http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 9

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 23 பிப்ரவரி, 2021

புவனாவின் அன்பளிப்பு - பகுதி - 9

 "புவி என்னடா பண்றான்... ப்ளவுச அவுக்கறானா..." கணவரின் மெல்லிய கிசுகிசுத்த குரல் என் கட்டுப்பாட்டை மேலும் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தது...


"ஸ்ஸ்ஸ்... ச்சீ... என்ன கேள்வி இது... விட்டா நீங்களே எல்லாத்தையும் சொல்லி குடுப்பீங்க போல இருக்கு..."

"அவனுக்கா ஒன்னும் தெரியாது... அன்னைக்கு அங்க ஹோட்டல்-ல... நான் இல்லாத அந்த கொஞ்ச நேர கேப்-ல அந்த தடவு தடவி... ப்ளவுஸ் ஈரமாகற அளவுக்கு கசக்கினான்... இப்ப நான்கிட்ட இல்ல-ன்னு தெரிஞ்சு... சும்மாவா இருப்பான்... சும்மா சொல்லுடா... ப்ளவுசத்தானே அவுக்கறான்..."

எழுந்து நின்ற ஷர்மா மேலும் என்னை நெருங்கி... நானே ஊட்டிவிடவா-ன்னு சத்தமில்லாமல் உதடுகளை அசைத்து ஜாடையால் கேக்க... அவரின் முக பாவம் எனக்குள் சிரிப்பையும் கூடவே கர்வத்தையும் உண்டாக்க....

கிறங்கிய விழிகளால் ஷர்மாவை ஏறிட்டு... மெல்ல தலையசைத்து என் சம்மதத்தை தெரிவிக்க... என் உதட்டில் சிலிர்ப்புடன் கூடிய புன்னகை பளிச்சிட... என்னையும் அறியாது என் உதடுகள் "ம்ம்ம்.." என்ற முனகலை வெளிபடுத்தின....



"வாவ்... நான் சொன்னேன்-ல்ல... எனக்கு தெரியாதா... உன்னோட அத ஒரு தடவ பாத்தாலே எல்லாருக்கும் பைத்தியம் புடிச்ச மாதிரி ஆயிடும்... தொட்டு தடவி பாத்தவன்... இவ்வளவு நேரம் சும்மா இருந்ததே பெரிய விஷயம்... ம்ம்ம்... எனக்கு இங்க முடியலடா... முட்டிகிட்டு வலிக்குது...’’

"ஸ்ஸ்ஸ்... சும்மா இருங்க... நீங்க வேற எதையாவது சொல்லிக்கிட்டு... அதெல்லாம்..." என்னை பேசவிடாது இடைமறித்து...

"புரியுதுடா... நீ ஒன்னும் சொல்ல வேணாம்... உன்னோட முனகலே எனக்கு எல்லாத்தையும் சொல்லுதே... ரொம்ப மொரட்டுத்தனமா கசக்கறானா... வலிக்குதாடா…. இங்க ஆபீஸ்ல யாரும் இல்லடா... அதான் என்னொடத வெளில எடுத்துவிட்டு தடவிகிட்டு இருக்கேன்... ம்ம்ம்.. ஹா.. ஹா.. என்னடா புல்லா அவுத்துட்டானா... இல்ல… அவுக்கற சாக்குல கசக்கிட்டு இருக்கானா..."

என் உதடுகள் உதிர்த்த எனக்கே கேக்காத அந்த முனகல்... பல மைல்கள் தாண்டி இருந்த கணவரின் செவிகளை அடைந்ததை... அவரின் தொடர் கேள்விகளும்… முனகலும்… கிசுகிசுப்பும் எனக்கு உணர்த்த... என் விபரீதம் எனக்கு உரைத்தது... நிலைமையை சமாளிக்க தெரியாது தடுமாறினேன்….

அங்கே ஆபீஸ்ல அவருடையதை வெளியில் எடுத்து விட்டு அதை அவர் நீவிக்கொண்டிருக்கும் காட்சியை மனம் கற்பனை செய்து பார்க்க… கணவரின் உறுப்பை கற்பனையில் கண்டு களித்த மனம் உணர்ச்சியின் உச்சத்தில் தத்தளிக்க… எனது நிலையும்.. தவிப்பும்… துடிப்பும்... எனது இக்கட்டான நிலையை ஷர்மாவுக்கு தெளிவாக உணர்த்தி இருக்க வேண்டும்... என்னை உணர்வு பூர்வமாக நெருங்க இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என்பதை தெளிவாக உணர்ந்தவராக....

அவரின் இடது கையால் என் முகத்தை மெல்ல உயர்த்த... அவரின் கணிப்பு தவறில்லை என்பதை என் முகமும் விழிகளும் அவருக்கு உணர்த்த... அவரின் வலது கையில் இருந்த க்ளோப் ஜாமூனையும் ஜாடையால் காட்டி.. அவரின் நாக்கை நீட்டி.. இம்முறை என் நாக்காலேயே அவருக்கு பீட் பண்ண வேண்டும் என்பதை ஜாடையால் சொல்லி கெஞ்ச…
என் மொத்த உணர்ச்சிகளும் தலைகேற... சிவந்து சிலிர்த்த உணர்வுகளுடன்.. முடியாது என்பது போல நான் தலை அசைக்க...

"ப்ளீஸ்...புவனா... தி லாஸ்ட் ஒன்... ப்ளீஸ்…"-ன்னு கெஞ்சியபடி.. அவரின் இடது கையால் என் கன்னங்களை அழுத்தி... என் வையை அகலமாய் திறக்க முயற்ச்சிக்க...

"ஆய்... ஸ்ஸ்ஸ்....ப்ளீஸ்... வேணாம்... வலிக்குது... ஸ்ஸ்ஸ்... ஹா... ஹா... "முனகல் மெல்லவே வெளிவந்தாலும்... ஷர்மாவின் பார்வையில் ரிசீவரின் முகப்பை அழுத்தமாய் மூடியது போன்ற பாவனையில்... ஷர்மாவுக்கே தெரியாமல்... எனது முனகலை கணவர் கேட்க்கும் படி செய்ய...

"ஏண்டி... என்னாச்சு உனக்கு... அவர ஏண்டி கடுப்பேத்தர... பாவம் அவரே அங்க டென்ஷன்ல... என்ன பண்றதுன்னு தெரியாம கையால பண்ணிக்கிட்டு இருக்கார்... ஏண்டி... ஏண்டி ஒனக்கு இந்த விபரீத ஆசை..."

"தவிக்கட்டும்... என்னமோ பெரிய இது மாதிரி... பத்து நாளா முகத்த தூக்கி வச்சிக்கிட்டு... அவ்வளவு ஏன்... போறச்சகூட... எவ்வளவு ஆசையா எதிர் பார்த்தேன்... கொஞ்சம் கூட கண்டுக்காம... இப்ப என்னடா-ன்னா... எவனோ தன் பொண்டாட்டிய தடவறத நினைச்சி சதோஷபட்டுகிட்டு இருக்கார்..."

"இருந்தாலும்... பாவம்டி மனுஷன்... எங்கேயோ உக்காந்துகிட்டு... எதை எதையோ கற்பனை பண்ணிக்கிட்டு... வேணாம்-டி... இதெல்லாம் பின்னால வம்புல வந்து முடிஞ்சிடப் போவுது..."

என் உள் மனதின் எச்சரிக்கைகளை உதாசீனப் படுத்தியபடி என் முனகல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்க... எனது வெளிப்படையான முனகலையும் காட்லெஸ் போனின் முகப்பு மூடி இருப்பதை உணர்ந்த ஷர்மா...

"ப்ளீஸ்.."-ன்னு கிசுகிசுத்தபடி... மெல்ல விரிந்த வாயை மேலும் விரித்து... அவரின் வலது கையில் இருந்த கடைசி க்ளோப் ஜாமூனை என் வாய்க்குள் முழுமையாக திணித்து... என் முகத்தருகே அவரின் நாக்கை நீட்டியபடி...

"ஜஸ்ட் ஒன்ஸ்... வில் யு பீட் மீ புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுக்க... ஷர்மாவின் இந்த முனகலும் கணவரின் செவிகளை அடைந்ததை…. அவரின் கிசுகிசுப்பு எனக்கு தெளிவாக உணர்த்தியது...

"புவி... என்னடா... வாய் வச்சிட்டானா... ம்ம்ம்... பீட் பண்ண சொல்றானா... சப்பறானாடா... ஹா... ஹா... புவி முடியலடா... பால் குடிக்கரானா-டா..." கணவரின் கிசுகிசுப்பு அவர் உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தில் இருந்ததை எனக்கு உணர்த்த... எனது சிலிர்ப்பும் அதிகமானது... இங்க ஷர்மா.. நாக்கை நீட்டியபடி எனது பதிலுக்காக காத்திருக்க...


                                         

"ம்ம்ம்..." எனது முனகல் இருவரின் கேள்விகளுக்குமான பதிலாய் அமைய... ஷர்மாவின் முகத்தில் அப்படி ஒரு சந்தோசம்... அவரை நீண்ட நேரம் என் முகத்தருகே காத்திருக்க விடாது... என் வாய்க்குள் சிதைந்த அந்த க்ளோப் ஜாமூனின் சிதைந்த பகுதிகளை விரல்களால் எடுத்து ஷர்மாவுக்கு பீட் பண்ண எத்தனிக்க….

என் கையை தடுத்து... "ப்ளீஸ் புவனா... டோன்ட் யூஸ் யுவர் பிங்கர்ஸ்... பீட் மீ டிரக்ட்... ப்ளீஸ்..."-ன்னு கிசுகிசுக்க... ஷர்மாவை டீஸ் பண்ண விரும்பிய என் உணர்வுகள்... அவருக்கு என் மறுப்பை தலையசைத்து தெரிவித்த அதே நேரம்... விழிகள் அவரை அருகே வரும்படி அழைத்துக் கொண்டிருந்தன...

"ஹா... ஹா... ம்ம்ம்ம்... புவி... என்னடா பண்றான்... அதுக்குள்ளே கீழபோயிட்டானா... பால் குடிச்சிகிட்டே கீழவிரலால பண்றானா... ம்ம்ம்... முடியலடா எனக்கு வந்துடுத்துடா... ஹா...ஹா...ஹா... ஸ்ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்ம்..."

"தட்... தட்.. தட்..." யாரோ கதவை தட்டும் சத்தம் எங்களை திடுக்கிட வைத்தது... ஷர்மாவின் முகம் நொடியில் சோர்ந்து போக... ஏங்கிய விழிகளுடன்... என் முகத்தையும் வாசல் கதவையும் பார்க்க... எனக்கும் ஒரு மாதிரி ஆயிடுத்து...
"ச்சீ... இந்த நேரத்துல... யாரா இருக்கும்..." யோசித்தபடி... கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கணவருக்கு கேக்காத வகையில் ரிசீவரை அழுத்தமாக மூடியபடி நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவர முயற்ச்சிக்க... தவறுதலாக விரல் பட்டு போன் இணைப்பு துடிக்கப்பட்டு விட்டது....

"அம்மா... கதவ தொறம்மா.." ராஜூவின் குரல் கணீரென்று வெளிப்பட... ராஜூ வேகமாக கதவை தட்ட ஆரம்பித்தான்... வாயில் க்ளோப் ஜாமூன் அடைத்திருக்க... என்னால பதிலுக்கு குரல்கூட கொடுக்க முடியவில்லை... என் தவிப்பு அதிகமாக... ஷர்மாவின் நிலை அதைவிட மோசமாக இருந்தது...

என்னையும் வாசலையும் மாறி மாறிபார்த்துக் கொண்டிருந்த ஷர்மா... அவர் எதிர்பார்த்த சிக்னல் கிடைக்காததை உணர்ந்து... தொங்கிய முகத்துடன் கதவை நோக்கி திரும்ப... சுதாரித்த நான் அவரை தடுத்து...

விஜியை மார்போடு அணைத்தபடி எழுந்து... ஷர்மாவின் ஆசையை நிறை வேற்றவும் முடியாது... வாயில் இருந்ததை விழுங்கவும் விரும்பாது... குறுகுறுத்த விழிகளால் ஷர்மாவை பார்த்தபடி… கதவை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்....

ஷர்மாவின் முகத்தில் இருந்த சந்தோசம் காணாமல் போய் இருக்க... என் முகத்தையே ஏக்கம் நிறைந்த விழிகளால் வருடிக் கொண்டிருக்க... அவரை அப்படி பார்க்க மனதுக்கு சங்கடமா இருந்தது... வாசலை நோக்கி இரண்டடி நகர்ந்த நான்.. மெல்ல திரும்பி ஷர்மாவை பார்க்க...

எனது பார்வையின் பொருள் புரியாதவராக... அதீத எதிர்பார்ப்புடன்... சற்று முன்னாள் நகர்ந்து என்னை நெருங்கி... "நான் கதவ திறக்கட்டுமா புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுப்பாய் கேக்க...

வாய் நிறைய க்ளோப் ஜாமூன் இருக்க... அவருக்கு பதில் சொல்ல முடியாது... விழிகளால் என் அணைப்பில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த விஜியை காட்டி... "இவளை சோபால படுக்க வச்சுடுங்களேன்…"-ன்ற மாதிரி ஜாடையால் சொல்ல....

ஷர்மாவின் முகத்தில் மெல்லிய பிரகாசம் எட்டி பார்த்தது... ஒன்று என்னை நெருங்கவும்... விஜியை வாங்கும் சாக்கில் என் மார்போடு உரசவும் மீண்டும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது... இரண்டாவது... வாயில் இருந்த க்ளோப் ஜாமூனை இதுவரை நான் விழுங்காமல் இருப்பதை உணர்ந்தது...

என் முகத்தை எறிட்டபடியே... இரு கைகளையும் நீட்டியபடி என்னை நெருங்கிய ஷர்மா... விஜியை வாங்கும் சாக்கில் என் இரு கைகளையும் உரச... அவரின் உரசலை ரசித்தபடி... விஜியை அவரின் கைகளில் கொடுத்து... இழுபட்ட முந்தானையை சரி செய்து... ஷர்மாவை அண்ணாந்து பார்க்க....

ஷர்மா விஜியை தன் கைகளில் சுமந்தபடி.. நின்ற இடத்தை விட்டு நகராமல்... என் விழிகளையும்... வாயையும் ஒருவித தவிப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க.. அவரின் தவிப்பு என்னை ரொம்பவே இலக வைத்தது...

ராஜூ வந்துட்டான்... இதுக்கு அப்பறம் இவரால ஒன்னும் பண்ண முடியாது-ன்னு தோன... என் உதடுகளில் புன்முறுவல் படர... உதடுகள் மெல்ல விரிய ஆரம்பித்தன….

ம்மா.…ஷர்மா முகத்துலதான் எவ்வளவு சந்தோசம்... வாசல் கதவு தட்டப்பட்டுக் கொண்டே இருக்க... அந்த சத்தம் அக்கம் பக்கத்தாரின் கவனத்தை ஈர்க்கும் முன் கதவை திறந்தே ஆகவேண்டியதை உணர்ந்து... வாசலையும் சர்மா-வையும் மாறி மாறி பார்த்து...

என் வாய்க்குள் ஜீராவுடன் என் உமிழ் நீரில் நனைந்து சிதைந்த க்ளோப் ஜாமூனை எடுத்து அவருக்கு ஊட்ட விரும்பியவளாக... என் வலது கையை வாயருகே கொண்டுபோக
சந்தோஷத்தில் சிலிர்த்த ஷர்மாவின் முகம் நொடியில் சுருங்க... அவரின் விழிகள் என் வாயருகே நெருங்கிய கையை சுட்டிக் காட்டி... தலையசைத்து மறுத்தபடி பின் வாங்க...

என் வலது கை தன் முயற்சியை கைவிட்டு கீழிறங்க... சில நொடிகள் நிதானித்து... விருப்பம் இல்லாத முக உணர்வுடன்... சிதைந்த க்ளோப் ஜாமூன் துண்டுகளுடன் என் நாவை வெளிக்கொணர...

"வாவ்.. கிரேட் புவனா... ம்ம்ம்... தட்ஸ் ரியலி நைஸ்... தேங்க்ஸ் புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுத்தபடி... நாக்கை சப்பு கொட்டியபடி.. என் மனம் மாறும் முன் என் உதடுகளை... நாக்கை.. அவரின் உதடுகளால் சுவைக்க விரும்பி... விரிந்த உதடுகளால் என் நாவை கவ்வி... சப்பி... க்ளோப் ஜாமூனின் சிதைந்த பகுதிகளை அவரின் வாய்க்குள் உறிஞ்சி இழுக்க... சிலிர்த்த உணர்வுகளுடன் கண்களை மூடி சில வினாடிகள் செயலற்று நின்றிருந்தேன்...



"ஸ்ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்ம்...ஹா...ஹா..." என் வாய் மேலும் அகல விரிந்து... முடிந்த அளவு நாக்கை வெளிக்கொணர... என் நாக்கை விடாமல்... அவரின் உதடுகளால் அழுத்தமாக கவ்வி... வாய்க்குள் இருந்த மொத்த க்ளோப் ஜாமூன் சிதைவுகளையும் உறிஞ்ச....

அவரின் உறிஞ்சலில்... க்ளோப் ஜாமூன் சிதைவுகள் மட்டுமல்லாது... எனது எச்சிலும் இடம் மாற… அவரின் அழுத்தமான உதடுகளுக்குள் சிறைபட்ட என் நாக்கை வினாடிகளின் தயக்கத்திற்கு பின்னர் வேகமாய் விடுவித்து... அவரை ஏறெடுத்து பார்க்காது... வேகமாய் திரும்பி வாசல் கதவை திறந்தேன்...

"அம்மா ஏம்மா இவ்ளோ நேரம்..."-ன்னு கோபித்தபடி வேகமாய் உள் நுழைந்த ராஜூ... ஷர்மாவை பார்த்து சில வினாடிகள் தயங்கி... என் அருகே வந்து எனக்கு பின்னால் மறைய.... வாசல் கதவை மூடி… ராஜூவை என்னோடு அணைத்தபடி...

"அங்கிள் வந்திருக்காங்க இல்ல... அதான்... அம்மா கொஞ்சம் வேலையா இருந்தேண்டா செல்லம்... அங்கிளுக்கு வணக்கம் சொல்லு... அங்கிள் உனக்காக நிறைய ஸ்வீட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்காங்க... சாப்பிடறியா..."

குறுகுறுத்த விழிகளால் ஷர்மாவை பார்த்தபடி ராஜூவிடம் பேசிக் கொண்டிருக்க... சர்மாவோ ஒருவித வெற்றி புன்னகையுடன்... அவரின் உதடுகளை அவ்வப்போது நாவல் ஈரப் படுத்தியபடி... கை நீட்டி ராஜூவை அருகே அழைக்க... ராஜூ தயங்கி என்னை விட்டு விலகாது என் கால்களை அணைத்தபடி இருந்தான்...

ராஜூ... ஷர்மாவை பார்த்தபடி "ம்ம்ம்…." என்று முனக... சரி போய் கை காலெல்லாம் நன்னா சோப்பு போட்டு அலம்பிண்டு வா... அம்மா ஒனக்கு ஸ்வீட்ஸ் எடுத்து வைக்கிறேன்.."-ன்னுசொல்லி அவனை பாத்ரூமுக்கு அனுப்பிட்டு... வைத்த விழி வாங்காமல் என்னையே வெறித்துக் கொண்டிருந்த ஷர்மாவை நெருங்கி... குனிந்து...

"பாப்பாவ குடுக்கறீங்களா... உள்ள படுக்க வச்சிடலாம்..."-ன்னு கிசுகிசுக்க... குனிந்த நிலையில் என் முகம் ஷர்மாவின் முகத்தை நெருங்கி இருக்க... ராஜூவும் பாத்ரூமுக்கு போய் இருக்க... மெல்லிய புன்னகையுடன்... அவரின் உதடுகளை நுனிநாக்கால் ஈரப்படுத்தியபடி...

"தேங்க்ஸ் புவனா... இட்ஸ் ரியலி சோ ஸ்வீட்.."-ன்னு கிசுகிசுக்க... தனியத் தொடங்கிய உணர்வுகள் மீண்டும் சிலிர்க்க ஆரம்பித்தன...

ஒரு நொடி அவரின் விழிகளை ஏறிட்டு... நீண்ட நேரம் அவரின் எதிரே... குனிந்திருக்க விரும்பாதவளாய்... அதே நேரம் அவருக்கு எந்த பதிலும் சொல்லாமல்... ஷர்மாவின் மடியில் இருந்த விஜியை... பக்குவமாய்... அவரின் தொடைகளை உரசாமல் தூக்க முயற்ச்சிக்க...
விஜியை தூக்க விடாமல்... விஜியை அனைத்த என் கைகளை எடுக்கவும் விடாமல்... "என்ன புவனா… எம்மேல கோவமா.."-ன்னு கிசுகிசுப்பாய் கேக்க...

இமைகளை மட்டும் உயர்த்தி ஒரு நொடி அவரின் விழிகளை ஏறிட்டு... மீண்டும் தலை குனிந்து விஜியை தூக்க முயற்ச்சிக்க... என் ஒரு கை அவரின் தொடை இடுக்குக்கு வேகு நெருக்கத்தில் விஜியின் உடலை அணைத்தபடி இருக்க... மறு கை அவரின் விரிந்த தொடைகளுக்கிடையே... விஜியின் உடலை மறு பக்கம் அணைத்திருக்க... அவரின் கேள்வியும் கிசுகிசுப்பும் என்னை ரொம்பவே சங்கடப்படுத்தின...

ஆ… வூ-ன்னா இப்படி ஒரு கேள்விய கேக்கறது... இல்லேன்னா சாரி-ன்னு சொல்லி பேசவிடாம வாயை அடைக்கறது... இதுல இனியும் கோபப்பட என்ன இருக்கு... கட்டின புருஷனே எங்கேயோ உக்காந்துகிட்டு... "மேல தடவரானா.. கீழ தடவரானா... சப்பரானா... பால் குடிக்கரானா..."-ன்னு கேள்வியா கேட்டு அவரோட வேலைய முடிச்சிட்டாரு...

இங்க இவர் என்னடா-ன்னா ஒன்னுமே செய்யாத அப்பவியாட்டம்... "கோவமா..."-ன்னு கேக்கறாரு... ரெண்டு பேருக்கும் நடுல மாட்டிகிட்டு தவிக்கற தவிப்பு எனக்குதானே தெரியும்... மனதில் எழுந்த சலனங்களுடன்...ஷர்மாவுக்கு எந்த பதிலும் சொல்லாமல்.. மெல்ல விஜியை தூக்க...

"என்ன புவனா... எங்கிட்ட பேச மாட்டீங்களா... என்-கூட பேசபிடிக்கலையா.."-ன்னு... கிசுகிசுத்தபடி.. உயர்ந்த விஜியின் உடலை அவரின் மடியோடு அழுத்த... விஜியின் உடலோடு என் கைகளும் கீழிறங்க…. இடது புறங்கை... நேரிடியாக அவரின் சுண்ணி மேட்டில் அழுந்தியது...

"ஸ்ஸ்… ப்ளீஸ்…. விடுங்க... பாப்பா முழிச்சுக்க போவுது… ராஜூ இருக்கான்..."

"பரவாயில்லை புவனா... அவன் சின்ன பையன்-தானே அவனுக்கு என்ன புரியும்...நீங்க சொல்லுங்க..."

"ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்... என்ன சொல்லணும்.." அவரின் தொடை இடுக்கில் அழுந்திய புறங்கை... அவர் சுண்ணியின் விறைப்பை எனக்கு தெளிவாக உணர்த்த... சிலிர்த்த உணர்வுகளுடன் என் வார்த்தைகள் கிசுகிசுப்பாய் வெளிவர...

உயர்ந்த விழிகள்...ஷர்மாவை பார்ப்பதை தவிர்த்து... அவரை தாண்டி... பாத்ரூமுக்கு போன ராஜூவை பார்த்துக் கொண்டிருந்தது...

அவரின் சுண்ணி மேட்டோடு அழுந்திய என் இடது கையை மேலும் இதமாய் அவரின் தொடை இடுக்கோடு அழுத்தியபடி... "உங்க மனசுல பட்டத சொல்லுங்க புவனா... இன்னும் எதுக்கு நமக்குள்ள சீக்ரட்ஸ்...ரெண்டு பேரோட மனசும் தெளிவா இருந்தா-தான் பியுச்சர்ல நம்மால ஒண்ணா எதையும் செய்ய முடியும்... நமக்குள்ள தயக்கமோ... சந்தேகமோ இருக்ககூடாது... ஒருத்தர் மேல ஒருத்தருக்கு முழுநம்பிக்கை இருக்கணும்... எது பண்ணாலும் அது நல்லதுக்குத்தான்-ன்னு நினைக்கணும்..."

என் இடது கை… அவர் சுண்ணியின் துடிப்பை முழுமையாக உணர... "ம்ம்ம்...நல்லா மொழு மொழு-ன்னு வளத்து வச்சிருக்கார்.." கையை வெளியில் எடுக்கவும் முடியாது... அசைக்கவும் முடியாமல் தடுமாற... என்விழிகள் சர்மாவையும் பாத்ரூமுக்கு போன ராஜூவையும் பார்த்தபடி மெல்ல "ம்ம்ம்..."ன்னு முனக... எனது விழிகளில் திருட்டுத்தனம் அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது...

அங்கே சில வினாடிகள் அமைதி நிலவியது.. ஷர்மா எதுவும் பேசாமல் என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க... அவரின் விழிகளை பார்க்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்... என் உடல் பலவீனமாகிக் கொண்டிருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது...


                                   

விஜியை தூக்கவும் முடியாமல்... நிமிரவும் முடியாமல் குனிந்த நிலையிலேயே இருக்க.... முந்தானை மூடாத என் இடுப்பின் மெல்லிய மடிப்புகள் ஷர்மாவின் பார்வையை அதன் பக்கம் ஈர்த்துக் கொண்டிருந்தன...

என் இடது கையை மேலும் அவரின் தொடை இடுக்கோடு அழுத்தி... அவர் சுண்ணியின் முழு விறைப்பை எனக்கு உணர்த்தியபடி... "சொல்லுங்க புவனா... எம் மேல கோவமா இருக்கீங்களா..."
அவர் சுண்ணியின் பருமனையும்... விறைப்பையும்... துடிப்பையும் உணர்ந்ததால் எழுந்த சிலிர்ப்பை மறைத்தபடி... "இல்ல.."-ன்னு மெல்ல கிசுகிசுக்க....

"பயமா இருக்கா புவனா..."

மெல்ல அவரை ஏறிட்டு.. மீண்டும் தலை குனிந்து.. "இல்லை.."ன்னு மறுபடியும் கிசுகிசுக்க....

"அப்ப புடிச்சிருக்கா..."

"ம்ம்..."

"என்னோட எல்லா விஷயத்திலும் கோவப்பரெட் பண்ணுவீங்களா..."

"ம்ம்ம்..."

"எல்லா விஷயத்திலும்..."-ன்னு கிசுகிசுத்து என் முகத்தை உற்று நோக்க....

சில வினாடிகளின் அமைதிக்கு பிறகு... அவரை நிமிர்ந்து பார்த்து.. மீண்டும் தலை குனிந்து... "ம்ம்ம்…"-ன்னு முனுமுனுக்க....

"தேங்க்ஸ் புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுத்த ஷர்மா... மெல்ல பின்னால் திரும்ப ிராஜூ வரானா-ன்னு பார்த்து... அவரின் முகத்தருகே கவிழ்ந்திருந்த என் முகத்தை மெல்ல உயர்த்தி....

என்ன ஏதுன்னு நான் சுதாரிக்கும் முன்.. மென்மையாய் என் உதடுகளில் முத்தமிட்டு... "தேங்க்ஸ் புவனா..."-ன்னு கிசுகிசுத்தபடி... விஜியை என் கையில் கொடுக்க... அதே நேரம் ராஜூவும்.. பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தான்...

அவரின் மென்மையான... துணிச்சலான அந்த முத்தம் அவரின் நோக்கத்தை தெள்ளத் தெளிவாக உணர்த்த... உடலின் உணர்ச்சிகள் கொந்தளிக்க ஆரம்பித்தது... அவரின் நேரிடையான இந்த முத்தத்தால் முகம் சிவக்க... விஜியை மார்போடு அணைத்தபடி.. பெட்ரூமை நோக்கி வேகமாக நடக்க... என் கால்களில் மெல்லிய தள்ளாட்டம் தெரிந்தது...

அசந்து தூங்கும் விஜியை மெத்தையில் படுக்க வைத்து... அவளின் அருகே... தலை கவிழ்ந்து அமர்ந்து... என்னை ஆசுவாசப் படுத்த முயற்ச்சிக்க...

"அம்மா... முகம் அலம்பிட்டேம்மா.." குரல் கொடுத்தபடி ராஜூ உள்ளே வர... என் உணர்வுகளை வெளிக்காட்டாது... எழுந்து... அவனுக்கு முகம் துடைத்து விட்டு... எனது உடைகளையும் சரி செய்தபடி வெளியில் வந்து ராஜூவுடன் கிச்சனுக்குள் போய்... ஷர்மா வாங்கி வந்த இனிப்பு வகைகளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரு தட்டில் வைத்து அவனிடம் கொடுக்க...

ராஜூ அந்த தட்டுடன் ஹாலுக்கு போய் டீவீ முன்னாள் அமர... மணி 7ஐ நெருங்கி இருக்க... மெல்ல ஷர்மாவை நெருங்கி... குறுகுறுத்த பார்வையால் அவரை ஏறிட்டு... "சொல்லுங்க என்ன குடிக்கறீங்க... காபி போடவா... இல்ல டீ குடிக்கறீங்களா..."

"..............."

ஷர்மா பதில் எதுவும் சொல்லாமல் என்னையே குறுகுறு-ன்னு பார்த்துக் கொண்டிருக்க... ராஜூ எங்களை சட்டை செய்யாமல் கார்ட்டூன் சேனலில் மூழ்கி இருந்தான்.. ஆறு வயதே நிறைந்த அவனுக்கு... சூழ்நிலையின் இறுக்கமோ.. எங்கள் பார்வைகளின் அர்த்தமோ... புரியாதுதானே... இருந்தாலும் ராஜூவின் பக்கமே பார்வையை இருத்தியபடி...

"உங்களைத்தான் கேக்கறேன்.. என்ன குடிக்கறீங்க..."-ன்னு கிசுகிசுப்பாய் கேக்க...

"நான் கேக்கறத குடுப்பீங்களா புவனா.."
"இப்ப என்னால குடுக்க முடிஞ்சத கேளுங்களேன்..."

"காபி டீ மட்டும்தானா வேற எதுவும் இல்லையா..."

"ம்ம்ம்... ஹார்லிக்ஸ் இருக்கு பூஸ்ட் இருக்கு..-"ன்னு சொல்லியபடி மெல்ல கிச்சன் பக்கம் திரும்ப... எங்களுக்கு முதுகை காட்டியபடி டீவீயில் மூழ்கி இருந்த ராஜூவை ஒரு முறை பார்த்து... ஜாடையால் வேற எதுவும் இல்லையா.."-ன்னு... சத்தமில்லாமல் உதட்டசைத்து கேக்க...

அவரின் கேள்வியால் எழுந்த புன்சிரிப்பை மறைத்தபடி மெல்ல கிச்சன் வாசலை தாண்டி.. உடலை கிச்சனுக்குள் மறைத்தபடி தலையை மட்டும் நீட்டி ஷர்மாவை எட்டி பார்க்க...

எனது அந்த செய்கை... மறைமுகமாக அவரை கிச்சனுக்கு அழைப்பது போலவே இருக்க... மூடி இருந்த வாசல் கதவையும்.. டீவீயில் மூழ்கி இருந்த ராஜூவையும்... ஒருமுறை திரும்பி பார்த்த ஷர்மா...

இந்த சிறுவனுக்கு என்ன புரியப் போவுதுன்னு நினைத்தாரோ என்னவோ... என்னை நேராக பார்த்து... ஜாடையால் "கிச்சனுக்கு வரவா.."-ன்னு கேட்டபடி எழுந்து நிற்க....

என் சிலிர்ப்பு அதிகமானது... வாங்க-ன்னு சொல்றதா வேணாம்-ன்னு சொல்றதா... வேணாம்-ன்னு சொன்னா அப்படியே நின்னுடப் போறாராக்கும்... ஒரு முடிவோடத்தானே வந்திருக்கார்... எனக்குள் ஓடிய சிந்தனைகள் என்னை பதில் சொல்ல விடாமல் கட்டிப்போட... என் அமைதியை அழைப்பாக ஏற்றுக் கொண்ட ஷர்மா மெல்ல கிச்சனை நோக்கி வர ஆரம்பித்தார்....

பொதினா ஏலக்காய் போட்ட டீ ஷர்மாவுக்கு பிடிக்கும்-ன்னு கணவர் சொல்லி இருந்தது நினைவுக்கு வர.... பாலை அடுப்பில் ஏற்றி டீ போட நான் ஆயத்தமாக... ஷர்மா கிச்சன் வாசலில் நின்றபடி... எனது அசைவுகளை... என் பின்னழகை... விழிகளால் வருடிக் கொண்டிருப்பது புரிந்தது...

ஷர்மாவின் விழிகள் என் உடலை... பின்னழகை வருடிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்ததால் எழுந்த சிலிர்ப்பை எனக்குள் ரசித்தபடி... அடுத்து என்ன பண்ணுவாரோ-ன்ற நினைவுடன்.. என் விழிகள் அடுப்பில் கொதிக்க தயாராகிக் கொண்டிருந்த டீ-யையே வெறித்துக் கொண்டிருக்க... உள்ளுக்குள் வேறு வகையான உணர்வுகள் கொதித்துக் கொண்டிருந்தன...

ஷர்மா வங்கி வந்திருந்த மல்லிகையின் மனம்... பொதினா ஏலக்காயை மீறி கிச்சன் முழுவதும் நிறைந்து ஒருவித கிறக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தது... அடுப்பில் டீ கொதித்துக் கொண்டிருக்க... என் மனம் ஷர்மாவின் அந்த துணிச்சலான...வெளிப்படையான முத்தத்தையே நினைவில் இறுத்தி அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தது...

எதுக்கு கிச்சனுக்கு வரவா-ன்னு கேட்டார்... இப்ப கிச்சனுக்குள்ளேயே வந்துட்டார்... மறுபடியும் அதே மாதிரி கிஸ் பண்ணுவாரா... இல்ல நான் பண்ணுவேன்-ன்னு எதிர் பர்க்கறரா... என்ன பண்ணலாம்... இப்படியே மெயின்டைன் பண்ணலாமா... இல்ல அவரோட இழுப்புக்கு இணங்கலாமா... கிஸ் பண்றதோட நிறுத்திக்குவாரா... இல்ல...

அடுப்பில் கொதித்த டீ.. பொங்கி வழிந்த சத்தம் என் நினைவுகளை கலைக்க.... அடுப்பை அனைத்து... டீயை வடிகட்டி... இரண்டு கோப்பைகளில் ஊற்றிக் கொண்டிருக்க...

"பூ உங்களுக்கு புடிக்காதா புவனா..."

ஷர்மாவின் திடீர் கேள்வியால் சற்றே தடுமாறி அவரி திரும்பி பார்க்க... அவருக்கு அருகே... கிச்சன் மேடையில் இருந்த அந்த மல்லிகை பூவையும் என்னையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க....


சில வினாடிகளின் அமைதிக்கு பிறகு... மெல்லிய புன்முறுவலுடன்... "புடிக்குமே... ஏன் கேக்கறீங்க..."-ன்னு மெல்லிய குரலில் கேக்க...

"இல்ல அப்படியே ஓரமா வச்சிட்டீங்களே... அதான்... ஒருவேளை நான் வாங்கிட்டு வந்தது புடிக்கலையோ..."

"அதல்லாம் ஒன்னும் இல்ல..." என் குரல் கிசுங்களுடன் வெளிவந்தது...

"அப்போ ஏன் வச்சிக்கல..."

"அது… வேலையா இருந்ததால மறந்துட்டேன்... அப்பறமா வச்சிக்கறேன்.."

"நான் போனதுக்கு அப்பறமாவா..."

".........." பதில் சொல்லாமல் அவரை எற்றிட்டு நோக்க...

"என்ன பதிலே இல்ல... நான் போனதுக்கு அப்பறமா வச்சுக்குவீங்களா..."

டீ கோப்பைகளுடன் அவரை நெருங்கி... ஒன்றை அவர் பக்கம் நீட்டியபடி... "இல்ல இப்பவே வச்சிக்கறேன்... நீங்க டீ-யகுடிங்க... நான் வச்சிக்கறேன்..."

விரல்களை மெல்ல உரசியபடி அவரை நோக்கி நீண்ட டீ கப்பை வாங்கி அருகே இருந்த மேடையில் வைத்துபடி... "உங்ககிட்ட ஒன்னு கேட்டா கோச்சுக்க மாட்டீங்களே..."

என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல்... குறுகுறுத்த விழிகளால்... அவரையும்... ஹாலில் எங்களை பற்றிய எந்த சிந்தனையும் இல்லாதவனாய் கார்டூன் சேனலில் மூழ்கி இருந்த ராஜூவையும் பார்த்தபடி..."என்ன கேக்க போறீங்க.."-ன்னு விழிகளால் வினவ...

கிச்சன் மேடையில் வைத்த கப்பை எடுத்து... டீயை... சத்தமாக உறிஞ்சியபடி... "ம்ம்ம்... சோ நைஸ்..."-ன்னு கிசுகிசுத்து என்னையே உற்று பார்த்துக் கொண்டிருக்க... என்ன கேக்கப் போறார்-ன்ற குழப்பத்துடன் நானும் அவரின் கண்களையே உற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்...

"நீங்க டீ குடிக்கலையா புவனா..."

"ம்ம்ம்... சூடா இருக்கு கொஞ்சம் ஆறட்டும்..."

"சூடு ஆறிட்டா அதோட டேஸ்ட் தெரியாது புவனா..."



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக