விதவை மருமகள் - பகுதி - 1

 சார் தந்தி என்று தந்திகாரன் சத்தம் வெளியே கேட்க.. கோபால் கொஞ்சம் வேகமாகவே வாசல் பக்கம் ஓடினார்..

சார்.. தந்தி.. என்று வாசலில் போஸ்ட்மேன் நின்று கொண்டிருந்தான்..
என்ன தான் செல்போன் இன்டர்நெட் என்று சகல வசதிகள் இருந்தாலும்.. இன்னும் இந்த தந்திகாரர்கள் இருக்க தான் செய்கிறார்களா என்று ஆச்சரியப்பட்டார் கோபால்..
காரணம் வந்திருந்த தந்தி ராணுவத்தில் இந்திய எல்லையில் இருந்து வந்திருந்தது..
ராணுவத்தில் இன்னும் இந்த தந்தி சிஸ்டம் கடை பிடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்..
தந்தியை வாங்கி படித்து கோபால் அதிர்ச்சி அடைந்தார்..
விஷ்ணு எக்ஸ்பையர்டு ஸ்டார்ட் இமிடியட்லி.. என்று தந்தியின் வாசகம் இருந்தது..
விஷ்ணு கோபாலின் மகன்.. படிப்பு சரியாக ஏற வில்லை என்று சொல்லி அந்த காலத்து ஸ்டைலிலேயே கோபால் விஷ்ணுவை ராணுவத்தில் சேர்த்து விட்டார்..


கோபாலும் ஒரு முன்னால் ராணுவ வீரர் தான்.. அந்த ரெக்கமெண்ட்டேஷனில் தான் விஷ்ணுவுக்கும் இந்திய எல்லை ராணுவத்தில் ஈஸியாக வேலை கிடைத்தது…
மகன் படிக்கவில்லை படிப்பறிவு இல்லாதவன் என்று என்ன தான் விஷ்ணு மேல் கோபம் இருந்தாலும்.. இப்படி மகன் இறந்து விட்டான் என்று வந்த செய்தியை கேட்டு கோபாலால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை..
ஐயோ.. விஷ்ணு என்று அலறி அடித்துக் கொண்டு.. பெட்டி படுக்கையை கட்டிக் கொண்டு பிளையிட் பிடித்து இந்திய எல்லைக்கு பறந்தார் கோபால்..
கோபாலும் வயது 45 தான் இருக்கும்.. சின்ன வயதிலேயே அந்த காலத்தில் அவருக்கு திருமணம் முடித்து வைத்து விட்டார்கள்
உடனே மகன் விஷ்ணு பிறந்தான்..
ஏறகுறைய விஷ்ணுவும் கோபாலும் உருவ ஒற்றுமையில் ஒரே சாயலாக தான் இருப்பார்கள்..
வயது மட்டும் தான் 20 வயது அப்பாவுக்கும் மகனுக்கும் வித்தியாசம்..
விஷ்ணுவுக்கு 25 வயது கோபாலுக்கு 45 வயது..
ஆனால் இருவரும் ரோட்டில் நடந்து போனால் அண்ணன் தம்பியோ என்று தான் நினைக்க தோன்றும்..
அப்படி தன் உடம்பை ஸ்லிம்மாக டிரிம்மாக வைத்திருப்பார் கோபால்..
மிலிட்டரிகாரன் என்பதால் அதிகாலையில் நேரத்துடன் எழுந்திருந்து எக்ஸர்ஸைஸ் பண்ணுவதும்.. வாக்கிங் ஜாக்கிங் என்று செல்வதில் அதிக கவனம் செலுத்துபவர் கோபால்..
இப்படி எல்லாம் என்ன தான் கோபால் தன் உடம்பை கட்டு கோப்பாக வைத்திருந்தாலும்… நமது கதையின் படி கோபாலின் சாயல் அப்படியே நடிகர் மனோபாலா சாயல் தான்..
மனோபாலாவை மனதில் வைத்துக் கொண்டே இந்த கோபாலின் கதையை படிக்கவும்.. எத்தனை கதை எழுதினாலும்.. கோபாலின் உருவமும் மேனரிசமும் மனோபாலாவின் ஸ்டைல் தான்.. அதில் எள்ளலவும் சந்தேகமில்லை..
ஏர்போர்ட்டில் இருந்து கால் டாக்ஸி பிடித்து படு வேகமாக விறைந்தார்..
சார் இதுக்கு மேலே இந்திய எல்லை பகுதி வருது.. இனி கால் டாக்ஸி போகாது.. ப்ளீஸ் இங்கேயே இறங்கிக்கங்க என்று ஹிந்தியில் டாக்ஸிகாரன் சொல்லி இறக்கி விட..
கையில் பெட்டியுடன் இந்திய எல்லையை நோக்கி நடந்து செல்ல ஆரம்பித்தார்..
அந்த எல்லை பகுதி ஒரே பாறையும்.. கற்களுமாக இருந்தது.. சரியான பாதை கிடையாது.. அவர் நடந்து போய் கொண்டு இருந்த எல்லை பகுதியில் ஒரு ஈ காக்கை கூட இல்லை..
ஒரு மணி நேர நடைக்கு பிறகு மெல்ல ஒரு ஜீப் சத்தம் தன்னை நோக்கி வருவதை உணர்ந்தார் கோபால்..
அது ஒரு மிலிட்டரி ஜீப்.. கோபால் அருகில் வந்து நின்றது..
கையில் ஏ.கே.47 ரக துப்பாக்கிகளை ஏந்திய படி ஆறு ஏழு இந்திய ராணுவ வீரர்கள் ராணுவ உடையில் அந்த ஜீப்பில் இருந்தார்கள்..
அங்கிள்.. நீங்க விஷ்ணுவோட அப்பா தானே என்று அதில் இருந்த ஒரு மிலிட்டரி பையன் ஜீப்பில் இருந்து துப்பாக்கியுடன் கீழே குதித்து கோபால் அருகில் வந்து நின்றபடி கேட்டான்..
ஆமாப்பா.. நீ.. என்ற கோபால் நிதானமாக கேட்க..
நான் விஷ்ணுவோட நண்பன் அங்கிள்.. உங்க போட்டோவை நிறைய முறை விஷ்ணு என்கிட்ட காட்டி இருக்கான்.. அச்சு அசல் விஷ்ணுவை மாதிரியே இருக்கீங்க… என்று ஆச்சரியப்பட்டான் அந்த மிலிட்டரி நண்பன்..
சரிப்பா.. என் மகன் விஷ்ணு.. என்று கோபால் தலுதலுத்த குரலில் கேட்டார்..
அதற்கு மேல் அவரால் பேச முடியவில்லை..
ஓ.. சாரி அங்கிள்.. வாங்க வாங்க.. என்று சொல்லி அவர் கையில் இருந்த பெட்டியை வாங்கி கொண்டு அவரை ஜீப்பில் ஏற்றி இந்திய எல்லைக்கு இன்னும் அருகில் ஜீப்பை ஓட்டி சென்றான்..
அந்த கரடு முரடான பாதையில் ஒரு நீண்ட நேர ஜீப் பிரயாணத்திற்கு பிறகு.. து£ரத்தில் ஆங்காங்கே சின்ன சின்ன மிலிட்டரி துணியால் போடப்பட்ட கூடாரங்கள் தெரிந்தன..
ஜீப் அந்த கூடராத்தை நெருங்கியது…
விஷ்ணுவின் நண்பன் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவன் தான் கோபாலை அந்த ஒரு கூடாரத்துக்குள் அழைத்து சென்றான்..
அங்கே விஷ்ணுவின் பெரிய படம் பிரேம் பண்ணப்பட்டு அதில் மாலை அணிவித்து அதன் முன்பாக ஊதுபத்தி வாழைப்பழத்தில் சொறுகப்பட்டு இருந்தது..
கோபாலுக்கு தன் மகன் விஷ்ணுவின் புகைப்படத்தை இந்த மலர் மாலையுடன் பார்த்ததும் துக்கம் தொண்டையை அடைத்துக் கொண்டு வந்தது..
விஷ்ணு.. என்று கதறிக்கொண்டு அந்த பிரேம் போட்ட போட்டோவின் அருகில் சென்று கத்த ஆரம்பித்தார்..
சர்.. கவ்லைப்பட்டாதீங்கோ.. உங்க்கு மக்கன் நம்மு தேஷ்த்துக்காக தன் செத்ரூக்காரு.. என்று கடுமையான தமிழ் கலந்த ஹிந்தியில் ஒரு ராணுவ அதிகாரி கோபாலுக்கு ஆறுதல் சொல்ல டிரை பண்ணார்..
என்னோட மகன் உடம்பு நான் எங்க ஊருக்கு எடுத்துட்டு போக முடியுமா சார்.. எங்கே என் மகன் உடம்பு என்று கோபால் கண்களில் கண்ணீர் மல்க கேட்டார்..
சாரி சார்.. போர்ல எதிரிகளால வீசி எறியப்பட்ட பாம்ல் விஷ்ணு ப்ளாஸ்ட் ஆகி.. இறந்துட்டார்.. அவர் உடம்பை எங்களா கண்டு பிடிக்கவே முடியல.. ரொம்ப சாரி.. ஆனா அவரோட உடமைகள் அவர் உபயோக படுத்தின பொருட்கள் எல்லாம் எங்களால உங்ககிட்ட ஒப்படைக்க முடியும் என்று சொல்லி..
குஷ்வந்த் சிங்.. இதர் ஆவோ.. என்று ஒரு சிங் ராணுவ வீரனை அந்த அதிகாரி அழைக்க..
குஷ்வந்த் சிங் ஒரு பெரிய இரும்பு தள்ளுவண்டியை தள்ளி கொண்டு வந்து நின்றான்..
அதில் விஷ்ணுவின் துணி மணிகள்.. பெட்டி படுக்கைகள்.. அவன் இதுவரை ராணுவத்தில் வாங்கிய பரிசு பொருட்கள்.. நு£த்துக்கணக்கான மெடல்கள்.. கேடயங்கள்.. என அடுக்கி எடுத்து வந்திருந்தான்..
இதெல்லாம் விஷ்ணு ராணுவத்துல பணி புரிந்த போது அவனுக்கு கிடைத்த வெகுமதிகள் சார்.. என்று கோபாலிடம் அந்த அதிகாரி ஒப்படைத்தார்..
விஷ்ணு வாங்கிய பரிசுகளையும் மெடல்களையும் கேடயங்களையும் பார்த்த கோபாலுக்கு பெருமையாக இருந்தது..
தன் மகன் ஒரு ஊதாரி இல்லை.. ராணுவத்தில் எப்படி எல்லாம் பெருமையாக வாழ்ந்து தான் மடிந்து இருக்கிறான் என்று மனதிற்குள் மகிழ்ந்தார்..
சரி மேஜர் சாப்.. நான் என்னோட மகன் பொருட்களை எல்லாத்தையும் எங்க ஊருக்கு எடுத்துட்டு போறேன்.. என்று சொல்லி கோபால் அந்த தள்ளுவண்டியை எடுத்துக் கொண்டு கூடாரத்தை விட்டு நகர முற்பட..
கோபால் சாப்.. இன்னும் ஒரு முக்கியமான பொருளை.. விஷ்ணுவோட சொந்த பொருளை உங்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.. என்று ஹிந்தியில் அந்த அதிகாரி சொல்லி கோபாலை தடுத்தார்..
இன்னும் என்ன பரிசு சார் எனக்கு என் மகன் விட்டு வச்சிட்டு போயிருக்கான் என்று கோபால் கேட்டுக் கொண்டே ஸ்லோ மோஷனில் திரும்ப.. பக்கத்து கூடாரத்தில் இருந்து து£ரத்தில் ஒரு அழகான உருவம்.. ஸ்லிம்மாக அ£காக கவர்ச்சியாக திரிஷாயைவும்.. நயன்தாராவையும் கலந்து செய்த உடல் அமைப்புடன் ஒரு பெண் 4 வயது கைக்குழந்தையுடன் மங்கலாக கோபால் கண்களுக்கு தெரிந்தாள்..
அவள் அமைதியாக மெல்ல மெல்ல தலைகுணிந்தபடி நடந்து வர.. இப்போது கோபால் கண்களுக்கு தெளிவாக தெரிந்தாள் அவள்..
வெள்ளைப்புடவையில் கையில் குழந்தையுடன்.. கோபால் முன்பு வந்து நின்றவளை பார்த்த கோபாலுக்கு ஜிவ்வ் என்று எறியது.. அப்படி ஒரு கவர்ச்சி..


செம சூப்பர் பிகராக இருக்கிறாளே.. யார் இவள் என்று மனதில் கேள்வி எழுப்ப.. யார் சார் இவங்க.. என்று அதிகாரியை பார்த்து கேட்க..
இவங்க தான் உங்க மகனோட பொண்டாட்டி.. உங்க விதவை மருமகள்..இவளும் உங்க மகன் உங்களுக்காக விட்டு சென்ற பரிசு தான்.. உங்களோட கூட்டிட்டு போங்க.. உங்க விதவை மருமகளை என்று அந்த அதிகாரி சொல்லி கோபாலோடு அவளை அனுப்பி வைத்தார்…

இவங்க தான் உங்க மகனோட பொண்டாட்டி.. உங்க விதவை மருமகள்..இவளும் உங்க மகன் உங்களுக்காக விட்டு சென்ற பரிசு தான்.. உங்களோட கூட்டிட்டு போங்க.. உங்க விதவை மருமகளை என்று அந்த அதிகாரி சொல்லி கோபாலோடு அவளை அனுப்பி வைத்தார்…
ச்சே ஒரு நிமிட சபலத்தில் தன் மருமகளையே சைட் அடித்து விட்டோமே என்று கோபாலுக்கு சுறுக் என்று நெஞ்சிக்குள் குத்தியது
நமஸ்தே அங்கிள் ஜீ என்று கோபால் காலில் விழுந்து வணங்கினாள்
தன் மகனை 5 வருடதிற்கு முன்பு இந்திய ராணுவத்தில் சேர்த்து விட்டதோடு சரி
அதன் பிறகு கோபாளுக்கும் அவர் மகனுக்கும் எந்த விதமான தொடர்பும் இல்லை
அதனால் தான் இப்படி விஷ்ணுவுக்கு திருமணம் ஆகி 4 வயதில் ஒரு அழகான பேரனும் இருப்பது கூட இதுவரை கோபாலுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை
காலில் விழுந்து வணங்கிய தன் மருமகளை எப்படி வாழ்த்துவது என்றே கோபாலுக்கு தெரியவில்லை
மகன் விஷ்ணு இறந்து இப்படி விதவையாக வந்து இருக்கும் மருமகளை எப்படி வாழ்த்துவது
16ரும் பெற்று பெரு வாழ்வு வாழ் என்று வாழ்த்துவதா
இல்லை மகராசியா இரும்மா என்று சொல்லி வாழ்த்துவதா
புரியாமல் தவித்து போய் நின்றார் கோபால்
நல்லா இரும்மா என்று மட்டும் அமைதியாக சொல்லி விட்டு தன் விதவை மருமகளின் இரண்டு தோள் பட்டையையும் தொட்டு தூக்கி நிமிர்த்தினார் கோபால்
கோபால் தொட்ட போது அவள் உடம்பு லேசாக சிலிர்த்ததை உணர்ந்தார் கோபால்
கோபால் அவள் தோள் பட்டை இரண்டையும் தொட்டு தூக்கிய போது அவருக்கும் ஒரு வித கிளு கிளுப்பு அவர் உடலுக்குள் ஏற்பட்டது
அவள் தோள் பட்டை சதைகள் சும்மா மிருதுவாக சாப்ட்டாக சதை பிடிப்புடன் இருந்தது
பொண்டாட்டி ஒரு விபத்தில் இறந்த பிறகு இத்தனை வருடதிற்கு பிறகு தொடும் ஒரு பெண் இப்போது இந்த மருமகள் தான்
தன் பொண்டாட்டியிடம் இருந்த அதே சாப்ட்நெஸ் சதை செழுமைகள் தன் மருமகளிடம் இப்போது கண்டார் கோபால்
அவள் கண்களை பார்த்தார்
அப்பப்பா என்ன ஒரு கவர்ச்சி பார்வை
காந்த விழிகள் என்பார்களே அது இது தானோ இப்படி சுண்டி இழுக்கிறது என்று நினைத்தார்
ச்சி ச்சி மடையா மடையா இவ உன் மருமகடா இடியட் என்று உள்ளே இருந்து உள் மனது எச்சரிப்பது போல் இருக்க தன் மருமகள் உடம்பை தவறான கண்ணோட்டத்துடன் பார்ப்பதை எண்ணி தனக்குள் வெக்க பட்டார்
உடனே அந்த எண்ணத்தை கை விட்டார்
எழுந்திரிம்மா நீ நல்லா இருக்கணும் என்று வாழ்த்தினார்
அவள் எழுந்து நிமிர்ந்தாள்
கோபாலை பார்த்து பேந்த பேந்த விழித்தாள்
க்யா.. க்யா.. அங்கிள் ஜீ.. என்றாள்..
தன் மருமகள் முகத்தை இப்போது கொஞ்சம் நன்றாக உற்று பார்த்தார்
ஓ.. இவளுக்கு தமிழ் தெரியாதா.. ஆமா பார்க்க வெள்ளையாக வெண்ணையாக இருக்கும் இந்த தேகத்தை பார்த்த போதே ஹிந்திக்காரி என்று தனக்கு தோன்றி இருக்க வேண்டும்..
அவர் மனசாட்சி அவரை திட்டியது போல உண்மையிலேயே தான் ஒரு மடையன் தான்.. மருமகளை சைட் அடித்தேனே தவிர.. அவள் முகத்தையும் உடல் அமைப்பையும் பார்த்து ஹிந்திக்காரி என்று எனக்கு தோன்றவில்லையே என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டார்
பாப்ரே.. அங்கிள் ஜீ.. என்று அவர் தலையில் அடித்துக் கொண்டதை பார்த்து கொஞ்சம் அச்சமுற்றவளாக தன் தளிர் கை விரல்களை கொண்டு அவர் தலையில் அவர் அடித்துக் கொண்ட அவர் கைகளை பற்றினாள்..
ஜிவ்வ்.. என்று அவருக்குள் ஏறியது..
டேய் மடையா மடையா.. திரும்பவும் மருமகளை காம எண்ணத்தோடு பார்க்கிறாயே என்று அவர் உள் மனது எச்சரித்தது
உன் பெயர் என்னம்மா? துமாரா நாம் க்யா ஹே.. என்று தனக்கு தெரியாத சுத்தமாக தெரியாத ஹிந்தியில் அரை குறையாக திக்கி திணறி கேட்டார்
மே ரா நாம் பிந்து மோல் ஹை அங்கிள் ஜீ என்றாள்..
என்னடா மலையாள பெயராக இருக்கிறதே என்று நினைத்தார்
ஆனால் சமாளித்து கொண்டே
ஓ.. அச்சா நாம்.. பேரு சூப்பரா இருக்கு என்று சூப்பராக இருக்கிறது என்பதை காண்பிப்பது போல தன் இரண்டு விரல்களையும் ஓ ஷேப்பில் வைத்து காட்டினார்
அதை பார்த்து மருமகள் பிந்து வெட்கப்பட்டாள்..
தேங்க்ஸ் அங்கிள் ஜீ.. என்றாள்.. கோபால் அவளை பாராட்டுகிரார் என்பதை புரிந்து கொண்டு சிரித்தாள்
வாடா வாடா பேரா.. பேரன் பேரென்னம்மா.. என்று சொல்லி கொஞ்சி கொண்டே மருமகள் கையில் இருந்த தன் கை குழந்தை பேரனை வாங்கினார்
வாங்கும் போது அவள் அழகிய கைகளும் அவர் விரல்களும் உரசி கொண்டன
சாத்தியமாக எதார்த்தமாக பட்டது தான்
பேரன் பேரு என்னம்மா என்று கேட்டார்
பிந்துவின் அழகிய விழகள் மீண்டும்.. அகலமாக விரித்து அவரை புதிராக பார்த்தாள்


பேரன் நாம் என்று குழந்தையை
தன் செல்ல பேரனை கோபால் கொஞ்ச ஆரம்பித்தார்..
சரி வாம்மா நம்ம ஊருக்கு போகலாம் என்று தன் மருமகள் பிந்துவை அழைத்து கொண்டு நடக்க…
பிந்துவுக்கு அவர் பேசிய தமிழ் கொஞ்சம் கொஞ்சம் மிக கொஞ்சம் புரிந்த மாதிரி இருந்ததால் அவரோடு நடக்க துவங்கினாள்…
சாப் சாப்.. ஒன் மினிட் என்று குஷ்வந்த் சிங் அவர்கள் இருவரையும் நோக்கி ஓடி வந்தான்..
சப்.. என்று மூச்சு இறைக்க கோபாலுக்கு பிந்துவுக்கு அருகில் ஓடி வந்து நின்றான்..
சாப்.. சாரி.. சொல்ல மறந்துட்டேன்.. விஷ்ணுவோட டெத் சர்டிபிக்கேட்.. மற்றும் சில பார்மாலிட்டீஸ்.. பேப்பர்ஸ்ல எல்லாம் நீங்க கையெழுத்து போட வேண்டி இருக்கு..
அது மட்டும் இல்லாம.. விஷ்ணு சர்வீஸ்ல இருந்தப்போ இறந்ததால அவனுக்கு சேர வேண்டிய பென்ஷன் பணம் விஷ்ணு மனைவி பிந்து பேர்ல மாத்த வேண்டி இருக்கும்..
இந்த இறப்புக்கு நஷ்ட ஈட ஒரு பல்க் அமவுண்ட் நம்ம இந்திய ராணுவத்லுல இருந்து உங்களுக்கு தர வேண்டி இருக்கும்..
இதை எல்லாம் இங்கே இருந்து நீங்க முடிச்சிட்டு போயிட்டீங்கன்னா.. மறுபடியும் உங்களை அதுக்காக இங்கே வரவழைச்சு கஷ்டம் கொடுக்க கூடாதுன்னு பார்க்குறோம்.. என்று ஹிந்தி ஆங்கிலம் தமிழ் எல்லாம் கலந்து கோபாலிடம் சொன்னான்..
கோபால் கொஞ்சம் யோசித்தார்.. அதுவும் சரிதான் குஷ்வந்த் சிங்.. இந்த பார்மாலிட்டி பணம் டிஸ்பேட்ச் எல்லாம் முடிய எவ்வளவு நாள் ஆகும்.. என்று கேட்டார் கோபால்..
எப்படியும் ஒரு 3 மன்த்ஸ்ஸாவது ஆகும் சாப்.. என்றான் குஷ்வந்த் சிங்..
ஐயோ.. 3 மாசமா.. அப்படின்னா.. நாங்க எங்கே தங்குறது.. என்று கேட்டார் கோபால்..
அதை பத்தி கவலைப்படாதீங்க கோபால் சாப்.. விஷ்ணுவும் அவர் மனைவி பிந்துவும் கல்யாணம் ஆன புதுசுல தங்கி இருந்த ராணுவ ராயல் கோர்ட்ரஸ் இப்போ வேக்கண்ட்டா தான் இருக்கு.. அதுலயே நீங்க இந்த 3 மாசம் தங்கிக்கலாம்.. பிந்துவுக்கும் அவங்க குழந்தைக்கும் நீங்க பண்ற ஒரு பேருதவியா இருக்கும் என்று குஷ்வந்த் சிங் சொன்னான்..
என்னோட பேரன்.. என்னோட மருமகள்.. இந்த உதவியை கூட செய்ய மாட்டேனா.. கண்டிப்பா குஷ்வந்த் சிங்.. என்று கோபால் அவன் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு சொல்ல..
சாப்.. வாங்க நான் கூட்டிட்டு போறேன்.. என்று சொல்லி ஒரு மிலிட்டரி ஜீப்பை வரவழைத்து அதில் பிந்துவையும் குழந்தை கோபாலையும்.. நம்ம கோபாலையும் ஏற்றிக் கொண்டு ஒரு இரண்டு மணி நேரம் பயணம் செய்தான் குஷ்வந்த் சிங்..
சிங்கீம் எல்லை உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது.. என்று ஒரு பழைய போர்டில் தேய்ந்து போன ஹிந்தி எழுத்து காட்டியது..
கடுமையான குளிராக இருந்தது..
சிங்கீம் ஊருக்குள் ஜீப் போக போக குளிர் அதிகமாகிக் கொண்டே போனது..
கோபாலுக்கு பல் எல்லாம் கட கட என்று அடித்துக் கொள்ள ஆரம்பித்தது..
பிந்து அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளை விதனை புடவையை நன்றாக இழுத்த போர்த்திக் கொண்டாள்… புடவைக்குள் குட்டி கோபால் கதகதப்பாக இருந்தான்..
குட்டி பையன் கோபாலையும் அவள் வெள்ளை புடவைக்குள் அணைத்து போர்த்திக் கொண்டாள்..
ஆனால் விரைவாக அந்த ராணுவ ஜீப் ஒரு தனி குட்டி பங்களா போன்ற மிக பிரம்மாண்டமான மர வீட்டுக்கு முன்பாக சென்று நின்றது..
பெரிய காம்பவுண்ட்டை தாண்டி அந்த அழகிய தனி பங்களா கட்டை வீடு அந்த காம்பவுண்டுக்குள் பாதுகாப்பாக இருந்தது..
காம்பவுண்டு வாசலிலேயே இரண்டு சென்ட்ரி நின்று ஜீப் உள்ளே நுழையும் போது விரைப்பாகி சல்யூட் அடித்தார்கள்..
விஷ்ணு கி பாப்.. கோபால் ஜீ.. என்றான் குஷ்வந்த் சிங் அந்த சென்ட்ரிகளை பார்த்து..
விஷ்ணுவின் தந்தை என்று அறிமுகப் படுத்தியதும்.. இன்னும் கூடுதல் பணிவுடனும் மரியாதையுடனும் குணிந்து மறுபடியும் ஒரு சல்வூட் அடித்தனர்..
கோபாலுக்கு அதை எல்லாம் பார்க்கும் போது ரொம்ப பெருமையாக இருந்தது..
தன் மகன் விஷ்ணு இந்திய ராணுவத்திற்காக என்ன பாடு பட்டிருந்தால் இத்தகைய நன்மதிப்பும்.. நல்ல பெயரும் வாங்கி இருப்பான் என்று நினைத்துக் கொண்டார் கோபால்..
ஜீப் கட்டை பங்களா வாசல் சென்று நின்றது..
கோபால் சாப்.. வாங்க.. மேம் சாப்.. நீங்களும் வாங்க.. என்று குஷ்வந்த் சிங் இருவரையும் பணிவுடன் உள்ளே அழைத்துச் சென்றான்..
அந்த மர பங்களாவுக்குள் சென்ற அடுத்த நொடியே குளிர் கொஞ்சம் குறைந்தது போல இருந்தது..
காரணம் அந்த பாங்களா முழுவதும் தேக்குமர கட்டைகளால் மிக பிரம்மாண்டமாக கட்டப்பட்டு மிக அழகான அலங்காரத்துன் காணப்பட்டிருந்தது..
உங்ளே சென்று பார்த்த கோபால் அப்படியே பிரம்மித்து போய் விட்டார்..
மிக பெரிய ஹால்.. ஹோம் தியேட்டர் டிவி.. அதற்கு நேராக ஒரு பெரிய உல்லன் சோபா கம் பெட் போன்ற சின்ன மினி படுக்கை
அதன் மிக அருகில் கத கதப்பு அடுப்பு கங்கு எரிந்து கொண்டிருந்தது..
அந்த நெருப்பின் சூடு தான் அந்த பெரிய ஹாலையே கத கதப்பாக்கிக் கொண்டிருந்தது..
குஷ்வந்த் சிங் கோபாலை பார்த்து.. சாப் இந்த 3 மாசம் நீங்களும் உங்க விதவை மருமகளும் உங்க பேரக் குழந்தையும் இந்த குட்டி மர பங்களாவுல தான் தங்க போறீங்க..
என்ன உதவு வேண்டுமானாலும் பசர் அலுத்தினீங்கன்னா.. வேளியே காம்பவுண்ட் கேட்ல நிக்கிற செண்ட்ரி உடனே ஓடி வந்து உங்களுக்கு உதவி செய்வாங்க…
நீங்க சாப்பிட வேண்டிய உணவு எல்லாம் என்னன்ன வேணும்னு ஒன் ஹவர்க்கு முன்னாடியே இன்டர்காம்ல சொல்லிட்டிங்கன்னா.. இங்கே தமிழ் கலாச்சார உணவு சமைக்க ஸ்பெஷல் மெஸ் இருக்கு.. அவங்க உடனே கொண்டு வந்து குடுத்துடுவாங்க..
பிந்து மேம் சாப் எதுவும் சமைக்க வேண்டாம்.. நீங்க நல்லா இந்த 3 மாசம் ரெஸ்ட் மட்டும் எடுத்தா போதும்.. உங்களுக்கு தேவையான அனைத்து வசதிகளையும் இந்திய ராணுவம் செஞ்சி கொடுக்கும்..
எக்காரணத்தை கொண்டும் எங்க ராணுவ அனுமதி இன்றியோ.. வெளியே நிக்கிற செண்ட்கலுக்கு இன்பார்ம் பண்ணாமலோ வெளியே போயிடாதீங்க..
இது இந்தியாவின் எல்லை பகுதி என்பதால்.. எதிரி நாட்டுல இருக்கவங்கலால திடீர் ஆபத்து நேரிடலாம்..
முடிஞ்ச வரை கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணி இந்த 3 மாசம் வீட்டை விட்டு வெளியே பயணிப்பதை தவிர்த்துக்கங்க..
விஷ்ணுவோட பார்மாலிட்டீஸ் எல்லாம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் உங்களை நாங்களே பாதுகாப்போட உங்க ஊருக்கு அனுப்பி வைக்கிறோம்.. என்று குஷ்வந்த் சிங் சொல்லி விட்டு கிளம்பினான்..
இப்போது இந்த குட்டி மர பங்களாவில் மூன்றே பேர் மட்டும் தான்..

பிந்து.. அவள் குழந்தை குட்டி கோபால்.. நம்ம கோபால்..
பிந்துவுக்கு அந்த பங்களா பழக்கப் பட்ட இடம் தான்..
அதனால் அவள் ரொம்ப கேஷ்வலாக கோபாலிடம் அங்கிள் ஜீ.. இதர் ஆவோ.. இதர் ஆவோ என்று உற்சாகமாக கூறி ஒவ்வொரு இடமாக சுற்றி காட்ட ஆரம்பித்தாள்..
வெள்ளை புடவை கட்டிய விதவை பெண்ணாக சோகமாக இந்திய ராணுவ எல்லை கூடாரத்தில் பார்த்த பிந்து இந்த நீண்ட பயணத்திற்கு பிறகு ரொம்பவும் மாறி இருந்தாள்..
கொஞ்சம் உற்சாகமாக இருந்தாள்..
தன் கணவன் விஷ்ணு போனதுக்கு அப்புறம் தனக்கு யாருமே இல்லையே என்று உடைந்து போய் இருந்த பிந்துவுக்கு மாமனார் என்ற உற வந்ததில் ரொம்பவும் மகிழ்ந்து போய் இருந்தாள்..
அவளிடம் ஒரு குழந்தை தனமும் குறும்பு தனமும் இருந்தது..
கோபாலை ஜன்னல் கார்டன் அருகில் அழைத்து சென்று சுற்றி காட்டினாள்..
கிட்சன் சென்று காட்டினாள்.. யப்பா.. எவ்ளோ பெரிய கிட்சன்..
எப்படியும் யாரும் இங்கு சமைக்க போவது இல்லை.. ஆனாலும் எவ்வளவு பெரிய கிட்சன் என்று கோபால் நினைத்துக் கொண்டார்..
ஆனால் அந்த கிட்சனில் ஒரு புதிய அத்யாயம் ஆரம்பிக்க காத்திருக்கிறது என்பதை அறியாமல் தன் விதவை மருமகள் ஹிந்தியில் மழலை கொஞ்சலில் உற்சாகமாய் சுற்றி சுற்றி காண்பிப்பதை ரசித்துக் கொண்டிருந்தார்…
இதர் பெட்ரூம் அங்கிள் ஜீ.. என்று ஒரு ரூமை திறந்து காட்டினாள்..
பெரிய படுக்கை அறை.. செம அலங்காரத்துடன் இருந்தது.. ஒரு விதமாக காம ரசம் சொட்டும் வாசனையுடன் அட்டாச்டு பாத்ரூமுடன் அந்த அறை இருந்தது..
அந்த அறைக்குள் கோபாலை பிந்து அழைத்து சென்று சுற்றி காட்டிக் கொண்டிருக்கும் போதே இவ்வளவு நேரம் உற்சாகமாய் இருந்த பிந்துவின் முகம் கொஞ்சம் மாற ஆரம்பித்தது..
கண்களில் இருந்து இரண்டு சொட்டு கண்ணீரே வந்து விட்டது..
கோபாலுக்கு ஏதோ கொஞ்சம் லேசாக அவள் உணர்வு புரிந்தது போல இருந்தது..
பாவம் புருஷன் விஷ்ணு நியாபகம் அவளுக்கு வந்து விட்டது போல உள்ளது என்று உடனே புரிந்து கொண்டார்..
அழாதே பிந்து… அழாதே க்ரை நஹி கிரை நஹி நோ க்ரை நோ க்ரை என்று அரை குறையாக பிந்துவை சமாதானப் படுத்த முற்பட்டார்..
ஆனால் அவர் அப்படி ஆறுதல் சொல்ல போக தான் பிந்து கண்களில் தாரை தாரையாக கண்ணீர் பொங்க ஆரம்பித்தது..
அப்படியே பெட்டில் அமர்ந்து அழ ஆரம்பித்தாள்..
பிந்து இதர் ஆவோ.. இதர் ஆவோ.. என்று பிந்து கையை பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு பெட்ரூம் விட்டு வெளியே ஹாலுக்கு வந்தார் கோபால்..



பெட்ரூம் கதவை இழுத்து பூட்டி.. தாள் போட்டார்..
திஸ் 3 மன்த் ஸ்டே ஹை… வீ 3 நோ நோ தட் ரூம் இன்சையிட்.. சாஹியே.. என்று தரைகுறை ஆங்கிலம் கலந்த ஹிந்தியில் பிந்துவிடம் கூற முற்பட்டார்..
பிந்து கொஞ்சம் புரிந்தும் கொண்டாள்..
பிந்துவை ஹால் சோபா பெட்டில் அமர வைத்தார்..
இவ்வளவு நேரம் அமைதியாக இருந்த குட்டி கோபால் மெல்ல சிணுங்க ஆரம்பித்தான்..
பசிக்குது.. என்பது போல் சைகை காட்டினான்..
செல்ல குட்டி.. பேராண்டி.. பசிக்குதாடா செல்லம்.. இரு இரு.. தாத்தா உனக்கு சாப்பிட ஏதாவது எடுத்துட்டு வர்றேன்.. என்று சொல்லி.. கிட்சன் பக்கம் போக எத்தனித்தார்..
அங்கிஸ் ஜீ.. நஹி.. மேரா பேட்டா.. கோபால் இப்போ எதுவும் சாப்பிட மாட்டான்.. என்று அவள் ஏதோ ஹிந்தியில் கூற ஆரம்பித்தாள்..
ஆனால் கோபாலுக்கு அவள் ஹிந்தி எதுவும் புரியவில்லை..
அவன் பசிக்கு தான் அழுவுறான்.. ஆனா.. கிட்சனில் இருந்து எதுவும் அவன் சாப்பிட மாட்டான் என்று எவ்வளவோ ஹிந்தியில் சொல்ல முற்பட்டாள் பிந்து..
ஆனால் ஆர்வகோலாறு கோபால்.. அவள் பேச்சை எதுவும் சரியாக கேட்காமல்.. தன் பேரனின் பசியை போக்க வேண்டும் என்ற குறியிலேயே இருந்தார்..
கிட்சன் பக்கம் சென்று என்ன இருக்கிறது என்று தேடினார்..
நிறைய பழ வகைகள்.. பிரிஜ்ஜில் பால் திண்பண்டங்கள் எல்லாம் இருந்தது..
குழந்தை சாப்பிடக் கூடிய சில பழ வகைகளை எடுத்து கொண்டு கிட்ட்னில் இருந்து ஹாலுக்கு வந்தார்..
பிந்து அவர் பார்வையில் இங்கு கிட்சனில் இருந்து பார்க்கும் போது முதுகு காட்டி அமர்ந்திருந்தாள்..
குழந்தையின் அழுகுரல் நின்று இருந்தது..
கையில் பழங்களுடன் தன் விதவை மருமகள் பிந்துவை பின்பக்கம் நெருங்க நெருங்க.. சப் சப் சப் என்று ஏதோ சப்பும் சத்தம் கேட்டது..
கோபால் அந்த சத்தத்தை வைத்தே அங்கு என்ன நடக்கறிது என்பதை உடனே யுகித்தார்..
ஆம்.. 4 வயது நன்கு வளர்ந்த குட்டி கோபாலுக்கு மருமகள் பிந்து அவனை தன் மடியில் படுக்க வைத்து.. முந்தானையால் அவனை மூடி.. தாய் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தார்.. கோபால்
ஆம்.. 4 வயது நன்கு வளர்ந்த குட்டி கோபாலுக்கு மருமகள் பிந்து அவனை தன் மடியில் படுக்க வைத்து.. முந்தானையால் அவனை மூடி.. தாய் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தார்.. கோபால்
என்னம்மா பேரனுக்கு 4 வயது ஆகுது இன்னும் தாய் பால் குடுக்குற.. என்று அறை குறை ஹிந்தியில் கேட்டுக் கொண்டே மருமகள் பிந்து முன்பாக போய் பழங்களுடன் நின்றார்..
அவளுக்கு முன்பக்கமாக சென்று கோபால் நின்று இருந்தாலும்.. ஒரு துளி அளவு கூட தன் உடல் தெரியாதபடிக்கு நன்றாக குடும்ப பெண்ணாக புடவை முந்தானையை இழுத்து போர்த்திக் கொண்டு மகனுக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் பிந்து..
அவள் மடியில் குட்டி கோபால் படுத்துக் கொண்டு தன் அம்மாவின் முந்தானைக்குள் சப் சப் சப் என்ற மழலை சத்தத்துடன் சத்தமாக பால் உறிஞ்சி குடித்துக் கொண்டிருந்தான்..
கோபால் போலவே கொஞ்சம் நோஞ்சானாக இருந்தான்..
அங்கிள் ஜீ.. குழந்தை 3 வயசு வரை நோஞ்சானாகவே இருக்கான்னு நானும் விஷ்ணுவும் கொண்டு போய் டாக்டர்கிட்ட காட்டினோம்..
டாக்டர் எத்தனையோ டெஸ்ட் எல்லாம் எடுத்துட்டு பார்த்துட்டு.. பால் இம்னியோ வியாதி இருக்கு..
இப்படி இருக்க குழந்தைகளுக்கு 5 அல்லது 7 வயசு வரை இப்படி தாய் பால் குடுத்து வளர்த்தா தான் உடம்பு நம்மள மாதிரி நார்மலாகும் என்று டாக்டர் சொல்லி விட்டார்..
அதனால கண்டிப்பா என் மகனுக்கு 7 வயசு வரை இல்ல.. அவன் உடம்பு நம்மளை மாதிரி எந்த வருஷம் குணமாகுதோ.. அத்தனை வருஷமும் என்னோட தாய் பால் குடுக்கறதா நானும் விஷ்ணுவும்.. அவர் உயிரோட இருந்தப்பவே முடிவு பண்ணிட்டோம் மாமா ஜீ.. என்று பிந்து இந்தியில் சொன்னாள்..
கேபாலுக்கு சரி வர புரியவில்லை என்றாலும்.. குழந்தை வளர்ந்து வாலிபன் ஆகும் வரைகூட பிந்துவிடம் தாய் பால் குடிக்க போகிறான் என்பது மட்டும் உறுதியாக தெரிந்தது..
தன் பேரன் மேல் விஷ்ணுவும் பிந்துவும் எவ்வளவு அன்பும் அக்கரையும் காட்டுகிறார்கள் என்று புல் அரித்து போனார் கோபால்..
சரி சரி.. பால் கொடுக்குற பொண்ணு நீ.. நீயாவது இந்த பழங்களை சாப்பிடு.. என்று
ஆப்பிள்..
ஆரஞ்சி..
வாழைப்பழம்..
பப்பாளிப்பழம்..
மாதுளைப்பழம்.. என்று வகை வகையாக பழங்களை வெட்டி புரூட் சாலட் செய்து பிந்துவுக்கு முன்பாக வைத்தார்..
குழந்தைக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததால்.. பிந்துவால் தனக்கு முன்பாக இருந்த புரூட் சாலட்டை எக்கி எக்கி எடுத்து சரியாக சாப்பிட முடியவில்லை..
இரும்மா.. கஷ்டப்படாத.. நான் உனக்கு ஊட்டி விடுறேன்.. என்று சொல்லி கோபால் அந்த புரூட் சாலட் பவுலை தன் கையில் எடுத்து ஏந்திக் கொண்டு பிந்து அருகில் அந்த சோபா காம் பெட்டில் அமர்ந்தார்..
பெண்மையின் நெருக்கமும் தாய் பால் வாசமும் கோபால் மூக்கை துளைத்தது..
அப்படியே மூக்கை மூச்சை உள்ளுக்குள் ஆழமாக ஒரு இழு இழுத்து அனுபவித்தார்..
யப்பா.. மருமகளின் பால் மனம் கவிச்சி இல்லாமல்.. ரொம்ப ரொமாண்டிக்காக பால் வாசனை அடித்தது..
டேய் டேய் மடச்சாம்பிராணி.. என்ன காரியம் பண்ணிட்டு இருக்க.. என்று மனசாட்சி அவர் தலையில் கொட்டியது..


ஐயோ.. சாரி மனசாட்சி.. இவள் என் மருமகள் என்பதை அடிக்கடி மறந்துடுட்றேன்.. இவளோடு செக்ஸியான கவர்ச்சி என்னை ஒவ்வொரு முறையும் மதிமயங்க செய்து விடுகிறது.. என்று தன் தவறை உணர்ந்தார்..
க்யா.. அங்கிள் ஜீ.. க்யா போல்தி ரஹோ என்று கோபாலை பார்த்து கேட்டாள் பிந்து புரியாமல்..
ஐயோ.. மையிண்ட் வாய்ஸ்னு நினைச்சி மனசாட்சிகிட்ட மன்னிப்பு கேட்டது தன் அழகு விதவை மருமகளுக்கு காதிலேயே கேட்டு விட்டதா என்று வெட்க பட்டார்..
குச்.. நஹி பிந்து பேட்டி.. ஒன்னும் இல்ல.. நான் ஊட்டி விடுறேன் ஹை.. நீ சாப்பிட்டுட்டே.. குட்டி பையனுக்கு து£த்.. சப்ப குடு.. என்று அறைகுறையாக ஹிந்தியில் பேசி மலுப்பினார்..
தன் விதவை மருமகள் அருகில் அமர்ந்து கோபால் ஒவ்வொரு ஸ்பூனாக அந்த புரூட் சேலட்டை எடுத்து எடுத்து ஊட்ட ஊட்ட தன் மருமகள் ஆசையுடன் கொஞ்சம் பசியுடனும் இருந்ததால் ஆசை ஆசையாக வாய் திறந்து ஸ்பூனை சப்பி சப்பி சாப்பிட்டாள்..
அவள் வாய்க்குள் பழங்கள் உள்ளே செல்லும் அழகை ரொம்பவும் ரசித்தார் கோபால்..
என்ன ஒரு அழகான வாய்.. செவ்விதழ் என்பார்களே.. அப்படி ஒரு கவர்ச்சியான உதடு..
பிந்து ஹிந்தி பேசும் போது நடு நடுவே கொஞ்சம் மலையாளம் கலந்து இருந்ததை அறிந்து கொண்டார்..
பேரு வேற பிந்து..





கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக