http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசு - பகுதி - 2

பக்கங்கள்

வியாழன், 18 பிப்ரவரி, 2021

இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசு - பகுதி - 2

 தங்கராசு இனி அவளிடம் இருந்து எதிர்ப்பு சக்தி சற்றும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, இனி அவளிடம் முரட்டுத்தனத்தைப் பயன்படுத்த அவசியம் இல்லை என்று கருதி, மெதுவாக அவள் வாயில் இருந்து திணித்திருந்த உள்பாடியை உருவி எடுத்து “சத்தம் போட்டாயென்றால் கொன்று விடுவேன்” என்று மெல்லிய குரலில் மிரட்டிவிட்டு, நன்றாக அருகில் இருந்தவாறு அவளது பருவப் பிளவை ஆராய முற்பட்டான். எண்ணெய் ஊற்றப் பட்ட அவளது பெண்மையின் விளக்கு பிரகாசமாக எரிந்தது போல் காட்சி தந்தது. பூங்கொடி தனது இனிய காதலன் ராமனுக்குக் கூட காண்பிக்காமல் காத்து வந்த தனது அந்தரங்கம் இந்தக் கயவனின் காமப் பார்வையில் வெட்ட வெளியாகியிருப்பதை நினைத்து வெப்பத்துக்குள் வெந்து கொண்டிருந்தாள்.

அந்தக் கிராதகனோ தனது கழுகுப் பார்வையால் அவளையும் அவளது பிட்டு வைத்த அப்பம் போல் காட்சி தந்து கொண்டிருந்த தேன் கூட்டையும் நோட்டமிட்டபடி மெல்ல மெல்ல வருடத் தொடங்கினான். தனது வலது கை நடு விரலை உள்ளே நுழைத்து ஆராயத் தொடங்கியபொழுது, பூங்கொடிக்குத் தன் எதிர்காலமே அஸ்தமிப்பதுபோல் உணர்வு ஏற்பட்டது. தனது காதலன் அங்கு கைவைக்க முற்பட்ட பொழுதெல்லாம் தடை விதித்த அவள் இப்பொழுது எவனோ ஒருவன் தன் பெண்மைக்குள் விரலை விட்டு விட்டானே என்று நினைத்து மனதுக்குள் அழ முடிந்ததே தவிர குரல் எழுப்பக்கூட அவளுக்கு தைரியமோ சக்தியோ இல்லை. ஆனாலும் முதலில் லாத்தியை வைத்து அவன் அழுத்தியபோது இருந்த வலி இப்பொழுது அவளுக்கு இல்லை.

மேலும் எண்ணெய்ப்பசையில் நனைந்திருந்ததாலும் அவன் முற்றிலுமாக விரலை உள்ளே செலுத்த முயலாமல் மேல்வாக்கில் வைத்தவாறே தடவிக் கொண்டிருந்ததாலும் இவ்வளவு நேரம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த வேதனையிலும் அவமானத்திலும் ஒரு இனம் புரியாத வெப்பம் கால்களுக்கு நடுவே ஏற்பட்டது. தன்னையும் அறியாமல் தன் கால்கள் விரிந்து கொண்டது.
பூங்கொடி இந்தக் கொடியவனிடம் இருந்து இரக்கத்தை எதிர்பார்க்க முடியாது என்று நினைத்தாலும் தன் கற்பு சூறையாடப் படுவதை எந்த விதத்திலாவது காக்க முடியுமா என்று யோசித்தவாறே, கைகளைக் கூப்பியவாறு கண்ணீர் மல்க “சார்! என் கற்பை மட்டும் கெடுத்து விடாதீர்கள். நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்கிறேன். என் கற்பு போனால் எனக்கு தற்கொலை செய்வதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை” என்று ஈனக் குரலில் முனகினாள். இன்ஸ்பெக்டர் இதைக் கேட்டவுடன் யோசிக்கவே செய்தான். இவள் ஏதாவது இசகு பிசகாக செய்து வைத்தால் கேஸ் கி விடும். அதனால் வேறு வழியில் தன் காம தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம். நாகவேல் மனைவி சாரதா வேறு தனக்கு விருந்து கொடுப்பதாகக் கூறியிருக்கிறாள். அதனால் இவளைத் தனது ஆண்மையை வாயால் சுவைக்கச் சொல்லி இன்பம் பெறலாம். இந்த அளவுடன் நிறுத்தினால் அவளும் வெளியே ஒன்றும் சொல்ல மாட்டாள் என்றும் திட்டவட்டமாகக் கூற முடியும் என்று எண்ணியவாறு அவள் தாடையை ஒரு கையால் பிடித்து உயர்த்தியபடி “சரி பெண்ணே, நான் சொல்லுகிறபடி நடந்து கொண்டால் உன்னைக் கற்பழிக்காமல் விட்டு விடுகிறேன்” என்று சொல்லி எழுந்து பக்கத்தில் உள்ள நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டான்.
பூங்கொடிக்கு தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. தன் பக்கம் சிறிதாவது நல்ல காலம் இருக்கிறது என்று எண்ணிய போது இன்ஸ்பெக்டர் அவளிடம் “எழுந்து நில்” என்று கட்டளையிட்டான். அவள் மனம் இவ்வளவு நேரம் இருந்த பயத்திலும் பீதியிலு இருந்து ஓரளவுக்கு விடுபட்டபோதிலும், இந்த முரடன் வேறு என்ன செய்ய சொல்லப் போகிறானோ என்று கேள்விக் குறியுடன் எழுந்து நின்றாள். பிறந்த மேனியாக எழுந்து நின்ற அந்தத் தங்கச்சிலையைக் கண்டு அவன் ஆண்மை இன்னும் தாளம் போட்டது. அவள் மாங்கனிகள் எழுந்து நின்றவுடன் மெல்லிய ட்டத்துடன் துள்ளிக் கொண்டு நின்றன. “என் முன்னால் வந்து மண்டியிட்டு உட்கார்” என்று கூறினான். அவள் முழங்காலிட்டு அவன் கால்களின் நடுவே இருந்தாள். அவனது முக்கால் அடி செங்கோல் தன் முகத்திற்கு வெகு அண்மையில் விண் விண் என்று துடித்துக் கொண்டிருந்ததை அச்சத்துடன் நோக்கியவாறு மண்டியிட்டாள்.
தங்கராசு நாற்காலியில் நன்றாக வசதியாக சாய்ந்தவாறு “இன்னும் பக்கத்தில் வா!” என்றான். இப்பொழுது பூங்கொடிக்கு அவன் மனதில் என்ன நினைக்கிறான் என்று ஓரளவுக்கு புரிந்தது. ஆனாலும் ஆபத்துக்குப் பாவமில்லை, தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு போகிறதே என்று மனதுக்குள் நன்றி உணர்வே ஓங்கி நின்றது. அவள் மண்டியிட்டபடியே இன்னும் அருகில் அவன் கால்களுக்கு நடுவே வந்து இருந்தாள். அவள் முகம் அவனது ஆண்மைக்கு வெகு அருகில் இருந்தது.
தங்கராசு அவளை ஊக்குவிப்பதற்காக அவளது வலது கரத்தைப் பிடித்து அவனது ஆயுதத்தில் வைத்தான். பூங்கொடி தனது காதலன் ராமனின் வாழைப் பழத்தை மூன்று தரம் சுவைத்திருந்தாள். அதனால் அந்த அளவுக்கு அவள் அச்சப் படாவிட்டாலும், அவனது எட்டங்குல செங்கோல் அவளது கைகளுக்குள் துடித்து ஆட்டம் கண்டதால் சிறிது பிரமிப்பு ஏற்பட்டது. அந்த செவ்வாழையை அதன் முனையில் தோல் பாதி உரிந்து காட்சி அளித்ததை வெகு அண்மையில் இருந்து கண்டாள். அதன் நுனியில் இருந்த துவாரத்தில் இருந்து அவனது காம நீர் கசிந்து வந்து கொண்டிருந்தது. தன் காதலனுடன் அவள் சாதாரணமாக சிறிது நேரம் ஆட்டி விட்டு சிறிது நேரம் சப்புவாள். பின்னர் அது துடிக்கும் பொழுது வெளியில் எடுத்து அவன் தனது ஆசைவெள்ளத்தைப் பீய்ச்சி விடுவான். அதை கைகளில் இருந்து தாவணியில் துடைத்துக் கொண்டு இருவரும் அவசரமாக அண்ணன் வந்து விடுவானோ என்ற அச்சத்தில் பிரிந்து விடுவார்கள்.
பூங்கொடி தங்கராசுவின் வெள்ளரிக் காயை மேலும் கீழும் மெதுவாக ட்டத் தொடங்கினாள். இன்ஸ்பெக்டருக்கு அவளுக்கு இந்தச் செயலில் முன் அனுபவம் இருக்கிறது என்பது புரிந்தது. “இதற்கு முன்னால் யாரையாவது சப்பி இருக்கிறாயா?” என்று அவன் பூங்கொடியைக் கேட்டான். அவள் ஒன்றும் கூறாமல் மெல்ல மெல்ல ட்டுவதைத் தொடர்ந்தாள். அவன் ஆண்மையின் துடிப்பு இன்னும் அதிகமாகி விறைப்பு திண்ணம் உச்ச நிலையில் எய்தியது. அவன் பூங்கொடியின் தலை முடியைப் பிடித்து தனது பக்கம் இழுத்து அவள் முகத்தை தனது ண்மையை நோக்கி இழுத்து, “சீக்கிரம், வாய்க்குள் வைத்து சப்பு” என்று கட்டளையிட்டான்.
தங்கராசுவின் வாழைப் பழத்தை நோக்கி இழுக்கப்பட்ட அவள் முகம் அவனது ஆண்மையில் சென்று இடித்தது. அவனது கசிவு அவளது கன்னத்தில் பிசுபிசுப்பு உண்டாக்கியது. அவள் மெதுவாக தனது இதழ்களை விரித்து அந்த செங்கோலைத் தனது வாய்க்குள் வைக்க முற்பட்டாள். அதன் அளவு தனது வாயை நிறைத்து அடைத்து விட்டதால் மூச்சே நின்று விடும் போல இருந்தது. ஆனாலும் அவன் சொன்னபடி வாயில் வைத்து சப்பத் தொடங்கினாள். அதன் நுனியில் இருந்த கசிவில் உப்புக் கரிப்பின் சுவை தென்பட்டது.
அவள் சப்பச் சப்ப தங்கராசுவின் உச்சக் கட்டம் அண்மையை அடைந்து கொண்டிருந்தது. அவன் அவளது தலை முடியைப் பிடித்து முன்னும் பின்னும் இழுத்து தனது ண்மையை அவளது வாய்க்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் ட்டுவது போல் செயல் பட வைத்தான். இந்தச் செயலை இதுவரை அவன் அனுபவித்ததே இல்லை. பூங்கொடிக்கோ தனது தொண்டை வரை அவனது செங்கோல் சென்று இடிப்பதுபோல் இருந்தது. ஆனாலும கற்பைக் காத்துக் கொண்ட திருப்தியிலும் அண்ணனைக் காப்பாற்ற செய்யும் தியாகமாகவும் நினைத்து அவள் முன்னும் பின்னும் ட்டி நாக்கினால் சுழற்றி நக்கி நக்கி சப்பினாள்.
பூங்கொடியின் சப்பலால் பூரண இன்பத்தை அடைந்த தங்கராசு அவளது தலையை ஒரு கையால் இறுக்க பிடித்துக் கொண்டான். ஒரு கையால் கீழே அவளது மார்பின் காம்பை இரு விரல்களுக்கு நடுவே பிடித்து திருகினான். தனது ஒரு காலில் பெரு விரலால் அவளது தொடைகளின் நடுவே அவளது இன்பப் பெட்டகத்தில் மீது உரசினான். அவனது இந்தச் செயல்களாலும், பெரும் துன்பம் நீங்கியது என்ற உணர்வினாலும் அவளுக்கும் சுகம் தோன்றியது. மண்டியிட்டபடியே அவனது கால் விரலில் தனது பெண்மை உராய்வதில் வேகத்தை தானும் அதிகமாக்கியபடியே சப்புவதைத் தொடர்ந்தாள்.

தனது காதலன் கூடத் தொடாத அந்தரங்கங்களில் ஒரு அன்னியன் லாத்தியையும் கைவிரலையும் வைத்து விட்டான் என்ற அவமானத்தில் அவள் கூனிப் போயிருந்தாலும், கற்பைச் சூறையாடவில்லையே, கன்னித் திரையைக் கிழிக்க வில்லையே என்ற மகிழ்வில் அவள் பெண்மை இப்பொது நன்றியுணர்வில் இன்பத்தையும் கண்டது. கால் உரச உரச இதுவரை அடைந்திராத புதிய இன்ப உணர்வு அதிகமாகியது.
இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவோ அவளது பவள இதழ்களின் சுவைப்பில் தனது ண்மை ட்டம் போட்டு கசிவு அதிகமாகி அவன் உச்சக் கட்டத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தான். அவனது விறைப்பு திடீர் என்று இன்னும் அதிகமாகி தனது வாயை முழுவதுமாக அடைத்து விட்டதைப் போன்று பூங்கொடி உணர்ந்தாள். அவன் கைகளோ தனது தலையைப் இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தன. “… ” என்று முனகியபடியே அவன் இன்னும் விறைப்படைந்தான். அவன் உடல் முழுவதும் விறைப்படைவதை பூங்கொடியால் உணர முடிந்தது. னால் அவள் சற்றும் எதிர்பார்க்காமல் தனது வாய்க்குள் அவனது கஞ்சி போன்ற இன்ப வெள்ளம் பீய்ச்சி தனது வாயை நிறைத்தது. ஐந்து ஆறு தடவை துடி துடி என்று துடித்து ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு ஸ்பூன் அளவு தனது வாய்க்குள் அவனது காம நீர் பாய்ச்சப் பட்டது, வாய் நிறைந்து இதழ்கள் வெளியேயும் வழிந்தது. தலையை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்ததால் அவளுக்கு அதை விழுங்குவதைத் தவிர வேறு வழி இல்லாததால் மெல்ல மெல்ல தனது நாக்கு வழியாக தொண்டைக்குள் விழுங்கினாள். தனது தொண்டைக்குள் சூடாக அவனது பிசுபிசுப்பு இறங்கிச் சென்றபோது பூங்கொடி மருந்தை விழுங்குவது போல் கண்ணை இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டாள்.
தங்கராசு அந்த இன்ப மயக்கத்தில் அவளது தலையப் பிடித்து சிறிது நேரம் மயங்கியே உட்கார்ந்திருந்தான். பூங்கொடி சிறிது நேரத்தில் அந்த செங்கோல் தனது விறைப்பை இழந்து தனது வாய்க்குள்ளேயே சின்ன அளவாகியதை உணர்ந்தாள். மெல்ல மெல்ல தங்கராசு அவள் தலையை விடுவித்தான். பூங்கொடியும் பின்னால் எழுந்து உட்கார்ந்து அருகில் கிடந்த தன் தாவணியை எடுத்து தன் வாயையும் கைகளையும் துடைத்துக் கொண்டாள்.
தனது நிர்வாண கோலத்தை தனது தாவணியால் மூடிக் கொள்ள முற்பட்டு னால் அந்த முரடன் என்ன சொல்வானோ என்ற அச்சத்தில் பாதி மறைத்தும் பாதி மறைக்காமலும் அவனைக் கேள்விக் குறியுடன் பார்த்துக் கொண்டு மண்டியிட்டு இருந்தாள். “சரி, உடைகளை மாட்டிக் கொள், சோதனை முடிந்து விட்டது” என்றபடியே தங்கராசுவும் எழுந்து தனது யூனிபாரத்தை எடுத்து அணிந்து கொண்டான். அவள் அவசர அவசரமாக தனது உள் பாடியையும் பாவாடையையும் மாட்டிக் கொண்டு தாவணியையும் எடுத்து மார்புக்கு மேல் போட்டு ஒரு விதமாக நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே அவன் முன்பு பட்ட அவமானத்தை மறக்க முயன்று தலை குனிந்து நின்று கொண்டிருந்தாள். தங்கராசு யூனிபாரம் முழுவதும் அணிந்து கொண்டு தனது தொப்பியையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு லாத்தியைக் கையில் எடுத்து அவள் நாடியின் அடியில் வைத்து முகத்தை உயர்த்தியவாறே “இங்கு பாரடி பெண்ணே! நான் என் கடமையைச் செய்வதற்காக சோதனை போடுவதற்காகத்தான் இங்கு வந்து சென்றேன். இதற்கு மேல் ஏதாவது வெளியில் சொன்னால் கொன்று விடுவேன். உன் அண்ணனுக்கும் விமோசனம் கிடைக்காது. நான் உன்னை என்ன வேண்டுமென்றாலும் செய்திருக்கலாம். ஆனால் பெரிய மனது பண்ணிதான் இதோடு விட்டேன். அதனால் மூச்சு விடக் கூடாது, தெரிகிறதா?” என்று அதட்டலுடன் கேட்டான். பூங்கொடி கை கூப்பியபடி, “ஐயா, நான் ஒன்றும் சொல்ல மாட்டேன், தயவு செய்து என் அண்ணனை உடனே விட்டு விடுங்கள் சார்!” என்று கெஞ்சினாள்.


தங்கராசு, “விசாரணை முடிந்த பிறகுதான் அவனை வெளியில் விட முடியும். ஒன்றிரண்டு நாள் ஆகலாம். நான் அந்த அம்மாவிடம் பேசிப் பார்க்கிறேன். ஆனால் உன் அண்ணனிடம் சாரதா அம்மாவைப் பற்றி நாகவேல் சாரிடம் ஒன்றும் சொல்லக் கூடாது என்று சொல். அவன் ஒத்துக் கொண்டால் நான் அவர்களை அந்த புகாரை வாபஸ் வாங்கிக் கொள்ள சொல்லிப் பார்க்கிறேன். பெரிய இடத்துப் பகை நல்லது அல்ல” என்று புத்திமதி சொன்னான். அவளும் தலையாட்டினாள். அவன் அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போகும் முன் அவள் இதழ்களில் இணத்து ஒரு முறை கூட முத்தம் கொடுத்து விட்டு அவளது மிருதுவான மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறை பிடித்து அமுக்கி விட்டு கண்ணடித்து விட்டு போனான்.அப்பொழுது மணி ஒரு மணிக்கு மேல் இருக்கும். அவ்வளவு இம்சைக்கு பிறகும் அவள் இப்பொழுது அமைதியாக கதவைப் பூட்டி விட்டு நாற்காலியில் இருந்து சாய்ந்தாள்.
பூங்கொடி கண்ணாடியின் முன்பு சென்று நின்று தன்னையே ஆராயத் தொடங்கினாள். கன்னத்தில் அறைந்ததில் கன்னம் சிவந்திருந்தாலும் கைவிரல் அடையாளம் பதியும் அளவுக்கு மோசமாக இல்லை. அதுபோல் அவளது ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை அவிழ்த்து உள்பாடியையும் நீக்கி தனது மார்பகங்களையும் பார்த்தாள். அங்கும் நன்றாக சிவந்து இருந்தது. ஆனால் நாளைக்கு சரியாகி விடும் என்று தோன்றியது. திரும்பவும் மேல் டைகளை சரி செய்து கொண்டு, பாவாடையை து¦க்கிப் பார்த்தாள். தனது விரலால் கால்களின் நடுவேயும் பின்னழகு நடுவேயும் எண்ணெய் பிசுபிசுப்பு இருந்ததால் குளியல் அறைக்குச் சென்று குவளையில் தண்ணீர் எடுத்து எல்ல இடங்களையும் துப்புரவாகக் கழுவினாள். சோப்பு தேய்த்து எண்ணெய்ப் பசை நீங்க கழுவி விட்டு பின்னும் முன்னும் நன்றாக டவலை வைத்து துடைத்துக் கொண்டாள். துடைத்த பிறகு கைவிரலை வைத்துப் பார்த்த பொழுது வலி அதிகமாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் உள்ளில் இருந்து கசிவின் நனைவு இருப்பதாகப் பட்டது. கைவிரல் பட்டதும் இன்பப் பொறி மீண்டும் தெறிக்க இத்தனை வலியிலும் தனக்கு ஒரு ஆசைப் பொறியும் வந்து இருக்கிறது என்ற உணர்வு அவளுக்குள் துணுக் என்று இருந்தது.
அந்த இன்ஸ்பெக்டர் தனது செங்கோலைத் தனது பெட்டகத்தில் திணித்திருந்தாலும் தான் அதை வரவேற்றே இருப்போமோ எந்த சந்தேகம் அவளுக்கு ஏற்பட்டதால் அவளுக்கு குற்ற உணர்வில் தலை குனிந்தாள். னாலும் தன் எதிர்காலத்தை நினைத்து காதலனிடம் ஒன்றும் கூறாமல் இருப்பதே நலம் என்று அவளுக்குப் பட்டது. அப்படி தலை போகிற காரியம் ஒன்றும் நடந்துவிடவில்லை அதனால் இதை மறந்து விடுவதே நல்லது என்று தோன்றியது. விளக்கை அணைத்து விட்டு பாயில் படுத்தவுடன் இத்தனை நேர யாசத்தில் உடனே துயில் அடைந்துவிட்டாள். காலை எட்டு மணி அளவில் கதவு தட்டப் படும் சத்தம் கேட்டு திடுக் என்று எழுந்தாள்.து¦க்கக் கலக்கத்தில் அவளுக்கு எங்கிருக்கிறோம் என்று கூட நினைவு வரவில்லை. மெல்ல மெல்ல இரவு நடந்த சம்பவங்களும் தான் பட்ட அவமானமும் அதில் பெற்ற வேதனையும் அதன் கூடவே சிறிது இன்பமும் எல்லாம் நினைவுக்கு வர, ஓடிச் சென்று கதவைத் திறந்தாள். அங்கு நின்று கொண்டிருந்தது அவள் இதயம் கவர்ந்த ராமன்.
ராமனைக் கண்டதும் பூங்கொடிக்கு ஓவென்று அழுகையே வந்து விட்டது. பூங்கொடியைப் பார்க்க அவள் வீட்டுக்குச் சென்றவன் அவள் இவ்வளவு தாமதமாக து¦ங்குகிறாளே என்ற வியப்பில் கதவைத் தட்டினான். இரவு முழுவதும் கவலையில் அழுது கொண்டே இருந்திருப்பாள் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.
பூங்கொடி அவனைப் பார்த்ததும் அழத் தொடங்கியதைப் பார்த்த ராமன், வெளியில் யாராவது பார்த்தால் தப்பாக நினைப்பார்களே என்று நினைத்து உள்ளே பிரவேசித்து கதவை சாத்தினான். பூங்கொடி இதுவரை தனியாக இருந்து பட்ட அவதியை நினைத்து மடை திறந்த வெள்ளம் போல் கண்ணீருடன் நிற்பதைக் கண்டவுடன் ராமன் அவள் தோள்களைப் பற்றி “பூங்கொடிக் கண்ணே, கவலைப் படாதே, நான் வந்து விட்டேனல்லவா?, ஸ்டேஷனுக்குச் சென்று ராஜப்பனைப் பார்த்து வருகிறேன், அவனை கூடிய சீக்கிரம் விடுதலை செய்து விடுவார்கள்” என்று றுதல் சொல்லி அவளை மெல்ல அரவணைத்தான். தனது மனம் கவர்ந்த கள்வனின் மார்பில் சாய்ந்த பூங்கொடி, அண்ணன் விடுதலைக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளை தானே செய்து விட்டது தனக்குத் தெரிந்தாலும் அவனிடம் சொல்ல முடியாது என்ற நினைவில் அவனுடன் ஒன்றி நின்றாள். நேற்று வாட்டிய தனிமை இப்பொழுது அவளை விட்டு நீங்கியது.
ராமன் மெல்ல விலகியபடி, “என் அன்பே, நீ பல் தேய்த்து குளித்து உடை மாற்றி இரு. நான் ஒருமுறை இன்ஸ்பெக்டரைச் சென்று கண்டு வருகிறேன்” என்று சொல்லி விட்டு அவன் ஸ்டேஷனுக்குச் சென்றான். ஸ்டேஷனில் கான்ஸ்டபிள் “இன்ஸ்பெக்டர் விசாரணையை முடித்த பிறகுதான் எதுவும் சொல்ல முடியும் அவர் பத்து பதினொன்று மணிக்குதான் வருவார்” என்று சொன்னான். நண்பனை லாக் அப்பில் சென்று கண்டு றுதல் சொன்னான். ராஜப்பன் ராமனிடம் “பூங்கொடி தனியாக இருப்பாள். அவளைக் கவனித்துக் கொள்” என்று தழு தழுத்த குரலில் கூறினான். ராமன் கம்பிகளின் நடுவே தன் நண்பனின் கைகளைப் பிடித்தவாறு “பயப்படாதே, பூங்கொடியை நான் கவனித்துக் கொள்கிறேன். அவள் என் எதிர்கால மனைவி அல்லவா?” என்று கூறி விடை பெற்றுக் கொண்டு புறப்படும் நேரம் ஜீப்பில் இன்ஸ்பெக்டர் வந்து இறங்குவதைக் கண்டான். அவன் “சார் என் நண்பன் ராஜப்பன் மிகவும் நல்லவன், அவனை தயவு செய்து விட்டு விடுங்கள்” என்று வேண்டுகோள் விடுத்தான். இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவோ “இது பெரிய இடத்துப் புகார். கவனமாக விசாரிக்காவிட்டால் எல்லோருக்கும் தொந்தரவு. அதனால் நான் புகார் சம்பந்தமாக பூரண விசாரணை நடத்தி விட்டுத்தான் எதுவும் முடிவு எடுக்க முடியும்” என்று கூறி விட்டான். இதைக் கேட்டு விட்டு பின் தான் வேலை செய்யும் இடத்தில் சென்று லீவ் எழுதிக் கொடுத்து விட்டு வேறு சில காரியங்களையும் முடித்து விட்ட பொழுது நேரம் சாயங்காலம் கி விட்டது. அவனுக்கு பூங்கொடியைத் தனியாக விட்டு விட்டு வந்துவிட்டோமே என்று உணர்வு வர வேகமாக அவர்கள் வீட்டுக்குச் சென்று அடையும் போது மணி ஏறக்குறைய ஆறு மணி கியிருந்தது.
பூங்கொடி ராமன் வருவான் வருவான் என்று காத்திருந்தாள். காலைக் கடன்களை முடித்து விட்டு காலை உணவும் மதிய உணவும் செய்து காத்திருந்தாள். அவன் வரத் தாமதமானதால் ஒருவேளை வேலை செய்யும் இடத்திற்குப் போக வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கும் என்று ஊகித்து எப்படியும் வந்து விடுவான் என்ற உணர்விலும் முந்தைய இரவு சம்பவங்களுக்குப் பிறகு தான் பட்ட அவமானங்களையும் வேதனையையும் சகித்த பிறகு அவளது மனதில் கட்டிக் காத்த சில சிக்கல் முடிச்சுகள் அனாவசியம் என்ற ஞானோதயம் அவளுக்கு ஏற்பட்டு மனதில் ஒரு சிறகடிக்கும் உணர்வும் குதுகெலமும் உண்டானது. எவனோ ஒரு கயவன் தன்னை துகிலுரிந்து பிறந்த மேனியாக்கி பண்ணின அட்டகாசங்களைப்பொறுத்துக் கொண்ட அவள் கட்டிக் கொள்ளப் போகும் ஆண்மகனை அதிகம் அண்ட விடாமல் தடுத்தது தவறோ என்ற குறு குறுப்பும், இனி அவன்தான் தனக்கு அண்ணன் வரும் வரை நிழல் என்பதையும் நினைத்து அவளுக்கு மனம் தித்தித்தது. அவனுடன் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் தனிமையில் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் அவளது மனதிலும் உடலிலும் ஒரு பொறியைக் கிளப்பியது.
அவனை எதிர்பார்த்து உட்கார்ந்திருந்ததில் நேரம் போவதே அறியவில்லை. அவன் திடீரென்று வந்ததைப் பார்த்ததும் அவள் மனம் ஜாவ்வென்று பறந்தது. அவனை வீட்டுக்குள் வரவேற்று உள்ளே வந்தவுடன் தங்கத்துடன் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவளது முதுகை வருடியபடியே, ‘பூங்கொடி உன் அண்ணன் வர ஒன்றிரண்டு நாள் ஆகலாம். அதுவரை வேண்டுமானால் உன்னை நான் வேறெங்காவது கூட்டிச் செல்கிறேன்’ என்று கூறினான். பூங்கொடி, ‘எங்கும் போக வேண்டாம். நான் குளித்து விட்டு வருகிறேன். இனிமேலும் என்னால் தனியாக இருக்க முடியாது. அண்ணன் வரும் வரை நீங்கள் இங்குதான் இருக்க வேண்டும்’ என்று திட்ட வட்டமாக கூறிவிட்டாள். “நாம் தனியாக இருப்பதைப் பார்த்தால் யாராவது தப்பாகப் பேச மாட்டார்களா? என்று கேட்டதற்கு அவள் ‘ஒரு அபலைப் பெண்ணைத் தனியாக விட்டு விட்டு செல்லுவது அதைவிடத் தப்பல்லவா?” என்று பதிலளித்தவாறே டவலை எடுத்துக் கொண்டு குளியலறையை நோக்கிச் சென்றாள். அவள் மனம் குதூகலமாக இருந்தது.

ஒதுக்குப்புறமான வீடாக இருந்ததால் யாரும் அங்கு சாதாரணமாக வர மாட்டார்கள். அதனால் வம்பு ஒன்றும் வராது என்று ராமனுக்குத் தெரியும். மேலும் தான் மணந்து கொள்ளப் போகும் மங்கையுடன் தனியாக இருந்தாலும் தப்பில்லை என்றதால் அவள் குளிக்கச் சென்றவுடன் அவன் செருப்பைக் கழற்றி விட்டு கதவின் தாழ்ப்பாளைப் போட்டான். ஷர்ட்டையும் பேண்ட்டையும் மாற்றி லுங்கி உடுத்திக் கொண்டு அங்கு ஒரு நாற்காலியில் நிதானமாக உட்கார்ந்தான். பூங்கொடி குயில் நாதத்துடன் பாடிக் கொண்டேகுளிக்கும் சத்தம் கேட்டவுடன் ராமனுக்கும் மனதில் ஒரு பொறி தட்டியது. இரண்டு மூன்று தடவை ஓரளவு நெருக்கமாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்றாலும் அண்ணன் வந்து விடுவானோ எந்த அச்சத்தில் அவசர அவசரமாக ஈடுபட்ட செயல்களை விட இப்பொழுது அவகாசம் இஷ்டம் போல இருக்கிறது என்ற உணர்வு அவனைத் தாக்கியது. னாலும் பூங்கொடி இப்பொழுது இருக்கும் கவலையில் எப்படி பதில் அளிப்பாளோ என்ற சந்தேகமும் அவனுக்கு எழுந்தது.

ராமன் தன்னையும் அறியாமல் எழுந்து அவளது இனிய கீதத்தின் ஈர்ப்பில் அவனது கால்கள் அவனை குளியலறைப் பக்கம் கொண்டு சென்றன. அந்த ஓட்டு வீட்டின் குளியல் அறை ஒரு மூலையில் இருந்தது. ராமன் மெல்ல அந்தப் பக்கம் சென்று “பூங்கொடி, குளித்து முடித்து விட்டாயா?” என்று கேட்டவாறே பாத் ரூம் அருகில் சென்ற ராமன் அவள் அந்த கதவை தாழ்ப்பாள் போடவில்லையும் அது சிறிது திறந்திருப்பதையும் என்பதை கண்டான். அந்த இடைவெளி வழியாக அவனால் ஓரளவுக்கு அவளது அழகைப் பார்க்க முடிந்தது. அவள் பாவாடையை மேல் இழுத்து மார்பின் மேல் கட்டியிருந்தாள். அவள் தோள்கள் வரை பார்க்க முடிந்தது. அந்த வாளிப்பான தோள்களையும் வனப்பு மிகுந்த மேனியழகும் மேலாகத் தெரிய, நனைந்திருந்த வெள்ளைப் பாவாடை வழியாக அவளது அழகுகளின் திரட்சியும் செழுமையும் துருத்திக் கொண்டு நிற்பதைக் கண்டவுடன் அவனது ஆண்மை மெதுவாக விழித்துக் கொள்ளத் தொடங்கியது.
முகத்திலும் உடலிலும் சோப்பு தேய்த்துக் கொண்டிருந்த பூங்கொடி “இதோ இன்னும் இரண்டு நிமிஷத்தில் வந்து விட்டேன்” என்று கூறிக்கொண்டே தண்ணீர் ஊற்றி கழுவியவள் அவன் கதவின் அருகில் நின்று தன்னை மலைப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து புன்னகையுடன் “இது என்ன திருட்டுத்தனமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டாள். ராமன் “இதில் திருட்டுத்தனம் என்ன இருக்கிறது? எனக்குச் சொந்தமானவளை, நான் பார்க்கக் கூடாதா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே கதவை நன்றாக திறந்து வாசலில் நின்று கொண்டான். அவளுக்கு சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டது.
அவள் ஒயிலுடன் தலையைச் சாய்த்துக் கொண்டு “சரி சரி, பசி எடுக்கவில்லையா? சாப்பிட்டு விட்டு சொந்தம் கொண்டாடலாம். நான் உடை மாற்றிக் கொண்டு வருகிறேன்” என்றாள். அவளது பதிலில் ஒரு அழைப்பு தென்பட்டதை உணர்ந்த ராமன் புன்முறுவலுடன் எனக்கு இருக்கும் பசி வயிற்றுப் பசி அல்ல. நீ விருந்து கொடுத்தால் தான் இந்தப் பசி தணியும். அதற்கு ஒருவழி நீ என் முன்னாலேயே உடை மாற்றுவதுதான் என்று குளியலறைக்குள்ளேயே பிரவேசித்து டவலை எடுத்து அவளது வெண்ணெய் மேனியைத் துடைக்கத் தொடங்கினான். இன்றைய இரவு அவர்கள் இருவருக்கும் மட்டும் சொந்தமான இரவு என்று அவர்களுக்கு புரிந்தது. முந்தைய இரவு பட்ட துன்பத்தைத் துடைக்க காதலனின் அன்பும் அரவணைப்பும் தேவை என்ற உணர்வில் பூங்கொடி அவனுக்குத் தன் பெண்மையை அர்ப்பணிக்க தயாராக முற்பட்டாள்.
ராமன் பூங்கொடியின் முகத்தையும் தோள்களையும் துடைத்து விட்டு கால்களையும் தொடைகளையும் துடைக்கத் தொடங்கினான். பூங்கொடி காதலனின் கைவரிசையில் பெருமிதம் கொண்டாலும், அவனை முத்தமிட்டு காதில் கிசுகிசுத்தாள் “என் ராஜா இல்லை? சாப்பிட்டு விட்டு நீங்கள் என்ன கேட்டாலும் நான் தருவேன். அதனால் நல்ல பிள்ளையாக ப்ளேட்டை எடுத்து வைத்து அங்கே உட்காருங்கள். நான் அதற்குள் ட்ரெஸ் மாற்றிக் கொண்டு வந்து விருந்து தருவேன்” என்று கூறினாள்.னாலும் அந்தப் பொல்லாதவன் அவளது பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து பாவாடையை கீழே விழ வைத்து அவளை பிறந்த மேனியாக சில கணங்கள் ரசித்துப் பார்த்து “சீக்கிரம் வா பூங்கொடிக் கண்ணே! என்னால் அதிகம் தாக்குப் பிடிக்க முடியாது” என்று சொல்லி விட்டு அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது இருவர் கண்களும் கலந்தன. அவர்கள் காதல் படிப்படியாக மலர்ந்த கதை அவர்கள் மனதில் நிழலோட்டம் போல ஓடியது.


ராமன் சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் அந்த ஊருக்கு வந்திருந்தான். அவனுக்கு அந்த இடத்தில் சொந்தம் என்று சொல்லிக் கொள்ள யாரும் இல்லை. தொழிலதிபர் நாகவேல் அவர்களின் ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலை கிடைத்து வந்த அவன் அவ்வப்போது அவர் வீட்டுக்கு வர வேண்டியிருக்கும். வீட்டில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ராஜப்பனை அப்படித்தான் கண்டு இருவரும் நண்பர்களாயினர். ஏறக்குறை ஒரே வயதில் இருந்ததால் நெருக்கமான நண்பர்களாகி ராமன் அடிக்கடி அவர்கள் வீட்டுக்குச் செல்வான். அப்போதுதான் பூங்கொடியையும் அடிக்கடி சந்திக்க அவனுக்கு முதலிலேயே அவளை மிகவும் பிடித்து விட்டது. அவளிடம் எப்படி தன் மனதில் இருப்பதைச் சொல்வது என்று தயங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
பூங்கொடி பத்தாவது படித்து முடித்து விட்டு டைப்ரைட்டிங் படித்துக் கொண்டிருந்த பூங்கொடி இரு வருடங்களுக்கு முன்புதான் பூப்பெய்தி மங்கைப் பருவத்தை எய்தி இருந்தாள். அவளுக்கும் ராமனை மனதுக்குள் விருப்பம்தான் என்றாலும் அண்ணனின் நண்பன் என்பதாலும் தயக்கத்துடன் அவனுடன் பேசுவாள். ஒரு நாள் ராஜப்பன் வெளியில் போயிருந்தபோது ராமன் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்து கதவைத் தட்டினான். தனியாக இருந்த பூங்கொடி கதவைத்திறந்து “அண்ணன் வீட்டில் இல்லை” என்று பாதிக் கதவைத் திறந்த படியே சொன்னாள். ராமன் அதை அறிந்தே வந்திருந்தாலும் “கொஞ்சம் தண்ணீர் தர முடியுமா?” என்று கேட்டான். “உள்ளே வாருங்கள்” என்று கூறியபடி பூங்கொடி தண்ணீர் குவளையில் எடுத்து வந்து நீட்டினாள். ராமன் அதை வாங்கும் சாக்கில் அவள் கையை நன்றாக தீண்டி வாங்கினான். அப்பொழுது மின்னல் போல இருவர் உள்ளங்களும் தாக்கப் பட்டன. கண்கள் கலந்து இணைந்தன.






கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக