம் உதறிடுச்சுங்க!!! வணக்கம் தம்பி”, என்றார் கள்ளு கிழவர்.

ஹீ…ன்னு சிரித்தான் அர்ஜுன். அந்த கிழவன் தன்னை போலீஸ்ன்னு நெனைச்சதுக்கு மனசுக்குள் பெருமிதம் கொண்டான் அர்ஜுன்.

“சரிங்கய்யா, நான் போய் ஆக வேண்டியத பாக்குறேன்”, அப்படின்னு சொல்லிட்டு அந்த கிழவர் கிளம்பினார்.

“நீங்க ஒரு ஆள் எப்படி இத்தனை மரத்திலேயும் ஏறி கள் எறக்குவீங்க?”, ஆச்சரியமாய் கேட்டான் அர்ஜுன்.



“நானாவது மரம் ஏறுறதாவது, நான் என்ன அய்யா(மிலிட்டரி) மாதிரி முறுக்கேறுன கட்டையா!! அதெல்லாம் அந்தா ஓடி வரானுங்க பாருங்க வயலோரமா, பாய்ஞ்சு வர்ற சிங்கம் மாதிரி, என் பசங்க, அவனுங்க ஏறுவானுங்க”, என்று சொல்லிவிட்டு கிழவர் சென்றார்.

அர்ஜுன் திரும்பி பார்த்தான், தூரத்தில ஜல்லிக்கட்டு காலை மாதிரி நாலு பேர், உடம்பெல்லாம் அத்லெட் மாதிரி ஃபிட்டா, ஆறடி உயரத்தில துள்ளி குதித்து வந்திட்டு இருந்தானுங்க. அர்ஜுன் ஆச்சர்யமாய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

அன்றைய பொழுது காட்டிலேயே கழிந்தது.

இரவு சாப்பாட்டை முடித்துக் கொண்டு அனைவரும் அவரவர் படுக்கையில் படுத்திருந்தனர்.

காலையில் சுருசுருப்பாக ருக்குவை சுத்தி சுத்தி வந்த அர்ஜுன், காட்டில் இருந்து வீட்டுக்கு வந்த பின்பு ரூமை விட்டு வெளியே வரவேயில்லை, உடம்பு கொஞ்சம் சரியில்லை என்று படுத்துக் கொண்டான்.

இரவு சாப்பாட்டை கூட ருக்கு அவன் ரூமில் கொண்டுபோய்தான் குடுத்தாள்.

சித்ரா வழக்கம் போல தன் வேலைகளை முடித்துவிட்டு தன் கட்டிலில் வந்து படுத்தாள், எதேச்சையாக தன் ரூம் கதவின் சாவித்துவாரத்தை திரும்பி பார்த்தாள்.

கொஞ்ச நேரம் சாட்டிங் பக்கம் போவோமா வேண்டாமான்னு யோசிச்சிட்டு இருந்த சித்ரா, சரி உடம்புக்கு என்னதான் ஆச்சு? இப்ப கொஞ்சம் பரவாயில்லையான்னு கேப்போம்னு லாகின் செய்தாள்.

அர்ஜுனும் ஆன்லைனில் இருந்தான், சித்ராவே ஆரமிபித்தாள்.

சித்ரா: ஹலோ பிக் பாய்!

அர்ஜுன்: ஹாய் பேபி!!

சித்ரா: ஹும்!! நல்ல இம்ப்ரூவ்மென்ட்!!

அர்ஜுன்: என் லைஃப் தான் இம்ப்ரூ ஆகாது போல.

சித்ரா: ஏன் இன்னைக்கு சோகமா பேசுற மாதிரி இருக்கு? வழக்கமான ஜாலி மூட்ல இல்லையா?

அர்ஜுன்: இல்ல, எனக்கு இன்னைக்கு நேரமே சரியில்ல.

சித்ரா: ஏன்?? இன்னைக்கு உன் டிடக்டிவ் வேலை இல்லையா?

அர்ஜுன்: இருக்கு!! ஆனா என்னாலதான் பண்ண முடியாது!! அதுவேற ஒரு பக்கம் மனசை உலுக்குது!

சித்ரா: ஏன் நீ வீட்ல இல்லையா? ஏன் இன்னைக்கு உன்னால பண்ண முடியாது?

அர்ஜுன்: வீட்லதான் இருக்கேன், ஆனா என்னால வெளிலதான் போக முடியாது.

சித்ரா: எதும் உடம்பு சரியில்லையா? நான் டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டேனா??

அர்ஜுன்: உடம்பெல்லாம் நல்லாதாங்க இருக்கு, ஆனா எரியுது?

சித்ரா: ஏன் உங்க அம்மா எதாவது எசக்கு பிசக்கா நடந்துகிட்டாங்களா!! பொறாமைல எறியுதா??

அர்ஜுன்: அதுவும் தான்!!!

சித்ரா: நீ ஏன் மணிரத்திம் படம் மாதிரி பேசுற!! ஒழுங்கா பேசு (கோப ஸ்மைலியோடு சேர்த்து அனுப்பினாள்)

அர்ஜுன்: சரி சொல்றேன். இன்னைக்கு எங்க காட்டுல கள்ளு எறக்க நாலு பேரு வந்தானுங்க.

சித்ரா: ஓகே (டைப் பண்ணிக் கொண்டே தன் நைட்டியை இடுப்புக்கு மேலே வரைக்கு தூக்கிவிட்டாள், பேண்ட்டி அணியவில்லை)

அர்ஜுன்: வந்தவனுங்க நாலு பேரும் செம்ம ஃபிட்டா இருந்தானுங்க!!

சித்ரா: ம்ம்!!

(சித்ரா தன் பெண்மையை தடவிக் கொண்டே சொன்னாள்)

அர்ஜுன்: வந்தவனுங்க, சர சரனு சட்டை பனியன் ஜட்டியெல்லாம் கலட்டிட்டு ஒரு சின்ன துண்டை மட்டும் இடுப்பில சுத்தினானுங்க.

சித்ரா: ஸோ!!?

அர்ஜுன்: எங்கம்மா அதை பாத்துட்டு ‘வாவ்’-னு வாயை பொளந்தாங்க.

சித்ரா: ஓ!! வாவ்!!! உங்கம்மா மத்தவங்களை சரிக்கிறது உனக்கு புடிக்கலையா? (சித்ரா தன் புண்டை மேட்டை லேசாக தட்டிக் கொண்டே சொன்னாள்)

அர்ஜுன்: ரசிச்சா பரவாயில்லையே!! அவனுங்க மரம் ஏறுவதை பாக்குறேன்னு, கீழ நீன்னு அவனுங்க மரம் ஏறுவதை பாத்தாங்க.

சித்ரா: இதுல என்ன இருக்கு!?!

அர்ஜுன்: அவனுங்க கட்டிருந்தது வெறும் துண்டுதான், அத்தனை பேசும் யங்ஸ்டர்ஸ், ஒவ்வொருத்தனோட தடியும் எப்படியும் ஒரு அடியிருக்கும், கீழ இருந்து பார்த்தா அவனுங்க கொட்டையோட கொழுத்து போய் தொங்குது.

சித்ரா: சூப்பர்!! நான் அங்க இருந்திருந்தாலும் போய் பாத்திருப்பேன். (சித்ரா தன் புண்டைக்குள் ரெண்டு விரலை சொருகிக் கொண்டே சொன்னாள், அந்த காட்சி அவள் கண் முன் வந்து போனது)

அர்ஜுன்: பாத்திங்களா!! நீங்களே இப்படி சொல்றீங்க, எங்கம்மா என் கண்ணு முன்னால பாக்குறப்போ எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்?

சித்ரா: பாக்குறப்போ எப்படிடா இருந்துச்சு அர்ஜுன்? (சித்ரா முதன் முறையாக அவன் பேரை டைப் செய்தாள், அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது, கண்கள் சொருகினாள்)

அர்ஜுன்: அப்படியே பத்திகிட்டு வந்துது, ஒவ்வொருத்தனையும் அடிச்சு விரட்டலாமான்னு தோனிச்சி.

சித்ரா பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அவன் அனுப்பியதை படித்துக் கொண்டே தன் விரலை வேகமாக விட்டுக் குத்தினாள். தன் மகன் தனக்காக பொறாமைப் படுவதை ரசித்துக் கொண்டே ஆட்டினாள்.

அர்ஜுன்: என்னங்க ஒன்னுமே சொல்ல மாட்டேங்குறீங்க?

சித்ரா: ஸோ சேட்!! அப்பறம் என்ன பண்ணாங்க உங்க அம்மா?

அர்ஜுன்: ஒரு மரத்துக்கு கீழ நின்னு மேல இருக்குறவன் பூலை அவங்க பாத்துட்டு இருக்குறப்போ, அவன் கள்ளு எறக்குற பானைய கலட்டும்போது அதிலிருந்து ஒரு துளி எங்கம்மா முகத்தில் விழுந்திச்சு.

சித்ரா: சரி..

அர்ஜுன்: அதை விரலால எடுத்து, விரலை வாயில வச்சுகிட்டு, அவன் பூலை பாத்துகிட்டே விரலை சப்புனாங்க!!! எனக்கு உடம்பெல்லாம் தீ வச்ச மாதிரி எரிஞ்சது.

சித்ரா, கட்டிலில் காலை ஊண்டி சூத்தை தூக்கிக் கொண்டு நாலு விரலை உள்ளே விட்டு குத்தினாள். அப்படியே உருண்டு குப்புறப் படுத்துக் கொண்டு லேசாக இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி தன் விரலையே ஓப்பது போல் செய்தாள்.

சித்ரா உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தும் காமன் வசம் இருந்தது.

சித்ரா: அப்பறம் என்னடா அர்ஜுன் செஞ்சே?? வீட்டுக்கு வந்து அதை நெனைச்சு கையடிச்சியா? (சித்ரா நெஞ்சு படபடக்க, விரல் போட்டுக் கொண்டே டைப் செய்தாள்)

அர்ஜுன்: என்னங்க நீங்க, திடீர்னு பச்சையா பேசிட்டீங்க?!! எனக்கே ஒரு நிமிஷம் டெம்பராயிடுச்சு.

சித்ரா: வாவ்!!! எப்படி டெம்பராயிருக்குன்னு நான் பாக்கலாமா அர்ஜுன்!!!! ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!!!

காமவயப்பட்டிருந்த சித்ரா ஆசை வார்த்தைகளை அள்ளிவீசினாள்.

அர்ஜுன் தன் சுன்னியை உடனே ஒரு போட்டோ எடுத்து அனுப்பினான்.

இருட்டான அந்த ரூமில் அர்ஜுனின் ஃபோன் ப்ளாஷ் லைட்டின் வெளிச்சத்தில் க்ளோசப்பில் எடுத்து அனுப்பியிருந்தான்.

சித்ரா ஓப்பன் செய்தாள், ஃபுல் ஸ்க்ரீனில் அர்ஜுனின் பூல் மொத்தமாக சித்ராவின் ஃபோன் ஸ்க்ரீன் முழுக்க ஆக்ரமித்தது.

அவன் சுன்னி மொட்டில் இருந்து ஒரு துளி வடிந்து அவன் பூலில் வலிந்து கொண்டிந்தது.

அதை நக்க வேண்டும் போல் இருந்தது சித்ராவுக்கு. அதைப் பார்த்துக் கொண்டே தன் கண்கள் சொருக தன் விரல் போடும் வேகத்தை கூட்டி, வெறி கொண்டு ஆட்டினாள் சித்ரா.

மகனின் பூலை பார்த்துக் கொண்டே, மூச்சிரைக்க!! ஆஹ் ஆஹ் ஆஹ் ஆஹ் னு முனங்கிக் கொண்டே உச்சமடைந்தாள்.

அர்ஜுன்: என்னங்க எவ்வளவு நேரம் ஃபோட்டோவயே பார்பீங்க? இங்க என்னது சுருங்கி ரொம்ப நேரம் ஆச்சு.

சித்ரா இப்போது சுய நினைவுக்கு வந்தாள்.

சித்ரா: இல்ல உன்னோடது க்ளோசப்ல இருக்குறதால இவ்ளோ பெருசா இருக்கா இல்ல முழுசா உன்னை பார்த்தாலும் இவ்வளவு பெருசா தெரியுமான்னு யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு வழியாக ஏதோ சொல்லி சமாளித்தாள்.

அர்ஜுன்: ட்யூப் லைட்டை போட்டு மொத்தமா இப்ப ஒன்னு அனுப்புறேன் பாத்துட்டு சொல்லுங்க.

அர்ஜுன் லைட்டை போட்டு தன்னை முழுசா ஃபோட்டோ எடுத்து அனுப்பினான்.

மகனின் அம்மண உடம்பை பார்த்து சித்ரா ஒரு நிமிஷம் அசந்து போனாள்.

அப்போதுதான் கவனித்தாள் அவன் மார்பு வயிறு பகுதிகள் எல்லாம் சிவந்து போய் இருந்தது. அங்கங்கே சிராய்ப்பு காயங்கள் இருந்தன. சித்ரா கொஞ்சம் பதறி போனாள்.

சித்ரா: என்னடா உன் உடம்பெல்லாம் இப்படி செவந்து போய் இருக்கு? என்னாச்சு.

அர்ஜுன்: அதாங்க சொல்ல வந்தேன். அவனுங்க மரம் ஏறிட்டு போனதுக்கு அப்பறம், நம்மளும் இப்படி மரம் ஏறுனா என் சாமானை அம்மாவுக்கு காட்டலாமேன்னு நினைச்சு, நான் அம்மாவுக்கும் தாத்தாவுக்கும் தெரியாம போய் மரம் ஏறி பார்த்தேன். பாதி மரம் ஏறும்போது பேலன்ஸ் இல்லாம வழுக்கிருச்சு, சறுக்கிகிட்டே வந்து விழுந்தேன் அதுல ஆன காயம்தான் இது. பயங்கரமா எரிஞ்சது, ட்ரெஸ் கூட போட முடியலை, அதான் ஆயின்மென்ட் வாங்கி தடவிட்டு சாயங்காலத்தில இருந்து ரூமுக்குள்ளேயே அம்மணமா சுத்திட்டு இருக்கேன்.

சித்ரா அதைப் படித்துவிட்டு கலகலவெனெ வாயை பொத்திக் கொண்டு சிரித்தாள். மகன் தன் மீது வைத்திருக்கும் காதலை நினைத்து பெருமிதம் கொண்டாள். அம்மாதான் உன் சாமானை நிறைய தடவை பாத்துடனேடா கண்ணா-ன்னு மனசுல நினைச்சுகிட்டாள்.

சித்ரா: அடப்பாவி, இப்படிலாம் ட்ரை பண்ணாத எதாவது படாத இடத்தில பட்டுடபோகுது. சரி அப்போ நீ ரெஸ்ட் எடு நாளைக்கு பேசுவோம் என்றாள்.

அர்ஜுன்: ஓகே ப்யூட்டி சீயூ டுமார்ரோ!! எனக்கும் வலிக்குது தூங்குனாதான் சரியாகும். பாய். குட் நைட்.

அர்ஜுன் லாக் அவுட் செய்தான்.

சித்ரா தன் நைட்டியை சரி செய்து கொண்டு போர்வையை இழுத்து மூடினாள்.

கொஞ்ச நேரம் கண்ணை மூடிக் கொண்டு படுத்திருந்தவள் மீண்டும் சாட்டை ஓப்பன் செய்து அர்ஜுன் அனுப்பியதை படித்தாள்.

‘ட்ரெஸ் கூட போட முடியலை, அதான் ஆயின்மென்ட் வாங்கி தடவிட்டு சாயங்காலத்தில இருந்து ரூமுக்குள்ளேயே அம்மணமா சுத்திட்டு இருக்கேன்’, ரெண்டு முறை படித்தாள் – அப்போ நைட்டு சாப்பாடு குடுக்க ருக்கு உள்ள போனாளே!!

சித்ராவுக்கு ஒரு நிமிடம் வியர்த்தது, எழுந்து சென்று தன் ரூம் கதவை திறந்தாள், அங்கே வராண்டாவில் இருக்கும் கயித்து கட்டிலில் ருக்குவை காணவில்லை.






காலம் தந்த சொந்தம் - பகுதி - 6

காலைக் குளிரில் காலை மடக்கி தூங்கிக் கொண்டிருந்த அர்ஜுனின் காதில் பூசாரி மணி அடிக்கும் சத்தம் வந்து ஒலித்தது, தொடர்ந்து ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது.

என்னடா இது காலங்காத்தால தூக்கத்தை கலைச்சிக்கிட்டுனு எழுந்திரிச்சான் அர்ஜுன்.

கண்னை தேய்த்துக் கொண்டு ஃபோனை எடுத்து மணியை பார்த்தான் மணி 6.30 தான் ஆனது, பேட்டரி லோ என்று வந்தது.

ஃபோனை தூக்கி சார்ஜரில் சொருகிவிட்டு பல் தேய்க்க ப்ரஷையும் குளிக்க டவளையும் எடுத்துக் கொண்டு ரூமை விட்டு வெளியே வந்தான்.

வெளியே வந்த அர்ஜுன் ஒரு நிமிடம் அப்படியே ஆணியடித்தாற் போல நின்றான்.

சித்ரா, குளித்து முடித்து ஈர முடியை தன் டவளால் கட்டிக் கொண்டு, சிக்குனு சேலை கட்டி, ஒரு கையில் தீபமும் மறுகையில் மணியுமாய் வராண்டாவில் மாட்டியிருக்கும் சாமி படங்களுக்கு ஆராதனை செய்து கொண்டிருந்தாள், கூடவே ஸ்லோகங்களையும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு நாள் கூட அம்மா இப்படி நம்ம வீட்ல பண்ணதில்லயேனு நினைத்தான் அர்ஜுன்.

“அட! அட! அட!! என் மகள் வந்ததுக்கு அப்பறம்தான் இந்த வீடே வீடு மாதிரி மாறியிருக்கு, இல்லைன்னா என்னாவோமாதிரி இருக்கும்”, கையில் காஃபியை வைத்துக் கொண்டே மகளை பார்த்து சொன்னார் தாத்தா.

தாத்தா குரலை பார்த்து திரும்பிய அர்ஜுக்கு மேலும் அதிர்ச்சி, தாத்தா வெள்ளை வேட்டியும் சட்டையுமாய் குளித்து முடித்து நெத்தியில் பட்டையிட்டு, வீட்டு முத்தத்தின் நடுவில் சேரைப் போட்டு ஒரு கையில் பேப்பரும் மறுகையில் காஃபியுமாய் உட்கார்ந்திருந்தார்.

காசிக்கு போற வயசுல, ராத்திரி முழுசும் பெத்த பொண்னை காச்சியெடுத்திட்டு இப்ப தெய்வ கடாச்சமா காட்சி குடுக்குறியா!! யோவ் கிழவா என் கன்னி சாபம் உன்னை சும்மா விடாதுய்யா-ன்னு மனசுக்குள் நினைத்தான் அர்ஜுன்.

“வாடா என் செல்லப் பேரா!! நல்லா தூங்கினியா?? ஓடு, ஓடு, போய் குளிச்சிட்டு வா, தாத்தாவுக்கு பசிக்குது சேர்ந்து சாப்பிடலாம்”, என்றார் தாத்தா.

எதுக்கு? காலங்காத்தாலயே உன்னையும் உன் பொண்ணையும் பார்த்து நான் வயிறு எறிஞ்சு சாவுறதுக்கா-னு மனசுல நெனைச்சுட்டு, “இல்லை, தாத்தா நான் கொஞ்சம் லேட்டா சாப்பிடுறேன், நீங்க முதல்ல சாப்பிடுங்க நான் பாத்ரூம் போயிட்டு குளிச்சிட்டு வர லேட் ஆகும்”, என்றான் அர்ஜுன்.



சொல்லிவிட்டு வீட்டு பின்பக்கம் நோக்கி நடந்தான் அர்ஜுன்.

“ம்ம்ம்!!! புரியுது புரியுது!! காலையிலேயேவா!! ஜமாய் ஜமாய், இந்த வயசுல அப்படித்தான் இருக்கும்”, என்றார் தாத்தா சிரித்துக் கொண்டே.

“அப்பா!! என்னப்பா ஒன்னும் தெரியாத சின்ன பையன்கிட்ட கண்டதையும் பேசிக்கிட்டு”, சொல்லிக் கொண்டே பூஜைத் தட்டிலிருந்து எடுத்து அப்பாவின் நெத்தியில் பொட்டு வைத்தாள் சித்ரா.

அவர்கள் இருவரும் பேசுவதைக் கேட்டு ஒரு நிமிடம் நின்று தரும்பி பார்த்தான் அர்ஜுன்.

அவன் திரும்பி பார்க்க, சித்ரா அப்பாவின் நெத்தியில் பொட்டை வைத்துவிட்டு அவரை கடந்து செல்ல, தன் கையில் வைத்திருந்த நியூஸ் பேப்பரை சுருட்டி சித்ராவின் சூத்தில் மிலிட்டரி ஓங்கி அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது.

“என்னாச்சுப்பா??”, என்றாள் சித்ரா கொஞ்சம் கூட சலனமில்லாமல்.

“ஒன்னுமில்லம்மா, எதோ பூச்சி இருந்தது அதான் தட்டிவிட்டேன்”, என்றார் தாத்தா

“ம்ம்!! சிறப்பு!!”, என்று முனுமுனுத்துக் கொண்டே தலையை தொங்கப் போட்டு பாத்ரூம் நோக்கி சென்றான் அர்ஜுன்.

அர்ஜுன் பாத்ரூம் போய் குளிச்சிட்டு வரும்போது வீட்டில் தாத்தாவும் இல்லை அம்மாவும் இல்லை அவனுடைய அப்பா ஜெகன் மட்டும் இருந்தார்.

ஜெகன் மட்டும் தனியாக டேபிளில் உட்கார்ந்து அர்ஜுனுக்காக காத்துக்கிட்டு இருந்தார்.

“என்னடா அர்ஜுன், இவ்வளவு நேரமா!?? எனக்கு பயங்கரமான பசி, அவங்க ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டு முடித்து வயல், காடெல்லாம் சுத்தி பாக்க போறோமுன்னு போயிட்டாங்க, நீயும் வா நம்மளும் சாப்பிட்டு போவோம்”, என்றார் ஜெகன்

“இதோ வரேன்ப்பா”, என்று தன் ரூமுக்கு போய் ட்ரெஸை மாத்திக் கொண்டு, சார்ஜரில் இருந்து ஃபோனை எடுத்து பாக்கட்டில் வைத்துக் கொண்டு வந்தான்.

இருவரும் டேபிளில் அமர்ந்து காலைச் சிற்றுண்டியை சாப்பிட, சமையல்காரி பரிமாறினாள்.

எனக்கு ராத்திரி ரொம்ப நேரம் தூக்கமே வரலைடா!! என்னவோ தெரியலை, அந்த டாக்டர் குடுத்த டாப்லட்டை மறந்து வச்சுட்டு வந்தது பெரிய தப்பு, தூக்கமே இல்லை, விட்டு விட்டு தூக்கம் வந்தது, பயங்கர தலைவலி வேற, பாவம் உங்க அம்மாதான், என்னை தூங்க வைக்க ரொம்ப கஷ்டப்பட்டா, அவளும் சரியா தூங்கலை!!

ஜெகன் பேசிக் கொண்டே சாப்பிட்டார். அர்ஜுனின் காதுகள் மட்டுமே அவர் பேசியதை வாங்கியதே தவிர அவன் மனமெல்லாம் அம்மாவும் தாத்தாவும் என்ன செய்து கொண்டிருப்பார்களோ என்றே நினைத்துக் கொண்டிருந்தது.

இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு வயல், காடுகளை பார்க்க கிளம்பினார்கள். காலார நடந்து சென்றால் உடம்புக்கு நல்லது என்று அர்ஜுனை நடந்தே போவோம் என்று கூட்டி சென்றார் ஜெகன்.

போற வழியெல்லாம், இவர்தான் நம்ம மிலிட்டரி காரர் மருமகன், இவர்தான் நம்ம சித்ரா புருஷன், இதுதான் நம்ம அய்யாவோட பேரன், இதுதான் நம்ம சின்னம்மாவோட பையன்னு, ஜெகனுக்கும் அர்ஜுனுக்கும் பல பேர் அந்த ஊரில் வணக்கம் சொல்லி நலம் விசாரித்தனர்.

ஜெகனும் ஒவ்வொருவருடனும் மரியாதையாக நலம் விசாரித்து பதில் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார்.

“டேய் அர்ஜுன், இந்த மாதிரி மனுஷங்களை பாக்கும்போதுதான்டா லைஃபை சிட்டில வேஸ்ட் பண்ணிட்டமோன்னு தோனுது”, என்றார்

வழக்கம்போல ஜெகன் சொன்னதை அவன் காதுகள் மட்டுமே கேட்டன.

கிட்டதட்ட அவர்களது காட்டை நெருங்கிவிட்ட நேரத்தில், ஜெகனிடம் வந்து ஒருவர் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

அவர்களது காட்டுக்குள் இருக்கும் ஒரு குடிசையின் வெளியே கயித்து கட்டிலில் தாத்தா உட்கார்ந்திருக்க, அவர் கால்களுக்கு நடுவில் யாரோ உட்கார்ந்து ஏதோ செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

அர்ஜுனுக்கு உள்ளம் பதபதத்தது!! கீழே உட்கார்ந்திருந்த அந்த ஆள் அம்மா என்பதை உறுதி செய்தான், அந்த சேலை கலரை வைத்தே!!

என்ன!! பட்டப்பகலிலே வெட்ட வெளியிலேயேவா!!

“அப்பா சீக்கிரம் வாங்கப்பா!! போலாம்”, என்றான்.

“இருடா!! பேசிட்டு வரேன்”, என்றார் ஜெகன் நிதானமாக.

“அப்பா என்னோட அவசரம் புரியாம பேசாதிங்க, அங்க அம்மாவும் தாத்தாவும் என்ன பண்றாங்கன்னு தெரியலை, சீக்கிரம் வாங்க”, என்றான் அர்ஜுன்.

சரி பையன் ஏதோ கூப்பிடுறாப்பள, நீங்க போயிட்டு வாங்க, நான் வீட்ல வந்து உங்களை பாக்குறேன்னு அந்த ஆள் போய்ட்டான்.

அர்ஜுனும் ஜெகனும் அந்த குடிசையை நோக்கி நடக்க, அவர்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை பார்த்துக்கொண்டே தன் நடையில் வேகத்தை கூட்டினான் அர்ஜுன்.

இதை எதையுமே கவனிக்காமல் வயலையும் வரப்பையும் வேடிக்கை பார்த்தபடி வந்தார் ஜெகன்.

இவர்கள் சரியாக நெருங்கி வர, சித்ரா தன் வாயை துடைத்துக் கொண்டே எழுந்தாள், கொஞ்சம் தள்ளிப்போய் ஒரு கப்பில் தண்ணியை எடுத்து வாயை கொப்பளித்து துப்பினாள்.

மிலிட்டரி எழுந்து தன் வேட்டியை நன்றாக ரெண்டு முறை உதறி, மறுபடி கட்டினார்.

“தாத்தா, என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?”, கொஞ்சம் கோபமாகவே கேட்டான் அர்ஜுன்.

“வேலி முள்ளு தொடைல கிழிச்சிருச்சிடா, நல்ல வேலை உங்க அம்மா இருந்தா என் கூட, அது விஷ முல்லு, உடனே உறிஞ்சி எடுத்துட்டா விஷத்தை, இல்லைன்னா இந்நேரத்துக்கு நான் காலி”, என்றார் தாத்தா.

அர்ஜுன் கொஞ்ச நேரம் அவர் சொன்னதை கேட்டு முழித்தான்.

“உங்க வேஷ்டி கிழியவேயில்லை? உங்க தொடைலயும் ரத்தம் இல்ல?? முள்ளு எங்க?”, என்றான் அர்ஜுன்.

“டேய் என்னடா தாத்தாகிட்ட அதிகப்பிரசங்கித்தனமா பேசிட்டு இருக்க?? போடா”, என்று அதட்டினாள் சித்ரா.

“பரவாயில்ல விடுமா!! சின்ன பையன் அவனுக்கு என்ன தெரியும்??”, தாத்தா மகளை சமாதானப் படுத்தினாள்.

ஜெகன் ஏதோ ஒரு மரத்தில் இருந்து பழத்தை பிடுங்கி கொண்டுவந்தார்.

“அர்ஜுன், இந்த பழத்தை சாப்பிட்டு பாரு, ரொம்ப நல்லா இருக்கும்”, என்றார்.

“நான் அப்பறம் சாப்பிடுறேன்ப்பா!! ப்ளீஸ், இப்ப எனக்கு மூடு இல்லை”, என்றான் அர்ஜுன்.

“ஹாஹாஹா!! அப்ப நீ அந்த பழத்தைத்தான் சாப்பிடனும், அதை சாப்பிட்டா மூடு வரும்”, என்றார் தாத்தா.

“அப்பா!! சின்ன பையனை கெடுக்காதீங்க!! நீங்க எனக்கு நீச்சல் சொல்லிக் குடுங்க, அவங்க ரெண்டு பேரும் சுத்திப் பாக்கட்டும்”, சித்ரா அப்பாவை அழைத்துக் கொண்டு சென்றாள்.

“அம்மா உங்களுக்குதான் நீச்சல் ஏற்கனவே தெரியுமே!!”, ஆர்வமாக ஜெகன் கொண்டு வந்த பழத்தை வாங்கி பார்த்துக் கொண்டே சொன்னான் அர்ஜுன்.

“ம்ம்!! அதெல்லாம் ரொம்ப நாள் ஆச்சு, மறந்துட்டேன்!! எங்கப்பாகிட்ட மறுபடி கத்துகிட்டாதான் ஞாபகம் வரும்”, சித்ரா சொல்லிவிட்டு களுக்குனு சிரித்துக் கொண்டே சென்றாள்.

இருவரும் நேராக கிணத்தை நோக்கி நடந்தனர்.

தாத்தா போன வேகத்தில் தன் சட்டையையும், வேட்டியை கலட்டி ஒரு மரத்தில் வீசிவிட்டு, அன்டர்வேரோடு கிணத்துக்குள் டைவ் அடித்தார்.

அவர் குதித்த சத்தத்திலேயேயும், போன ஸ்டைலிலேயுமே தன்னையறியாமல் எழுந்து கிணத்தை நோக்கி சென்றான் அர்ஜுன்.

“என்னடா, நீயும் நீச்சல் பழகுறியா தாத்தாகிட்ட?”, சித்ரா தன் சேலையை உருவிக் கொண்டே கேட்டாள்.

கண் முன்னாள் அம்மா சேலையை கலட்டுகிறாள், கிணத்துக்குள் தாத்தா, வெளியே மரத்தடியில் அப்பா பழம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். அம்மாவின் முலையோ ஜாக்கட்டோடு தொங்குகிறது.

இப்போது யாரை கவனிப்பது, முலையை பார்க்கவா வேண்டாமான்னு யோசிக்குறதுக்குள்ள, பாவாடைய பல்லுல கடிச்சிக்கிட்டு ஜாக்கட்டை கலட்டி மகன் கையில் கொடுத்துவிட்டு பாவாடையை நெஞ்சில் கட்டிக்கொண்டு கிணத்து படிக்கட்டுகளில் இறங்க ஆரம்பித்தாள் சித்ரா.

“டேய் அந்த ஜாக்கட்டையும் சேலையையும் எடுத்து ஓரமா வை, பாத்துக்கோ”, அம்மாவின் குரல் பள்ளத்தில் இருந்து ‘எக்கோ’ போல கேட்டது, கிட்டதட்ட பாதி படிகள் கடந்துவிட்ட பிறகு தண்ணிக்குள் தொப்பென குதித்தாள்.

அய்யோ!! ஏன்டா சின்ன வயசுல நீச்சல் கத்துக்காம விட்டோமென வருத்தப்பட்டான் அர்ஜுன்.

அவள் சொன்னதைப்போலவே ஜாக்கட்டையும் சேலையையும் பத்திரப்படுத்திவிட்டு, கிணத்தின் மேல் நின்று இருவரும் விளையாடுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன்.

அப்பா குடுத்த பழத்தை சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பதால் மூடாகிறதா, இல்லை அம்மாவும் தாத்தாவும் தண்ணிக்குள் விளையாடுவதை பார்த்து மூடாகிறதாங்கற சந்தேகத்தோட அவர்கள் சந்தோசத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன்.

பொழுது சாயும் நேரம் வரைக்கும் ஓடியாடிவிட்டு களைப்பாக வீடு வந்து சேர்ந்தனர் அனைவரும். இன்னும் ஒரு நாள் கூட இங்க தாங்காது, நான் ஊருக்கு போறேன், என்று சாயங்காலமே ஊருக்கு புறப்பட்டு சென்றார் ஜெகன்.

வழக்கம்போல தாத்தாவின் வீட்டில் இரவு சாப்பாடு முடிந்து அனைவரும் படுக்கச் சென்றனர்.

தாத்தா தன் அறைக்குச் சென்றார், சித்ரா அவள் அறைக்குச் சென்றாள். சமையல்காரியும் வழக்கம்போல தன் கயித்துக் கட்டிலை போட்டு காத்தாட படுத்தாள்.

தன் அறைக்கதவை லேசாக திறந்து வைத்துக் கொண்டு ஒரு சேரை போட்டு அமர்ந்தான் அர்ஜுன்.

தாத்தா ரூம் கதவையும் அம்மாவின் ரூம் கதவையும் கவனித்துக் கொண்டேயிருந்தான்.

இன்னைக்கு எப்படியும் கையும் களவுமாக பிடிப்பது என்ற உறுதியாக இருந்தான்.

அவ்வப்போது சமையல்காரியையும், அவள் முலைகளையும் எட்டியெட்டிப் பார்த்துக் கொண்டான்.

திடீரென அவனது ஃபோன் வைப்ரேட் ஆனது, எடுத்துப் பார்த்தான்.



“ஹாய்!! என்ன?? என்னை மறந்துட்டியா?” – சித்ரா சாட்டிங்கிள் வந்திருந்தாள்.

அர்ஜுன்: ஹூ இஸ் திஸ்?

சித்ரா: டேய்!! என்ன டா ஒரு நாள் சாட் பண்ணலைன்னா மறந்துடுவீங்களா?

அர்ஜுன்: யாரு நானா?? நீங்கதான் மறந்துட்டீங்க!! நான் நேத்து எவ்வளவு நேரம் வெய்ட் பண்ணேன் தெரியுமா?

சித்ரா: சாரிடா, நேத்து கொஞ்சம் ஃபோனை பாக்க முடியாத அளவுக்கு ஒரு சிக்கல் அதான். சாரி டா

அர்ஜுன்: ஓகே டியர், நோ ப்ராப்ளம்!!

சித்ரா: சரி சொல்லு.

அர்ஜுன்: என்ன சொல்ல?

சித்ரா: முதல்ல ஹாய் சொல்லு, நான் சொன்னேனே, நீ சொன்னியா?

அர்ஜுன்: ஹாய் ப்யூட்டி!!

சித்ரா: என்ன வழக்கம் போல இன்னைக்கு உங்கம்மா உன் மடில தூங்குனாங்களா?

அர்ஜுன்: வழக்கம் போல எங்க? இங்க எல்லாமே வழக்கத்துக்கு மாறா நடக்குது, நான் எங்கம்மாவோட தாத்தாவ பாக்க அவர் கிராமத்துக்கு வந்திட்டேன்.

சித்ரா: வாவ் சொன்னபடி செய்துட்டியே!! அம்மாவையும் தாத்தாவையும் சேர்த்து வச்சுட்டியா. கங்ராட்ஸ்.

அர்ஜுன்: நான் எங்க வச்சேன், தாத்தாதான் வச்சு செய்யிறார், எங்கம்மாவை!

சித்ரா; வாட்!! என்னடா சொல்ற?

அர்ஜுன்: நீங்க ஏதோ ஃப்லூக்குல சொன்னிங்க எங்க அம்மா தாத்தாவ ஒரு வேலை மனசுல நினைச்சிட்டு இருந்திருந்தா என்ன பண்ணுவேன்னு? ஆனா இங்க வந்து பாத்தா கதையே கந்தலாயிருச்சு.

சித்ரா: ஒன்னும் புரியலை!! உங்கம்மாவும் தாத்தாவும் அப்படி இப்படின்னு எதாவது சைகைல பேசிக்கிட்டாங்களா?

அர்ஜுன்: சைகையா?? அவுத்துப் போட்டு ஆடிட்டாங்க ரெண்டு பேரும், என் நேரம், அதை நானே பாத்துட்டேன்.

சித்ரா: வாட்!!! என்ன சொல்ற? என்னால நம்பவே முடியலை!! ரியலி? உன் முன்னாலயேவா?

அர்ஜுன்: முன்னாலயும்தான்!! என் முன்னாலயேதான் அவங்க ரெண்டு பேரும் கிணத்துக்குள்ள நீச்சல் அடிக்கிறேன்னு அட்டூழியம் பண்ணாங்க இன்னைக்கு மத்தியானம்.

சித்ரா: இதுல என்ன இருக்கு? நான் கூடதான் எங்கப்பா கூட ஸ்விம் பண்ணுவேன், அப்ப வெளில இருந்து பாக்குறவங்களுக்கு அது தப்பா கூட தெரியலாம். அப்படி இருக்கலாமே.

அர்ஜுன்: அது இன்னைக்கு நடந்தது. நேத்து நைட்டு நடந்ததை சொன்னா நீங்க புரிஞ்சுக்குவீங்க.

அர்ஜுன் அவன் வந்ததிலே இருந்து அந்த கனம் வரை நடந்த அத்தனையும் ஒன்னு விடாமல் சொல்லி முடித்தான்.

சித்ரா: மை காட்!!!

அர்ஜுன்: இப்ப என்ன சொல்றீங்க!! எல்லாம் முடிஞ்சி போச்சு.

சித்ரா: நீ சொல்ற எதுவுமே பொருந்தலையே!! நிறைய ஓட்டை இருக்கு. நீயா ஏதோ கற்பனை பண்ணிட்டு பேசுறன்னு நினைக்கிறேன்.

அர்ஜுன்: கற்பனையா!! அப்பா!! அப்பான்னு அவங்க கத்திகிட்டே ஓத்ததும், தாத்தா அசிங்க அசிங்கமா அவங்க சூத்தை அடிச்சிட்டு ஓத்ததும் என் கற்பனையா?

சித்ரா: நீ நேர்ல பாத்தியா? உங்கம்மாவையும் தாத்தாவையும் ஒன்னா பாத்தியா?

அர்ஜுன்: நான் தான் கதவுகிட்ட நின்னே கேட்டேனே!! தாத்தா குரலையும் அம்மா குரலையும், இதுக்குமேல என்ன வேணும்.

சித்ரா: ஸோ, நீ உங்கம்மா உங்க தாத்தா ரூமுக்குள்ள போனதை பாத்தே இல்லையா?

அர்ஜுன்: இல்ல பாக்கல!! ஆனா வெளிலே வந்ததை பார்த்தேன்.

சித்ரா: உள்ள போனதை பாக்கலே இல்லையா?

அர்ஜுன்: இல்ல.

சித்ரா: உள்ள இருந்தது உங்கம்மாதான்னு ஓட்டை வழியா பாத்தியா?

அர்ஜுன்: இல்ல, இருட்டா இருந்ததால முகம் தெரியலை ஆனா குரல்தான் அப்பட்டமா காட்டி குடுத்திருச்சே.

சித்ரா: எனக்கென்னமோ உங்க தாத்தாதான் ஏதோ தப்பு பண்றாருன்னு தோனுது.

அர்ஜுன்: ஜோக் ஆஃப் தி இயர். நீங்க என்ன ஜோஸியம் படிச்சிருக்கீங்களா?

சித்ரா: ம்ம்!! அப்படியும் வச்சுக்கலாம்.

அர்ஜுன்: ஏங்க!!! செம்மங்க!! அன்பிளீவபிள்!! எங்க தாத்தா ரூம்ல உள்ள லைட் எறியுது!! நான் குனிஞ்சு உங்க கிட்ட சாட் பண்ணிட்டு இருக்கும் போது பாக்காம விட்டுட்டேன்!! அமைதியா இருங்க!!

சித்ரா: ஹேய் லூசு!!! நான் சாட்டிங்ல தான இருக்கேன்!! நான் எதுக்கு அமைதியா இருக்கனும், நீதான் உன் ஃபோனை சைலன்ட்ல போடனும்.

சித்ரா உண்மையாகவே சிரித்துக் கொண்டாள்.

அர்ஜுன்: யா யா!! நான் கொஞ்சம் பதட்டமாயிட்டேன்.

சித்ரா: ஹும்ம்!!

அர்ஜுன்: உங்க கிட்ட சாட் பண்ணிகிட்டே இங்க என்ன நடந்ததுன்னு கவனிக்காம விட்டுட்டேன்.

சித்ரா: ஓகே!!

அர்ஜுன்: இருங்க, நான் அப்படியே பூனை மாதிரி நடந்து தாத்தா ரூமுக்கு போய் என்ன நடக்குதுன்னு பாக்குறேன்!!

சித்ரா: சூப்பர்!! ஐயம் வெயிட்டிங்.

அர்ஜுன்: ஆஹா!! லைட் ஆஃப் ஆயிருச்சு.

சித்ரா: வாவ்! ஐ லைக் திஸ் ரன்னிங் கமென்ட்ரி.

அர்ஜுன்: தாத்தா ரூம் கதவை ஒட்டி நிக்கிறேன்.

சித்ரா: ஓக்கே!!! அப்பறம்.

அர்ஜுன்: இப்பதான் லைட் ஆஃப் ஆச்சு!! அதுக்குள்ள ஆரம்பிச்சுட்டாங்க!!

சித்ரா: வாட்!! என்ன நடக்குது.

அர்ஜுன்: சேம் திங்!! அப்பா அப்பானு கத்துறாங்க, எங்க அம்மா குரல்தான்!!

சித்ரா: ஓ மை காட்!!!

அர்ஜுன்: அத்தான்னு கூப்பிடு அத்தான்னு கூப்பிடுனு அவங்க சூத்திலேயே அடிக்கிறார் தாத்தா.

சித்ரா: ஹவ் ரொமான்டிக்!!

அர்ஜுன்: ஐ கான்ட் ஸ்டான்ட் திஸ் எனிமோர்.

சித்ரா: என்ன செய்ய போற?

அர்ஜுன்: வேற என்ன கைல தான்!!

சித்ரா: நான் சென்ஸ், கதவை உடச்சிட்டு உள்ள போ!!

அர்ஜுன்: எங்க தாத்தா கிட்ட டபுள் பேரல் கன் இருக்கு, எடுத்து சுட்டுட்டாருன்னா?

சித்ரா: ஹாஹாஹா!! யூ ஆர் ரியலி ஃபன்னி.

அர்ஜுன்: இப்ப நீங்க ஆடியோ கால் பண்ணிங்கன்னா உங்களுக்கே கேக்கும், அவ்வளவு சத்தமா பண்றாங்க!!

சித்ரா: என்னால இப்ப பேச முடியாது, நான் வேணுமின்னா கால் பண்றேன் நீ பேசு நான் கேக்கதான் முடியும்.

அர்ஜுன்: ஓகே!!!

ஆப் டு ஆப் ஆடியோ காலில் ஃபோன் செய்தாள் சித்ரா.

ஹெட் போனை வாய்க்கு பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு சத்தமில்லாமல் பேசினான் அர்ஜுன்.

“ஏங்க கேக்குதா?? ஹெட் போன் மைக்கை இப்போ கதவு ஓட்டை பக்கத்தில் வச்சிருக்கேன்”

சித்ரா வழக்கம்போல டைப் செய்தாள்.



சித்ரா: வாவ்!!! செம்ம வைல்டா பண்றாங்க!! எனக்கே உங்க தாத்தாவை பாக்கனும்னு தோனுது.

“பாத்திங்களா!! நீங்களுமா!! அப்படி என்னதாங்க இருக்கு இந்த வயசான ஆளுகிட்ட”

சித்ரா: எக்ஸ்பீரியன்ஸா இருக்குமோ!

“எனக்கு எப்படி தெரியும், எனக்குதான் அது கிடையாதே, எல்லாம் கேள்வி ஞானம்தான்.”

சித்ரா: சாவி ஓட்டை வழியா பாரு, என்ன பொஷிசன்ல பண்றாங்க?

பாத்துட்டேன்!! சரியா தெரியலை இருட்டா இருக்கு, ஆனா தாத்தா தான் மேல ஏறி பண்றாரு, கால் ரெண்டையும் தூக்கி அவர் கழுத்தில வச்சுருக்காங்க அம்மா.

ஆடியோ காலை கட் செய்தாள் சித்ரா.

சித்ரா: ஓகே டோன்ட் டேக் ரிஸ்க், கோ டு யுவர் ரூம்.

அர்ஜுன்: ஓகேங்க! அங்க போய் சாட் பண்றேன்.

சித்ரா: உங்க அம்மா ரூம் கதவு திறந்திருக்கா இப்போ??

அர்ஜுன்: இல்லா சாத்திதான் இருக்கு.

சித்ரா: போகும்போது அதை திறந்து வச்சுட்டு போ, அவங்க திரும்பி வரும்போது என்ன செய்யிறாங்கன்னு பார்ப்போம்.

அர்ஜுன்: வெரி குட் ஐடியாங்க சூப்பர்.

அர்ஜுன் மெதுவாக பூனை போல நடந்து வந்து சித்ராவின் ரூமை அடைந்தான்.

ரூம் கதவை தள்ளினான் அது திறக்கவில்லை, உள்ளேயிருந்து பூட்டியிருந்தது.

கதவு ஓட்டை வழியாக பார்த்தான், நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் சித்ரா தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

அர்ஜுனுக்கு தலை சுத்தியது. மீண்டும் தாத்தாவின் அறைக்கு சென்றான், அங்கே அத்தான், அத்தான்!!! வேகமா, வேகமான்னு சித்ராவின் குரல், மீண்டும் வேகமாக சித்ராவின் அறைக்கு வந்து ஓட்டை வழியாக பார்த்தான், அதே நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் அம்சமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு முறை திரும்பி சமையல்காரியை பார்த்தான், அவளும் நிலவொளியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

வேகமாக ஃபோனை எடுத்தான்.

“BigAssBeauty” – signed out என்று இருந்தது.






காலம் தந்த சொந்தம் - பகுதி - 5

இவர்களை எதிர்பார்த்து காத்திருந்ததை போலவே தாத்தா வாசலிலேயே காத்திருந்தார்.

கார் போய் வாசலில் நின்றதும் அன்பாய் வந்து, ஜெகனின் கார் கதவை திறந்து வாங்க மாப்பிளை நல்லா இருக்கீங்களா? என்று வரவேற்த்தார்.

அம்மாவும் மகனும் இறங்கி காரை சுத்தி அந்த பக்கமாக வந்தனர், சித்ரா ஓடி வந்து அப்பான்னு தாவி அணைச்சுக்கிட்டு தேம்பி அழுதாள்.

காதில் ஹெட்ஃபோனும், கண்ணில் கண்ணாடியுமாய், தாத்தாவை பார்த்து ஹாய் தாத்தா என்றான்.

வாடா பேராண்டி!! நல்லா வளர்ந்துட்டடா என்னை மாதிரியே, ஒரு கையில் பேரனையும் மறுகையில் மகளையும் வளைத்துக் கொண்டு வீட்டுக்குள் சென்றார், ஜெகனும் அவர்களோடு சேர்ந்து உள்ளே சென்றார்.

வீட்டு வாசலில் இருந்து உள்ளே வருவதற்குள் அம்மாவின் கன்னத்தில் தாத்தா நாலு முறை முத்தம் குடுத்திருப்பார், அர்ஜுன் அவர்களின் நடவடிக்கைகளை கூர்ந்து கவனித்தான்.

நேராக தாத்தா உள்ளே வந்ததும் தன் வீட்டு முத்தத்தில் நடுநாயகமாக போடப் பட்டிருந்த நாற்காளியில் அமர்ந்தார்.

வீட்டு வேலையாட்கள் மற்றவர்களுக்கு சேர்களை எடுத்து வந்து போட, சமையல்காரி ஜூஸை கொண்டுவந்து கொடுத்தாள்.
அனைவரும் ஜூசை குடித்துவிட்டு பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

“மாப்ளே! நான் வயசுலதான் பெரிய மனுஷன், ஆனா உண்மையிலேயே நீங்கதான் மனசுல பெரிய மனுஷன்”, என்றார் தாத்தா.

“இல்ல மாமா, நீங்க ஒன்னும் தப்பா பண்ணல, நாந்தான் உங்களை தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டேன்!! அது மட்டுமில்லாம சித்ராவையும் உங்ககிட்ட பேச விடாம, பாக்க விடாம தடுத்துட்டேன்; என்னை மன்னிச்சிடுங்க மாமா”, என்றார் ஜெகன்.

“அய்யய்யோ!! என்ன மாப்ள நீங்க!! மன்னிப்பெல்லாம் கேட்டுகிட்டு; அதான் இப்ப எல்லாரும் குடும்பத்தோட சேர்ந்துட்டோமே!!, இதே மாதிரி என் மருமகளும் என்னை புரிஞ்சிகிட்டு வந்துடான்னா!! எனக்கு ரொம்ப திருப்தியாயிருக்கும்.”, என்றார் தாத்தா.

தாத்தா சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே கைகளை நீட்டி மகளை அழைத்தார், சித்ரா துள்ளிக் கொண்டு அப்பாவின் மடியில் போய் அமர்ந்தாள். மகளின் முதுகை தட்டிக் கொடுத்து நெத்தியில் முத்தம் கொடுத்தார் தாத்தா.

ஆஹா!!! அப்பா முன்னாலேயே தாத்தா மடில அம்மா உக்காந்து உரசுறாளே!! அதையும் பார்த்துட்டு ஏன் அப்பா ஈ-னு சிரிக்கிறாருன்னு நினைச்சான் அர்ஜுன்.



தாத்தாவோட மடிச்சு கட்டின வேட்டிக்கு வெளிய இருந்த இரும்பு தொடைகளில் அம்மாவின் லெக்கின்ஸில் இருக்கும் ஈரம் பட்டிருக்குமா? இல்லையானு யோசிச்சிட்டு இருந்தான் அர்ஜுன்.

“அதுக்கென்ன மாமா!! நான் ஊருக்கு போனதும் ரம்யாகிட்ட பேசுறேன்!! நான் சித்ராவையும், அர்ஜுனையும் மறுபடியும் ஊருக்கு கூட்டிட்டு போக வரப்போ ரம்யாவை கூட்டிட்டு வர முயற்சி பண்றேன்”, என்றார் ஜெகன்.

தாத்தாவின் கைகள் இப்போது அம்மாவின் இடுப்பை வளைத்திருந்தது, அதுவும் அவளது டாப்புக்குள் இருந்தது.

அம்மா தாத்தாவின் மீது சாய்ந்து அவரது தோளில் கை போட்டிருந்தாள். அது எப்படி இருக்கும் என்று சற்று முன்பு வரை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த அர்ஜுக்கு நன்றாக புரிந்தது.

அய்யோ!! இதைக்கூட கவனிக்காமல் பராக்கு பாத்திட்டு இருக்காறே அப்பா-னு நினைத்தான் அர்ஜுன்.

தாத்தாவின் வீடு கிராமிய கலை பொருந்திய வீடு, நடுவில் பெரிய முத்தம், சுத்தி நாலு பக்கமும் தூண்களோடு வராண்டா, வராண்டாவுக்கு அப்பறம் நாலு மூலைக்கும் நாலு ரூம்!! அதுல ஒரு ரூம் தாத்தாவோடது, இன்னோன்னு சித்ராவோடது, இன்னோரு ரூம் சித்ராவின் செத்துப் போன அண்ணனோடது, இன்னோரு ரூம் விருந்தாளிங்க வந்தா தங்கும் அறை.

சித்ராவோட ரூம்ல ஜெகனோவோட லக்கேஜும் சித்ராவோட லக்கேஜும் வைக்கப்பட்டது.

கெஸ்ட் ரூமில் ஆர்ஜுனின் பைகள் வைக்கப்பட்டது.

தன் ரூமுக்குள் சென்ற வேகத்தில் அர்ஜுன் வெளியே வந்து அலறினான்.

“தாத்தா! என் ரூமுக்குள்ள பாத்ருமே இல்ல?”, என்றான்.

“டேய், இது பழைய வீடுடா, அட்டாச்சிடு பாத்ரூமெல்லாம் கிடையாது, எல்லாமே வெளியதான் போகனும்”, என்றான் மிலிட்டரி.

“வெளியன்னா?? ஓப்பன்லயா??”, பாவமாக கேட்டான் அர்ஜுன்.

“அது உன் இஷ்டம், பின் பக்கமா போனேன்னா, கிணறு இருக்கும், அதுக்கு பக்கத்தில ஒரு ரூம் இருக்கும் அதான் பாத்ரூம் அதுக்கு பக்கத்திலேயே இன்னோரு ரூம் இருக்கும் அது டாய்லெட்”, என்றார் தாத்தா.

“ஓஹ்!! தேங்க்ஸ் தாத்தா!! அட்லீஸ்ட் ஒரு பாத்ரூம் டாய்லெட்டாவது இருக்கே!!”, அர்ஜுன் நிம்மதியாக பின் பக்கம் நோக்கி சென்றான்.

அர்ஜுன் டாய்லட் போயிட்டு குளித்து முடித்து வந்தான்.

ரெடியாக வராண்டாவில் இருந்த டேபிளில் ப்ளேட்டுகள் வைத்து சாப்பாடு பரிமாறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.

அம்மா இப்போதே நைட்டிக்கு மாறியிருந்தாள். அவர்கள் வீட்டில் இருக்கும்போது எப்படி உள்ளாடைகள் எதுவுமே அணியாமல் போடுவாளோ அதே போல போட்டிருந்தாள்

அர்ஜுன் வந்து அமர்ந்தான். அவனுக்கு எதிர் புறத்தில் தாத்தா அமர்ந்திருந்தார் இன்னோரு பக்கத்தில் சித்ராவும் ஜெகனும் பக்கத்து பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தனர். அவர்களுக்கு எதிர்புறத்தில் நின்று அனைவருக்கும் பரிமாறினாள் சமையல்காரி.

தாத்தா வீட்டு டேபிள் கொஞ்சம் சிறிய டேபிள், லேகாச கால் மேல் கால் போட்டதுமே, அது தனக்கு வலது புறம் இருந்த அப்பாவின் காலில் முட்டியது – சாரிப்பானு சொல்லிட்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான் அர்ஜுன்.

நல்ல ருசியாக இருந்ததால் வழக்கத்தை விட அதிகமாய் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன், அப்போதுதான் கவனித்தான், அவனும் ஜெகனும் மட்டுமே தீவிரமாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர், அம்மா ஏதோ பேருக்கு கொஞ்சம் சாப்பிட்டுவிட்டு வாய்க்குள் விரலை வைத்து சப்பிக் கொண்டிருந்தார், தாத்தா சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டிருந்தார், ஆனால் டேபிளை விட்டு எழவில்லை.

அர்ஜுன் மெதுவாக ஒரு ஸ்பூனை வேண்டுமென்றே கீழே போட்டுவிட்டு, அதை எடுப்பது போல குனிந்தான். தாத்தா அவரது கால் மேல் கால் போட்டிருந்தார், மட்டுமல்லாமல் அதை ஆட்டிக் கொண்டிருந்தார், அவரது கால்களை அம்மாவின் நைட்டி மூடிக் கொண்டிந்தது.

உள்ளாடை அணியாத அம்மாவின் நைட்டிக்குள் தாத்தாவின் கால்!! அதுவும் ஆடுகிறது, மேலே எதுவுமே நடக்காதது போல அம்மா விரலை சப்பிக் கொண்டிருக்கிறாள். இது எதுவுமே தெரியாமல் இன்னோரு சப்பாத்தி வை-ன்னு முழுங்கிட்டு இருக்காரே நம்ம அப்பானு நெனைச்சான் அர்ஜுன்.

அர்ஜுனுக்கு ஒரு பக்கம் அதை உடனே தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்று வெறி வந்தது, எப்படியாவது அப்பாவை பார்க்க வைத்துவிட்டால்? டேபிளுக்கு கீழ குனிஞ்சு பாருப்பானு எப்படி சொல்ல முடியும்?!! அர்ஜுன் சாப்பிடுதை நிறுத்துவிட்டு சும்மா வெறுமனே பினைந்து கொண்டே இருந்தான்.

“இன்னோரு சப்பாத்தி வைக்கவா தம்பி”, என்றாள் சமையல்காரி.

சமையல்காரியின் குரலை சற்றும் எதிர்பாராத அர்ஜுன், பதட்டத்தில் இருமினான்.

“இல்லை போதும், நான் நிறைய சாப்பிடேன்!! போதும்”, என்றான்.

“ஆமா!! எனக்கும் அவ்வளவுதான், காலையில் இருந்து கார் ஓட்டினது களைப்பா இருக்கு, உடனே போய் தூங்கனும்”, என்று எழுந்தார் ஜெகன்.

“எனக்கும் போதும்!! ஆனால் நைட்டு எப்ப வேணாலும் வந்து மறுபடியும் சாப்பிடுவேன்”, என்றாள் சித்ரா.

சித்ரா சொன்னது அர்ஜுனுக்கு மட்டும் தப்பாகவே புரிந்தது.

அதே போல தாத்தாவும் சொன்னார்.

“என்னையும் கூப்பிடு, நானும் உன்கூட சேர்ந்து சாப்பிடுவேன்”, என்றார் தாத்தா.

சொல்லிவிட்டு இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டனர்.

ஜெகனும் சித்ராவும் தங்களது அறைக்குள் சென்றனர்.

அர்ஜுனும் அவனோட ரூமுக்கு போனான்.

ரொம்ப நேரமாக, அவனோட சாட்டிங் ஆண்ட்டிக்காக காத்திருந்தான் ஆனால் ஆண்டி இன்று சாட்டிங் பக்கம் வரவேயில்லை.

அப்போது ரூமுக்கு வெளியே எதோ பாத்திரம் விழுவது போல ஒரு சத்தம் கேட்டது.

அர்ஜுன் வேகமாக தன் கதவை திறந்து கொண்டு டைனிங் டேபிள் இருந்த பக்கமாக ஓடினான்.

ஒருவரையும் கானோம்!!

“ஒன்னுமில்லை தம்பி பூனைதான் தண்ணி பானைய தட்டி விட்டுருச்சு”, என்றாள் டைனிங் டேபிளை தாண்டி கயித்து கட்டிலில் படுத்திருந்த சமையல்காரி.

விளக்குகள் அணைக்கப்பட்ட அந்த வராண்டாவில், நடுவில் திறந்து கிடக்கும் முத்தத்தின் வழியே வீசும் நிலா வெளிச்சத்தில் சமையல்காரியும் மூடப்படாத கொழுத்த முலைகள் மின்னியது.

அதைப்பார்த்து விட்டு மூடான அர்ஜுன்,

“ஓஹ்!! பூனையா!! நான் கூட திருடனோனு நினைச்சேன்”, சொல்லிக் கொண்டே டைனிங் டேபிள் நோக்கி நடந்தான்.

“திருடனா!! நம்ம அய்யா(தாத்தா) இருக்குற வீட்டுல திருடனா?? ஒரு நாய் கூட இந்த பக்கம் வந்து குலைக்காது தம்பி”, என்றாள் கயித்து கட்டிலில் எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டே.

“ஓஹ் உங்க அய்யான்னா இந்த ஊர்ல அவ்வளவு பயமா??!!”, டேபிளில் இருந்த ஆப்பிளை எடுத்துக் கொண்டே பேச்சை தொடர்ந்தான்.

எழுந்து உட்கார்ந்த சமைல்காரி தன் முந்தானையை சரி செய்து கொள்ளக்கூட இல்லை, இதுக்கு முன்னால் இந்த வீட்டில் அவளை இப்படி யாரும் பேச்சுக் குடுத்ததும் இல்லை.

“பயமா!! அய்யாவோட கட்டுமஸ்தான உடம்பை பார்த்தா இளவட்ட பசங்க கூட பக்கத்துல வர பயப்படுவானுங்க, பொன்னுங்க மட்டும்தான் வந்து வந்து உரசிட்டுபோகும்!!”, தலையை தொங்கப்போட்டு வெக்கப்பட்டாள் சமையல்காரி.

“அப்போ உங்க ஐய்யா பெரிய ஆள்தான்”, என்றான் அர்ஜுன் அவளது முலைகளை பார்த்துக் கொண்டே.

அர்ஜுன் டேபிளுக்கு இந்த பக்கம் நின்ற இடம் கொஞ்சம் வெளிச்சம் இல்லாததால் அவன் அவளின் முலைகளை பார்ப்பதை அவளால் பார்க்க முடியவில்லை.

“ஆமா தம்பி, ஒரு நாள் ஊருக்குள்ள ஏதோ கலவாணிப் பசங்க வந்துட்டாங்கன்னு அய்யாவ எழுப்ப வயக்காட்டுல காவல் காத்துக்கிட்டு இருந்த முருகன் வந்த்தான், வந்த வேகத்தில விவரம் தெரியாம அய்யா ரூம் கதவை தட்டிபுட்டான்; திருடன் திருடன்னு அவன் கத்திகிட்டே தட்ட, அய்யா திருடன்தான்னு நினைச்சு அவுக படுக்கைல பக்கத்தில் இருந்த ரெட்டைக் குழல் துப்பாக்கிய வச்சு கதவை திறந்து பாக்காமலேயே சுட்டுபுட்டாக. அன்னைக்கு துப்பாக்கி குண்டு பட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு போனவந்தான் இன்னைக்கு வரைக்கும் திரும்பி வரல”, என்றாள் சமையல்காரி.

இதைக்கேட்டதும் அர்ஜுனுக்கு புடைத்திருந்த பூல் சுருங்கியது.

“சரி, நான் போய் தூங்குறேன்”, என்று நைஸாக நழுவி தன் அறைக்கு சென்றான்.

மீண்டும் தன் போனை எடுத்து பார்த்தான், ஆண்டி சாட்டிங் பக்கம் வரவேயில்லை.

ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தான். தூக்கமும் வரவில்லை ஆண்ட்டியும் வரவில்லை.

அப்போது மீண்டும் ஏதோ சத்தம் கேட்டது ஆனால் பாத்திரம் விழும் சத்தம் இல்லை, கதவை திறக்கும் சத்தம்.

அர்ஜுன் மெதுவாக எழுந்து தன் அறைக்கதவை சத்தம் வராமல் திறந்து பூனை போல வெளியே வந்தான்.

அவன் நிற்பது முழு இருட்டாக இருந்ததால் அவனை யாரும் பார்க்க வாய்பில்லை.

சமையல்காரி அதே கயித்து கட்டிலில் முலைகளை நிலாவுக்கு காட்டிக் கொண்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

அம்மாவின் ரூமை பார்த்தான், அது அப்போது இருந்தது போலவே பூட்டியிருந்தது.

தாத்தாவின் ரூமை பார்த்தான், அதில் மட்டும் விளக்கு எரிந்து கொண்டிருப்பது கதவின் கீழ்பகுதியில் இருக்கும் சிறிய இடைவெளி வழியாக தெரிந்தது.



அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே விளக்கு அணைக்கப்பட்டது.

தூக்கம் வராத அர்ஜுனின் மூலை வேலை செய்ய.

மெதுவாக பூனைபோல நடந்து சத்தம் வராமல், தாத்தாவின் அறை நோக்கி நடந்தான். சமைல்காரி முழித்துக் கொள்கிறாளா என்று அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டான்.

தன் ரூமுக்கு நேராக அம்மாவின் அறையை அடைந்து அப்புறம் அந்த வராண்டாவின் எதிர் மூலையில் இருக்கும் தாத்தாவின் அறைக்கு செல்ல வேண்டும்.

சரியாக அம்மாவின் ரூமை கடக்கும்போது அந்த கதவின் சாவித்துவாரத்தின் வழியாக உத்து பார்த்தான்.

ரூமுக்குள் இருட்டாக இருந்ததால் ஒன்றும் தெரியவில்லை, ஆனால் அந்த சின்ன நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்தில் அந்த ரூமில் இருந்த கட்டிலில், ஒருவர் படுத்திருப்பது மட்டும் தெரிந்தது.

ஒருவர் மட்டும்!!! அப்பாவும் அம்மாவும் அல்லவா படுத்திருக்க வேண்டும்?? ஆனால் அங்கே அம்மாவை காணவில்லை, படுத்திருப்பது நிச்சயம் அப்பாதான், உடல் வாகை வைத்தே அர்ஜுனால் கணிக்க முடிந்தது, மற்றும் அப்பாவின் குறட்டை சத்தம் அதை உறுதி படுத்தியது.

அப்படியானால்!! அம்மா எங்கே? அர்ஜுன் குழம்பினான்.

மெதுவாக பூனை போல தாத்தா ரூம் நோக்கி விரைந்தான்.

தாத்தாவின் ரூம் கதவின் சாவி ஓட்டை வழியாக பார்த்தான், ஒன்றும் பெரிசாக தெரியவில்லை தாத்தாவின் பெரிய உருவம் மட்டும்தான் தெரிந்தது.

தாத்தா காலை தொங்கப் போட்டு கட்டிலில் உட்கார்ந்திருந்தார், கீழே அவரது காலுக்கு நடுவில் ஒரு உருவம், தலையை ஆட்டிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தது.

இவ்வளவுதான் இருட்டில் பழகியிருந்த அவன் கண்களுக்கு தெரிந்தது. எரிந்து கொண்டிருந்த நைட் லேம்ப்பும் தாத்தாவின் அறையில் அணைக்கப்பட்டது.

அர்ஜுன் லேசாக பயந்தான், மெதுவாக தன் அறைக்கு திரும்ப செல்லலாம் என்று நினைக்கும் போது தாத்தா சொன்னார்.

“ஊம்புனது போதும் எந்திருச்சி உன் உடம்பை காட்டுடீ, பாத்து எத்தனை நாள் ஆச்சு”

“ம்ம்!! நானும் உங்களை ஊம்பி எத்தனை நாள் ஆச்சு!! கொஞ்சம் ஊம்ப விடுங்கப்பா!! உங்களை விட்டா எனக்கு ஊம்ப குடுக்குறதுக்கு யாரு இருக்கா!!”

அர்ஜுனின் பூல் தெரித்துவிடும் போல இருந்தது. தாத்தாவின் குரலுக்கு பதில் சொல்லியது அம்மாவின் குரல்தான். நிச்சயம் அம்மாவின் குரல்தான். ஊம்பிக் கொண்டே சொன்னதால் கொஞ்சம் சத்தம் மாறியிருக்கலாம் ஆனால் அவனுக்கு நிச்சயமாக தெரிந்தது அது அம்மாவின் குரல்.

அப்படியே மெதுவாக கதவோரம் அமர்ந்து, அர்ஜுன் காதை கதவுக்கு பக்கத்தில் ஒட்டி வைத்து கேட்க ஆரம்பித்தான்.

“ம்ம்ம்!!! அப்படி காட்டுடி உன் அம்மண சூத்தை, உன் சூத்தை பாக்காம எப்படி என் பூலு தவிச்சிருக்கும்”, என்றார் தாத்தா.

பளார் என்று அரையும் சத்தம் கேட்டது.

“ஆஹ்ஹ்ஹ்!! மெதுவாப்பா!! வலிக்குது” – ஆஹா!! அம்மாவை சூத்துல தாத்தா அடிக்கிறாரா!!; தன்னை அறியாமலேயே தன் சுன்னியை தடவ ஆரம்பித்தான் அர்ஜுன்.

“அப்படியே குனிஞ்சு நில்லுடி நான் உன்னை பின்னால இருந்து ஓக்குறேன்!!”

“ஆஹ்!!! ஆஹ்ஹ்ஹ்!!! பாத்து குத்துங்கப்பா!! எவ்வளவு வேணாலும் ஓலுங்கப்பா!! ஆனா கஞ்சிய என் வாயில விடுங்க, புண்டைக்குள்ள விட்டுறாதிங்க”

“ஏன்டி?? உன் புண்டைக்கு தண்ணி பாச்ச வேற எவனையும் ரெடி பண்ணிட்டியா?”

இருவரும் மூச்சிரைக்க பேசிக் கொண்டே ஓத்தனர், அர்ஜுன் அதை கேட்டுக் கொண்டே தன் பூலை வெளியே எடுத்து தரையில் உட்கார்ந்தபடியே ஆட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

“என் புண்டைல உங்க கஞ்சிய நெரைச்சு நான் உண்டாயிட கூடாதில்ல, இது கொஞ்சம் சிக்கலான நேரம்”

“அடியே!! நான் உங்கம்மாவ ஓக்கும்போது வாயில விட்டிருந்தா நீ பொறந்திருக்கவே மாட்ட!! என் கஞ்சி கசக்குதா!! நான் உன்னை ஓத்த நேரத்துக்கு ஒரு பொட்ட புள்ளைய பெத்து போட்டிருந்தின்னா இந்நேரம் எனக்கு ஒரு கன்னி புண்டை ரெடியாகியிருக்கும், நீ பையனை பெத்துகிட்ட!!”

தாத்தா அசிங்கமாக பேசிக் கொண்டே ஓக்க ஓக்க அர்ஜுன் வேகமாக ஆட்டினான்.

“ஏன்? என் புண்டை கன்னியா இருந்தப்ப ஓத்தது பத்தலையாப்பா?”

“அது நான் போதைல உங்கம்மான்னு நெனைச்சு உன்னை ஓத்துட்டேன்”

“ஆஹ்!! இப்ப தெளிவா ஒரு கன்னி புண்டைய ஓக்கனுமா; நான் பெக்கலைன்னா என்ன உங்க பையனுக்குதான் பொம்பளை புள்ள இருக்கே!! அது நல்ல தெரண்டு நிக்கும் இந்நேரத்துக்கு, கன்னி புண்டை வேணுமின்னா அவளை வர சொல்லி ஓலுங்க!!, ஆஹ் ஆஹ் ஆஹ் ஆஹ்!!!”

முனங்கும் குரலை கேட்க கேட்க அர்ஜுனுக்கு நாடி நரமெபெல்லாம் விடைத்தது.

“இந்த மாதிரி ஊர் பேசிற கூடாதுன்னுதான்டி நான் அங்க இருந்து கிராமத்துக்கே வந்தேன்!!”

பளார் பளார் பளார்னு சத்தம் கேட்டது.



“ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்!! அப்பா!! நல்லா குத்துங்கப்பா!!! ஏறி குத்துங்கப்பா, என் சூத்துல அடிச்சிகிட்டே குத்துங்கப்பா!! வேகாமாப்பா”

“குத்துறேன்டி, என்னை அப்பான்னு சொல்லாதடி சிறுக்கி!! அத்தான்னு கூப்புடு உன் பொண்ணு வந்து என்னை அப்பா அப்பான்னு கத்தி ஓக்க சொல்லட்டும்!!”

தாத்தா ஓக்கும் சத்தம் கதவை தாண்டி சப்பு சப்புனு வெளியே நல்லாவே கேட்டது.

“சரிங்க அத்தான்!! என்னை ஓலுங்க அத்தான்!! புண்டைக்குள்ள கஞ்சிய பீச்சுங்க அத்தான் நான் உங்க ஆசைய நிறைவேத்துறேன், அய்யோ!!!! வேகமா குத்துங்க அத்தான் இன்னும் வேகமா!! ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்!!!”

அய்யோ!! அப்பனையே அத்தான் அத்தான்னு கூப்பிடுறாளே!! அதை கேட்டு, அவர்கள் இருவரும் ஓக்கும் சத்தத்தை கேட்டே தன் சுன்னி கஞ்சியை பீச்சி பீச்சியடித்தான் அர்ஜுன்.

நிதானமாக தன் கர்சீஃபை எடுத்து தன் கஞ்சி தெரித்த இடங்களை சுத்தம் செய்து தன் பாக்கட்டுக்குள்ளேயே வைத்தான்.

அதே நேரத்தில் ரூமுக்குள் இருந்து காமக்கூச்சலுடன் தாத்தாவும் அம்மாவும் உச்சம் அடைந்து கொண்டிருந்தனர்.

“யம்மா!! என்னா போடு போடுறீங்க!! எனக்கு தொடையெல்லாம் வலிக்குது” தள்ளுங்க நான் அந்தாளு தூங்கி எந்திரிக்கும் முன்னாடி போகனும் என்றாள்.

அர்ஜுன் அதைக்கேட்டதும் பதறியடித்துக் கொண்டு வேகமாக அவன் அறை நோக்கி ஓடி வந்து தன் ரூம் கதவை லேசாக திறந்து உள்ளே நின்று கொண்டு தாத்தாவின் அறைக் கதவையே வெறித்து  பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

ரொம்ப நேரமாக காத்திருந்தான், எந்த அசைவுமே இல்லை, மெதுவாக வெளியே வந்து பாத்ரூம் போகலாம் என்று நினைக்கையில் தாத்தாவின் ரூமில் லைட் எரிந்தது.

அர்ஜுன் ஆர்வமாக கவனித்தான், சிறிது நேரம் கழித்து லைட் அணைந்தது. மெதுவாக கதவு திறக்கப்பட்டு, உள்ளே இருந்து தன் நைட்டியை முழங்கால் வரை தூக்கி புடித்துக் கொண்டு சித்ரா வந்தாள்.

அவன் நடந்ததை போலவே பூனை போல நடந்து மெதுவாக அவளது அறை நோக்கி சென்றாள், தன் அறைக்கதவை திறந்து உள்ளே சென்றாள்.

தனக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளமுடியாமல் அப்படியே தன் ரூமை கதவை சாத்திவிட்டு உள்ளே சென்றான் அர்ஜுன். கயித்து கட்டிலில் படுத்திருந்த சமையல்காரியின் கண்கள் இப்போது விழித்து இதை அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது.



காலம் தந்த சொந்தம் - பகுதி - 4

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு ரொம்ப நேரம் பொழுது விடிந்தும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள் சித்ரா.

அவள் கண்ணை திறந்து பார்க்கையில் மணி ஒன்பது, அவசர அவசரமாக எழுந்து பாத்ரூம் சென்று ரிஃப்ரெஷ் ஆகி வெளியே வந்தாள், ஜெகனும் அர்ஜுனும், ஆளுக்கொரு பக்கமாக உட்கார்ந்து பொங்கல் பூரின்னு ஹோட்டலில் வாங்கி வந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

சித்ரா தனக்கு ஒரு காஃபி போட்டுக் கொண்டு வந்து அவர்களோடு டேபிளில் அமர்ந்தாள்.

“ஏங்க, நான் இன்னைக்கு ரொம்ப தூங்கிட்டனா?? எழுப்பி இருக்கலாம்ல, நானே டிஃபன் செஞ்சு குடுத்திருப்பேனே!!”

“எழுப்பி இருக்கலாம் சித்ரா, ஆனா எப்பாடியும் சீக்கிரம் கிளம்பிருவோம் ஊருக்கு, அதான் உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணலை”, என்றார் ஜெகன்.

“ஊருக்கா?? எந்த ஊருக்கு?”, காஃபியை குடித்துக் கொண்டே குழப்பமாய் கேட்டாள் சித்ரா.

“பையன்தான் சொன்னான் சித்ரா, தாத்தாவை பாக்கனும் போல இருக்குன்னு!! அது மட்டுமில்ல, அவர் வயசுல பெரியவர், ஏதோ தப்பே அவர் மேல இருந்தாலும் நம்ம விட்டுக் குடுத்து போறதுதான கரக்ட்டு!!! அவன் சின்ன பையனா இருந்தாலும் அவன் சொல்ற விஷயம் பெருசுதான!!; அதான் நானே மாமாகிட்ட நேர்ல போய் மன்னிப்பு கேட்டு அவரை சமாதானப்படுத்தலாம்னு இருக்கேன்”. நீயும் கூட வருவேல்ல?”, என்றார் ஜெகன்.

“ஏங்க!! நீங்களே ஏதோ மனசு மாறி எங்கப்பா கூட சமாதானமா போறேன்னு சொல்றீங்க, அந்த நேரத்துல நான் எதுக்குங்க??, நீங்க சந்தோசமா போயிட்டு வாங்க!! எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு!”, என்று சொன்னாள் சித்ரா, மனசுக்குள் மகனை நினைத்து சிரித்துக் கொண்டே.

வாயில் மென்று கொண்டிருந்த பூரியை கிழங்கோடு குபீரெனெ துப்பினான் அர்ஜுன், லொக்கு லொக்கு இருமினான், அம்மா கொஞ்சம் கூட அசையாமல் மகனை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், பின்னர் அவனே தன் தலையில் தட்டிக் கொண்டு, தண்ணீரை எடுத்து குடித்தான்.

“அர்ஜுன், சாப்பிடும் போது இருமினா, உடனே தண்ணி குடிக்க கூடாதுப்பா!! பார்த்து சாப்பிடு!!; அம்மா வரலைன்னு சொல்றா, நம்ம போயிட்டு வருவோம், நீ சாப்பிட்டு வா”, என்று சாப்பிட்டு முடித்து எழுந்தார் ஜெகன்.

சித்ரா மனதுக்குள் சிரித்தாள்.



“அப்பா!! காரியமே கெட்டுது!! அம்மா இல்லாம நம்ம போய் என்ன பண்றது.!! உங்களால அம்மாவும்தான பாதிக்கப் பட்டுருக்காங்க!! அவங்களுக்கும் தாத்தாவை பாக்கனும்னு ஆசை இருக்காதா?”, தட்டை கையில் எடுத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டே அப்பாவை பின் தொடர்ந்தான் அர்ஜுன்.

“டேய்! நான் என்னடா பண்றது, சித்ராவை நான் இந்த விஷயத்தில ரொம்ப காயப்படுத்திட்டேன், அவ விருப்பம் இல்லாம நான் ஃபோர்ஸ் பண்ண முடியாது, நீ வேணா அவளை கன்வின்ஸ் பண்ணு!!”, கை கழுவிக் கொண்டே சொன்னார் ஜெகன்.

“அம்மா!! ப்ளீஸ் மா!! நீங்களும் வாங்கம்மா!! எங்ககூட!! ப்ளீஸ்மா!!!”, கொஞ்சினான் அர்ஜுன்.

“டேய்!! நான் வர முடியாது!! எங்கப்பா என்ன உங்களுக்கெல்லாம் கிள்ளுகீரையா!!?? நினைச்சா முறைச்சுகுவீங்க அப்பறம் சேர்ந்துக்குவீங்களா?”, வேண்டுமென்றே கோபப்படுவதுபோல பேசினாள் சித்ரா.

“அம்மா!! அப்படி இல்லமா!! நம்ம எல்லாரும் சேர்ந்து இருந்து எத்தனை வருஷம் ஆச்சு!! நீங்க நேத்து சொன்னதுக்காக இல்லம்மா!! எனக்கும் தாத்தாவை பாக்க ஆசையா இருக்கும்மா!!”, கெஞ்சினான் அர்ஜுன்.

“அப்ப என் கன்டிஷனுக்கு ஒத்துக்கிறதா இருந்தா நான் வரேன்!!”, சேரில் உட்கார்ந்திருந்த சித்ரா கால் மேலே கால் போட்டுக் கொண்டே சொன்னாள்.

“ஓகே!! நீங்க என்ன சொன்னாலும் ஓகே!!”, என்றான் அர்ஜுன்.

“நான் போயிட்டு உடனேயெல்லாம் உங்களோட திரும்பி வரமாட்டேன்!! எங்கப்பா கூட கொஞ்ச நாள் இருந்துட்டுதான் வருவேன், அதுக்கு உங்கப்பா என்ன சொல்றாருன்னு கேட்டு சொல்லு”, என்றாள் சித்ரா.

இதை காதில் வாங்கிக் கொண்டிருந்த ஜெகன் ஹாலில் இருந்தே பதில் சொன்னார், என்னால ரெண்டு நாள்தான் மேக்ஸ்!! அதுக்கு மேல முடியாது!! ஆஃபீஸுக்கு யார் போவா?? என்றார்.

“அம்மா, எத்தனை நாள் வேணாலும் நான் இருக்கேன்மா!! ப்ளீஸ்மா!! நோன்னு மட்டும் சொல்லிடாதீங்கம்மா!!”, அழுகாத குறையாக கேட்டான் அர்ஜுன்.

“சரி, அப்பறம் உங்கப்பா ஊருக்கு திரும்பி வந்துட்டு தினமும் ஃபோன் பண்ணி சித்ரா வீட்டுக்கு வா, சித்ரா வீட்டுக்கு வான்னு கூப்பிட கூடாது?”, சித்ரா கண்டிப்பாக சொன்னாள்.

“நோ ப்ராளம் டியர், நீ கொஞ்ச நாள் அந்த ஊரை என்ஜாய் பண்ணிட்டு பொறுமையா வா!!”, (அந்த ஊர்ல இருக்குற மரத்தையும் குளத்தையும் எத்தனை நாளைக்கு நீ என்ஜாய் பண்ண முடியும் என்று மனசுக்குள் நினைத்துக் கொண்டே) சொன்னார் ஜெகன்.

“டேய் நீ ஹாலுக்கு போடா!! ஏங்க நீங்க ஒரு நிமிஷம் ரூமுக்கு வாங்க”, மகனை விரட்டிவிட்டு கணவனை அழைத்துவிட்டு ரூமுக்கு சென்றாள் சித்ரா.

நெகத்தை கடித்துக் கொண்டு சோஃபாவில் போய் அமர்ந்தான் அர்ஜுன்.

“என்னங்க, நீங்க உண்மையிலேயே எங்கப்பாகூட சமாதானமா போறதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டீங்களா இல்ல அவன் எதும் சொல்லி உங்களை சம்மதிக்க வச்சானா?”, என்றாள் சித்ரா.

“நான் உண்மையாத்தான் சொல்றேன் சித்ரா, அவன் ஒன்னும் சொல்லலை, என் மனசிலேயே ரொம்ப நாளா நெனைச்சிட்டு இருந்தேன், இப்ப அவன் கேட்டதும் எனக்கும் சரினு பட்டுது, அது மட்டுமில்லாம அவனுக்கும் ஒரு சேஞ்சா இருக்கும், நமக்குமே ஒரு சேஞ்சு இருந்தா நல்லதுதானே, அதான்”, என்றார் ஜெகன்.

“சரி, ஒரு டென் மினிட்ஸ்!! நான் குளிச்சிட்டு வந்துடறேன் நீங்க ரெடியா இருங்க!!”, சித்ரா சந்தோசமாய் கணவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு பாத்ரூம் சென்றாள்.

ஜெகன் ஹாலுக்கு வந்தார்.

"அப்பா என்னப்பா ஆச்சு?? அம்மாவ எங்க", என்றான் அர்ஜுன்.

“உங்கம்மா குளிச்சிட்டு வரேன், டென் மினிட்ஸ்ல கிளம்புவோம்னு சொன்னா!! நீ ஃபோன் எடுத்து லன்ச்சுக்கு பிரியாணி எங்க ஆர்டர் பண்ணலாம்னு பாரு”, என்றார்.

“அப்பா அதான் பத்து நிமிசத்தில கிளம்பிருவோமே!! அப்பறம் எதுக்கு லன்ச்சு?”, என்றான் அர்ஜுன்.

“உங்கம்மா சும்மாவே அரை நாள் குளிப்பா, இன்னைக்கு அவங்க ஊருக்கு போறோம்!! நிச்சயமா நம்ம டின்னர் முடிச்சிட்டுதான் கிளம்புவோம்”, என்றார் ஜெகன் சோஃபாவில் படுத்து சரிந்து கொண்டே.

“அப்பா சும்மா இருங்கப்பா அதெல்லாம் அம்மா வந்திருவாங்க”, நான் போய் ட்ரெஸ் சேஞ்சு பண்ணிட்டு வரேன்னு போனான் அர்ஜுன்.

ஒரு புது டீஷர்ட்டை எடுத்து போட்டான், வழக்கமாக ஜீன்ஸ் போடாமல் ட்ராவலுக்காக ஒரு பெர்முடாஸை மட்டும் இழுத்து மாட்டிக் கொண்டான். ஒரு கூலிங்க்ளாஸை எடுத்து மாட்டிக் கொண்டு நேராக வந்து அப்பா பக்கத்தில் அமர்ந்து, காதில் ஹெட் ஃபோனை மாட்டி பாட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

ஒரு வழியாக சித்ரா குளித்து முடித்துவந்தாள்.

புடவையெல்லாம் இல்லாமல் சிக்குனு ஒரு காட்டன் டாப்பும் லெக்கின்ஸும் போட்டு வந்தாள், அப்படியே அம்மாவின் அழகில் மயங்கினான் அர்ஜுன். பதினோறு மணியளவில் மூவரும் கிளம்பினார்கள்.

அர்ஜுனும் ஜெகனும் மூவருக்கான துணிமணிகள் கொண்ட லக்கேஜுகளை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே செல்ல, சித்ரா ஒரு பெரிய நீளமான அட்டை பெட்டி ஒன்றை இழுத்துக் கொண்டு வந்தாள், ஒரு பெரிய LED டீவி போல இருந்தது.
அதைப் பார்த்து பதட்டமடைந்தார் ஜெகன்.

“சித்ரா என்ன இது??”, இதை எங்க கொண்டு போற என்றார்.

“என்ன இதா?? இது எங்கப்பா வீட்டுக்குள்ளேயே எக்ஸர்சைஸ் பண்ண நான் வாங்குன சைக்கிள்!! இதை குடுக்குறதுக்கு முன்னாடிதான் நீங்க சண்டை போட்டு எங்களை பிரிச்சிட்டீங்க!! அதுக்கப்பறம் இப்பதான பாக்க போறேன்!! அதான் எடுத்துட்டு போறேன்”, என்றாள் சித்ரா.

“ஓஹ்!!! அந்த சைக்கிளா!! இது நாலு வருஷம் பழைய மாடல் சித்ரா, இப்ப நெறையா செட்டிங்ஸோட புது மாடல் வந்திருக்கு, அதுல ஒன்னு வாங்கி குடு, இது இங்கேயே இருக்கட்டும்”, என்றார் ஜெகன்.

“சே!!! இது எங்கப்பாவுக்கு வாங்குன கிஃப்ட்!! பழசானா என்னா?? இன்னும் ஓப்பன் கூட பண்ணல, அவர்கிட்டதான் இருக்கனும்”, என்று சொல்லிக் கொண்டே அதை பெட்டியோடு தூக்க முடியாமல், இழுத்துக் கொண்டு சென்றாள் சித்ரா.

“சித்ரா, நான் நம்ம இன்னோவா காரை நேத்து ஆஃபீஸ்ல இருந்து வர்றப்ப சர்வீஸ் குடுத்துட்டு வந்தேன்!! நம்ம சின்ன கார்லதான் போகப் போறோம், அதுல மேல கேரியர் இல்லமா!! இதை வைக்க முடியாது”, என்றார் ஜெகன்.

ஜெகன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே, லக்கேஜை காரில் வச்சுட்டேன்ப்பா-னு கத்திக்கிட்டே அர்ஜுன் வந்தான்.

சித்ரா தான் இழுத்துக் கொண்டு வந்த சைக்கிள் பெட்டியை கீழே போட்டுவிட்டு, இடுப்பில் கையை வைத்து நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

"இதபாருங்க!! இது எங்கப்பாவுக்கு வாங்கினது, இதை எடுத்துட்டு போனா நான் வரேன், இல்லைன்னா நான் வரலை", என்றாள்.

சூழ்நிலையை சரியாக புரிந்து கொண்ட அர்ஜுன்!! இவ்வளவுதான!! அம்மா நான் கொண்டு போறேன்!! நீங்க வாங்க என்று அந்த சைக்கிளை தூக்கினான், தூக்க முடியவில்லை, அவனும் இழுத்துக் கொண்டு வெளியே சென்றான்.

சித்ரா பின்னாலேயே சென்றாள், ஜெகன் கதவுகளை பூட்டிவிட்டு வெளியே வந்தார். அர்ஜுன் காரை பொறுப்பாக எடுத்து ஆன் செய்து தயாராக நிறுத்தியிருந்தான். டிக்கியில் இந்த சைக்கிள் பெட்டியை வைக்க முடியாது. பின் சீட்டின் பக்கமும் நுழைக்க முடியாது.

மண்டையை சொறிந்து கொண்டு நின்றான் அர்ஜுன்.

“இதைத்தான் நான் அப்பவே சொன்னேன், இந்த கார்ல வைக்க முடியாதுன்னு, நம்ம பெரிய கார் சர்வீஸ்ல இருந்து வந்தப்பறம் கொண்டு போலாம் சித்ரா”, என்றார் ஜெகன்.

அப்போ இன்னோவா வந்தப்பறமே நாம ஊருக்கு போவோம் என்றாள் சித்ரா.

“அம்மா ப்ளீஸ்!! இவ்வளவு தூரம் வந்துட்டோம், டோன்ட் ஸ்பாயில் தி ப்ளான்!!”, மறுபடியும் கெஞ்சினான் அர்ஜுன்.

“டேய் நாளைக்கு கார் வந்திரும்டா அர்ஜுன், ஒன் டே தான??”, என்றார் ஜெகன்.

“அப்பா ப்ளீஸ்!! இப்ப என்ன? இதை வைக்கனும் அவ்வளவுதானே!! நான் ப்ளான் பண்றேன்”, என்றான்.

அர்ஜுன் வேகமாக காரின் முன் சீட்டை கொஞ்சம் முன்னால் நகட்டி பின் சீட்டின் வழியாக அந்த பெட்டியை திணித்து மீண்டும் முன் சீட்டின் வழியாக அதை குறுக்கே இழுத்து காருக்குள் அதை டைகோனலாக நிருத்தி வைத்தான்.

இப்போது பாதி சைக்கிள் ட்ரைவர் சீட்டுக்கு பக்கத்து சீட்டிலும், மீதி சைக்கிள் ட்ரைவர் சீட்டுக்கு பின் சீட்டிலும் இருந்தது.

“ஹவ் இஸ் இட்?”, என்றான் அர்ஜுன்

“அதெல்லாம் நல்லாதான் இருக்கு, நான் ட்ரைவர் சீட்ல உக்காருவேன், உங்கம்மா பின்னால உக்காருவா!! நீ எங்க? குரங்கு மாதிரி டாப்ல உக்காந்து வருவியா?”, என்றார் ஜெகன்.

“ஓஹ்!! மூனு பேர் உக்கார முடியாதில்ல?!! ‘இவ்வளவு கெட் அப் போட்டு அந்த கொண்டைய மறந்துடனே’ மாதிரி ஆயிடுச்சே”, என்றான் அர்ஜுன்.

“என்னடா சொல்ற?”, என்றார் ஜெகன்.

“இல்லபா!! அதை யோசிக்காம விட்டுட்டேன்!! நான் ட்ரைவ் பண்ரேன், நீங்க அம்மாவை மடில வச்சுட்டு பின்னாடி உக்காந்துக்கோங்களேன்!!!”, என்றான், மண்டையை சொறிந்து கொண்டே.

“சான்சே இல்லை, உனக்கு லைசென்ஸே கிடையாது நீ வண்டி ஓட்டுறதே தப்பு”, என்றாள் சித்ரா.

“அப்ப உங்களுக்கு லைசென்ஸ் இருக்குல்ல, நீங்க ட்ரைவ் பண்ணுங்க!! நான் அப்பா மடில பின்னால உக்காந்துக்கறேன்”, என்றான் அர்ஜுன்.

“எனக்கு ஓகே, நான் ரெடி”, என்றார் ஜெகன்.

“அய்யோ!! அவ்வளவு தூரமெல்லாம் என்னால ட்ரைவ் பண்ண முடியாது, கஷ்டம்”, என்றாள் சித்ரா.

“அப்ப, நீங்க பின்னால உக்காருங்க நான் உங்க மடில உக்கந்துக்கறேன், அப்பா வழக்கம் போல ட்ரைவ் பண்ணட்டும்”, என்றான் அர்ஜுன்.

“போடா!! எருமை மாடு, நீ ஆறடிக்கு நெடுமாடு மாதிரி இருக்க, உன்னையெல்லாம் அவ்வளவு தூரம் என்னால சுமக்க முடியாது”, என்றாள் சித்ரா.

“சரி, அர்ஜுன் நீ பின்னால உக்காரு, அம்மாவை உன் மடில உக்கார வச்சுக்கோ!! கொஞ்சம் கஷ்டம்தான், அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ!!”, என்றார் ஜெகன் கிண்டலாக சிரித்துக் கொண்டே.

“வெரி குட்!! நல்ல ஐடியா!! உள்ள போடா”, என்று மகனை காருக்குள்ளே தள்ளினாள் சித்ரா.

ஜெகன் காரை ஓட்ட ஆரம்பித்தார்.

பின்னால் மகனின் மடியில் அம்மா அமர்ந்திருந்தாள்.

இவர்களுக்கு குறுக்கே தடுப்பு சுவர் மாதிரி அந்த பெட்டி இருந்தது.

காரில் ஏறி உட்கார்ந்த அர்ஜுனுக்கு, அம்மா மடியில் அமரப்போகிறாள் என்று நினைத்த போதே பூல் விரைக்கத் தொடங்கியிருந்தது.

ட்ராவல்தானே என்று அவன் வெறும் பெர்முடாதான் அணிந்திருந்தான்.

அவன் உள்ளே ஏறிய வேகத்தில் பின்னாலேயே சித்ராவும் ஏறி அவன் மடியில் அமர்ந்தாள்.

அம்மா ஏறி அவன் மேல் உட்கார்ந்த அந்த நொடியே அவள் தன்னை போலவே லெக்கினுக்குள் பேண்ட்டி அணியவில்லை என்று உணர்ந்தான் அர்ஜுன்.

மகனின் பூலுக்கு நடுவில் அந்த லேசான பெர்முடா துணி மட்டும்தான் இருக்கிறது என்று சித்ராவும் உணர்ந்தாள். அவன் பூல் லேசாக விரைத்து தன் அடித் தொடையில் உரசுவதையும் உணர்ந்தாள்.

அர்ஜுன், தன் முதுகை பின்னால் சீட்டில் சாய்த்து அமர்ந்திருந்தான், சித்ரா அவன் மடியில் அமர்ந்தவாறே, முன்சீட்டை கையால் வளைத்து சப்போர்ட்டுக்கு புடித்த படி அமர்ந்திருந்தாள்.

சித்ராவின் பெரிய சூத்துகள் மகனின் மடியில் நசுங்கி, பிதுங்கி வழிய, அவள் கைகள் முன் சீட்டை வளைத்து பிடித்ததால், அந்த காட்டன் டாப், மேலே ஏறி, இடுப்பு மடிப்பும் வெளியே தெரிய, கீழே அவளது பேண்டி இல்லாத புண்டை ஊர ஆரம்பிக்க, தன் மகனின் பெர்முடாவுக்கு மேலே கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவனது தடிப்பூல், முட்டி குத்த ஆரம்பித்துக் கொண்டிருந்தது.

காரின் லேசான குலுக்கலுக்கு ஏற்றவாறு அம்மாவின் முலைகளும், குண்டிக் கோளங்களும், குலுங்குவதை தன் கூலிங் க்ளாஸ் வழியாக வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டு வந்தான் அர்ஜுன்.

அவன் தன் சதைக் கோளங்களை இந்நேரம் கண்களால் கற்பழிக்க தொடங்கியிருப்பான் என்பதை அம்மாவும் அறிந்திருந்தாள்.

அதை நிரூபிக்கும் விதமாக அவனது பூல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பெரிசாகிக் கொண்டே வருவதையும் தன் லேசான லெக்கினுக்குள் இருந்த தொடைச் சதைகள் உணர்த்தின.

அம்மாவின் குலுங்கும் உடம்பை பார்க்க பார்க்க அவனது பூல் பெருத்துக் கொண்டே போனது.

சித்ராவுக்கு, லேசாக அவளது புண்டை ஈரமாக தொடங்கியிருப்பதை உணர்ந்தாள்.



இருவரின் உடம்பும் ஒரே நேரத்தில் சூடாகிக் கொண்டிருந்தது.

அதை இருவருமே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணரத்தொடங்கியிருந்தனர்.

இருவருமே இந்த எதிர்பாராத திருப்பத்தையும், நெருக்கத்தையும், ஒருவருக்கொருவர் காட்டிக் கொள்ளாமல், தங்கள் உடம்புகளை மட்டும் அனுபவிக்க விட்டு சுகம் கண்டு கொண்டிருந்தனர்.

தூரங்கள் கடக்க கடக்க, இருவருமே காமவயப்பட்டு மெய்மறந்து கொண்டிருந்தனர்.

இருவரின் உடற்சூட்டையும் மாறி மாறி உணர்ந்து கொண்டிருந்தனர்.

“என்ன ரெண்டு பேரும் இவ்வளவு நேரமா கொஞ்சம் கூட சத்தமே இல்லாம வறீங்க?? பின்னால கம்ஃபர்டபிளா இல்லையா? நான் வேணுமின்னா பின்னால வரட்டுமா சித்ரா, நீ கொஞ்ச நேரம் ட்ரைவ் பண்றியா?”, என்றார் ஜெகன்.

“இல்லங்க நீங்களே ஓட்டுங்க, ரொம்ப அன்கம்பர்டபிளா இருந்தா சொல்றேன்”, என்றாள் சித்ரா.

அப்பாவின் குரல் மகனின் பூலை உடனடியாக சுருங்க வைத்திருந்தது.

இதுதான் சரியான சமயம், அம்மாவை கொஞ்சம் எழுந்திருக்கச் சொல்லிவிட்டு தன் பூலை அட்ஜஸ்ட் செய்து தன் தொடைக்கு நடுவில் வைத்து அமுக்கிக் கொண்டால், எப்படியும் ஊர் போய் சேர்ற வரைக்கும் சமாளிச்சுடலாம்னு நினைச்சான் அர்ஜுன்.

“அம்மா!! கொஞ்சம் லிஃப்ட் பண்ணிக்கிறீங்களா!!?? நான் கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணி உக்காந்திக்கறேன்”, என்றான் அர்ஜுன்.

“ஓகேடா!!!”, என்று சித்ரா முன் சீட்டை புடித்துக் கொண்டு எழுந்து நின்றாள்.

சித்ரா வளைந்து நின்று கொண்டு தன் சூத்தை தூக்க, அவளது காட்டன் டாப்பு இப்போது இடுப்புக்கு மேலே ஏறி இருந்தது.

சித்ராவின் உடலோடு ஒட்டிய லெக்கின்ஸ் வழியாக அவளது குண்டி பிளவுக்கு கீழே, தொடைக்கு நடுவே அச்சாக அவளது  உப்பிய புண்டை சதைகள் பழாச்சுலை போல பிதுங்கி அப்பட்டமாக தெரிய, சித்ராவின் புண்டை கசிவை அப்படியே காட்டியது அந்த ஆரஞ்சு கலர் லெக்கின்.

அதை பார்த்துக் கொண்டே தன் பூலை அமுக்கி தொடைக்குள் வைக்க நினைத்த அர்ஜுன், பூலை புடித்து அமுக்க, அது மீறி விடைத்துக் கொண்டு பெர்முடாஸின் பட்டன் ஓட்டை வழியாக வெளியே பொத்துக் கொண்டு வந்தது, வேகமாக அதை மீண்டும் அமுக்குவதற்க்குள், முன்னால் ஜெகன் ஓங்கி ப்ரேக்கை மிதித்தார்!!!

பேலன்ஸ் செய்ய முடியாமல் பின்னால் சாய்ந்து விழுந்தாள் சித்ரா.

இப்போது சைக்கிளில் கேரியரில் பின்னால் அமர்வது போல சைடுவாக்கில் மகன் தொடை மேல் அமர்ந்திருந்தாள் சித்ரா.

பின் சீட்டில் சாய்ந்திருந்த மகனின் கழுத்தை வளைத்து பிடித்து இருந்தாள். சித்ராவின் மாமிச முலைகள் மகனின் முகத்தில் அமுக்கி அவன் முகத்தை நசுக்கிக் கொண்டிருந்தன.

“ஒன்னுமில்ல சித்ரா, ஒரு நாய் ரோட்டில குறுக்க ஓடிருச்சு, அதான் ப்ரேக் அடிச்சேன்!! உங்களுக்கு பின்னால பிரச்சினை இல்லயே? ஓகே தானே?”, என்றார் ஜெகன்.

“இல்லங்க இப்பதான் கம்ஃபர்டபிளா உக்காந்திருக்கேன்”, என்றாள் சித்ரா.

லேசாக தன் நெஞ்சை தூக்கி மகனின் முகத்தை மூச்சு வாங்க அனுமதித்தாள்.

“என்னடா திரும்பி எந்திருச்சி முன்னாடி மாதிரி உக்காரவா? இல்ல இதுவே உனக்கும் ஓகே வா?”, என்றாள் சித்ரா.

“இதுவே ஓகேமா!!”, என்றான் அர்ஜுன் உள்ளுக்குள் பயத்துடன்.

ஏனென்றால் அவன் சரி செய்து கொண்டிருந்த பூல் இப்போது அம்மணமாக வெளியே கொடிக் கம்பம் போல நட்டுக் கொண்டிருந்தது, அதுவும் தன் அம்மாவின் இரெண்டு தொடைகளுக்கும் நடுவில்.

சித்ரா சிறிது நொடிகளிலேயே மகனின் பூல் அப்பட்டமாக வெளியே ஆடிக் கொண்டிருப்பதை கவனித்தாள். அவள் போட்டோவில் பார்த்ததைவிட ரொம்ப பெருசாக இருந்தது.

“ஆங்ஹ்ஹ்ஹ்!!! எவ்வளவு பெருசு??!!!”, சித்ரா தன்னையறியாமலேயே வாய்விட்டு சொன்னாள்.

“நீயும் கவனிச்சியா சித்ரா?? எவ்வளவு பெருசா ஆயிருச்சின்னு!! நாலு வருசத்துக்கு முன்னாடி இந்த ஊருங்கள்லாம் கண்ணுலயே படாது, இப்ப பெரிசா ஆயிடுச்சி”, என்றார் ஜெகன் முன்னால் காரை ஓட்டிக் கொண்டே.

“ஆமாங்க!! ஊர் ரொம்ப பெரிசாயிருச்சு!!”, சித்ராவும் அப்படியே சொல்லி சமாளித்தாள்.

அம்மா ஊரை சொன்னாளா இல்லை தன் பூலைச் சொன்னாளா என்று அவள் சொல்லாமலேயே அவளின் புண்டையின் ஈரம் பரவி, லெக்கின்ஸ் வழியாக தன் அம்மண பூலை சில்லுனு உரசுவதிலேயே புரிந்து கொண்டான் அர்ஜுன்.

மெதுவாக தன் இடது கையை அம்மாவின் இடுப்பை வளைத்து புடித்தான் அர்ஜுன்.

“டேய், என்னடா பண்ற?”, அதட்டினாள் சித்ரா.

“இல்லமா கை கொஞ்சம் தூங்கிருச்சு, அதான் கொஞ்சம் மூவ்மென்ட் இருந்தா தேவலைன்னு”, மென்னு முழுங்கினான் அர்ஜுன்.

“இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில ஊர் வந்திரும், ஊர்ல போய் இறங்குனதும் உன் கைக்கு வேலை குடு!!”, சித்ரா கண்டிப்பாக சொன்னாள்.

வந்த வரை லாபம் என்று அம்மாவின் முலைகள் தன் முகத்தில் அமுங்க, அதை ரசித்துக் கொண்டு, அம்மாவின் வாசனையை முகர்ந்து கொண்டே கண்கள் சொக்கி அனுபவித்தான் அர்ஜுன், எப்படியாவது ஊர் போறதுக்குள்ள பூலு பீச்சியடிச்சிடக் கூடாதுன்னு வேண்டிக்கிட்டான்.

மகனை அதட்டிவிட்டு, அவனது அம்மணப் பூல் தன் தொடைக்கு நடுவே நசுங்க, காரின் குலுக்கலுக்கு ஏற்றவாறு லேசாக தன் தொடைகளை இறுக்கி, கையடிப்பதை போல தன் தொடைச்சதைகளை வைத்தே அமுக்கி மகனை சீண்டினாள் சித்ரா.

அம்மா வேண்டுமென்றே செய்கிறாளா, இல்லை கார் ஆடுவதால் இப்படியாகிறதா என்று புரியாமல் கன்ட்ரோல் பண்ணிக் கொண்டு துடித்தான் அர்ஜுன்.

மகனின் பூல் சூட்டை சித்ராவால் உணர முடிந்தது, அதை அப்படியே தன் லெக்கின்ஸை கிழித்துவிட்டு புண்டைக்குள் சொருகி குதித்து ஆட வேண்டும் போல இருந்தது சித்ராவுக்கு.

அம்மாவை தொடவும் முடியாமல், அணைக்கவும் முடியாமல், தன் பூலை புடிக்கவும் முடியாமல், ஒரு இன்ச்சு பக்கத்தில் இருந்து அவள் புண்டைக்குள் சொருகவும் முடியாமல், எப்ப நினைச்சாலும் பீச்சியடிச்சிரும்ங்கற நிலைமைல கஞ்சியவும் கக்க முடியாமல் புழுவாய் துடித்தான் அர்ஜுன்.

மகனின் வேதனையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவன் நெளிவதில் இருந்தும் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் அவன் முனங்குவதில் இருந்தும் சித்ரா புரிந்து கொண்டாள்,

இருந்தாலும் அதை ஒரு ஓரத்தில் மிகவும் ரசித்தாள்.

ஒரேயொரு முறை கார் குலுங்கும் போது எதார்த்தமாக கை பட்டது போல அவனது பூலை புடித்து தன் வெறும் கையால் புடித்து அமுக்கி பார்க்க வேண்டும் என்று யோசித்தாள்.

மகனின் சுன்னி மொட்டு வழியாக முத்து முத்தாய் அவனது ப்ரீகம் லீக்காகி அவளது லெக்கின்ஸில் உரசி உரசி, அவன் பூல் உரசிய அந்த இடம் பிசுபிசுப்பாகியிருந்தது.

என்ன ஆனாலும் சரி ஒரு முறை அவன் பூலை புடித்தே தீருவது என்று முடிடுத்தாள், மகனின் ஒரு அடி பூலை ஆசையாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், அவள் பார்ப்பதை அர்ஜுன் பார்க்காதவாறு கவனித்துக் கொண்டாள்.

கிட்டதட்ட, அம்மாவின் அக்குளுக்குள் தன் மூக்கை வைத்து சுவாசித்து, தன் சொர்கத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன்.

ஏதாவது ஒரு நல்ல பள்ளத்தில் கார் போகும்போது மகனின் பூலை புடித்துவிட வேண்டும் என்று காத்திருந்தாள்.

அடுத்த முறை அப்பா ப்ரேக் அடித்தால், அந்த சாக்கில் அம்மாவின் முலைகளை அமுக்கிப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்று தன் கைகளை ரெடியாக வைத்துக் கொண்டு, அம்மாவின் அக்குளுக்கும் முலைக்கும் நடுவில் தன் முகத்தை வைத்து வாசம் செய்து வந்தான் அர்ஜுன்.

“சித்ரா!! உங்க ஊர் வந்திருச்சி!!”, என்றார் ஜெகன்.

“அதுக்குள்ளயா??!!”, சித்ராவும் அர்ஜுனும் ஒரே நேரத்தில் சொன்னார்கள்.

“என் ட்ரைவிங் அப்படி”, ஜெகன் தன் ட்ரைவிங்கை தானே மெச்சிக் கொண்டார்.

வண்டி நேராக சித்ராவின் அப்பா, மிலிட்டரி காரர் வீட்டை நோக்கி பறந்தது.

சித்ரா எழுந்து தன் உடைகளை சரி செய்து கொண்டு அமர்ந்தாள், அந்த சில நொடிகளில் தன் பூலை சரி செய்து கொண்டு காதில் ஹெட் போனை மாட்டினான் அர்ஜுன்.






காலம் தந்த சொந்தம் - பகுதி - 3

சித்ரா தன் வாழ்க்கையின் உச்சகட்ட மனப்போராட்டத்தில் இருந்தாள். காலையில் கணவனும் கடமையாக ஆஃபீஸுக்கு சென்றார், மகனும் கிளம்பி பார்லருக்கு போறேன்னு போயிட்டான், சாயங்காலம்தான் வருவேன் என்று சொல்லிவிட்டு சென்றான்.

சித்ராவுக்கும் இந்த தனிமை தேவையாயிருந்தது.

காதலோ, காமமோ, எதுவாயிருந்தாலும், முதல்ல நம்ம சுத்தி இருக்குறவங்க மேலதான் வரும்னு டாக்டர் சொன்னது சித்ராவுக்கு திரும்ப திரும்ப ஒலித்தது.

சித்ராவின் ஒரு பகுதி மனசு, ஒரு வேளை அவன் காதலிக்கிற பொண்ணு பேரும் சித்ராவாக இருந்துவிடலாமே என்று துடித்தது.

உடனடியாக இதைப் பற்றி தெரிந்து கொண்டே ஆகவேண்டும் என்று துடித்தாள் சித்ரா.

அவனோடு செய்த சாட்டிங்கை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள், மேலும் கீழும் ஸ்க்ரோல் செய்தாள், அவன் அனுப்பிய கதையின் லிங்க் இருந்தது. அதை தட்டினாள்.

இனி சந்தேகமே இல்லை, அவன் சொன்ன ‘சித்ரா’ தான் தான் என்பதை உறுதியாக கொண்டாள்.

அம்மாவும் ஆசை மகனும் – என்று அந்த கதை தொடங்கியது.

பள்ளிக்கூட அசைன்மெட்டை கடமையாக செய்வது போல அந்த கதையை படித்தாள்.

படித்து முடித்து நேராக பாத்ரூம் சென்று பச்சைதண்ணீரை திறந்துவிட்டு அப்படியே நின்றாள்.

குளித்து முடித்து சேலை மாத்திவிட்டு வெளியே வந்தாள், எதிரே மகன் நின்று கொண்டிருந்தான்.

சித்ரா பயத்தில் அலறினாள்!!!!

“அம்மா!!! என்னம்மா ஆச்சு!! நாந்தாம்ம்ம்மா!!!”, அர்ஜுன் அவளை நிதானப்படுத்தினான்.

“ஏன்டா!! அறிவில்லை?? இப்படி சத்தமில்லாமதான் வீட்டுக்குள்ள வருவியா??”, மகனை கடிந்தாள்.

“அம்மா!! நான் புதுசா ஹேர்கட் எல்லாம் பண்ணி வேற மாதிரி வந்திருக்கேன்!!! உங்களுக்கு சர்ப்ரைஸா இருக்கட்டும்னு மெதுவா வந்தேன்மா!!”, சாரிம்மா.

அர்ஜுன் சோகமாக ஹாலுக்கு சென்று சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.



அவனை சித்ராவால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. பொறுமையாக மகனிடம் சென்றாள்.

“டேய் கண்ணா திடீர்ன்னு நீ என் முன்னாடி வந்து நின்றதும் நான் பயந்துட்டேன்டா!! கோச்சுக்காதடா!!”, மகனை  தாடையை புடித்து கொஞ்சினாள்.

அர்ஜுனின் முகம் பிரகாசமானது, துள்ளி குதித்து ஆர்வமாக எழுந்து அவள் முன் நின்றான்.

“ஓகே!! ஹவ் டூ ஐ லுக்!! சொல்லுங்கம்மா!! உங்களுக்கு புடிச்சிருக்கா!!”, சின்ன குழந்தையை போல சிரித்த முகத்துடன் கேட்டான்.

சித்ரா ஒரு நிமிடம் அவனை பார்த்தாள், ரொம்பவும் ஸ்மார்ட்டாக மாறியிருந்தான், தன் மகனுக்கு இவ்வளவு அழகை ஒரு ‘முடி திருத்தம்’ செய்யும் என்று அவள் நினைத்துகூட பார்க்கவில்லை, இத்தனை வருஷமாக அவனை ஒரு அசடை போல தலைவாறிவிட்டு கொண்டிருந்தோமே என்று வருந்தம் கூட பட்டாள்.

அவனது முகத்தில் வளர்ந்திருந்த பூனை முடிகள் எல்லாம் சேவ் செய்யப்பட்டு, தாடி மீசை இருக்கும் இடம் மட்டும் சரியாக ஒதுக்கப்பட்டு, கிர்தாவை முதற்கொண்டு ஸ்டைலாக செதுக்கி, ஒரு பப்ளி ஹோம்பாய் இப்போது பெர்ஃபெக்ட் யங் மேன் போல மாறியிருந்தான்.

எப்போதும் போல சட்டை அணியாமல், அவன் புதிதாக போட்டிருந்த ஸ்கின் டைட் டீ ஷர்ட் இன்னும் அவனை மேன்லியாக மாத்தியிருந்தது.

அந்த காமக் கதையை எழுதினவனாகவோ, ராத்திரி தன்னிடம் சேட் செய்தவனாகவோ சித்ராவுக்கு அர்ஜுன் தெரியவில்லை, அந்த குழந்தைதனமான செல்ல மகனாகவே இப்போது அர்ஜுன் தெரிந்தான்.

“நீ எப்பவுமே ஸ்மார்ட்டா கண்ணா!! இப்ப டபுள் ஸ்மார்ட், நீ என் ஹீராடா செல்லம்”, மகனை இழுத்து நெத்தியில் ஒரு முத்தம் வைத்தாள் சித்ரா.

சந்தோசத்தில் அம்மாவை தூக்கி சுத்தினான் அர்ஜுன்!!

“தேங்க்யூ மம்மி, ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ்!! எங்க உங்களுக்கு புடிக்காம போயிடுமோன்னு யோசிச்சிட்டே இருந்தேன்”, சித்ராவின் கன்னத்தில் அர்ஜுனும் முத்தமிட்டான்.

“டேய் நீ என் பையன்டா!! எப்படி இருந்தாலும் எனக்கு புடிக்கும்”, சித்ரா கன்னத்தை துடைத்துவிட்டு அவன் தலை முடியை கோதி தடவி விட்டாள்.

“அம்மா!! அப்படியே என்னை ஒரு போட்டோ எடுங்கம்மா!! ப்ளீஸ்ஸ் மா!! கொஞ்சம் நல்லா எடுங்கம்மா என் ஃப்ரெண்டுக்கு அனுப்பனும்”, அர்ஜுன் அவளிடம் போனை நீட்டினான்.

“டேய்ய்!! என்னடா ஃப்ரெண்ட்!!? கேர்ள் ஃப்ரெண்டா!!”, போனை வாங்கி காமெராவை ஓப்பன் செய்தபடியே கேட்டாள் சித்ரா.

“ம்ம்!! அப்படியும் சொல்லலாம். எடுங்கம்மா ப்ளீஸ் சீக்கிரம்”, அர்ஜுன் அவசரப் படுத்தினான்.

மகனை போட்டோ எடுத்துவிட்டு தன் வேலைகளை கவனிக்க தொடங்கினாள் சித்ரா.

இரவு வழக்கம்போல அனைவரும் சாப்பிட்டனர்.

மகன் ஒழுங்காக இருக்கானா, எதும் சொன்னானான்னு விசாரிச்சார் ஜெகன், அதெல்லாம் நல்லா இருக்கான், கடவுள் இருக்கார், உங்க ஃப்ரெண்ட்டு டாக்டர் இருக்கார், நான் இருக்கேன், நீங்க நிம்மதியா தூங்குங்க, சித்ரா வழக்கம் போல மாத்திரை கொடுக்க, ஜெகன் நித்திரை கொண்டார்.

வழக்கம்போல சேலையை மாத்திவிட்டு நைட்டியை போட்டுக் கொண்டு மெத்தையில் சரிந்தாள் சித்ரா.

பக்கத்தில் ஜெகன் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார், சித்ரா மேலே பார்த்து சிந்தனையில் இருந்தாள் ஆனால் அவள் மனம் எதையுமே சிந்திக்கவில்லை.

“டிங்!!!” என அவள் போன் ஒலித்தது.

சித்ரா வேகமாக தன் போனை எடுத்து சைலன்டில் வைத்தாள், கணவன் முழித்துக் கொண்டாரா என்று ஒரு முறை பார்த்தாள்.

போனில் நோட்டிஃபிகேஷனை பார்த்தாள், அர்ஜுந்தான் மெசேஜ் பண்ணியிருந்தான்.

சித்ரா பொறுமையாக எழுந்து, சாத்தியிருந்த தன் ரூம் கதவை பூட்டினாள், விளக்கை அணைத்தாள், மீண்டும் வந்து படுத்தாள்.

சாட்டை திறந்தாள்.

அர்ஜுன்: ஹாய் ஸ்வீட்டி!!

சித்ரா: ஹாய்!! என்ன நேத்து ப்யூட்டி, இன்னைக்கு ஸ்வீட்டியா?

அர்ஜுன்: ஏதோ ஒரு ப்யூட்டினு நெனைச்சி பேச ஆரம்பிச்சேன், நீங்க ரொம்ப ஸ்வீட்டா பேசினதால ஸ்வீட்டி.

சித்ரா: அப்ப உன் டீச்சர் மாதிரி பேசினா?

அர்ஜுன்: அப்ப, செக்ஸி!!!

சித்ரா: நீ ரொம்ப நல்லா பேசுற, ஆனா உன் ஃபேஸை பாத்தா, ஏதோ பஸ்ட் பென்ச் போண்டா மாதிரி இருக்கு, யாருமே நீ இப்படி பேசுவன்னு நம்ப மாட்டாங்க.

அர்ஜுன்: நீங்க நேத்து என்னை பார்த்ததை வச்சே பேசாதிங்க! இப்ப பாருங்க.

அம்மா எடுத்த போட்டோவை அம்மாவுக்கே அனுப்பினான் அர்ஜுன்.

சித்ரா: வாவ்!!!!!!

அர்ஜுன்: எப்படி?? சும்மா அதிருதில்ல!!!

சித்ரா: நேத்தே நீ ஸ்மார்ட்டா தான் இருந்த நான் தான் கிண்டலுக்கு சொன்னேன். இப்ப நீ டபுள் ஸ்மார்ட் ஆகிட்ட!! ஹீரோ மாதிரி இருக்க.

சித்ரா வேண்டுமென்றே நேரில் அம்மாவாக அவனிடம் சொன்னதையே இப்பவும் சொன்னாள்.

அதற்கு பலனாகும்படியாக அவனும் அவள் எதிர்பாத்தமாதிரியே பதில் அளித்தான்.

அர்ஜுன்: வாவ்!! வாவ்!! வாவ்!!! சூப்பர்ங்க!!! என் லவ்வர் கூட இதே தாங்க சொன்னா!! செம்மங்க, நீங்களும் அவளும் ஒரே வேவ்லென்த்ங்க!!

சித்ரா: ரம்யாவா!!

அர்ஜுன்: அய்யோ!! அது என் அத்தைங்க, இது என் லவ்வர், சித்ரா.

சித்ரா: ஒஹ்ஹ்!!! ஆமாமா!! நேத்தே சொன்னேல, நான் மறந்துட்டேன், அதுசரி அந்த சித்ரா யாரு, உன் கூட படிக்கிற பொண்ணா??

அர்ஜுன்: என்ன நீங்க இன்னைக்கு கேள்வியா கேட்டுட்டு இருக்கீங்க, நான் கேக்குறேன் பதில் சொல்லுங்க.

சித்ரா: சரி கேளு.

அர்ஜுன்: நான் அனுப்பின கதையை படிச்சீங்களா?!

சித்ரா: அந்த அம்மாவும் ஆசை மகனுமா?

அர்ஜுன்: ஆமாமா!! டூ யூ லைக் இட்??

சித்ரா: அதுல என்ன இருக்கு? வழக்கமான செக்ஸ் கதை, யாரோ ஒரு பொண்ணுக்கு பதிலா அம்மா, யாரோ ஒரு பையனுக்கு பதிலா மகன். அவ்வளவுதானே.

சித்ரா வேண்டுமென்றே அதில் விருப்பம் இல்லாதவாறு பதில் சொன்னாள், ஆனால் அவள் கைகள் தலையனையை எடுத்து தன் தொடைக்கு நடுவே திணித்தன.

அர்ஜுன்: என்னங்க இப்படி சொல்லிட்டீங்க?

சித்ரா: ஆமா, ஏதோ மாமியார், மச்சினிச்சி, கொழுந்தனார்னா கூட நம்புற மாதிரி இருக்கும், அம்மாவுக்கும் பையனுக்கும் கொஞ்சம் டூ மச்சா இல்ல?

அர்ஜுன்: இதுல என்னங்க இருக்கு? எப்படியும் ஒவ்வொரு பையனுக்கும் எதாவது ஒரு பொண்ணு மேல காதலும் காமமும் வரத்தான் போகுது, அந்த பொண்ணு அவனோட அம்மாவா இருந்தா என்ன.

சித்ரா: அதுக்காக எப்படி அம்மாவையே கல்யாணம் பண்ணிக்க முடியும்?

அர்ஜுன்: கல்யாணம் வேணா பண்றது இந்த சமூகத்தில கஷ்டமா இருக்கலாம், ஆனா காதலிக்கலாமே.

சித்ரா: அதுகூட ஓவர்தான், யாராவது அம்மாவை காதலிப்பாங்களா?

அர்ஜுன்: காதலிப்பாங்களே!!

சித்ரா: நீ என் கூட வாக்குவாத்துக்காக சொல்ற, நிஜமா யாரும் காதலிக்க மாட்டாங்க.

அர்ஜுன்: நான் காதலிக்கிறேங்க. நான் எங்க அம்மாவத்தான் காதலிக்கிறேன், அன் அம்மா பேர்தான் சித்ரா.

அதை படிக்கும்போது சித்ராவின் காதுகளில் அவன் மகன் சொல்லுவதைப்போலவே ஒலித்தது.

சித்ரா ரொம்ப நேரமாக பதில் அளிக்கவேயில்லை. தன் காலுக்கு கீழே இருந்த பெட்சீட்டை இழுத்து தன் நெஞ்சுவரை போர்த்தினாள், நைட்டியோடு சேர்த்து நமச்சல் எடுத்த தன் பெண்மையை அமுக்கி ஒரு நிமிடம் தேய்த்துவிட்டாள். பக்கத்தில் திரும்பி தன் கணவனை ஒரு முறை பார்த்துக் கொண்டாள்.

ஒரு கையை கீழே வைத்துக் கொண்டே மறு கையில் டைப் செய்தாள்.

சித்ரா: இதெல்லாம் அபத்தமா இல்லை? அப்ப இன்னைக்கு உன் அம்மாதான் உன்னை ஹீரோ மாதிரி இருக்கேன்னு சொன்னாங்களா?

அர்ஜுன்: ஆமாங்க!! எங்க என்னை புடிக்காம போயிருமோன்னுதான் இவ்வளவு நாளா அவங்க நெனைச்ச மாதிரியே தலைவாரி ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு திரிஞ்சேன், நீங்க நல்லாயில்லனு சொன்னதும்தான், ஒரு வேளை அம்மாவுக்கும் புடிக்காம போயிருமோன்னு ஸ்டைல மாத்துனேன், தேங்க் காட், மை லவ்வர் இஸ் சோ ஹேப்பி. உங்களுக்கும் தேங்க்ஸ்.

சித்ரா: அப்ப உன் அம்மாவும் உன்னை லவ் பண்றாங்களா?

அர்ஜுன்: இல்லங்க!! நான் அவங்களை அந்த மாதிரி பாக்குறதுகூட அவங்களுக்கு தெரியாது.

சித்ரா: பின்ன எப்படி காதலிப்பீங்க?

அர்ஜுன்: எப்படியாவது, கொஞ்சம் கொஞ்சமா ட்ரை பண்ணனும், நீங்கதாங்க ஹெல்ப் பண்ணனும்.

சித்ரா: நானா?? நான் எப்படி பண்ண முடியும்?

அர்ஜுன்: நீங்களும் எங்கம்மாவும் ஒரே வேவ்லென்த், சோ நீங்க ஒரு விஷயம் புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னா அது நிச்சயம் எங்கம்மாவுக்கும் புடிக்கும், அப்படிதான்.

சித்ரா: ஓஹ்!! நீ உன் அத்தைய நினைச்சு தினமும் செய்வேன்னு உன் அம்மாவுக்கு தெரியுமா?

அர்ஜுன்: அய்யோ!! அதெல்லாம் முன்னாலங்க, இப்பலாம் நான் என் அத்தையை நினைக்கிறதே இல்ல. எப்பவும் சித்ரம் மை டார்லிங்கை மட்டும்தான்.

இதை படிக்கும்போது மொத்தமாக தன் புண்டையை கொத்தாக புடித்தாள் சித்ரா.

சித்ரா: ஓஹ்ஹ்ஹ்!!! உங்கம்மா அப்ப உங்க அத்தை அளவுக்கு செக்ஸியா ட்ரெஸ் பண்ணுவாங்களா?? உன் அத்தை ஜட்டி ப்ராவை போட்டோ எடுத்த மாதிரி உங்கம்மாவையும் எடுப்பியா?? அதை பாத்துட்டுதான் செய்வியா?

அர்ஜுன்: எங்கம்மா எந்த ட்ரெஸ் போட்டா என்ன இடத்தில என்ன தெரியும்னு எனக்குதாங்க தெரியும், எப்படியும் ஒரு நாளைக்கி எதாச்சும் என் கண்ணுல மாட்டும், அன்னைக்கு ஃபுல்லா அதை நினைச்சுதான் பண்ணுவேன். எப்பவும் மதியானத்தில் எங்கம்மா என் மடிலதான் தலை வச்சு படுப்பாங்க, அப்ப அனுஅனுவா அவங்க உடம்ப ரசிப்பேன், கொஞ்சம் கொஞ்சம் தொட்டுகூட பாத்துருக்கேன். இன்னைக்கு நான் வீட்ல இல்ல சோ அவங்க என் மடில படுக்கல.

சித்ரா: அப்ப இன்னைக்கு என்ன பண்ணே?

அர்ஜுன்: இன்னைக்கு எங்கம்மா தான் என்னை போட்டோ எடுத்தாங்க, அப்ப கூட, என் அத்தைய நான் எடுத்த போட்டோவெல்லாம் ஃபோன் காலரில பாத்திருவாங்களோனு பயந்து அவசர அவசரமா போட்டோ எடுக்க சொன்னேன். அப்பதாங்க, ஃபோனை நேரா புடிச்சு கையை தூக்கினாங்க, ஒரு பக்க மொத்த முலையும் ஜாக்கட்டோட கொத்தா தெரிஞ்சுது எனக்கு அங்கேயே வந்திரும் போல ஆயிருச்சு. அதை நெனைச்சிக்கிட்டுதான் இன்னைக்கு பண்ணேன்.

சித்ரா: இதெல்லாம் உங்க அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா என்னாகும்.

அர்ஜுன்: தொடப்பக்கட்டை பிஞ்சுரும். எல்லாம் பயத்தோடதான் செய்வேன். எங்க அத்தை வீட்டுக்கு வந்தன்னிக்கு கூட  எங்கம்மா என் மடில படுத்து தூங்கிட்டாங்க, நான் என் பூலை வெளிய எடுத்து உருவிட்டு இருந்தேன், திடீர்னு அத்தை வந்துட்டாங்க, பாத்ரூம் வருதுன்னு சொல்லி போய் கையடிச்சிட்டு வந்துதான் அத்தைய பாத்தேன்.

சித்ரா இப்போது நைட்டிய மேலே இழுத்துவிட்டு பேண்டியோடு தடவிக் கொண்டிருந்தாள்.

(என்னடி உன் பையன் பாத்ரூமுக்குள்ள போய் இவளோ நேரம் ஆச்சு? ஒன்னுக்குதான் போறானா?? இல்ல என்னை பாத்துட்டு போயி வேற எதும் பண்றானான்னு அன்னைக்கு ரம்யா கேட்டது சித்ராவுக்கு ஞாபகம் வந்தது.)

சித்ரா: ம்ம் வெரி இன்ட்ரெஸ்டிங்.

அர்ஜுன்: அவ்ளோதானா?

சித்ரா: என்ன அவ்வளவுதானா?

அர்ஜுன்: ஏங்க நான் லவ் பண்றேன்னு சொல்றேன், அட்லீஸ்ட் நீங்க ஒரு ஆல் தி பெஸ்ட்-ஆவது சொன்னீங்களா?

சித்ரா: ஹாஹாஹாஹா!! ஆல்தி பெஸ்ட், ஆனா எனக்கு ஒரு டவுட்.

அர்ஜுன்: என்ன?

சித்ரா: உங்கம்மா உங்கப்பாவை லவ் பண்ணுவாங்கதானே?? அப்ப உங்களை எப்படி அக்செப்ட் பண்ணுவாங்க?

அர்ஜுன்: சான்சே இல்லை!! எங்கம்மாவுக்கு அரேஞ் மேரேஜ், கல்யாணம் ஆன புதிசில எங்கம்மாவுக்கு அப்பாவை புடிக்கவே பிடிக்காதாம், அப்பறம், அப்பாதான் அம்மாவை காலேஜெல்லாம் படிக்க வச்சிருக்கார், குழந்தை பொறந்ததுக்கு அப்பறம்தான் அம்மா அப்பாவை ஹஸ்பண்டுனே சொன்னாங்களாம், அதுவரைக்கும் காலேஜ்ல கூட கஸின்னுதான் சொல்லிட்டு இருந்தாங்களாம். சோ அதுக்கு வாய்ப்பே இல்லை.

சித்ரா: கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி லவ் பண்ணிருக்கலாம் இல்லையா?

அர்ஜுன்: எங்கம்மாவுக்கு கல்யாணம் ஆகுறப்போ அவங்களுக்கு 16 வயசு, அப்ப யார போய் லவ் பண்ணிருக்க போறாங்க.

சித்ரா: அவங்க உன்னை மாதிரி இருந்திருக்கலாம் இல்லையா.

அர்ஜுன்: என்ன மாதிரின்னா?

சித்ரா: நீ உன் அம்மாவை லவ் பண்ற மாதிரி அவங்க அவ அப்பாவை லப் பண்ணியிருந்தா? இன்னும் லவ் பண்ணிட்டு இருந்தா? உன்னை எப்படி ஒத்துக்குவாங்க?

அர்ஜுன்: நோ!! இம்பாஸிபுள்!!! (அர்ஜுன் காப்ஸ்-லாக்கில் போட்டு அனுப்பினான்)

சித்ரா: இது ஜஸ்ட் எனக்கு வந்த டவுட் தான், ஓகே லேட் ஆயிடுச்சி, குட் நைட்.

சித்ரா லாக் அவுட் செய்தாள்.

அர்ஜுனுக்கு, உடனடியாக அவனது தாத்தா முகம் ஞாபகம் வந்தது. அர்ஜுனின் தாத்தா ஒரு மிலிட்டரி மேன்.

இன்னும் அவரோட பாடி, மிஸ்டர். மெட்ராஸ் சரத்குமார் மாதிரி இருக்கும். ஊருக்கு போரப்ப எல்லாம் அவரோட எதாவது ஒரு பொம்பளை இருப்பா, என் உடம்புக்கு மயங்காத பொண்ணுங்களே அந்த காலத்தில இல்லடா, ஏன் இன்னுமே அப்படித்தான் – என்று அடிக்கடி தொடையில் தட்டி சொல்லிக் கொள்வார்.

(ஏங்க, எங்கப்பாவெல்லாம் இதை ஒரே கையில தூக்கி வீசுவாரு நீங்களும்தான் இருக்கீங்களே நோஞ்சான் மாதிரி, கடவுளே!

ஏங்க எங்கப்பா உடம்பை பார்த்தாவது நீங்க கொஞ்சம் உடம்பை மென்டெய்ன் பண்ண கூடாதா?? இப்ப கேட்டாலும் எங்கப்பாவுக்கு பொண்ணு குடுக்க க்யூல வருவாங்க, நீங்க என்னடா கிழவன் மாதிரி ஆயிட்டீங்க அதுக்குள்ள!)

இப்படி அம்மா, அவனது தாத்தாவை பத்தி சொல்லும் விஷயங்கள் எல்லாம் கண் முன் வந்து போனது.

அர்ஜுன் பாடியை டெவலப் பண்றதுக்கு முக்கியமான இன்ஸ்பிரேஷனே அவன் தாத்தா தான்.

ஒரு வேளை அம்மாவுக்கு தாத்தாவை புடிக்குமா? சின்ன வயசுல எதாவது நடந்திருக்குமா? இன்னும் நடந்திட்டு இருக்குமா? அர்ஜுனின் மூலை குழம்பியது!!! இப்படி என் தூக்கத்தை கெடுத்துட்டு இவ வேற குட் நைட் சொல்லிட்டா!!

நான் எப்படி இந்த சந்தேகத்தையெல்லாம் க்ளியர் பண்றது!! புரண்டு புரண்டு படுத்தான் அர்ஜுன்.


இரவெல்லாம் தூக்கம் வராமல் அதிகாலையில் கண்ணயர்ந்தான் அர்ஜுன்.


நிம்மதியாக காமக் கனவுகளுடன் தூங்கிய சித்ரா, எழுந்து சுத்தபத்தமாக குளித்து, புடவை அணிந்தாள்.

புடவை அணிந்துவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே வரும் முன்னாடி, கண்ணாடி முன் நின்று ஒரு கையை தூக்கி பார்த்தாள், அவளின் அந்த பக்க முலை ஜாக்கட்டோடு பெரிசாக நல்ல திடகாத்திரமாக கொழு கொழுவென தொங்கியது.

இதை பாத்துட்டுதான் கையடிச்சேன்னு மகன் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.

இந்த மாதிரி எந்த விஷயமும் இன்னைக்கு அவன் கண்ணுல பட்டுட கூடாதுன்னு முடிவெடுத்தாள், தொப்புள் தெரியாமல் இடுப்பு சேலையை சரி செய்து கொண்டாள். மாராப்பை அட்ஜஸ்ட் செய்துகொண்டு, வெளியே வந்தாள்.

டிஃபன் செய்து கணவனை ஆஃபீஸுக்கு அனுப்பினாள்.

லேட்டாக தூங்கியதால் லேட்டாகவே எழுந்து வந்தான் அர்ஜுன்.

“அம்மா எனக்கு ஒரு காஃபி குடுங்கம்மா!!”, அப்படியே கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டே பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த சித்ராவின் பக்கத்தில் வந்து சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.

“காஃபியும் கிடையாது ஒரு மண்ணும் கிடையாது, மணி பண்ணிரெண்டாக போகுது, நான் உங்கப்பாவ ஆஃபீஸ்க்கு அனுப்பிட்டு நியூஸ் பேப்பர் முழுசும் படிச்சி முடிச்சிட்டேன், இதுதான் தூங்கி எழும்பும் நேரமா?”, சித்ரா அதட்டினாள்.

“அம்மா!! ராத்திரி பூராம் யோசிச்சி யோசிச்சி தூக்கமே வரலைமா!! ப்ளீஸ்மா”

“அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது, முதல்ல போய் பல்லு விளக்கு!! அப்பறம், வேணுமின்னா ரெண்டு தோசை ஊத்தி தரேன்; அதுவும் இன்னும் அரைமணிநேரம் கழிச்சி வந்தா கிடையாது!! அப்பறம் நேரா மத்தியான சாப்பாடுதான்”, சித்ரா ஸ்ட்ரிக்ட்டாக சொன்னாள்.

“என்னம்மா!! நான் லீவ்ல இருக்குறப்ப கூட இவ்வளவு ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்கனுமா?”, கெஞ்சினான் அர்ஜுன்

“ஆமாடா!! ஸ்ட்ரிக்ட் தான், நான் மிலிட்டரி காரர் மகள்!! அப்படிதான் இருப்பேன்”, சித்ரா சொல்லிவிட்டு தன் சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு கிச்சனுக்கு சென்றாள்.

எந்த விதத்திலும் தன் மர்மதேகங்கள் அவன் கண்ணில் பட்டுவிடக் கூடாதெனெ தன் உடையை பத்திரமாக பார்த்துக் கொண்டாள்.

தூங்கி வழிந்த அர்ஜுனின் மூலை மிலிட்டரி என்ற வார்த்தையை கேட்டதும்  440 வோல்ட் கரண்ட் அடித்தாற்போல அலர்ட் ஆகியது.

கடகடவென பாத்ரூம் போய் பல்லை துலக்கி, குளிச்சி, ட்ரெஸை மாத்தி, இருவது நிமிசத்தில, கிச்சனுக்கு போய் ஒரு தட்டை தூக்கிட்டு அம்மா முன்னாடி போய் நின்னான்.

“இப்ப எதுக்குடா இங்க வந்து ஈஈஈஈ……… னு பல்லை காட்டிட்டு நிக்குற? அதுவும் பிச்சைக்காரன் மாதிரி தட்டை தூக்கிட்டு?”, சித்ரா சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

“இன்னும் பத்து நிமிசம் லேட்டான அந்த ரெண்டு தோசையும் கிடைக்காதே!! பசிக்குதும்மா!!”, அர்ஜுன் வயித்தை தடவி காட்டினான்.

“சரி போய் டைனிங் டேபிள்ல உக்காரு நான் தோசை போட்டு கொண்டு வரேன், அப்படியே போகும்போது இட்லி பொடியையும் எண்ணையும் எடுத்துட்டு போ!!”, தோசை சட்டியை எடுத்து அடுப்பில் வைத்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

“ஹும்!!!! சரிங்க தாயே!!”, பசியில் முனங்கிக் கொண்டே சென்றான் அர்ஜுன்.

அர்ஜுன் டைனிங் டேபிளில் உட்கார்ந்து ப்ளேட்டில் தாளம் கொட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

சித்ரா வந்து அவன் தலையில் ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.



“எத்தனை தடவ சொல்லிருக்கேன்!! சாப்பிடுற ப்ளேட்ல தாளம் போடதேனு!!”, அவன் தட்டை பிடித்து தோசையை வைத்தாள்.

அவனுக்கு எதிர் புறம் போய் அமர்ந்தாள்.

தலையில் அம்மா கொட்டியதை கூட தேய்த்துவிட மனமில்லாமல், கடகடவென தோசையை சாப்பிட ஆரம்பித்தான் அர்ஜுன்.

மகனின் பசி அறிந்து, ரெண்டு தோசையையே நாலு தோசை அளவுக்கு, கனமாக ஊத்தியிருந்தாள் அன்புத்தாய் சித்ரா.

தன் மாராப்புகளை சாமர்த்தியமாக சரி பார்த்துக் கொண்டாள்.

ஒரு தோசையை சாப்பிட்டு முடித்து லேசாக பசியமர்ந்த அர்ஜுன், மெதுவாக ஆரம்பித்தான்.

“மம்மி, நீங்க ஏன் டாடிய கல்யாணம் பண்ணீங்க?”

“ம்ம்!! காசிக்கு போறதுக்கு!! பேசாம சாப்பிடுடா!!”, தோசைக் கரண்டியை ஓங்கி காட்டினாள் சித்ரா.

“அம்மா!! நான் சீரியஸாதான் கேக்குறேன், நீங்க ஏன்மா அப்பாவை கல்யாணம் பண்ணீங்க?? அதுவும் ஸ்கூல் படிக்குபோது? பொறுமையா பண்ணிருக்கலாம்ல?”

“அத நீ எங்கப்பா கிட்டதான் கேக்கனும். எனக்கு கல்யாணம் வேணாம் நான் மேல படிக்கனும்னு அழுதேன்!! மாப்ள பையன் தங்கமானவரு, உன்னை அவரே படிக்க வைக்கிறேன்னு சொல்றாரு, அப்படி இப்படின்னு சொல்லி எங்கப்பாதான் என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்க சம்மதிக்க வச்சார்”

“அம்மா!! நான் ஒன்னு கேக்கட்டா??”, அர்ஜுன் தோசையை சாப்பிட்டுக் கொண்டே கேட்டான்.

“ம்ம்!! கேளு!! என் கையில என்ன இருக்குன்னு பாத்துட்டு, அதுக்கேத்த மாதிரி கேளு”, தோசைக்கரண்டியை ஆட்டிக் காட்டினாள் சித்ரா.

“நீங்க யாரையாவது லவ் பண்ணிருக்கீங்களா??”, கடைசி வாய் தோசையை திணித்துக் கொண்டே கேட்டான்.

“இப்படி மொட்டையா கேட்டா? எங்க, எப்போனு கேளுடா”, தலையை நிமிர்த்தி புருவத்தை தூக்கி கேட்டாள் சித்ரா.

“அம்மா!!! என்னம்மா சொல்றீங்க?? அப்போ நீங்க நிறைய பேரை லவ் பண்ணிருக்கீங்களா??”, அதிர்ச்சியாக கேட்டான் அர்ஜுன்.

“ச்சீய்!!! அசிங்கமா பேசாத!! என் கல்யாணத்துக்கு அப்பறம், அவர் சொன்ன வாக்கை காப்பத்தி என்னை என் இஷ்டப்படி படிக்க வைத்த என் ஹஸ்பண்டை லவ் பண்ணேன்!! நீ பொறந்தப்ப என் முதல் குழந்தைனு உன்னை லவ் பண்ணேன்!! ஆனா எப்பவுமே எல்லா காலத்திலயும் நான் லவ் பண்றது என்னை பெத்த என் அப்பாதான்!! ஐ லவ் மை டாட்”, சித்ரா புடி கொடுக்காமல் சமாளித்தாள்.

அர்ஜுனும் விடுவதாய் இல்லை.

“அப்படிப்பட்ட அப்பாகூட ஏன் இப்ப நாலு வருஷமா பேச்சுவார்த்தை கூட இல்லாம இருக்கீங்களாம்.”, அர்ஜுன் குப்பையை கிளறினான்.

“அது உங்கப்பா!! மரமண்டை செஞ்ச வேலை!! உன் மாமன், செத்ததுக்கப்பறம், உன் அத்தை ரம்யாகிட்ட, எங்கப்பா ஊர் உலகம் ஒரு மாதிரி பேசிட கூடாது, இனிமே நான் இங்க இருக்கலைம்மா!! கிராமத்துக்கே போறேன்னு போயிட்டார், அதை உங்கப்பா புரிஞ்சிக்காம என் தங்கையை உங்க குடும்பம் கை கழுவிடுச்சு, ஆ!!! வூ!!!ன்னு லூசுத்தனமா சண்டை போட்டு எங்களை பிரிச்சிட்டார், இல்லனா நானும் எங்கப்பாவும் எவ்வளவு சந்தோசமா இருப்போம் தெரியுமா!?! அந்த விரக்திலதான் உன்னை தூக்கி நான் ஹாஸ்டல்ல போட்டேன்; உன் அப்பனும் புள்ளையை பிரிஞ்சி வாழட்டுமேன்னு”, சித்ரா கோபமாக சொல்லிவிட்டு கிச்சனுக்கு சென்றாள்.

மரமண்டை! லூஸு!! எங்களை பிரிச்சிட்டார்!! – இது மூனு மட்டும்தான் அர்ஜுனுக்கு அவள் பேசியதில் அவன் மூலையில் போல்ட் லெட்டர்ஸில் ரிஜிஸ்டர் ஆனது.

அம்மா, அவங்கப்பாவை பத்தி பேசினா ஏன் இவ்வளவு கொதிக்கிறா??!! இதுக்கு மேல எதாவது கேள்விகேட்டா கண்டிப்பா எதாவது ஒரு கரண்டியால அடிதான் விழும்னு அவனுக்கு உறுதியா தெரிஞ்சது.

என்னடா இப்படி ஆகிப்போச்சேன்னு தன் ரூமுக்கு போனான் அர்ஜுன்.

அன்றைய தினம் அப்படியே செல்ல, இரவானதும், வழக்கம் போல குளித்துவிட்டு, நைட்டி மாட்டி மெத்தையில் சரிந்து ஃபோனை கையில் எடுத்தாள் சித்ரா.

வழக்கம்போல கணவன் பக்கத்தில் தூக்கத்தில் இருந்தார்.

எப்பவும் இந்நேரத்திற்க்குள் மெசேஜ் செய்திருக்கும் அர்ஜுன் இன்று மெசேஜ் செய்யவில்லை, ஆனால் ஆன்லைனில்தான் இருந்தான்.

இன்று சித்ராவே ஆரம்பித்தாள்.

சித்ரா: ஹாய்!!

அர்ஜுன்: நான் உங்க கூட பேசுறதா இல்லை.

சித்ரா: ஓகே!! பாய்!!!

அர்ஜுன்: ஹலோ ஹலோ!! போய்டாதீங்க!! என்னங்க நீங்க, எனக்கும் கோபம் வராதா?

சித்ரா: எதுக்கு கோபம்?

அர்ஜுன்: இத்தனை நாளா பேசுறோம்!! உங்க பேரைகூட நீங்க சொல்லலியே!! அதான் கோபம்.

சித்ரா: அதான் நீயே எனக்கு தினமும் ஒரு பேர் வைக்கிறியே, அப்பறம் எதுக்கு இன்னோரு பேருன்னு நான் சொல்லலை.

அர்ஜுன்: நான் என்ன பேர் வச்சேன்?

சித்ரா: ப்யூட்டி, ஸ்வீட்டின்னு??!!

அர்ஜுன்: ஓஹ்ஹ்!! க்யூட்!! சரி பேரை சொல்லுங்க ப்ளீஸ்.

சித்ரா: நீயே எனக்கு ஒரு பேர் வையேன், நமக்குள்ள அது ஒரு ஸ்பெஷலா இருக்கட்டும்.

அர்ஜுன்: ம்ம்!! சொன்னா கோபிக்ககூடாது?

சித்ரா: என்ன?

அர்ஜுன்: ஓகே!! ‘சூத்தழகி’ – இது எப்படி இருக்கு?

சித்ரா இன்ஸ்டன்ட்டாக தன் கையை பேண்டிக்குள் விட்டாள்.

சித்ரா: ஆஹ்!!! வாவ்!!!

அர்ஜுன்: புடிச்சிருக்கா??!!

சித்ரா: யா!!! ரொம்ப!! ஆனா இந்த பேர் எனக்கு சூட் ஆகும்னு நீ எப்படி முடிவு பண்ண?

அர்ஜுன்: நான் எங்க பண்ணேன்!!? நீங்கதான் வச்சிருக்கீங்க!! உங்க யூஸர்நேம்ல, ‘BigAssBeauty’-னு, அதை நான் தமிழாக்கம் பண்ணேன்.

சித்ரா: ஸ்மார்ட்!! ரியலி ஸ்மார்ட்.

அர்ஜுன்: தேங்க்ஸ்!! உங்களுக்கு ஒன்னு தெரியுமா?

சித்ரா: என்ன?

அர்ஜுன்: நீங்க சொன்ன மாதிரி எங்க அம்மாவோட பாஸ்ட் லைஃப்ல நிறைய மர்மங்கள் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.

சித்ரா: ஓஹ்!! அதுக்குள்ள டிடக்டிவ் வேலை பண்ணி உண்மைய கண்டு புடிச்சாச்சா?

அர்ஜுன்: இல்லங்க! நான் எங்க தாத்தா பத்தி பேச ஆரம்பிச்சதுமே எங்கம்மா செம டென்சன் ஆகிட்டாங்க!! ஆனா அவங்க பேசினதுல இருந்து நிறைய விஷயம் தெரிஞ்சுகிட்டேன்.

சித்ரா: என்ன?

அர்ஜுன்: நான் என் தாத்தாவ பத்தி ஏதோ சொன்னதுக்கே, எங்கப்பாவை மரமண்டை, லூசு, கிறுக்கன்னெல்லாம் சொன்னாங்க, அவங்க எங்க அப்பாவை அப்படி திட்டி நான் இதுவரை பார்த்ததே இல்ல, எங்கப்பா தாத்தாவ விட்டு அம்மாவ பிரிச்சிட்டார்னு என்னை எங்க அப்பாகிட்ட இருந்து பிரிச்சி ஹாஸ்டல்ல விட்டிருக்காங்க. ஸோ ஏதொ ஒரு பெரிய இமோஷனல் கனெக்ட் எங்க அம்மாவுக்கும் தாத்தாவுக்கும் இருக்கு, அதைதான் இப்ப கண்டு புடிக்கனும்.

சித்ரா: அது எல்லாரையும் போல நார்மல், அப்பா மகள் உறவாகூட இருக்கலாமே?

அர்ஜுன்: இருக்கலாம், அதை பேச முயற்சி பண்றதுக்குள்ளதான் எங்கம்மா கோவிச்சிட்டு போயிட்டாங்களே!! அதுக்கப்பறம் இன்னைக்கு அவங்க யார் கூடையும் பேசலை, அப்பா ஆஃபீஸ்ல இருந்து வந்தப்பறம் அவர்கிட்ட கூட பேசலை.

சித்ரா: ஸோ!! இன்னைக்கும் உன் அம்மா உன் மடில தூங்கலையா?

அர்ஜுன்: இல்ல (சோக ஸ்மிலியோடு சேர்த்து அனுப்பினான்)

சித்ரா: அப்ப? இன்னைக்கு ஒன்னும் பண்ணலையா?

அர்ஜுன்: கையடிக்கலையானு கேக்குறீங்களா?

சித்ரா: நீ அந்த மாதிரி கதையெல்லாம் எழுதுறவன், கூசாம டைப் பண்ணிருவ!! நான் சாதாரண ஹவுஸ் ஒயிஃப், எனக்கு கூச்சமா இருக்கும், டீசன்ட்டாதான் கேப்பேன்.

அர்ஜுன்: ஓகே சூத்தழகி, நானும் டீசன்ட்டாவே பேசுறேன். சூத்தழகினு மட்டுமாவது சொல்லலாம்தானே?

சித்ரா: கண்டிப்பா!!

அவன் சூத்தழகினு அனுப்ப அனுப்ப, சித்ரா தன் க்ளிட்டை தேய்க்க தொடங்கியிருந்தாள்.

அர்ஜுன்: இன்னைக்கு பண்ணேன்!! இப்பதான் பண்ணி முடிச்சேன், உங்க சாட்டிங் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி கூட ஒரு தடவை பண்ணேன்.

சித்ரா: எப்படி? இன்னைக்கும் உன் அம்மா கையை தூக்கி காட்டினாங்களா?

அர்ஜுன்: இல்ல!! அதுக்கும் மேல!

சித்ரா: அப்படின்னா??

(சித்ரா அன்றைய நாள் முழுவதையும் ஒரு நிமிடம் பாஸ்ட் பார்வர்டில் ஓட்டி பார்த்தாள், எங்கயும் அவளுக்கு தெரிஞ்சு எதையும் அவ காட்டல)

அர்ஜுன்: இன்னைக்கு நான் காலைல சாப்பிடும் போது எங்கம்மா எனக்கு எதிர்லதான் உக்காந்திருந்தாங்க. அவங்க கை டேபிள் மேல வச்சு, என் கூட பேசிட்டு இருந்தாங்க, அப்பவே எனக்கு மூடாயிருச்சு.

சித்ரா: ஏன்??

அர்ஜுன்: ஏன்னா, அவங்க கையை டேபிள் மேல தூக்கி வச்சா எங்க டைனிங் டேபிள் ஹைட்டுக்கு, கீழ எப்படியும் அவங்க இடுப்பு சேலை இறங்கி தொப்புள் வெளிய வந்திருக்கும். எனக்கு உடனே குனிஞ்சு பாக்கனும் போல இருந்தது. ஆனா முடியாதே, நைஸா போனை எடுத்து ஃப்ளாஷ் இல்லாம சைலன்ட்ல வச்சு, டேபிளுக்கு கீழ வச்சு நாலு ஸ்னாப் எடுத்தேன். சும்மா நச்சுனு மொத்த வயிரும், தொப்புளும், கொஞ்சம் அவங்க கீழ் நெஞ்சோட சேர்த்து!! செம்ம போஸ்ங்க, எனக்காவே குடுத்த மாதிரி இருந்துச்சி.

இப்போது சித்ரா கீழே தேய்த்துக் கொண்டே, வாய்விட்டு, சூப்பர்டா கண்ணா என்றாள்!! பிறகு நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள், பக்கத்தில் திரும்பி கணவன் தூங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறான் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டாள்.

சித்ரா: ஒஹ்!! நைஸ். இஃப் யூ டோன்ட் மைன்ட், நான் அந்த ஸ்னாப்பை பாக்கலாமா?

அர்ஜுன்: அதுக்கென்னங்க?? ஃபேஸ் இல்லாமதானே இருக்கு. ஒன் மினிட்.

அர்ஜுன் அந்த நாலு படங்களையுமே அனுப்பி வைத்தான்.

சித்ராவின், இடுப்பு சேலை அவன் சொன்னது போலவே விலகி, அவளது லேசாக பூசிய, தொப்பையில்லாத வயிறும், நடுவில் இருக்கும் வெண்ணைக் குழி தொப்புளும், சைடில் மடிந்த அம்சமான இரண்டு மடிப்பும், ஜாக்கட்டுக்கு கீழே இருக்கும் மேல் வயிரும், ஒரு கவர்ச்சி நடிகை போஸ் குடுத்தது போல இருந்தது. அதை அப்படியே தன் காலரியில் சேவ் செய்து கொண்டாள்.

சித்ரா: அப்ப உன்னோட வேலை இன்னைக்கு இனிதே முடிந்ததுன்னு சொல்லு.

அர்ஜுன்: ஆமாங்க!! ரொம்ப இனிதே முடிந்தது. எங்க தாத்தா விஷயத்தை தவிர.

சித்ரா: இந்த போட்டோவ பார்த்தா, உங்க அம்மா நல்ல எக்ஸ்பீரிய்ஸ்ன்டா இருப்பாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.

அர்ஜுன்: சேலை கட்றதுலயா?

சித்ரா: உன் மூஞ்சி!! அவுக்குறதுல!!

அர்ஜுன்: எப்படிங்க சொல்றீங்க?? எனக்கு பொறாமையா இருக்குங்க.

சித்ரா: அதெல்லாம் பொம்பளைங்க விஷயம், எனக்கு தோனுது.

அர்ஜுன்: சரி, இருக்கட்டும், எப்படியும் எங்கப்பாகூட இதெல்லாம் பண்ணிதான நானே பொறந்திருப்பேன், அப்ப எக்ஸ்பீரியன்ஸ் ஆகியிருக்கும்தான. பரவாயில்லை.

சித்ரா: அதெல்லாம் சரி, எக்ஸ்பீரியன்ஸான பொண்ணை திருப்தி படுத்துறதுதான் ரொம்ப கஷ்டம் தெரியுமா?

அர்ஜுன்: நான் எங்கப்பாவை விட, ஏன் ஒரு வேளை அவங்க அப்பாவும் இந்த போட்டில இருந்தா அவரை விடவும் எங்கம்மாவை சிறப்பா லவ் பண்ணுவேங்க?

சித்ரா: அது என்ன பேச்சு போட்டியா நல்லா பேசுறதுக்கு, அதை செய்ய அதுக்கேத்த ஆயுதம் வேணுமே!! அதுல நம்ம எப்படி?

அர்ஜுன்: கண்டிப்பா அதுலயும் நான் ஜெயிப்பேங்க!!

சித்ரா: எப்படி சார் இவ்ளோ கண்டிப்பா சொல்றீங்க?

அர்ஜுன்: என் பேர் என்ன?

சித்ரா: அர்ஜுன்!!

அர்ஜுன்: அய்யோ!! அதில்லைங்க!! என்னோட யூஸர்நேமை பாருங்க, ‘BigDickForBigAss’ அதுலயும் நாந்தான் ஜெயிப்பேன்.

சித்ரா: அதெப்படி உங்களுக்கு தெரியும்? உங்களோடதை விட உங்கப்பாவோடதும், ஒரு வேளை அவங்க அப்பா இந்த லிஸ்ட்ல இருந்தா அவரோடதும் பெருசா இருக்கலாம் இல்லையா?

அர்ஜுன்: அவங்களை பத்திலாம் எனக்கு இப்போ தெரியாது, நீங்களே பாத்து சொல்லுங்க!!

அர்ஜுன், டக்குனு தன் பாதி விரைத்த பூலை, ஜட்டியை உருவி விட்டு போட்டோ எடுத்து அவளுக்கு அனுப்பினான்.

அவனது பாதி விரைத்த பூலே முக்கால் அடி பக்கம் இருந்தது. அவன் போட்டோ அனுப்புவான் என்று சற்றும் எதிர்பாராத சித்ரா;

போட்டோவை பார்த்ததும், அதுவும் தன் மகனின் சுன்னியை அப்பட்டமாக பார்த்தமாத்திரத்திலேயே அவளது தொடைகள் ரெண்டும் அவளையறியாமல் லேசாக அகண்டு கொடுத்தன.

ஏற்கனவே ஈரமாகி ஒழுகி, வழுவழுனு இருந்த தன் புண்டையை விரித்து, தன் இரண்டு விரல்களை தன் புண்டை செதில்கள் வழுவழுக்க, அப்படியே கண்களை சொருகியபடி உள்ளே விட்டு செலுத்தி அமுக்கி புடித்து, விரல் நுனிகளை மட்டும் ஆட்டி குடைந்தாள்.

அப்படியே ஆழமாக தன் விரல்களை அமுக்கி, தன் கால்களை மடக்கி குதிங்காலை மெத்தையில் ஊண்டி தன் சூத்தை தூக்கி, புண்டையை மேல்நோக்கி தூக்கியவாறே விரலை வைத்து குத்தினாள்.

ஆஹ்!!! ஆஹ்!! என வாய்விட்டு முனகினாள்.

ரொம்ப நேரமாக ரிப்ளை வராமல், அர்ஜுன் மீண்டும் மெசேஜ் பண்ணான்.

ஆட்டோமேட்டிக்காக டிஸ்ப்ளே ஆஃப் ஆகி சித்ராவின் முலைகளுக்கு நடுவில் கிடந்த செல்போன் வைப்ரேட் ஆனது.

மீண்டும் நினைவுக்கு வந்த சித்ரா, போனை எடுத்து சாட்டை தொடர்ந்தாள்.

அர்ஜுன்: ஹலோ!!!! இருக்கீங்களா?? கோவிச்சிட்டீங்களா??



சித்ரா: யா!!! இருக்கேன்!! நான் தண்ணி குடிக்க போயிட்டேன், சொல்லு என்றாள்.

அர்ஜுன்: ஏங்க நீங்கதாங்க சொல்லனும், போட்டோவை பாத்துட்டு சொல்லுங்க, இது ஓகேவா? நீங்க நினைக்கிற எக்ஸ்பீரிய்ஸ்ன்ட் வுமனுக்கு ஏத்த மேன்ஹுட் எங்கிட்ட இருக்கா?

சித்ரா: வாவ்!! சூப்பர் டா!! இன்னைக்கு நீ கேக்காமயே சொல்ல போறேன்.

அர்ஜுன்: என்னங்க?

சித்ரா: ஆல் தி பெஸ்ட். பிஸிகல் டெஸ்ட்ல நீ நிச்சயம் பாஸ் பண்ணிடுவ. ஆனா!!!!

அர்ஜுன்: என்ன ஆனா??!!

சித்ரா: இன்னும் உன் தாத்தாவோட இமோஷனல் கனெக்ட் இருக்குன்னு நீதான சொன்ன, அதுக்கு என்ன பண்ண போற?

அர்ஜுன்: அதுக்கு ஒரு ஐடியா, இன்னிக்கு ஃபுல்லா யோசிச்சி ரெடி பண்ணி வச்சுருக்கேன்.

சித்ரா: என்ன?

அர்ஜுன்: எப்படியாவது, எங்க அம்மாவை ஊருக்கு கூட்டிட்டு போயிட்டா, அங்க தாத்தா தனியா இருப்பார், அம்மாவும் தாத்தாவும் ஒரே இடத்துல இருக்குறப்ப நான் பக்கத்தில இருந்து வாட்ச் பண்ணா எப்படியும் கண்டு புடிச்சிடலாம் எதாவது இருக்கான்னு.

சித்ரா: ம்ம் ஏதோ சொல்ற, அவர் வேற மிலிட்டரி காரர்னு சொல்ற, பாத்து, பெண்டை நிமித்திட போறார்.

அர்ஜுன்: பாப்போம், என் பெண்டை அவர் நிமித்துறாரா இல்லை அவர் பெண்ணை நான் நிமித்துறனான்னு.

சித்ரா: ஹாஹாஹா!! ரைமிங்கா!!

அர்ஜுன்: ஹலோ இப்பதாங்க நீங்க சொல்லனும், ஆல்தி பெஸ்ட்னு!!

சித்ரா: சரி சரி, ஆல்தி பெஸ்ட்!! அன்ட் குட் நைட்.

சித்ரா லகவுட் செய்துவிட்டு மீண்டும் மகனின் பூல் போட்டோவை ஓப்பன் செய்தாள், மீண்டும் ஒரு முறை பக்கத்தில் கணவன் உறங்குவதை உறுதி செய்துகொண்டாள்.

அங்கே, மகன் அம்மாவின் இடுப்பு போட்டோவை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.