அறிமுகமற்ற ஆணுடன் - பகுதி - 4

 அன்றிரவு எனக்கு சரியான தூக்கமே இல்லை. இதற்கு முன் நான் இது போல எந்த  ஒரு பெண்ணுடனும்  அந்தரங்கமாகப் பேசியது இல்லை.  எல்லாம் கதைகளில் படித்தவைதான். அரைகுறை தூக்கத்தில் நிறைய உளறி விழித்தேன். அவள் பெயர் எனக்குள் உச்சரிப்பாய் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது. நான் அவளைப் புணரந்து விட்டதைப் போன்ற உணர்வில்  என் இரவுத் தூக்கம் கெட்டது.. !!

அடுத்த நாள் ஞாயிறு. நான் நன்றாக தூங்கி எழுந்து  அவளுக்கு மெசேஜ் செய்தேன். அவளிடமிருந்து பதிலே இல்லை. பதினொரு மணிக்கு மேல்  கால் செய்தேன். அதையும்  அவள் எடுக்கவில்லை. அதன்பின்  ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து  அவளே எனக்கு கால் செய்தாள். நான் உற்சாகமாய் எடுத்தேன்.

"ஹலோ?" சன்னமாய் பேசினாள். 

"ஹாய் கமலி?"

"ம்ம்.. என்னப்பா?"

"என்ன பண்றீங்கமா?"

"குக்கிங் முடிஞ்சுது. நெக்ஸ்ட் ட்ரெஸ்ஸெல்லாம் வாஷ் பண்ணனும். அதுக்கு  எடைல கொஞ்சம் ரெஸ்ட்"

"பிஸியா இருப்பீங்க போல?"

"ஆமா. சன்டேன்னாலே எல்லா குடும்பத் தலைவிகளும் பிஸிதான்"


"ஓஓ.. குடும்பத் தலைவி?"

"ஏன்? அப்பறம் என்னவாம்?"

"நைஸ் லேடி"

"ம்ம்.."

"அவரு இல்லையா? "

"ஒரு வேலையா வெளிய போயிருக்கார்"

"என்ன வேலை?"

"ஏன் அத தெரிஞ்சு சாரு என்ன பண்ண போறாரு?"

"அதானே.. என்ன பண்றது?" சிரித்தேன். சிரித்தாள்.

சிறிது நேர இயல்பான பேச்சுக்குப் பின்..

"அப்பறம்?" என்றேன். 

"அப்றம்?" என்றாள். எங்கள் குரல்கள் மாறுபட்டிருந்தது.

"நைட் எத்தனை மணிக்கு வந்தாரு?"

"ஒரு மணிக்கு மேல ஆகிடுச்சு"

"வந்து சாப்பிட்டாரா?"

"ம்கூம். சாப்பிட்டுதான் வந்துருக்காரு"

"பேசினீங்களா கொஞ்ச நேரம்"

"ம்ம்.."

"அப்றம்..?"

''அப்றம்..?"

"நைட்டு வேற செம மூடா இருந்தீங்க.."

"அதுக்கு?"

"அது நடந்துச்சா?"

"ச்சீ.. போ.."

"அலோ.. கமலி"

"........."

'' சொல்லுங்கப்பா..?"

"ம்ம்" அவளின் மிகவும் மெலிதான வெட்கக் குரல் கேட்டது.

"வாவ்.. எப்படி? "

"எப்படின்னா?"

"யாரு மேல..?"

"அவருதான்.."

"செம்ம.."

"ம்ம்.."

"நல்லா செஞ்சாரா?"

"ஏய் சும்மாரு"

"சொல்லு கமலி?"

"ம்ம்..."

"ட்ரஸ்ஸோடவா? ந்யூடாவா?"

"ந்யூடா.."

"அட.. அசத்திருக்கீங்க.. போல?"

"ம்ம்.."

"வேற..?"

"வேறென்ன?"

"இன்னும்  ஏதாவது? "

"ம்ம்.. நைட் தூங்கறப்போ மூணு மணிக்கு மேலாகிருச்சு. காலைல கூட லேட்டாத்தான் எந்திரிச்சேன்"

"ஏன் லேட்டு?"

"பேசிட்டிருந்தோம்"

"மேட்டர் முடிஞ்சப்பறமுமா?"

"ம்ம்.. ம்ம்"

"ந்யூடா படுத்துட்டா?"

"ம்ம்"

"அப்ப.. டபுள் ஷாட்டா?"

"ச்சீ.. இல்ல"

"பரவால சொல்லுங்க?"

"சிங்கிள்தான்"

"ஏன்?"

"ஏன்னா?"

"சரி.. அவரு ஏதாவது  உங்க புஸ்ஸில வாய் வெச்சாரா?"

"ச்ச.. சீ.. அதெல்லாம் இல்ல"

"நீங்க.?"

"இல்லப்பா"

"ஆமா.. அவரு அதுல ஒன்லி செக்ஸ் மட்டும்தான் பண்ணுவாரா?"

"வேறென்ன பண்ணுவாங்க?"

"இல்ல.. தடவல் தேய்த்தல் இந்த மாதிரி.. ??"

"ஹோ.. ம்ம்.. அதெல்லாம் இருக்கும்"

"தொடுவாரா?"

"ம்ம்"

"தேய்ப்பாரா?"

"ம்ம்"

"நேத்து கிஸ் பண்ணாரா?"

"இல்ல"

"சரி.. அந்த பீலிங் எப்படி  இருக்கும்னு பாக்க ஆசை இல்லையா கமலி?"

"எந்த பீலிங்?"

"வாய் வெச்சு பண்றது?"

"ச்சீ சும்மாரு நிரு.."

"நான்லாம் இப்படி கூச்சப்பட மாட்டேன்ப்பா"

"ஹா ஹா.. ம்ம்"

"நல்லா.. திருப்தியா வாய் வெச்சு டேஸ்ட் பண்ணுவேன்"

"ரொம்ப  ஆசைதான் போல?"

"நிச்சயமா?"

"ம்ம்.."

"எல்லாம் வயசு இருக்கப்பவே அனுபவிச்சு பாத்துடணும்"

"ஓஹ்ஹ்.."

"உங்களுக்கு  என்ஜாய் பண்ண தெரியல"

"பரவாலப்பா.."

"நானாருந்தா ஒரு நாள்கூட வேஸ்ட் பண்ணாம டெய்லி உங்களை ருசி பாப்பேன்"

"யேய்.."

"செம்ம பிகரா இருக்குற உங்க புஸ்ஸியும் செம்ம அழகாத்தான் இருக்கும். அதை வாய் நெறைய கவ்வி.. நாக்க உள்ள விட்டு சுழட்டி எடுத்து சப்பியே உங்கள சொர்க்கத்துல மெதக்க வெப்பேன்"

"ஏய்.. ஸ்டுப்பிட் என்ன பேசுற?"

"உங்க புஸ்ஸில ராட விட்டு குத்துறத விட.. நாக்க விட்டு சுழட்டறதுதான் சுகமா இருக்கும்"

"நிரு.. டேய். இடியட். ஸ்டாப் இட்.." கத்தினாள்.

"உண்மைலயே உங்க புஸ்ஸியோட மணமும் சுவையும்.."

"டேய் பொறுக்கி. ச்சீ பேச்சை நிறுத்து. என்ன நெனச்சு பேசிட்டிருக்கே நீ..?"

"உங்க மேல எனக்கு  அவ்ளோ லவ்வாகிருச்சு கமலி"

"அட.. ச்சீ. நான் என்ன அந்த மாதிரி சீப்பான பொண்ணுன்னு நெனைச்சியா? பொறுக்கி ராஸ்கல். வெய் போன. இனி எனக்கு போனே பண்ணிடாத" எனக் கத்தியபடி சட்டென காலை கட் பண்ணி விட்டாள்.. !!

 என் தவறு அப்போதுதான் எனக்கு புரிந்தது. கமலியுடன் கொஞ்சம் அந்தரங்கமாகப் பேசியதில் மூடாகிப் போன நான், அவள் சொன்னதை மீறி என் ஆசையை சொல்லி விட்டேன். அது  அவளை கோபப் படுத்தி விட்டது.

' ஓ ஷிட்'

உடனே கால் செய்தேன். ரிங் போனது. ஆனால்  அவள் எடுக்கவே இல்லை. மீண்டும் மீண்டும் முயன்று பலனின்றி மனம் வருந்தினேன். என்மீதே எனக்கு சினமும் கவலையும் எழுந்தது.  அதன்பின் மாலைவரை நான்கைந்து முறைகளுக்கு மேல் கால் செய்து  ஏமாந்தேன். அவள் தவறாக நினைத்து  என் தொடர்பை துண்டித்துக் கொள்ள முடிவு செய்து விட்டாளோ என்று நினைத்து மிகவும் கவலைப் பட்டேன்.. !!

 அன்று இரவும் அவள்  எனக்கு பதில் அனுப்பவில்லை. நான் ஏமாற்றத்திலும், முன்தின இரவில் அவளுடன் பேசியதை நினைத்ததிலும் அந்த நாளும் தூக்கத்தை இழந்தேன்.. !!

திங்கள் கிழமை. மிகவும் சோர்வுடன் வேலை செய்தேன். காலையில் வழக்கம் போல  அவளுக்கு  குட்மார்னிங் அனுப்பினேன். ஆனால் பதில் இல்லை. அன்று என் மொபைல் அடித்த ஒவ்வொரு முறையும்  அவளாக இருக்குமோ என்று ஆவலுடன்  எடுத்துப் பார்த்து  ஏமாந்தேன். அன்று மாலை நான் வேலை முடிந்து வந்தபோது அவள் அலுவலக வளாகம் வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. அவள் வீட்டுக்கே போனால் என்ன என்று  ஒரு வேகம்கூட வந்தது. ஆனால்  அது நிலமையை இன்னும் மோசமாக்கி விடும் என்பதால் நான் சோகத்துடன் அடங்கிக் கிடந்தேன்.. !!

மூன்று நாட்கள் கடந்தன. கமலி என்னுடன் பேசுவாள் என்றிருந்த என் நம்பிக்கை என்னை ஏமாற்றியதை உணர்ந்து மிகவும் வேதனைப் பட்டேன். அவள் என்னை நேசிக்காவிட்டாலும் இந்த சில நாள் பழக்கத்தில் நான்  அவளை ஆழமாக நேசித்திருந்தேன். நேரில் ஒரு முறை மட்டுமே பார்த்து பழகியிருந்தாலும் அவளுடன் போனில் பேசிப் பழகிய பழக்கமே என்னை அவள் மீது ஆழமாய் ஆசை கொள்ள வைத்திருந்தது. அந்த ஆசை என் எண்ணச் சிதறல்களின் ஒவ்வொரு துளியும் பரவியிருப்பதை உணர முடிந்தது. என் எண்ணங்கள் கற்பனைகள் காட்சிகள் கனவுகள் அனைத்திலும் அவளேதான். இது காதலா, காமமா என்கிற போராட்டம் ஒரு பக்கம். அவள் மனமானவள் எனக்குரியவள் அல்ல என்கிற நியாய தர்மம் மறு பக்கம்  என நான் எந்த நிலையிலும் நிலைக்க முடியாமல் தடுமாறித் தவித்தேன்.

பெண் பித்து என்பது எவ்வளவு பெரிய வலை என்று கலங்க வைத்தது. 

 அத்துடன் கடைசி நாள் இரவு அவளுடன் போனில் பேசியது, உச்சம் தொடடு அடங்கியது எல்லாம் நான்  அவளுடன் நேரடியாக உறவு கொண்டு அவளுடன் வாழ்ந்து விட்ட உணர்வையே எனக்குள் ஏற்படுத்தியிருந்தது. அந்த  உணர்ச்சியில் இருந்து மீள முடியாமல் நான் மிகவும் நொருங்கிப் போனேன் என்றே சொலலலாம்.. !!

ஐந்தாவது நாள், வியாழக்கிழமை மாலை ஏழு மணிக்கு என் மொபைலில் பார்த்தபோது கமலி ஆன்லைனில் இருந்தாள். எனக்குள் குப்பென ஒரு பரவசம். அவள் பேசுவாளா மாட்டாளா என்கிற கேள்வியையும் தான்டி நான்  உடனே மெசேஜ் அனுப்பி விட்டேன்.

'ஹாய் '

அவளிடமிருந்து பதில் இல்லை. ஆனால் படித்து விட்டாள்.

'ஹலோ மேடம். எப்படி இருக்கீங்க? '

அதற்கும் பதில் இல்லை. 

'நான்  ஏதாவது தப்பு பண்ணியிருந்தா மன்னிச்சிருங்க ப்ளீஸ் '

அதைத் தொடர்ந்து நான் அனுப்பிய மெசேஜ்களுக்கும் பதிலே இல்லை. ஆனால் ஒவ்வொன்றையும் படித்து விடுகிறாள் என்பது தெரிந்தது. அவள் படிக்கவில்லை  என்றால்கூட நான் மெசேஜ் செய்வதை நிறுத்தி விடுவேன். ஆனால் படிக்கிறாள் என்று தெரிந்த பின் என்னால் நிறுத்தவே முடியவில்லை.. !!

அரைமணி நேரம் கழித்து அவளிடம்  இருந்து  ஒரு மெசேஜ் வந்தது. 

'நான் கோபமா இருக்கேன்


'

'வெரி ஸாரி.  பட் என்ன கோபம்?'

'ஏன் தெரியாதா?'

'ப்ளீஸ் சொல்லுங்க? '

'உனக்கே தெரியும்'

'என்னை மன்னிச்சிருங்க. ப்ளீஸ். கெஞ்சி கேட்டுக்கறேன். உங்க கோபம் எனக்கு புரியுது. நான் வேணும்னு எந்த தப்பும் பண்ணல. ஆனா.. அன்னிக்கு ஒரு ஆர்வக் கோளாறுல அப்படி நடந்து போச்சு. இந்த  நாலஞ்சு நாளா நீங்க  என்கூட பேசாம நான் நானாவே இல்ல. சரியா தூங்கல, சாப்பிடல, சரியா வேலை செய்ய முடியல, கிட்டத்தட்ட  ஒரு பைத்தியக்காரன் மாதிரி ஆகிட்டேன்'

'தப்பு'

'சரி.. தப்புத்தான். ஆனா என்னால உங்ககூட பேசாம இருக்க முடியல'

'முடியணும். நான்  இன்னொருத்தர் ஒய்ப்'

'அறிவுக்கு புரியுது. மனசுக்கு புரியல'

'அப்ப அனுபவிக்க வேண்டியதுதான்'

'நோ.. நோ.. என்னால தாங்க முடியாது. என்கிட்ட பேசாம இருக்காதீங்க'

'டேக் கேர் நிரு.. பை' ஆப்லைன் போய் விட்டாள். 

'அலோ.. ஸாரி. கமலி..' அவள் என் மெசேஜ்களை அதன்பின் பார்க்கக்கூட இல்லை.. !!

அன்றைய இரவும் எனக்கு பாழானது. தூக்கமே பிடிக்கவில்லை. கண்ணை மூடிப் படுத்தாலும் கமலியின் கிசுகிசுப்பான மெல்லிய குரல்தான் என் காதில்  ஒலித்தது. சிரிப்பு நிறைந்த குரல், காதல் வழியும் குரல், காமம் கசியும் குரல். அரை விழிப்பில் வரும் கனவில்கூட அவள் குரலே ஒலித்தது. அதன் அவஸ்தைகள் தாளாது அவள் என்னை இப்படி திடுதிப்பென கழற்றி விட்டு விட்டாளே என்று மனதுக்குள் நிறைய அழுதேன்.. !!


 அடுத்து வந்த  ஒவ்வொரு நாளும் அதே நிலை. தொடர்ந்து  ஒரு வாரம் கடுமையான மன உளைச்சலுக்கு ஆளானேன். உணவும், உறக்கமும் தொலைத்து, மனதை வருத்தி நோயுற்றவன் போலானேன். பின்னர் நானே என் மனதை நான் மாற்ற முயற்சி செய்தேன். ஆனாலும்  அடிக்கடி  அவள் நினைவில்  என் மனது துவளத்தான் செய்தது. பெரும்பாலும் அவள் என்னுடன் போனில் பேசிய வார்த்தைகள் என் காதுகளில் ரகசியமாக  ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தன.. !!

அதன்பின்  ஒரு நாள் எதேச்சையாக கமலியைப் பார்த்தேன். நான் வழக்கம் போல வேலை முடிந்து வந்த சமயம் அவளும், அவளது தோழியும் அப்போதுதான் அலுவலகத்தை விட்டு வந்து பஸ் ஸ்டாப்பை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். நான்  அவளைக் கடக்கும் சமயம்தான் அது அவள்தான் என்பதையே கவனித்தேன். உடனே பிரேக் போட்டு சிறிது முன்னால் போய் நின்றேன். நான் ஹெல்மெட்  அணிந்திருந்தாலும் கமலி சட்டென  என்னை அடையாளம் கண்டு பிடித்து விட்டாள். என்னைப் பார்த்தவள் தட்டென நின்று விட்டாள். பின் உடனே சுதாரித்துக் கொண்டு என்னைத் தெரியாதவள் போலவே ரோட்டுக்கு மறுபக்கம் சென்று என் பக்கம் கூடத் திரும்பாமல் என்னைக் கடந்து போய் விட்டாள். என்னை யார் என்று  அவள் தோழிக்கு தெரியவில்லை. இவள் சொல்லியிருக்க மாட்டாள் என்று புரிந்தது.

நானே போய் பேசலாம்  என்று நினைத்தேன். ஆனால்  கூடவே அவள் தோழி இருப்பதால் மனசு விட்டு பேச முடியாது என்று புரிந்தது. புறக்கணித்து விட்டுச் செல்பவளிடம் போய் பேசினாலும் மதிப்பிருக்கப் போவதில்லை. என்னைப் பார்த்தும் பார்க்காததைப் போல போகிறாள் என்றால் அவள் என் நட்பை விரும்பவில்லை என்று அர்த்தமாகிறது. இருப்பினும் நான்  அவளுக்கு போன் செய்தேன். ரிங்கான மொபைலை பேகில் இருந்து வெளியே எடுத்துப் பார்த்து விட்டு காலை கட் பண்ணி விட்டாள். மீண்டும் கால் செய்தேன். அதையும் கட் பண்ணி விட்டாள்.  எனக்கு வெறுப்பாய் வந்தது.

'ச்ச.. போடி. நல்லாரு' என்று ஒரு மெசேஜ் அனுப்பி விட்டு அதே கோபத்துடன் வன்டியைக் கிளப்பி வேகமாகப் போய் விட்டேன். மீண்டும்  அவளைக் கடந்தபோது அவளைப் பார்க்கக் கூட இல்லை.. !!

 அன்றிரவு எனக்கிருந்த வெறுப்பில் அவளை நான் நினைக்கவே விரும்பவில்லை. ஆனால் ஆச்சரியமாக என் கனவில் வந்து  என் அரைகுறை தூக்கத்தையும் கெடுத்துத் தொலைத்தாள்.. !!

அதன்பின் அந்த வாரத்தில் இரண்டு முறை இடைவெளி விட்டு விட்டு  அவளை அதேபோல பார்த்தேன். நான் ஆபீஸ் விட்டு வரும் சமயம் அவள் ரோட்டில் நடந்து கொண்டிருப்பாள். வழக்கம் போல அவள் தோழியும் கூடவே இருப்பாள். இவளை விட்டு இவள் தோழியை கரெக்ட் பண்ணி விடலாமா என்று கூட ஒரு கோபம் வந்தது. ஆனால் வெறுப்பின் உச்சத்தில் இருந்த நான் அந்தளவுக்கெல்லாம் எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.. !!


ஒரு மாதமே ஆகிவிட்டது. கமலி வாட்சப்பில் மீண்டும் வழக்கம்போல காதல் பாடல்களை ஸ்டேட்டஸாக வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு சில சந்தர்ப்பங்களில் நான் அதை பார்க்கவும் செய்தேன். என் மனசு ஏனோ அவளை  அடிக்கடி நினைத்து வருந்தியது.. !!


அன்று பண்டிகை நாள். காலையில்  எனக்கு வாட்ஸப்பில் வாழ்த்து அனுப்பியிருந்தாள் கமலி. முதலில் அதைப் பார்த்ததும் எனக்கு வெறுப்புதான் வந்தது. நான் பதில் அனுப்பக் கூடாது  என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் குளித்து சாப்பிட்டு ஓய்வில் இருந்தபோது மனசு அவளை நாடியது.

'தேங்க்ஸ்' என்று மட்டும் பதில்  அனுப்பினேன். 

அன்று  இரவு பதினொரு மணிக்கு வாட்ஸப்பில் எனக்கு 'குட்நைட்' அனுப்பியிருந்தாள். அதை நான் பார்த்தபோது பன்னிரெண்டு மணி. கொஞ்சம் யோசித்து பின்னர் நானும்  ஒரு 'குட்நைட்' அனுப்பினேன். 

சிறிது நேரம் கழித்து பதில் வந்தது. 

'இது a m'

மணி பார்த்தேன். பன்னிரெண்டு  இருபது.

'குட் மார்னிங்' என்று அனுப்பினேன்.

'வெரி குட் மார்னிங்' அவளும் உடனே அனுப்பினாள். 

நான் அனுப்பவில்லை. அவளே கேட்டாள். 

'என்ன தூங்கலையா?'

'நோ'

'ஏன்?'

'சும்மா '

'ம்ம்'

காத்திருந்தேன். இரண்டு நிமிடங்கள் ஆனது. 

'எப்படி போச்சு?' என்று கேட்டாள். 

'என்ன?'

'பண்டிகை'

'சூப்பர்'

'யார்கூட?'

'மை பிரெண்ட்ஸ்'

'ஜென்ட்ஸா?'

'கேர்ள்சும்'

'ஏன் தூங்கல?'

'சும்மாதான்'

'அது என்ன சும்மா?'

'..........'

'அலோ?'

'எஸ்?'

'ஆன்ஸரிங் மீ?'

'நான் ஏன் சொல்லணும்?'

'ஏன் சொல்லக் கூடாது?'

'புடிக்காதவகிட்ட எதுக்கு சொல்லணும்?'

'யாரு என்னை புடிக்காதா?'

'........'

'டேய்.. கேக்கறனில்ல?' உரிமையாய். எனக்கு கடுப்பானது.

'ஆமாடி. உன்ன புடிக்காது'

'ஹோ.. ஏன் புடிக்காது?'

'நீதான் பெரிய பருப்பாச்சே'

'பருப்புன்னா?'

'பெரிய இவ'

'கோபமா பேசாத. எனக்கும் கோபம் வரும்'

'உனக்கு  என்ன கோபம்?'

'உனக்கு மட்டும்  என்ன கோபம்?'

'நான் எத்தனை கெஞ்சினேன்?'

'எதுக்கு? '

'என்கிட்ட ரெண்டு வார்த்தை பேச மாட்டியானு?'

'இப்ப பேசறேன்ல?'

'நேர்ல பாத்தாலும் பாக்காதவளாட்ட போற? போன் பண்ணா கட் பண்ற? இப்ப என்ன திடீர்னு?'

'பாவமா இருந்துச்சு'

'தேவையில்லாம பாவப்டடாத'

'தப்புதான்.. இப்ப புரியது'

'புரியுதில்ல மூடிட்டு அடங்கு'

'ச்சீ போ' சட்டென  ஆப் லைன் போய் விட்டாள்.. !!

எனக்கு மேலும் கோபம் வந்தது. இரண்டு நிமிடங்கள் மனசு ஆற்றாமையுடன் குமைந்தது. எனக்கும் அவளை திட்ட வேண்டும் என்று கொதித்தது. கெட்ட வார்த்தை எழுதி அழித்தேன்.

'போடி பருப்பு' என்று அனுப்பினேன். அப்போதும் மனசு சமாதானம்  ஆகவில்லை.. !!




அரைமணி நேரம்  கழித்து  எடுத்துப் பார்த்தேன். அவள் பார்த்திருந்தாள். ஆனால் பதில் இல்லை. ஒரு மணி நேரம் கழித்து என் கோபம் தணிந்து அவள் மீது ஒரு காதல் வந்தது. எல்லாம் மறந்து வாழ்த்து சொல்லி பேச வந்தவளுடன் சண்டை போட்டது என் தவறு என்று தோன்றியது. சிறிது நேரத்தில் சரிதான் என்றும் தோன்றியது. குழப்பத்துடனே தூங்கிப் போனேன்.. !!

மறுநாள் முழுக்க கமலியின் நினைவாகவே இருந்தது. அவள் என்னை நினைக்கவாவது செய்வாளா என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். மதியத்துக்கு மேல் 'சாரி' என்று மட்டும்  ஒரு மெசேஜ் அனுப்பினேன். 

மாலையில்  எனக்கு பதில் வந்தது. 

'உன் சாரிய நீயே வெச்சிக்கோ'

இரவு அவளை ஆன்லைனில் பார்த்தபோது பேச வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் சுய கவுரவம் தடுத்தது. அலுப்பில் தூங்கிப் போனேன். பாத்ரூம் போக எழுந்தபோது மூன்று மணி. பாத்ரூம் போய் வந்து படுத்து போனை எடுத்துப் பார்த்தேன். வாட்ஸப்பில் ஒரு கோப முகம் அனுப்பியிருந்தாள் கமலி. அவள் அதை எனக்கு பதினொரு மணிக்கு  அனுப்பியிருந்தாள். இப்போது ஆப்லைனில்தான் இருந்தாள். 

இப்போது நானும்  அதையே திருப்பி  அனுப்பினேன். ஆச்சரியமாக உடனே அவளிடமிருந்து இரண்டு கோப முகம் வந்தது. நான் நான்கை அனுப்பினேன். அவள் அனுப்பவில்லை. நான்  எதிர் பார்த்து ஏமாந்து தூங்க முயன்ற நேரம் அவளிடமிருந்து மெசேஜ் வந்தது. 

'தூங்கலயா?'

'இல்ல'

'ஏன்?'

'சும்மா'

'ம்ம்'

'நீ தூங்கல?'

'இல்ல'

'ஏன்?'

'சும்மா'

'கிண்டலா?'

'ம்ம்'

'ஓகே நான் தூங்கப் போறேன்'

'ம்ம்'

'நீயும் தூங்கு'

'ப்ச்'

'ஏன்?'

'கொஞ்சம் மனசு சரியில்ல' என்ற அவள் சொன்னதைக் கேட்டு வியப்பானேன்.. !!





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக