http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : வல்லவன் - பகுதி - 6

பக்கங்கள்

புதன், 17 மார்ச், 2021

வல்லவன் - பகுதி - 6

 நான் தினமும் மதியம் ஆச்சி தூங்கியவுடன் சைக்கிள் எடுத்துக் கொண்டு பக்கத்தில் இருக்கும் கிரவுண்ட்க்கு வந்துவிடுவேன்சில பசங்களை பிரெண்ட்ஸ் பிடித்திருந்தேன்அவர்களுடன் கொஞ்ச நேரம் கிரிக்கெட்பின்பு வீட்டுக்கு சென்று டென்னிஸ்சாப்பிட்டு விட்டு தூக்கம் இப்படியாக கழிந்தது என் கோவை வாழ்க்கைஎப்பொழுதும் போவள் கிரிக்கெட் விளையாடி விட்டு வீட்டுக்கு திரும்புகையில் என் ஃபோன் அடித்ததுசைக்கிள் நிறுத்திட்டு ஃபோன பார்ககபானு தான் அழைத்தாள்சந்தோஷத்தில் 


"ஹலோ அக்கா, வீட்டுக்கு வந்துட்டீங்களா?"



"யாராவது ஃபோன் பன்னா, முதல்ல நல்ல இருக்கீங்களானு கேக்கணும், எடுத்த உடனே வந்துட்டீங்களா? போட்டீங்களா?"னு அவள் போய்க் கோபம் கொள்ள 

"ஓகே, நல்ல இருக்கீங்களா?"

"எஸ்"

"இப்போ சொல்லுங்க, வீட்டுக்கு வந்துட்டீங்களா?"

"இல்ல, இப்போதான் சென்னை வந்தோம், ஒரு மணி நேரம் ஆச்சு, கோயம்புத்தூர் ஃப்ளைட்-காக வெயிட்டிங்" 

"நைட் வந்துருவிங்களா?"

"எஸ்"

"நீங்க கோயம்புத்தூர் வாங்க உங்களுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு"

"அப்படியா?..நானும் உனக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் வச்சுறுக்கேன்!" அவள் சொல்ல, நான் ஆர்வ மிகுதியில் 

"என்ன சர்ப்ரைஸ்?"

"நீ ஒரு புளூ கலர் சைக்கிள் வச்சுருக்கியா?"

"ஆமா, உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்" என்று ஆச்சரியமாக கேக்க 

"சொன்னேல சர்ப்ரைஸ்னு, இத்தாலில ஜோசியம் காத்துக்கிட்டேன்" நான் சிரித்துக்கொண்டே 

"சும்மா, விளையாடாதீங்க"னு சொல்ல, 

"ஓகே இப்போ உன் எதிர் காலத்துல நடக்க போற ஒண்ணே சொல்லுறேன் கேக்குரியா?"

"ம்ம்"

"உன் எதிர்கால மாமியாரை பக்க போறே இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல"னு சொல்ல, 

அப்போ உண்மையிலேயே ஒரு அழகான ஆண்ட்டி என்ன கடந்தது போச்சு, நான் பேச்சு மூச்சு இல்ல இருக்க, 

"என் உன் மாமியார் அழகா இருக்கங்களா?" கேக்க, இந்த முறை ஆச்சரியத்துடன் 

"அக்கா, உண்மையெலே நீங்க ஜோசியம் கத்துக்கிட்டீங்களா?" கேக்க  "இன்னும் என்ன நம்பமாட்டே, ஓகே இன்னொன்னு சொல்றேன் கேக்குரியா?"னு கேக்க, நான் வாயடைத்துப் போய், நான் தலையை மட்டும் ஆட்டினேன் 

"என்ன தலையா ஆட்டுன கேக்கது தம்பி, வாயால பேசணும்"னு சொல்லி அவள் சிரிக்க, உண்மையிலேயே ஜோசியம் தான் சொல்லுற போல நான் நினைக்க 

"ஓகே, கூல், இப்போ உன் முன்னாடி என்ன இருக்கு?", நான் நிமிர்ந்து பார்த்தேன், 

"ஒரு குப்பை தொட்டி"

"வேற?"

"கார்"

"வேற?"

"ஒரு லாம்ப் போஸ்ட்"

"ஓகே, இப்போ அந்த லாம்ப் போஸ்ட் கிட்ட போய் சைக்கிள திருப்பு", நான் அவள் சொன்னதை செய்ய 

"ம்"

"இப்போ அப்படியே சைக்கிள உருட்டிக்கிட்டு எண்ணி ஒரு ஃபிஃப்டி ஸ்டெப்ஸ் ஸ்ட்ரைட்-ஆ வா", நான் எண்ணிக்கொண்டே அவள், சொன்னதை செய்ய 

"ம்"

"ஓகே, இன்னும் ஒரு டென் ஸ்டெப்ஸ் முன்னால போ", மறுபடியும், நான் எண்ணிக்கொண்டே அவள், சொன்னதை செய்ய 

"ம்" 

"இப்போ உன் ரைட் ஸைட் என்ன இருக்கு?"

"ஒரு வீடு!"

"அந்த வீட்டுக்கு, காம்பவுண்ட் கேட் இருக்கா?"

"ஆமா"

"என்ன கலர்?"

"பிளாக்"

"கேட்ப் பக்கத்துல, காம்பவுண்ட்ல ஏதாவது பேர் எழுதிருக்கா?"

"ஆமா, டாக்டர் சிவகாமினு எழுதிருக்கு"

"ஐய்யோ! மண்டு, பேர் எழுதிருக்கானு மட்டும் தானே கேட்டேன்?, ஜோசியம் கேக்கும் போது, கேக்குறதுக்கு ஸ்பெசிஃபிக்கா பதில் சொல்லணும்"னு அவள் சீரியஸ்ஸா சொல்ல, நான் உண்மையிலேயே சாமியாரிடம் ஜோசியம் கேக்கும் ஒருவனின் மனநிலையில் இருந்தேன். 

"ஓகே, விடு, அந்த வீட்டு காம்பவுண்ட்ல டோர் நம்பர் இருக்க?"

"இருக்கு"

"ஓகே, இப்போ அந்த டோர் நம்பர் சொல்லட்டா?"

"ம்"

"ம்ம்.....ம்ம்....ம்ம்....செவன்டீன் பை..ம்ம்....ம்ம்....128, கரெக்ட்டா"னு அந்த டோர் நம்பரா அவள் கரெக்ட்டா சொல்ல, நான் சிலிர்த்து விட்டேன் 

"ஆமாக்கா, உண்மையிலேயே நீ ஜோசியம் கரெக்ட்டா சொல்லுறே"னு சொல்ல, 

பலமான சிரிப்பு சத்தம்குழப்பமாக ஃபோன் காதில் இருந்து எடுத்த பின்பும்சிரிப்பு சத்தம் தொடர்ந்ததுசத்தம் வந்த திசையை அண்ணாந்து பாக்க அங்கே பானுவும்பக்கத்தில் அழகான ஆண்ட்டியும் ஹை ஃபைவ் தட்டிக் கொண்டார்கள்ஏமாற்றபட்டது புரிந்தவுடன்என் முகம் பாக்கபானு என் கண்களில் இருந்து மறிந்து சில நொடிகளில் கேட்டில் இருந்து வெளிபட்டாள்வந்தவள் நேர என் கன்னத்தைக் கிள்ளியவள்

"சாரி டாசும்மா விளையாட்டுக்கு"னு சொல்லி கைய பிடுச்சு இழுக்கநான் அசையாமல் நின்றேன்திரும்பி என்னை கட்டிப்பிடித்து 

"அக்காதான் சாரி சொல்லிட்டேன்ல, நல்ல பையன்ல வா"னு கூப்பிட, உள்ள சென்று சைக்கிள் நிறுத்திவிட்டு திரும்ப, என் தோள்களில் கைபோட்டு, வீட்டுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் போதே கேட்டாள்



"நீ, எப்பிடிடா இங்க" நான் சந்தோஷமாக மூச்சு விடாமல், அவளிடம் மொத்த கதையையும் ஒப்பித்து முடிக்க, இவளுடன் மேலே நின்றிருந்த ஆண்ட்டி வந்தாள்,

"அம்மா, நான் சொல்ல "டென்னிஸ் ஓண்டர் பாய்", குட்டிப் பையன் சூப்பரா ஆடுறான்னு, இவன் தான்"

"பெரு மணி தானே? மணிகண்டன்? கரெக்ட்?"னு ஆண்ட்டி சொல்ல, ஆச்சரியத்துடன் நான் அவர்களைப் பார்க்க

"ஏற்கனவே இவன் பேர சொல்லிறுக்கணா?, இல்லையே, பின்ன எப்படி தெரியும்?"னு கேக்க

"பேரென்ன, இவன் ஜாதகமே எனக்கு தெரியும்"னு அவள் சொல்ல, பானு நக்கலாக

"ஓ, அப்போ உனக்கும் ஜோஷியம் தெரியுமோ?"னு கேட்டு சிரிக்க, என் அருகில் வந்த ஆண்ட்டி, நக்கலாக சிரித்தவாரே



"தெரியும், மச்ச ஜோசியம்...."னு சொல்லி டிக்கியில் தட்டியவள்

"இவனுக்கு இந்த இடத்துல ஒரு பெரிய மச்சம் இருக்கு, ஆன எந்த ஸைட்னு சரியா தெரியல" தீவிரமா யோசிப்பது போல் பார்க்க, பானு சோபாவில் விழுந்து குலுங்க, குலுங்க சிரித்தாள், ஆண்ட்டி தொடர்ந்தாள்

"என் கணக்கு சரியா இருந்தா ரைட் ஸைட், கரெக்ட் டா"னு கேக்க,

நான் அதிர்ச்சியுடன் தலை ஆட்டுவதைப் பார்த்த பானுவின் சிரிப்பு பட்டேன அடங்ககியது. சோபாவில் இருந்து எழுந்தவாள், என் கைகளைப் பிடித்து

"நிஜமா இருக்கா?"னு கேக்க, நான் மறுபடியும் தலையாட்ட, பட்டேன பானு அவள் அம்மாவைப் பார்த்தாள், பானுவின் தலையில் தட்டிய ஆண்ட்டி

"டீ, இவன் நம்ம சுமா பையன் டீ?"

"சுமா ஆண்ட்டி பையனா?" அதிசயத்து கேட்டாள் பானு.

பின்பு நடந்த சுருக்கம்:

சிவகாமி மெடிக்கல் காலேஜ் நான்கு வருட சீனியர், நெருங்கிய தோழிகள், கோயம்புத்தூர்ல உள்ள பெரிய ஹாஸ்பிடல்-களில் இவர்களுடையதும் ஒன்று, கணவர் பானுவிற்க்கு இரண்டு வயது இருக்கும் போதே இறந்துவிட்டார், என் அப்பா நடத்தும் தொழில்களில் முதலீடு செய்துள்ளார்கள். பானு என்னையும் அவள் படிக்கும் ஸ்கூல்லில் சேரச் சொன்னாள். 

பானு என்னையும் அவள் படிக்கும் ஸ்கூல்லில் சேரச் சொன்னதில் இருந்துபத்து நாளில் அவள் படித்த ஸ்கூலில் அட்மிஷன் கிடத்ததுதினமும் நாங்கள் சந்தித்துக் கொள்வோம்சிலரிடம் பெருசா பழக்கம் இல்லாட்டலும் சட்டுனு ஒட்டிக்குவோம்ல அந்தமாதிரி நான் பானுவிடம் ஒட்டிக்கொண்டேன்

ஒன்றரை மாதங்களுக்குப் பின், நான் புது ஸ்கூலில், என் கிளாசில் கடைசி பெஞ்சில் அமர்ந்திருதேன். ஒன்பதாம் வகுப்பு, எல்லோரும் பேசிக் கொண்டிருக்க, எனக்கு யாரையும் தெரியாததால், என் முன்னால் உள்ள பெஞ்சை சுரண்டிக் கொண்டிருந்தேன், இறுக்கமான எனக்கு பழக்கப் பட்ட மனநிலையில்.

பக்கத்தில் யாரோ வந்து அமர, திரும்பிப் பார்த்தால் புன்முறுவலுடன் ஸ்கூல் டிரஸ்ல் பானு. சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தது விட்டு அவளது கிளாஸ்க்கு சென்றாள். அவள் பேசிச் சென்றதில் மனசு சற்று லேசா-ஆக, நிமிர்ந்தது பார்த்தால், கிளாசில் உள்ள அனைத்து பாசங்களும் என்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள், பின்ன, ஸ்கூலின் அழகு தேவதை, ஒரு புதுப் பையனிடம் அருகில் அமர்ந்து பேசினால் எல்லாரும் அதிசியமாத்தானே பார்ப்பார்கள். புது ஸ்கூல்க்கு வெகு இயல்பாக பழகிக் கொண்டேன், உபயம் பானு. எல்லோரிடமும் என்னை அவள் தம்பி என்றே அறிமுகம் செய்தது வைத்தாள், பானுவிடம் பேச வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்கிறே ஒரே காரணத்துக்காகவே என்னுடன் நட்பு பாராட்டினார் பலர்.

அடுத்த சில மாதங்களில் நடந்தவை - என்னை பானுவில் டெய்ல்(வால்) என்று ஸ்கூலிலும், டென்னிஸ் அக்கடமியிலும் கிண்டல் அடிக்கும் அளவுக்கு அவளுடனே ஒட்டிக் கொண்டிருந்தேன். ஸ்கூல் டென்னிஸ் டீமில் சேர்ந்திருந்தேன், டென்னிஸ் அக்கடமியில் தினம் காலை, மாலையில் பயிற்சி, பானு காலையில் மட்டும் தான் வருவாள், இந்த வருடம் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு என்பதால் மாலையில் டியூஷன் சென்று விடுவாள். உடன் பிறந்த அக்கா தம்பி போல், நெருங்கி இருந்தோம், நான் கோவை வந்த இந்த ஆறு மாதங்களில். பானு ஒரு நாள் என்னை அவள் அம்மாவிடம் அழைத்துச் சென்று 

"ஹியர் ஐ இன்ட்ரொடியூஸ் யு டூ யுவர் நியூ சன் Mr.மணி, மை அடோப்டேட் தம்பி"னு 

சொல்ற அளவுக்கு, பாசமலர் ரேஞ்ச்க்கு மிகவும் நெருக்கமானோம். என்ன தாத்தாவும், ஆச்சியும், செல்லமாக, நான் அவர்களை மறந்து விட்டதாக அலுத்துக் கொள்வார்கள்.

நான்கு மாதங்கள் கழித்து ஒருநாள் மாலை, நான் குளித்து விட்டு வரும் போது என் ஃபோன் ரிங் சத்தம் சன்னமாக வர, அதைத் தேடி, என் டென்னிஸ் கிட் பேக்கில் இருந்து கண்டு பிடித்து எடுக்குமுன் கால கட்டானது, பானு தான் அழைத்திருந்தாள். எடுத்துப் பார்த்தால், இரண்டு மிஸ்டு கால அக்கடமில இருந்து, இவளிடம் இருந்து எட்டு கால், என்னவாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டே இவளுக்கு கால் செய்யும் முன் அவளே அழைத்தாள். அட்டன் செய்ய 

"பன்னி, எத்தன தடவ ஃபோன் பண்றது, அட்டன் பண்ண மாட்டியா?"னு கோபமாக கத்த, நான் குளித்து விட்டு இப்போ தான் வந்ததாக சொல்ல 

"சரி, கீழ உங்க வீட்டு ஹாலுக்கு போ, உனக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ்"னு சொல்ல, 

என்னவாக இருக்கு என்று குழம்பியவாரே, கீழே போக, "அந்த குழந்தையே நீங்க தான்ற மாறி" சர்ப்ரைஸ்-ாக அவளே அமர்ந்திருந்தாள்,, சோபாவில் அம்மாவுடன், என்னைக் கண்டவுடன் ஓடி வந்து கட்டிப் பிடித்து, டெல்லியில் அடுத்த மாதம் நடக்க இருக்கும் நேஷனல் ஜூனியர் டென்னிஸ் சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளுக்கு அவரவர் பிரிவில் தமிழ்நாடு டீமில் இடம் பிடித்திருந்தோம், பதினைந்து நாள் கழித்து சென்னைக்கு சிறப்பு பயிற்சிக்கு போகாணும்னு அவள் சொல்ல, நான் சந்தோஷத்தில் கத்திக் கொண்டே, அவள் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு துள்ளி குதித்தேன். 


                  

தமிழ்நாடு டென்னிஸ் அசோசியேஷன் ராங்கிங்கில் வரும் நான்கு டோர்ணமென்ட்களில் மூன்றில் அன்டர்-16 பிரிவில் வென்றிருந்தேன் (நான் இக்கதையில் சிறிது முன்னால் ஆடியது, அந்த வருடத்திரக்கான இரண்டாவது டோர்ணமென்ட்), ஒன்றில் கலந்து கொள்ளவில்லை, பானு, அன்டர்-18 பிரிவில் ஒன்றில் வெற்றியும், இரண்டு போட்டிகளில் இறுதியிலும், ஒன்றில் அரையிறுதியிலும் தோற்று போய் இருந்தாள், புள்ளிகளின் அடிப்படையில் தேர்வாகியிருந்தாள். அன்றிரவு டின்னர் எங்கள் வீட்டில் சாப்பிட்டு விட்டுத்தான் சென்றாள்.

சென்னை பிரேபிரேஷன் கேம்ப்க்கு சேர்ந்தே காரில் சென்றோம், சென்னையில் ஒட்டிப் பிறந்தவர்கள் போல், ஒன்றாகவே சுற்றினோம், தூங்கும் நேரம் தவிர்த்து. கேம்ப் முடிஞ்சு மூணு நாள் கழித்து சென்னையில் இருந்து டெல்லி, என் முதல் இரயில் பயணம், எனக்கு மிகவும் பிடித்த பானு அக்காவுடன். என்னையும் பானுவையும் தவிர டீமில் இருந்த அனைவரும் சென்னை பிளயர்ஸ், அவர்களில் சிலர் அவ்வப்பொது இவளிடம் வழிவதும், இவளும் அவர்களுக்கு ஈடு கொடுத்து பேசி என்னை கடுப்பேத்தினாள், அதிலும் அனிஷ்னு, இவள் வயதுடையன், இவளிடம் கடலை போட என்னையே காக்க பிடித்தான், என்னிடமே பானுவின் நம்பர் கேட்டான், குடுக்க மறுத்து விட்டேன்.

டிரைனிலும், டெல்லியிலும் ஏதாவது செய்தது எங்களுடனே ஒரு அட்டை போல ஒட்டிக் கொண்டிருந்தான், பானுவிடம் என்னைப் பேச விடாமல், இவனே எப்போ பார்த்தாலும் பேசிக் கொண்டிருந்தான், இவளும் அவன் என்ன சொன்னாலும் பல்லைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள், கூடவே இருந்தாலும் அவளிடம் அன்னியப் பட்டது போல் ஒரு உணர்வு. அது தந்த வலி எனக்கு பரிச்சியமானதுதான் என்றாலும், அதற்க்கு காரணம் பானு என்பதால் அதன் அழுத்தம் கொடியதாய் இருந்தது, அவள் மீது முதல் முறையாக வெறுப்பு, இல்லை, இல்லை கோபம். 

லீக் போட்டிகளும் ஆரம்பித்தது, இவர்கள் மேல் இருந்த கோபத்தை மொத்தமாக போட்டிகளில் காண்பித்தேன்.எப்பொழுதும் போல, நேர் செட் வெற்றி, லீக் போட்டிகளின் முடிவில் டோர்ணமென்ட் பிரபலம் ஆகியிருந்தேன். தமிழ்நாடு டீமில் இருந்து முதல் முறையாக அனைத்து கேட்டகிரியையும் சேர்த்து பதினொரு பேர் நாக்-அவுட் சுற்றுக்கு தேர்வாகி இருந்தோம், நானும் பானுவும் அதில் அடக்கம், மொத்த டீமும் சந்தோஷத்தில் இருக்க, நான் மட்டும் எல்லையில்லா சந்தோஷத்தில் இருந்தேன், காரணம் அனிஷ் சோகத்தில் புள்ளிகள் அடிப்படையில் எலிமினேட் ஆகி இருந்தான். 

போட்டி முடிந்து ஹாஸ்டல்க்கு பஸ்சில செல்லும் பொது, என் அருகில் இருந்த பானு, அனிஷ்-ஆக வருத்தப் பாட்டு பேச, நான் இவள் மீது கடுப்பிலும், அவனை நினைத்து சந்தோஷமாகவும் இருந்தேன். எல்லா பொண்ணுங்களும் கேர்ள்ஸ் ஹாஸ்டலில் பஸ் நிக்க இறங்கினார்கள், இவளும் என்னிடம் சொல்லி விட்டு இரங்க சென்றவள், இடையில் அனிஷிடம் பேசி விட்டு, திரும்பி எனக்கு டாட்டா காட்டி விட்டு சென்றாள்.

 


குளித்து விட்டு நான் அறையில் இருக்க, கீழே டீம் மீட்டிங் இருப்பதாக அழைப்பு வந்தது, சாம்பியன்ஷிப்பில் இருந்து எலிமினேட் ஆனவர்களை தேற்றும் விதமாக பாராட்டிப் பேசும் ஒரு சடங்கு அது. சடங்கின் முடிவில் மேலும் ஒரு சந்தோஷ செய்தி வந்தது எனக்கு, எலிமினேட் ஆன அனைவருக்கும் மறுநாள் காலை பதினொரு மணிக்கு டிரைன் என்று, இதை கேட்ட எனக்கு சந்தோஷத்தில் துள்ளிக் குதிக்க வேண்டும் போல் இருந்தது. 

மீட்டிங் முடிய, பானுவிடம் இருந்து ஃபோன் வந்தது, டெல்லிக்கு டிரைன் ஏறினதுக் அப்புறம் முதல் முறையாக மனசு முழுக்க சந்தோஷத்துடன் பேசினேன் அவளிடம். அவளிடம் பேசிவிட்டு வைக்க, தாத்தாவிடம் இருந்து ஃபோன் வந்தது, நான் தாத்தாவிடம் எப்பொழுதும் போல அன்று நடந்த அனைத்தையும் கூறி முடிக்க கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர், கடைசியில் ரெம்ப முக்கிமான மீட்டிங் இருப்பதால், தான் உறுதியாளித்த படி என் போட்டிகளுக்கு டெல்லி வர முடியாதென்றார். இறுதிப் போட்டிக்கு தேர்வானால் வருவதாக தாத்தா உறுதி அளித்திருந்தார், சிறுது வருத்தம் இருந்தாலும் அன்று இருந்த மனநிலையில் அது எனக்கு பெரிதாக தோன்றவில்லை. கொஞ்ச நேரம் உலாத்தி விட்டு ரூம்க்கு சென்றேன், சந்தோஷமாக

ஆனால் அந்த சந்தோஷம் ரெண்டு நிமிடம் கூட நீடிக்கவில்லை, ரூமை அருகில் வர உள்ளே ஒரு ஆர்ப்பரிப்பு சத்தம், பின்பு நான் கேட்ட அந்த வார்த்தைகள். என் காதில் இடியாய் விழ, கண்களில் கண்ணீருடன் ஜன்னலின் அருகில் அதிர்ச்சியில் நின்றேன், அந்த வார்த்தைகள்,


"எப்புடி மச்சான், பத்தே நாள்ல அந்த கோயம்புத்தூர் பானுவ கரெக்ட் பன்னே?"னு ஒருவன் கேக்க,,, நான் ஜன்னலின் ஊடே எட்டிப் பார்த்தேன், அங்கே, தன் மொபைல் டிஸ்ப்ளேவை அனைவருக்கும் காட்டிய படி

"இதெல்லாம் சப்ப ஃபிகர் மச்சான், பத்து நாளே இதுக்கெல்லாம் அதிகம்!"னு அனிஷ் பீத்த

"டேய்,,, யெப்பா,,,, நீ கரெக்ட் பண்ணிட்டே,,,, ஒத்துக்குறோம்,,,, அதுக்காக அவள சப் ஃபிகர்னு எல்லாம் சொல்லாத, செம்ம ஃபிகர் அவ!"னு இன்னொருத்தன சொல்ல

"சரி, அவ செம்ம ஃபிகர் தான்,,,, இருந்தாலும் என்ன, அவ இந்த மாமன் மடிலே, இப்போ"னு சொல்லும் போது, அவன் மொபைலில் மெசேஜ் டோன் கேக்க, பாத்துட்டு மறுபடியும் அவர்களிடம் அவன் ஃபோனைக் காட்டி,

"பாத்தீங்களா,,,, அவதான் மெசேஜ் அனுபிபிருக்கா"னு சொல்லி மெசேஜ்யை வாசித்தான்

"டோன்ட் பீல் பேட்”,,, எப்புடி?,,, என்ன நாளைக்கு கிளம்பனும்!,,,, இன்னும் ஒரு பத்து நாள் இருந்த மொத்தமா முடிச்சுறுவேன்,,,, இருக்கட்டும் டெல்லில இல்லனா என்ன, கோயம்புத்தூர்க்கு போய் முடிச்சுருவோம்"னு

அவன் சொல்ல என்னால் அதற்கு மேல் அங்கு நீக்க முடியல, கண்ணீர் விட்டு அழுத படி கீழ வந்தேன். ஒரு பத்து நிமிடத்தில் மனம் கொஞ்ச ஆசுவாசம் பெற, பானுவுக்கு ஃபோன் பன்னினேன், "நீங்கள் கால செய்தி நபர் வேறு ஒருவருடன் தொடர்பில் இருக்கிறார்" என்ரு திருப்பி திருப்பி கேக்க, கோபத்தில் மீண்டும் எனக்கு அழுகை தான் வந்தது, அடக்க முடியாமல் மறுபடியும் அழுதேன். ஒரு மணி நேரம் கழித்து ரூம்க்கு சென்றேன், நைட் லாம்ப் மட்டுமே எரிந்தது கொண்டிருந்தது, பத்து படுக்கைகள் கொண்ட அறை, எல்லோரும் உறங்கி இருந்தார்கள், வந்து என் படுக்கையில் படுத்தேன், தூக்கம் வர வில்லை.

இவனைப் போல ஒருவனுடன் பானுவை இணைத்து பார்க்க முடியவில்லை என்னால், இவனை மட்டும் அல்ல எவனுடனும் பானுவை நினைத்து பார்க்கு மனது அப்போழுது எனக்கு இல்லை. எனக்கு தெரியாமல் இவனுக்கு நம்பர் கொடுத்திருக்கிறாள் என்பதை நினைக்கையில் எனக்கு துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது, எப்படியோ தூங்கிப் போனேன்.

மறுநாள் காலை, என் மொபைல் ரிங் சத்தம் கேட்டு எழுந்தேன், பானுதான் கால் பண்ணினால், நான் ஃபோணை சைலன்ட் மோடில் போட்டு விட்டு, பாத்ரூம் சென்றேன், அன்று ரெஸ்ட் டே, மறுநாளில் இருந்து நாக்-அவுட், குளித்து விட்டு ரூம்க்கு வர,

"என்னடா சொல்ற, உண்மையெலேயே கிஸ் அடிச்சிட்டியா?" என்ற சத்தம் கேட்டு, நேற்று இரவு நின்ற அதே ஜன்னலின் அருகில் அதிர்ச்சியில் நின்றேன்,

"ஆமா டா, என்னாலேயே நம்ம முடியல"னு அனிஷ் சொல்ல, நான் கொஞ்சம் பின்னால் நகர்ந்து, அவர்கள் கண்களில் விழாமல் மறைந்து கொண்டேன்

"நடு ரோட்லை யா, எப்புடி டா?"னு ஒருத்தன் கேக்க

"சோக பால் போட்டா இந்த பொண்ணுக ஈசிய மடக்கிடலாம் மச்சி!, நேத்து நைட் சாட்டிங்ல கொஞ்ச சோக ஸீன் போட்டே நா,,,, இன்னைக்கு காலைல அவளே ஃபோன் பண்ணி அவங்க ஹாஸ்டல் கேட் முன்னாடி ஒரு ஜூஸ் ஷாப் இருக்கா?,,,, அங்க வரச்சொன்னா? முதல்ல வேண்டாம்னு தான் நான் சொன்னேன், அவள் விடாம கால் பன்னி கூப்டா,,,, நீயே பாரு, செவன் ஃபைவ்ல இருந்து செவன் டுவென்டிக் குள்ள மூணு கால்"னு அனிஷ் சொல்ல, நான் கொஞ்சம் ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்த்தேன். அங்கே

"ஆமா மச்சி"னு ஒருத்தன் அவன் ஃபோனைப் பார்த்து தலை ஆட்ட, என் உடல் எல்லாம் பற்றி எரிவது போல் இருந்தது.

"போய் முதல்ல ஜூஸ் தான் குடிச்சோம்!, நான் அப்போ இருந்தே சோக ஸீன் போட!, குடிச்சு முடிச்சுட்டு வரும் போது, அங்க ஒரு பெரிய மரம் இருக்கு,,, அடுத்து போகும் போகும் போது பாருங்க, அந்த மர மறைவுல வச்சு, சோகம் எல்லை மீறி அழுவது! போல் நான் நடிக்க, அவ ஆறுதலா கட்டிப் பிடிச்சா, நான் கப்புனு அமுக்கி கீஸ் அடிச்சுட்டேன்!"னு சொல்லி

அவன் சிரிக்க, நான் விருவிருனு திரும்பி கீழ வந்துட்டேன். அழுகை பொத்துக்கொண்டு வர, ஒரு பாத்ரூம்க்குள் புகுந்து கொண்டேன். பானு இவனைக் கட்டிபிடித்தாள், இவன் அவளை கீஸ் அடிச்சுட்டான் என்பதையும் நினைக்க, எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது, அவனை அடித்து கொல்ல வேண்டும் போல் இருக்க, என் இயலாமையை அழுது தீர்த்தேன்.

மறுபடியும் குளித்தேன், நேரே ரூம்க்கு சென்று, யாரிடமும் பேசாமல் டிரஸ் பண்ணிட்டு கிளம்பி, மெஸ்க்கு சென்றேன் ஒரு டீயை மட்டும் எடுத்துக் கிட்டு வெளிய மரத்தடி பெஞ்சில் அமர்ந்து டீக் குடித்தேன், கொஞ்சம் இதமாக இருந்தது. ஃபோன் அடிக்க எடுத்துப் பார்த்தாள், பானு, ஏற்கனவே காலையில் இருந்து எட்டு மிஸ்டு கால், வேற வழி இல்லாமல் கால் அட்டன் செய்தேன், ஒரு ரெண்டு நிமிடம் திட்டி தீர்த்தாள், நான் பதில் பேசாது இருக்க, அதை உணர்ந்தவள்,

"என்ன டா, என்ன அச்சு?' அக்கறையில் கேக்க, எனக்கு கதறி அழனும் போல் இருந்தது, ஃபோணை கட் பண்ணிட்டேன். மறுபடிம் அழைத்தவள் உடனே ஃபென்ஸ் பக்கம் வரச்சொல்லி விட்டு, நான் மறுக்கும் முன்பு கால் கட் செய்துவிட்டாள்.

வேறு வழி இல்லாமல் சென்றேன், இரண்டு ஹாஸ்டலுக்கும் ஒரே காம்பவுண்ட், இரண்டு கேட், இடையில் ஒரு பத்தடி உயர கம்பிவலை ஃபென்ஸ். ஒரு பத்து நிமிடம் கழித்து வந்தவள், அழுது வீங்கி என் கண்களைப் பார்த்து பதறி என்ன வென்று கேக்க, ஏதோ ஒரு என்ன வர,,,, தாத்தா டெல்லி வர முடியாதுனு சொல்லியதை சொல்லி, சமாளித்து விட்டு ரூம்க்கு வந்தேன்.

இங்கே எலிமினேட் ஆன குரூப் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள், எல்லாரிடமும் கை குலுக்கி விட்டு என்னிடம் வந்த அனிஷ், என்னை மட்டும் கட்டிப் பிடித்து

"ஆல் தி பெஸ்ட் மச்சான், நல்ல ஆடு, அக்காவ பாத்துக்கக்கோ"னு சொல்லி

கன்னத்தை கிள்ளி வெறுப்பேத்தினனான், அவனை அப்பொது அடித்திருக்க வேண்டும் என்று பின்பு பல முறை நினைத்ததுண்டு. அன்று இரவு எப்பொழும் போல் பானு ஃபோன் செய்து பேசினாள், பேசி விட்டு

"ஓகே பாய்"னு சொல்லி அவ வைக்க போக, பொறுக்க மாட்டாமல் அவளிடம் கேட்டு விட்டேன்

"இன்னைக்கு காலைல அனிஷ் கூட ஜூஸ் குடிச்சியா?"னு, எரிச்சலுடன் "ச்' கொட்டினவள்,

"அவன பத்தி பேசாத, பொறுக்கி பய, காலைல அசிங்க படுத்திட்டான்"னு சொல்ல, அவன் சொன்னது உண்மைதான் போலனு நினைத்து நான் கண் கலங்க,

"பத்து நாள்ல லவ் வந்துருச்சாம் பன்னிக்கு!, எல்லாம் உன்னால தான்!"னு அவள் தொடர்ந்து சொல்ல, குழப்பமாக நான்

"என்னலையா?னு கேக்க

"ஆமா டா பன்னி!, மார்னிங் உனக்கு கால் பன்னினேன், நீ எடுக்கவே இல்ல, சரினு அவனுக்கு கால் பன்னி உன்ன எங்கேனு கேட்டா, அவன் வெளிய ஜூஸ் கடைல ஜூஸ் குடிச்சிக் கிட்டு இருக்கேன், கடைல ஜூஸ் நல்ல இருக்கு, நேர்ல வா, பாய் சொல்லணும்னு, ஏதேதோ சொல்ல, நானும் யோசிக்காமே புத்தி கேட்டு போனா, ஜூஸ்-அ குடுத்துட்டு. ஐ லவ் யூங்றான், பன்னி!"னு சொல்லி அவள் பேச பேச எனக்குள்ள இருந்த மன இறுக்கம், கோபம் எல்லாம் கரைந்து, ஆனந்தத்தில் மிதந்தேன். சொல்ல முடியாத சந்தோஷம், கண்களில் கண்ணீர் வழிய இவள் லைனில் இருப்பதை மறந்தேன்.

"டேய்....ஹலோ....டேய் எரும கேக்குதா?"னு அவள் கத்த

"சொல்லு, இருக்கேன்"

"கண்டவன்லாம் லவ் சொல்லறான், எல்லாம் உன்னால"

"என்னலையா?"

"ஆமா, "நான் அக்காவ பத்தரமா பத்துக்கிறேன்"னு எங்க அம்மாடே ஏதோ பெரியமானுசன் மாதிரி சொன்னே,,,, கிளம்பும் போது,,,,, இது தான் நீ அக்காவ பாத்துக்கிற லட்சணமா?"னு செல்லமா அவ திட்ட

"கண்டவன்ட்டெல்லாம் இளிச்சு இளிச்சு பேசி,,,, நம்பர் குடுத்தா,,,,, லவ் தான் சொல்லுவான்"னு நான் பதிலுக்கு அவளை திட்ட, அதுக்கப்புறம் பதிலுக்கு பதில் ஏதேதோ நெடு நேரம் பேசினோம்.

மனதில் இருந்த கோபம், இயலாமை, ஆதங்கம் அத்தனையும், காற்றில் கரைய நிம்மதியாக தூங்கினேன் அன்று, அந்த நிம்மதி மறுநாள் என் ஆட்டத்தில் காலிறுதியில் வெளிப்பட்டது. நேர் செட்டில் வென்றேன். மூன்று நாள் கழித்து, பரிசளிப்பு விழா, பானு அன்டர்-18 கேட்டாகிரியில் சாம்பியன், நான் ஒரு மஹாராஷ்ட்ரா காரனிடம் இறுதி ஆட்டத்தில் போராடி தோற்று போனேன், அவனும் போராடித்தான் வென்றான், இரண்டு வருடங்களில் முதல் தோல்வி, மூணு பாயிண்டில்

"அன்டர்-14 லில் விளையாட வேண்டிய நீ அன்டர்-16 கேட்டகரி விளையாடி, ரன்னர்-அப் ஆனது பெரிய விஷயம்",

"யு ஆர் கோயிங் தொ கோ பிளேஸ்ஸஸ்",

"உன்னை விட ரெண்டு வயசு பெரியவன், சொ ஹி ஃபிஸிக்கலி பெட்டர், பட் யுவர் கேம் அட் திஸ் ஏஜ் இஸ் பினாமினால்"
ஆனால் அந்த சந்தோஷம் ரெண்டு நிமிடம் கூட நீடிக்கவில்லை, ரூமை அருகில் வர உள்ளே ஒரு ஆர்ப்பரிப்பு சத்தம், பின்பு நான் கேட்ட அந்த வார்த்தைகள். என் காதில் இடியாய் விழ, கண்களில் கண்ணீருடன் ஜன்னலின் அருகில் அதிர்ச்சியில் நின்றேன், அந்த வார்த்தைகள்,



                  

"எப்புடி மச்சான், பத்தே நாள்ல அந்த கோயம்புத்தூர் பானுவ கரெக்ட் பன்னே?"னு ஒருவன் கேக்க,,, நான் ஜன்னலின் ஊடே எட்டிப் பார்த்தேன், அங்கே, தன் மொபைல் டிஸ்ப்ளேவை அனைவருக்கும் காட்டிய படி 

"இதெல்லாம் சப்ப ஃபிகர் மச்சான், பத்து நாளே இதுக்கெல்லாம் அதிகம்!"னு அனிஷ் பீத்த

"டேய்,,, யெப்பா,,,, நீ கரெக்ட் பண்ணிட்டே,,,, ஒத்துக்குறோம்,,,, அதுக்காக அவள சப் ஃபிகர்னு எல்லாம் சொல்லாத, செம்ம ஃபிகர் அவ!"னு இன்னொருத்தன சொல்ல

"சரி, அவ செம்ம ஃபிகர் தான்,,,, இருந்தாலும் என்ன, அவ இந்த மாமன் மடிலே, இப்போ"னு சொல்லும் போது, அவன் மொபைலில் மெசேஜ் டோன் கேக்க, பாத்துட்டு மறுபடியும் அவர்களிடம் அவன் ஃபோனைக் காட்டி,

"பாத்தீங்களா,,,, அவதான் மெசேஜ் அனுபிபிருக்கா"னு சொல்லி மெசேஜ்யை வாசித்தான்

"டோன்ட் பீல் பேட்”,,, எப்புடி?,,, என்ன நாளைக்கு கிளம்பனும்!,,,, இன்னும் ஒரு பத்து நாள் இருந்த மொத்தமா முடிச்சுறுவேன்,,,, இருக்கட்டும் டெல்லில இல்லனா என்ன, கோயம்புத்தூர்க்கு போய் முடிச்சுருவோம்"னு 

அவன் சொல்ல என்னால் அதற்கு மேல் அங்கு நீக்க முடியல, கண்ணீர் விட்டு அழுத படி கீழ வந்தேன். ஒரு பத்து நிமிடத்தில் மனம் கொஞ்ச ஆசுவாசம் பெற, பானுவுக்கு ஃபோன் பன்னினேன், "நீங்கள் கால செய்தி நபர் வேறு ஒருவருடன் தொடர்பில் இருக்கிறார்" என்ரு திருப்பி திருப்பி கேக்க, கோபத்தில் மீண்டும் எனக்கு அழுகை தான் வந்தது, அடக்க முடியாமல் மறுபடியும் அழுதேன். ஒரு மணி நேரம் கழித்து ரூம்க்கு சென்றேன், நைட் லாம்ப் மட்டுமே எரிந்தது கொண்டிருந்தது, பத்து படுக்கைகள் கொண்ட அறை, எல்லோரும் உறங்கி இருந்தார்கள், வந்து என் படுக்கையில் படுத்தேன், தூக்கம் வர வில்லை. 

இவனைப் போல ஒருவனுடன் பானுவை இணைத்து பார்க்க முடியவில்லை என்னால், இவனை மட்டும் அல்ல எவனுடனும் பானுவை நினைத்து பார்க்கு மனது அப்போழுது எனக்கு இல்லை. எனக்கு தெரியாமல் இவனுக்கு நம்பர் கொடுத்திருக்கிறாள் என்பதை நினைக்கையில் எனக்கு துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது, எப்படியோ தூங்கிப் போனேன். 

மறுநாள் காலை, என் மொபைல் ரிங் சத்தம் கேட்டு எழுந்தேன், பானுதான் கால் பண்ணினால், நான் ஃபோணை சைலன்ட் மோடில் போட்டு விட்டு, பாத்ரூம் சென்றேன், அன்று ரெஸ்ட் டே, மறுநாளில் இருந்து நாக்-அவுட், குளித்து விட்டு ரூம்க்கு வர, 

"என்னடா சொல்ற, உண்மையெலேயே கிஸ் அடிச்சிட்டியா?" என்ற சத்தம் கேட்டு, நேற்று இரவு நின்ற அதே ஜன்னலின் அருகில் அதிர்ச்சியில் நின்றேன், 

"ஆமா டா, என்னாலேயே நம்ம முடியல"னு அனிஷ் சொல்ல, நான் கொஞ்சம் பின்னால் நகர்ந்து, அவர்கள் கண்களில் விழாமல் மறைந்து கொண்டேன் 

"நடு ரோட்லை யா, எப்புடி டா?"னு ஒருத்தன் கேக்க 

"சோக பால் போட்டா இந்த பொண்ணுக ஈசிய மடக்கிடலாம் மச்சி!, நேத்து நைட் சாட்டிங்ல கொஞ்ச சோக ஸீன் போட்டே நா,,,, இன்னைக்கு காலைல அவளே ஃபோன் பண்ணி அவங்க ஹாஸ்டல் கேட் முன்னாடி ஒரு ஜூஸ் ஷாப் இருக்கா?,,,, அங்க வரச்சொன்னா? முதல்ல வேண்டாம்னு தான் நான் சொன்னேன், அவள் விடாம கால் பன்னி கூப்டா,,,, நீயே பாரு, செவன் ஃபைவ்ல இருந்து செவன் டுவென்டிக் குள்ள மூணு கால்"னு அனிஷ் சொல்ல, நான் கொஞ்சம் ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்த்தேன். அங்கே 

"ஆமா மச்சி"னு ஒருத்தன் அவன் ஃபோனைப் பார்த்து தலை ஆட்ட, என் உடல் எல்லாம் பற்றி எரிவது போல் இருந்தது. 

"போய் முதல்ல ஜூஸ் தான் குடிச்சோம்!, நான் அப்போ இருந்தே சோக ஸீன் போட!, குடிச்சு முடிச்சுட்டு வரும் போது, அங்க ஒரு பெரிய மரம் இருக்கு,,, அடுத்து போகும் போகும் போது பாருங்க, அந்த மர மறைவுல வச்சு, சோகம் எல்லை மீறி அழுவது! போல் நான் நடிக்க, அவ ஆறுதலா கட்டிப் பிடிச்சா, நான் கப்புனு அமுக்கி கீஸ் அடிச்சுட்டேன்!"னு சொல்லி 

அவன் சிரிக்க, நான் விருவிருனு திரும்பி கீழ வந்துட்டேன். அழுகை பொத்துக்கொண்டு வர, ஒரு பாத்ரூம்க்குள் புகுந்து கொண்டேன். பானு இவனைக் கட்டிபிடித்தாள், இவன் அவளை கீஸ் அடிச்சுட்டான் என்பதையும் நினைக்க, எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது, அவனை அடித்து கொல்ல வேண்டும் போல் இருக்க, என் இயலாமையை அழுது தீர்த்தேன். 

மறுபடியும் குளித்தேன், நேரே ரூம்க்கு சென்று, யாரிடமும் பேசாமல் டிரஸ் பண்ணிட்டு கிளம்பி, மெஸ்க்கு சென்றேன் ஒரு டீயை மட்டும் எடுத்துக் கிட்டு வெளிய மரத்தடி பெஞ்சில் அமர்ந்து டீக் குடித்தேன், கொஞ்சம் இதமாக இருந்தது. ஃபோன் அடிக்க எடுத்துப் பார்த்தாள், பானு, ஏற்கனவே காலையில் இருந்து எட்டு மிஸ்டு கால், வேற வழி இல்லாமல் கால் அட்டன் செய்தேன், ஒரு ரெண்டு நிமிடம் திட்டி தீர்த்தாள், நான் பதில் பேசாது இருக்க, அதை உணர்ந்தவள், 

"என்ன டா, என்ன அச்சு?' அக்கறையில் கேக்க, எனக்கு கதறி அழனும் போல் இருந்தது, ஃபோணை கட் பண்ணிட்டேன். மறுபடிம் அழைத்தவள் உடனே ஃபென்ஸ் பக்கம் வரச்சொல்லி விட்டு, நான் மறுக்கும் முன்பு கால் கட் செய்துவிட்டாள். 

வேறு வழி இல்லாமல் சென்றேன், இரண்டு ஹாஸ்டலுக்கும் ஒரே காம்பவுண்ட், இரண்டு கேட், இடையில் ஒரு பத்தடி உயர கம்பிவலை ஃபென்ஸ். ஒரு பத்து நிமிடம் கழித்து வந்தவள், அழுது வீங்கி என் கண்களைப் பார்த்து பதறி என்ன வென்று கேக்க, ஏதோ ஒரு என்ன வர,,,, தாத்தா டெல்லி வர முடியாதுனு சொல்லியதை சொல்லி, சமாளித்து விட்டு ரூம்க்கு வந்தேன். 

இங்கே எலிமினேட் ஆன குரூப் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள், எல்லாரிடமும் கை குலுக்கி விட்டு என்னிடம் வந்த அனிஷ், என்னை மட்டும் கட்டிப் பிடித்து

"ஆல் தி பெஸ்ட் மச்சான், நல்ல ஆடு, அக்காவ பாத்துக்கக்கோ"னு சொல்லி

கன்னத்தை கிள்ளி வெறுப்பேத்தினனான், அவனை அப்பொது அடித்திருக்க வேண்டும் என்று பின்பு பல முறை நினைத்ததுண்டு. அன்று இரவு எப்பொழும் போல் பானு ஃபோன் செய்து பேசினாள், பேசி விட்டு 

"ஓகே பாய்"னு சொல்லி அவ வைக்க போக, பொறுக்க மாட்டாமல் அவளிடம் கேட்டு விட்டேன் 

"இன்னைக்கு காலைல அனிஷ் கூட ஜூஸ் குடிச்சியா?"னு, எரிச்சலுடன் "ச்' கொட்டினவள்,

"அவன பத்தி பேசாத, பொறுக்கி பய, காலைல அசிங்க படுத்திட்டான்"னு சொல்ல, அவன் சொன்னது உண்மைதான் போலனு நினைத்து நான் கண் கலங்க,

"பத்து நாள்ல லவ் வந்துருச்சாம் பன்னிக்கு!, எல்லாம் உன்னால தான்!"னு அவள் தொடர்ந்து சொல்ல, குழப்பமாக நான்

"என்னலையா?னு கேக்க 

"ஆமா டா பன்னி!, மார்னிங் உனக்கு கால் பன்னினேன், நீ எடுக்கவே இல்ல, சரினு அவனுக்கு கால் பன்னி உன்ன எங்கேனு கேட்டா, அவன் வெளிய ஜூஸ் கடைல ஜூஸ் குடிச்சிக் கிட்டு இருக்கேன், கடைல ஜூஸ் நல்ல இருக்கு, நேர்ல வா, பாய் சொல்லணும்னு, ஏதேதோ சொல்ல, நானும் யோசிக்காமே புத்தி கேட்டு போனா, ஜூஸ்-அ குடுத்துட்டு. ஐ லவ் யூங்றான், பன்னி!"னு சொல்லி அவள் பேச பேச எனக்குள்ள இருந்த மன இறுக்கம், கோபம் எல்லாம் கரைந்து, ஆனந்தத்தில் மிதந்தேன். சொல்ல முடியாத சந்தோஷம், கண்களில் கண்ணீர் வழிய இவள் லைனில் இருப்பதை மறந்தேன். 

"டேய்....ஹலோ....டேய் எரும கேக்குதா?"னு அவள் கத்த 

"சொல்லு, இருக்கேன்"

"கண்டவன்லாம் லவ் சொல்லறான், எல்லாம் உன்னால"

"என்னலையா?"

"ஆமா, "நான் அக்காவ பத்தரமா பத்துக்கிறேன்"னு எங்க அம்மாடே ஏதோ பெரியமானுசன் மாதிரி சொன்னே,,,, கிளம்பும் போது,,,,, இது தான் நீ அக்காவ பாத்துக்கிற லட்சணமா?"னு செல்லமா அவ திட்ட 

"கண்டவன்ட்டெல்லாம் இளிச்சு இளிச்சு பேசி,,,, நம்பர் குடுத்தா,,,,, லவ் தான் சொல்லுவான்"னு நான் பதிலுக்கு அவளை திட்ட, அதுக்கப்புறம் பதிலுக்கு பதில் ஏதேதோ நெடு நேரம் பேசினோம். 

மனதில் இருந்த கோபம், இயலாமை, ஆதங்கம் அத்தனையும், காற்றில் கரைய நிம்மதியாக தூங்கினேன் அன்று, அந்த நிம்மதி மறுநாள் என் ஆட்டத்தில் காலிறுதியில் வெளிப்பட்டது. நேர் செட்டில் வென்றேன். மூன்று நாள் கழித்து, பரிசளிப்பு விழா, பானு அன்டர்-18 கேட்டாகிரியில் சாம்பியன், நான் ஒரு மஹாராஷ்ட்ரா காரனிடம் இறுதி ஆட்டத்தில் போராடி தோற்று போனேன், அவனும் போராடித்தான் வென்றான், இரண்டு வருடங்களில் முதல் தோல்வி, மூணு பாயிண்டில் 

"அன்டர்-14 லில் விளையாட வேண்டிய நீ அன்டர்-16 கேட்டகரி விளையாடி, ரன்னர்-அப் ஆனது பெரிய விஷயம்",

 


"யு ஆர் கோயிங் டூ கோ பிளேஸ்ஸஸ்", 

"உன்னை விட ரெண்டு வயசு பெரியவன், சொ ஹி ஃபிஸிக்கலி பெட்டர், பட் யுவர் கேம் அட் திஸ் ஏஜ் இஸ் பினாமினால்"

"யு ஆர் தே பெஸ்ட் இன் திஸ் டோர்ணமென்ட்"னு 

பல அறுதல்கள், பாராட்டுக்கள், சொல்லப் போனால் தோற்றது கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்தாலும், இந்த ஆறுதல்கள் எதுவும் எனக்கு தேவைப் படவில்லை, காரணம் அடுத்து நடந்த போட்டியில் பானு வென்று சாம்பியன்-ஆகி இருந்தாள், அதையும் விட இந்த ஐந்து நாட்களில் பானுவுடன் நான் பழைய படி சகஜம் ஆகி இருந்தது தான் காரணம். பல வருங்களுக்கு பிறகு மகாராஷ்டிரா டீம்-ற்க்கு போட்டியா இன்னொரு டீம் வந்துவிட்டதாக விழாவில் பேசினார்கள். விழா முடிந்து கிளம்பும் போது என்னை கட்டி பிடித்த பானு "தாங்க்ஸ் டா, செல்லக்குட்டி"னு கொஞ்சினாள், ஏன் என்று கேட்டு, அவள் அணைப்பில் இருந்து விடுபட விரும்பாமல் அப்படியே நின்றேன்





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக