கார்த்திக் திவ்யா - பகுதி - 4

 அவளை அசிங்கப்படுத்தி விட்டு கிஷோர் நேரே அவரது நண்பர்கள் இருக்கும் அறைக்கு சென்றான். அங்கே சுரேஷ் மற்றும் மேலும் பல நண்பர்கள் நின்று பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.இப்போது நடந்ததை இங்கு வைத்து சொன்னால் அது நன்றாக இருக்காது என்று அனைவரிடமும் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு பின் சுரேஷின் தோளில் கைபோட்டு அவனை வெளியே அழைத்து வந்து அவனிடம் விஷயத்தை சொன்னான்.


சுரேஷ் : டேய் என்னடா இப்படி பண்ணிட்ட

கிஷோர் : நான் என்னடா பண்றது அவள பாத்த உடனே கோபம் தலைக்கேறிடுச்சு 

சுரேஷ் : சரிடா அதுக்குன்னு இப்படியா பேசுவ

கிஷோர் : சரி விடு நடந்தது நடந்து போச்சு 

சுரேஷ் : அவ பாட்டுக்கு அமைதியா போயிருப்பா‌. ஏன்டா இப்படி பிரச்சனைய விலை குடுத்து வாங்கிட்டு வர்ற 

கிஷோர் : அவ பண்ணது மட்டும் கரெக்டா 

சுரேஷ் : டேய் அது பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி டா. இப்போது திட்டி என்னடா ஆகப்போகுது 

கிஷோர் : நான் அதெல்லாம் யோசிக்கல மச்சி .அப்ப என்னால முடியல இப்ப திட்டிட்டேன் 

சுரேஷ் : சரி விடு பாத்துக்கலாம்.


அப்போது சுரேஷ்க்கு போன் வர அது அவனது மனைவியிடம் இருந்து வருகிறது என்று கிஷோர் புரிந்துகொண்டான். போன் பேசி முடித்தான். 

சுரேஷ் : மச்சான் நீ பசங்களோட இரு. என் ஒய்ஃப் கூப்பிடுற என்னன்னு கேட்டு வரேன் 

கிஷோர் : சரி மச்சி பார்த்து போ என்று சொல்லிவிட்டு அவன் நண்பர்களுடன் பேசுவதற்கு உள்ளே சென்றான்.

இப்போது பூஜாவும் திவ்யாவும் இருக்கும் இடத்திற்கு செல்வோம்.

திவ்யாவை பூஜா அவளது கல்லூரி தோழிகளிடம் அனைவரிடமும் கிஷோரின்  மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள். அப்படியே அவர்கள் அனைவரும் திவ்யாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது திவ்யா சற்று அதிருப்தியாக உணர்ந்தாலள். காரணம் அங்கு இருப்பவர்கள் அனைவரும் மிடில் கிளாஸ் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் ,ஒருவகையாக தொட்டுப்பேசி சிரித்து  கொண்டிருப்பது திவ்யாவிற்கு பிடிக்கவில்லை. அதை அவள் முகத்தில் காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தாலும் அவளது அகத்தின் அழகு முகத்தில் லேசாக தெரிய வந்தது. பின் அதில் ஒரு பெண் திவ்யாவின் சேலை நன்றாக உள்ளதாகவும் அவள் அழகாக இருப்பதாகவும் புகழ்ந்து கூற அவளிடம் மட்டும் தனியாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது "ஹேய் பூஜா" என்று ஒரு சத்தம்  வகுப்பறையின் வாசலில் இருந்து வர பூஜா மற்றும் அனைவரும் திரும்பி பார்க்க அங்கே சுதர்சன் நின்று கொண்டிருந்தான். அவன் வேறு யாருமல்ல பூஜாவின் கல்லூரி நண்பன் கிஷோருக்கும் நண்பன்தான். அங்கிருக்கும் பெண்கள் அனைவரும் "சுதர்சன், எப்படி இருக்க பாக்கவே முடியல, உள்ள வாடா" என்று சொல்ல அவனும் உள்ளே வந்து அனைவரிடமும் பேசி சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். பின் சிறிது நேரம் கழித்து, சுதர்சன் பூஜாவை பார்த்து கண்களால் ஏதோ சைகை செய்ய அதை திவ்யா பார்த்துக் கொண்டால், பின் சுதர்சன் "ஓகே பாய் கேள்ஸ்" என்று சொல்லிவிட்டு அந்த அறையை விட்டு வெளியே செல்ல 

பூஜா : "ஓகே திவ்யா நான் இதோ ரெஸ்ட்டு ரூம் போய்ட்டு வரேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அந்த வகுப்பறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.
திவ்யாவிற்கு இவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஏதோ இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டாள். பெங்களூரில் வளர்ந்த பெண்ணல்லவா கண் செய்கை செய்து என்று அனைத்தையும் புரிந்துகொண்டாள்‌ அப்படி என்னதான் இவர்களுக்கு நடக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் "நான் ரெஸ்ட் ரூம் போய்டு வறேன்னு"  சொல்லிட்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.

அவள் அந்த ரூமை விட்டு வெளியே நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். அப்போது எதிரில் சிலபேர் தம்பதிகளுக்கும் தனியாகவும் ஒரு பெண்-ஒரு ஆண் என நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் பூஜா எங்கே சென்றால் என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. ஆனாலும் ஒவ்வொரு ரூமிற்குள் எட்டி எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால். ஒவ்வொரு ரூமிலும் 5,6 பேர்  குழுவாக அமர்ந்து பேசி சிரித்துக்கொண்டு ஆங்காங்கே சிறு குழந்தைகள் ஒடிக்கொண்டும், கை குழந்தைகள் அழுது கொண்டும் இருந்தனர் .ஆனாலும் அவர்கள் இருவரும் திடீரென எங்கே சென்றார்கள் என்று தெரியாமல் நடந்து போய்க்கொண்டே இருந்தாள்.அப்போது எதிரே ஒருவர் "ஹலோ மேடம் யாரை தேடுறீங்க ?"என்று குரல் வந்தது.இதுவரை சைடு  வழியாக ரூம்களை மட்டுமே பார்த்து வந்து கொண்டிருந்த திவ்யா எதிரில் ஒரு ஆண் நிப்பதை அப்போது தான் பார்த்தால். 

அது வேறு யாருமல்ல கார்த்திக் தான் அவன் முகம் திவ்யாவிற்கு லேசாக ஞாபகம் இருந்தது. காலையில் ரெஸ்ட் ரூம் பக்கத்தில் சுரேஷை கூப்பிடும் பொழுது அவன்  திரும்புவதற்கு முன்பே கார்த்திக் தலையை சாய்த்து பார்க்கும் போது திவ்யா முதலில் பார்த்தது கார்த்திக்கின் முகத்தைத்தான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்க கார்த்திக் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

 

கார்த்திக் : ஹலோ மேடம் என்ன தேடுறீங்க ?
  
திவ்யா : அது வந்து என்னோட பிரண்ட 

கார்த்திக் : ஃபிரண்டையா? 

திவ்யா : எனக்கு தெரிஞ்ச அக்கா ஒருத்தங்கள தேடுறேன். 

கார்த்திக் : நீங்க முதல்ல இந்த காலேஜா? 

திவ்யா : இல்ல. நான் என் ஹஸ்பண்ட் கூட வந்தேன். அவங்க ப்ரெண்ட தான் தேடிட்டு இருக்கேன் 

கார்த்திக் : (இவ பூஜாவ தான் தேடுறா போல இது தான் சாக்கு இவ கூட கொஞ்ச நேரம் அப்படியே பேச வேண்டியதுதான்) நீங்க யாரோட ஒய்ஃப் நானும் இந்த காலேஜ்ல படிச்ச பையன் தான் என்று பேச்சை வளர்த்தான் 

திவ்யா : என்னோட ஹஸ்பண்ட் பெயர் கிஷோர். அவங்க ப்ரெண்டு பேரு பூஜா 

கார்த்திக் : ஓஹோ நீங்க  கிஷோர் ஒய்ப்பா .அவன் அந்த பிளாக்குல இருக்கான் வாங்க கூட்டிட்டு போறேன் 

திவ்யா : இல்ல இட்ஸ் ஒகே. நான் பூஜா அக்காவ தான் தேடி வந்தேன் .நான் பாத்துகிறேன்.

கார்த்திக் : இது ரொம்ப பெரிய காலேஜ்ங்க. தேட ஆரம்பிச்சா தேடிடே இருக்க வேண்டியது தான்.சரி  அவங்க எங்க போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க 

திவ்யா : ரெஸ்ட்டு ரூம் போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க 

கார்த்திக் : ரெஸ்ட் ரூமா இந்தப் ப்லோர்ல ரெஸ்ட் ரூமே  கிடையாதுங்க

திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க கிடையாதா. அவங்க அப்படித்தான் சொல்லிட்டு போனாங்க
  
கார்த்திக் : சரி அவங்களுக்கு கால் பண்ணுங்க எங்க இருக்காங்கன்னு கேளுங்க நான் உங்கள அங்க கொண்டு போய்விட்டுற்றேன். 

திவ்யா : (வந்ததிலிருந்து நல்ல தெளிவான ஆள் மாதிரி தான் பேசுறான், நல்ல ஐடியா கொடுக்கிறான், பூஜா வர்ற வரைக்கும் இவன் கூட பேசிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான். அவங்க வேற பிரண்ட்சுங்ககிட்ட கூட்டிட்டு போய் மொக்கை போடுறாங்க.கொஞ்ச நேரம் இவன்கூட காலேஜ் சுத்தி பாப்போம்) என்கிட்ட அவங்க நம்பர் இல்லையே 

கார்த்திக் : இது வேறயா. இப்ப என்ன பண்ணலாம் நீங்களே சொல்லுங்க 

திவ்யா : பேசாம அவங்கள நம்ம இரண்டு பேரும் தேடலாமா 

கார்த்திக் : (ஆஹா பழம் நழுவி பால்ல தானா விழுகுது) சரி வாங்க தேடலாம் பின்னாடியே வாங்க. அப்றோம் என்னையும் தொலைச்சிட்டு தேடாதீங்க என்று சொல்ல திவ்யா சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்

திவ்யா :  நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவனை பின்னே நடந்து சென்றாள். 

அவர்கள் இரண்டாவது மாடிப்படியில் ஏறி இரண்டாவது மாடிக்கு ஏறி  நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.அங்கே ஒரு சில பேர் வகுப்பறையில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர் 

திவ்யா : உங்க பெயர் என்ன? 

கார்த்திக் : ( ஆஹா  பேர் என்னனு கேக்குறாலே, கிஷோர் கண்டிப்பா இவகிட்ட மஞ்சுளா பத்தி சொல்லி இருந்தா, என்னைய பத்தியும் சொல்லி இருப்பான், பேசாம வேற ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டியதுதான்) நீங்களே ஏதாவது ஒரு பேரு வச்சி கூப்பிடுங்க

திவ்யா : (மீண்டும் சிரித்தாள்) நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க. சொல்லுங்க உங்க நேம் என்ன? பேர் தெரியாதவங்க கூட பேச கூடாதுன்னு எங்க வீட்டுல சொல்லி இருக்காங்க 

கார்த்திக் : அப்படியா அப்ப முதல்ல உங்க பேர் சொல்லுங்க 

திவ்யா : என் பெயர் திவ்யா உங்க பேரு 

கார்த்திக் : (என்ன பேரு சொல்லலாம்,பைசாம கிஷோர் ஃப்ரெண்டு பேர் சொல்ல வேண்டியது தான்) என் பேரு தினேஷ் 

திவ்யா : (ஆச்சரியத்தில்) என்னது தினேஷா 

கார்த்திக் : (ஐயையோ போட்டோல தினேஷ  காமிச்சிருப்பானோ) சரி சமாளிப்போம்.ஆமாங்க என் பெயர் தினேஷ் தான். அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு ஷாக் ஆகுறீங்க
 
திவ்யா : இல்ல சும்மாதான். நீங்க உங்க ஒய்ப்ப கூட்டிட்டு வரலையா 

கார்த்திக் : எனக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகலங்க 

திவ்யா : என்ன சொல்றீங்க கல்யாணம் ஆகலையா? ஏன்? 

கார்த்திக் : எந்த பொண்ணும் பிடிக்கலங்க?

திவ்யா : ஏன் பிடிக்கல? 

கார்த்திக் : (இவ  பேச ஆரம்பிச்சா நல்லா கம்பெனி குடுப்பா போலயே, நம்ம வேலை முடிதானு பாப்போம்) உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க அம்மா அப்பா பார்க்க மாட்றாங்க 

திவ்யா : (சற்று பெருமிதமாக சிரித்துவிட்டு) என்ன மாதிரியா?

கார்த்திக் : ஆமாங்க நல்லா நெய் கொழுந்து மாதிரி இருக்கீங்க .உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க வீட்ல காட்டமாட்றாங்களே. காட்டினா அடுத்தவாரமே கல்யாணம் பண்ணிடுவேன் 

திவ்யா : (சற்று சிரித்துவிட்டு) ஹலோ என்ன கொஞ்சம் விட்டா ரொம்ப வருனிக்கிறீங்க 

கார்த்திக் : ஐயோ சாரிங்க கிஷோர் கிட்ட சொல்லிடாதீங்க அப்புறம் வந்து சண்டை போடுவான் 

திவ்யா : என் ஹஸ்பண்ட் தானே. நல்லா சண்ட போட்டுவாரு 

கார்த்திக் : ஏன் அப்படி சொல்றீங்க அவன் ரொம்ப கோபக்காரன் தெரியுமா.

திவ்யா : ஆமா ஆமா ரொம்ப கோபக்காரர் தான்.நீங்க வேற இது வரைக்கும் அவரு என்கூட கூட சண்டை போட்டது இல்ல இதுல எப்படி உங்க கூட சண்டை போடுவாரு 


கார்த்திக் : நீங்க அவரோட மதிப்பிற்குரிய மனைவி.உங்க கிட்ட எப்படி சண்டை போடுவான்.அவன்  மனைவிய பத்தி யாராவது தப்பா பேசினா அவன் சண்டை போட தான் செய்வான் .


திவ்யாவிற்கு, கார்த்திக்கும் மஞ்சுளாவும் உறவு கொள்ளும்போது கிஷோர் அதை பார்த்து விட்டு அழுது கொண்டு வந்ததாக பூஜா சொல்லியது தான் அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது.

பின் தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டே கார்த்திக்கிற்கு  சைடாக  நடந்து வந்தாள் .கார்த்திக் சற்று சைடில்  திரும்பிப்  பார்க்க அதே நேரத்தில் காற்றடிக்க திவ்யாவின் சேலை விலகி அவளது இடுப்பு மற்றும் ஒரு பகுதி முழுவதுமாக  தெரிந்தது.



 அதை பார்த்து ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடி அனுபவித்து விட்டு நேரே பார்த்து நடக்க ஆரம்பித்தான். ஆனால் ஜட்டி போடாத அவனது தடி வேட்டியை முட்டிக்கொண்டு வந்தது அதை மறைப்பதற்காக வேஷ்டியை தூக்கி கட்டினான் கார்த்திக். அவன் தனது இடுப்பையுள் அங்கங்களையும் பார்த்ததை திவ்யா பார்க்க தவறவில்லை. எனினும் அழகு இருந்தால் ரசிக்கத்தானே செய்வார்கள் என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு சேலையை சரி செய்து கொண்டு நடந்தாள்.




பின் அவர்கள் அப்படியே நடந்து மூன்றாவது மாடிக்கு சென்றனர். அங்கே யாரும் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. இருந்தாலும் கார்த்திக் பேச்சை வளப்பதற்காக "இங்கேயும் ஒரு வாட்டி பார்த்திடலாம்" என்று சொல்லி நடக்க ஆரம்பிக்க அவனுக்கு பக்கத்தில் அப்படியே திவ்யாவும் நடக்க ஆரம்பித்தாள். கார்த்தி ஒவ்வொரு திவ்யாவைப் பார்த்து பேசிக் கொண்டே வர அப்படியே அவளது தொப்புளையும் முலையையும் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே வந்தான். திவ்யாவிற்கும் அவன் தன்னை ரசிக்கிறான் என்று தெரியும் இருந்தும் இப்போது நமக்கு கிடைத்த டைம் பாஸ் இவன் ஒருவன் தான் இவளையும் விட்டு விட்டால் மறுபடியும் போராக போய் உட்கார வேண்டியது இருக்கும் என்று மனதில் யோசித்துக்கொண்டு "தினேஷ் என்ன வேலை பார்க்கிறான்? எங்கிருக்கிறான்" என்று பேசிக்கொண்டே வந்தாள். கார்த்திக்கும் உங்க ஹாபீஸ் என்ன உங்களுக்கு எந்த கலர் பிடிக்கும் என்று கேட்டுக் கொண்டே நடந்து வந்தான். முன்ன பின்ன தெரியாத ஒரு நபரிடம் இவள் இவ்வளவு ஃப்ரீயாக பழகுவாளா என்று கார்த்திக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இருந்தும் தன் வேலை நடந்தால் போதும் என்று "திவ்யாவிடம் உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகி எத்தனை மாசம் ஆச்சு" என்று பிரைவேட் ஆன விஷயங்கள் அனைத்தையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டே வந்தான். திடீரென்று ஒரு ரூமிலிருந்து ஆஹ்...ம்..ஸ்..ஆ...என்று சத்தம் வந்தது.


கார்த்தியும் திவ்யாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். 

கார்த்திக் : உங்களுக்கு அந்த சத்தம் கேட்குதா 


திவ்யா : ஆமா ஏதோ முனகல் சத்தம் கேட்குது என்று மெதுவாக சொன்னாள் 

கார்த்திக் : இந்த ரூம்ல இருந்து தாங்க வருது. இருங்க நான் போய் பார்க்கிறேன் நீங்க இங்கேயே நில்லுங்கள் என்று சொல்ல 

திவ்யா : சரி என்பது போல் தலை ஆட்டினாள். 

பின் கார்த்திக் மெதுவாக அந்த ரூம் ஜன்னல் வழியாக மூடியிருந்த சின்ன கதவை திறந்து  எட்டிப் பார்க்க அங்கே அவன் கண்ட காட்சி உண்மையிலேயே அவனை சிலிர்க்க வைத்தது. மேலும் அவனது தடியை எழும்பி சுவற்றில் முட்டியது. 


வைத்த கண் வாங்காமல்  அப்படியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கார்த்திக் .திவ்யாவிற்கு அப்படி இவன் என்ன  பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று கார்த்தியை பார்த்தாள் அதே நேரத்தில் உள்ளிருந்து வந்த சத்தமும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது.பின் கார்த்திக்கின் முதுகை தட்ட கார்த்தி சுயநினைவுக்கு திரும்பி திவ்யாவின் வாயை மூடி "சத்தம் போடாதீங்க" என்று சொல்லி அவளை கொஞ்சம் தள்ளி நகர்த்தி சென்றான். தன் கணவன் அல்லாத வேறு ஒருவன் தன் மேல் கை வைப்பதை இதுவே முதல் முறையாக திவ்யா உணர்ந்தாள். பின் வாயில் இருந்து கையை எடுத்தான்.


திவ்யா : அங்க என்ன பார்த்தீங்க தினேஷ் என்றாள்

கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க 

திவ்யா : சொல்ல முடியாத விஷயத்த அவ்ளோ நேரம் நின்னு பார்த்துட்டு இருந்தீங்க 


கார்த்திக் : எவ்வளவு நேரம் பாத்தேன்.. நா பாத்த அடுத்த நிமிஷமே நீங்க வந்து கூப்பிட்டேங்களே 

திவ்யா : என்னது பார்த்த அடுத்த நிமிஷமா.. நீங்க கிட்டத்தட்ட அஞ்சு நிமிஷமா  பார்த்துட்டு இருந்தீங்க.அப்புறம்தான் நான் உங்கள  கூப்பிட்டேன் 

கார்த்திக் : அவ்வளவு நேரமா பார்த்துட்டு இருந்தேன்.சரி விடுங்க வாங்க நம்ம கீழ போலாம் 

திவ்யா : ஏங்க அங்க என்ன பார்த்தீங்கனு சொல்லவே இல்ல. நம்ம பூஜா அக்காவ தான தேடி வந்தோம்.இப்போ கீழ போலாம்னு சொல்றீங்க.



கார்த்திக் : பூஜா அக்கா கொஞ்ச நேரத்துல கீழே வந்துருவாங்க.வாங்க நாம போலாம் 

திவ்யா : கீழே வந்துருவாங்கலா. அப்போ அக்கா மேல இருக்காங்களா 

கார்த்திக் : அய்யோ சொன்னா புரிஞ்சுக்கோங்க வாங்க போகலாம் காரியம் கெட்ரும் போலயே 

திவ்யா : இப்ப நீங்க அங்க என்ன பாத்தீங்கனு சொல்ல போறீங்களா இல்லையா 

கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க வாங்க போலாம் 

திவ்யா : என்ன நீங்க? உங்கள ஒரு ஃபிரண்ட் மாதிரி நினைச்சேன் நீங்க என்னடான்னா இப்படி மறைக்கிறீங்களே 


கார்த்திக் : மறைக்கிற விஷயத்தை மறைச்சு தானே ஆகணும் 

திவ்யா : இது சரிபட்டு வராது நானே போய் பாத்துக்கிறேன்‌. என்று சொல்லி திரும்பி நடக்க முற்பட கார்த்திக் திவ்யாவின் கையை பிடித்துக்கொண்டு "ஏங்க சொன்னா கேளுங்க வேண்டாம்" என்று சொல்ல திவ்யா "கைய விடுங்க" என்று சொல்லி அந்த இடத்திற்கு மெதுவாக நடந்து சென்று, கார்த்திக்கு எட்டிப்பார்த்த அந்த ஜன்னல் கதவு வழியாக இப்போது திவ்யாவும் பார்த்தாள். அவள் பார்க்கவும் அவளது கண்கள் விரிந்து தன்னையே மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் பார்ப்பதை அவளாளே நம்ப முடியவில்லை.அங்கே உள்ள பூஜாவை சிறிது நேரம் முன் சந்தித்த சுதர்சன் ஒத்து க்கொண்டிருந்தான். ஜாக்கெட் அவுந்து கிடக்க சுதர்சனின் வேஷ்டி டேபிளில் இருக்க சேலையை அவள் இடுப்பு வரை தூக்கி கொண்டு உதட்டில் முத்தம் பதித்துக் கொண்டே அவள் புண்டையில் அவனது சிவந்த தடியை விட்டு ஆட்டிக் கொண்டு இருந்தான் சுதர்சன். 
பூஜா ஒவ்வொரு குத்துக்கும் "ஆ.. ஆ" என்று சத்தம் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தாள். முத்தத்தை நிறுத்திவிட்டு "நீ ரியூனியன் வராம போயிருவியோனு நெனச்சேன் நல்லவேளை வந்துட்ட

பூஜா :  நானே உனக்காகத்தான் வந்தேன். அதை எப்படி வராம இருப்பேன். என் புருஷன் இப்போலான் வெளியில போன சீக்கிரமே வந்துருறாரு மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி நீ என்னை ஓத்ததுக்கு அப்புறம் டெய்லி உன் நினைப்புதான். இந்த ரியூனியன் நீ வருவனு நினைச்சேன் அதே மாதிரி வந்துட்ட.  என் புருஷன் என்ன சந்தேகப்படுறாருனு நினைக்கிறேன். என் ஃபோன்லான் எடுத்து செக்  பண்றாரு. 

சுதர்சன் :  அவன் பட்டா பட்டுட்டு போட்டும். நம்ம ரெண்டு பேரும் நல்லா பண்ணலாம் என்று அவளது முலையை சப்பி கொண்டே அவள் மேல் படுத்துக்கொண்டு மிஷனரில் ஓத்தான்.

அவர்கள் பேசுவதை கேட்டவுடன் திவ்யாவின் காம்புகள் விரைக்க தொடங்கியது. யாரோ அவள் இடுப்பில் கை வைப்பது போல் உணர்ந்தாள்.அது அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. 

பின்னாடி இருந்து கார்த்திக் அப்படியே அவளது இடுப்பை சுற்றி பிடித்து அவளது வாயை போற்றி அப்படியே பின்னே தூக்கிக் கொண்டு வந்தான். அவன் தூக்கிக் கொண்டு வரும்பொழுது திவ்யாவின் குண்டியில் கார்த்திக்கின் தடி உரசுவதை திவ்யா உணர்ந்தாள். கார்த்திக் அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு அவர்கள் நின்ற இடத்திற்கு வந்தான் பின் அவளை அப்படியே இறக்கி விட்டான் அவன் இறுகி விடும் பொழுது கார்த்திக்கின் தடியில் திவ்யாவின் குண்டிப்பிளவை உரசிக் கொண்டு அப்படியே இறங்கினாள் . சிறிது நேரம் இருவரும் ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டனர்.


கார்த்திக் : ஏங்க என்ன சொல்லிட்டு நீங்க  பார்த்துட்டு இருக்கீங்க ?

திவ்யா : பார்த்தேனா. நான் பாக்குறதுக்கு முன்னாடி தான் நீங்க கூட்டிட்டு வந்திட்டேன்களே 


கார்ததி : என்னது பாக்கல்லையா நீங்க கிட்டத்தட்ட  ரெண்டு நிமிஷம் பார்த்துட்டு இருக்கீங்க 

திவ்யா : என்னங்க பூஜாக்கா இப்படி பண்றாங்க ?

கார்த்திக் : சரி விடுங்க அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ள அபேர் இருக்குதுன்னு நினைக்கிறேன் அதனால தான் இப்படி பண்றாங்க 

திவ்யா : நான் கொஞ்சம் கூட பூஜா அக்காவ இப்படி நினைச்சு  பாக்கல 


கார்த்திக் : எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குன்னு சொல்ல முடியாதுங்க 

திவ்யா : புருஷன கீழே வச்சுட்டு மேல இன்னொருத்தன் கூட 

கார்த்திக் : சரி விடுங்க.. நம்ம இருக்கிறது அவங்களுக்கு தெரிஞ்சா ரொம்ப சங்கடமாயிரும் வாங்க கீழ போலாம் 

திவ்யா : ஆமா இதுக்கு மேல இங்க நின்னு என்ன பண்ண போறோம்.வாங்க கீழ போலாம்.அவங்க எல்லாத்தையும் முடிச்சிட்டு வரட்டும் 

கார்த்திக் : சரி என்று முன்னே  பார்த்து நடக்க  பின்னே அவனை பின்தொடர்ந்தாள் திவ்யா. கார்த்திக் நடந்துசென்று மூன்றாவது மாடியிலிருந்து இரண்டாவது மாடிக்கு செல்லும் படியில் இறங்கி கொண்டு பின் அப்படியே அந்த படியில் அமர்ந்தான்.


 

திவ்யா : என்னாச்சுங்க இங்கேயே உட்காந்துட்டீங்க 

கார்த்திக் : இல்ல என்னால அந்த விஷயத்தை மைண்டுல இருந்து எடுக்கவே முடியல 


திவ்யா : விடுங்க இரண்டுபேரும் இந்த  காலேஜ்ல படிச்சவங்க தான  

கார்த்திக் : உங்களுக்கு சுதர்சன தெரியுமா? 

திவ்யா : இல்ல தெரியாது.நாங்க பூஜா அக்கா கிளாஸ்ல   உக்காந்து பேசிட்டு இருக்கும்போது .திடீர்னு வந்தாரு அப்புறம் ஏதோ பூஜாவ பார்த்து கண் ஜாடை காட்டிட்டு வெளியே போனாரு‌. அத  நான் பாத்துட்டேன். அப்றோம் இப்போ மேல...



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக