http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வல்லவன் - பகுதி - 13

பக்கங்கள்

வியாழன், 18 மார்ச், 2021

வல்லவன் - பகுதி - 13

 “சார்நீங்க ஏதோ பொரட்டா மாவையோசப்பாத்தி மாவையோகட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு போறேனு சொன்னிங்க"னு அவன் நடித்ததைப் போல் நடித்துக் காட்ட, “போதும்!,, விட்டுறு!,, அழுதுருவேன்!” வடிவேல் ரியாக்சன் குடுக்கஅதில் திருப்தி அடைந்தவளாகசிரித்துக் கொண்டே காரை எடுத்தேன்

.


பத்து நிமிடம் கழித்து


“ஏய், வீட்டுக்கு போகலையா?”னு, கார் டவுன்ஹால் ரோட்டில் திரும்பவும், அவன் கேக்க, நான் இல்ல என்று தலையாட்ட

“எங்க போறோம்?”னு ஆசையா, எதிரபாரப் போட, கேட்டவனிடம்

“சார், இன்னைக்கு அந்த மைதா மாவ, கட்டிப் பிடிச்சுக் கிட்டு பைக்ல போனிங்க இல்லையா!, அத கொண்டாட கேக் சாப்பிட போறோம்!”னு மீண்டும் அவன் காலை வார, முகத்தை உம்மேன்று வைத்துக் கொண்டான்.

பதினைந்து நிமிடம் கழித்து கார் போத்தீஸ் முன் பார்க்கிங்கில் நின்றது. நான் இறங்கி உள்ளே சென்று லிப்ட்டில் ஏறிக் கொள்ள, இவனும் வந்தான்,

“டிரஸ் எடுக்க போறோமா?”னு ஆசையாய் கேட்டவனிடம், மீண்டும் நாக்கலாக

“ஹெல்ப் பண்ணப் போறோம்!”னு கூற, ஏதோ உணர்ந்தவனாய், அமைதியாக இருக்க, இவனை அப்படி விடும் மூடில் இல்லை நான், கொஞ்சம் அவன் காதருக்கே சென்று

“செகண்ட் ஃபுளோர்ல பவர் கட்டாம், நீ வேற இன்னைக்கு பல்ப் மேல பல்ப் வாங்கி, பிரகாசமா இருக்கியா, அதான் உன்ன கொண்டுபோய் அங்க நிக்க வைச்சோம்னு வையி, அந்த ஃபுளோரே டாலடிக்கும்"னு சொல்லி சிரிக்க, நொந்து போனான். ஃபுளோர் வந்து அசையாமல் நின்றவனை, கைகோர்த்து இழுத்துக் கொண்டு போனேன். உம்மேன்று இருந்தவனிடம்

“சரி!, சரி! என் செல்லம் இல்ல!, சும்மா லோல்லாய்!”னு சொல்ல, லேசாக சிரித்தவன்,

"என்ன திடீர்னு டிரஸ்?”னு எதிர்பார்போடு கேட்டான்.
அந்த எதிர்பார்ப்பு திட்டமிட்டே உண்டாக்கப் பட்டதுதான். அவன் பிறந்தநாளுக்கு இன்னும் ஒரு வாரேமே இருந்தது. எப்போதும் ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடியே, அவனுக்கு என்ன கிப்ட் வேணும்?, டிரஸ் எப்போ எடுக்கலாம்?, என்ன ரெஸிஸ் எடுக்கலாம்?, என்ன கேக் வாங்கலாம், எத்தனை கிலோ வாங்கலாம்னு?, அவன விட அதிக ஆர்வமா நான்தான் கேக்கபேன். ஆனால் இந்த தடவை வேண்டும் என்ற அவன் பிறந்தநாள் பற்றி பேசாமல் அவனை தவிக்க விட்டேன். அதனால் வந்த ஆர்வம் இது, எப்போது ஏதாவது ஒரு லைப்ஸ்டைல் ஷாப்ஸ்ல தான் டிரஸ் எடுப்போம், ஆனால் இந்த முறை ஒரு திட்டத்தோடு இருந்ததால், போத்தீஸ்.

-----------------------------

“டேய் இது நல்ல இருக்கா?” ஒரு இருபதாவது புடவையை, என்மேலே போட்டு, காட்டி கேட்டேன், இல்லை என்றவன், நேராக முதன்முதலில் எடுத்த புடவையை, கையில் எடுத்து

“இது சூப்பரா இருக்கு!, இதையே எடுப்போம்!”னு அவன் சொல்ல, சரினு தலையாட்டியாதும், ஒரு பெரு மூச்சு விட்டவன்

“இத நான் முதல்ல சொன்னப்பவே செலக்ட் பண்ணி இருந்த ரெண்டு மணிநேரம் வேஸ்ட் பன்னிருக்க வேண்டாம்"னு அவன் சலித்துக் கொள்ள

“போட லூசு!, பொண்டாட்டி, புருஷன் கிட்ட ஒவ்வொரு சாரீயா காட்டி, செலக்ட் பண்ண சொல்லுறதுல இருக்க சந்தோஷம் உனக்கு என்ன தெரியும்”னு அவன கட்டிப் பிடுச்சு கத்தனும் போல இருக்க, முடியாததால் மானசுக்குள்ள சொல்லிக் கொண்டேன். "உன்ன புருஷனா நினச்சுக்கிட்டுதான் இவ்வளவு நேரம் உன்ன படுத்தி எடுத்தேன்!” கற்பனையில் அவனிடம் கொஞ்சிக்கொண்டேன்.

“மேடம் பில்லை பே பண்ணுங்க டைம் ஆச்சு!, போலாம்"னு அவன் சொல்ல

“இன்னும் பர்சேஸ் முடியல!”னு அவனை கடுப்படித்து விட்டு, மென்ஸ் செக்ஷன் நோக்கி போக

“என்ன திடீர்னு பட்டு சாரீ"னு அவன் கேக்க

“எங்க காலேஜ்ல கல்சுரல் டேக்கு, எல்லாரும் பட்டு சாரீ கட்டுறோம்"னு சொல்லி

“அண்ணா, இவன் சைஸ்க்கு, இதே கலர்ல ஒரு ப்ளெயின் ஷர்ட் பாருங்க!” இவனைக் காட்டி சேல்ஸ்மேனிடம் சொல்ல, சந்தோஷமாக என்னைப் பார்த்தவனிடம், திரும்பி


                           



“எங்க gang-ல அரவிந்த் இல்ல, ஃபீவர்ல இருக்கான அதான் என்னைய எடுக்க சொன்னான், அவனுக்கு உன் சைஸ் கரெக்ட்டா இருக்குமா?”னு கேக்க, சந்தோஷமா இருந்த முகம், இருண்டுவிட்டது, நான் பார்க்காதது போல் திரும்பி ஷர்ட் செலக்ட் செய்ய ஆரம்பித்தேன். ஷர்ட் எடுத்து முடித்து விட்டு, வேஷ்டி செக்ஷனில் நுழைந்ததும்

“டேய், உனக்கு வேஷ்டி எப்படி, காட்டுற மாதிரி வேணுமா, இல்ல ஒட்டிக்கிரியா?”னு கேட்டு இவனைப் பார்க்க

“உண்மையா சொல்லி, இந்த டிரஸ் என் பர்த்டேக்கு தான எடுக்க"னு

தழுதழுத்த குரலில், சிறிதாக கலங்கிய கண்களுடன் அவன் கெட்க, அதற்கு மேலும் அவனை சீண்ட மனமில்லாமல், "ஆமானு" நான் தலையாட்ட, பட்டென என்னைக் கட்டிப் பிடுத்துக் கொண்டான். கடையில் இருக்கிறோம், நிறைய பேர் பார்ப்பார்கள் என்பதெல்லாம் எனக்கு சுத்தமாக மறந்து விட, நான்னும் அவனை இருக்கிக் கொண்டேன். சில நொடிகளில் அவன் சுதாகரித்து விலக, சுற்றிப்பார்த்தல் ஒரு சிலரைத் தவிர பெரிதாக யாரும் பார்த்ததாக தெரியவில்லை, பார்த்தாலும் கவலையில்லை.

ஒரு மணிநேரம் கழித்து

“கண்டிப்பா, வேஷ்டிதான் கட்டனுமா?”னு மறுபடியும் கெஞ்சியவனை, முறைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அவன் வீட்டின், போரடிக்கோவில், காரை நிற்க, இறங்காமல் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தான். நான் மனம் மாறுவதாய் இல்லை என்று தெரிந்தவுடன்

“கண்டிப்பா, இதே மாதிரி சான்ஸ் கிடச்சா, நானும் உன்ன பழிவாங்குவேன்!”னு மிரட்டியவாறு, காரில் இருந்து இறங்கி சென்றவனை காதலோடு பார்த்து, உதடு குவித்து முத்தமிட்டேன், காற்றில்.


“சாரி டா, நீயே கேட்டேல!,, இவன் கூட சொல்லுறான், அதுக்கெல்லாம் நீ சரிப்பட்டு வர மாட்டேனு!”னு நான் சிரித்தவாரே சொல்ல, மொத்த கும்பலும் அவனை பார்த்து சிரிக்க, எங்களை எரிப்பது போல் முறைத்து விட்டு, வண்டியை திருக்கினான், நான் "டேய்!, மெதுவா போடா"னு கத்தியது எதுவும் அவன் காதில் விழவில்லை. இவன் வேகமாக போவதை கவலையோடு பார்த்துக் கொண்டிருக்க

“விடு, அதெல்லாம் சேஃபா போயிருவான்"னு சொல்லி, நேத்ரா என்னை பப்புக்குள் அழைத்துச் சென்றாள். அவனையும் கூட்டிக்கொண்டு போகாததுதான் அவனுக்கு கோபம்.
அவன் வேகமாக சென்றது மானதை உறுத்த, நான் டான்ஸ் ஆடுற மூடுல இல்லனு சொல்லி ரிசர்வ் செய்த டேபிளுக்கு சென்று அமர்ந்து கொண்டேன். சிறிது நேற்றத்தில் வந்த நேத்ரா, என் அருகில் அமர்ந்து,

“கவனிச்சியா, உன் ஆளுக்கு ஃபீட் ரெம்ப நீளமா இருக்கு"னு என் காதிருக்கே சொல்ல, எதுக்கு இப்போ இவ , சம்பந்தமே இல்லமா உலாருறானு, கேள்வியோடு பார்க்க

“காலு, நீளமா இருந்தா, ஸ்கேலும் நீளமா இருக்குமாம்!”னு சொல்லி கண்ணடிக்க, நான் 

"ச்சீ, அவன் சின்னப் பையண்டி"னு சொல்லி செல்லமாக இவளை அடித்தேன்.

நான் இவள் சொன்ன திட்டத்தில் செயல்பட்டால், இவள் அந்த "பூஜை-பொங்கல்" பிளானுக்கு, இப்படி அடிக்கடி என்னிடம் தூபம் போட்டாள்!.

“ஹாய், பானு, வாட் அ சர்ப்ரைஸ்?”னு சத்தம் கேக்க, இருவரும் சத்தம் வந்த திசையில் திரும்பினோம். 

“ஹாய்”னு சொல்லி என்னை பார்த்து கையசைத்தாள் ஜினாலி. நானும் கையசைக்க, வந்தாள் என்னை "ஹக்" பண்ண, நான் நேத்ராவையும், ஜினாலியையும் ஒருவருக்கொருவரை, அறிமுகப் படுத்த, நேத்ராவையும் "ஹக்" செய்தவள்,



“வேர் இஸ் மணி?”னு கேட்டு சுத்திப் பார்க்க, சத்தமில்லாமல் என்னைப் பார்த்து சிரித்த நேத்ராவை, முறைத்துவிட்டு, முகத்தை சாதரமாக வைத்துக் கொண்டு

“ஹி இஸ் நாட் ஹியர், அவனுக்கு இன்னும் பதினெட்டு வயசு ஆகல, அலோவ் பண்ண மாட்டாங்க!" 

“ரியலி?, இன்னும் பதினெட்டு வயசு ஆகலையா?”னு கேட்டு என்னை வெறுப்பேத்த, சமாளித்துக் கொண்டு

“சின்னப் பையன் அவன்"னு சொல்ல,

“ஓகே, பட் ஹி இஸ் ஹாட்!”னு சொல்லி கண்ணடித்து விட்டு, 

“நான் போகனும், ஃப்ரெண்ட்ஸ் வெயிட் பண்ணறாங்க" சொல்லிட்டு கிளம்ப, எனக்கு பத்திக் கொண்டு வந்தது, இங்கே நேத்ரா, வயிற்றில் கைவைத்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

----------------------------

"சும்மா சொல்லக் கூடாது, அந்த மைதா மாவு கும்முனுதான் இருக்கா, உன் ஆளு அவ பின்னால சுத்துறதுல தப்பே இல்ல!”னு மறுநாள் கேண்டீன்ல இருக்கும் போது, நேத்ரா சொல்ல, கடுப்பானேன். 

“அவ நல்லா இருக்கானு தான் சொன்னேன், நீ அவ அளவுக்கு இல்லனு சொல்லல!”னு அவ சொல்ல, நான் சோர்ந்து போனேன். 

“இங்க பாரு அவ நல்லா, தளதளனு தக்காளி மாதிரி இருந்தாலும், நீ ஐஸ்ஃப்ரூட் டீ!, நீயே சொல்லு, உனக்கு ஒரு ஆப்ஷன் குடுத்த நீ தக்காளிய சூஸ் பண்ணுவியா? இல்ல ஐஸ்ஃப்ரூடையா?”னு கேக்க, நான் கொஞ்சம் வெக்கப் பட்டு சிரித்தேன். 



“இங்க ப்ராப்ளம் என்னானா?, நீ ஐஸ்ஃப்ரூடுங்குறது உன் ஆளுக்கு இன்னும் தெரியல? இன்னும் சரியா சொல்லணும்னா, நீ இன்னும் அவன சரியா கவனிக்க வைக்கல!”னு சொன்னவள் என் தொளைப் பற்றி, என் கண்ணைப் பார்த்தவள்

“நம்ம பிளான் நல்லாதான் வொர்கவுட் ஆகுது, ஆனாலும் நேத்து அவளைப் பாரத்துக்கு அப்புறம் அந்த "பூஜை போட்டு, பொங்க வைக்குற" பிளான் தான் சேஃப்னு தோணுது. எதுக்கு தேவை இல்லாத ரிஸ்க்?”னு அவள் சொல்ல, எனக்கு அதுதான் சரியென்றே பட்டது. 

"உன்ன மட்டும் ஐஸ்ஃப்ரூட்டா பாத்து ஒரு தடவ சுவச்சிசுட்டான்! செத்தான் மகன்! உன் காலே கதினு கிடப்பான், அப்புறம் பாரு தக்காளியாவது!, திற்பூசனியாவது!, உன்ன ஒண்ணும் பண்ண முடியாது!”னு அவள் சொல்ல, வெட்கம் பிடிங்கித்தின்ன, சிரித்துக் கொண்டு அவளைப் பார்த்தேன். எழுந்து என் அருகில் வந்தவள் 

“ஏய், ஒரு சூப்பர் பிளான், நீ தான அவன கூட்டிக்கிட்டு பழனி போற?”னு அவள் கேக்க, அவள் புதுப் பிளான் கேட்கும் ஆர்வத்தில் தலையாட்டினேன். 

“ஒண்ணு பண்ணுவோம், ரெஸிடென்ஸில ஒரு ரூம் புக் பண்ணுவோம், நீ பழனி ட்ரிப் முடிஞ்சதும், அவன பப்க்கு கூட்டிடு போ!, அப்புறம் ஏதாவது காரணம் சொல்லி, அந்த ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போய், பூஜைய போட்டுறு"னு அவள் சொல்ல கேட்பதற்கு எனக்கு குளுகுளுனு இருந்தாலும், கொஞ்சம் தயங்கினேன், 

“ரூம் எதுக்கு?னு அவன் கேட்டா என்ன சொல்றது?”னு, என் தயக்கத்தை மறைத்தவாறு கேக்க 

“அதுக்குதான்!னு சொல்லி, அள்ளி அனச்சுறு!”னு அவள் நக்காலிடிக்க, நான் தீவிரமாக யோசித்தேன். நான் யோசித்ததைப் பார்த்தவள் 

“ஹேய், உனக்கு இந்த பிளான் ஓகே வா?”னு ஆச்சரியத்துடன் கேட்க, நான் யோசித்தவாரே தலையாட்ட 

“அடிப்பாவி, நான் சும்மா சொன்னேன் டி!” வாயில் கைவைத்து, என்னை நம்ப முடியாமல் பார்த்தவள், எழுந்து கட்டிப் பிடித்து, என் காதில் சொன்னாள்

“கவலைய விடு!, இப்போ தானே நீ என் ரூட்டுக்கு வந்திருக்க! நல்லா கேட்டுக்கோ! மணிய உன் புருஷன் ஆக்குறேன், இது இந்த நேத்ராவோட பிராமிஸ்!”.னு சொல்லி, அவள் ஒரு புது பிளான் சொன்னாள்

.

பிளான் - "சோக பால்"

“பசங்கள மாடக்குறதுக்கு, இருக்குறதுலேயே ஈசியான வழி, சோக ஸீன் போட்டு மடக்குறது தான்"னு நேத்ர சொல்ல, இத இதுக்கு முன்னால எங்கேயோ கேட்டுருக்கோம்னு நான் யோசிக்க, “ஏய்" என்றழைத்து என் எண்ணம் கலைத்தவள்

“அதுவும் உன் ஆளு, உன்மேல உயிர இருக்கான், நீ மட்டும், நேரம் பாத்து சோக ஸீன் போட்டேனு வையி, ஈசி மடக்கிறலாம்"னு சொல்ல, கவனத்தை இவள் சொல்வதில் திருப்பினேன்

“ஆனா, இந்த சோக ஸீன்ல, டைமிங்கும், தனிமையும் ரெம்ப முக்கியம். அதனால நீ என்ன பண்ணுற, எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கடுப்படிக்கனும் அவன!, முடிஞ்ச அன்னைக்கு காலையில இருந்தே ஆரம்பிச்சுரு. எப்படியும் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல கடுப்பாகி, கோபப் படுவான். அதுதான் நம்ம டைம். அவன் கோபப்பட்டதில் இருந்து, நீ உம்முணு உன் முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, அவன காய விடணும், ஆனா அவன் உன் கண்ட்ரோல விட்டு போகக் கூடாது.

முடிஞ்சா அவன் கோவபட்டத, அப்பப்போ குத்திக் காட்டி, அவன ஒரு குற்றவாளி ரேஞ்சுக்கு பீல் பண்ண வைக்கணும். அப்புறம் ஒரு கேப் விட்டு, கொஞ்சம் சமாதானம் ஆனா மாதிரி, நல்லா புரிஞ்சுகக்கோ, சமாதானம் ஆனா மாதிரி தான், நீ எப்பவும் போல கொஞ்சிறாத!. கொஞ்சம் சமாதானம், ஆனா மாதிரி காட்டி, பப்க்கு கூட்டிட்டு வந்துரு, முடிஞ்ச கொஞ்சமா குடிக்க வைச்சு, ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போய்,அவன் கோபத்த நியாபகபடுத்தி, சோக ஸீன் போடு, அதுக்கப்புறம் என்ன பன்னுவியோ! அது உன் சமத்து"னு அவள் சொல்லி முடிக்க

“பப்புக்கு நீங்க வரலையா?”னு நான் கேக்க

“லுசா நீ, பிளான்க்கு நீங்க ரெண்டு பெரும் தனியா இருக்குறது முக்கியம்"

“தெரியும் டீ, ஆனா பிரதீப் இல்லாம, பப்புக்குள்ள எப்படி அலோவ் பண்ணுவாங்க, என்கிட்டதான் மெம்பர்ஷிப் இல்லையே?”னு நான் என் சந்தேகத்தைக் கேட்க

“ரெஸிடென்சில ரூம் போடுறதே அதுக்குத்தான்!, மெம்பர்ஸ், மேபர்ஸ்ஸோட கெஸ்ட், அப்புறம் ஹோட்டல் கெஸ்ட்க்கும் பப்ல அட்மிஷன் உண்டு"னு அவள் சொல்லி கண்ணடிக்க, ஓகேனு தலையாட்டி, பின்

“அவன வச்சுக்கிட்டு, எப்படி நான் ஹோட்டல்ல செக்-இன் பண்ண?”னு கேக்க, தோள்களை தூக்கி, உதடு பிதுக்கியவள்

“செக்-இன், பண்ணுறது, அவன ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போறதெல்லாம், உன் சமத்து!”னு சொல்ல, ஓகேனு தோண மண்டையை ஆட்டினேன்.

"இத விட ஈசி பிளான் ஒண்ணு இருக்கு" னு அவள் சொல்ல, என்ன? என்பதைப் போல அவளைப் பார்க்க, கண்ணடித்தவள், சிரித்துக் கொண்டே

“சொர்க்க பால்னு"னு ஒரு பிளான், என்ன என் ஸ்டைல்ல இருக்கும், பிளான் டீடெயில் கேக்குரியா?"னு சொல்ல

“சோக பாலே, ஓகே"னு சொல்லி செல்லமாக அவளை அடித்தேன்.

பிறகு அவளே பிளானை, அலசி ஆராய்ந்தாள், கொஞ்சம் மாற்றம் சொன்னாள், ஒரு தெளிவு வந்ததும், வொர்கவுட் ஆகும்னு, நம்பிக்கையா என்னைப் பார்த்து சொல்ல, நானும் தலையாட்டினேன் நம்பிக்கையோடு.

அப்போ தெரியாது எங்க பிளான்க்கு, சாதாகமா, நாங்க எந்த முயற்சியும் பண்ணாமலே மூன்று பேர் உதவுவார்கள் என்று.

-------------------------

அவன் பதினெட்டாவது பிறந்தநாளுக்கு ரெண்டு நாள் முன்பு,

“முக்கியமான ஒரு விஷயம் கேட்க மறந்துட்டேன்!" எனக்காகவே கார் பார்க்கிங்கில் வெயிட் பண்ணியிருப்பாள் போல, நான் காரை விட்டு இறங்கியதும் கேட்டாள் நேத்ரா. நான் கேள்வியோடு அவளைப் பார்க்க

“உன் பீரியட்ஸ் எப்போ?”, நான் யோசித்துவிட்டு சொல்ல

“நினைச்சேன்!, குடியே கேட்டது போ!, ரெண்டு நாள்னா! அன்னைக்குதான அவனோட பர்த்டே?”னு கேக்க, நான் தலையாட்டினேன்

“ஒண்ணும் ப்ராப்ளம் இல்ல, இப்போவே போய், தள்ளிப் போடுறதுக்கு டேப்லெட்ஸ் வாங்கிப் போடுவோம்!”னு அவள் சொல்ல,

“பாத்துக்கலாம் டீ!, அதுக்கு தேவை இருக்காது, பிளான்-a, வொர்க்அவுட் ஆகும், எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு!”னு நான் சொல்ல

“இப்படி அசட்டுத்தனமா இருக்காத!, எல்லாத்துக்கும் ரெடியா இருக்கனும், முதல்ல வண்டிய எடு!, போய் டேப்லெட்ஸ் வாங்கலாம்!”னு சொன்னவள், என்னை கையோடு கூட்டிக்கொண்டு போய், டேப்லெட்ஸ் வாங்கிக்கொண்டு, அதில் ஒன்றை நான் போட்டுக் கொண்டதும் தான் விட்டாள்.


                           


---------------------------------

அன்று மாலை, என் வீட்டில்

“அந்த சுமேஷ் டாக், மறுபடியும் ப்ராப்ளம் பண்றான், சொன்ன புருஞ்சுக்க மாட்றான்"னு நான் இவனிடம் சொல்ல, பொறாமைப் படுவான், என்று நான் நினைக்க 

“என் உன் gangல தான் பிரதீப்பும், சுந்தரும் இருக்காங்களே, அவங்க ஏதும் கேக்கலையா?”னு சாதரணமா கேட்டான்,

“அதே ஏன் கேக்குற, பிரதீப் கோவப்பட்டு அடிக்க போக, பெரிய அதகளம் ஆயிருச்சு, நல்ல வேல எல்லாம் கிளாஸ்க்குள்ள நடந்துச்சு, இல்லன பெரிய ப்ராப்ளம் ஆயிருக்கும்"னு, நான் கொஞ்சம் இவனை தூண்ட, எந்த சலனமும் இல்லாமல் இவன் இருந்ததை பார்த்தும் கடுப்பானேன்.

“ஏண்டா எவ்வளோ பெரிய ப்ராப்ளம்னு சொல்றேன், நீ என்னவோ கதை கேக்குற மாதிரி கேட்டுக்கிட்டு இருக்க?"னு கோபாமா கேட்க

“இல்ல மது, நீ தான சொன்ன, நான் சின்ன பையன், நெறைய விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வர மாட்டேன்னு, அதுதான் இந்த விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வருவேனா? மாட்டேனானு? யோசிக்கிறேன்?”னு நக்கலாக சொல்ல, அருகில் இருந்த தலையணையை எடுத்து அவன் மீது எறிந்தேன், நல்ல சான்ஸே வொர்க்அவுட் ஆகவில்லை என்ற வயித்தெரிச்சலில்.

----------------------------

அடுத்த நாள் காலை, கொஞ்சம் பதட்டத்தில் இருந்தேன், நாளைக்கு அவன் பிறந்தநாள், எங்களின் திட்டப் படி கண்டிப்பாக காதலை சொல்லிவிடுவது என்று முடிவு செய்திருந்தோம். என் பதட்டத்தை நேத்ராவிடம் சொல்ல, அவள் கேன்டீன் போய் பேசலாம், கிளாஸில் வேண்டாம் என்று சொல்ல, இருவரும் கிளம்பும் போதுதான், கோபத்தோடு வந்தான் சுமேஷ்! ஆக்சிடென்ட் ஆனவன் போல் இருந்தான் 

“லவ் பண்ணுறேன்னு சொன்னா? ஆளு வச்சு அடிப்பியோ?”னு என்னைப் பார்த்து எகிற, பிரதீப் அவனைத் தடுக்க, கலவரம்- ஆகிப் போனது. என்ன நடக்குது என்கிற குழப்பத்தில் நான் இருக்க,

“மணிகண்டன் தான அவன் பேரு, என்னப் பத்தி அவனுக்கு தெரியாது!, பாத்துக்கிட்டே இரு இன்னும் ஒரு வாரத்துக்குள்ள அவன சாவடி அடிக்கிறேன்!” சுமேஷ் சொன்னதை நம்ம முடியவில்லை. ஆள, அடிக்கிற அளவுக்கு ஆளாயிட்டானா? நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் நிக்க

“உன்னால ஒரு மயிரும் பூடுங்க முடியாது!, அவ டீசண்ட்டா சொன்னா, உனக்கு புரியல, அதுதான் உனக்குப் புரியிற மாதிரி சொன்னோம்!, அவன் யாரு? என்னனு? தெரியாம பேசுற!, அடிச்சதோட விட்டான்னு சந்தோஷப் பட்டுக்கோ, தேவை இல்லாம பிரச்சனை பண்ணி வீனப் போகாத"னு நேத்ரா கத்த. நான் சந்தோஷமா?, கோபமா?, பயமா?னு தெரியாத ஒரு மனநிலையில் இருந்தேன். ஏன் என்று தெரியவில்லை அழத் தொடங்கி இருந்தேன்.

“சாவடிக்கிறேன் அவன!”னு சொல்லிக் கிட்டே, சுமேஷ் வெளியே போய்ட்டான்.

அவன் போனதும், அனைவரும் என்னை சமாதனப்படுத்த, எனக்குள் ஒரு பயம், இந்த சுமேஷ் கொஞ்சம் முரடன், கிறுக்கு தனமா ஏதாவது பண்ணித் தொலைப்பானோ என்று. பிரதீப்பை, சுமேஷிடம் சென்று காம்பிரமைஸ் பண்ண சொல்லிக் கேக்க, பிடிக்கா விட்டாலும் வேறு வழி இல்லாமல் சென்றான். நேத்ரா தடுத்ததையும் கேட்காமல், இவனை, கூட்டி வந்து சாரி கேக்க சொன்னால், இவன் மறுபடியும் சுமேஷை மிரட்டி, எனக்கே அதிர்ச்சி தந்தான் என்றால், சுமேஷ் என்னிடம் சாரி கேட்டது பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது.

முதன்முதலாக ஒரு வாலிபனாக பார்த்தேன் அவனை!.

எனக்காக ஒருவனை அடித்தவன், என்னிடம் அடிவாங்கியது, ஏதோ இந்த உலகத்தில் அவன் எனக்கு மட்டுமே கட்டுப்பட்டவன், என்கிற உணர்வு, பேரானந்தத்தையும், பெருமையையும் தர, அவனிடம் பேசவேண்டும் போல் இருந்தது. ஃபோன் செய்தால், எடுக்கவில்லை. கடன்காரன்! அப்படி என்ன கோவம் இவனுக்கு, என்று மனதில் கரித்துக் கொட்டினாலும், மனம் முழுக்க நிறைந்து கிடந்த அவனை, மனசுக்குள்ளேயே, கொஞ்சிக் கொண்டேன்.


“ஃபோனா எடுக்க மாட்றான், பாவி!”னு, அவனை திட்டக்கொண்டே, கார் பார்க்கிங் செல்ல

“சார் இன்னும் சூடாதான் இருப்பார் போல!”னு சொல்லி சிரித்தாள், என்னுடன் வந்த நேத்ரா, என் தோளில் கைபோட்டவள்,

“கல்லு, ரெம்ப சூடா இருந்த, நாளைக்கு வரைக்கும் வெயிட் பண்ணாத, இன்னைக்கே, சான்ஸ் கிரியேட் பண்ணி, யோசிக்காம ரெண்டு தோசைய ஊத்தி, ஆறப்போட்டுறு"னு சொல்லி, என்னை சூடேத்தி, கண்ணடித்து சிரிக்க, எப்போதும் இவள் இப்படிப் பேசினால், செல்லமாக கோபப்படும் நான், இந்தமுறை

“நானும் அதத்தான் யோசிக்கிறேன்"னு சொல்லி, கன்னங்களில் நாவால் கோலமிட்டு, வாய்திறக்காமல் சிரிக்க, அடக்கமுடியாமல் சிரித்தாள் நேத்ரா.

-------------------------

என் மொபைல் டிஸ்ப்ளே-வில் "காலிங்க பாப்பா"னு இருந்ததைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் நான். அன்று இரவு ஒன்பது மணி, கால் எடுக்கவில்லை. இத்தோடு சேர்ந்து 11வது கால், எதையும் எடுக்கவில்லை அந்த எருமை. கொஞ்சம் பதட்டமாகி என்ன டைப் பண்ணுறேனே தெரியாம, பக்கம் பக்கமாக ஏதோ டைப் பண்ணி அனுப்ப, படித்துக்கூட பார்க்கவில்லை அவன். அவ்வளவுதான் எனக்கு பொறுமை, அவன் வீட்டுக்கு கிளம்ப ரெடியானேன், "டிங்" மெசேஜ் டோன், அவனிடம் இருந்துதான் 

"லீவு மீ அலோன்"னு கோவமா ரிப்ளை வர, அப்பாடானு மூச்சுவிட்டு 



“சாரி பாப்பா!"னு ஒரு மெசேஜ் தட்ட, எனக்கு தெரியும் அவன் வீம்பெல்லாம் அந்த "பாப்பா!” பாத்த உடனே காலினு. 

“ம்ம்"னு அவனிடம் இருந்து ரிப்ளை!. வாடி, வானு மனசுக்குள்ள நினச்சுக்கிட்டு 

“இன்னும் கோவமா?” ஒரு மெசேஜ் தட்ட

“என்னனு சொல்லு, எனக்கு தூக்கம் வருது", அவன் ரிப்ளை பார்த்ததும், ஒரு சின்ன சிரிப்பு என் இதழ்களில், சார் இன்னும் சூடாதான் இருக்கார்னு நினச்சுக்கிட்டு 

“பாப்பா"னு கொஞ்ச, 

“லூசு"னு வந்த ரிப்ளை பாத்தும், மனசெல்லாம் பட்டாம் பூச்சி பறக்க 

“சாரி பாப்பா, ரெம்ப வலிச்சதா?”, உண்மையான வருத்ததுல கேக்க, ரிப்ளை வரவில்லை, காலே வந்தது, எடுத்து 

“சாரி டா"னு சொல்ல, 

“உன் சாரிய தூக்கி குப்பைல போடு, அவன்டா என்னைய சாரி சொல்ல வச்சுடல"னு எகிற, எனக்கு சிரிப்புதான் வந்தது, அடக்கிக் கொண்டு 

“உனக்கே இது ஓவரா தெரியல, அவன்ட நீ சாரியா கேட்ட?”

“பின்ன பூரிய கேட்டாங்க?”

“நீ அடிச்சப்ப கூட, அவன் என்கிட்ட வந்து கோபமா தான் பேசுனான், நீ சொன்ன சாரில, சார் என் கிட்ட சாரி கேட்டுட்டு,,, ஓடிட்டாரு"னு பெருமையோடு, அவனை காதலோடு கொஞ்ச 

“என்ன எதுக்கு அடிச்ச?”, னு அவன் அதுல வெண்ணிய ஊத்த, கடுப்பானேன் 

"லூசு, உன்ன அடிச்சுட்டு,,, நான் எவ்வளோ கஷ்டபட்டேன் தெரியுமா?, சும்மா அதையே கேக்கக்காத!,,,, நீ எதுக்கு கால் எடுக்கல”, 

என்னைய ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கூட நிம்மதியா லவ் பண்ண விடமாட்டியாடா பாவி! மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டு கேட்க, அவன் ஏதோ சொல்ல, பிறகு ஏதேதோ பேசினோம், மணி பன்னிரெண்டாக 

“ஹாப்பி பர்த்டே டா", னு சொல்லி, என் ரூம்மில் இருந்த அவனது 14வயது போட்டோவில், சத்தமே இல்லாமல் ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டு, 

“சரி காலைல ரெடியா இரு, ஷார்ப்பா எய்ட் ஓ கிளாக் உன் வீட்ல இருப்பேன்! இப்போ நல்லா தூங்கு”னு சொல்லி வைத்து விட்டு, கையில் இருந்த போட்டோவை அனைத்துக் கொண்டு கட்டிலில் விழுந்தேன். அவனை கொஞ்ச வேண்டும் போல் இருக்க 

“தூங்கிட்டியா?” ஒரு மெசேஜ் தட்டினேன் 

“ஆமா", னு ரிப்ளை, எரும என் மூடு தெரியாம கடுப்பேத்த, அவனை கொட்டினேன் போட்டோவில். 

“பர்த்டே பாய்க்கு என்ன கிப்ட் வேணும்" அனுப்பிட்டு, அதையே போட்டோவைப் பார்த்தும் கேட்டேன். 

“அதுதான் நீ நாளைக்கு எனக்கு டிரைவர் வேல பாக்குறிய, அது போதும்"னு வந்த ரிப்ளையை பார்த்து தலையில் அடித்துக் கொண்டு 

“அது ஓகே, வேற என்ன கிப்ட் வேணும்?” திரும்ப நொண்ட 

“நீ என்ன குடுத்தாலும் ஓகே" வந்த ரிப்ளை பாத்துட்டு சந்தோஷம் தாங்காமல், என்னையவே குடுத்த ஓகேவா?னு போட்டோவைப் பார்த்து கேட்டு கண்ணடித்து விட்டு, ஆசையுடன் 

“பிளீஸ் பாப்பா, நான் குடுக்குறது இருக்கட்டும், உனக்கு ஏதாவது ஆசை இருக்க?” அவனை மெசேஜில் கொஞ்ச 

“அந்த ஜினாலி ஜெய்ன மடக்க ஏதாவது வழி சொல்லேன்"னு அவன் ரிப்ளைய பாத்தும் பத்திக்கீட்டு வந்துச்சு எனக்கு, 

ஒரு செருப்பு ஸ்மைலி, தொடர்ந்து கொஞ்ச கோப ஸ்மைலி அனுப்பிட்டு, ஃபோனையும், கையில் இருந்த போட்டோவையும் தூக்கி எறிந்தேன். அழுகை முட்டிக் கொண்டு வர, அப்படியே கட்டிலில் குப்புற படுத்தேன். சிறிது நேரம் களித்து "டிங்" மெசேஜ் டோன் வர, ஏதோ கட்டுப்பட்டவள் போல், தூக்கி எரிந்த ஃபோனை பாய்ந்து சென்று எடுத்து 

“எனக்கு உன் பாப்பாவா,,, டிரைன்ல இருந்தோமே,,,

அந்த மாதிரி ஒரு ரெண்டு நாள் எங்கயாவது போகனும்"னு அவன், அனுப்பி இருந்த மெசேஜ் பார்த்தும், அடக்க முடியாமல் சத்தம் போட்டு அழுது விட்டேன், ஆனந்தத்தில். உடனே சுதாகரித்துக் கொண்டு, கண்ணில் நீர் வாழிய, சிரித்துக் கொண்டே 


ஹார்ட் ஸ்மைலி அனுப்பிட்டு, தொடர்ந்து 

“luv u “னு, அனுப்ப 

“me too” னு, ரிப்ளை பண்ணினான் 

“காலைல ரெடியா இரு, இப்போ தூங்கு" அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு, சற்று முன் தூக்கி எரிந்த அவன் போட்டோவை எடுத்து, முத்தமழை பொழிந்து, இறுக்கி அனைத்துக் கொண்டு படுத்தேன்.




கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக