http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 12

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 23 பிப்ரவரி, 2021

புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 12

 "ச்சீய்... நான் என்ன எக்ஸாமுக்கா போறேன்..."


"இதுவும் ஒரு எக்ஸாம் மாதிரிதானேடா... பதட்டப்படாம... நிதானமா... நல்லபடியா முடிச்சிட்டு வா..."

"ம்ம்ம்..." கணவரின் வாழ்த்து சற்றே அருவருப்பாக பட்டாலும்... அப்ப அது ஒருவித கிளர்ச்சியாகவே எனக்கு இருந்தது....

ஷர்மாவின் விரல் அசைவை தடுக்கும் முயற்ச்சியில்... என் உடலை அவர் உடலோடு அழுத்தி.. அவரின் வருடலை தடுத்திருக்க... எனது அந்த நெருக்கம்... என்னை வேறு ஒரு சங்கடத்தில் ஆழ்த்தும் என்று நினைத்துகூட பார்க்கவில்லை.... பருத்த இருமுலைகளும் அவரின் முகத்தோடு அழுந்தி இருந்ததுதான் அது...

வலது கையில் இருந்த சாதத்தை அவரின் வாயில் திணித்த கையோடு என் உடலை அவரின் உடலோடு அழுத்த... அவரின் முகம் என் இரு முலைகளுக்கிடையே பதிய... அவரே எதிர்பாராத இந்த அழுத்தத்தால் விரிந்த அவரின் உதடுகள் என் மார்பில்... முந்தானையின் மேலாக அழுந்த... அவர் வாயில் இருந்த சாத பருக்கைகளும்.. குருமாவும் என் முந்தானையை கரையாக்கியதை இருவரும் அப்போது உணரவில்லை....

மார்பின் மீது அவர் முகத்தின் உரசலை உணர்ந்து...

கணவருடனான தொடர்பை துண்டித்து.. நான் விலக முயற்சிக்க... என்னை விலகவிடாது... என் இடையை முன்பக்கமாக வருடிய அவரின் கையை வெளியில் எடுத்து.. ஒரு கையால்... இடையையும்... மறுகையால் முதுகையும் அவருடலோடு இறுக்கி பிடித்தபடி... வாயில் இருந்த உணவை அவசர அவசரமாக விழுங்க... என் முலைகளின் மீதான அவரின் அந்த வாய் அசைவு... என் சிலிர்ப்பை உச்சத்துக்கு கொண்டு சென்றது...

நான் செயலற்று செய்வதறியாது திகைத்து... கையில் இருந்த போனை-கூட கீழே வைக்க முடியாது தவித்து... சிலிர்த்த உணர்வுடன் அவரின் அணைப்பில் மெய்மறந்திருக்க... ஷர்மாவின் முகம் மெல் மெல்ல அசைந்து... என் மார்பை.. முலைகளை பரவலாக அழுத்த... அந்த அழுத்தம் என்னை ரொம்பவே தடுமாற செய்ய... என் உதடுகள் மெல்லிய முனகலை வெளிப்படுத்தின...

ஷர்மாவின் இடது கை... என் முதுகை பரவலாக வருடிக்கொண்டிருக்க... அவரின் விரல்கள்... புடவை... பாவாடை வரம்பிற்க்கும் ஜாக்கெட்டுக்கும் இடைப்பட்ட வெற்றிடையை இதமாக வருடியபடி மேலேறி மெல்லிய ப்ளவுசுக்குள் புதைந்திருந்த ப்ரா பட்டியை இதமாக வருடிக்கொண்டிருக்க... மெல்ல கீழிறங்கிய அவரின் வலது கை... படர்ந்த குண்டி சதைகளை... அதன் பரப்பை இதமாய் வருடியபடி அதன் பிளவை நெருங்கி... அந்த பிளவின் ஊடே மெல்ல கீழிறங்க....

என் சிலிர்ப்பும் தவிப்பும் உச்சத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன... அவரின் எந்த செய்கையையும் தடுக்க முடியாது... விரும்பாமல்... சிலிர்த்த உணர்வுடன் என் உடல் அவர் மீது முழுமையாய் சரிய... என் மார்போடு... முலைகளோடு உரசிய அவர் முகம்... மெல்ல மெல்ல அசைந்து... மார்பை மெல்லிய திரைபோல மூடி இருந்த முந்தானையை விளக்கி... இடது முலையில்... ஜாக்கெட்டின் மேலாக அழுந்தி... இடது முலையின் மென்மையை... ப்ராவையும் மீறி விரைத்து துருத்திய முலைகாம்போடு உரச...

"ம்ம்ம்... ஸ்ஸ்ஸ்....ஹா..ஹா..." உணர்ச்சியின் உச்சத்தில் முனகியபடி என் இரு கைகளும் அவரின் தலையை என் முலைகளோடு அழுத்த... மார்பு மெல்ல அசைந்து... இரு முலைகளையும் அவரின் கன்னத்தோடு அழுத்தி உரசி... முலைக்காம்புகளின் தினவை... தணிக்க முயற்ச்சிக்க....
இருவரின் ஏகாந்த நிலைக்கு நடுவே வில்லனாய்... சிவா பூஜையில் கரடியாய்... எழுந்தது விஜியின் அழுகுரல்... மெல்ல எங்களின் செவிகளை அடைந்த விஜியின் அழுகுரலை இருவருமே பெருட்படுத்தாமல் இருக்க... விஜியின் பலமான... தொடர் அழுகுரல் எங்களை தடுமாறவே வைத்தது....

இதற்க்கு மேலும் அமைதி காப்பது ஆபத்தாய் முடியும் என்பதை உணர்ந்து... என்னிலையை அப்பொழுதான் உணர்ந்தவளாய்... வேகமாக ஷர்மாவின் அணைப்பில் இருந்து விடுபட்டு... பெட்ரூமை நோக்கி நகர எத்தனிக்க.... எங்களின் நெருக்கத்தின் காரணமாக... விலகிய என் முந்தானை ஷர்மாவின் கைகளில் சிக்கி இருக்க... ஷர்மாவின் காலில் புடவை மிதிபட்டிருக்க... நான் வேகமாய் நகர.... முந்தானையும்... அவரின் காலடியில் சிக்கிய புடவையும்... இழுபட்டு... நான் சுதாரிக்கும் முன் கலைந்து சரிய...

எதிர்பாராத இந்த சரிவால்... விக்கித்து... தடுமாறி... முந்தானை இல்லாத மார்போடும்... உள் பாவாடையோடும் என் அலங்கோலத்தை சில வினாடிகள் ஷர்மாவின் கண்களுக்கு விருந்தாக்கி... பின் சுதாரித்து... அதிர்ச்சியும் வெட்கமும் கலந்த முகபாவத்தோடு... கலைந்த புடவையை கொத்தாக அள்ளி இடுப்பில் சொருவி... முந்தானையை கையில் பிடித்தபடி வேகமாய் பெட்ரூமை நோக்கி ஓடினேன்...

படபடத்த இதயத்துடன்... வேகமாய் ரூமுக்குள் நுழைந்து... முந்தானையை தோளில் போட்டபடி.. ராஜூவை எட்டிப் பார்க்க... நல்ல வேலையாக ராஜூ விழித்திருக்கவில்லை... மனதில் நிம்மதியுடன் என் அலங்கோலத்தை ஓரளவிற்கு மறைத்தபடி கட்டிலில் அமர்ந்து... மெத்தை விரிப்பில் என் கையை துடைத்து விஜியை தூக்கி... மார்போடு அனைத்து சமாதனப்படுத்த... விஜியின் அழுகை மெல்ல குறைய... அவளின் அழுகையினூடே எனது சிலிர்ப்பும் மெல்ல குறைந்து நிதானத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது...

விஜியை சமாதானப்படுத்தி... அதே நேரம் என் உணர்வுகளையும் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து... நேரமாவதை உணர்ந்து... விஜியை மெத்தையில் படுக்கவைத்து... கலைந்த புடவையை முழுவது சரி செய்யாமல் எழுந்து.. கதவில் என் அலங்கோலத்தை மறைத்தபடி.. ஷர்மாவை எட்டி பார்க்க...


                                

ஷர்மாவின் பார்வை பெட்ரூம் பக்கமே நிலைத்திருந்தது... கதவிடுக்கில் என் முகத்தை பார்த்த ஷர்மாவின் முகத்தில் படர்ந்த உணர்வுகளை என்னால் முழுமையாக கணிக்க முடியவில்லை... ஆனாலும் அவரின் ஏக்கம் நிறைந்த... ஏமாற்றமான அந்த முகபாவம் எனக்குள் உறங்கி கிடந்த கர்வத்தை உசுப்பி விட... கிறக்கம் நிறைந்த விழிகளால் அவரை ஏறிட்டு...

"நேரமாவுதே... நான் கிளம்பவா..."-ன்னு கிசுகிசுப்பாய் கேக்க...

ஹால் கடிகாரத்தை ஒரு முறை ஏறிட்டு... அவருக்கு எதிரே மேஜையில் இருந்த எனது சாப்பாட்டை... விழிகளால் ஜாடையாய் சுட்டிக்காட்டி..

"நீங்க சாப்பிடலையே புவனா..."

"பரவாயில்ல நான் அப்பறமா சாப்பிட்டுகிறேன்... உங்களுக்கு போதுமா... இல்ல இன்னும் கொஞ்சம் சாப்பிடறீங்களா..."

"பையன் முழிச்சிகிட்டானா புவனா..."

மெல்ல கட்டில் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்து... ராஜூ உறங்குவதை உறுதி படுத்தியபடி... "இல்ல..."-ன்னுகிசுகிசுக்க...

ஷர்மா எழுந்து பெட்ரூமை நோக்கி வர... எனது சங்கடமும் சிலிர்ப்பும் அதிகமானது... கடவுளே... இந்த அலங்கோலமான நிலையில் இவர் உள்ளே வந்தால்... என் என்ன அலைகள் தறிகெட்டு ஓட... கதவருகே நெருங்கிய ஷர்மா... மெல்ல கட்டிலை எட்டிப்பார்த்து...
"அப்பறம் என்ன புவனா... நீங்களும் வந்து சாப்பிட்டுட்டு கிளம்பலாமே... இன்னும் டைம் இருக்கே..." ஷர்மாவின் விழிகள்.... கதவுக்கு பின்னால் மறைந்திருந்த என் உடலை தேடி அலைய....

"ம்ம்ம்... இல்ல... அப்பறமா சாப்பிட்டுகிறேன்..."

"ஏன் புவனா உங்களுக்கு பசிக்கலையா... இல்ல என் முன்னால சாப்பிட பிடிக்கலையா..."

"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல... அது... அது... அப்பறமா சாப்பிட்டுகிறேனே... உங்களுக்கு போதுமா இல்ல இன்னும் வேணுமா..."

"இப்படி ஒரு அழகான தேவதை ஊட்டி விடறப்ப... போதும்-ன்னுஎப்படி சொல்ல முடியும் புவனா... ஆசையாத்தான் இருக்கு இருந்தாலும்... குழந்தைங்க முழிக்கரதுக்குள்ள நீங்களும் கொஞ்சமாவது சாப்பிடலாமே... வேணும்னா நான் உங்களுக்கு ஊட்டி விடறேனே...."

ஷர்மாவின் விழிகள் என் விழிகளிடம் ஏகத்திற்கு கெஞ்சிக் கொண்டிருக்க... என் கர்வம் உச்சத்துக்கு ஏறிக்கொண்டிருந்தது... "ஒன்னும் வேணாம்... இப்ப மட்டும் உங்க கை சரியாயிடுச்சாக்கும்..."

என் குரலின் கிசுகிசுப்பும் அதிகமாக... ஷர்மா கதவில் கைவைத்து அழுத்தியபடி மேலும் நெருங்க... கதவின் இடைவெளி அதிகமாகியது... அவரின் முகம் கதவை ஒட்டி என் முகத்தோடு நெருங்க... என் படபடப்பும் அதிகமானது....

ஷர்மா உள் நுழையும் அளவு கதவின் இடைவெளி அதிகரித்திருக்க... அந்த இடைவெளியை நெருங்கி... ரூமுக்குள் நுழைய அவர் தயாராக... என் உணர்வுகள் வேகமெடுத்தன... தன்னிச்சையாக கண்கள் கட்டில் பக்கம் ஒரு பார்வை பார்த்து ஷர்மா பக்கம் திரும்ப....

"ஸ்ஸ்... ப்ளீஸ்...நான்..." என்ன சொல்வதென்று புரியாமல் நான் தடுமாற...

"சொல்லுங்க புவனா... டூ யு நீட் எனி ஹெல்ப்..."

"இல்ல... அது... நான்..." என் வார்த்தைகள் தடுமாற... உடல் பலவீனமாக... ஷர்மா மெல்ல கதவிடுக்கில் அவரின் உடலை உரசியபடி உள் நுழைந்து... என் அலங்கோலத்தை விழிகளால் வருட...

அவிழ்ந்த புடவையை அலங்கோலமாய் உடலில் சுற்றி இருக்க... அந்த அவசர கோலம்... உடலின் செழுமையை ஷர்மாவின் கண்களுக்கு விருந்தாக்க.... என் தவிப்பு துடிப்பும் அதிகமானது..
.
அவரை வெளியே போக சொல்லவும் முடியாமல்... அவரை உள்ளே அனுமதிக்கவும் விரும்பாமல் நான் தவித்த தவிப்பு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல... முந்தானை சரியாக போடப்படாததால்... பருத்த முலைகள் இரண்டும் அதன் வனப்பை... செழுமையை... வெட்ட வெளிச்சமாக்கிக் காட்ட... விரிந்த ஷர்மாவின் விழிகள் அதன் செழுமையை விழிகளால் வருடிக்கொண்டிருக்க...

அவரின் நாக்கு மெல்ல வெளிவந்து உலர்ந்த அவரின் உதடுகளை ஈரமாக்கிக் கொண்டிருக்க... ஷர்மாவின் முகத்தை அதற்கு மேல் ஏறிட்டு பார்க்க முடியாது நான் தலை குனிய... அவரின் ஒரு கை அவரின் தொடை இடுக்கை தடவிக் கொண்டிருக்க... என் தொடை இடுக்கில் நீர்க்கசிவு அதிகரிக்க... கால்கள் பலமிழந்து நடுங்கத் தொடங்கின.....

என் படபடப்பும்... தவிப்பும் அதிகமாக... எனக்குள் இருவகை போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது... நடக்கறது நடக்கட்டும்-ன்னு விட்டுடலாமா.. இல்ல கணவர் ஆசைப்பட்ட மாதிரி... இன்னும் ரெண்டு நாளைக்கு அவரை இதே மாதிரி தவிக்க விடலாமா... அவரை தவிக்க விடுவது இருக்கட்டும்... அதுவரை என்னால கட்டுப்பாடா இருக்க முடியுமா... ரொம்ப பிகு பண்ணா... நேத்து மாதிரி ஒரு இடைவெளி உண்டாயிட்டா...


யோசிடி.. நல்லா யோசி... இப்படி அலங்கோலமா நின்னுகிட்டு இன்னும் என்னடி யோசனை... அதான் அப்படியே முழுங்கற மாதிரி பாத்துகிட்டு இருக்கானே... இன்னும் என்னடி வேணும்... நீ மட்டும் இப்ப ஒக்கே-ன்னா மனுஷன் கடைக்கு போறத கூட விட்டுடுவாரு... புருஷனும் பக்கத்துல இல்ல... இன்னும் என்னடி வேணும்... புருஷனோட ஆசையை நிறைவேற்ற இதைவிட சரியான சந்தர்ப்பம் கிடைக்குமா... யோசிடி..."

"அவர் வெள்ளிக்கிழமை வரைக்கும் இழுக்க சொன்னாரே... அதான்..."

"அவர் சொன்னது சரிதான்... ஆனா இப்படியெல்லாம் நடக்கும்-ன்னு நீயோ இல்ல அவரோ எதிர் பாத்தீங்களா... இல்லைதானே... நேத்தே உன் புருஷன் என்னென்ன கேள்வி கேட்டார்... நீ என்னதான் அவருக்கு சமாதானமா பதில் சொல்லி இருந்தாலும்...அவரோட மனசுல இங்க எல்லாம் அவர் ஆசைப்பட்ட மாதிரி நடந்துகிட்டு இருக்கு-ன்னுதான் நினைச்சுகிட்டு இருக்கார்..."

".............."

"நல்லா யோசிடி...வெள்ளிக்கிழமை உன் புருஷனும் கூடவே இருப்பாரே... அப்ப எப்படி உன்னால கூச்சமே இல்லாம ஷர்மாவோட பழக முடியும்..."

"என்ன புவனா யோசனை..."

ஷர்மாவின் கிசுகிசுத்த குரல் என் செவிகளை தாக்க... அவரின் சூடான மூச்சுகாற்று என் கன்னத்தில் பரவி என்னை மேலும் சூடேற்ற... சிலிர்த்த உணர்வுடன் அவரை ஏறிட்டு...

"ப்ளீஸ்... வேணாம்... நான் டிரஸ் மாத்திகிட்டு... அப்பறமா சாப்பிட்டுக்கிறேன்... ப்ளீஸ்..." கிசுகிசுத்தபடி... கதவை மூட எத்தனிக்க...

"அஸ் யு விஷ் புவனா... என்னாலதான் உங்களால சாப்பிட முடியாம போயிடுச்சு.. ஐ அம் சாரி..." ஷர்மாவின் முகம் சட்டென்று வாட... கதவை மூட வசதியாக... மெல்ல அவர் பெட்ரூம் வாசலை விட்டு வெளியேற...

"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல... நீங்க எங்க வீட்ல சாப்பிட்டதே எங்களுக்கு சந்தோசம்-தான்... குயிக்கா சாரிய மாத்திட்டு வந்துடறேன் ப்ளீஸ்..."-ன்னு கெஞ்சலாய்... கிசுகித்து…. கதவை மூடி தாழிட்டு... நேரத்தை வீணாக்காமல்... ராஜூ எழும்-முன் டிரஸ் சேஞ் பண்ண தயாரானேன்...

ஏற்கெனவே இதற்கான உடைகளை எடுத்து வைத்திருந்ததால்... சிரமம் இல்லாமல் வேகமாக உடைகளை அவிழ்த்து... புதிய உடைக்கு மாறினேன்... மாதவிடாய் நேரம் தவிர்த்து மற்ற நேரங்களில் பான்ட்டி போடும் பழக்கம் இல்லாததால்... பான்ட்டி போடவில்லை... உடை மாற்றும் பொது ஒரு சின்ன சபலம்... ப்ரா போடலாமா வேணாமா...

குழப்பம் அதிகமாக... முடிவெடுக்க தடுமாறி... ப்ராவுடனே உடைகளை அணிந்து... சத்தமில்லாமல் ராஜூவையும் எழுப்பி முகம் கழுவி விட்டு அவனுக்கும் வேறு உடை மாற்றி... விஜியையும் தயார் படுத்தி வெளியில் வர... ஷர்மா யாருடனோ செல் போனில் பேசிக் கொண்டிருந்தார்...

செல் போனில் பேசியபடியே... விரிந்த விழிகளால் என்னை தலை முதல் கால்வரை வருட... அவரின் விழிகள் என் இடை பகுதியில் நீண்ட நேரம் நிலைத்து... பின்னர் நகர்ந்தது... அதற்கு காரணம்... புடவையை நான் கொஞ்சம் இறக்கிகட்டி இருந்ததுதான்...

அவரின் பார்வையை எனக்குள் ரசித்தபடி...மெல்லிய கர்வம் கலந்த புன்னகையுடன்... சாப்பாட்டு தட்டுகளை கிச்சனில் கொண்டு போய் வைத்து விட்டு... அவசர அவசரமாய் பெயருக்கு கொஞ்சம் சாப்பிட்டு...நான் புறப்பட தயாராக... வாசலில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது...
வாசலை எட்டி பார்த்த ஷர்மா... என் பக்கம் திரும்பி... "கார் வந்தாச்சு புவனா... நீங்க சாப்பிட்டீங்களா... கிளம்பலாமா..."

"ஆச்சுங்க... நாங்க ரெடி... கிளம்பலாம்... ஒரு வாய் காபி குடிக்கறீங்களா... போடவா..." கேட்ட விதமே அவரை சம்மதிக்க வைக்க...

"ரொம்ப வேண்டாம்...ஒரு கப் போதுமே... ரெண்டு பெரும் ஷேர் பண்ணிக்கலாம்..."மெல்லிய புன்முறுவலுடன் அவசரமாய் காபி கலந்து இருவரும் குடித்து... ஒரு வழியாக கிளம்பினோம்..."

ராஜு பிடிவாதமாய் முன் சீட்டில் டிரைவர் பக்கத்துல உக்கார... விஜியோட நானும் ஷர்மாவும் பின் சீட்ல உக்கார... எங்கள் பயணம் தொடங்கியது...

என் மனசோ காரைவிட வேகமாக பலவித எண்ணங்களை அசை போட்டபடி ஓடத் தொடங்கியது.... ராஜு டிரைவரோட பேசிக்கொண்டும்... மழையை ரசித்து விளையாடி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டும் வர...

ஷர்மா பொதுவாக என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க... அவர் விஜியோடு கொஞ்சியபடி சான்ஸ் கிடைக்கறப்பல்லாம் என் உடலோடு பட்டும் படாமலும் மெல்ல உரச... எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது....

அவரோட உரசலை ரசித்தபடி... காஞ்சிபுரம் போய் சேர்ந்தோம்... ஏற்கனவே போன கடைக்கு போக மழையால கடையில் கூட்டமே இல்ல....

கணவர் ஏற்கெனவே போன் பண்ணிசொல்லி இருக்க... அவர் நண்பரின் அப்பாதான் கடையில் இருந்தார்... தன் அருகே இருந்த ஒருவரை அழைத்து...

‘நமக்கு ரொம்ப வேண்டிய குடும்பம்... கூட இருந்து அவங்களுக்கு எந்த குறையும் இல்லாம பாத்துக்கோ... வேண்டிய உதவிய செஞ்சுகுடு…"-ன்னு சொல்லி எங்களை அவருடன் அனுப்பி வைக்க….

ஸ்பெஷல் பட்டு சேலைகள் மாடியில் இருக்க.... நாங்க மாடிக்கு போனோம்.... டிரைவர் ஷர்மாகிட்ட சொல்லிட்டு ராஜூவ கூட்டிகிட்டு கோவிலுக்கு போயிட்டு 1 மணி நேரத்துல வரதா சொல்லிட்டு போய்ட்டார்...
.
விஜியுடன் நாங்கள் மாடிக்குபோக.... எங்களுடன் வந்தவர்... அங்கிருந்த ஒரு சேல்ஸ்மேனிடம் "முதலாளிக்கு ரொம்ப வேண்டிய குடும்பம்... எந்த குறையும் இல்லாம பாத்துக்கோ..."-ன்னு சொல்ல... அந்த சேல்ஸ்மேனை பவ்யமாய் எங்களை வணங்கி... எங்களுக்கு புடவைகளை காட்ட ஆரம்பித்தார்....

நான் புடவைகளை பார்க்க... இவரோ என்னையே ரசித்து கொண்டிருப்பதை ஓர கண்ணால பாத்து எனக்குள் ரசித்து... மனதுக்குள் சிரித்தபடி புடவைகளை செலக்ட் பண்ண ஆரம்பித்தேன்.... விஜிய மடில வச்சிக்கிட்டு புடவைகளை பாக்க சிரமமாக இருப்பதை பார்த்த அந்த சேல்ஸ்மேன்... அங்க வேலை செஞ்சுட்டு இருந்த பாட்டியை கூப்பிட்டு...

‘‘மேடம் குழந்தைய பாட்டி கிட்ட கொடுங்க... நீங்க செலக்ட் பண்ணி முடிக்கற வரைக்கும் குழந்தைய அவங்க பாத்துக்குவாங்க….’’

‘‘இல்ல பரவா இல்ல சார்...’’

‘‘பயப்படதீங்க... அவங்க எங்கேயும் போக மாட்டாங்க.... உங்க குழந்தையோட இங்கேயே அந்த ஓரமா உக்காந்து இருப்பாங்க... நீங்க தயங்க வேணாம்...’’

‘‘தட்ஸ் குட் ஐடியா புவனா... கொஞ்ச நேரம்தானே.. அவங்களும் இங்கேதானே இருக்க போறாங்க... குடுங்க…’’-ன்னு ஷர்மாவும் சொல்ல குழந்தைய பாட்டி கிட்ட கொடுத்துட்டு... ரிலாக்ஸ்டா புடவைகளை பாக்க ஆரம்பித்தேன்... வித விதமான புடவைகள்... எனக்கும் ஒரு புடவை எடுத்துக்க மனசு துடிச்சுது....

அந்த சேல்ஸ்மேனும் விதவிதமான நல்ல புடவைகளை தேர்தெடுத்து கொடுக்க... ஷர்மாவும் புடவைகளை பாக்கற மாதிரி என்னோட நெருங்கி உக்காந்து... சான்ஸ் கிடைகறப்ப எல்லாம் மெல்ல என்னோட உரசியபடி புடவைகளை பாத்துக் கொண்டிருந்தார்...

அதில் சிலவற்றை தனியே எடுத்து அவரிடம் காட்டி… ‘‘புடிச்சிருக்கா….’’-ன்னு கேக்க....

‘‘சாய்ஸ் இஸ் யூர்ஸ் புவனா... செட்டில்மென்ட் மட்டும்தான் என் வேலை…’’

அந்த சேல்ஸ்மேன் எங்களை பாத்து சிரித்தபடி… சில புடவைகளை காட்டி... ‘‘இந்த கலர்ஸ் உங்களுக்கு சூப்பரா… எடுப்பா இருக்கும் மேடம்... ஹஸ்பண்டு-தான் ஓகே சொல்லிட்டாரே... அப்புறம் என்ன மேடம்... எல்லாத்தையும் எடுத்துக்க வேண்டியதுதானே...’’

சேல்ஸ்மேன் சொன்ன வார்த்தை எனக்கு சிலிர்பை ஏற்ப்படுத்த…. மெல்ல அந்த சேல்ஸ்மேன் பக்கம் திரும்பி... "பாவி... என்ன பாத்தா அவரோட மனைவி மாதிரி தெரியுதா... அவர் வயசென்ன... என் வயசென்ன…."-ன்னு கேக்க வாய்வரை வந்த வார்த்தைகளை எனக்குள் விழுங்கியபடி...

‘‘இல்லங்க... அது வந்து.... இந்த புடவை எனக்கில்ல....’’ நான் தடுமாற....

அந்த சேல்ஸ்மேன் கவனிக்காத மாதிரி ஷர்மா என் தொடைல மெல்ல தட்டி ‘‘No need to explain him everything.. யு பெட்டெர் இக்னோர் ஹிம்..’’

ஷர்மா தைரியமா என் தொடைல அழுத்தியது ஒரு பக்கம் சந்தோஷமா இருந்தாலும்… அத வெளிக்காட்டிக்காம முகத்தில் சின்ன அதிர்ச்சியை காட்டியபடி… மெல்ல தொடைய அசைத்து…. ஷர்மாவ பாக்க....

‘‘It’s ok. Dont get upset... better concentrate on your selection...’’-ன்னு தொடைல தட்டின கைய எடுக்காம... மேலும் தொடையை அழுத்தியபடியே சொல்ல... கூச்சத்தில் நெளிந்தபடி… அவர் கை என் தொடைல இருக்கறத சேல்ஸ்மேன் கவனிக்காதபடி… தலை குனிந்து புடவைகளை பாக்க....

‘‘என்ன மேடம் யோசிக்கறீங்க… எல்லாத்தையும் பேக் பண்ணிடட்டா….’’

நிலமைய உணர்ந்து சூழ்நிலைய கொஞ்சம் நார்மலுக்கு கொண்டுவர விரும்பி…. குரலில் சின்ன தடுமாற்றத்தோட....

‘‘ம்ம்ம்… நீங்க என்ன சும்மாவா கொடுக்கபோறீங்க…. நல்லா பாத்து எடுக்க வேணாமா… இந்த சேலைகளை கொஞ்சம் பிரிச்சு காட்டுங்களேன்…’’

‘‘கவலை படாதீங்க மேடம்… உங்களுக்கு ஸ்பெஷல் டிஸ்கவுண்ட் போட்டு தரேன்... நல்லா பிரிச்சு பாத்து... நிதானமா செலக்ட் பண்ணுங்க...’’

‘‘புடவைகளை ட்ரை பண்ணி பாக்கலாமா….’’-ன்னு ஷர்மா கேக்க....

‘‘சாரி சார்... மடிப்பு கலைஞ்சு சாரிஸ் கசங்கிடும்... பட் மடிப்போட மேல மட்டும் போட்டு பாருங்க... "

"ம்ம்ம்... அது ஓகே... அதுல ஒன்னும் பெருசா தெரியாதே..."

சற்றே யோசித்த சேல்ஸ்மேன்... குரலை தாழ்த்தி... "புரியுதுசார்... பட்... ஒரு நிமிஷம் இருங்க…."-ன்னு சொல்லிட்டு யாரிடமோ போய் எதையோ கேட்டு விட்டு வந்து...

‘‘சார். இங்க ட்ரையல் ரூம்ஸ்-னு எதுவும் இல்ல பட்...’’ குரலை தாழ்த்தி எங்களுக்கு மட்டும் கேட்கும்படி ரகசியமா... ‘‘பின்னால VIP கஸ்டமர்களுக்காக ஒரு ட்ரையல் ரூம் இருக்கு... நீங்க செலக்ட் பண்ணின புடவைகளை... மடிப்பு கலையாம… கசங்காம அந்த ரூம்ல ட்ரை பண்ணி பாக்கலாம்... புடவைகளை மட்டும் கசக்காம பாருங்க... இல்லேன்னா எனக்குதான் ப்ராப்ளம்....
‘‘தேங்க்ஸ்-பா.... உங்களுக்கு எந்த ப்ராப்ளமும் வராம நாங்க பாத்துக்கறோம்...’’

‘‘ஓகே சார்... இருங்க... நானே மடிப்பு கலையாம பின் பண்ணி தரேன்….’’-ன்னு சொல்லி செலக்ட் பண்ண புடவைகளின் முந்தானைகளை தனியே விரித்துவிட்டு... மற்ற பகுதிகளை மடிப்பு கலையாம பின் பண்ணிகொடுத்து....

‘‘மேடம்... இந்த புடவைகளுக்கு மட்ச்சிங்கா ரெடி-மேட் ப்ளவுசும் இருக்கு... அதையும் ட்ரை பண்ணி பாக்கறீங்களா....’’

‘‘இல்லப்பா ப்ளவுஸ் வேணா....’’ நான் சொல்லி முடிக்கறதுக்குள்ள....

‘‘தட்ஸ் நைஸ்... ரெடி-மேட் ப்ளவுஸ் கூட சேல்ஸ் பண்றீங்களா... காட்டுங்க பாக்கலாம்... புடிச்சிருந்தா அதையும் சேர்த்தே எடுத்துக்கலாம்....’’


                                       

‘‘இல்லங்க…. ப்ளவுஸ் இப்ப வேணாமே...’’

‘‘இட்ஸ் ஓகே புவி... ட்ரை பண்ணி பாக்கலமே... அப்புறம் அதுக்காக தனியா அலைய வேண்டி இருக்குமே...’’

அவர் கை என் தொடையை பலமா அழுத்தி என்னை அமைதியா இருக்கும் படி கண்ணால ஜாடை காட்ட...

சேல்ஸ்மேன் சந்தோஷமாகி... ‘‘சார் ரெடி-மேட் ப்ளவுஸ் மட்டும் இல்ல சார்,..
குவாலிட்டி இம்போர்டட் லேடீஸ் இன்னர் கார்மெண்ட்ஸ் எல்லாம் கூட இருக்கு... காஸ்ட்லியா புடவைகள் வாங்கும் பொது அதுக்கு தகுந்த மாதிரி குவாலிட்டி இன்னர் கார்மெண்ட்ஸ் யூஸ் பண்றது நல்லது....’’

நான் ஆச்சரியத்தோட அந்த செல்ச்மேன பாக்க... ‘‘எஸ் மேடம்... இப்போ ரீசண்டாதான் இந்த டிவிஷன எங்க ஓனர் ஆரம்பிச்சார் ஸ்பெஷலா வெட்டிங் சாரிஸ் எடுக்கறவங்களுக்கு... தென் காஸ்ட்லி புடவைகள் எடுக்கறவங்களுக்கு…. எங்களோட ரெகுலர் கஸ்டமர்களுக்கு மட்டும் நாங்க இத சஜஸ்ட் பண்ணுவோம்....’’

இருவரும் ஆச்சரியமாக அந்த சேல்ஸ்மேனையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க...

‘‘பிகாஸ் இன்னர் கார்மெண்ட்ஸ் கொஞ்சம் காஸ்ட்லி அதனால நார்மலா எல்லாரும் வாங்க மாட்டங்க....’’

‘‘அப்படி என்ன ஸ்பெஷல் இன்னர் கார்மெண்ட்ஸ் வச்சிருக்கீங்க....’’

‘‘ஸ்பெஷல் இன்னர் கார்மெண்ட்ஸ் எல்லாம் இல்ல சார்.... நார்மலான ப்ளவுஸ், ப்ரா, பான்ட்டி, அண்ட் கோலோன் ஐட்டங்கள் தான்.... பட் குவாலிட்டி மெட்டீரியல்ஸ்....’’

‘‘மோஸ்ட்லி வியர்வையால ப்ளவுசும் மற்ற இன்னர் கார்மேண்ட்சும் கலர் மங்கி வீனாபோகுது.... அப்படி வீனா போகாம இருக்க நல்ல தரமான மெல்லிய துணியால இன்னர் லைனிங் கொடுத்து.... புடவையின் அதே குவாலிட்டி மேட்டீரியல்ல ப்ளவுஸ்.... ரெடி பண்றோம்....’’

‘‘பொதுவா அக்குள் பகுதில மெல்லிசான காட்டன் பேட் வச்சு அதுக்கு மேல இன்னர் லைனிங் பண்றதால அக்குள் பகுதில வியர்வை ஈரம் தெரியவே தெரியாது... அதே மாதிரி கவனத்தோட குவாலிட்டி பண்டீஸ், ப்ராஸ் எல்லாம் ஏகப்பட்ட மாடல்-ல இம்போர்ட் பண்ணி சேல்ஸ் பண்றோம்....’’

‘‘நீங்க மேடமோட அளவு சொன்னீங்கன்னா நான்மேட்சிங் ப்ளவுஸ், ப்ராஸ் அண்ட் பண்டீஸ் எடுத்து தருவேன்... ட்ரை பண்ணி பாருங்க... கண்டிப்பா உங்களுக்கு புடிக்கும்....

எனக்கு ரொம்ப தர்ம சங்கடமா போச்சு.... இவங்க கான்வர்சேஷன் என்ன ரொம்பவே சங்கடபடுத்த... அது போதாதுன்னு இந்த சேல்ஸ்மேன் வேற மாட்சிங் ப்ளவுஸ் தரேன் ட்ரை பண்ணி பாருங்க-ன்னு சொல்ல... நான் சங்கடத்தோட ஷர்மாவ பாக்க.... என்ன கவனிக்காத மாதிரி....

‘‘எந்த அளவு கேகறீங்க….’’-ன்னு அந்த செல்ச்மேன பாத்து கேக்க....

‘‘உங்க மனைவியோட ப்ளவுஸ் அளவுதான் சார்.... லைக் ஷோல்டர்.... கை, கழுத்து…. தென் ஃப்ரண்ட் கப் சைஸ்…..’’...

அந்த சேல்ஸ்மேன் மறைமுகமா என்னோட பிரஸ்ட் சைஸ் கேட்டது.... என்னை ரொம்பவே நெளிய வைத்தது... கூச்சத்தோட ஷர்மாவை பார்த்து....

‘‘ப்ளீஸ்... அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்….’’-ன்னு முனகலா சொல்ல.....

அவரோ என்ன பேச விடாதபடி என் தொடைய பலமா அழுத்தி.... ஈவன் மெல்ல தடவி கொடுத்தபடி... ‘‘ஷோல்டர் சைஸ் சரியா தெரியாதே....’’

அந்த சேல்ஸ்மேனோ விடாப்பிடியாக... ‘‘அதொண்ணும் பெரிய வேலை இல்லை சார்... மெஷரிங் டேப் தரேன்... மெஷர் பண்ணி சொல்லுங்க... இல்லேன்னா கீழ நம்ம டைலர் இருக்கார்... அவர்கிட்ட போனீங்கன்னா அவரே மெஷர் பண்ணி…. ஸ்டிட்ச் பண்ணி கொடுத்துடுவார்...’’-ன்னு சொல்லி இன்ச் டேப் எடுத்து கொடுக்க....

எனக்கு ரொம்பவே தர்மசங்கடமாவும் கூச்சமாவும் இருந்துது.... ரெண்டு ஆண்களுக்கு நடுவே என் ப்ளவ்ஸ் அண்ட் பிரஸ்ட் சைஸ் எப்படி சொல்றது... நான் தயக்கத்தோட...

‘‘ப்ளவ்ஸ் எல்லாம் வேணாங்க.... புடவை மட்டும் எடுத்துக்கறோம்.... நெக்ஸ்ட் டைம் மத்தத பாத்துக்கலாம்….’’-ன்னு தயங்கி சொல்ல... அந்த நேரத்தில் ஒரு கும்பல் கல்யாண புடவை எடுக்க வர....

‘‘நோ ப்ராப்ளம் மேடம்... உங்க விருப்பம்... நான் எதுக்கு சொன்னேன்னா... எங்களோட ப்ளவ்ஸ்... இதே புடவை மேட்டீரியல்ல தச்சது... வெளில ப்ளவ்ஸ் மெட்டீரியல் வாங்கனீங்க-ன்னா… புடவையோட இதே கலர்... குவாலிட்டில கிடைக்காது... அப்பறம் உங்க இஷ்ட்டம்...

ஒகே நீங்க புடவைகள நான் சொன்ன மாதிரி மடிப்பு கலையாம ட்ரை பண்ணி பாத்துட்டு வாங்க... அதுக்குள்ள நான் அவங்கள அட்டன் பண்ணிட்டு வரேன்…’’-ன்னு சொல்லிட்டு அவர் அவங்கள கவனிக்க நகர....



ஷர்மா அவர தடுத்து... ‘‘நீங்க மெஷரிங் டேப் கொடுத்துட்டு போங்க... நீங்க வரதுக்குள்ள நான் ஷோல்டர் அளவு சொல்றேன்... மேட்சிங் ப்ளவுசும் எடுத்து கொடுத்துட்டீங்கன்னா... அதையும் ட்ரை பண்ணி பாத்திடலாம்...’’

ஒருவகை விஷமப் புன்னகையுடன் அந்த சேல்ஸ்மேன்.. மெஷரிங் டேப்பை சர்மாவிடம் கொடுத்து... ‘‘நீங்க மெஷர் பண்ணி வைங்க... அதுக்குள்ளே நான் அவங்களை கவனிச்சிட்டு வந்துடறேன்…’’-ன்னு சொல்லி... மெஷரிங் டேப்பை அவர் கையில் திணித்துவிட்டு... அந்த கல்யாண கும்பலை நோக்கி நகர்ந்தார்...

ஷர்மா மெஷரிங் டேப்பை கையில் எடுத்து... ‘‘என்ன புவனா யோசிக்கறீங்க...’’

‘‘என்ன சார் இது... ப்ளீஸ்... வேணாம்... என்னோட அளவு உங்க மனைவிக்கு எப்படி சரியா இருக்கும்…. அவங்க வயசென்ன... என்னோட வயசென்ன... சரியா வராது..."-ன்னு கிசுகிசுக்க...

‘‘புவனா... அவர் உங்கள என் மனைவின்னு நெனச்சுகிட்டு இருக்கார்... இல்லேன்னு தெரிஞ்சா அவர் உங்கள பத்தி தப்பா நினைக்க மாட்டாரா... அது மட்டுமில்லாம...’’ என் மார்பை ஏற இறங்க பார்த்து... கிசுகிசுப்பான குரலில்... "அவளும் உங்களை மாதிரி ஸ்லிம் பாடித்தான்..."




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக