http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : மாமியும் மருமகளும் - பகுதி - 16

பக்கங்கள்

வியாழன், 7 ஜனவரி, 2021

மாமியும் மருமகளும் - பகுதி - 16

 மழை பெய்து கொண்டிருந்த அந்த இரவில் ஜானகி தங்கள் தோட்டத்து வீட்டு படுக்கை அறையில் நிர்வாணமாக படுத்து இருந்தாள். அவள் அந்த கும்மிருட்டில் சிவாவின் விந்தை தன் புண்டையில் வாங்கி உச்சம் அடைந்து அப்படியே படுத்திருந்தாள். சிவா அவள் பக்கத்தில் அவளை அணைத்தபடி படுத்துக் கொண்டான். சில நிமிடங்கள் ஓய்வுக்குப் பிறகு சிவா அவளை தன் பக்கமாக திருப்பி அவளிடம் 


"இப்ப சொல்லு ஜானகி எப்படி இருந்தது?"

"சிவா உங்களுக்கு எப்படி இருந்தது?"

"எனக்கு ரியலி சூப்பர் ஜானகி. நான் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை"

"சிவா நானும் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை"

என்று சொல்லிவிட்டு சிரித்தாள். பின்னர் அவன் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் அவனைத் தன்னோடு அணைத்து அவன் உதட்டில் முத்தமிட்டாள். அவனது நெஞ்சு முடிகளை வருடிக் கொடுத்துக் கொண்டே இருட்டில் தெரியும் வெளிச்சமான கண்களை பார்த்தாள். பின்னர் தன் வெட்கத்தை விட்டு அவனிடம்

"சிவா இன்னைக்கு நடந்ததை நான் என்னைக்குமே மறக்க முடியாது.‌ நான் இன்னைக்கு இப்படி நடக்குமுனு நினைச்சுக் கூட பார்க்கலை. எனக்கு கிடைச்ச பீலிங்ஸ் சூப்பரா இருந்தது. என் உடம்பு இன்னும் வானத்திலே பறக்குற மாதிரியே இருக்கு"

என்று சொல்லிவிட்டு ஜானகியை முத்தமிட்டான். ஜானகி தன் உதடுகளை தாரளமாக விட்டுக் கொடுத்தாள். இருவரது உதடுகளும் சில நிமிடங்கள் இணை பிரியாமல் இருந்தன. பின் சிவா ஜானகியிடம்

"ஆமா ஜானகி சீதாவுக்கும் எங்க அப்பாவுக்கும் இடையே இருக்கிற ரிலேஷன்ஸ் உனக்கு முதலிலேயே தெரியுமா?"

"எனக்கு தெரியும். நானே அதை நேரிலே பார்த்திருக்கிறேன்"




"உண்மையாவா! நீ எங்கே பார்த்தே?"

"இதே பெட்டிலே உங்க அப்பாவும் சீதாவும் நாம இரண்டு பேரும் இப்ப எப்படி இருக்கமோ அதே மாதிரி இருந்தாங்க"

"இங்கே எப்படி வந்தாங்க? நீ எப்ப அதை பார்த்தே?"

"உம்ம்ம்ம்ம் நானும் அதில் கலந்து கொண்டேன்"

"திரிசம்மா ஜானகி?"

"ஆமா சிவா"

என்று வெட்கத்தோடு ஜானகி சொன்னாள். அவன் மனைவியும் அப்பாவும் இவளோடு சேர்ந்து ஒன்றாக ஓலாட்டம் நடத்தியிருப்பது இருப்பது அவனுக்கு ஆச்சரியமாகவும் அதிர்ச்சியாகவும் இருந்தது. அவன் அவளை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்தான். அதை அவனால் நம்பவும் முடியவில்லை நம்பாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை. ஜானகி வெட்கத்தோடு தனக்கு தெரிந்த சீதாவும் அவள் மாமனாரும் சம்பந்தப்பட்ட விசயங்களை சிவாவிடம் சொன்னாள். அதைக் கேட்டு சிவா வியப்போடு அவளைப் பார்த்தான். அதற்குள் ஜானகி படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நின்றவள்

"சரி வாங்க போய் சாப்பிடலாம்"

என்று அவனை அழைத்தாள். பின்னர் இருட்டில் தட்டுத் தடுமாறி ஒரு துண்டை தேடி எடுத்து அதை தன் உடலில் சுற்றிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். ஹாலில் இருந்த டேபிளுக்குள் இருந்த டார்ச் லைட்டை ஆன் செய்து எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள். சிவா தன் கழட்டி போட்ட ஜட்டியை மட்டும் எடுத்து அணிந்து கொண்டு சமையல் அறைக்கு வந்தான். ஜானகி செய்து வைத்திருந்த சப்பாத்திகளை தட்டில் போட்டு அவனிடம் கொடுத்தாள். டார்ச் லைட் வெளிச்சத்தில் சிவாவும் ஜானகியும் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டார்கள். பின்னர் இருவரும் ஹாலுக்கு வரும் போது மின்சாரம் வந்து விட்டது மின்சார வெளிச்சத்தில் தன் உடலில் சுற்றி இருக்கும் ஒரே ஒரு துண்டோடு இருந்த ஜானகி அவனைக் கண்டு வெட்கத்தோடு நெளிந்தாள். அவள் கட்டியிருந்த துண்டு அகலம் குறைவாக இருந்த காரணத்தால் ஜானகியின் நடு உடலை மட்டுமே அது மறைத்திருந்தது. அவளது மல்கோவா முலைகளின் மேல்பாகம் வெளியே தெரிந்தது. அவளது பளிங்கு தொடையில் பாதி போக மீதி வெளியே தெரிந்தது. அவள் வெட்கத்தோடு நெளிந்து கொண்டே இருந்தாள். சிவா அவளை இழுத்து சோபாவில் தன் பக்கத்தில் உட்கார வைத்துக்கொண்டான். பின்னர் சிவா அவளிடம் விரிவாக தன் மனைவி சம்பந்தப்பட்ட விசயங்களைக் கேட்டான். ஜானகி உடனே சீதாவிற்கும் அவன் அப்பாவுக்கும் இடையே அவளுக்கு தெரிந்து என்ன நடந்தது என்பதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள். அதைக் கேட்கும்போது சிவாவின் தண்டு மீண்டும் எழுச்சி பெற்று துடித்தது. அது அவனது ஜட்டியை துளைத்து விடுவது போல நின்றது. சற்று முன்பு இருட்டில் இருக்கும் போது அதன் வடிவத்தை பார்க்காத ஜானகி இப்போது ஜட்டிக்குள் துடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு வெட்கப்பட்டாள். அவளின் வெட்கத்தை கண்ட சிவா தன் ஜட்டியை கீழே இறக்கி தண்டை முழுவதுமாக வெளியே எடுத்துவிட்டான். அவளது வலது கையை பிடித்து அவன் தண்டின் மீது வைத்தான். ஜானகி மெல்ல கூச்சத்தோடு அதை தொட்டாள். பின் அதன் வடிவத்தால் கவரப்பட்டு அதை அவள் லாவகமாக நீவிக் கொடுத்தாள். அதனால் அது நன்றாக இறுகி செங்குத்தாக நின்றது. ஜானகி வெட்கத்தோடு அவனைப் பார்த்தாள்.

"ஜானகி எப்படி இருக்கு?"

"நல்லா இருக்கு"

"சரி நீங்களும் இந்த துண்டை கழட்டுங்க. நான் வெளிச்சத்தில் உங்களை முழுசா பார்த்துக்கிறேன்"

"சிவா எனக்கு கூச்சமா இருக்கு"

"நாம இரண்டு பேர் தானே வீட்டிலே இருக்கோம். அப்புறம் உங்களுக்கு என்ன கூச்சம்?"

"நீங்க ஆம்பளை எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் நான் அப்படி இருக்க முடியுமா?"

"ப்ளீஸ் ஜானகி ஒரே ஒருமுறை நான் வெளிச்சத்திலே உங்களை முழுசா பார்த்துக்கறேன்"

"சிவா அதெல்லாம் இப்ப வேண்டாம். நானே ஒரு நாள் சான்ஸ் கிடைச்சா காட்டுறேன்"

"எப்ப ஜானகி?"

"நீங்களும் சீதாவும் பழையபடி சந்தோசமாக இருங்க. அதுக்கு அப்புறம்"

"அப்ப திரிசம்முக்கு நீங்க வற்றிங்களா?"

"சீ போங்க சிவா"

என்று ஜானகி வெட்கத்தோடு சினுங்கினாள். சிவா அவளை அப்படியே அணைத்து அவள் உதடுகளில் மெதுவாக முத்தமிட்டான். அவன் இதழ்களை மெல்ல உறிஞ்சினான். தன் வலது கை விரல்களால் அவள் வலது கை விரல்களை கோர்த்து விரல்களை நோண்டிக்கொண்டே அவளை முத்தமிட்டான். தனது வீட்டில் விளக்கு வெளிச்சத்தில் அரைகுறை உடையோடு ஜானகி மீண்டும் சிவாவோடு கூடி களிக்க ஆரம்பித்தாள். சிவா அவளை முத்தமிட்டு

"ஜானகி இன்னும் ஒரு தடவை பக் பண்ணலாமா?"

"உங்களுக்கு டைம் ஆகலையா? சீதா வேற வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பாளே"

"அதுக்குள்ள ஒரே ஒருதடவை இங்கேயே"

"நீங்க ஒருதடவை தானே கேட்டிங்க"

"அப்ப உங்களுக்கு விருப்பமில்லையா?"

என்று இவன் கேட்டதும் அவளுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவதென்று தெரியவில்லை. சில நிமிடங்கள் தயங்கியவள் சிவாவின் விரைப்பான தண்டைப் பார்த்ததும் அவளது தயக்கம் ஓடிப் போனது. அந்த தண்டில் மீண்டும் ஓல் வாங்க அவளுக்கு ஆசை வந்தது. அதனால் அவள்

"சரி சிவா இருங்க நான் லைட்டை ஆப் பண்றேன்"

என்ற சீதா கூச்சத்தோடு எழுந்து போய் விளக்கை அணைத்தாள். அதற்குள்ளாக சிவா அவளை பின்பக்கமாக அணைத்து அவள் துண்டை அவிழ்த்து விட்டான். மீண்டும் இருட்டில் ஜானகி நிர்வாணமானாள். சிவா அவளது இரு முலைகளையும் மெல்ல பிசைந்து கொண்டே அவள் முகமெங்கும் முத்தமிட்டான். பின்னர் குனிந்து அவள் முலைகளை சப்பி சுவைத்தான். அவளை தள்ளிக்கொண்டு போய் சோபாவில் உட்கார வைத்து கால்களை விரித்தான். தன் வலது கை விரல்களால் அவள் மதன மேட்டை வருடிக்கொண்டே

"ஜானகி என் அப்பா உன்னை எத்தனை தடவை ஓத்தார்?"

"உம்ம்ம்ம்ம் சிவா ... ஆஆ ரெண்டு தடவை .... ஆஆ"

என்று சொல்லிவிட்டு முனகினாள். அதைக்கேட்டதும் சிவாவிற்கு காம போதை ஜிவ்வென்று ஏறியது. தன் அப்பாவே இவளை இரண்டு முறை ஓல்த்திருப்பதால் இவனுக்கு இன்னும் காமத் தூண்டுதல் அதிகமானது. அவன் அப்படியே அவள் முன்பு மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தவன் தன் முகத்தை அவள் மதன மேட்டில் வைத்து தேய்த்தான். அவள் புண்டை இதழ்களை தன் நாக்கால் தீண்ட துவங்கினான். இவனின் நாக்கு அவள் பருப்பை தீண்டியதும் அவள்

"டேய் .... சிவா ... ஆ .... ஆ .... உஸ்ஸ்ஸ் ... ஆஆ"

என்று கூச்சலிட்டாள். சிவா ஆனந்தமாக அவள் புண்டையை நக்கி சுவைத்தான். தன் அப்பா இரண்டு முறை ஜானகியை ஓல்த்திருக்கிறார் என்று நினைக்கும்போது அவனுக்கு இன்னும் வெறியேறியது. அவன் ஆழமாக அவள் புண்டையை நக்கி சுவைத்தான். ஜானகியின் புண்டை வித்தியாசமான சுவையோடு இருந்தது. சிவாவின் நாக்கு அவள் புண்டையை குத்தீட்டி போல குத்திக் கிழித்தது.
அவன் தரும் இன்ப வேதனையைத் தாங்க முடியாமல் ஜானகி அப்படியே அவனை அள்ளி மேலே தூக்கினாள்

"போதும் சிவா இதுக்கு மேல நக்குனா எனக்கு வந்துரும்"

என்று அவள் காம போதையில் உளறினாள். அவனுக்கும் அது சரி எனப்பட்டது. அவளை அப்படியே சோபாவை பிடித்தபடி குனிய வைத்தான். அவள் பின்னாலிருந்து தனது தண்டை புண்டைக்குள் நுழைத்து ஓல்க்கத்தொடங்கினான். அவளின் பின்பக்கத்தில் அவனது தொடை அவள் குண்டியில் மோதி ஒரு வித்தியாசமான ஒரு சத்தம் கேட்டது. அந்த வித்தியாசமான சத்தத்தை விட ஜானகியின் இன்ப உளறல் சப்தம் அதிகமாக வந்தது. சிவாவின் நீளமான தண்டு அவள் புண்டைக்குள் சென்று வந்த போதெல்லாம் ஜானகி முனகிக் கொண்டே இருந்தாள். அவன் அப்பாவை நினைத்துக் கொண்டே ஆக்ரோசமாகவே ஓல்த்தான். அதனால் அதை தாங்க முடியாமல் ஜானகி

"டேய் .... சிவா ....ஆ ...ஆ ... கொஞ்சம் மெதுவா ஓலுடா .... என்னால முடியலைடா ....."

என்று உளறிக் கொண்டே இருந்தாள். தன் மனைவியும் தன் அப்பாவும் ஜானகியோடு சேர்த்து முக்கூடல் நடத்தியது அவனுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அதேநேரம் இப்படி ஒரு வாய்ப்பு தனக்குக் கிடைக்கவில்லையே என அவன் வருந்தினான். அந்த வருத்தத்தின் எதிரொலியாக அவன் ஆவேசமாக ஜானகியின் புண்டையை குத்தி கிழித்தான். இவன் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் ஜானகி திணறிக்கொண்டு இருந்தாள். அவன் தன் இரு கைகளையும் முன்னால் நீட்டி அவள் முலைகளை பிசைந்து கொண்டே அவளை ஆழமாக ஓல்த்தான். சில நிமிடங்கள் கழித்து சிவாவின் தண்டில் இருந்து பீறிட்டுக் கிளம்பிய விந்து அவள் புண்டையின் அடி ஆழம் வரை சென்று பாய்ந்தது. இருவரும் களைத்துப் போய் அப்படியே சிறிது நேரம் சோபாவில் கிடந்தனர். பின்னர் ஜானகி அவனை கிளம்பச் சொல்லி அவசரப்படுத்தினாள். ஜானகி அவனை அவசரப்படுத்தியதால் அவன் தன் உடைகளை அணிந்து கொண்டான். ஜானகி மீண்டும் அந்த துண்டை எடுத்து தன் உடலில் சுற்றிக்கொண்டு விளக்கைப் போட்டாள். சமையலறைக்குச் சென்று ஒரு டிபன் பாக்ஸில் சப்பாத்தியும் ஒரு கிண்ணத்தில் குருமாவும் எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள். அதை ஒரு பையில் போட்டு சிவாவின் கையில் கொடுத்தாள்.

"சிவா சீதாவுக்கு நான் செய்கிற சப்பாத்தின்னா ரொம்ப பிடிக்கும். நீங்க அவகிட்டே கொண்டுபோய் கொடுங்க. நான் சொன்னதை எல்லாம் மறந்துடாதிங்க. நீங்க ரெண்டு பேரும் இனிமேல் சந்தோசமாக இருக்கனும். மனசிலே எதையும் வைக்காதீங்க. மனசுவிட்டு பேசுங்க. எனக்கு அதுதான் வேண்டும். மீண்டும் நான் சீதாவின் முகத்தில் பழைய சந்தோஷத்தை பார்க்கணும்"

"ஜானகி உங்க ஹஸ்பெண்டு காலைல தானே வருவாரு. நான் அது வரைக்கும் இங்கேயே இருக்கனே"

"ஊகும் வேண்டாம். நீங்க முதலில் வீட்டுக்கு கிளம்புங்க. போய் மிச்சத்தை சீதாவோட சேர்ந்து என்ஜாய் பண்ணுங்க. நீங்க போங்க"

"சரி ஜானகி நான் வற்றேன். நானும் இந்த நாளை மறக்கவே மாட்டேன். நீங்க எனக்கும் சீதாவுக்காவும் பெரிய ஹெல்ப் செஞ்சி இருக்கீங்க. நான் இதுக்கு என்ன கைமாறு செய்ய போறேன்னு தெரியலை"

என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் ஜானகியை அணைத்தான். அவள் உதடுகளில் மென்மையாக முத்தமிட்டான். ஜானகி அவனை விட்டு விலகிப் போய் எச்சரிக்கையாக வெளிக் கதவைத் திறந்து தலையை நீட்டி பார்த்தாள். இப்போது வெளியே மழை நின்று விட்டது. கதவருகே வந்த சிவா மீண்டும் ஒருமுறை ஜானகியை முத்தமிட்டு விட்டு தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு கிளம்பி விட்டான். ஜானகி வெளிக் கதவை உள்பக்கமாக பூட்டி விட்டு படுக்கை அறையில் போய் படுக்கையில் விழுந்தாள். அவள் துண்டு கீழே அவிழ்த்து விழ நிர்வாணமாக படுக்கையில் விழுந்தாள். நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு இன்று ஜானகி முழு நிர்வாணமாக தூங்க ஆரம்பித்தாள். இப்போது அவள் மனம் முழுவதும் நிறைவாகவும் சந்தோசமாகவும் இருந்தது. அவள் மிச்சம் இருந்த இரவை சற்று முன் நடந்த நிகழ்ச்சிகளை மனதில் அசை போட்டபடி கழித்தாள்.
அந்த திருமண மண்டப சம்பவத்திற்கு பிறகு பதினைந்து நாட்களாக சீதா தன் கணவன் சிவாவோடு பேசாமல் இருக்கிறாள். இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொள்ளாமல் ஒரே வீட்டில் வாழ்கிறார்கள். சீதா தன் கணவனை நேருக்கு சந்தித்து மனம் விட்டு பேச விரும்பினாலும் அவன் இவளை உதாசீனம் செய்து விட்டு போய் விடுவான். அன்று வேலை முடிந்து சாயந்திரம் இருவரும் தனித்தனியே வீட்டிற்கு வந்து விட்டார்கள். சாயந்தரம் ஆறு மணிக்கு மேல் சிவா அவசர அவசரமாக கிளம்பி தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றான். அவன் எதற்காக இவ்வளவு அவசரமாக மீண்டும் வெளியில் செல்கிறான் என்று தெரியாமல் சீதா குழம்பி நின்றாள். அவனோடு பேச்சுவார்த்தை இல்லை என்பதால் அவன் இவளிடம் எந்த தகவலும் தெரிவிக்கவில்லை. சீதா குழப்பத்தோடு வீட்டின் கதவை உள்பக்கமாக சாத்தி விட்டு ஹாலில் வந்து உட்கார்ந்தாள். இன்னும் அந்த திருமண மண்டபத்தில் நடந்த சம்பவம் அவள் மனதை விட்டு அகலவில்லை. அந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு அவள் கணவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையே உள்ள உறவு அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. சோபாவின் உட்கார்ந்தபடி சிவாவை நினைத்து வருந்திக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது வீட்டின் அழைப்பு மணி அழைத்தது. சீதா குழப்பத்தோடு போய் கதவைத் திறந்து பார்த்தாள். வெளியே சீதாவின் மாமியார் விஜயா நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளும் சீதாவை நேருக்கு நேர் பார்க்க சங்கடப் பட்டுக் கொண்டு தலையை குனிந்து கொண்டு நின்றாள். பின்னர் சீதா

"உள்ளே வாங்க அத்தை"

என்று விஜயாவை அழைத்தாள். எப்பொழுதுமே விஜயா இதை சீதாவிடம் எதிர்பார்க்க மாட்டாள். ஆனால் இன்று மருமகள் உள்ளே அழைத்து பிறகே வீட்டிற்கு வந்தாள். அவள் உள்ளே வந்த பிறகு சீதா மீண்டும் கதவை தாளிட்டுக் கொண்டாள். இருவரும் சோபாவில் உட்கார்ந்தார்கள். சில நிமிடத்திற்கு இருவரும் பேசிக்கொள்ளவில்லை. இருவர் மனங்களிலும் நிறைந்திருந்த குழப்பங்களும் கேள்விகளும் இருவரையும் மௌனமாக வைத்திருந்து. நீண்டநேர தயக்கத்திற்குப் பிறகு சீதா தன் மாமியாரின் இரு கைகளையும் பிடித்து கொண்டாள். அவள் கண்கள் கலங்க

"அத்தை என்ன மன்னிச்சிடுங்க. யாருமே செய்யக்கூடாத ஒரு தப்பை நான் செஞ்சுட்டேன். என்ன மன்னிச்சுடுங்க"

என்று சொல்லிவிட்டு சீதா ஓவென்று அழ ஆரம்பித்தாள். இரண்டு நிமிடங்கள் அவள் அழுவதையே விஜயா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். பின் விஜயா அப்படியே அவளை தன் தோளோடு அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் தலைமுடியை தடவி கொடுத்து ஆறுதல் படுத்தினாள். அவள் முகத்தை நிமிர்த்தி அவள் முகத்தை தன் புடவைத் தலைப்பால் துடைத்து விட்டாள். இப்போது விஜயாவின் கண்களும் கலங்கியிருந்தன.

"நான் தாண்டி உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்கணும். நான் உங்கிட்டே மன்னிப்பு கேட்கவே பதினைஞ்சு நாளா காத்துகிட்டு இருக்கேன். இன்னைக்கு தான் எனக்கு அந்த நேரம் கிடைச்சுது. நான் பெத்த மகனோடவே படுத்ததுக்கு நீதாண்டி என்னை மன்னிக்கணும்"

என்று சொல்லிவிட்டு விஜயா அழத் துவங்கினாள். இப்பொழுது விஜயாவிற்கு மருமகள் ஆறுதல் கூறினாள். அவளை தன் தோளில் சாய்த்துக் கொண்டாள். இருவரும் சில நிமிடங்கள் மீண்டும் மௌனமாக அழுதார்கள்.


பின்னர் தங்கள் மனதை விட்டு தாங்கள் செய்த தவறை சொல்லி மன்னிப்பு கேட்டார்கள். விஜயா தன் மருமகளை நிபந்தனையின்றி மன்னித்தாள். அதேபோல் சீதாவும் தன் மாமியாரை மன்னித்தாள். இருவருமே ஒரே தவறை செய்திருப்பதால் இருவருமே மன்னிக்க வேண்டிய மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தார்கள். சீதா தன் மாமியாரிடம்


"அத்தை நீங்க என்ன திடீர்னு வந்து இருக்கீங்க? மாமா வரலையா?"

"அவர் வரலை சீதா. என் கூட வேலை செய்யற டீச்சரோட அம்மா இந்த ஊரிலே தான் உங்க வீதிக்கு பக்கத்து வீதியில் தான் குடி இருக்காங்க. அவங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லை அதனால நானும் அந்த டீச்சரும் அவங்க அம்மாவைப் பார்க்க காரிலே வந்தோம். அதுக்குள்ள உன்னை ஒருதடவை பார்த்திட்டு போகலாமுனு வந்தேன். நான் உன்னோட தனியாப் பேசணும்னு வந்தேன். நல்லவேளை நான் இங்க வீட்டுக்கு பக்கத்தில் வரும்போதே சிவா பைக் எடுத்துட்டு வெளியே போறதை பார்த்தேன். அவன் எங்க போறான்?"

"தெரியல அத்தை அவரு என் கிட்ட பேசி பதினைஞ்சு நாள் ஆச்சு. அவரு என்கிட்ட சுத்தமா பேசுறதே இல்லை"

என்று மீண்டும் கண்ணீரோடு சொன்னாள். அதைக்கேட்ட விஜயாவிற்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. மகனின் இந்த நடவடிக்கைக்கு காரணம் தானும் ஒருவள் என்பது விஜயாவிற்கு உறுத்தியது. அவள் சீதாவிற்கு என்ன ஆறுதல் சொல்வதென்றே தெரியாமல் இருந்தாள். உடனே சீதா

"அத்தை நீங்க உட்கார்ந்து இருங்க நான் போய் காபி வைச்சு எடுத்திட்டு வற்றேன்"

"சீதா காபியெல்லாம் வேண்டாம்"

"ஏன் அத்தை?"

"சிவா உங்க கிட்ட பேசாம இருக்கிறதுக்கு நானும் ஒரு காரணமாக போயிட்டேன். சின்னஞ் சிறிசுகளை பிரிச்ச பாவத்துக்கு நான் ஆளாயிட்டேன். நீயும் அவனும் எப்ப மறுபடியும் சந்தோஷமா இருக்குறீங்களோ அப்பத்தான் இந்த வீட்டில் பச்சைத் தண்ணீர்கூடக் குடிப்பேன். அதுவரை எனக்கு எதுவும் வேண்டாம்"

"அத்தை"

"ஆமாம் சீதா எனக்கு வயசாயிடுச்சு. நான் வாழ்க்கையிலே எல்லாம் பார்த்துட்டேன் நீ இனிமேல் தான் வாழப்போறவள். நீங்க இரண்டு பேரும் எப்பவுமே சந்தோசமா இருக்கணும் எனக்கு அதுதான் முக்கியம். சீக்கிரமா இரண்டு பேரும் மனசுவிட்டுப் பேசி ஒன்னா சேருங்க. சீக்கிரம் எனக்கு ஒரு குழந்தையை பெத்துக் கொடு"

என்று சொல்லிவிட்டு விஜயா சீதாவை தன்னோடு இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு அவளை உச்சி முகர்ந்தாள். தன் மாமியார் இப்படி வைராக்கியத்தோடு சொல்வதைக் கேட்டு சீதாவிற்கு மிகவும் சங்கடமாக இருந்தது. தன் வீட்டிற்கு வந்து விட்டு அவள் எதுவும் சாப்பிடாமல் இருப்பது அவளுக்கு கவலையாக இருந்தது. அவள் உடனே தனது மாமியாரின் உதடுகளை தன் உதடுகளால் கவ்விக் கொண்டாள். பின்னர் தன் நாக்கை மாமியார் வாய்க்குள் விட்டு தனது எச்சிலை சுவைக்க வைத்தாள். மாமியார் பச்சைத் தண்ணீர் கூட குடிக்க மாட்டேன் என்று சொன்னதால் மாமியாரின் தாகத்தை தீர்க்க தனது எச்சிலைப் பரிசளித்தாள். மருமகளின் எண்ணத்தை புரிந்து கொண்ட விஜயா அப்படியே சீதாவின் உதடுகளை உறிஞ்சி அவள் எச்சிலை சுவைத்து மகிழ்ந்தாள். இப்போது இருவரது உடலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சூடாகத் தொடங்கியது. பல நாட்களாக உடலுறவு இல்லாமல் இருந்த இருவரும் இப்போது முத்தத்தின் வழியே காம உணர்வுகளைப் பெற்றனர். இருவரின் உதடுகளும் பிரிவதற்கு நீண்ட நேரமானது. இருவரும் வெட்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்கள் பார்வையில் எதையோ பறிமாறிக் கொண்டனர். அதனால் சீதா

"அத்தை ரூமுக்கு போகலாமா?"

"எனக்காக அந்த டீச்சர் அவுங்க அம்மா வீட்டில் வெயிட் பண்ணுவாள்"

"ப்ளீஸ் அத்தை எனக்காக"

என்று சீதா கெஞ்சினாள். அவள் கடைசியாக விஜயாவோடு லெஸ்பியன் உறவு கொண்டு ஒரு மாதமாகி விட்டது. அதன் பின் அவளது உடல் காமத்திற்காக ஏங்கி கிடந்தது. அதனால் சீதா அத்தையை வெட்கத்தை விட்டு அழைத்தாள். மருமகளின் அழைப்பை விஜயாவாலும் நிராகரிக்க முடியவில்லை. அவளுக்கும் இப்போது அது தேவைப்பட்டது. மருமகளோடு இணக்கமாக இருக்கவும் அவளது விரகதாபத்தை குறைக்கவும் அவள் முடிவெடுத்தாள். அதனால் அவள்

"சரி சீக்கிரமா வா" 

என்று வெட்கத்தோடு சம்மதம் தந்தாள். சீதா வெளிக்கதவின் தாழ்பாளை ஒருமுறை பார்த்து விட்டு அத்தையோடு படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தாள். சீதா அவசர அவசரமாக தன் உடைகளை களைந்து பிரோவோடும் பேன்டீஸோடும் நின்றாள். விஜயாவிற்கு உடைகளை அவிழ்க்க தயக்கமாக இருந்தது. விரைவில் வந்து விடுவதாக அந்த டீச்சரிடம் சொல்லிவிட்டு வந்த காரணத்தால் அவள் உடைகளை அவிழ்க்க தயங்கினாள். அதனால் அவள்

"சீதா நான் இப்படியே இருக்கேன். எனக்கு டிரெஸ்ஸெல்லாம் அவிழ்க்க டைம் இல்லை"

என்று வெட்கத்தோடு சொன்னாள். அதைக் கேட்ட சீதா அவளின் நிலையைப் புரிந்து கொண்டாள். அதனால் அவள் அத்தையின் புடவையை மட்டும் அவிழ்த்து விட்டாள். விஜயா பாவடை பிளவுஸோடு இருந்தாள். சீதா அவளின் பிளவுஸையும் பிராவையும் தளர்த்தி அவளின் கொழுத்த முலைகளை விடுவித்தாள். விஜயா படுக்கையில் உட்கார்ந்து கொண்டு தன் மருமகளை மடியில் படுக்க வைத்துக் கொண்டாள். பின்னர் சீதா அத்தையின் இரு முலைகளையும் மாறி மாறி சப்பி சுவைத்து மகிழ்ந்தாள். சீதாவின் மென்மையான உதடுகள் விஜயாவின் தடித்த முலைக் காம்புகளை சப்பி சுவைத்து மகிழ்ந்த்து. விஜயாவின் உடல் காமலைகளால் நிரம்பி வழிந்த்து. அவளின் வாய்வேலையால் தூண்டப்பட்ட விஜயாவின் புண்டை குறுகுறுத்தது. அவள் உடனே மருமகளின் பிராவை விடுவித்து அவள் முலைகளை பிசைந்தாள். மருமகள் மாமியாரின் கொழுத்த முலைகளை சப்ப மாமியாரோ மருமகளின் இளமையான வட்ட வடிவ முலைகளை பிசைந்தாள். பின் உணர்ச்சி தூண்டலால் சீதாவின் பேன்டீஸுக்குள் கையை விட்டு தேய்த்து விட்டாள். விஜயாவும் தன் உணர்ச்சிகளை கட்டுபடுத்த முடியாமல் சீதாவின் முலைகளை சப்பி சுவைத்தாள். அதனால் விஜயாவிற்கும் சீதாவிற்கும் காமம் உச்சத்திற்கு சென்று அவர்களது புண்டையை நன்றாக ஊற வைத்தது. அதை புரிந்து கொண்ட இருவரும் அடுத்த செயலுக்கு தயாரானார்கள். சீதா மாமியாரின் பாவடையை மேலேற்றி அவளது பனியாரம் போல இருந்த புண்டையை வருடிக் கொடுத்தாள். விஜயா மருமகளின் பேன்டீஸை கழட்டி அவளை நிர்வாணமாக்கினாள். மருமகளின் புண்டை இப்போது குறைவான முடிகளோடு இருப்பதைக் கண்டு வருந்தினாள். பின்னர்

"ஏன்டி புண்டையை சேவிங் பண்ணலையா?"

"அவரே என்னை சீண்டறதில்லை. அதனால பண்ணலை அத்தை"

என்று ஆதங்கத்தோடு சொன்னாள். விஜயா அதைக் கேட்டு வருந்தினாள். பின்னர் தன் கொழுத்த முலைகளால் அவளின் இளம் முலைகளை உரசினாள். இருவரது முலைக் காம்புகளும் உரசி அந்த இடத்தில் மோகத்தீயை பற்ற வைத்தது. அடுத்து சீதா அத்தையை படுக்கையின் விளிம்பில் படுக்க வைத்து தனது மதனமேட்டால் அத்தையின் மதனமேட்டை தேய்த்தாள். அன்றைக்கு மாமியார் தனக்கு செய்தது போல பதிலுக்கு இன்றைக்கு இவள் மாமியாருக்கு செய்தாள். சில நிமிடங்கள் இருவரது புண்டையும் சூடு பறக்க உரசிக் கொண்டது. இருவருக்கும் உச்சம் வருவது போல இருந்த காரணத்தால் சீதா அத்தையை விட்டு விலகினாள். பின்னர் அவள் விஜயாவை படுக்கையில் நடுவே படுக்க வைத்து அவள் மீது தலைகீழாக படர்ந்தாள். இருவரும் 69 பொசிஷனில் மாறி மாறி இருவரது புண்டையையும் நக்கி காமநீரை சுவைத்து மகிழ்ந்தார்கள். அவர்களது மனம் வேதனையால் இருந்தது அதை இப்போது காமத்தால் குளிர்வித்தார்கள். சில நிமிடங்களில் இருவரும் ஒரே சமயத்தில் உச்சமடைந்தார்கள். பின்னர் விஜயா அவசர அவசரமாக குளியலறைக்குள் சென்று முகம் கழுவி வந்தாள். சீதா மாமியாருக்கு உதவி செய்து அவளது உடைகளை திருத்தி அணியவைத்தாள். விஜயாவோடு வேலை செய்யும் ஆசிரியை அவர்கள் வீட்டில் விஜயாவிற்காக காத்து இருப்பார்கள் என்பதால் விஜயா அவசரமாக கிளம்ப தயாரானாள். சீதா தன் பாவடையை மட்டும் எடுத்து தன் நெஞ்சில் ஏற்றிக் கட்டிக் கொண்டு விஜயாவின் கையை பிடித்துக் கொண்டாள்

"அத்தை மாமாவும் நீங்களும் செய்யறீங்களா?"

"அவரும் எங்கிட்ட பேசறதே இல்லையே பின்ன எப்படி?"

"உண்மையா அத்தை?"

"ஆமான்டி அவரும் என்கிட்ட பேசி பதினைஞ்சு நாளாச்சு. நான் பண்ணினது அவருக்கு பெரிய தப்பா தெரியுது. ஆனா அவர் செஞ்சது அவருக்கு தப்பாவே தெரியலை. என்ன பண்றது இந்த பொம்பளைங்க நிலைமையே இப்படி தானே. அப்பனும் மகனும் ஒரே மாதிரி தான் இருக்காங்க"

என்று விஜயா கண் கலங்க ஆதங்கத்தோடு சொன்னதும் சீதாவிற்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. மாமனார் மாமியாரிடம் பதினைந்து நாட்களாக பேசாமல் இருப்பதை கேள்விப்பட்டு இவளுக்கு மிகவும் வருத்தமாக போனது. மாமியாருக்கு என்ன ஆறுதல் சொல்லுவது என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. திருமணமாகி இருபத்தி ஐந்து ஆண்டுகளாக அன்னியோன்யமான தம்பதிகளாக வாழ்ந்து வந்தவர்கள் இடையே தான் புகுந்து இப்போது அவர்களின் நெருக்கத்தை வெட்டி விட்டதை நினைத்து வருந்தினாள். அதற்குள் விஜயா கிளம்பத் தயாரானாள். சீதா மீண்டும் தன் மாமியாரை தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டாள்

"அத்தை கவலைப்படாதீங்க உங்க பிரச்சனை சீக்கிரம் தீரும். நீங்களும் மாமாவும் பழையபடி சந்தோசமாக இருப்பிங்க"

என்று மாமியாருக்கு தைரியமும் உறுதியும் கொடுத்தாள். பின்னர் மீண்டும் மாமியாரை தன்னோடு இழுத்து அணைத்து முத்தமழை பொழிந்தாள். இருவரும் இப்பொழுது இருக்கும் மனநிலையில் இதற்கு மேல் எதுவும் பேச தயாராக இல்லை. அதனால் விஜயா கண்கள் கலங்க விடைபெற்றாள். மாமியார் வெளியே சென்றதும் மீண்டும் கதவைத் தாழிட்டுக் கொண்ட சீதா அப்படியே பாவாடையோடு சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டு நீண்ட நேரம் யோசித்தாள். தன் மாமனாருக்கும் மாமியாருக்கும் இடையே இப்படி ஒரு பிரச்சனை ஏற்பட காரணமான தானே ஏதாவது சமாதானம் செய்து இருவரையும் ஒன்றிணைக்க விரும்பினாள். அதனால் நீண்ட நேர தயக்கத்திற்குப் பிறகு தன் மாமனாரிடம் போனில் பேச முடிவெடுத்து தன் செல்போனை எடுத்து மாமனார் சுவாமிநாதனுக்கு போன் செய்தாள். நீண்ட நேரம் கழித்தே சுவாமிநாதன் இணைப்பில் கிடைத்தார். இருவரும் தயக்கத்தோடு பரஸ்பரம் நலம் விசாரித்துக் கொண்டார்கள். சீதா இங்கே மாமியார் வந்து விட்டு போனதை மறைத்து விட்டு மாமனாரிடம்

"அத்தை எங்க மாமா?

"அவள் எங்கே போனான்னு எனக்கு தெரியலையே சீதா"

"என்ன மாமா இப்படி சொல்றீங்க"

"அவள் எங்க போனான்னு எனக்கு சத்தியமாக தெரியாது. நான் அவள் கிட்டே பத்து நாளா பேசறதில்லை. அவளும் எங்கிட்டே எதுவும் சொல்லலை"

"மாமா நீங்க பண்றது சரியில்லை. ஏன் அத்தைக் கிட்டே பேச மாட்டேங்கிறீங்க?"



"அது வந்து சீதா...."

"மாமா அத்தை என்ன பாவம் பண்ணினாங்க? நீங்க ஏன் அவங்க கிட்டே பேசமாட்டீங்கறிங்கனு எனக்கும் தெரியும். இப்ப உங்க மகனும் எங்கிட்டே பேசறதில்லை. அந்த கல்யாண மண்டபத்திலே நடந்த்துக்கு நாம நாலு பேரும் தானே காரணம். நான் செஞ்சதைத் தானே அத்தையும் செஞ்சாங்க. அப்படி இருக்கும்போது நீங்க ஏன் அத்தை மேல மட்டும் கோவப்படுறீங்க. உங்க மகன் செய்த தப்பைத் தானே நீங்களும் செஞ்சிருக்கிங்க. நீங்க வயசுல பெரியவங்க நீங்க தானே எல்லோரையும் அனுசரிச்சு போகணும். நீங்க அத்தையை கண்டிக்க வேண்டாமுனு சொல்லலை. ஆனா அதுக்காக இப்படி பேசாம இருக்காதிங்க"

"அது வந்து சீதா ...."

என்று சாமிநாதன் மென்று முழங்கினார். பதினைந்து நாட்களாக அவரும் மருமகளுடன் போனில் பேசாமல் இருந்தார். இப்படி திடீரென்று அவள் போனில் அழைத்து இப்படி பேசுவாள் என்று அவர் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. தன் மருமகளுக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று அவருக்கு புரியவில்லை. அவர் செய்தது நியாயமில்லை என்று அவருக்கே தெரியும். ஆனால் தான் என்ற அகம்பாவமும் தைரியமும் அவரை தன் மனைவியோடு பேச விடாமல் தடுத்து விட்டது. மனைவி செய்த தவறு அவர் கண்களுக்கு பூதாகரமாக தெரிந்தது. அவர் செய்த தவறு அவர் கண்ணிலேயே படவில்லை. சாமிநாதன் போனில் அமைதியாக இருந்தார். அதற்குள் சீதா மீண்டும் அவரிடம்

"மாமா நீங்களும் அத்தையும் வாழ்ந்த இருபத்தஞ்சு வருஷ வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமே இல்லாம போயிடும். இனிமேலாவது அத்தை கூட சந்தோஷமா இருங்க. அவங்களை எப்பவும் போல சந்தோஷமா வச்சுக்குங்க. அப்பத்தான் நான் இங்க உங்க மகனோட சந்தோஷமா இருப்பேன்.


மாமா நீங்களும் அத்தையும் சந்தோசமாக இருந்தால் தான் நான் இனிமேல் உங்க கூட பேசுவேன். இல்லைன்னா நான் உங்க முகத்திலே கூட விழிக்க மாட்டேன்"


என்று கண்டிப்பாக சொல்லிவிட்டு சீதா போன் இணைப்பை துண்டித்து விட்டாள். இப்பொழுது அவளுக்கு மனது கொஞ்சம் இளகியது போல இருந்தது. தன் மனதில் இருப்பதை மாமனாரிடம் கொட்டி விட்டதால் அவள் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தாள். சிறிது நேரம் அவள் அமைதியாக சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்தாள். இன்று கணவன் திரும்பி வந்ததால் அவனிடம் இதைப் பற்றி தைரியமாக பேச வேண்டும். தான் செய்த தவறுக்கு அவனிடம் பகிரங்கமாக மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும் என முடிவு செய்தாள். இனியும் இந்த கண்ணாமூச்சி ஆட்டத்தை தொடர கூடாது என்ற முடிவில் உறுதியாக இருந்தாள். அதனால் அவள் சோபாவிலிருந்து எழுந்து குளியலறைக்குள் புகுந்தாள். ஹேர் ரிமூவர் பயன்படுத்தி தன் புண்டை முடிகளை சுத்தம் செய்து விட்டு தலைக்கு குளித்தாள். பின்னர் வேறு புடவை அணிந்து தன் கணவனுக்காக தயாராக இருந்தாள். அப்போது மணியைப் பார்த்தாள் மணி இரவு எட்டாகி விட்டது. அவள் அவன் வருகைக்காக சோபாவிலேயே உட்கார்ந்து காத்திருந்தாள். நேரம் சென்று கொண்டேயிருந்த்து சிவா வரவில்லை. மணி ஒன்பதரை ஆகும் போது சீதா ஏமாற்றத்தில் அப்படியே படுத்து தூங்கி விட்டாள்.







கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக