http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 7

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 23 பிப்ரவரி, 2021

புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 7

 "ஆனா இது எதையும் என்னால வெளில சொல்ல முடியாது... ஏன்னா.. இங்க நிறைய க்ரூப் பாலிட்டிக்ஸ் இருக்கு... ஏதாவது ஒண்ணுன்னா.. அதுக்கு பல காரணங்களை சொல்லி கதை பண்ணிடறாங்க... சோ… முடிவு தெரியற வரைக்கும் எதையும் ஒப்பனா என்னால பாலாகிட்ட சொல்ல முடியாது..."


"ம்ம்ம்...."

"இதெல்லாம் எதுக்கு உங்ககிட்ட சொல்றேன்னா.. அன்னைக்கு பாலா சொன்ன மாதிரி யாரோ ஏதோ சொல்றாங்க-ன்னு... இந்த நேரத்துல பாலா அப்செட் ஆகி... அவரோட கான்சன்ட்ரேஷன் குறைஞ்சுதுன்னா... அப்பறம் என்னால கூட அவருக்கு ஹெல்ப் பண்ண முடியாது..."

"புரியுதுங்க... அவர்-தான்..."

"இட்ஸ் நேச்சுரல் புவனா... பாலா அப்செட் ஆகறது நேச்சுரல்தான்... இங்கதான் எனக்கு உங்களோட உதவி தேவைப்படுது... பாலா அப்செட் ஆகாம பாத்துக்க வேண்டியது உங்க பொறுப்பு... நான் உங்ககிட்ட ஷேர் பண்ணிக்கிற எதையும் அவர்கிட்ட சொல்லக் கூடாது... இன்னும் தெளிவா சொல்லனும்னா... நம்ம ரெண்டு பேருக்குள்ள நடக்கற எதுவும் எப்பவும் பாலாவுக்கு தெரியக்கூடாது... நான் ரெக்கமன்ட் பண்ணி இருக்கறதைக்கூட அவர்கிட்ட சொல்லக்கூடாது...

"இல்ல சொல்ல மாட்டேன்..."



"தட்ஸ் குட்... புவனா... இந்த ப்ரமோஷன் விஷயத்துல நடக்கற ஒவ்வொரு மூவ்-மென்ட்டையும் நான் ரகசியமா உங்களுக்கு சொல்வேன்... அதுக்கு தகுந்த மாதிரி நீங்க அவரை மோட்டிவேட் பண்ணிகிட்டே இருக்கணும்... நம்மோட இந்த ரகசிய உறவு அவருக்கு எப்பவும் தெரியாம பாத்துக்கணும்... அதுக்கு-தான் இன்னைக்கு நான் இங்க வருவதை பற்றிக்கூட பாலாவுக்கு சொல்ல வேணாம்-ன்னு சொன்னேன்..."

"எனக்கு புரியுதுங்க.. அவருக்கு எதுவும் தெரியாம பாத்துக்கறேன்... பட்..."

"சொல்லுங்க புவனா... என்ன சந்தேகம்-நாளும் ஒப்பனா கேளுங்க..."

"இல்ல.. நாம இப்படி தனியா அடிக்கடி சந்திக்கறதும்... பேசிக்கறதும் அவருக்கு எப்படியாவது தெரிஞ்சி…. நம்பள அவர் எதுவும் தப்பா நினைச்சுடுவரோ-ன்னு பயமா இருக்கு..."

"யு ஆர் ரைட் புவனா... இந்த விஷயத்துல நாம ரொம்பவே கேர்புல்லா இருக்கணும்... நம்மள பத்தி எதுவும் தெரியாம... நம்மோட எந்த அசைவும் அவருக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தாம பாத்துக்கணும்...."

ஷர்மா பேசுவதில் சில இடங்களில் நிறைய உள் அர்த்தம் இருப்பது போலவே எனக்கு தோன்றினாலும் அதை வெளிக்காட்டாமல்... சீரியசான முக பாவனையில் அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க... எங்களின் இந்த சீரியசான சம்பாஷணையில் தனக்கு எந்த சம்பந்தமும் இல்லாதவளாக... விஜி கை கால்களை அசைத்து விளையாடிக் கொண்டிருக்க...

சரி செய்த முந்தானை மறுபடியும் இழுபட்டு... என் இடது முலையையும்... வெற்றிடையையும் ஷர்மாவின் கண்களுக்கு விருந்தாக்கிக் கொண்டிருக்க... இது எதையும் உணராதவளாய்... ஷர்மாவின் கருத்தை முழுமையாக எற்றுக் கொண்டதைப்போல என் உதடுகள் மெல்ல "ம்ம்ம்..." முணுமுணுத்தன...

சோபாவின் ஒரு முனையில்… என்னை நெருங்கி அமர்ந்தபடி... "எனக்கு தெரியும் புவனா... நீங்க புரிஞ்சுக்குவீங்க... புரிஞ்சு நடந்துக்குவீங்க-ன்னு எனக்கு தெரியும்... இப்பவும் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு... ஆனாலும்......"

எதுக்கு இழுக்கறார்-ன்னு புரியாம... என்ன என்பது போல விழிகளால் வினவ...

"நீங்க இன்னும் ஒப்பனா பதில் சொல்லல புவனா... உங்க இந்த ம்ம்ம்-ல ஒரு தயக்கம் இருக்கற மாதிரி இருக்கு..."

"இல்லைங்க அப்படியெல்லாம் இல்ல... எனக்கு அவரோட சந்தோஷம்-தான் முக்கியம்... எங்களுக்காக நீங்க இவ்வளவு தூரம் ஹெல்ப் பண்ணனும்-ன்னு நினைக்கறப்ப… நான் செய்ய மாட்டேனா... கைட் பண்ண நீங்க இருக்கறப்ப... அவருக்காக என்னால முடிஞ்ச எதையும் செய்ய தயாராக இருக்கேன்..."
விஜியின் தலையை வருடிக்கொண்டிருந்த என் கையை... அவரின் இரு கைகளாலும் பற்றி மெல்ல வருடியபடி... "சந்தோஷமா இருக்கு புவனா... இந்த சம்மதம் எனக்கு போதும் புவனா...நீங்க என்னை தப்பா நினைக்கலையே..."

என் கை மீதான அவரின் வருடலை அனுமதித்து... எனக்குள் ரசித்தபடி... "இல்லை...உங்கள எதுக்கு தப்பா நினைக்கணும்..."-ன்னு கிசுகிசுக்க...

"இல்ல... நான் உங்களோட இப்படி தனியா... நெருக்கமா... பழகறது... இது என்னோட வீக்னஸ் புவனா... எனக்கு புடிச்சவங்களோட நெருக்கமா க்ளோசா பழகறதுதான் எனக்கு பிடிக்கும்... அப்பத்தான் ஒரு உண்மையான அன்பும் பாசமும் இருக்கும்-ன்னு நம்பறவன்... நீங்களும் அதே மாதிரி ஒப்பான என்னோட பழகலாம்...உங்க மனசுல பட்டத தயங்காம…. கூச்சப்படாம எங்கிட்ட ஷேர் பண்ணிக்கலாம்..."

அவரின் இடது கை என் வலது கையை பற்றி இருக்க... விஜியின் தலையை கன்னங்களை வருடிக்கொண்டிருந்த... அவரின் வலது கை... அவ்வப்போது என் இடது முலையை பட்டும் படாமலும் வருடுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை...

அவரின் புறங்கையால் இடது முலை காம்பை பட்டும் படாமலும் உரச... என் துடிப்பும் தவிப்பும் அதிகமானது... சோபாவின் நுனியில் அமர்ந்தபடி.. விஜியின் முகத்தருகே குனிந்து... விஜியின் முக அசைவுகளை ரசித்து... உப்பிய பிஞ்சு கன்னங்களை விரல்களால் வருடி... அதே நேரம்.. என் இடது முலைக்காம்பின் மீதான அவர் புறங்கையின் உரசலை நான் உணரும்படி செய்துகொண்டே...

"என்னோட கோவாப்பரெட் பண்ணுவீங்களா புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுக்க....

வாசலை எட்டி பார்க்கும் சாக்கில்... சற்று முன்னோக்கி குனிந்து... என் இடது முலையை அவரின் புறங்கையுடன் அழுத்தமாக உரசியபடி... "ம்ம்ம்..."-ன்னு கிசுகிசுக்க... என் கிசுகிசுப்பு முனகலாய் வெளிவந்தது…..

என் முனகலும்.. சற்றே முன்னோக்கி வளைந்து.. என் முலையால் அவரின் புறங்கையை அழுத்தியதையும்.. என் சம்மதமாக உணர்ந்த ஷர்மா.. அவரின் கையை அங்கிருந்து எடுக்காமல்... விஜியின் கன்னத்தை வருடும் சாக்கில் மெல்ல மெல்ல அசைத்து... புறங்கையால்... பருத்து... பால் நிறைந்து கனத்த இடது முலையை பரவலாய் உரசியபடி...

"பாப்பா ரொம்ப அழகா இருக்கா..."

என் நிலையை மாற்றாமல்... சற்றே குனிந்து வெளி வாசலை பார்த்தபடி... "ம்ம்ம்... அவங்க அப்பா மாதிரி..." என் குரலும் முனகலாய் வெளிப்பட்டது...

"நோ.. நோ.. அவங்க அம்மா மாதிரி... இல்ல… இல்ல… அம்மாவ விட ரொம்ப அழகு... இல்லடா குட்டிமா.."-ன்னு கிசுகிசுக்க... இத சொல்றப்ப அவரது புறங்கை என் இடது முலையை சற்று அழுத்தமாகவே உரச... நானும் வாசலை பார்க்கும் சாக்கில் என் அழுத்தத்தை அதிகப்படுத்த... என் இடது முலைக்காம்பு அவரின் விரலிடுக்கில் சிக்கி அழுந்த...


                                    

அந்த அழுத்தம் என்னை ரொம்பவே தடுமாற வைக்க... "ஸ்ஸ்ஸ்.. " மெல்லிய முனகலுடன் என் மார்பை பின்னுக்கு இழுக்க... அவரின் விரல் இடுக்கில் சிக்கி அழுந்திய என் இடது முலைக்காம்பு... அழுத்தமான உரசலுடன்.. அவர் விரல்களின் அழுத்தத்தில் இருந்து விடுபட... முலைக்காம்பில் பால் கசிந்தது போன்ற உணர்வு என்னை சிலிக்க வைத்தது....

எனது விலகல் அவருக்கு வருத்தமாக இருந்தாலும் அதை வெளிக் காட்டாமல்..."பாத்தியா குட்டிமா... நீ அம்மாவை விட அழகுன்னு சொன்னதும் அம்மாவுக்கு கோவம் வந்துடுச்சி... பார் அம்மா கோச்சிகிட்டாங்க..."

விஜியுடன் விளையாடும் சாக்கில் என்னை சீண்ட.. "எங்களுக்கு ஒன்னும் கோவம் இல்லை... அவ அவங்க அம்மாவை விட அழகுதான்..."-ன்னு கிசு கிசுக்க... என்னை அறியாது என் உதட்டில் புன்னகை மலர்ந்து மறைந்தது...

"ம்ம்... பாருடா வேற வழியே இல்லாம அம்மா ஒத்துகிட்டாங்க... வேற வழி... ஒத்துகிட்டு-தானே ஆகணும்.."-ன்னு சொல்லி குனிந்து விஜியின் கன்னத்தில் முத்தமிட... இம்முறை அவரின் தலை என் மார்பை பரவலாக உரசியது...

இந்த நிலை இப்படியே தொடர்ந்தால்... வெள்ளிக்கிழமைக்கு ரிசர்வ் பண்ணி இருந்ததெல்லாம் இன்னைக்கே அரங்கேறிடுமோ-ன்னு தோன... அந்த நினைப்பு என் சிலிரிப்பை அதிகரிக்க... தொடர்ந்து இவரை டீஸ் பண்ணலாமா இல்ல இப்போதைக்கு இது போதும்-ன்னு கட் பண்ணிடலாமா-ன்னு புரியாது குழம்ப.... உடலின் உணர்வுகள் அவரை மேலும் டீஸ் பண்ணவே விரும்பின...
எப்படியும் பண்ணப் போறான்... அது என்னைக்கா இருந்தா என்ன... இதென்ன சாந்தி முகூர்த்தமா நாள், கிழமை, நேரமெல்லாம் பாத்து பண்றதுக்கு... அதான் இந்த உரசு ஓரசிகிட்டு இருக்கானே... இதுக்கு மேல என்ன வேணும்... லைட்டா கண் ஜாடை காட்டினா... ஈவன் அதுகூட வேணாமே... சும்மா இருந்தாலே போதுமே... இப்பவே... இங்கேயே மேஞ்சுட்டு போயடுவானே...

என் மார்பை பரவலாக பட்டும் படாமலும் உரசியபடி... விஜியின் முகத்தை இப்படியும் அப்படியும் திருப்பி ஷர்மா முத்தமிட... அவரின் உரசலும் நெருக்கமும் என்னை திணற வைத்தன... ரொம்பவும் அமைதியாய் இருக்க விரும்பாது... மெல்ல தொண்டையை கனைத்தபடி...

‘‘க்ளோப் ஜாமூன் ரொம்ப புடிக்கும்-ன்னு சொன்னீங்களே சாப்பிடலையா…’’-ன்னு கிசுகிசுத்த குரலில் கேக்க...

என்னை ஏறெடுத்து பார்த்த ஷர்மா... சில வினாடிகள் என் விழிகளையே ஊடுருவி பார்த்து... மெல்லிய குரலில்... "நீங்க எனக்கு பீட் பண்ண மாட்டீங்களா புவனா.."-ன்னு கிசுகிசுக்க...

உணர்ச்சி வசப்பட்ட நிலையிலும்... அவரின் நேரிடையான கேள்வி என்னை திடுக்கிட வைத்தது... விழிகளில் மிரட்சியுடன் ஷர்மவையே சில வினாடிகள் அதிர்ச்சியுடன் பார்த்து….. "நான்...நான்…. அது.. என்ன கேக்கறீங்க..."-ன்னு தடுமாற்றமான குரலில் கேக்க....

"ஏன் புவனா... எதுவும் தப்பா கேக்கலையே... எனக்கு பீட் பண்ண மாட்டீங்களா-ன்னு தானே கேட்டேன்... ஏன் நான் கேக்க கூடாதா..."

‘‘கடவுளே இப்படி நேரடியா கேட்டா என்ன-ன்னு பதில் சொல்றது... அப்படி இப்படின்னு ஜாடை-மாடையா கேக்கறத விட்டுட்டு... இப்படியா முகத்துக்கு நேரா கேப்பாங்க...’’ வாய் வரை வந்த வார்த்தைகளை வெளியிடாமல்... அதே மிரட்ச்சியுடன் ஷர்மாவையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க...



எனது மிரட்ச்சியை தனக்குள் ரசித்தபடி... மெல்லிய புன்முறுவலுடன்... டீப்பாய் மீதிருந்த க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை கையிலெடுத்து... "என்ன புவனா அப்படி பாக்கறீங்க... நான் தப்பா எதுவும்கேட்டுட்டேனா... நான் உங்களுக்கு பீட் பண்ண மாதிரி நீங்களும் எனக்கு பீட் பண்ணுவீங்களா-ன்னு தானே கேட்டேன்... இது தப்பா..."-ன்னு க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தைஎன் முகத்தருகே நீட்டியபடி கிசுகிசுக்க...

என்னிடமிருந்து நீண்டதொரு நிம்மதி பெருமூச்சு வெளிப்பட... கண்களில் தொக்கி நின்ற மிரட்சி மறைந்து மெல்லிய குசும்பு பரவ... மெல்லிய புன்னகையுடன்... "இதத்தான் சொன்னீங்களா…. இப்படித்தான் மொட்டையா கேப்பாங்களா..."-ன்னு முறுவலுடன் கிசுகிசுக்க...

"ஆமாம் இதைத்தான் கேட்டேன்... ஏன்... நீங்க என்ன நினைச்சீங்க..."

"அது... அது... ஒண்ணுமில்ல..." எப்படி சொல்றது-ன்னு தடுமாற...

"ஏன் புவனா எதுவும் தப்பா நினைச்சுட்டீங்களா..."

"கைக்குழந்தை வச்சிக்கிட்டு... மாதர் பீட் பண்ற எங்கிட்ட எனக்கும் பீட் பண்ண மாட்டீங்களா-ன்னு கேட்டுட்டு... தப்பா நினைச்சுட்டீங்களா-ன்னு கேள்வி வேற.. ரொம்பதான் கொழுப்பு நிண்டுது..."-ன்னு மனதில் நினைத்தபடி... அவரின் கேள்விக்கு நேரிடையாக எந்த பதிலும் சொல்லாமல் மெல்ல தலை குனிய....

"எனக்கும் பீட் பண்ணுவீங்களா புவனா...." ஷர்மா மீண்டும் கிசுகிசுக்க...

தலை குனிந்திருந்த நான் அவரின் இந்த கேள்வியை கேட்டு... மனதுக்குள் சிரித்தபடி தலை நிமிர்ந்து அவரின் முகத்தை ஏறிட்டு பார்க்க... ஷர்மாவின் பார்வை.. முந்தானையின் மேலோட்டமான மறைவில் துருத்தியபடி இருந்த என் இடது முலையை வருடிக்கொண்டிருந்தது….
என் அசைவை உணர்ந்தவராக... சிரமப்பட்டு அவரின் பார்வையை விலக்கி... ஒரு வித ஏக்கத்துடன் என்னை ஏறெடுத்து பார்க்க.. அவரின் முகத்தை பார்க்க பார்க்க…. எனக்கு சிரிப்புதான் வந்தது... என்மு கத்தில் படர்ந்து மெல்லிய புன்னகையை கண்ட ஷர்மா...

"ஏன் புவனா சிரிக்கறீங்க..."-ன்னு கிசுகிசுக்க...

"சிரிக்காம... நீங்க என்ன சின்ன குழந்தையா ஊட்டி விடறதுக்கு..."

"அப்படி இருந்தா எவ்வளவோ வசதியா இருந்திருக்குமே புவனா..."

"ஏன் இப்ப என்ன வசதி குறைச்சல்..." என் குரல் கிண்டலாய் வெளிப்பட...

"நானும் ஒரு குழந்தையா இருந்திருந்தா... எந்த கேள்வியும் கேக்காம...யோசிக்காம (விஜிமடியில் படுத்திருப்பதை ஜாடையால் காட்டி...) எனக்கு பீட் பண்ணி இருப்பீங்க இல்லையா..."

மாட்டிகிட்டேன்... இப்ப என்னத்த சொல்றது... என்னத்தையாவது பேசி பேசி என் வாயை புடுங்கறதுலே குறியா இருக்காரு... மெல்ல தலை குனிய...

"நினைச்சு பாக்கவே எவ்வளவு சந்தோஷமா... சுகமா இருக்கு…. ம்ம்ம்... ஒரு குழந்தையா... இந்த பட்டு மெத்தைல படுத்துகிட்டு... எதை பற்றியும்... யாரைப் பற்றியும்..எந்த கவலையும் இல்லாம... வாவ்... சொல்லுங்க புவனா… பீட் பண்ணி இருப்பீங்களா மாட்டீங்கள..." ஷர்மா கிசுகிசுத்தபடி... குறுகுறுத்த பார்வையால் என்னை துளைத்துக் கொண்டிருக்க...

"ம்ம்ம்... ஆனா.." துளியும் யோசிக்காமல் என் முனகல் வெளிவந்தது...

"என்ன ஆனா..."

"இப்ப நீங்க குழந்தை இல்லையே..."

"அதான் புவனா வருத்தமா இருக்கு... எனக்கு மட்டும் மேஜிக் தெரிஞ்சிருந்தா.."

"தெரிஞ்சிருந்தா.." ஒரு வித எதிர்பார்ப்புடன் என் வார்த்தைகள் வெளிப்பட...

"அட்லீஸ்ட் உங்ககூட இருக்கறப்பவாவது குழைந்தையா மாறிக்கலாமே..."

"அப்படி மாறினா..."

"அப்பவாவது என்னை இப்படி கெஞ்ச வைக்காம... உங்க மடில படுக்க வச்சி... ம்ம்ம்.... நீங்களா எனக்கு பீட் பண்ண மாட்டீங்களா.....

‘‘ச்சீ..." எனது முனகல் கிசுங்களாய் வெளிப்பட்டது... இப்படியா.. இவ்வளவு ஒப்பனாவா கேக்கறது... ரெண்டு மூணு தடவைதான் நேர்ல பாத்திருக்கோம்... தனியா மீட்-பண்றது இதான் பர்ஸ்ட் டைம்... கொஞ்சம்-கூட லஜ்ஜையே இல்லாம மடில படுக்க வச்சு பீட் பண்ணுவீங்களா-ன்னு கேக்கறாரே...

அங்கே சூழ்நிலை எங்களின் கட்டுப்பாட்டை மீறிக் கொண்டிருந்ததை உணர முடிந்தது.... நேரம் ஆகிக்கொண்டிருக்க ராஜூ வந்துவிடுவான் என்பதை உணர்ந்து அதற்குள் இவரை எப்படியாவது அனுப்பி விடணுமே-ன்னு மனம் ஒரு பக்கம் யோசிக்க... மறு பக்கம்... இவ்வளவு தூரம் வந்துட்டாரே... இருந்து நைட் டின்னர் முடிச்சிட்டு போக சொல்லலாமா-ன்னும் ஒரு யோசனை எழ...

இப்பவே இந்த பாடு படுத்தறார்... இன்னும் நைட் வரைக்கும் இருங்க-ன்னு சொன்னா... எனக்குள் சிலிர்ப்பு பரவியது... உள்ளுக்குள் பரவிய சிலிர்ப்புடன்... முகத்தில் மெல்லிய புன்னகையுடன்... வெளி வாசலை எட்டிப்பார்த்து.... ஒரு வித சிலிர்ப்புடன்... அவரின் கையில் இருந்த கிண்ணத்திலிருந்து...

ஜீராவில் மூழ்கி... ஊறிய க்ளோப் ஜாமூனை கட்டை விரலாலும்... ஆள்காட்டி விரலாலும்... நசுங்காமல் எடுத்து... அதன் மீதான ஜீரா வழிய வழிய...க்ளோப் ஜாமூனை அவரின் வாயருகே கொண்டு போக....

ஷர்மாவின் முகத்தில் அப்படி ஒருசந்தோசம்... "வாவ்... அட் லாஸ்ட்... அப்பாடா…. இதுக்கு எப்படி எல்லாம் கெஞ்ச வேண்டி இருக்கு... தேங்க்ஸ் புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுத்தபடி... அவர் பங்குக்கு வாசலை ஒருமுறை எட்டி பார்த்துவிட்டு... என் அருகே குனிந்து மெல்ல வாயை அகலமாக திறக்க...

வீட்டு டெலிபோன் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது... டெலிபோன் சந்ததம் கேட்டதும்... ஷர்மாவின் முகத்தில் இருந்த அந்த சந்தோசம் நொடியில் காணாமல் போக... எனக்கும் ஒரு மாதிரி ஆயிடுத்து... "ச்சே... இந்த நேரத்துல யாரு கரடி மாதிரி..."-ன்னு மனதில் நினைக்க... அவரின் வாயை நோக்கி நீண்ட என்கை திரும்ப பழைய நிலைக்கு வர...

"அதுக்குள்ளே யாருக்கோ தெரிஞ்சுடுத்து புவனா.."-ன்னு ஏமாற்றமாய் கிசுகிசுத்தபடி ஷர்மா பின் வாங்க... டெலிபோன் விடாது ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது... ஒரு கை ஜீராவில் நனைந்து பிசுபிசு-ன்னு இருக்க... விஜிய வச்சிக்கிட்டு... எப்படி எழுந்து போவது-ன்னு யோசித்து... ஷர்மாவை பார்க்க...

என் பார்வையின் பொருள் புரிந்தவராக... என்னை நெருங்கி.. "குடுங்க புவனா... பாப்பாவ நான் வச்சிக்கறேன்... நீங்க பேசிட்டு வாங்க.."-ன்னு கிசுகிசுக்க... அந்த கிசுகிசுப்பில் அவரின் ஏமாற்றம் அப்பட்டமாக தெரிந்தது...


                                        

"இல்ல.. கையெல்லாம் பிசுபிசுன்னு இருக்கு... அங்க பெட்ரூம்ல காட்லெஸ் போன இருக்கு... தப்பா நினைக்காம அத கொண்டு வந்து குடுப்பீங்களா..."

"என்ன புவனா இது... எடுத்துட்டு வாடா-ன்னா எடுத்துட்டு வரேன்... இதுல தப்பா நினைக்க என்ன இருக்கு..."-ன்னு வேகமாய் எழுந்து போய் சிணுங்கள் நின்று போன காட்லெஸ் போனை எடுத்துக்கொன்டு வந்தார்...

இருவரும் சற்றே இறுக்கமான உணர்வுடன் அதன் அடுத்த சினுங்களுக்காக காத்திருக்க... ஐந்து நிமிடத்துக்கு மேலாகியும் டெலிபோன் வராமல் போகவே... காட்லெஸ் போனை பக்கத்தில் வைத்து விட்டு...

எக்கி வாசலை ஒரு பார்வை பார்த்து... க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை கையில் எடுக்க... எனது நோக்கத்தை புரிந்து கொண்டவராக... முகம் முழுவதும் பூரிப்புடன் ஷர்மா என்னையே ஏறிட்டு பார்க்க... அவர் முகத்தில் படர்ந்த அந்த சந்தோசம் என்னை என்னவோ செய்தது....

இருவருக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியை உணர்ந்து... விஜிய மடில வச்சிக்கிட்டு என்னால ரொம்ப சரிய முடியாது... புடவை-ல தரைல-ல்லாம் ஜீரா சிந்துமே-ன்னு யோசிக்க... என் சிந்தனை ஓட்டத்தை உணர்ந்தவராக...

"நீங்க நினைக்கறது சரிதான் புவி... பாப்பாவ மடில வச்சிக்கிட்டு நீங்க எனக்கு பீட் பண்ண முடியாது.. சோ.."

"சோ... பாப்பாவுக்கு பதிலா உங்கள மடில படுக்க வச்சி பீட் பண்ணனுமா...." வாய்வரை வந்த வார்த்தைகளை விழுங்கியபடி... "ம்ம்ம்ம்..." என்று முனகி... அவரே சொல்லட்டும்-ன்னு காத்திருக்க...

சோபாவில் இருந்து எழுந்த ஷர்மா…. என் எதிரே மண்டியிட்டு... வாசலை பார்த்தபடி உடலை சற்றே ஒருக்களித்து மடங்கிய அவரின் பின்னங்காலில் அமர்ந்தபடி... "இப்ப ஓக்கேவா.."- கிசுகிசுக்க...

"ம்ம்ம்... பட்.." என் பார்வை வெளி வாசலை சுட்டிக்காட்ட...

"யு டோன்ட் வொரி புவனா... ஐ வில் டேக் கேர்... யு ப்ரொசீட்..."

ஷர்மா வாசலை எட்டி பார்த்துவிட்டு... என்னை நெருங்க... கையில் இருந்த கிண்ணத்தில் இருந்த ஒரு க்ளோப் ஜாமூனை எடுத்து... அவரின் வாயருகே கொண்டுசெல்ல... வாயை அகல விரித்து... என் விரல்களோடு முழு க்ளோப் ஜாமூனையும் கவ்வி உதடுகளை என் விரல்களுடன் அழுத்தி மூட...
முதுகு தண்டில் ஜில்லென்ற உணர்ச்சி பரவியது... என் விரலுடன் முழு க்ளோப் ஜாமூனையும் கவ்விய வேகத்தில்…. மீண்டும் வாயை அகலமாக திறந்த ஷர்மா... அதுவரை என் கையில் இருந்து விடுபடாத க்ளோப் ஜாமூனை மெல்ல வெளியில் எடுக்கும்படி ஜாடையால் சொல்ல....

எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆயிடுத்து... என்னாச்சு... நல்லா இல்லையா... ஏன் எடுக்க சொல்றார்-ன்னு புரியாமல் தவிக்க... மெல்லிய தயக்கத்துடன் என் இரு விரல்களும் அவர் வாய்க்குள் இருந்த க்ளோப் ஜாம்மூனை மெல்ல வெளியில் எடுக்க... அதே நேரம் டெலிபோனும் சிணுங்க தொடங்கியது...

வாயை விட்டு பாதியளவு க்ளோப்-ஜாமுன் வெளிவந்திருக்க... க்ளோப்-ஜாமுனை முழுவதும் வெளியில் எடுக்கவிடாது என் கையை தடுத்து... பாதி க்ளோப் ஜாமுனை கடித்து... அதன் ஒரு பாதியை சுவைத்தபடி... என் கையை மடக்கி... என் கையில் இருந்த மறு பாதியை என் வாயருகே கொண்டு வர....

"ச்சீ..." (டெலிபோன் சிணுங்கிக்கொண்டே இருந்தது)….எனக்கு புரிஞ்சுடுத்து... மிளகாய் பஜ்ஜியை நான் கடிச்சி எச்சில் பண்ணியதை அவர் சாப்பிட்டது போலவே... இந்த க்ளோப் ஜாமூனை அவரது எச்சிலுடன் என்னை சாப்பிட செய்ய அவர் விரும்புவது புரிய…. முதுகு தண்டின் ஜில்லிப்பு கூடியது…..

டெலிபோன் சிணுங்கிக்கொண்டே இருக்க... அவரின் செயலை தடுக்கவோ... மறுக்கவோ நேரமில்லாததை உணர்ந்து... சிலிர்த்த உணர்வுடன்.. ஷர்மாவை நேரிடையாக பார்க்காமல்... பார்வையை வாசலில் பதித்தபடி... அவரது எச்சிலில் நனைந்த பாதி க்ளோப் ஜாமூனை உள் வாங்கி சுவைக்க...

அதே நேரம் என் இடது கையில் இருந்த க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை அவர் கையில் வாங்கிக்கொண்டு... சிணுங்கிய காட்லெஸ் டெலிபோனை என் இடது கையில் திணித்து பேசுங்க-ன்னு சைகையில் சொல்ல... அவசர அவசரமாய் க்ளோப் ஜாமூனை விழுங்கியபடி... டெலிபோனின் சிணுங்கள் நிற்கும் முன் அதை ஆன் பண்ணி... "ஹலோ..."-ன்னு குரல் கொடுத்தேன்...

"ஹலோ... என்னடா வேலையா இருந்தியா.." எதிர் பார்க்காத அந்த நேரத்தில் கேட்ட கணவரின் குரல்…. என்னை சற்றே திடுக்கிட வைத்தது...

முகத்தில் செயற்கையான பதற்றத்துடன்…. தடுமாற்றமான குரலில்... "ம்ம்ம்... ஆமாங்க.. அது.. பாப்பாவுக்கு பீட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன் அதான்.. அப்பவும் நீங்கதான் பண்ணி இருந்தீங்களா.. எடுக்கறதுக்குள்ள கட் ஆயிடுத்து..."

சர்மாவிடம் ஜாடையால் பேசுவது கணவர் என்று சொல்ல... ஏமாற்றத்தால் அவர் முகம் வெளிறியதை தெளிவாக உணர முடிந்தது... அவரின் வெளிறிய முகம் அவர் மீதான பரிதாபத்தை அதிகப்படுத்தியது...

நான் கணவருடன் பேசுவதை உணர்ந்த ஷர்மா எழுந்து நின்று... ஜாடையால் ஏதோ கேக்க... அவர் கேட்பது புரியாமல் நான் விழிக்க...சுண்டு விரலை காட்டி... பாத்ரூம் எங்க இருக்கு-ன்னு கேக்க....

சுண்டு விரலை காட்டியபடி அவர் எனக்கு எதிரே நின்ற பொசிஷன்... சிரிப்பை வரவழைத்தது... கையால் வாயை பொத்தி என் சிரிப்பை மறைத்தபடி.. ஜாடையால் பாத்ரூமுக்கு வழி சொல்ல... என்னை அறியாது என் விழிகள் அவரின் தொடை இடுக்கின் புடைப்பை வருடி... சிலிர்த்து… வியந்து மீண்டது...

என் விழிகள் அவரின் தொடை இடுக்கை வருடியதை பார்த்த ஷர்மா... மெல்லிய புன்னகையுடன்.. "நீங்க பேசுங்க..."-ன்னு ஜாடையால் சொல்லியபடி பாத்ரூமை நோக்கி நடக்க... அவரின் வலதுகை அவரின் தொடை இடுக்கை தடவிக் கொண்டிருந்ததை என்னால் உணர முடிந்தது...



"என்னடா... குரலே ஒரு மாதிரி இருக்கு...வந்துட்டானா…"

"ம்ம்ம்..."

"பக்கத்துல இருக்கானா..."

"இல்ல... ஹால்-ல இருக்கார்... நான் இங்க பெட்ரூம்-ல விஜிக்கு பீட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்.." கிசுகிசுப்பான குரலில் நான் மெல்ல பேச.. எதுக்கு இப்படி சொன்னன்.. அவர்தான் இங்க இல்லையே உண்மையை சொல்லி இருக்கலாமே-ன்னு தோணினாலும்... என்னவோ தெரியல... மனசுக்குள்ள ஒருவித குறுகுறுப்பு பரவியது...

"ம்ம்ம்... வந்து ரொம்ப நேரம் ஆச்சா..."

"கொஞ்ச நேரம்தான் ஆச்சு…. பஜ்ஜியும்…. க்ளோப் ஜாமூனும் கொஞ்சம் கேசரியும் பண்ணி இருந்தேன்…. குடுத்தேன்... சாப்பிட்டுகிட்டு இருக்கார்...

"ம்ம்ம்... நீ எங்கிட்ட பேசறது அவனுக்கு தெரியுமா..."

"போன் பேசறது தெரியும்... யாருகிட்டன்னு தெரியாது....." மீண்டும் பொய்...

"அப்பறம்… அவன் ஏதாவது பண்ணானா…. எதுவரைக்கும் வந்திருக்கு... நீ எதுவும் பண்ணியா..."

"ச்சீ... அதுக்குள்ளேவா... இதுவரைக்கும் ஒன்னும் இல்ல..."

"ஏண்டா.. ஒனக்கு புடிக்கலையா..."

"............"

"புவி... என்னடா… ஏண்டா ஒரு மாதிரி இருக்க..."

"இல்லங்க ஒன்னும் இல்ல..."

"அவனோட மூவ் பண்ண உனக்கு புடிக்கலையாடா..."

"............"

"நீதானேடா ஓகே-னு சொன்ன.. இப்ப... சரி... உனக்கு புடிக்கலைன்னா விட்டுடு பரவாயில்ல...." கணவரின் குரலில் ஏமாற்றம் வெளிப்படையாகவே தெரிய..."

"இல்லைங்க... அது வந்து..."




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக