கார்த்திக் திவ்யா - பகுதி - 6


திவ்யா : நான் தோத்துட்டா என்ன பண்ணனும்? 


மஞ்சுளா : நீ ஒன்னும் பண்ண வேண்டாம்.உன் புருஷன் ஒரு பொட்டனு நீ ஒத்துக்கணும்.



திவ்யா  சற்று அதிர்ச்சி அடைந்தாள். அவள் மனதில் ஏகப்பட்ட குழப்பம். தான் இந்தப் பந்தயத்தில் ஜெயித்தால் மட்டுமே தன் புருஷனின் மானமும் தன்னுடைய வெற்றியும் கிடைக்கும் என்று அவளது மனம் சொல்லியது, அதே நேரத்தில் தோற்றுவிட்டால் தன் புருஷன் ஒரு பொட்டை என்றும் தான் ஒரு தோத்தாங்கொலி என்றும் முடிவாகிவிடும். ஆனால் அவளது மூளை திவ்யா உன் புருஷன் தான் இவ கிட்டே தோத்துட்டான் ஆனா நீ தோக்கக்கூடாது, நீ ஜெயிச்சா உன் புருஷனும் ஜெயிச்ச மாதிரி என்று அவளது மூளை அவளுக்கு உத்வேகத்தை கொடுத்தது.அதே வேகத்தில்

திவ்யா : சரி ஓகே நான் ஒத்துக்கறேன்


 

சுமதி : சபாஷ் சரியான போட்டி

மஞ்சுளா : ஒகே..

சுமதி : மஞ்சு எப்படி டி இத   ஆரம்பிக்கிறது 

மஞ்சுளா : இங்க பாரு கவனமா கேட்டுக்கோ திவ்யா, நீயும் கிஷோரும் சாப்பிட்டதுக்கு அப்புறம் அவன்  பிரண்டு கூட பேச போய்டுவான்.உன்ன கூப்டா நீ போகாத எதாச்சும் காரணம் சொல்லி சமாளிச்சிக்கோ.இது  "A" ப்ளாக் இதுக்கு அடுத்து "B" ப்ளாக்,நீ நேரா "B" ப்ளாக் ல இருக்குற மொட்டை மாடிக்கு போய்டு. அங்க அந்த தினேஷ்ஷ வர சொல்லு.அவன் அங்க வந்த அடுத்த நிமிஷம் பெட் ஆரம்பிச்சிடும்‌ ஒகே...

திவ்யா : எல்லாம் ஒகே அது ஏன் மொட்டை மாடிக்கு போக சொல்றீங்க ?

மஞ்சுளா : இங்க  ஏதாவது ரூம்ல வச்சு பேசிட்டு இருக்குறதே யாராவது பார்த்தா உனக்கும் அவனுக்கும்  தான் பிரச்சன. அதனால தான். இப்படி ஒரு விஷயம்  நடக்குதுக்குறதே யாருக்குமே தெரியக்கூடாது. ஏன் தினேஷ்க்கு கூட தெரியக்கூடாது.

திவ்யா : (கரெக்ட் யாருமே இல்லாத இடத்துல வச்சு தான் இத  பண்ணனும்,அப்ப தான் நம்ம பண்றது நமக்குள்ளே இருக்கும் என்று மனதில் முடிவு செய்து கொண்டாள் )சரி ஓகே 

மஞ்சுளா : வேற ஏதாவது டவுட் இருக்கா 

திவ்யா : எவ்வளவு நேரம் டெம்ட் பண்ணனும்?

மஞ்சுளா : அவன் கூட ஒன்றரை மணி நேரம் பழகிதான அவன நல்லவன்னு சொன்ன

திவ்யா : ஆமா 

மஞ்சுளா : இப்போ அதே ஒன்றரை மணி நேரம் அவன டெம்ட் பண்னனும் .நீயும் அவனும் மொட்ட மாடிக்குப் போய். அடுத்த ஒன்றரை மணி நேரத்துக்கு அப்புறம் தான் நீ  கீழ வரணும். 

திவ்யா : நடுவுல வந்துட்டா 

மஞ்சுளா : நீ தோத்துட்ட. என் புருஷன் ஒரு போட்டனு  நீ என்கிட்ட சொல்லனும்.நா கீழ தான் வெயிட் பன்னிட்டு இருப்பேன்.  

திவ்யா : ஓகே 

மஞ்சுளா : ஏதாவது ஏமாத்தனும்னு மட்டும் நினைக்காதே 

திவ்யா :  என்ன உன்ன மாதிரி நினைச்சியா.. என்று ஒருமையாக சொன்னாள்

மஞ்சுளா : அதையும் பாக்கத்தானே போறேன்
  
திவ்யா : பாக்கலாம் 

மஞ்சுளா : சரி.. இப்போ நீ போ.. சாப்பிட்டு முடிச்சதுக்கு அப்புறம், கிஷோர் போனதுக்கு அப்புறம் சுமதி உன்ன கூப்பிட வருவா, அவ முன்னாடியே நீ தினேஷுக்கு போன் பண்ணி வர சொல்லனும் 

திவ்யா : ஓகே 

மஞ்சுளா : சுமி உனக்கு ஒரு வேளை டி

சுமதி : என்னடி?

மஞ்சுளா : சுமி, நீ தேர்டு ஃபுலோர்ல ஒளிஞ்சு நின்னு   ரெண்டு பேரும் மேல போறாங்களான்னு பாக்கணும். அவங்க மேல போனதுக்கப்புறம் நீ கீழே வந்து என்கிட்ட சொல்லணும் ஓகேவா 

சுமதி : இவ்வளவுதானா டபுள் ஓகே 

மஞ்சுளா : ஓகேவா திவ்யா 

திவ்யா : ம்.. ஓகே

மஞ்சுளா : சரி நீ போ சாப்பிட்டதுக்கு அப்புறம் மீட் பண்ணலாம் என்று சொல்ல திவ்யா பதிலேதும் சொல்லாமல் ஒரு திமிர் தனத்துடன் அப்படி அந்த அறையை விட்டு வெளியே நடந்து சென்றாள்.
அவள் சென்ற பிறகு அறையில் 

சுமதி : ஏய் மஞ்சு யாரு டி தினேஷ் ?

மஞ்சுளா : சொல்றேன் டி .கிஷோர் ஃப்ரெண்டு தான் 

சுமதி : அவ ஜெயிச்சுட்டா நீ கண்டிப்பா ஒத்துப்பியாடி 

மஞ்சுளா : ஜெயிச்சா ஒத்துகிட்டு தானடி ஆகணும்

சுமதி : இது எங்க போய் முடியப் போகுதோ தெரியலயே 

மஞ்சுளா : நீ சும்மா எதையாவது பேசிட்டு இருக்காத ஒழுங்கா சாப்பிட்டதுக்கு அப்புறம் அவள மொட்டைமாடிக்கு அனுப்பி விடுற வழிய பாரு 

சுமதி : சரி நான் போய் என் பையன் சாப்பிட வச்சிட்டு அப்படி நானும் சாப்பிட்டு வரேன் நீயும் வாடி  என்று சொல்ல இருவரும் நடையை கட்டினர்.

அங்கே சாப்பிடும் இடத்திற்கு சென்று திவ்யா கிஷோருக்கு ஃபோன் செய்தாள். கிஷோரும் அங்கேயே வெயிட் பண்ணு நான் வரேன் என்று சொல்ல போனை கட் செய்துவிட்டு ஒரு டேபிளில் அமர்ந்தாள் திவ்யா. அவள் பக்கத்தில் திடீரென்று ஒரு பெண் வந்து சேர் போட்டு அமர்ந்தால். அது வேறு யாரும் இல்லை பூஜா தான் .திவ்யா அவளை ஏறிட்டுப் பார்க்க அவள் அப்போதுதான் எல்லாத்தையும் முடித்து  முகம் கழுவி விட்டு வந்திருக்கிறாள் என்று அவளுக்கு தெள்ளத் தெளிவாக தெரிந்தது. பின் அவளை ஜாடைமாடையாக கேட்க வேண்டும்  என்று முடிவு செய்தாள் திவ்யா 

திவ்யா : என்னக்கா எல்லாம் முடிஞ்சுதா  ?

பூஜா முகத்தில் சிறிது மாற்றம் ஏற்பட்டது 

பூஜா : நீ எதப்பத்தி கேட்குற திவ்யா ?

திவ்யா : இல்ல ரெஸ்ட் ரூம் போரதா   சொன்னீங்களே எல்லாம் முடிஞ்சு தானு கேட்டேன் 

பூஜா : ஒ.. அது கேக்குறியா முடிஞ்ச்சு ‌.அப்படியே ஒரு ப்ரெண்ட் பார்த்து பேசிட்டு வந்தேன் 

திவ்யா : ஒ...ரொம்ப டீப்பா பேசினீங்களோ 

பூஜா : அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்லயே. ஏன் இப்படிக் கேட்குற ?

திவ்யா : ரொம்ப நேரமா காணோமே அதான் கேட்டேன் 

பூஜா : அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல சும்மா  பேசிட்டு வந்தேன் 

திவ்யா : இப்ப எப்படி ஃபீல் பண்றீங்க 

பூஜா : எப்படி ஃபீல் பண்றீங்கனா? எனக்கு புரியல?? 

திவ்யா : இல்ல உங்க பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் பாத்து பேசினீங்கலே அதான் எப்படிப் ஃபீல் பண்றீங்கன்னு கேட்டேன் 

பூஜா : அத கேக்குறியா ரொம்ப ஹாப்பியா ஃபீல் பண்றேன் சொல்லப்போனா ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் இப்பதான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன் 

திவ்யா : அப்போ உங்க ஹஸ்பண்ட் கூட நீங்க சந்தோஷமா இல்லையா 

பூஜா : ஹஸ்பெண்ட் கூட சந்தோஷமா தான் இருக்கேன்.இருந்தாலும் பிரண்டு கூட என்ஜாய் பன்றது கொஞ்சம் ஸ்பெஷல்ல 

திவ்யா : என்ஜாய்மென்ட் எல்லாம் போதுமா?
 
பூஜா : எனக்கு வந்த வேலை முடிஞ்சுது 

திவ்யா : அதுக்குள்ளயுமா 

பூஜா : ஆமா எல்லாரையும் மீட் 
பண்ணியாச்சு.பார்த்தாச்சு பேசியாச்சு.இப்ப கிளம்பிடுவேன் போய் நல்லா தூங்கனும் .செம டயர்டு

திவ்யா : ஓகே... அப்ப இப்ப கிளம்பிடுவீங்களா 

பூஜா : தெரியல என் ஹஸ்பென்ட் கிட்ட தான் கேக்கணும்.அவர் கிட்டே கேட்காம நா எதுவுமே முடிவு பண்றது இல்ல 

திவ்யா : (இரும்பினாள்)

பூஜா : பாத்து பாத்து தண்ணி குடி என்று வாட்டர் கேனை திறந்து கொடுத்தாள்

திவ்யா  தண்ணீரை குடித்துவிட்டு  ஒரு நிமிடம் பூஜாவை ஆச்சரியமாக பார்த்தாள் 

பூஜா : என்னடி அப்படி பாக்குற 

திவ்யா : இல்ல ஒரு பொறுப்பான ஹவுஸ்வைஃப இப்பதான் பாக்குறேன் 

பூஜா : பின்ன இல்லையா. அவர்தான் எனக்கு எல்லாம்..அவருக்காக தான்  நான் வாழ்றேன்
 
திவ்யா : ஐயோ அக்கா போதும் போதும்... என்னால தாங்க முடியல்ல 

பூஜா : சரி நீ எங்க போன நான் என்னோட ஃப்ரெண்ட் கிட்ட கேட்டேன்.அவ நீ போன உடனே அவளும் போயிட்டதா சொன்னா 

திவ்யா : நான் சும்மா காலேஜை சுத்தி பாத்துட்டு இருந்தேன்.அப்றோம் அப்படியே கீழே வந்து உட்கார்ந்துட்டேன் 

பூஜா : சாரி திவ்யா... நான் உன்ன தனியா விட்டுட்டு போயிட்டேன்னு கிஷோர் கிட்ட சொல்லாத 

திவ்யா : பரவா இல்லகா நான் யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டேன்.எதுக்கும் நீங்க  கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா இருங்க 

பூஜா  : எதுக்கு அப்படி சொல்ற? 

திவ்யா : அந்த சுதர்சன் உங்கள பார்க்குற பார்வையே சரி இல்ல 

பூஜா : என்ன சொல்ற? நீ எப்போ  பாத்த அவனோட பார்வ சரியில்லாதத  

திவ்யா : நம்ம கிளாஸ்க்கு அவர் வந்தாருல்ல அப்போ பார்த்தேன் அவர் உங்கள ஒரு மாதிரி பார்க்கிறாரு 

பூஜை :ஏய்  அவன் அப்படி எல்லாம் கிடையாது..ஹி இஸ் வெரி டீசன் காய். காலேஜ் படிக்கும் போது அவன் தான் என்னோட பெஸ்ட் பிரண்ட் தெரியுமா.எனக்காக என்ன வேணாலும் செய்வான் 

திவ்யா : (தேவ பட்டா உன்னையே செய்வான் அப்படிதான) அப்படியா சாரி கா எனக்கு தெரியாது 

பூஜா : நாங்க ரெண்டு பேரும் இன்னும்  கூட டச்ல தான் இருக்கோம் தெரியுமா. அவன் என் வீட்டுக்கு வருவான். நான் அவன் வீட்டுக்கு போவேன். என் ஹஸ்பெண்டுக்கு அவன  ரொம்ப பிடிக்கும். 

திவ்யா ‌மனதில் அவள் மேலே பார்த்த சம்பவம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது 

பூஜா : திவ்யா.. திவ்யா என்று அவள் தோளை பிடித்து உலுக்கினாள்


 

திவ்யா : (தெளிந்தாள்) சொல்லுங்க அக்கா 

பூஜா : நான் என்ன சொல்றேன் நீ என்ன யோசிட்டு இருக்க 

திவ்யா : ஒண்ணுல்லகா 

பின்னாடி இருந்து..

கிஷோர் : நீங்க இங்க தான் இருக்கிங்களா ...சரி சாப்பிடலாமா 

பூஜா : உனக்காக தான் இவ்ளோ நேரம் வெயிட்டிங் சீக்கிரம் வா என்று சொல்லிவிட்டு அவள் போனை எடுத்து அவள் கணவனுக்கு கால் செய்தாள். பின் மூவரும் விருந்து சாப்பிட ஆரம்பித்தனர். பின்னே சுரேஷும் அவனது மனைவியும் வந்தார்கள் பின் பூஜாவின் கணவனும் அவளது மகளும் வந்தார்கள். அனைவரும் சேர்ந்து ஒன்றாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். 

சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் பொழுது திவ்யாவின் தலையில் ஏதேதோ எண்ணங்கள் ஓடிக் கொண்டே இருந்தது. தான் செய்யப் போவது சரியா? தவறா? என்ற ஒரு கேள்வி எழுந்து கொண்டே இருந்தது.ஆனால் அந்த கேள்விக்கான பதிலை அவளாள் கண்டு பிடிக்கவே முடியவில்லை. பக்கத்தில் கிஷோர் சுரேஷிடம் ஜாலியாக பேசிக் கொண்டிருந்தான். பத்து வருடத்திற்கு முன்பு தன் கணவனை ஏமாற்றியவள் இன்று தன் வாயாலேயே தன் கணவனை பொட்டை என்று ஒத்துக்கொள்ள வைக்க பார்க்கிறாள். நான் ஒத்துக்கிட்டி என்னால எப்படி கிஷோரோட சேர்ந்து வாழ முடியும். கிஷோர் அவளிடம் இன்னும் மஞ்சுளா ஏமாற்றியதை  சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான். இன்னைக்கு நானும் தோத்துட்டா அவளோதான். இதற்காகவாவது நான் ஜெயிச்சு  தான் ஆகனும். நா மட்டும் ஜெயிச்ச என் கணவனும் ஜெயிச்ச மாதிரி தான் என்று திவ்யா மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. அதன் பின்  பக்கத்தில் இருக்கும் பூஜாவை பார்த்தாள். அவள் தன் கணவனிடம் அதை சாப்பிடுங்கள் இதை சாப்பிடுங்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கணவனும் சரி சாப்புடுறேன் நீயும் சாப்பிடு என்று ஒருவித சந்தோசத்தில் அந்த குடும்பம் இருந்தது. ஆனால் உண்மையிலேயே பூஜா 1 மணி நேரத்திற்கு முன்பு என்ன செய்தாள் என்பது திவ்யாவிற்கு மட்டுமே தெரியும். கீழே கணவனைக் காக்க வைத்துவிட்டு மேலே ஒருவனை ஓக்க விடுகிறாள். இவ என்கிட்ட லிமிட் கிராஸ் பண்ணுறது தப்புனு  எனக்கு அறிவுரை சொல்றா.எல்லாம் கஷ்டகாலம் என்று தன் மனதிற்குள்ளே நொந்து கொண்டாள். மேலும் தான் செய்யப்போவது தன் கணவருக்கு செய்யப்போகும் துரோகம் அல்ல தன் மானத்தையும் தன் கணவனின் மானத்தையும் ஜெயிக்க வைப்பதற்கு தனது கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பாகவே திவ்யா எடுத்துக்கொண்டாள். ஆனால் தினேஷ் தனது இடுப்பையும் தனது அங்கங்களை இரண்டு மூன்று முறை ரசித்ததை அவளே பார்த்தால், ஒருவேளை தினேஷ் மஞ்சுளா சொன்னது போல் உடல் ஆசைக்காக தான் பழகினானோ.. இல்ல இல்ல அடுத்து என்ன பண்றதுனு  அவன் தான் கேட்டான், நான் தான் அவங்களை தேடுவோம்னு அவன கூட்டிட்டு போனேன். எல்லாத்துக்கும் மேல கைய தொட்டு கூட பேசல, நான் தான் ஜோக் அடிக்கும் போதெல்லாம் அவனை அடிச்சு பேசினேன். அவன் என்கிட்ட  ஒரு தடவை மட்டும் தான் நீங்க அன்மேரிடா இருந்தா கண்டிப்பா உங்கள கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன்னு  சொன்னான். 32 வயசு வரைக்கும் ஒருத்தன் கல்யாணம் முடிக்காம இருந்தா அவனுக்கு எந்த பெண்ணை பார்த்தாலும் ஆசை வரத்தான் செய்யும். கல்யாணம் பண்ணியும் இங்க ஒருத்தி பழகுனவன் கூட  படுத்து எந்திரிக்குறா.அங்க ஒருத்தன் இல்லாத பொண்டாட்டிகாக ஏங்குறான். பூஜா மாதிரி இருக்கிற இதே சமுதாயத்துல தான் தினேஷ் மாதிரி ஆளுங்களும் இருக்காங்க. நம்ம இன்னைக்கு இத செஞ்சா ரெண்டு விஷயம் நடக்கும் ஒன்னு மஞ்சுளாவோட கொட்டத்த அடக்கலாம். இரண்டாவது தினேஷோட பிரண்சிப் கண்டினியூ பண்ணலாம் .நம்ம இன்னைக்கு எப்படியாவது இந்த பெட்ல ஜெயிச்சே ஆகனும் என்று அவள் மனம் அழுத்தமாக சொல்ல அதையே முடிவு செய்தாள்.

திவ்யா பக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் கிஷோர் மற்றும் சுரேஷ் "சாப்பிட்டு முடிச்ச பின்ன சரக்கு அடிக்கலாம் மச்சான்" என்று பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அது திவ்யா காதில் தெளிவாக விழுந்தது. பின் கிஷோர் திவ்யாவிடம் பர்மிஷன் கேட்டான். அதற்கு திவ்யா இதுதான் சந்தர்ப்பம் கிஷோர் தன் பக்கத்தில் இல்லனா தான் தன்னால மாடிக்கு போக முடியும்னு  முடிவு செய்தாள். 

திவ்யா : சரிங்க நீங்க போங்க ஆனா ரொம்ப ட்ரிங் பண்ணாதீங்க. அஞ்சு மணிக்கு நாம இதே இடத்தில் மீட் பண்ணலாம் காபி  குடிச்சிட்டு கிளம்பலாம் 

கிஷோர் : ஒகே டியர் 

சுரேஷ் : மச்சான் நீ ரொம்ப குடுத்து வச்சவன்டா உங்க வைஃபும் நீயும் ரொம்ப அண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா இருக்கீங்க 

கிஷோர் : அவ எப்பவுமே அப்படித் தாண்டா என் சந்தோசம் தான் முக்கியம்னு நினைப்பா
திவ்யா :  நீங்களும் தான் என் சந்தோஷம்தான் முக்கியம்னு நினைக்கிறீங்க
 
சுரேஷ் : ஐயோ போதும் போதும் உங்க ரொமேன்ஸ இங்க ஆரம்பிச்சுடாதீங்க 
கிஷோரூம் திவ்யாயுமா வெட்கத்தில் தலை குனிந்தனர். அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் கை கழுவிவிட்டு மீண்டும் அதே இடத்தில் வந்து அமர்ந்தனர். அப்போது டேபிளுக்கு சைடாக நடந்து சென்றாள் சுமதி. திவ்யா அவளைப் பார்க்க சுமதி திவ்யாவை பார்த்துவிட்டு நடந்து சென்றதால். அவள் தன்னை வருமாறு கூப்பிடுகிறாள் என்று திவ்யாவிற்கு புரிந்தது .

ஆனால்,கிஷோரின் செல்கை க்காக காத்துக் கொண்டிருந்தாள் திவ்யா. 

பூஜா : சரி கிஷோர் ,சுரேஷ், திவ்யா பாய் நாங்க கெளம்புறோம் 



கிஷோர் : என்ன பூஜா அதுக்குள்ள கிளம்புற .ஈவினிங் டீ,காபி எல்லாம் இருக்கு அதெல்லாம்  சாப்டு போலாம் 

பூஜா :  இல்ல டா ஏற்கனவே காலையில் சீக்கிரம் எழுந்தது ரொம்ப டயர்டா இருக்கு.இங்க வேற அலச்சல். போய் தூங்கனும். அப்போதான் நைட் ஏதாவது சமைக்க முடியும்.இல்லனா அவ்வளவு தான் 

கிஷோர் : இன்னைக்கு ஒரு நாள் ஹோட்டல்ல சாப்பிடுங்களேன். அதுல என்ன குறைஞ்சுட போகுது. 

திவ்யா : ஏங்க அவங்க அவங்க சிட்டுவேஷன் சொல்றாங்க. புரிஞ்சுக்கோங்க. 

கிஷோர் : சரி பூஜா பார்த்து போய்ட்டுவா மீட் பண்ணலாம் என்று பூஜாவிடம் பூஜா கணவனிடம் கைகொடுத்து திவ்யாவும் கிஷோரும் அவர்களை வழியனுப்பி வைத்தனர். 

கிஷோர் : அய்யோ பூஜா போய்டாலே  திவ்யா. உனக்கு போர் அடிக்குமே 

திவ்யா : அது ஒன்னும் ப்ராப்ளம் இல்ல.  நான் காலேஜ் சுற்றிப் பார்க்குறேன். 

கிஷோர் : என்னடி சொல்ற காலேஜ் சுத்தி பாக்க போறியா.அதுவும் தனியா 

திவ்யா : தனியா இல்லங்க.பூஜா அக்கா  உமானு  ஒரு பொண்ண எனக்கு இன்டர்டியூஸ் பண்ணி வச்சாங்க. அவங்க கூட பேசிட்டு அப்படியே சுத்திட்டு இருக்கேன். ஈவினிங் 5 O'clock  இதே இடத்துல மீட் பண்ணலாம். 

கிஷோர் : அடிப்பாவி உமாவ ஃபிரெண்ட கண்டுபிடிச்சிட்டியா 

திவ்யா : ஆமா நல்லா பேசினாங்க அதனால ஃப்ரெண்ட் ஆயிட்டாங்க. நீங்க போங்க. ஆனா ஒன்னு லிமிட்டா குடிங்க நீங்கதான் வீட்டுக்கு டிரைவ் பண்ணனும் மறந்துடாதீங்க.

கிஷோர் : ஓகே டியர் 2 பேக் தான்  அதுக்கு மேல கிடையாது ஓகேவா. 

திவ்யா : ஓகே பாத்து போங்க என்று சொல்ல கிஷோர் பாய் என்று சொல்லிவிட்டு திவ்யாவை அந்த சாப்பிடும் இடத்தில் விட்டுவிட்டு அங்கிருந்து அப்படியே சென்றான். அவன் செல்லும் போது திவ்யாவை திரும்பிப் பார்க்க திவ்யா டாட்டா காட்டினாள். கிஷோரும் சிரித்துக்கொண்டே சுரேஷின் தோளில் கை போட்டுக்கொண்டு அப்படியே சென்றான்.


கிஷோர் சென்ற பிறகு  அதே இடத்தில் அமர்ந்து இருந்தாள் திவ்யா.ஒரு 10 நிமிடத்திற்கு பிறகு அந்த இடத்திற்கு வந்தாள் சுமதி. திவ்யா பக்கத்தில் இருக்கும் தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து தண்ணீர் குடித்துவிட்டு திவ்யாவிடம் "போலாமா" என்று கேட்க ,திவ்யா "சரி" என்று சொல்லி அவள் ஹேண்ட் பேக்கை எடுத்துக் கொண்டு அவளுடன் சென்றாள்.பின் இருவரும் அந்தக் கூட்டத்தை விட்டு வெளியே வந்தனர். 

சுமதி : அப்புறம் என்னங்க? உங்க தினேஷ்க்கு கால் பண்ணுங்க? 

திவ்யா : ம்..பண்றேன் பண்றேன் என்று சொல்லி ஹன்பெக்கில் இருந்து போனை எடுத்தாள். எடுத்து தினேஷ் என்ற பெயருக்கு கால் செய்தாள்.போன் ரிங் ஆனது பின் அட்டண்டு ஆனது

கார்த்திக் : ஹலோ 

திவ்யா : ஹலோ 

கார்த்திக் : ஹலோ யாரு? 

திவ்யா : ஹலோ தினேஷ். நான்தான் திவ்யா பேசுறேன் 

கார்த்திக் : ஆன்...சொல்லுங்க திவ்யா.. இதுதான் உங்க நம்பரா

திவ்யா : ஆமா தினேஷ்.. நீங்க சாப்பிட்டீங்களா? 

கார்த்திக் : சாப்டேங்க..நீங்க சாப்டீங்களா? 

திவ்யா : நான் சாப்பிட்டேன். நீங்க இப்ப ஃப்ரீயா  தினேஷ் 

கார்த்திக் : ஏங்க ஏதாவது வேல வச்சிருக்கீங்களா? 

திவ்யா : (லேசாக சிரித்துவிட்டு) இல்ல எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணமுடியுமா 

கார்த்திக் : என்னங்க மறுபடியும் எங்கயாவது தொலைஞ்சி  போய்டேங்களா. கிஷோர் கிட்ட  கொண்டு போய் விடனுமா 

திவ்யா : (பின் மீண்டும் சிரித்துவிட்டு) அதெல்லாம் இல்ல தினேஷ்

சுமதி : அடிப்பாவி யாருனே தெரியாத ஒருத்தன் கிட்ட இப்படி சிரிச்சு சிரிச்சு பல்ல காட்டி பேசுற. நீ மஞ்சுளாவ கெடுகெட்டவனு சொல்றியா 

கார்த்திக் : சரி சொல்லுங்க என்ன ஹெல்ப்? 

திவ்யா :  "B" ப்ளாக்ல இருக்குற மொட்டை மாடிக்கு வரீங்களா 

கார்த்திக் : அங்கே எதுக்குங்க ?

திவ்யா : சும்மா தான் இங்க 
ஒரே க்ரவுடா இருக்கு .அதான் மேல போய் அப்படியே கொஞ்ச நேரம் காத்து வாங்கலாம்னு தான். தனியா போக பயமா இருக்கு 

கார்த்திக் : கிஷோர கூட்டிட்டு போக சொல்ல வேண்டியது தான 

திவ்யா : அவங்க பிரெண்ட்ஸ் கூட போய்ட்டாங்க. நானும் அவங்கள டிஸ்டர்ப் பண்ணல 

கார்த்திக் : அப்படியா சரி நீங்க எங்க இருக்கீங்க சொல்லுங்க நா அங்க  வந்து உங்களை கூட்டிட்டு போறேன். 

திவ்யா : நான் இப்போ B பிளாக்க்கு வந்துட்டு இருக்கேன் நீங்களும் எதிர்த்த மாதிரி வாங்க அப்படியே மேல போலாம்.சும்மா சுத்தி பாக்கலாம் 

கார்த்திக் : சரிங்க  வரேன் 

திவ்யா : ஓகே தினேஷ் என்று போனை கட் செய்தாள். 

திவ்யா : சொல்லியாச்சு போதுமா 

சுமதி : போதும் போதும் வா போலாம் என்று சொல்லி முன்னே நடக்க அவள் பின்னே திவ்யாவும் நடந்து சென்றாள். இப்போது இருவரும் B பிளாக் கிரவுண்ட் ஃப்ளோரில் நின்றனர். அப்போது எதிரில் மஞ்சுளா நடந்து வந்தாள் 

மஞ்சுளா : என்ன திவ்யா சாப்டியா? 

திவ்யா : சாப்பிட்டேன் சாப்பிட்டேன் 

மஞ்சுளா : ஏன் இப்படி வேண்டா வெறுப்பா பதில் சொல்ற.நான் உன்ன ஒரு பிரண்டு மாதிரி தான் பாக்குறேன். உனக்கு பிடிக்கலைன்னா சொல்லிடு இத  நிறுத்திறலாம் 

திவ்யா : நான் ஒன்னும் உங்கள  வெறுக்கல  .இத  நிறுத்த வேண்டாம். நான் ஜெயிச்சு காட்றேன் 

மஞ்சுளா : அப்புறம் உன் இஷ்டம் .ஏய் சுமி போன் பண்ணி சொல்லிட்டாளா.. 

சுமதி : சொல்லிட்டா டி 

மஞ்சுளா : சரி டி நீ கெளம்பு. உன் பையன் உன்னத் தேடிட்டு இருந்தாள். நான் இத பார்த்துக்கறேன் 

சுமதி : ஏண்டி இதை முதலிலேயே சொல்ல மாட்டியா. சரி நீ பாத்துக்கோ என்று அவள் வேக வேகமாக நடந்து சென்றாள். 

மஞ்சுளா : சரி திவ்யா இந்த ஸ்டெப்ல ஏறி மேலே போ படி போயிட்டே இருக்கும் கடைசியா மூனாவது மாடி தாண்டி மேலே மொட்டைமாடி வந்துரும் 

திவ்யா : சரி ஓகே 

மஞ்சுளா : நீ வர வரைக்கும் நான் இங்கதான் இருப்பேன் இப்ப மணி மூணு.. நால்ரை மணிக்கு தான் நீ கீழ வரணும் ஓகேவா 

திவ்யா : ஓகே நான் வரும்போது நீங்க எங்கேயும் போயிடாதீங்க 

மஞ்சுளா : நான் ஏன் போக போறேன். நீ பார்த்து போ 

திவ்யா : ஓகே என்று படியில் ஏறினால். படியில் ஏறிக்கொண்டிருக்கும் போது முதல் மாடிக்கு சென்று தினேஷுக்கு போன் செய்து வரச் சொல்ல வேண்டும் என்று யோசித்துக்கொண்டே படிகளில் ஏறி முதல் மாடிக்கு சென்ற பின் அவளது போனை எடுக்க எதிரில் அவன் வந்து கொண்டிருந்தான்.


 

கார்த்திக் : என்னங்க என்ன தேடி. நீங்களே வந்துட்டீங்க 

திவ்யா : நீங்க வரல அதனாலதான் மேல வந்து உங்களுக்கு கால் பண்ணலாம் நினைச்சு போனை எடுத்தேன் நீங்க வந்துட்டீங்க 

கார்த்திக் : சரிங்க இந்த ஸ்டேப்ஸ்ல   தான் போகணும். வாங்க போலாம் 

திவ்யா : சரி சரி என்று சொல்லிவிட்டு  மேலே ஏற பின்னே அவளது குண்டி ஆட்டத்தை பார்த்துக்கொண்டே கார்த்திக்கும் ஏறினான். 



அப்படியே இருவரும் யார் கண்ணிலும் படாமல் மூன்றாவது மாடிப்படியில் ஏறி நான்காவதாக இருக்கும் மொட்டை மாடிக்கு சென்றனர். நடுவில் ஒரு கதவு இருந்தது. சாதாரணமாக பூட்டப்பட்டிருந்தது. பூட்டு ஏதும் போடவில்லை .அதை கார்த்திக் திறந்து முதலில் திவ்யாவை போக சொன்னான். பின் கார்த்திக்கும் பின்னே சென்றான். கதவை மூடி விட்டனர். மேலே சென்ற உடன் சிலு சிலுவென்று காற்று வந்து கொண்டிருந்தது. அது டிசம்பர் மாதம் என்பதால் வெயில்  தெரியவில்லை. சிறிது குளிர்ந்த காற்று அடித்தது. அந்த காற்றில் திவ்யாவின் செயலை வேகமாக பறக்க ஆரம்பித்தது அதில் அவளது இரு மாங்கனிகளும் ஜாக்கெட்டுடன் தெரிந்தது. பின் அவளது தொப்புள் வயிறு முழுவதும் தெரிந்தது .அதை பார்த்தும் பார்க்காதது போல் பாவனை செய்து கொண்டு தலை முடியை கோதி விட்டுக் கொண்டிருந்தான் கார்த்திக் .








கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக