http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 8

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 23 பிப்ரவரி, 2021

புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 8

 "பரவாயில்லடா... விடு.. என்ன கொஞ்சம் முன்னாடியே யோசிச்சிருக்கணும்... அன்னைக்கு ஹோட்டல அவன மூவ் பண்ண விட்டாச்சு... அதான் இப்ப நான் இல்லாத நேரத்துல வீடு தேடி வந்திருக்கான்..."


கணவரின் குரலில் ஏமாற்றம் பட்டவர்த்தனமாய் வெளிப்பட.. எனது சங்கடம் அதிகமானது... எதுக்கு இப்ப இவர்கிட்ட இப்படி விருப்பம் இல்லாத மாதிரி பேசறேன்-ன்னு எனக்கே புரியல....

"புடிக்கலை-ன்னு இல்லைங்க... அன்னைக்காவது பரவாயில்ல... எல்லாம் எனக்கு தெரியாத மாதிரியே நடந்துது... இப்ப நானா எப்படி மூவ் பண்றது... என்ன பேசறது-ன்னு புரியலைங்க... மனசு படபடங்குது... பயமா இருக்கு..."

"ம்ம்ம்... இப்ப புரியுதுடா... உன்னோட ப்ராப்ளம் என்ன-ன்னு எனக்கு புரியுது..." கணவரின் குரலில் மெல்லிய உற்ச்சாகம் எட்டிப் பார்த்தது....

"ஏண்டி.. எல்லாம் நல்லாத்தானே போயிட்டு இருக்கு...

ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஊட்டி விட்டு... அப்படி இப்படி உரசி... எல்லாம் சரியான ட்ராக்-லதானே போயிட்டு இருக்கு... அப்பறம் ஏண்டி அவர இப்படி படுத்தற..." என் உள் மனம் என்னை கேள்வி கேட்டது...

"புவி...."

"சொல்லுங்க-ங்க..."

"ஒன்னோட சங்கடம் எனக்கு புரியுதுடா... நீயா எதுவும் பண்ண வேணாம்... அவனா ஏதாவது பண்ணா... அவனோட ஒத்துப் போவியா... இல்ல…."

"ம்ம்ம்... ஆனா நீங்க வெள்ளிகிழமை-ன்னு தானே சொன்னீங்க... இப்ப ஏதாவது எடா கூடமா மூவ் பண்ணார்-ன்னா... நீங்களும் பக்கத்துல இல்ல... என்னால அவர தடுக்க முடியுமா-ன்னு தெரியல... அதுவும் இந்த நேரத்துல... ராஜூவும் இருக்கான்... அதான் ஒரு மாதிரி இருக்கு..."

"ராஜூவுக்கு என்னடா தெரியப்போவுது... அவன் சின்ன பையன்... கொஞ்சம் அவர் பார்வைல படாம பாத்துக்கோ... ஏன் ராஜூ வெளில விளையாட போகலையா… ஏதாவது ரஃப்பா மூவ் பண்ணுவான்-ன்னு உனக்கு தோணுதா... வித்தியாசமா வல்கரா ஏதாவது பேசினானா... அங்க இங்க-ன்னு தொட்டானா..."

"அதெல்லாம் இல்ல…. வந்தும் ரொம்ப நேரம் ஆகலையே... இதுவரைக்கும் ரொம்பவே டீசன்ட்டாதான் பீகேவ் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கார்..."

"ம்ம்ம்... நீ பயப்படற மாதிரி ஒன்னும் நடக்காது...ரஃப்பா-ல்லாம் எதுவும் பண்ண மாட்டான்... அன்னைக்கு பண்ண மாதிரி ஏதாவது லைட்டா பண்ணா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ... அவ்வளவு சீக்கிரம் நெருங்க விட்டுடாத... அவனா உன்னை போர்ஸ் பண்ற மாதிரி பாத்துக்கோ..."

"ம்ம்ம்ம்..."

"நீ விஜிக்கு பீட் பண்றத... ஹால்-லேந்து அவனால பாக்க முடியும்-தானே..."

"இல்லைங்க... நான் ஜன்னல் ஓரமா உக்காந்திருக்கேன்...தெரியாது..."

"கதவ மூடி இருக்கியா..."

"ஒருக்களிச்சு சாத்தி இருக்கேன்..."

"அவனோட பார்வையை உன் பக்கம் இழுக்கணும்-ன்னா.. கொஞ்சம் நகர்ந்து.. அவனோட பார்வை-ல படற மாதிரி உக்காந்து பாப்பாவுக்கு பீட் பண்ணு... கண்டிப்பா அவனோட பார்வை உன் பக்கம் திரும்பும்... அத நீ தெரிஞ்ச மாதிரி காட்டிக்காத... உன்னோட அத ஒரு தடவ லைட்டா பாத்துட்டா போதும்…."

"ச்சீ... என்ன பேச்சு இது..." என் குரலில் மெல்லிய எரிச்சல் வெளிபட்டாலும்... உள்ளுக்குள் சிலிர்ப்புடன் கூடிய கர்வம் தலை தூக்கியது...

"ஆமாண்டா... அவன் இன்னைக்கு வந்ததே.. உன்ன டெஸ்ட் பண்ணி பாக்கத்தான்... பாப்பாவுக்கு பீட் பண்ணி முடிச்சதும் பாப்பாவோட நீ ஹால்-ல போய் உக்காந்துக்கோ... அப்பத்தான்… பாப்பாவ கொஞ்சற சாக்குல உன்கிட்ட நெருங்கி வருவான்... அவனுக்கு ஒரு சின்ன லீட் கிடைச்சா…. சின்ன ஹின்ட் கொடுத்தால் போதும்... மத்தது தானா நடக்கும்..."

ஷர்மா பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வர... அவர் வருவதை நான் பார்க்காதவள் மாதிரி கணவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்... விஜியின் அசைவால் என் முந்தானை ரொம்பவே விலகி... என் இடது கையில் சரிந்து... என் இடது முலையை முழுவதும் மூடி இருக்க...

இறுக்கமான முந்தானையின் அணைப்பில் இருந்த வலது முலை.. மெல்ல விடுபட்டு... வெளியே துருத்திக் கொண்டிருக்க... ஷர்மாவின் பார்வை என் மீது நிலைத்திருக்க... என் பார்வை அவர் பக்கம் இல்லை என்பதை உணர்ந்த ஷர்மா... தொடை இடுக்கில் அவரது பைஜாமைவை நீவியபடி… அவரின் சுண்ணி மேட்டை தடவிக் கொண்டிருந்தார்...

"ம்ம்ம்... பாப்பாவுக்கு பீட் பண்ணிட்டேன்... இப்ப அவளோட ஹாலுக்கு-தான் போறேன்... ஏடா கூடமா ஏதாவது கேட்டு கிட்டே இருக்காதீங்க... கொஞ்சம் மெல்லவே பேசுங்க..."

"சரிடா... அப்ப நான் வச்சிடட்டுமா... அப்பறமா போன் பண்ணட்டுமா...."

"ம்ம்ம்.. இல்ல கொஞ்சநேரம் பேசிண்டு இருந்தா எனக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்குமே அதான்... ஏங்க ஏதாவது வேலை இருக்கா... "

"உனக்கு இடைஞ்சலா இல்லைன்னா... நீ தப்பா நினைக்கலேன்னா.… எனக்கு ஒன்னும் இல்லடா... நான் எப்பவும் உனக்கு துணையா…. உன் பக்கத்துல இருப்பேன்... நீ எதுக்கும் கவலைபடாத டா…."

"இது போதுங்க... எனக்கு இதவிட வேற என்ன வேணும்... மனசு பட பட-ன்னு இருக்கு அதான் கொஞ்ச நேரம் பேசிகிட்டே இருங்களேன்... எனக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்கும்.. நானே ஏதாவது ஏடாகூடமா பண்ணித் தொலைச்சா கூட... நீங்க என்ன வெறுக்காம இருந்தா... ஆயுசுக்கு அது போதும் எனக்கு..."
நான் கணவரிடம் பேசிக் கொண்டிருக்க... ஷர்மா சத்தமில்லாமல் நடந்து வந்து அருகில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தார்... அவரை மெல்ல ஏறிட்டு.. க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை ஜாடையால் காட்டி சாப்பிடுங்கோ-ன்னு சொல்ல....

ஷர்மா மெல்ல தலை அசைத்து... நான் அவருக்கு ஊட்டி விடனும் என்பது போல ஜாடையால் சொல்லிக் கொண்டிருக்க... ஹால் கடிகாரம் ஆறு முறை அடித்து ஓய்ந்தது...

மணியாவதை சுட்டிக்காட்டி சாப்பிடுங்க-ன்னு கெஞ்ச….. அவரோ மறுத்து தலையாட்டியபடி... கூச்சமே இல்லாது முந்தானை மறைவில் இருந்து வெளிப்பட்ட என் வலது முலையை விழிகளால் வருடிக் கொண்டிருந்தார்....

"புவி...ப்ரா போட்டிருக்கியாடா...." கணவரின் குரல் ரொம்பவே கிசுகிசுப்பாய் ஒலிக்க... அவரின் கேள்வியும் கிசுகிசுப்பும் என்னை என்னவோ செய்தது....

என்ன சொல்றது.. இல்ல-ன்னு சொன்னா தப்பாநினைப்பாரா... புரியாமல் குழம்பி மெல்ல "ம்ம்ம்..." என்று முனக... விஜி என் மடியில் நெளிந்து அசைந்து கொண்டிருக்க...

"அவன் வருவான்னு தெரியும்தானே... போடாம விட்டிருக்கலாமே..."

விலகிய முந்தானையை சரி செய்ய முடியாது கூச்சத்தில் நான் நெளிந்தபடி... காட்லெஸ் போனை வலது காதுக்கு மாற்றி... தலையை சரித்து... போனை தொள்பட்டையால் அனைத்து பிடித்துக்கொண்டு...

அசைந்து நெளிந்து நழுவிய விஜியை மேலும் நழுவ விடாது... என்னமோ கீழ விழப்போற குழந்தையை தாங்கி பிடிப்பது போல பதட்டத்துடன் அவளை இடது கையால் அனைத்து மடியில் படுக்க வைத்தபடி....


                                             

"ம்ம்ம்... அத நான் யோசிக்கல...."

"ம்ம்... அதுவும் சரிதான் இல்லேன்னா ப்ளான் பண்ண மாதிரி இருந்திருக்கும்... இப்ப என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்க... அவன் எங்க இருக்கான்...."

எனது பதற்றத்தையும் விஜியை சமாளிக்க நான் தடுமாறுவதையும் உணர்ந்த ஷர்மா எழுந்து வந்து... முன்பு போல கால்களை மடக்கி மண்டியிட்டு... பின்னங்காலில் உடலை சரித்து அமர்ந்தபடி...

"நான் ஹெல்ப் பண்ணட்டுமா.."-ன்னு ஜாடையால் கேட்டு... என் பதிலுக்கு காத்திராமல்... குனிந்து விஜியை பக்குவமாய் தூக்கி.... என் மடியில் இருந்த துண்டை சரி செய்ய...

"அவனா... ம்ம்ம்... எனக்கு முன்னால நின்னுகிட்டு... விஜி பாப்பாவ கொஞ்சிகிட்டு இருக்கான்... எங்கேயும் விளையாட போகல..." ராஜூவை பற்றி சொல்வது போல ஷர்மாவை பற்றி சொல்ல...

ஷர்மா விஜியை என் மடியில் இருந்து தூக்கிய உடன்... முகத்தில் வெட்க புன்னகையுடன்... கலைந்த முந்தானையை... சரி செய்து... முந்தானைக்கு வெளியே துருத்திக் கொண்டிருந்த வலது முலையை மூடி முந்தானையை முதுகு பக்கம் இழுத்து சரி செய்ய....

"என்னடா சொல்ற... உண்மையாவா... அவ்வளவு நெருக்கமாவா... "கணவரின் குரலில்... ஆச்சரியமும்...உற்ச்சாகமும் அப்பட்டமாய் வெளிப்பட்டது... அவரின் அந்த உற்ச்சாகம்... சந்தோசம் என்னை மேலும் சிலிர்க்க வைக்க.
என் மடியில் இருந்த துண்டை சரி செய்ய... எனக்கு உதவும் பாசாங்கில்... என் பருத்த தொடைகளை புடவைக்கு மேலாகவே பட்டும் படாமலும் தடவியபடி... விஜியை என் மடியில் படுக்க வைக்க....

"ஸ்ஸ்ஸ்...." முந்தானையை ரொம்ப இழுத்து... ஏத்தி விட்டுட்டேனோ... விஜியை என் மடியில் படுக்க வைத்த ஷர்மாவின் விரல்கள்... முந்தானை மூடாத என் வெற்றிடைய... என் தொப்புளை ஒட்டிய மெல்லிய மடிப்பை மெல்ல உரசி விலக…. வெளிப்பட்ட முனகலை மறைத்தபடி.....

"ம்ம்ம்... உண்மைதாங்க... வந்ததுலேந்து வெளிய எங்கேயும் விளையாட போகாம பக்கத்துலேயே ஹால்-ல ஒரு ஓரமா விளையாடிட்டு இருந்தான்... இப்ப எனக்கு பக்கத்துல-தான் இருக்கான்... பேசறீங்களா.... அவனுக்கு தெரியாதா... அப்பா இல்ல-ன்னு..."

எங்கள் சம்பாஷணையின் தலையும் புரியாமல்... வாலும் புரியாமல் அடுத்து என்ன செய்வதென்று புரியாத குழப்பத்துடன் ஷர்மா என் முகத்தையே உற்று பார்த்துக் கொண்டிருக்க... அவரை பார்க்க எனக்கு ரொம்பவும் பாவமாக இருந்தது...

எவ்வளவு பெரிய அந்தஸ்த்துல இருக்கற மனுஷன்.. இப்படி என் முன்னால மண்டி போட்டுகிட்டு... என் விழிகள் ஷர்மாவின் விழிகளை நேசமுடன் தழுவ ஆரம்பித்தன... உள்ளுக்குள் கர்வமும் தலை தூக்கியது….

கணவருடன் பேசிக்கொண்டே இவரை இப்படி தவிக்க வைப்பது எனக்கு ஒருவித புது அனுபவமாகவே இருந்தது... ஆனா இதுவே பின்னால எனக்கு வினையாகப் போவதை அப்போது நான் உணரவில்லை... என்னை நெருங்கி அமர்ந்த ஷர்மா விஜியுடன் கொஞ்சும் சாக்கில்…..

அவளின் உடலை முகத்தை... பிஞ்சு கைகளை.. அவளின் பாதங்களை வருடி.. முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்க... அவரின் விரல்கள் எவ்வித தயக்கமும் இல்லாது ஏதோ நீண்ட நாள் பழகிய குடும்ப நண்பரைப் போல.. என் இடையை... மார்பை…. தொடைகளை... அவ்வப்போது பட்டும் படாமலும் உரச... என் தவிப்பும் துடிப்பும் மெல்ல மெல்ல கூடிக்கொண்டே இருந்தது...

எவ்வளவு மறைக்க முயன்றும் முடியாது... எனது தவிப்பும்... துடிப்பும்...தடுமாற்றமும் என் குரலில் வெளிப்பட... என் கணவருக்கு புரிந்து விட்டது...

"என்னடா.. குரலெல்லாம் ஒரு மாதிரி இருக்கு... என்ன பண்றான்... அன்னைக்கு மாதிரி அங்கங்க தடவரானா... அப்ப நான் வச்சிடட்டுமா..."


கணவர் நேரிடையாகவே கேட்டுவிட... எப்படி சொல்றதுன்னு புரியாம தடுமாறி... ‘‘இல்லங்க... ஒரு வேலையும் இல்ல.. நீங்க சொல்லுங்க... இங்க ராஜூதான்... விஜிகிட்ட சேட்டை பண்ணிக்கிட்டு இருக்கான்...’’

"புவி... என்னை தப்பா நினைக்கலையே..."

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லைங்க... இப்படி நீங்க கலகலப்பா பேசி ரொம்ப நாள் ஆச்சு... நீங்க போன வேலைய நல்ல படியா முடிச்சிட்டு வாங்க..."

உதடுகள் கணவரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க... விழிகள் சர்மாவையும் டீப்பாய் மேலிருந்த க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டிருந்தன... ஜீராவில் நனைந்த என் வலது கை விரல்கள் பிசுபிசுன்னு இருக்க...

கணவரிடம் பேசியபடி... விரல்களின் பிசுபிசுப்பை துடைக்க... அருகே துணி எதுவும் இல்லாததை உணர்ந்து... டீப்பாய் மீதிருந்த டிஷ்யு பேப்பரை எடுக்க சற்றே குனிய...

அப்படி நான் குனிந்த பொழுது... என் முகம் ஷர்மாவின் முகத்தை நெருங்கி இருக்க... மடியில் படுத்திருந்த விஜி சற்றே முன் பக்கமாக சரிய... எனது அசைவின் காரணம் புரியாது தடுமாறிய ஷர்மா... விஜியின் நழுவிய உடலை என் மடியோடு சேர்த்து பிடிக்க... நான் சற்றே முன்னாள் குனிய... இருவரின் கன்னங்களும் மெல்ல உரசி நகர்ந்தன... ஷர்மாவின் கைகள் விஜியின் உடலோடு என் தொடைகளையும் மெல்ல அழுத்தி பிடித்திருந்தன...

"என்னடா... நைட்டுக்கு டின்னர் எதுவும் ரெடி பண்ணி இருக்கியா... டின்னர் முடிச்சிட்டு போற ஐடியா-ல இருக்கானா எப்படி..."

ஓரளவுக்கு குனிந்தும் என்னால் டீப்பாய் மீதிருந்த டிஷ்யு பேப்பரை எடுக்க முடியாது... மேலும் சற்று குனிந்து எடுக்க ட்ரை பண்ண... பருத்து கனத்த முலைகள்.. ஷர்மாவின் கைகளோடு பரவலாய் அழுந்த... அதற்க்கு மேலும் குனிய முடியாமல்... விரும்பாமல் டிஷ்யு பேப்பரை எடுக்கவும் முடியாமல் பழைய நிலைக்கு திரும்பி... நேராக அமர்ந்து...

"இன்னும் டைம் இருக்கே... மணி ஆறுதானே ஆயிருக்கு.. டின்னர் பத்தி யோசிக்கல... நாங்க மட்டும்தானே… இருக்கறத வச்சி சமாளிச்சிக்குவோம்... நீங்க கண்ட ஹோட்டல்-ல சாப்பிட்டு உடம்ப கெடுத்துக்காதீங்க...’’

நான் எதற்காக குனிந்தேன் என்பது புரியாமல்... அதே நேரம் எனது நெருக்கத்தையும் அதனால் ஏற்பட்ட மெல்லிய உரசலையும் அனுபவித்து ரசித்தபடி... விழிகளால் என்ன வேணும்-ன்னு விழிகளால் வினவ.. என் வலது கை விரலின் பிசுபிசுப்பை காட்டி.. டீப்பாய் பக்கம் கை நீட்டியபடி….

"சொல்றேனே-ன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க... உங்க மனசுக்கு எல்லாமே நல்லதாவே நடக்கும்... அதான் எல்லாத்தையும் உங்க பாஸ் பாத்துக்கறேன்-னு சொல்லி இருக்கார்-ல்ல... உங்கமேல நம்பிக்கை இருந்ததால-தான அப்படி சொன்னார்... அப்படியும் இந்த ப்ரமோஷன் உங்களுக்கு கிடைக்கலை-ன்னாலும் பரவாயில்லங்க... மனச தளர விடாம... கவனமா உங்க வேலைய பாருங்க... இப்ப இல்லை-ன்னாலும் கண்டிப்பா ஒரு நாள் நமக்கு கிடைக்கும்...."

டீப்பாய் மீது க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணமும் டிஷ்யு பேப்பரும் இருக்க... விரல்களின் பிசுபிசுப்பை சுட்டிக் காட்டி நான் சொன்னதை வேறு விதமாக புரிந்து கொண்ட ஷர்மா... சந்தோஷத்துடன்... க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை அவரின் இடது கையில் எடுத்து... என் முகத்தருகே இருத்தியபடி.. என் விழிகளையே ஏக்கம் நிறைந்த பார்வையால் பார்த்துக் கொண்டிருக்க...

அவரின் பார்வையும்.. அவர் முகத்தில் பிரதி பலித்த எதிர்பார்ப்பும் எனக்கு சிரிப்பை வரவழைக்க... மெல்ல வாசல் பக்கம் எட்டி பார்த்து... தலையை இடதும் வலதுமாக அசைத்து... ஜாடையால் ‘‘நான் ஊட்டமாட்டேன் நீங்களே சாப்பிடுங்க….’’-ன்னு சொல்ல...

"ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்.. புவனா.." ஷர்மா விழிகளாலும் சைகையாலும் கெஞ்ச... நான் மறுபடியும் வாசலையும்... கையில் இருந்த போனை சுட்டிக்காட்டி... மெல்லிய புன்முறுவலுடன் பிகு பண்ணி... அவரின் தவிப்பை ரசிக்க....

ஷர்மா குனிந்து… என்னமோ என் கன்னத்தில் முத்தமிடுவதைப் போல... விஜியின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு... விஜியை பிடித்திருந்த அவரின் வலது கையால் என் தொடையை மெல்ல அழுத்தி... கெஞ்ச... என் தொடையின் மீதான அவர் கையின் அழுத்தமும்.. அவர் விழிகளின் கெஞ்சலும் என்னை ரொம்பவே தடுமாற வைத்தது.....

"ஒரு நிமிஷம்... லைன்-லேயே இருக்க... உங்க பையனுக்கு க்ளோப் ஜாமூன் வேணுமாம்.. எடுத்து குடுத்துட்டு வரேன்.."-ன்னு சொல்லி போனை கையால் அழுத்தமாக மூடியபடி...

"அதான் ஊட்டி விட்டேன்-ல இன்னும் என்ன... ப்ளீஸ்... கதவு தொறந்தே இருக்கு... யாராவது வந்தா அசிங்கமாயிடும்... அவர் வேற லைன்-ல இருக்காரு ப்ளீஸ்.."-ன்னு கிசுகிசுப்பாய் சர்மாவிடம் கெஞ்ச....
"யாரும் வராங்களா-ன்னு நான் பாத்துக்கறேன் புவனா... வேணும்-ன்னா... கதவை சாத்திடட்டுமா... ஜஸ்ட் கொஞ்ச நேரத்துக்கு...." என் முகத்தருகே நெருங்கி…. மிகவும் கிசுகிசுப்பாய் ஷர்மா கெஞ்ச...

என் தொடையை வருடிய அவரின் வலது கை விரல்கள் மெல்ல விஜியின் கன்னத்தை வருடும் சாக்கில்... என் வெற்றிடையை... புறங்கையால் மெல்ல உரச... அந்த உரசல் என்னை ரொம்பவே சபலப்படுத்தியது...

அவரின் உரசலை உணர்ந்தும் உணராதவளாய் மெல்ல நெளிந்தபடி.. "ஸ்ஸ்ஸ்... வேணாம்... கதவை சாத்த வேணாம்…. ராஜூ வருவான்... தப்பா நினைக்கப் போறான்..." எனதுகிசுகிசுப்பு மிகவும் பலவீனமாய் வெளிவந்து என் தடுமாற்றத்தை ஷர்மாவுக்கு தெளிவாக உணர்த்த....

க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை என் முகத்தருகே நீட்டியபடி ஷர்மாவின் விழிகள் ஏகத்துக்கு கெஞ்சிக் கொண்டிருக்க... வாசலையும் கடிகாரத்தையும் ஒரு பார்வை பார்த்து திரும்பிய என் முகத்தில் படர்ந்த மெல்லிய புன்னகை…. என் சம்மதத்தை அவருக்கு உணர்த்த...

சந்தோஷமான ஷர்மா... மறுபடியும் குனிந்து விஜியின் நெற்றியில் மெல்ல சத்தமில்லாது முத்தமிட்டு... தலையால் என் மார்பை.. கனத்த முலைகளை உரசியபடி நிமிர்ந்து…. வாயை திறந்தபடி என்னை அண்ணாந்து பார்க்க...

மெல்லிய புன்னகையுடன்... அவர் நீட்டிய கிண்ணத்தில் இருந்து ஒரு க்ளோப் ஜாமூனை எடுத்து அவருக்கு ஊட்ட... முன்பு செய்தது போலவே அந்த க்ளோப் ஜாமூனையும் பாதி கடித்து... மீதி பாதியை என்னை சாப்பிடும்படி சொல்ல... சில வினாடிகள் தயக்கமாய் அவரின் விழிகளையே உற்று பார்த்து... அப்படியே எக்கி வாசலையும் பார்த்து…..


                                           

அவரின் பிடிவாதத்தை புன்முறுவலுடன்... எனக்குள் ரசித்தபடி... க்ளோப் ஜாமூனின் மறு பாதியை சுவைத்தபடி.. "ம்ம்ம்... சொலுங்க-ங்க..."-ன்னு மறுபடியும் கணவரிடம் பேச ஆரம்பித்தேன்...

"என்னடா க்ளோப் ஜாமூன் சாப்பிடரானா... அவனுக்கு ரொம்ப புடிச்ச ஐட்டம் அது.... அதெப்படி உனக்கு தெரியும்... அவன் சொன்னானா.."

ஷர்மாவை குறுகுறுத்த பார்வையால் விழுங்கியபடி... உதட்டில் மாறாத புன்னகையுடன்... வாசலையும் அவ்வப்போது பார்த்தபடி.. கணவரிடம் பேசிக்-கொண்டிருக்கும் எனது சங்கடத்தை தெளிவாக உணர்ந்த ஷர்மா... எதுவும்பேசாமல்... மெல்ல எழுந்து... வாசல் கதவருகே நின்று... என்னையும் வெளிகேட்டையும் சில வினாடிகள் மாறி மாறி பார்க்க...

எனக்கு புரிந்து விட்டது... மனுஷன் கதவை மூடப்போகிறார்... இப்பவே அப்படி இப்படி-ன்னு நெருங்கிட்டு இருக்கார்... கதவையும் மூடிட்டா... மனதில் மெல்லிய தயக்கம் எழுந்தாலும்... அதையும் மீறிய எதிர்பார்ப்பு என்னை பலமாக எதிர்க்க விடாது தடுக்க....

தலை அசைந்து அதன் எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய... விழிகள் ‘‘ப்ளீஸ் வேணாமே…’’-ன்னு கெஞ்ச... எதையும் சட்டை செய்யாமல்... மெல்ல கதவை மூடி தாழிட்டு திரும்பி பழையபடி என் எதிரே... க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை சுமந்தபடி மண்டியிட்டு அமர...

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லங்க... அவசரத்துல நீங்களும் எதுவும் சொல்லாம போய்ட்டீங்க... வியாழக்கிழமை நைட்-தான் வருவீங்க... வெள்ளிக் கிழமைக்கு லைட்டா ஏதாவது ஸ்வீட் செய்யலாமே-ன்னு யோசிச்சு இத வாங்கிட்டு வந்தேன்... இதுன்னா கொஞ்சம் சீக்கிரமா முடியும்... செஞ்சு ரொம்ப நாளாச்சா.. அதான் இன்னைக்கு கொஞ்சூண்டு செஞ்சு பாத்தேன்..."
"எப்படி இருக்காம்... அவனுக்கு புடிச்சிருக்கா…."

"ராஜூவுக்கு ஊட்டி விட்டுகிட்டே நானும் இப்பதான் டேஸ்ட் பண்ணி பாத்தேன்…. ம்ம்ம்... ஓரளவுக்கு நல்லா.... டேஸ்ட்டா-த்தான் இருக்கு.... வியாழக்கிழமை நைட் நீங்க வந்து டேஸ்ட் பண்ணி பாத்துட்டு சொன்னீங்க-ன்ன அதே மாதிரி செஞ்சி வச்சிடுவேன்..."

முகத்தில் மெல்லிய போய் கோவத்தோடு ஷர்மாவை முறைத்து பார்த்தபடி.. ஷர்மா நீட்டிய கிண்ணத்தில் இருந்து மற்றொரு க்ளோப் ஜாமூனை எடுத்து ஷர்மாவின் வாயருகே கொண்டுசெல்ல... இம்முறை என் கையை மடக்கி... அந்த க்ளோப் ஜாமூனை என்னை சாப்பிடும்படி ஜாடையால் சொல்ல...

முகத்தில் அதே போய் கோவத்துடன்... குறுகுறுத்த பார்வையால் ஷர்மாவை பார்த்தபடி... அந்தக்ளோப் ஜாமூனை பாதியாக கடிக்காமல் முழுவதுமாய் உள் வாங்கி... விரலோடு சேர்த்து வாயை மூட...

அதில் பாதியை எதிர்பார்த்து காத்திருந்த ஷர்மா ஏமாற்றமாய்... எனக்கு-ன்னு ஜாடையால் கேக்க... வாய்க்குள்ளிருந்த க்ளோப் ஜாமூனை சிதைக்காமல்... விரலை மட்டும் வெளியில் எடுத்து... கிண்ணத்தில் இருந்த மற்றொரு க்ளோப் ஜாமூனை எடுக்க எத்தனித்த... எனது முயற்ச்சியை தடுத்த ஷர்மா... "எனக்கு அதுதான் வேணும்-ன்னு என் வாய்க்குள் இருந்த க்ளோப் ஜாமூனை காட்டி... அடம் பிடிப்பது போல செய்ய...

நானோ தலை அசைத்து மறுத்தபடி... அவரின் தவிப்பை ரசிக்க... ஷர்மா அவரின் உடலை எக்கி.... அவரின் முகத்தை என் முகத்தருகே கொண்டு வந்து... அவரின் நாக்கை நீட்டியபடி...

"இப்ப குடுக்கறீங்களா இல்ல நானே எடுத்துக்கவா..."-ன்னு ஜாடையால் மிரட்டியபடி அவரின் நாக்கை என் உதடுகளுக்கு அருகே கொண்டு வர... ஒரு நிமிஷம் பதறிப் போனேன்... இதுக்குத்தான் கதவை மூடினாரோ...

அவரை தடுக்கலாமா வேணாமா-ன்னு புரியாமல் குழம்பி... தலையை பின்னுக்கு நகர்த்தி... "சரி சரி தரேன்.."-ன்னு ஜாடையால் சொல்லியபடி... என் வாய்க்குள் நசுங்கி.. என் எச்சிலில் முழுமையாய் நனைந்த அந்தக்ளோப் ஜாமூனின் ஒரு பகுதியை... வெளியில் எடுத்து...

மிகவும் கிசுகிசுப்பான குரலில்... "எச்சில்... ப்ளீஸ் வேணாமே..."-ன்னு கிசுகிசுக்க... எனது கிசுகிசுப்பை பொருட்படுத்தாது... வேகமாய் எக்கி என் கையில் இருந்த அந்த சிதைந்த பாதிக்ளோப் ஜாமூனை கவ்வி…..

"ம்ம்ம்... சோ டேஸ்ட்டி..."-ன்னு கிசுகிசுத்தபடி பழைய நிலைக்கு திரும்பி அமர்ந்தபடி அந்தக்ளோப் ஜாமூனை சுவைத்துக் கொண்டிருக்க…. கர்வம் கலந்து புன்னகையுடன் என் விழிகள் ஷர்மாவின் முக அசைவுகளை விழுங்கிக் கொண்டிருந்தது...

ஷர்மா… வெற்றி புன்னகையுடன்... நாக்கை துருத்தி எனக்கு பழிப்பு காட்டியபடி என் எச்சிலில் நனைந்த க்ளோப் ஜாமூனை ஆனந்தமாய் சுவைத்துக் கொண்டிருக்க…. எனக்குள் பரவிய கர்வத்தை... இனம் புரியாத சந்தோஷத்தை அனுபவித்தபடி.. கண்களில் மிரட்ச்சியுடன் அவரையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க...

"என்னடா.. சத்தமே காணோம்... என்ன பண்றான்... கிஸ் பண்ணானா... தடவரானா... "கணவரின் கேள்வி என் சிலிர்ப்பை மேலும் அதிகப்படுத்த... தொடை இடுக்கின் ஊறல் அதிகமானது...

கணவருக்கு என்ன பதில் சொல்வதுன்னு புரியாம தடுமாறி... "ம்ம்ம்... இல்லங்க... அது... உங்க பையன்தான் வம்பு பண்ணிக்கிட்டு இருக்கான்... அதான்... அவன என்ன-ன்னு ஒருவார்த்தை கேளுங்களேன்..."
என் வார்த்தைகளில் வெளிப்பட்ட தடுமாற்றம்... ராஜூ வம்பு பண்றான்னு சொன்னது... என் குரலில் வெளிப்பட்ட அளவுக்கு அதிகமான கிசுகிசுப்பு...என் கணவரின் கற்பனையை தூண்டிவிட....

"என்னடா... குரலே ஒரு மாதிரி இருக்கு... மார தடவரானா...’’

"ம்ம்ம்... அதெல்லாம் இல்லங்க... சும்மாதான் விளையாடிட்டு இருக்கான்... அதுக்குள்ளே நீங்க சீரியஸா எடுத்துக்காதீங்க... எனக்கு தெரியாதா.. எல்லாம் சொன்னா கேட்டுக்குவான்... நான் பாத்துக்கறேன்... நீங்க கவலை படாதீங்க..."

"புரியுதுடா...ஒன்னால வெளிப்படையா சொல்ல முடியாதுதான்... எனக்கே இங்க ஒரு மாதிரி இருக்குடா... பேன்ட்-ல முட்டிகிட்டு இருக்கு... நீ புடவை-தான கட்டிக்கிட்டு இருக்க..."

"ம்ம்ம்..."

"என்னடா... மேலோட்டமா தடவரானா... இல்ல உள்ள கைவிட்டு தடவரானா..."

கணவரின் ஒவ்வொரு கேள்வியும் என்னை இம்சிக்க... என் உணர்வுகள் தறிகெட்டு ஓட ஆரம்பித்தன... ஷர்மா எதுவும் செய்யாத நிலையிலேயே... என் மார்புகள் விம்மி தனிய... முலைகாம்புகள் துடிக்க ஆரம்பித்தன...

கணவரின் கேள்விகளால் எனக்குள் எழுந்த சிலிர்ப்பின் விளைவால் எழுந்த... வெளிப்பட்ட முனகலை... அவரின் கேள்விகளுக்கான பதிலாய் நினைத்து கணவரின் கற்பனைகளும்… கேள்விகளும் நீண்டுகொண்டே போக... என் உணர்ச்சிகள் கொழுந்துவிட்டு ஏறிய ஆரம்பித்தன.…



கணவரின் கற்பனைகளை உண்மையில் ஷர்மா நிறைவேற்ற மாட்டாரா-ன்ற ஏக்கம் என்னுள் பரவ ஆரம்பிக்க... என் விழிகள் ஷர்மாவின் முகத்தை ஏக்கத்துடன் தழுவ ஆரம்பித்தன... கிளர்ந்தெழுந்த உணர்ச்சிகள் என்னை அடுத்த கட்டத்துக்கு போக தூண்டிக் கொண்டே இருக்க...என் முக பாவம் மாறிக்கொண்டே இருந்தது...

என் உணர்வுகளை... அவற்றின் வெளிப்பாட்டை…. துல்லியமாய் அருகே இருந்து ரசித்துக் கொண்டிருந்த ஷர்மாவின் விழிகள்…. முந்தானை விலகி துருத்திய இடது முலையையும் வருடத் தவறவில்லை... ப்ரா இல்லாத முலை காம்பு முன்பைவிட அதிக விரைப்புடன்… துருத்திக் கொண்டிருப்பதை ஆனந்தமாய் ரசிக்க…. என் சுவாசத்தின் வேகம் அதிகமாகிக்கொண்டே இருந்தது...

"புவி..."

"ம்ம்ம்..."

"என்னடா... ப்ளவுசுக்குள்ள கைவிட்டு தடவரானா..."

"ஸ்ஸ்ஸ்... ச்சீ... என்னங்க நீங்க... அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல..."

"அப்ப வெளியிலேயே தடவரானா...."

கணவருடனான எனது உரையாடலையும்… அதன் வெளிப்பாடாய் சிலிர்த்து சிவந்த என் முக மாறுதல்களையும்… புன்முறுவலுடன் ரசித்துக் கொண்டிருந்த ஷர்மா... இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என்று நினைத்தோ என்னமோ... கிண்ணத்தில் இருந்த கடைசி க்ளோப் ஜாமூனை விழிகளால் ஜாடை காட்டி.. ஊட்டி விடும்படி ஜாடையால் கெஞ்ச....

தன்னிச்சையாய் தலை அசைந்து மறுப்பு சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும்... கிறங்கிய என் விழிகளும்... உதட்டில் அரும்பிய புன்னகையும் என் சம்மதத்தை அவருக்கு வெட்கமுடன் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தன...

என் உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டவராக க்ளோப் ஜாமூன் கிண்ணத்தை கையில் ஏந்தியபடி ஷர்மா எழுந்து நிற்க... அவர் தொடை இடுக்கின் புடைப்பு... என் விழிகளை அதன் பக்கம் இழுக்க... தலை குனிந்து அவர் உணராத வண்ணம்... அவரின் புடைப்பை என் விழிகள் வருடிக்கொண்டிருந்தன...

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக