http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : கோளாறு - பகுதி - 1

பக்கங்கள்

வெள்ளி, 8 ஜனவரி, 2021

கோளாறு - பகுதி - 1

 பக்காசூர மலையை ஒட்டிப் பெருகி வரும் பவானி ஆறு செந்நிறக் குழம்பாக மாறி கரைபுரண்டு ஓடத்தொடங்கியிருந்தது. கரையோரங்களில் அகப்பட்ட மரம் செடி கொடி தலைகளையெல்லாம் வாரிச் சுருட்டியெடுத்து சுழற்றியடித்துக் கொண்டோடியது. அதன் கரையோர மக்களுக்கெல்லாம் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக பாதுகாப்பான இடங்களில் இருக்கும்படி பறையறிவிக்கப்பட்டது. டிவி வானொலிகளிலும் அறிவுறுத்தப்பட்டது. அப்படி இருந்தும் தாழ்வான பகுதிகள் சில இடங்களில் வீடுகளுக்குள் தண்ணீர் புகுந்திருந்தது.. !!


மழைக்காலம் ஆரம்பித்து மிகச் சில நாட்களே ஆகியிருந்தன. ஆற்றின் கரையோரப் பகுதி நகரங்களுக்கெல்லாம் இன்னும் போதுமான மழைகூட பெய்யவில்லை. ஆனால் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை ஒட்டி நீலகிரி மலைத் தொடரில் பெய்து கொண்டிருக்கும் பருவ மழையின் நீர்வரத்தால் இப்போதே ஆறு கரைபுரண்டோடத் தொடங்கி விட்டது.. !!

ஆற்றோரத்தை ஒட்டி இருக்கும் நிறைய வாழைத் தோட்டங்கள் நீரில் மூழ்கத் தொடங்கியிருந்த சமயம், மிதமான மெல்லிய தூரலில் குடை பிடித்தபடி ஆற்றுப் பாலத்தின் மேல் நின்று கரைபுரண்டோடும் ஆற்று நீரைப் பார்த்து திகைப்பும் வியப்புமாய் பேசிக் கொண்டிருந்த ஊர் பொது மக்களுக்கு நடுவே நின்றிருந்த நிருதி தனக்குப் பின்னால் அந்த மெல்லிய குரல் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தான்.


 


"நிருதியண்ணா"

 அழைத்தவள் கோமதி. கருப்பு நிறக் குடை பிடித்து இன்னொரு கையில் நைட்டியை முழங்கால்வரை தூக்கிப் பிடித்தபடி நின்றிருந்தாள். செருப்பணிந்த அவள் கால்கள் ஈரமாயிருந்தன. நீளமான பாதங்களுக்கு மேல் இன்னும் மெருகு கலையாத புது வெள்ளிக் கொலுசு ஒயிலாய் வளைந்து கிடந்தது. அவளின் கால்களில் பாதங்களுக்கு மேலிருந்தே மெலிதான கருநிற மென்மயிர்கள் படரத் துவங்கியிருந்தன. அவள் கையில் நிறைய கண்ணாடி வளையல்கள் கலகலத்தன. கழுத்தில் தொங்கும் தாலி முலைகளைத் தழுவிய நைட்டியின்மேல் தவழ்ந்து, அதை மறைத்த துப்பட்டாவுக்கு கீழே கொஞ்சமாய் தெரிந்து கொண்டிருந்தது. காதில் மின்னும் தங்கக் கம்மல் ஜிமிக்கியும் நீண்ட மூக்கின் இடது பக்க மூக்குத்தியும் அவள் முகத்தில் டாலடிப்பது போல ஒரு ஒளியைக் கொடுத்திருந்தது.. !!

"அட.. வாம்மா கோமு, நீ எங்க வந்த?" லேசாக விழி விரித்துக் கேட்டான் நிருதி. 
"ஊரே வேடிக்கை பாக்குது. நான் வரக் கூடாதாண்ணா?" வெண்பற்கள் பளிச்சிட அவன் முகம் பார்த்துச் சிரித்தாள். 
"ஊரும் நீயும் ஒண்ணாம்மா?"
"ஏன்ணா.. நான் இந்த ஊர் இல்லையா?"
"நீ இந்த ஊருதான். ஆனா இப்ப நீ இருக்குற நிலமை...."
"ஹைய்யோ.. போங்கண்ணா. அஞ்சு மாசம்தான் ஆகுது. இப்பேவேவ்வா? யாரு பாத்தாலும் இதைவேதான் சொல்றாங்க. எனக்கு இதெல்லாம் பெரிய இதாவே தெரியல"
"அப்படி இல்லமா...." அவன் சொல்லி முடிக்கும்முன் அவன் பேச்சை காதில் கூட வாங்காமல் அவள் ஆற்றுத் தண்ணீரைப் பார்த்தபடி வாயைக் குவித்து வியப்புடன் கூவுவதைப் போல் சொன்னாள். 
"எவ்ளோ தண்ணிணா. பாலம் தொடுற மாதிரி ஓடுது. எவ்ளோ கிட்டக்க.. கை நீட்னா தொட்றுலாம் போலருக்கே"
"அப்படி கிப்படி கை நீட்டிராதமா.."
"ஏன்ணா?"
"பயத்துல கால் நடுங்கி தவறி விழுந்துடப்போற.."
"ஐயோ.. அண்ணா.." நிமிர்ந்து அவன் முகம் பார்த்துச் சிரித்தாள் "நான் அவ்ளோ சின்னப்பொண்ணு இல்லணா.."

பாலத்தின் இரண்டு பக்கத்திலும் ஆற்றை வேடிக்கை பார்க்க மக்கள் கூட்டம்  நிரம்பியிருந்தது. அனைவரின் கைகளிலும் விரிந்த குடைகள் இருந்தன. பல குடைகள் கருப்பு. சில குடைகள் நிறம் மாறியிருந்தன. வெண்முகில் பூத்தூவலாய் பொழிந்து கொண்டிருந்த தூரல் மழையை யாரும் பொருட்படுத்தியதாய் தெரியவில்லை. ஆனால் அந்த மழையில் நனைந்து வந்து உடலைத் தழுவிச் சிலிர்க்க வைக்கும் குளிர் காற்றுக்கு அனைவரிடமும் சிறு சிறு நடுக்கம் இருந்தது.. !!

நிருதி வந்து நீண்ட நேரமாகியிருந்தது. அவன் பார்த்துச் சலித்து திரும்பவிருந்த சமயம்தான் கோமதியும் வேடிக்கை பார்க்க வந்திருந்தாள். 
"தனியாவா வந்த?" அவளைக் கேட்டான்.
"ஆமாண்ணா?"
"பாப்பா?"
"அவ தூங்கறாண்ணா. பத்மாவை பாத்துக்கச் சொல்லிட்டு வந்தேன்"
"உன் புருசன்?"
"தூங்குதுண்ணா"
"இந்த மழைலயா?"
"வந்து சாப்பிட்டதுமே தூங்கியாச்சு. நைட் பூரா தூங்கவே கூடாது. அது தூங்கிட்டா அப்பறம் எனக்கும் வீட்ல போர்தான். அதான் தண்ணியாவது பாக்கலாம்னு வந்தேன். நம்மூருக்காரங்க நெறைய பேரு பாத்துட்டு வந்து கதை கதையா சொல்லிட்டிருக்காங்க. நானும் போய் ஒரு கதை சொல்ல வேண்டாமா?"
"சரிதான்.." புன்னகைத்தபடி அவளை மெலிதான பரவசத்துடன் பார்த்தான் நிருதி.. !!

ஆரஞ்சுநிற நைட்டி அணிந்து அதன் மேல் மார்பை மறைத்தபடி ஒரு துப்பட்டாவைப் போட்டிருந்தாள் கோமதி. மற்றபடி தலைவாரி பூச்சூடி நெற்றித் திலகமிட்டு தன் நீள்வட்ட முகம் மின்னுவதைப்போல பளிச்சென்று இருந்தாள். ஐந்து மாத கருவைச் சுமந்திருக்கும் அவளின் மணிவயிறு இளந்தொப்பை போலத்தான் தெரிந்தது. அது அவளின் கர்ப்பமாகத் தெரியவில்லை. அவள் சொன்னாலொழிய யாருக்கும் தெரியாது.. !!


சிறிது நேரம் மக்கள் திரளுடன் சேர்ந்து கரை புரண்டோடும் ஆற்றின் பெருஞ்சுழிகளையும் அதனுள் விசையுடன் சுழன்று மறைந்து மீண்டும் வேறிடத்தில் எழும் செடி கொடிகளையும் கண்கள் விரியப் பார்த்து சிலாகித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள் கோமதி. அவளுடன் பேசுவதில் அவனின் சலிப்பு காணாமல் போய் மெலிதான ஒரு உற்சாகம் வந்திருந்தது.. !!

அரைமணி நேரம் கழித்துத் திரும்பினர். மழை அப்போதும் எந்த மாறுபாடுமின்றி தூரலாகவே பொழிந்து கொண்டிருந்தது. இருவரும் குடைபிடித்து பேசியபடி நடந்தபோது அவர்களின் குடைகள் அவ்வப்போது முட்டி முத்தமிட்டு பிரிந்தன. திரும்பும்போது கோமதி தன் மார்புகளை மறைத்த துப்பட்டாவை மேலேற்றி கழுத்தில் போட்டிருந்தாள். நைட்டியில் விம்மும் அவள் முலைகளைப் பார்த்து அவனால் வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அவள் முலைகள் இரண்டும் நிமிர்ந்து கூராக நீட்டிக் கொண்டிருந்தன. சிறு முலைகள்தான். ஆனால் அவைகள் பால் சுரந்த முலைகள் என்பதால் நன்கு திரண்டிருந்தன. முதல் குழந்தைக்கு இன்னும் இரண்டு வயதுகூட ஆகவில்லை. அதற்குள்ளாகவே இரண்டாவதாக இப்போது கர்ப்பம் தரித்திருக்கிறாள். வெளியே பொதுவாகப் பேசியபடி நடந்தாலும் நைட்டிக்குள் அவள் எப்படி இருப்பாள் என்கிற ஒரு வியப்பு அவனுள் தனித்து ஓடிக் கொண்டிருந்தது.. !!

கோமதி ஓரளவு நல்ல நிறம்தான். காலை இமள் வெயில் பட்டு அவள் முகம் ஒளிவிடுவதை பலமுறை பார்த்து ரசித்திருக்கிறான். நீண்ட முகம், அகன்ற விழிகள், நீள மூக்கு, சிவந்து மெலிந்த கனிந்த உதடுகள், சதைப் பற்றின்றி ஒட்டிய கன்னங்கள், குவிந்த தாடை,  தடித்துத் தெரியும் நரம்புகள் தெரியும் நீண்ட கழுத்து, குறுகிய நெஞ்சு, அதில் தனித்துத் தெரியும் பால் கனிந்த முலைகள், சரிந்த தோள்கள், நீளமான குச்சிகள் போன்ற வெளிர்நிறக் கைகள், மெலிந்து நீண்ட விரல்கள், மெலிந்த இடை, அளவான புட்டங்கள், நீளமான கால்கள், சற்று உயரம்.. !!

அவன் மனதின் எண்ண ஓட்டங்களை அறிந்தவள்போல பக்கவாட்டில் அவன் முகம் பார்த்துச் சிரித்துப் பேசியபடி மெல்லடி வைத்து நடந்தவள் திடுமெனக் கேட்டாள்.
"என்னண்ணா என்னை சைட்டடிக்கறீங்களா?"

திகைத்துப் பின் சிரித்தான். 
"சைட்டா.. உன்னைவா?"
"ஏன்ணா.. நான் அவ்ளோ மோசமாவா இருக்கேன்?"
"சே.. அப்படி இல்லமா.."
"நான் அழகாத்தானே இருக்கேன்?"
"அதுலென்ன சந்தேகம்?''
"நீங்களும் என்னை ரொம்ப நாளா பாக்கறீங்க"
"ஆமா.."
"ஆனா பாக்க மட்டும்தான் செய்யறீங்க?"
"வேறென்ன செய்யணும்? லவ் பண்ணனுமா?" சட்டெனக் கேட்டான்.

அவள் திகைத்து விழி தூக்கிப் பின் முகம் உயர்த்திச் சிரித்தாள்.
"அந்த ஆசை வேற இருக்கா?"
"ஆசைக்கு அளவு இருக்கா என்ன?"
"அது சரிதான்"
"சரி நீ ஏன் அப்படி கேட்ட?"
"எப்படி?"
"நான் பாக்க மட்டும்தான் செய்யறேனு?"
"ம்ம்.. ஆமா, நான் எப்படி  இருக்கேன்னு நீங்க ஒரு தடவைகூட சொன்னதில்ல?"
"சூப்பர்மா. நீ அழகா இருக்க"
"பொய் சொல்லாம சொல்லுங்க..?"
"உண்மைதான் கோமு. நெஜமா நீ அழகு"
குளிர் காற்றை உணர்ந்தபடி சிறிது நடந்து உடல் சிலிர்த்து மெல்லக்  கேட்டாள்.
"என்னை புடிக்குமா உங்களுக்கு?"
"என்ன இப்படி கேட்டுட்ட?"
"சொல்லுங்க?"
"புடிக்கும்.."
"தேங்க்ஸ்.."
"ரொம்ப புடிக்கும்.."
"ம்ம்.." விழி திருப்பி அவன் விழி பார்த்து இதழ் மலர்த்திப் புன் சிரித்தாள்.
"ரொம்ப ரொம்ப புடிக்கும்.." அவள் விழிகளின் ஆழத்தில் தன் விழி நாட்டியபடி சொன்னான்.

அவள் இதயம்வரை இறங்கிய அந்த வார்த்தை அவன் மீது அவளுள் நீரு பூத்த நெருப்பாக மறைந்திருந்த பெண்மையின் வேட்கையை மடல் அவிழச் செய்தது. அது உள்ளே மலர்ந்து முகத்தில் நாணமாய் வெளிப்பட்டது. அதை மறைக்க முயன்று தோற்று காதலாய் சிரித்தாள். அவள் நடையில் ஒரு தளர்வேற்பட்டு பின் இயல்பானது.

அவர்கள் பிரியுமிடம் வந்தது.
"அப்றம்.. உங்க மாமியா உங்க வீட்லதான்னு கேள்விப் பட்டேன்?" என்றாள்.
"ஆமா கோமதி"
"என்ன ப்ராப்ளம்?"
"கால் ஆபரேஷன் பண்ணியிருக்கு. மக வீட்ல வந்து ரெஸ்ட்ல இருக்காங்க"
"ஆனா நீங்கதான் பாவம்"
"ஏன்?"
"நைட்லயும் கடைலேயே படுத்துக்கறீங்க"
"சின்ன வீடுதான. எல்லாரும் படுக்க எட வசதியில்ல. தவிர  ஓவர் டிஸ்டபன்ஸ்.."
"கடைல ஒண்ணும் பிராப்ளம் இல்லையே?"
"என்ன ப்ராப்ளம் மா?"
"இல்ல.. தனியா படுக்கறீங்க. நைட்ல..."
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லமா.. ஒரு கட்டிங் அடிச்சிட்டு படுத்தா காலைலவரை தூக்கம்தான்"
"குடுத்து வெச்ச ஆளுதான்"
"யாரு நானா? அட ஏன் கோமு நீ ஒண்ணு"
"ஏன்?"
"சரக்கில்லாம தனியா இப்படி வந்து கடைல படுத்து தூங்க முடியாதுமா" என்றான். 

ஏதோ ஒரு ரகசியத்தைப் புரிந்து கொண்டவளைப் போல வாய் பொத்திச்   வெண் முத்துப் பற்கள் பளிச்சிட சிரித்தாள் கோமதி. அவள் கண்களும் கன்னங்களும் பெண்மையின் நாணத்தை வெளிப் படுத்தின. அந்த நளினச் சிரிப்பு அவள் மீதான ஈர்ப்பை அவனுள் ஆழமாகப் பதிய வைத்தது.. !!

 "உன் சிரிப்பு ரொம்ப அழகு.." கோமதியின் மெல்லிதழ்கள் விரிந்து மலர்ந்து பற்கள் ஒளிரும் சிரிப்பை ரசித்துச் சொன்னான் நிருதி. 

"ஹை.." என்றாள் வெட்கம் சுடர்விட. பின் அவனின் முகத்தை ஓரக் கண்ணில் பார்த்தாள். "கடைக்கு எப்ப வருவீங்க?"

"வீட்ல போய் ஒரு டீ குடிச்சிட்டு வந்துருவேன். ஏன்?"

"கேட்டேன்.."

"சொல்லு?"

"என்ன?"

"ஏன் கேட்ட?"

"சும்மா..." சொன்னாள்.  கால்களில் மீண்டும் ஒரு சிறு நடுக்கம் எழுந்தது. அசைந்து நின்றாள். அவனிலும் அதுபோலவே ஒரு அசைவு.


பிரியும் முன் தயங்கி நின்றாள். அவனும் நின்றான். இணைந்த அவளின் உதடுகள் மெல்லிய ஒலியுடன் பிரிந்து மீண்டும் இணைந்தன. அவளின் கூர் முலைகள் அதிர்ந்தெழ ஒரு நீள்மூச்சு விட்டாள். பின் உதடுகள் இறுக்கிப் பிரித்து விழி சரித்தாள். மீண்டும் நிமிர்ந்து அவன் கண்களைப் பார்த்து மெதுவாக அந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள் கோமதி.

"எனக்கும் உங்களை புடிக்கும்"

"புடிக்கும்னா?'' லேசான வியப்புடன் கேட்டான் நிருதி.

"புடிக்கும்" மெலிதான, அழத்தமான குரல்.

"ரொம்ப புடிக்குமா?"

"ம்ம்.." தலையசைப்பில், உடலசைவில் வெட்கம். உதடுகளிலும் விரல்களிலும் மெலிதான நடுக்கம். அதை அடக்க தலை குனிந்து மழைத்துளிகள் தாலமிடும் நிலம் நோக்கினாள்.


"பண்லாமா?" சட்டெனக் கேட்டான்.

"ம்ம்.." ஜிமிக்கிகள் ஆட தலையசைத்தாள். பின் அர்த்தம் உணர்ந்து சட்டென நிமிர்ந்து அவன் கண்களை திகைத்த மாதிரி பார்த்தாள். "என்ன?"

"நைட் ப்ரீயா?"

"யென்ன.. பண்லாமானு கேட்டிங்க?" அவளின் ஈர உதடுகளின் மெல்லிய நடுக்கத்தை பற்களால் கவ்வி அடக்கினாள்.  கூர் மூக்கின் மெல்லிய சிவந்த மடல்கள் விரிந்து சுருங்கின.


"என்னமோ...." சிரித்தான். அந்த சிரிப்பின் கள்ளம் அவள் மனதை ஒருநொடி அதிர வைத்தது. அதன் பொருளை உணர்ந்த அவள் பெண்மை விதிர்த்தது.


"ஐயோ.." இடக் கையை நெஞ்சில் வைத்தபடி அதிர்ந்தவள்போல சன்னமாய் அலறினாள்.

"என்ன ஐயோ..?"

"இவ்ளோ ஓபனா கேக்கறீங்க..?"

"லவ் மா..?"

இதழ்கள் நடுங்கச் சிரித்தாள். "வெவரம்.." என்று முனகி மெல்ல உடல் தளர்ந்து நகர்ந்தாள். 


"சொல்லு கோமு?" 

"யென்ன?"

"பண்லாமா?" அழுத்திக் கேட்டான். 

"லவ் வா?" அதை வேறு எப்படி கேட்பது?

"ம்ம்.."

"கடைக்கு வருவீங்கள்ள? வாங்க பேசிக்கலாம். பை.." எனச் சொல்லிவிட்டு சட்டென்று வேக நடையெடுத்துப் போனாள்.. !!


கோமதி குடையை கொஞ்சமாக சாய்த்துப் பிடித்தபடி கால்களை நீட்டி வைத்து பெரு நடையில் தன் வீட்டை நோக்கி நடந்தாள். அவளின் உள்ளம் அவளறியாது களிப்படைந்திருந்தது. பெண்மையின் ஆழத்தில் ஒரு மலர்ச்சி உண்டாகியிருந்தது. அது அவளின் நடையில் ஒரு இள மானின் துள்ளலாய் வெளிப்பட்டது. மனதில் எழுந்த இனம் புரியாத ஒரு உற்சாகம் அவளின் ரத்த நாளங்களில் சுகமெனப் பரவி  புத்துணர்வை நிரப்பியிருந்தது.


நிருதி அவளுள் வந்து நீண்ட நாட்களாகி விட்டது. அது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று கூட அவளுக்குப் புரியவில்லை. அவனின் ஒரு பார்வை, ஒரு புன்னகை, இயல்பாக பேசிச் செல்லும் ஒரு சில வார்த்தைகள் எல்லாம் அவளின் உள்ளத்தில் தேங்கியிருப்பதை அவனறிய மாட்டான். பல இரவுகள் அவன் நினைவில் அவள் பெண்மை சூடாகிக் கொதித்து தவிக்கும் அளவுக்கு அவன்மேல் காமம் கொண்டிருக்கிறாள். பல இரவுகள் கற்பனையில் அவனுடன் படுத்து காமம் துய்த்திருக்கிறாள். அவனுடன் புணர்ந்தது போன்ற அவளின் இரவுக் கற்பனைகள் ஒரு சில சமயம் பகலிலும் அவளைப் பின் தொடர்ந்து கிளர்ச்சியூட்டிக் கொண்டிருக்கும் அற்புதத்தை பெரு வியப்புடன் உணர்ந்திருக்கிறாள். ஆனாலும் அவை எல்லாம் மனவெளி நாடகங்களாகவே இன்றுவரை இருந்திருக்கின்றன. இனிமேல்தான் அவைகள் நிஜம் தொட்ட நிகழ்வுகளாக மாற வேண்டும்.. !!  மாறும்.. !! அதற்கான முயற்சிகள் துங்கிவிட்டன.. !!


வீட்டை அடைந்தவள் குடையை மடக்கி திண்ணை மீது நிமிர்த்தி வைத்து விட்டு சாத்தியிருந்த கதவைத் திறந்து உள்ளே போய் பார்த்தாள். தொட்டிலில் குழந்தை இல்லை. நைட் ஷிப்ட் முடிந்து வந்த அவள் கணவன் லேசாக வாய் பிளந்து சன்னமாகக் குறட்டை விட்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். பின் அவன் உடலை பார்வையால் வருடித் திரும்பினாள்.


தன் அக்கா வந்து குழந்தையை எடுத்துப் போயிருப்பாள் என்று தோன்றியது. மெதுவாகப் போய் கண்ணாடி முன் போய் நின்று தன் முகத்தையும் பின் சிறு முலை வீக்கங்களையும் மனதில் எழுந்த காமக் கிளர்ச்சியுடன் பார்த்தாள். லேசாக முன்னெழுந்த மணி வயிற்றில் கை வைத்து தடவிக் கொண்டாள். நிருதியுடன் உறவு கொள்ளப் போகும் அந்த நொடி அவளுள் ஒரு சிலிர்ப்பாய் எழுந்தது. அவன் தன்னைப் புணரப் போகும் அந்த நொடிக்கு இப்போதே அவளின் பெண்மை கனிந்து நின்றது. தன் மணிவயிற்றை நன்றாகப் பார்த்தாள். இது எந்த வகையிலும் உறவுக்குத் தடையாய் இருக்காது என்றே நம்பினாள். கணவனுடன் கொள்ளும் உறவைப் போலத்தான் அவனுடனும் உறவு கொள்ளப் போகிறாள். ஆனால் இது மனதுக்கு பிடித்த ஆணுடன் கொள்ளப் போகும் உறவு. மனதுக்கு பேருவகை அளிக்க்கூடிய உடவுறவு. இதுவே கர்ப்பமில்லாத சமயம் என்றால் விரும்பிய வகையில் பயமின்றி உறவு கொள்ளலாம். ஆனால் ஐந்து மாத கர்ப்பத்தை தாங்கியிருக்கும் இந்த வயிற்றை வைத்துக் கொண்டு விருப்பம்போல உறவில் ஈடுபட்டு காமம் தணிக்க முடியாது. ஆனாலும்....


அவள் கணவன் ஒரு பெரும் உறுமலுடன் புரண்டு படுக்க சட்டென தன் நினைவுகளில் இருந்து மீண்டாள் கோமதி. கண்ணாடி முன்பிருந்து திரும்பி விழி மிரண்டு வளைந்த கழுத்து சிலிர்க்க கணவனின் அசைவைப் பார்த்தாள். அவன் அடங்கி மீண்டும் துயிலில் ஆழ்ந்தான். அவள் மனதில் இருந்து இயல்பாக ஒரு நெடு மூச்சு எழுந்தடங்கியது. மெல்லிய கால்ப்புணர்ச்சியுடன் கணவன் மீதிருந்த பார்வையை மீட்டு மீண்டும் கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள். தான் விரும்பிய நிருதியை முத்தமிடப் போகும் தன் சிவந்து மெலிந்த சிற்றிதழ்களை அசைத்து பிதுக்கிப் பார்த்தாள். இப்போதே அவன் தன் உதடுகளைக் கவ்விச் சுவைப்பது போல ஒரு உணர்வெழுந்தது. காமம் குப்பென அவள் பெண்மையைத் தாக்கியது.


மழைக் காற்றின் குளிரையும் மீறி காமத்தில் அவள் உடம்பு சிலிர்த்து விரைத்தது. பின் மீண்டும்  ஒரு பெருமூச்சு விட்டு திரும்பி வெளியே வந்தாள். மழையின் தூரலைப் பார்த்து விட்டு கீழே வைத்திருந்த குடையை எடுத்து விரித்தாள். நைட்டியை கொஞ்சமாக மேலே தூக்கி இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டு படியிறங்கி நடந்தாள்.


தன் வீட்டுக்கு எதிரே நிருதி கடை வைத்திருக்கிறான். சிறிய அளவிலான ஒரு பேன்ஸி ஸ்டோர். முன்பு குடியிருந்த வீடு அது. அதையே கடையாக மாற்றி இப்போது வாடகைக்கு விட்டிருக்கிறார்கள். முன் பக்கத்தில் ஷட்டர். பின் பக்கத்தில் மரக் கதவிலான புழக்கடை செல்லும் வழி. அங்கேதான் அவர்கள் வீட்டு பாத்ரூமும் இருக்கிறது. இந்தப் பக்கம் கோமதி வீட்டு பாத்ரூம்.  அந்த பக்கம் நிருதி கடை பாத்ரூம்.  இரண்டையும் பிரிக்கும் அளவில் மார்புயரம் கூட எழாத ஒரு சிறிய காம்பௌவுண்டு சுவர்.. !!


கோமதி ரோட்டுக்கு வந்து கடையைப் பார்த்தாள். அவளின் அக்கா பத்மா குழந்தையை கடைக்குள் இருக்கும் கண்ணாடி டேபிள் மீது உட்கார வைத்து கொஞ்சிப் பேசி கதை சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். கோமதியைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். 

''அங்க பாரு. அம்மா வந்துட்டா'' என்று பத்மா சொல்ல குழந்தை வேகமாகத் திரும்பிப் பார்த்து சிரித்து கை கால்களை ஆட்டி துள்ளினாள். நெருங்கிச் சென்று தன் மகளை அள்ளி எடுத்து முத்தம் கொடுத்து மூக்குரசி கொஞ்சினாள் கோமதி.. !!


தன் வீட்டுக்குப் போய் டீ குடித்து கடைக்குத் திரும்பினான் நிருதி. மழைத் தூரல் பெருமளவில் விட்டிருந்தது. அருவியின் மெல்லிய சாரல்போல பூத்தூவல் போட்டுக் கொண்டிருந்தது. நிலம் குளிர்ந்து காற்றில் குளிர் பரவியிருந்தது. பார்த்த இடங்களெல்லாம் காற்றில் பறக்கும் தூசு தும்படங்கி பளிச்சென்று பசுமையாகத் தெரிந்தன.


அவன் தன் கடையை அடைந்தபோது பத்மாவும் கோமதியும் குழந்தையுடன் விளையாடியபடி பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அவனைப் பார்த்தவுடன் தன்னுள் எழுந்த உள்ளக் கிளர்ச்சியையும் வெட்கத்தையும் உதடுகள் விரிந்து சுழிந்த சிரிப்பில் மறைத்தாள் கோமதி. அவன் விழிகள் அவளின் கரு விழிகளில் கலந்து மூழ்கி எழுந்து மீண்டன. அவன் உடல் ஒரு நொடி அதிர்ந்து பின் இயல்பானது.


குடையை மடக்கி ஓரமாக வைத்து விட்டு கடையின் முன் தொங்கிக் கொண்டிருந்த பேன்ஸி ஐட்டங்களை விலக்கி கொஞ்சம் தலை குனிந்து உள்ளே சென்றான். அப்படிச் செல்லும்போது மார்புயர  கண்ணாடி டேபிளுக்கு வெளியே நின்றிருந்த கோமதியின் சிறிய புடடத்தில் பட்டெனத் தட்டினான். அவள் நெளிந்து நின்றாள். உள்ளே நின்றிருந்த பத்மாவுக்கு இது தெரியாது.. !!


பத்மா அவனைப் பார்த்துச் சிரித்து அவன் உள்ளே வந்ததும் ''தண்ணி பாத்தீங்களா ?'' என்று திரும்பி அவன் முகம் பார்த்துக் கேட்டாள்.


பத்மாவைப் பார்த்த பின் கோமதியை பார்வையால் வருடினான். அவளின் பார்வையும் நிருதி மீதே இருந்தது.

''உன் தங்கச்சி சொல்லலையா ?'' எனக் கேட்டபடி திரும்பி பத்மாவைப் பார்த்தான்.

''சொன்னா நெறைய தண்ணி போகுதுனு. நானும் போய் பாக்கணும்''

''போய் பாரு''

''இப்பவே போகட்டுமா ?'' தன் கருவிழி கூர்ந்து ஆர்வமாய் கேட்டாள் பத்மா.

''போய் பாரு'' என்று சிரித்தபடி சொன்னாள் கோமதி. பின் அவனைப் பார்த்தாள். ''உன் மொதலாளி ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டாரு''


நிருதி உள்ளே நுழைந்து கல்லாபெட்டியை அடைந்து திரும்பி இருவரையும் மேலோட்டமாகப் பார்த்துச் சிரித்து ''போயி பாத்துட்டு வா. எவ்வளவு தண்ணினு'' என்றான்.


அக்கா, தங்கை இருவரிலும் அவன் மீதான காதல் பார்வையால், புன்னகையால், பேச்சால் வெளிப்படுவதை உணர்ந்து. உள்ளம் களித்து ஆண்மை சிலிர்த்தான். கோமதியின் மெலிந்த உடம்பையும் அதில் காமம் கனிந்து விம்மியிருக்கும் சிறு முலைகளையும் நைட்டியுடன் இயல்பாகப் பார்த்தபோதே அவள் மீது காமம் எழுந்து அவளைச் சுவைக்கும் எண்ணம் மேலோங்கியது.


அவன் கையின் பின் பக்கத் தட்டலிலும் காமம் மிகுந்த விழிகளின் ரகசியப் பார்வையிலும் தன்னுடல் சிலிர்த்து அங்கங்கள் கிளர்ந்து பெண்மை தூண்டப் படுவதை உணர்ந்த கோமதி உள்ளுக்குள் அவன் மீது காமுற்றாள். தன் பெண்ணுடலை, தன் முதிரா அங்கங்களை இச்சையுடன் முத்தமிட்டு சுவைக்கப் போகும் தருணத்தை அவன் உள்ளமும் பேருவகையுடன் எதிர் பார்த்துக் காத்திருப்பதை அவளின் உள்ளுணர்வு அவளுக்கு உணர்த்தியது. அவன் விழிகளின் முன் தான் ஆடையின்றி நிற்பதாக ஒரு காட்சி மனதில் விரிந்து நாண வைத்தது.  அதுவே அவள் முகத்தில் காமமாய் மலர்ந்தது. வெம்மை கொண்ட கண்களும் மூக்கும் கன்னங்களும் உதடுகளுமென காமத்தில் கனிந்த அவளின் முகப் பொழிவு அவனை வெகுவாக ஈர்த்தது. பத்மாவுக்குத் தெரியாமல் அவர்களிருவரின் விழிகளும் ரகசியமாகத் தொட்டுத் தொட்டுப் உறவாடின.. !!


பத்மா ஆற்று நீரைப் போய்ப் பார்க்கும் ஆர்வத்தில் இருந்தாள். பொதுவாக பகல் நேரத்தில் கடைக்கும் அதிகமாக ஆட்கள் வரமாட்டார்கள். சிறிது நேரம் கழித்து பத்மாவைக் கேட்டான் நிருதி.

 

''ஆத்து தண்ணிய பாக்க போகலியா பத்மா? ''

''போகட்டுமா ?'' என்று கேட்டாள்.

''போ ''

''யாராவது வந்தா?''

''இந்த மழைல யாரு வரப் போறா? அப்படியே வந்தாலும் நான் பாத்துக்கறேன் போ''


மெதுவாக தலையசைத்து கோமதியைப் பார்த்தாள். குழந்தை பெரியம்மா எங்கோ போகப் போகிறாள் என்பதை புரிந்து கொண்டு 'நானு.. நானு' என்று கை கால்களை உதைத்துக் குதித்தாள்.


பத்மாவைப் பார்த்தாள் கோமதி.

''தூக்கிட்டு போறியா?''

''என்ன பண்றது?''

''எடுத்துட்டு போ. மழைல நனையாம பாத்துக்கோ''

''போலாமா மயிலு?'' என்று குழந்தையிடம் கொஞ்சலாய் கேட்டாள் பத்மா. குழந்தை தலையாட்டி கோமதியின் கைகளுக்குள் துள்ளினாள். 


பத்மா கண்ணாடி டேபிளைச் சுற்றி வெளியே வந்து குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு நிருதியைப் பார்த்தாள்.

''குடை எடுத்துட்டு போகட்டுமா?''

''எடுத்துட்டு போ '' என்றான்.


குழந்தை தன் தாய்க்கு டாடா காட்டிவிட்டு பெரியம்மாவின் மார்பில் அணைந்து கொண்டாள். விரித்த குடையை தலைக்கு மேல் பிடித்த பத்மா குழந்தையுடன் பேசிக் கொண்டு கடையை விட்டு இறங்கிச் சென்றாள்.


பத்மா மறைந்ததும் உள் பக்கம் திரும்பி நிருதியைப் பார்த்தாள் கோமதி. அவனும் பார்த்தான். இருவரின் விழிகளும் ஆழமாய் கலந்து மீண்டன. அவளின் மெல்லிதழ்கள் மெல்ல நடுங்கின. அவைகளைப் பற்களால் கவ்வி கால்களை மாற்றி வைத்து உடலைசைத்து நின்றாள்.


''அப்றம்?'' மெல்லக் கேட்டான்  நிருதி.  சில நொடிகள் தாமதித்து பெருமூச்சு விட்டாள். 

''அப்றம்?'' அவள் குரல் வெகுவாகத் தணிந்திருந்தது. அசைந்து உட்கார்ந்தான்.

''என்ன பண்றாரு?''

''யாரு?''

''உன்னை அம்மாவாக்கி னவரு?''


அந்த வார்த்தை அவளைப் புன்னகைக்க வைத்தது. உடலசைத்து இயல்பாகி

''தூங்கிட்டிருக்காரு'' என்றாள்.


தலையை முன்னும் பின்னுமாய் அசைத்தபடி  அவளை சில நொடிகள் அமைதியாகப் பார்த்தபின் மெல்லக் கேட்டான்.

''பதட்டமாருக்கியா?''

''இல்ல. ஏன் ?''

''உன் உதடுகள் நடுங்குது''

சிரித்து ''அப்படியா?''

''ஒரு கிஸ்ஸடிப்பமா? நடுக்கம் நின்றும்'' என்றான்.

''எப்ப?'' அவளின் நீள் மூக்கு விகசித்தது.

''இப்பதான்?''

''நெனப்புதான்'' நெளிந்து உடல் வளைத்து திரும்பி நின்றாள். துப்பட்டாவுக்கு கீழே சிறு மேடாக நிமிர்ந்து எழுந்திருக்கும் அவளின் முலைகளின் விம்மல் அவன் பார்வையை ஈர்த்தன. அவைகளின் மேல் அழுத்தமாக பார்வையைப் பதித்து மாற்றினான்.

''ஏன்?'' இடது கையில் மீசையை நீவினான்.

''இது கடை..'' என்றாள்.

''இங்கதான் யாரும் இல்லையே?''

'' சும்மாருங்க.'' சிணுங்கிச் சிரித்தாள்.

''ஏன் தர மாட்டியா?''

''தாராம என்ன?''

''நைட்தானா ?''

''நைட்டே வேணுமா?''

''இப்பவே வேணும் போலதான் இருக்கு''

''ரொம்ப ஆசை போல?''

''ரொம்ப ரொம்ப ஆசை'' மீசையை இரு பக்கமும் நீவிச் சிரித்தான்.

''நேத்துவரை என்னை கண்டுக்காத மாதிரியே இருந்தீங்க?''

''கண்டுக்காம இல்ல. நீ எனக்கு கெடைப்பெனு நான் நெனைக்கல''

''ஏன்?''

'' நீ நல்ல பொண்ணாச்சே? குடும்பப் பொண்ணு. கைக் கொழந்தை வேற இருக்கு. பத்தாததுக்கு நீ ரெண்டாவதா வேற லோடாகியிருக்க''



பேச்சின்றி அவனைப் பார்த்தபடி உதட்டில் தவழும் புன்னகையுடன் நின்றாள்.


''சரி. ஒண்ணு கேக்கவா கோமு?''

''ம்ம் ''

''உனக்கு எப்படி என்மேல..?'' என்று கேட்டான்.

''உங்க மேல?''

''இந்த லவ்?''

'' இது லவ்வா ?''

''அப்படியே வெச்சிக்கலாம்''


நெடுமூச்சு விட்டு

''அதெல்லாம் சொல்ல முடியாது'' என்றாள்.

''உனக்கு ஓகேதான?''

''ம்ம்''

''எப்ப வெச்சிக்கலாம்?''

''எனக்கு தெரியல''

''நைட்டு ஓகேவா?''

''நைட்டேவா?'' அவள் விழிகள் விரிந்தன. 

''ஏன்?''


அமைதியாக நின்றாள்.  அவளின் விழிகளையே கூர்ந்து பார்த்தான். சட்டென ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள்.

''நான் போறேன்''

''சொல்லிட்டு போ''

''என்ன சொல்றது?''

''எப்ப மீட் பண்ணலாம்னு?''

''நீங்க நைட்டுக்கு கடைலதான?''

'' ஆமா..''

''சொல்றேன்''

''எப்ப?''

''ஈவினிங்..''

''லவ் யூ ''

''போகட்டுமா?''

''ஒரு கிஸ்ஸடிசசா நல்லாருக்கும்''

''சும்மாருங்க. வம்புல மாட்டிக்குவோம்'' என்று சிரித்தபடி அவனுக்கு கையசைத்து விட்டு துப்பட்டாவை எடுத்து தலை மேல் போட்டுக் கொண்டு கடையை விட்டு இறங்கி தன் வீட்டுக்குச் சென்றாள் கோமதி.. !!









கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக