http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : ஆசை - பகுதி - 3

பக்கங்கள்

வியாழன், 25 மார்ச், 2021

ஆசை - பகுதி - 3


சௌந்திரம் பவ்வியமாக கல்லூரிக்குள் சென்றாள். மணீ சரியாக காலை 8. அது ஒரு ஆண்கள் கல்லூரி என்பதாலும், கிராமப்புரத்தில் இருக்கும் ஒரு சிறிய தனியார் அரசு உதவி பெரும் கல்லூரி என்பதாலும் அந்த நேரத்திற்கு அங்கு யாரும் இல்லை, அந்த கல்லூரி அலுவலகத்தில் மொத்தமே 4 பெண்கள் தான் வேலை பார்க்கிறார்கள். அவர்களில் கலா என்ற பெண்ணும் அடக்கம். கலா 28 வயது பெண், பக்கத்து கிராமத்து பெண், அவள் அந்த அலுவலகத்தில் வேலை பார்க்கும் அட்டன்டர், அவள் வேலை அனைத்து துறைகளுக்கும் சாக்பீஸ், டஸ்டர், குடி தண்ணீர், ஜெராக்ஸ் எடுப்பது போன்ற வேலைகளை செய்பவள். கலா கொஞ்சம் கருத்த அழகி தான், ஆனால் நல்ல நாட்டுக்கட்டை, சுமார் 36 இஞ்ச் பெருத்த உருண்ட அழகிய கருத்த முலைகள். முலைக்கு ஏற்றார்போல 34 இஞ்ச் இடுப்பு, அதனுள் அழகிய இரு மடிப்புகள். முலைக்கும், இடுப்புக்கும் ஏற்ற கவர்ச்சியான பெருத்த 36 இஞ்ச் குண்டிகள்,


அவள் முலை, இடுப்பு, குண்டிக்கு ஏற்றார்போல அவள் உயரமும் அவள் அழகுக்கு ஒரு ப்லஸ் பாய்ன்ட்… ஆம் கலா 5 அடி 6 அங்குல உயரம். அவள் கருப்பாக இருந்தாலும், அந்த சுற்றுவட்டார கிராமங்களில் அவள் தான் அழகி.. அவளை தினமும் பேருந்தில் அவள் பின்னால் நின்று குண்டியில் பெயின்ட் அடிக்க ஏங்கும் மாணவ கூட்டங்கள் ஏறாலம். அதுமட்டுமின்றி கலா அந்த கல்லூரியின் ஆபிஸ் இண்சார்ஜ் வன்னியராஜனின் வப்பாட்டி, வன்னியராஜனின் தூண்டுதலின் பேரில், அவன் காட்டும் ஆண் ஆசிரியர்களுடன் உடலுறவு செய்வாள், அதன் மூலம் தன் காரியங்களை சாதித்துவந்தான் வன்னியராஜன்.
சௌந்திரம் கல்லூரிக்குள் நுழைந்தாள், யாருமே இல்லை, கல்லூரி வளாகமே வெறிச்சோடிக்கிடந்தது. சௌந்திரம் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். நேராக அலுவலக வாயிலில் உள்ள படிக்கட்டில் உட்கார்ந்தாள்.
அதேநேரம் ரமேஷ் அங்கிருந்து நடந்து கல்லூரிக்கு எதிரே இருந்த டீக்கடைக்கு சென்றான், டீக்கடையில் உட்கார்ந்து சிகரெட்டை பற்ற வைத்தான். அப்போது அங்கு முருகன், ரவி மற்றும் கோபால் மூவரும் வந்தனர்.. மூவரும் கைலி அனிந்திருந்தனர். ரமேஷை பார்த்ததும் புன்னகைத்தபடி அவன் அருகே மூவரும் வந்து உட்கார்ந்திருந்தனர்…
“அண்ணே.. என்ன அண்ணே…. அதுக்குள்ள காலேஜ் டீக்கடைக்கு வந்திருக்கீங்க… என்ன அண்ணே… நம்ம ஊருக்கு புதுசா வந்திருக்கும் சௌந்திரம் அக்காவ கரெக்ட் பன்னுறீங்களாக்கும்” என்ற கோபால் ஒரு சிகரெட்டை தன் வாயில் வைத்தான், ரமேஷ் வாயில் இருந்த சிகரெட்டை தன் கையில் எடுத்து அதை வைத்து பற்றவைத்தான்.
“டேய்…. என்னயே ஓட்டுறீங்களாக்கும்… பாவம் டா அவங்க…. அப்படிலாம் தப்பா சொல்லாதீங்க டா”
“அட ரமேஷ் அண்ணா… எனக்கு ஒன்னு மட்டும் புரியல அண்ணா…. நாங்களும் எவ்வளவோ முயற்சி பன்னி பொண்ணுங்கள மடக்க பார்க்குறோம், ஆனா ஒன்னும் அமைய மாட்டேங்குது, ஆனா உங்களுக்கு மட்டும் எப்படி அண்ணா… நேத்து தான் அந்த பொம்பள குடி வந்துச்சு, அதுக்குள்ள கரெக்ட் பன்னிட்டீங்க, இன்னைக்கு நம்ம கம்மாய் கரை பக்கமா ஒதுக்கி கூட்டிட்டு வந்துட்டீங்க… உங்க குஞ்சுல மச்சம் இருக்கா அண்ணே” ரவி இப்படி கேட்க.
“டேய் தம்பி…. இதுலாம் ரொம்ப ஓவர் டா…. நம்மகிட்ட நம்பி பழகுறவங்கள இப்படியெல்லாம் நினைக்க கூடாதுடா தம்பி”
“ரமேஷ் அண்ணா… சும்மா ஓட்டாதீங்க அண்ணா…. லேடிச முதற்பார்வைலயே மடக்குற வித்தைய எங்களுக்கும் கொஞ்சம் சொல்லி தாங்க அண்ணா” என்றான் முருகன்.
“உங்கள திருத்தவே முடியாது டா..” என்ற ரமேஷ் எழுந்தான்.
அவன் கையை பிடித்து கோபால் உட்கார வைத்தான்,
“டேய் சுண்ணீகளா… அண்ணன ரொம்ப ஓட்டாதீங்க டா… அண்ணனுக்கு எல்லா ஆன்ட்டிசும் ஈசியா மடங்குதுனா அதுக்கு காரணம் அண்ணன் பெர்சனாலிட்டி டா, பார்த்தியா அண்ணன, யமஹா பைக், கழுத்துல செயின், கைல பிரேஸ்லெட், விரலுல மோதிரம், தங்க வாச், விலை உயர்ந்த செல்போன், நல்ல தொழில்… இது தான் டா காரணம், நாமும் படிச்சுட்டு நல்ல வேலைல சேர்ந்து அண்ணன மாதிரி கவரிங்க்ல வாங்கி போட்டா நமக்கும் செட் ஆகும் டா” என்றான் கோபால்.
“டேய் புழுத்திகளா…. இது எல்லாம் ஒரிஜினல் கோல்டு டா..”
“அட…. அண்ணா… காசு இருக்குர நீங்க கோல்டுல வாங்கி போடுறீங்க… காசு இல்லாத நாங்க கவரிங்க்ல போடுறோம் அண்ணா” என்றான் ரவி.
“சரி டா…. கஞ்சா இருந்தா ஒரு சிகரெட்டுக்கு கொடுங்க டா… அடிச்சு ரொம்ப நாள் ஆச்சு டா”
“இந்தாங்க அண்ணே.. உங்களுக்கு இல்லாத டா….” என்ற முருகன் தன் சட்டை பையில் இருந்து ஒரு சிகரெட்டை எடுத்தான், அது கஞ்சா சிகரெட்…
அதனை ரமேஷ் தன் கையில் வாங்கினான்.
“அண்ணே.. ஒன்னுதான் இருக்கு, வாங்க ஷேர் பன்னலாம்” என்றான் கோபால்.
உடனே ரவி, கோபால், முருகன், மற்றும் ரமேஷ் மூவரும் அந்த டீக்கடையில் இருந்து எழுந்து அப்படியே அந்த நெடுஞ்சாலையில் நடந்தனர், சுமார் 2 நிமிடங்கள், ஆள் நடமாட்டம் முற்றிலும் இல்லாமல் போக, ரமேஷ் அந்த சிகரெட்டை பற்ற வைத்தான்.
நால்வரும் ஆளூக்கொரு பஃப்ஃபாக மாற்றி மாற்றி புகைத்தனர்… அந்த சிகரெட் சில நிமிடங்களில் கறந்து போக, ரவி அடுத்த சிகரெட்டை எடுத்து அப்படியே பற்றவைத்தான்.
“டேய் தாயோலிகளா.. ஒரு சிகரெட் இருக்குனு சொல்லிட்டு இப்ப இன்னொன்னு வச்சிருக்க…” என்ற ரமேஷ் அதனை வாங்கி இழுத்தான்.
“அந்த சிகரெட்டும் நால்வரால் புகைத்து முடிக்க, அப்படியே சாலையின் ஓரமாக மணல் தரையில் இறங்கி ஒரு மரத்தடியில் நால்வரும் உட்கார்ந்தனர்.
ரவி, குமார், கோபால் மூவரும் ரெகுலர் கஞ்சாகுடிக்கிகள் ஆகையால் அவர்கள் சாதாரனமாக இருக்க, ரமேஷ் கெட்ட போதையானான்.
“ஏன்டா புழுத்திகளா…நேத்து அந்த ஆன்ட்டிய என்ன டா பன்னுனீங்க…. இனிமேல் உங்கல வீட்டுக்குள்ளேயே விடமாட்டேனு சொல்றா” என்றான் ரமேஷ் போதையில்.
“பார்த்தியா மச்சி, அண்ணன் உண்மைய ஒத்துகிட்டாறா… நேத்து நைட் சம்பவம் நடந்தது நைட் 8 மணி, இப்போ மார்னிங்க் 8 மணீ, அதுக்குள்ள அவ அண்ணன் கிட்ட எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டா… அண்ணா சும்மா சொல்லக்கூடாது அண்ணா… அவ உடம்பு…. ச்சே.. சான்சே இல்ல..” என்றான் கோபால்.
“அடப்பாவிகலா… அவ குளிக்குறத எப்படி டா பார்த்தீங்க..”
“கிழிச்சோம், குளிக்குறத எல்லாம் பார்க்கல, நேத்து நைட் டிரச கழட்டுனா, அப்போ பார்த்தோம், அதுவும் இடுப்பும், தொடையும் மட்டும் தான், ஜாக்கெட்ட கழட்டிட்டு தெளிவா பாவாடைய ஏற்றி கட்டிட்டா, முலைய கொஞ்சம் கூட பார்க்கல, பட் சூப்பர் ஸ்ட்ரக்ச்சர்” என்றான் ரவி.
இதனை கேட்ட ரமேஷின் சுண்ணி விரைத்தது. ரமேஷ் தன் கையால் மெதுவாக தன் சுண்ணியை பிடித்தான், அவன் பேன்ட் ஜிப்புக்குள் விரைத்து நின்ற சுண்ணியை அமுக்கி விட்டான்.
“அடப்பாவிகளா… அத அவ பார்த்துட்டாளாக்கும்” என கேட்டான் ரமேஷ்.
“அதுலாம் ஒன்னும் பார்க்கல அண்ணா..”
“பின்ன எதுக்கு டா உங்க மேல கொலை வெறியா இருக்கா..”
“அது ஒரு சின்ன சம்பவம் அண்ணா…”
“அது என்ன சம்பவம் டா..”
“ஒன்னும் இல்ல அண்ணா…. நேத்து கம்மாய்கரை பக்கம் கை அடிக்க செக்ஸ் புக்கோட போனோம் அண்ணா…. வழில அவள பார்த்து சும்மா நின்னோம், அவளே கூப்பிட்டு உள்ள உட்கார வைத்தா, நாங்களும் அவ பேச்ச மடிச்சு உள்ள போனோம், அவ தலைல இருந்த பூ எங்க சுண்ணிய உசுப்பேற்ற, எங்க சுண்ணி விரைச்சிருச்சு, அவளும் கிச்சனுக்குள்ள சேமியா கிண்ட போய்ட்டா, ஓவர் மூடாகவும் அங்கேயே மெதுவா லைவா அவ அழக பார்த்தமானிக்க கை அடிச்சோம், அப்போ கைலிய லூஸ் பன்னிவிட, பின்னால கைலில சிருகி வச்சிருந்த புக் அவ வீட்டுக்குள்ள விழுந்துருச்சு, அத நாங்க கவனிக்கல, அத அவங்க பார்த்துட்டாங்க..” என்றான் முருகன்.
“ஓ… அதுதான் மேட்டரா…. பாவம் டா அவங்க பத்தினி டா… பாவம் டா விட்டுருங்க டா..”
“அணணே அவளா பத்தினி… அவ ஒரு அஜால் குஜால் பார்ட்டி அண்ணே, செக்ஸ் புக்க பார்த்து அத படிச்சு மூடாகி அப்படியே மெத்தைல படுத்து புண்டைய நோன்டுனா அண்ணா… அவ பெரிய மூடுக்காரி அண்ணா” என்றான் கோபால்.
“போங்க டா கிருக்கு கூதியானுங்களா” என்ற ரமேஷ் எழுந்தான்.
“அண்ணே.. எங்க அண்ணே போறீங்க..” என்றான் கோபால்.
“சௌந்திரத்தோட பாத்ரூம்ல நிறையா கரப்பான் பூச்சி இருக்காம், அத அழிக்க போறேன்.. வாறீங்களா…” என்றான் ரமேஷ்.
“அண்ணே… அப்போ உண்மைய சொல்லுங்க நேத்தே அவ மேட்டர முடிச்சுட்டீங்கள..”

                       


“ச்சீ போங்க டா… அவங்க எனக்கு நல்ல ஃப்ரென்ட் டா..”
“டேய் மச்சி அண்ணன் இப்படி தான் டா…. பசியோட இருக்குறவனுக்கு பழைய சோறு கூட கிடைக்காது, தின்னுட்டு நடக்க முடியாம நெழிச்சுட்டு படுத்து கிடக்குறவனுக்கு பிரியானி கிடைக்குமாம்…. அண்ணனுக்கு அவ மடிஞ்சுட்டா…. ஆனா அண்ணன் அவள நெருங்க மாட்டேங்குறாரு” என்றான் கோபால்.
“ஏய்.. அப்படிலாம் இல்ல டா… எனக்கும் அவள ஓக்கனும்னு ஆசை தான் டா…. என்ன நம்மள நம்பி பழகுறவங்க கிட்ட தப்பா நடந்துக்க கூடாது டா தம்பி… நேத்து கூட அவள நினைச்சு தான் கை அடிச்சேன் டா..”
பாரு டா…” நால்வரும் பேசிக்கொண்டே நடந்தனர்… மணி காலை 8:15.
கலா ஆபிஸ் ரூமை திறக்க சாவியுடன் வந்தாள், அவளை பார்த்ததும் எழுந்து நின்றாள் சௌந்திரம், பின்னாலயே ஒரு ஸ்கூட்டரில் வன்னியராஜன் வந்தான், பார்க்க அப்படியே வீரம் படத்தில் வரும் தம்பி ராமையா கெட் அப்… வழுக்கை தலை, பெரிய தொப்பை..

கலா வந்து ஒன்றும் பேசாமல் ஆபிஸ் ரூம் கேட்டினை திறந்துகொண்டிருக்க, அருகே தன் ஸ்கூட்டரை ஸ்டான்டு போட்டு நிறுத்திவிட்டு இறங்கினான் வன்னியராஜன். சௌந்திரத்தை பார்த்து முறைத்தவண்ணம் கலா அருகே சென்றான். வண்ணியராஜனை இன்டெர்வியூவின் போது பார்த்து அறிமுகமான சௌந்திரம் அமைதியாக நின்றாள்.
“ஏய், மணீ என்ன…. இவ்வளவு லேட்டாவா வருவ, ஏன்டி, கொஞ்சம் ச்சீக்கிரமா வரமாட்டியா என ஒர்மையில் கலாவை பேச,
“சரி இவரு 50 வயசு ஆளு, அந்த பெண் சின்னப்பொண்ணு, அதுனால அப்படி கூப்பிடுவாரு, நாம ஸ்டெனோ கம் கிளார்க், சோ நம்ம கிட்ட ஒழுக்கமா பேசுவாரு” என்று மனதில் நினைத்தாள் சௌந்திரம்.
கலா ஒன்றும் பேசாமல் கேட்டினை திறக்க, வன்னியராஜன் உள்ளே சென்றான், ஒரு மீடியமான கல்யான மஹால் போல காட்சியளித்தது அந்த அறை, அதன் நடுவே வழிகள் இருக்க, சுற்றிவர ரேக்குகளும், அதன் முன் வரிசையாக இரும்பு டேபில்களும், அதன் முன் ஒரு சேரும் இருக்க, காலேஜ் ஆபிஸ் என்றாள் இப்படி தான் பெருசா இருக்குமோ” என்று மனதில் நினைத்த சௌந்திரம் வண்ணியராஜன் பின்னால் நடந்தாள்.
வண்ணியராஜன் அந்த அறையில் இருந்த பெரிய டேபிலில் உட்கார்ந்தான், அது இருவர் உட்கார்ந்து வேலை பார்ப்பது போல இருந்தது, முன்னால் ஒரு கம்ப்யூட்டர், சௌந்திரம் அவனை பார்த்துக்கொண்டே நின்றாள்.
“என்னமா அப்படி பார்க்குற… காலேஜுக்கு வாறவ நல்லா கிளாமரா டிரஸ் போட்டுட்டு வருவேனு பார்த்தா இப்படி பட்டிக்காட்டுல மிட்டாய் விக்குறவ மாதிரி வந்துருக்க, அன்னைக்கு உன் புருசன் பக்கத்துல இருந்தான், அதான் சொல்லல, ஆனா இனிமேல் நல்லா கிளாமரா வரனும், அதுக்காக டவுசரும் உள்பாடியும் போட்டுட்டு வரக்கூடாது, நல்லா அழகா சேலை, லேசா இடுப்பு தெரியுர மாதிரி கட்டனும், பார்க்க நல்லா படிச்ச பொண்ணு மாதிரி தெறியனும், இப்படி லெந்த்தியா ஜடை போட்டு பூ எல்லாம் வைக்க கூடாது, நல்லா கொண்டை போட்டு வரனும்… ஓகேவா…” என்றான் வண்ணியராஜன்.
பேசிக்கொண்டே எழுந்த வண்ணியராஜன் அந்த டேபிலினுள் தன்னை கடந்து அதற்குள் இருந்த சேரை சுட்டிக்காட்டினான், “இது தான் உன் சீட், இந்த கம்ப்யூட்டருக்கு நீ தான் இன்சார்ஜ், ஓகேவா” என்றவன் சௌந்திரத்தை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தான்.


அவன் பார்வையில் காமம் இருப்பதை உணர்ந்த சௌந்திரம் பேசாமல் நின்றாள். தன் சேரை சுவற்றை ஒட்டிப்போட்ட வன்னியராஜன், “என்ன பார்க்குற வா வந்து உன் சீட்ல உட்காரு ” என்று கையை காட்ட,
தயக்கத்துடன் வன்னியராஜனை கடந்தாள் சௌந்திரம்,அவள் கால்கள் வன்னியராஜன் மீது உரச, திடீரென சௌந்திரத்தின் புண்டையில் அரிப்பு ஆரம்பமானது. தய்க்கத்துடன் சௌந்திரம் உட்கார்ந்தாள்.
“ச்சே… இந்த கிழவன் கால் லேசா உரசுனதுக்கெல்லாமா இப்படி ஆகுறது, புருசன் பக்கத்துல இல்லேனா இப்படிலாமா ஆகும்” என்று தன்னைத்தானே நொந்துகொண்ட சௌந்திரம் அவள் இருக்கையில் உட்கார்ந்தாள். சௌந்திரம் தன் முன் இருந்த கம்ப்யூட்டரில் கையை வைத்தாள்.
“ஏய், நில்லு டீ… அவசரப்படாத டீ, மணி 8:20 தான் ஆகுது, நல்ல நேரம் 8:30க்கு தான் ஆரம்பிக்கும், அப்போ கைய வை டீ…” என்ற வன்னியராஜன் தன் செல்லை எடுத்து யாருக்கோ கால் பன்னிவிட்டு இனைப்பை துண்டித்தான், சௌந்திரம் பேசாமல் உட்கார்ந்தாள்.
“இங்கபாருமா…. இன்டெர்வியூவுக்கு பல பேர் வந்தாங்க, அதுல எல்லாருமே உன்ன விட அனுபம் அதிகமானவங்க, உன்ன விட நிறையா  படிச்சவங்க, அவங்கள எல்லாம் விட்டுட்டு உன்ன ஏன் செலக்ட் பன்னுனேன் தெறியுமா?” என வன்னியராஜன் கேட்க, அப்போது மாடு போல இருவர் உள்ளே வந்தனர், அவர்களை பார்க்கவே ரவுடி போல காட்சியளித்தனர். அவர்கள் வரும் போதே சௌந்திரத்தை பார்த்தபடி வந்து நிற்க,
“டேய் சுண்ணிகளா…. எதுக்கு டா அவள அப்படி பார்க்குறீங்க, அவளே ஒன்னும் பேசாம பயந்து போய் இருக்கா… இதுல இப்படி பார்த்தா அவ்வளவு தான், என்ன பாருங்க டா புண்டாமகனுங்களா..” என்று திட்டிய வன்னியராஜன் சௌந்திரத்தை பார்த்தான்.
அந்த ரவுடிகள், மற்றும் வன்னியராஜனின் பேச்சும் சௌந்திரத்தின் வயிற்றில் புளியை கரைக்க, அவள் பேசாமல் நின்றாள்.
“ஏன்டா சுன்ணீகளா… அந்த காமர்ஸ் வாத்திகிட்ட வசூல் ஆகிருச்சா டா”
“அண்ணே… சம்பளம் வரவும் தாறேனு சொல்லுறான் அண்ணே… அவன் வாத்தி, அதான் கை வைக்க தயக்கமா இருக்கு அண்ணே..”
“அட அவுசாரி பெத்த புழுத்திகளா.. அவன் யாரா இருந்தா என்ன டா…. இன்னைக்கு அவனுக்கு சம்பள நாள், சாயங்காலமா டவுன்ல அவ மக படிக்கும் காலேஜுக்கு போய் வெயிட் பன்னுங்க, சாயங்காலம் 5 மணி பஸ்ல தான் வருவா.. அவன் மட்டும் இன்னைக்கு எங்கிட்ட அக்கவுன்ட் செட்டில் பன்னல அவ மக ஏறும் பஸ்ல ஏறி அவ டிரஸ்ல மைய ஊத்திவிடுங்க டா, பஸ்ல வச்சு அவள டிச்ச போட்டு தடவி எடுத்துடுங்க, அவ கீழ இறங்கவும் நீங்களும் இறங்கி நேரடியா வார்ன் பன்னுங்க, உன் அப்பன காச கொடுக்க சொல்லு இல்ல தினமும் இப்படி தான்னுனு எச்சரிங்க டா” என்று வன்னியராஜன் சொல்ல, அடுத்த நொடி சௌந்திரத்தின் அடிமனதில் புளியை கரைத்தது மேலும் அதிகரிக்க, பயத்தில் அவள் வயிறு கலக்கியது, சட்டென சௌந்திரம் எழுந்தாள்.
“உனக்கு என்ன டீ, உட்காரு டீ” என்றான் வன்னியராஜன்,
“சார், பாத்ரூம்” என்று தயக்கத்துடன் சொல்ல, வன்னியராஜன் லேசாக பின்னால் சாய்ந்துகொள்ள, மீண்டும் அவன் கால்களில் உரசியபடி சென்றாள் சௌந்திரம், அவள் செல்ல, திரும்பி அவள் பின்னழகை பார்த்தனர் அந்த இரு ரவுடிகள்,
“புழுத்திகளா, பார்த்தது போதும் காரியத்த இன்னைக்கு கரெக்ட்டா முடிக்கனும்” என்றான் வன்னியராஜன்.
“சரி அண்ணே, அது காலேஜ் பொண்ணு, காலேஜ் விடும் டைம், காலேஜ் பசங்க இருப்பானுங்க, பஞ்சாயத்து ஆச்சுனா” என்றான் ஒருவன்.
“நான் தம்பிட்ட சொல்லிடுறேன், நீங்க போங்க” என்று வன்னியராஜன் சொல்ல, அவர்கள் சென்றனர். சௌந்திரம் நேராக பாத்ரூமுக்கும் சென்றாள், அங்கு கலா நின்றாள்.
“என்னங்க, இவரு காலேஜ் பொண்ணு மேல கை வைக்க சொல்றாரு” என்று கேட்டாள் பதற்றத்துடன்.
“ஆமாம் அக்கா… அவரு கட்டப்பஞ்சாயத்துக்காரர், அவர் அக்கா வீட்டுக்காரர் ஆளுங்கட்சி மாவட்ட செயளாலர், அவர் கூடப்பிறந்த தம்பி தான் இந்த வட்ட டி.எஸ்.பி, இங்க அவர் வச்சது தான் சட்டம், அவர அனுசரிச்சு நடந்தா உங்க லைஃப் சந்தோசமா இருக்கும், இல்ல அவ்வளவு தான் அக்கா, தயவு செஞ்சு நான் சொன்னத அவருகிட்ட சொல்லிடாதீங்க, அப்புரம் ஏதாச்சும் பொய் கேஸ்ல என் புருசன தூக்கிடுவாங்க” என்று பதற்றத்துடன் பேசியபடி சென்றாள் கலா..
“நல்ல வேலை என நினைத்து வசமா மாட்டிகிட்டோமா” என மனதில் நினைத்த சௌந்திரம் மூத்திரம் இருந்துவிட்டு தன் இருக்கைக்கு சென்றாள்.
“ஹம்.. நல்ல நேரம் ஆரம்பிச்சிருச்சு, கம்ப்யூட்டர ஆன் பன்னு, அப்புரம் என்ன பேசிகிட்டு இருந்தோம்” என வன்னியராஜன் கேட்க, தயக்கத்துடன் அவனை பார்த்த சௌந்திரம், “சார், என் இன்டெர்வியூ பற்றி பேசுனீங்க” என்றாள்.
“ஹம்…. உன்ன செலக்ட் பன்னுனதுக்கு ஒரே ரீசன் உன் அழகு தான் டீ… நல்லா சிவப்பா அழகா கும்முனு இருக்க டீ… எதபற்றியும் கவலை படாத, நல்லா வேலைய பாரு, என்ன கஷ்டம்னாலும் எங்கிட்ட சொல்லு, இந்த ஏரியாமுழுக்க நம்ம கன்ற்றோல் தான்..” என்ற வன்னியராஜன் எழுந்தான்.
“சரி… கேன்டீன்ல சொல்லிடுறேன், அவங்க உனக்கு டோக்கன் கொடுத்துடுவானுங்க, டெய்லி மதியம் இங்க இலவசமா சாப்பிட்டுக்கலாம், அது நம்ம கணக்கு, மார்னிங்க், நைட் நீ அரேஞ்ச் பன்னிக்கோ, உன் வேலைய பொருத்து காலை சாப்பாடும், இரவு சாப்பாடும் நானே அரேஞ்ச் பன்னிடுறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு சௌந்திரத்தின் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் நடந்தான்ல் வன்னியராஜன்.
அவன் ‘ உன் வேலைய பார்த்து’ என்று சொன்னாதுக்கு அவள் அவனின் இச்சைக்கு இனங்குவதை தான் கூறுகிறான் என்பது சௌந்திரத்துக்கு அப்போது அது தெரியவில்லை.
அடுத்த சில நிமிடங்களில் வரிசையாக சில ஆபிஸ் ஸ்டாஃப்கள் வந்தனர், சௌந்திரத்திடம் தங்களை அறிமுகபடுத்திவிட்டு பேசாமல் அவர்கள் வேலையை பார்த்தனர், சௌந்திரம் ஒன்றும் புரியாமல் உட்கார்ந்திருக்க, சுமார் 30 வயது வாலிபர் ஒருவர் சௌந்திரம் அருகே வந்து அவள் கம்ப்யூட்டரை ஆபிரேட் செய்து ஃபைல்கள் அனைத்தையும் காட்டினான்.
பின் ஒரு பேப்பரை கொடுத்தான், “மேடம், இது பென்டிங்க் ஃபீஸ் லிஸ்ட், இத இந்த ஸ்ப்ரெட் ஷீட்ல என்ற்றி போட்டு பிரின்ட் அவுட் எடுக்கனும், பிரின்சிபில் மார்னிங்க் 9 மணிக்கு வருவார், அதுக்குள்ள ரெடி பன்னுங்க என்று கொறிவிட்டு செல்ல, சௌந்திரம் அவள் வேலையை ஆரம்பித்தாள்.
அதேநேரம் ரமேஷ், கோபால், ரவி, முருகன் நால்வரும் சௌந்திரம் தங்கும் வீட்டினை அடைந்தனர்,.
“தம்பிகளா… இங்க இருங்க, நான் போய் பாலிடாய்ல் மருந்த எடுத்துகிட்டு வாறேன் என்று சொல்ல,
“ஆமாம் அண்ணா…. நாங்களும் அப்படியே தம் வாங்கிட்டு வாறோம் என்று சொல்லி சென்றனர்..
 
மணி காலை 9 ஆனது, ரமேஷ் சௌந்திரத்தின் வீட்டிற்கு பூச்சி மருந்து மற்றும் மருந்து அடிக்கும் ஸ்ப்ரேவுடன் வந்தான். அப்போது அவள் வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்து கோபால், ரவி மற்றும் முருகன் மூவரும் உட்கார்ந்திருந்தனர். கோபாலும் முருகனும் ரவியை மறைத்து உட்கார்ந்திருக்க, ரவி கஞ்சா போட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
“டேய்.. லூசுக்கூதிகளா…. என்ன வேலை டா பார்க்குறீங்க..” ரமேஷ் கோபத்துடன் கேட்க..
“உனக்கு தான் அண்ணே… நல்லா ஸ்ட்ராங்கா போட்டுருக்கேன்… இந்தாங்க” என்றான் ரவி. ரமேஷ் பேசாமல் அதனை வாங்கிக்கொண்டு தன் சட்டைப்பையில் போட்டான், பின் கதவை திறந்தான். உடனே மூவரும் உள்ளே வந்தனர். அந்த சிறிய கட்டிலில் முதல் நாள் இரவு சௌந்திரம் பாவாடையுடன் படுத்திருந்த இடத்தில் படுத்தனர்.
“டேய் சுண்ணி, எழுந்திரி டா… நானும் படுத்துக்குறேன்” என்றான் கோபால்.
ரவி வேகமாக ஒடிச்சென்று கதவை பூட்டினான், சட்டென தன் கைலியை கழற்றினான். கட்டிலில் முதல் நாள் சௌந்திரம் படுத்திருந்த இடத்தில் தன் சுண்ணியை தேய்த்தான், அதேநேரம் அருகே கிடந்த சௌந்திரத்தின் பேக்கை எடுத்தான் கோபால், அதனை திறந்தான்.
“டேய் அத எதுக்கு டா எடுக்குற” என்றான் ரமேஷ். அதற்குள் கோபால் அந்த பேக்கை திறந்து அதனுல் இருந்த சௌந்திரத்தின் சிவப்பு பிராவை எடுத்தான், அதன் கப்பை தன் கையில் பிடித்தான்.
“ஆ…. இந்த பிராவ நசுக்கும் போது அவ முலைய நசுக்குற மாதிரி இருக்கு, இவள ஓக்கனும் டா மச்சி” என்ற கோபால் அந்த பிராவை தன் சுண்ணியில் தேய்த்தான்.
இதனை பார்த்த ரமேஷின் சுண்ணியும் விரைக்க ஆரம்பித்தது, அந்த பிராவை வாங்கி பேக்கினுள் வைக்கும் சாக்கில் அதனை தன் கையில் லேசாக அமுக்கி பார்த்தான்.
“அண்ணா… சும்மா நல்லா கசக்குங்க… அவளுக்கு தெரியவா போகுது” என்றான் முருகன்.

                       


“டேய் சுண்ணிகளா… நேத்து நீங்க பன்னுன வேலைக்கே அவ உங்கள வீட்டு பக்கமே விட மாட்டேனு சொல்லிருக்கா… இதுல இதுவேற தெரிஞ்சா மூஞ்சுலயே முழிக்க மாட்டா டா” என்றான் ரமேஷ்.
“அடப்போங்க அண்ணே… நேத்து அந்த புக்ல சில லைன் படிச்சதுக்கே மூட் தாங்க முடியாம சேலைய கழட்டிட்டு பாவாடையோட கட்டிலில் படுத்து புண்டைய னோன்டுன முண்டை அவள், அவளப்போய், அண்ணே… நீங்க மட்டும் கொஞ்சம் மனசு வச்சா நாம நாலு பேரும் அவள ஓக்கலாம் அண்ணே” என்றான் ரவி.
“போங்க டா கேனக்கூதிகளா.. நல்ல வேலை பார்க்குறீங்க டா” என்று ரமேஷ் சொன்னாலும் அவளை கரெக்ட் பன்னி ஓக்கும் ஆசை அவன் மனதில் துளிர்விட்டது.
“அண்ணே… ரொம்ப சிம்பில் அண்ணே, அவ தனியா இருக்கா… விரல் போடுறா… கண்டிப்பா நீங்க அவ கூட பேசி பழகுனா அவள ஓக்கும் சான்ஸ் கிடைக்கும், அப்படி கிடைக்கும் போது கண்மாய் பக்கம் ஓக்க கூட்டிட்டு வாங்க, நீங்க ஓக்குறத நாங்க பார்த்து மிரட்டி அவள ஓக்குறோம் அண்ணே… இப்படிபட்ட ஆன்ட்டிகள மிரட்டி ஓத்தா சூப்பரா இருக்கும் அண்ணே” என்றான் ரவி.
“டேய்… நீங்க கூடிய சீக்கிரம் ஜெயிலுக்கு போயிடுவீங்க டா” என்றான் ரமேஷ்.
“மச்சி, இவ ஒரு சிலாக்கி மலாக்கி டா… இவள ஏங்க வச்சு ஓக்கனும் டா…. இவள ஓக்க விருப்பம் இல்ல, இல்லனு சொல்லி சொல்லி அவளே என்ன வந்து ஓலுங்க டானு கதறனும் டா” என்றான் முருகன்.
“என்னமும் பன்னி தொழைங்க டா” என்ற ரமேஷ் ஒரு டப்பாவில் பூச்சி மருந்தை கழந்தான், பின் அதனை அந்த மருந்து அடிக்கும் ஸ்ப்ரேயில் ஊற்றி கக்கூஸ், பாத்ரூம், கிச்சன் மற்றும் வீடு முழுதும் அடித்தான்.
மருந்து அடித்துக்கொண்டே நால்வரும் கஞ்சா அடித்தனர். சௌந்திரம் காலை செய்த சேமியாவில் மீதம் இருந்த சேமியாவை சாப்பிட்டனர். நால்வருக்கும் போதை தலைக்குஏற,
“அவள எப்படி டா கரெக்ட் பன்னுறது, பயமா இருக்கு டா” என்றான் ரமேஷ்.
“அண்ணே… அது ஒரு விசயமே இல்ல… இன்னைக்கு அவகூட பேசும் போது எங்கள பற்றி பேசுங்க அண்ணே” என்றான் ரவி.
“போதும் டா சாமி… இருக்கும் கொஞ்சனஞ்ச மரியாதையும் போகனுமாக்கும்”
“அண்ணே… சொல்லுறத கேளுங்க அண்ணே..”
“ஹம்.. சொல்லு டா… நீங்களாம் செக்ஸ் மேட்டர்ல எனக்கு குரு… சொல்லுங்க கேக்குறேன்..”
“அது இல்ல அண்ணே… நீங்க எங்கள பற்றி பேசவும் அவ கோப படுவா, உடனே நாங்க அந்த செக்ஸ் புக்க வேனும்னு வைக்கல, பின்னால கைலில சொருகியிர்ந்தாங்களாம், இங்க உட்காரும் போது தெரியாம விழுந்துருச்சாம்னு சொல்லுங்க அண்ணே..”
“இத சொன்னா அவ கரெக்ட் ஆகிடுவாளாக்கும்”
“அண்ணே… கஞ்சா போதைய விட பயங்கரமான போதை அண்ணே காம போதை.. நீங்க இப்படி சொன்னதும் கண்டிப்பா அவளுக்கு அந்த புக் படிக்கும் ஆசை வரும் அண்ணை, அவளுக்கு அப்படி புக் வாங்கி கொடுக்க நம்பிக்கையான ஒரே ஆளு நீங்க தான் அண்ணே”
“போங்க டா சுண்ணிகளா..”
“அண்ணே… அவ இந்த ஊருக்கு வந்து ஒரு நாள் கூட ஆகல, அதுக்குள்ள அவ வீட்டு சாவிய உங்கள நம்பி கொடுக்குறா, உங்க கூட கண்மாய்கரைல கை கோர்த்து நடக்குறா, கண்டிப்பா உங்ககிட்ட கேட்பா அண்ணே”
“நிஜமாவா டா…”
“ஆமாம் அண்ணே…. மயிற கட்டி மலைய இழுக்குறோம், வந்தா மலை போனா மயிறு, இழுங்க அண்ணே..”
“டேய் பயமா இருக்கு டா…. கை எல்லாம் நடுங்குது டா..”
“அண்ணே…. பயந்தா வேலை ஆகுமா…. நாங்கலாம் பயந்தா காலைல ஒதுங்கும் பொம்பளைக பொச்ச பார்க்க முடியுமா”
“சரி ஏதோ சொல்லுறீங்க…. ட்ரை பன்னுறேன் என்று ரமேஷ் சொல்ல, மேலும் நால்வரும் சில கஞ்சா சிகரெட்கள புகைத்துவிட்டு அங்கேயே படுத்தனர்.
அதேநேரம் சௌந்திரம் கல்லூரியில் வேலை பார்த்தாள். மதிய உணவு இடைவேளை முடியவும் அனைவரும் நன்றாக பேசி பழக ஆரம்பித்தனர்… ஒரு சிலரிடம் வன்னியராஜனை பற்றி விசாரிக்க, அனைவரும் அவனை பற்றி சொல்ல பயந்தனர்.. மணி மாலை 5 ஆனது, அனைவரும் வீட்டிற்கு போக, கடைசி ஆளாக ஆபிஸ் ரூம் அனைத்தையும் பூட்டிவிட்டு சாவியை சீஃப் செக்யூரிட்டி ஆபிசரிடம் ஒப்படைத்தாள் சௌந்திரம். அந்த இடத்தில் சில செக்யூரிட்டிகள் சௌந்திரத்தின் அழகில் மயங்கி அவளுடன் கடலை போட்டனர், அவர்கள் சௌந்திரத்திற்கு புது வீடு, இடம், வேலை பற்றி விசாரிப்பது போல கடலை போட, செக்யூரிட்டி பாஸ்கரும் தன் பங்குக்கு கடலை போட, மணி மாலை 6 ஆனது. லேசாக இருட்ட தொடங்கியது, தான் காலை ரமேஷை வர சொன்ன வழியை பார்த்தாள், தூரத்தில் ஒரு உருவம் நிற்பதை கவனித்தாள் சௌந்திரம் அது நம் நாயகன் ரமேஷ், சௌந்திரத்தின் மனதில் சந்தோசம் பொங்க, அவர்களிடம் விடை பெற்று சௌந்திரம் வேகமாக நடக்க, ரமேஷ் சற்று தள்ளி மறைந்து நின்றான்.
அடுத்த 5 நிமிடங்களில் சௌந்திரம் அந்த ஒற்றைஅடிப்பாதையை அடைய, ஒரு சீமைக்கருவேலை மரத்தின் அடியில் நின்றான் ரமேஷ், சௌந்திரத்தை பார்த்ததும் தன் வாயில் இருந்த சிகரெட்டை கீழே போட்டான், புன்னகைத்தபடி அவளை நோக்கி வந்தான்.
காலையில் கோபால், ரவி மற்றும் முருகன் மூவரும் உசுப்பேத்தியதில் ரமேஷின் சுண்ணி சௌந்திரத்தை நோங்க ஆரம்பித்தது, மெதுவாக சௌந்த்திரம் அருகே வந்தான் ரமேஷ்.
“ஏய், சாரி டா… எவ்வளவு நேரமா நிக்குற.. ரொம்ப நேரமா நிக்குறியா டா”
“அதுலாம் இல்லங்க… இப்போ தான்..”
“ஏய் என்ன டா புதுசா மரியாதையா பேசுற, ”
“ஹம்… நான் உங்களுக்கு வயசு 24க்குள்ள இருக்கும்னு நினைச்சேன், ஆனா 32 நு சொன்னீங்க அதான்” என்றான்.
ரமேஷ் வெக்கப்படுவதையும், பேச தயங்குவதையும் உன்னிப்பாக கவனித்தாள் சௌந்திரம்.. தனக்குள்ளான அதே காதல் அவனுக்கும் வந்திருக்குமோ என நினைத்தாள், மெதுவாக ரமேஷை நெருங்கி தன் கையால் ரமேஷ் கையை பிடித்தாள், சட்டென ரமேஷ் அவளை பார்த்தான்.


“இங்க பாரு டா… நீ எனக்கு எப்பவும் ஃப்ரென்ட் தான், சும்மா எப்பவும் போலவே கூப்பிடு டா..” என்றாள்.
“சரி… ஜாப் எப்படி இருந்துச்சு..”
“எல்லாம் ஓகே… பட் வன்னியராஜன் தான்.. பயமா இருக்கு டா… தப்பா பேசுறான், தப்பா பார்க்குறான்”
“அது ஒரு மேட்டரே இல்ல…. அவன் மச்சினன் ஆளுங்கட்சி மாவட்ட செயளாலர்னா என் மாமன் எதிர்கட்சி எம்.எல்.ஏ, அவன் உங்கிட்ட ஏதாச்சும் தப்பா நடந்தா எங்கிட்ட சொல்லு நான் பார்த்துக்குறேன்” என்றான்.
சௌந்திரம் அவன் கையை கொஞ்சம் இறுக்கி பிடித்தாள், ரமேஷ் அவளை பார்த்தான், “டேங்க்ஸ் டா… பட் அடியாள் எல்லாம் வாறாங்க டா.. பயமா இருக்கு டா”
“சௌந்து சுந்தரம், ”
“ஏய், என் நேம் சௌந்திரம் டா..”
“ஹம்.. ஒகே சௌந்திரம்… இங்க பாருங்க..”
“இந்த மரியாதை எல்லாம் வேனாம்.. சும்மா வா போனே பேசு டா..”
“ஓகே டீ.. நான் சொல்லுறத கேளு டீ… அவன் பேச பேச நீ அமைதியா இருந்தா உன்ன ஒரு விபச்சாரியா ஆக்கிடுவானுங்க, எக்சாம் டைம்ல பேப்பர் கரெக்சனுக்கு வாறவங்க கூட உன்ன படுக்க சொல்லுவானுங்க, அதுக்கு பதிலா அந்த வன்னியராஜன் சொல்லும் பசங்களுக்கு அதிக மார்க் போட்டு பாஸ் ஆக்கிவிடுவானுங்க, இது காலம் காலமா நடக்குது டீ… ”
“அய்யோ, எனக்கு பயமா இருக்கு, அப்படி பன்னுனா நான் வேலைய விட்டு போயிடுவேன்..”
“லூசு, நான் சொல்லுறத கேளு டீ… அவன் நாளைக்கு உங்கிட்ட மோசமா நடந்தா, உன்ன மரியாதை இல்லாம பேசுனா தைரியமா சத்தமா பேசு, ‘எங்க ஊரு காந்தி வந்துட்டு போன ஊரு, எங்க ஊரு பசங்க நிறைய பேசு போலீஸ் டிபார்ட்மென்ட்ல இருக்காங்க, என் ஃபேமிலிக்கு விசயம் தெரிஞ்சா அவ்வளவு தான் அப்படி இப்படினு பயமுறுத்து, அந்த நாய்க உன் பக்கமே வர மாட்டானுங்க” என்றான்.
“சரி… பூச்சிலாம் செத்துருச்சா..”
“ஹம்… மொத்தம் 76 கரப்பான் பூச்சிகள், செத்து ஃபுல்லா அல்லிப்போட்டுட்டேன், உன் கக்கூஸ்குள்ள பாலிடாய்ல் மருந்த நல்லா வாலி நிறையா கலக்கி ஊத்தித்தேன், இனி கவலை வேணாம், வீடு முழுக்க தெளிச்சுட்டேன், வாசம் தெரியாம இருக்க ரூம் ஸ்ப்ரே அடிச்சுட்டேன், இனி வாரம் ஒரு நாள் இப்படி அடிச்சா கரப்பான் தொல்லையே இருக்காது” என்றான் ரமேஷ்.
“டேங்க்ஸ் டா” என்றாள் சௌந்திரம்.
“இதுக்கு காரணம் அந்த மூனு பேர் தான்..”
“மூனு பேரா…. யாரு”
“அவனுங்க தான்… நேத்து உன் வீட்டுக்கு வந்து புக் போட்டானுங்கள..”
“ஏய், அந்த நாய்கள எதுக்கு கூட்டிட்டு போன டா..”
“அவனுங்க என் அடிமை டீ… அதுமட்டும் இல்ல… நேத்து அவனுங்க வேனும்னு உன் வீட்ல புக் போடல டீ, பாவம் டீ அவனுங்க… நல்ல பையன்” என்றான் ரமேஷ்.
சௌந்திரம் ஒன்றும் சொல்லாமல் நடந்தான்ள்… இருட்ட தொடங்கியது, அவள் மனம் அந்த புத்தகத்தின் மீது விழ ஆரம்பித்தது..









கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக