http://www.kanavu-kathali.com/ கனவு காதலி : 03/09/21

பக்கங்கள்

செவ்வாய், 9 மார்ச், 2021

அமலாவின் செவ்வாய்

 லூதியானாவிலிருந்து தில்லி போகும் ரயிலில் ரங்காவுக்கு முதல் வகுப்பு கூப்பேயில்தான் இடம் கிடைத்தது. அதில் இரண்டே இரண்டு பர்த்துகள்தான் இருந்தன.

அவன் கீழ் பர்த்துதான் ரிசர்வேஷன் செய்திருந்தான். நல்ல வெயில் காலம். வேர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவன் உள்ளே நுழைந்த போது கீழ் பர்த்தில் அவனைவிட நாலு அங்குலம் உயரமான வாட்ட சாட்டமான நடுத்தர வயசான பஞ்சாபிப் பெண்மணி கம்பீரமாக உட்காரந்திருந்தாள்.
அவளோடு இன்னொரு பருத்த இளம் பெண்ணும், நெருக்கமாய் நின்ற ஒரு சர்தார்ஜியும் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ரங்காவுக்கு அவள் அருகே உட்கார சற்று தயக்கமாயிருந்தது.
ரயில் புறப்படும் நேரம் நெருங்கவே அந்த இருவரும் உட்கார்ந்திருந்தவள் காலைத் தொட்டு ‘பயிரிப் போனா பீவிஜி’ என்று வணங்கிவிட்டுப் போனார்கள்.
ரயில் மெதுவாக நகர ஆரம்பித்ததும் அதுவரை நின்று கொண்டிருந்த ரங்காவை நிமிர்ந்து பார்த்த அந்தப் பெண்மணி உட்காருமாரு சைகை செய்தாள். அவன் உட்கார்ந்ததும் பக்கம் “ஓய் புத்தரு, கித்தே ஜாரியா (ஏய் எங்க போறே)” என்று கரகரத்த குரலில் கேட்டாள்.


ரங்கா அடிக்கடி பஞ்சாப் போய் வருவதால் பஞ்சாபி ஓரளவு புரியும். அவன் தான் சென்னை போவதாக ஹிந்தியில் சொன்னான். “ஓய் தும் இட்லி சாம்பார் வாலா” என்றவள் தோள் குலுங்கச் சிரித்தாள்.
அதற்கு ஏற்ப அணிந்திருந்த மிட்டாய் நிற கமீஜ் (மேல் சட்டை) அடியில் அவள் பருத்த முலைகள் குதித்துத் தாளம் போட்டன. அவள் பஞ்சாபிப் பேச்சு கிராமப்புறத்தைச் சேர்ந்தவள் என்று காட்டியது. நம்ம ஊர் பாஷையில் சொன்னால் நாட்டுக்கட்டை; ஆனால் பஞ்சாபின் நாட்டுக்கட்டைகள் கூட மேக்கப்பும் லிப்ஸ்டிக்கும் போடுவது உண்டு. இது அந்த மாதிரி கட்டை என்று ரங்கா நினைத்தான்.
அவளும் தடித்த உதடுகளுக்கு ரோஸ் நிற லிப்ஸ்டிக் போட்டிருந்தாள்; ஆனால் அவள் அகன்ற தந்த நிற முகத்துக்கு மேக்கப் தேவையில்லை அவ்வளவு மென்மையாக இருந்தது. அதில் கன்னங்களின் மேல் பகுதியில் மணல் தூவியது போல பழுப்பு நிறப் புள்ளிகள், அவள் வயல் அல்லது வெளிப்புற வேலை செய்பவள் என்று காட்டுவதாக அவன் நினைத்தான். ஸ்லீவ்லெஸ் கமீஜ் மழ மழவென்ற அவள் புஜங்களை எடுத்துக் காட்டின.
இப்போது உடல் பருமனும், காலத்தின் அழுத்தமும் அவள் அழகைக் குறைத்-திருந்தாலும் இளம் வயசில் அவள் இன்னமும் அழகாய் இருந்திருக்க வேண்டும். தலையில் செம்பட்டை படிந்த அடர்த்தியான நீண்ட கூந்தல் கட்டுக்கு அடங்காமல் வழிய, பல்லால் கொண்டை ஊசியைக் கடித்துக் கொண்டு கிர்ணிப் பழ சைஸ் முலைகள் முன்னுக்குத் தள்ள, அவள் கைகளைத் தூக்கி கூந்தலை இழுத்து முடிந்தாள். அப்போது அக்குளின் அடியில் லேசாகத் தெரிந்த மென்மையான முடிப் பரப்பு ரங்காவின் ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரித்தது.
உயர்த்திய கைகளைத் தலைக்குப் பின்னால் வைத்துக் கொண்டு அவனை அவள் பார்த்த பார்வையில் ஒரு மிருகக் கவர்ச்சி இருந்தது. ஆழமாக வெட்டப்பட்ட கமீஜின் கழுத்தின் ஊடே மதர்த்து நின்ற அவள் முலைகள் அறை வட்டமாகப் பிதுங்கவதைப் பார்த்த ரங்காவின் நாக்கு உலர்ந்தது.
தடித்த புருவங்களுக்கு அடியே கூர்மையான் கண்கள் அவனை அளந்தன. “க்யா தும் சூச்சி தேக்கிறயா,” (என்ன முலையைப் பார்க்கிறீங்களா?) என்று சற்றும் எதிர்பாராத விதமாய் அவள் கேட்டதும் அவன் முகம் சிவந்தது.
“ஹாய் ஹாய் ஷரம் க்யோம் ஹோரஹேஹோ” (அதற்கு ஏன் வெட்கம்) என்றவள், “சூச்சி தேக்னா துசி” (முலையை பார்க்க வேணுமா நீ) என்று கேட்டதும் அவன் பதில் பேச முடியாமல் திணறினான்.
அவள் கடகடவென்று சிரித்தாள். “ஓய் மதறாஸி, துசி கித்னா ஷரம் ஹோரையா” (ஏய் மதறாஸி எவ்வளவு வெட்கப் படுகிறாய்) என்றவள் “யே தோ குதரத்தி பாத்ஹை’ (இது இயற்கையான விஷயம்) என்றவள் சிரிப்பை நிறுத்தவில்லை.
அதன் பிறகு அவன் கேட்காமலையே தன்னைப் பற்றிய விவரங்களைச் சொன்னாள்.
“மேரா நாம் குரீந்தர், மகர் கர்த வீச்சு பிங்கி, மை தோ தில்லி ஜாரியா” (என் பெயர் குரீந்தர்; ஆனால் வீட்டில் பிங்கிதான் பெயர். நான் டெல்லி போகிறேன்) என்று ஆரம்பித்தவள் தான் எடுத்து டிபன் பாக்ஸைத் திறந்து மூளி (முள்ளங்கி) பரோட்டாவை எடுத்து ஊறுகாயுடன் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.
“துசி பீ காவோ, ஜவான் ஆத்மி ஹை, ஜப் பூக் லக்தா கானா சாஹியே (நீ இள வயசு, அதனால பசி எடுக்கும் போது சாப்பிட வேணும்)” என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசியவள் கண்ணைச் சிமிட்டினாள். அவனை கட்டாயப் படுத்தி தன்னுடன் சாப்பிட வைத்தாள்.
நெய்யில் செய்த பரோட்டா ருசியாய் இருந்தது. அவள் கணவன் கனடாவில் இருந்த அவளுடைய மாமனாரைப் பார்க்கப் போய் மூணு மாசமாயும் இன்னும் திரும்பி வரவில்லை. ஆகவே அவள் குடுகாமில் உள்ள மகன் குர்மீத்துடன் சிறிது காலம் தங்கப் போகிறாளாம்.
“லட்காதோ மேரா ஹை தில்லி த வீச்சு, மகர் வோ நிகம்மா சர்தார் ஹை” ( தில்லியில் இருப்பவன் என் மகன்தான் அவன் இருந்தாலும் கையால் ஆகாதவன்) என்றவள் “ஹாய் ஹாய் கர்மி சடறி ஹை” (புழுக்கம் ஏறுகிறது) என்றவள் மேல் சட்டைப் பொத்தான்கள் மூன்றை அவிழ்த்து விட்டாள். வட்டமான முலைகள் அரைவாசி பிராவுக்கு மேலே பிதுங்கி வெளியே தெரிந்ததைப் பற்றி அவள் கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.
“ஓய் தும் பாகர்-கி தரஃப் தேகோ, மை நைட்டி பேன்னா ஹை” (நீ வெளியே பாத்திட்டு இரு, நான் நைட்டிக்கு மாத்திக்கணும்) என்று அவள் கட்டளை போட்டதும் அவன் எழுந்து ஜன்னலைப் பார்த்து நின்றான்.
அவள் கமீஜை உருவி கழற்றிவிட்டு, நைட்டியை மாட்டிக் கொண்டு, கீழே சுடிதாரைக் கழற்றி பாண்டீயை அவிழ்த்துப் போட்டு விட்டாள். பிறகு மீண்டும் சுடிதாரைப் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்ட இறங்கிய காட்சி ஜன்னல் கண்ணாடியில் துல்லியமாகத் தெரிந்தது.
ரங்காவின் சுண்ணி அந்தக் காட்சியைக் கண்டதும் பயங்கரமாக ஜட்டிக்குள் முறுக்கிக் கொண்டு புரட்சிக் கொடி நாட்டிய போது அவனுக்கு வலி எடுத்தது. அவள் பார்த்து விடுவாளோ என்ற பயத்தில் எழுந்தவன் கைப் பெட்டியை மேல் பர்த்தில் வைத்துவிட்டு அங்கேயே அவன் பெட்ஷீட்டைப் பரப்பினான்.
பிறகு அவளைப் பார்க்காமல் வெளியே போய் பனியனும் லுங்கியும் அணிந்து கொண்டு அவன் திரும்பிய போது அவள் பர்த்தில் காலை நீட்டி, ஒரு கையை நெற்றியின் குறுக்கே வைத்து, படுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அவனைப் பார்த்ததும் “ஓய் ரங்கா நீந்த் ஆகயா துசி? நைதோ இத்தே பைஜா, பாத்தாங் கராங்கே’( தூக்கம் வந்திடுச்சா உனக்கு? இல்லேன்னா இப்படி உட்காரு, பேசலாம் கொஞ்சம்) என்றவள் அவனை வலுக்கட்டாயமாய் தன்னருகில் உட்கார வைத்துக் கொண்டாள். அவன் தொடையைத் தொட்ட அவள் அகன்ற இடுப்பின் இளம் சூடு அவன் சுண்ணியை இன்னும் கிளர்ச்சி அடையச் செய்தது.
“ஷாதி கியா தும்” (திருமணம் ஆகிவிட்டதா உனக்கு) என்று அவள் கேட்டதும் அவன் இல்லை என்று சொன்னான்.
‘‘ஃபிர் தோ பஞ்சாபி குடியோன் ஸே மஜா லியா ஹோகா’ (அப்போது பஞ்சாபி பெண்களை அனுபவித்திருப்பாய்?) என்று அவள் சொன்னதைக் கேட்டு அவன் முகம் வெட்கத்தில் கவிழ்ந்தது.
“ஓய் மதராஸி, மேரே பாத்ஸே ஷரம் ந கர். மை தோ காவ்தா ஜட்டுணி. குல்லம் குல்லா பாத் கர்னா மேரா ஆதத் ஹை” (என் பேச்சைக் கேட்டு வெட்கப் படாதே.. நான் கிராமத்துக்காரி. வெளிப்படையாக ‘பச்சையாக’ பேசித்தான் எனக்குப் பழக்கம்) என்றுவள் பஞ்சாபிப் பெண்களைப் பற்றி தன் அபிப்பிராயத்தைச் சொன்னாள்.
“மதறாஸி ஆளுங்க ரொம்பவே பொம்பிள விஷயத்தில பயப்படறீங்க. என் கிரமத்துப் பொண்ணுங்க உங்க மாதிரி இளைய வயசு ஆளுங்க தனியா கிடைச்சா காலை விரிச்சுப் படுத்துடுங்க. எங்க சர்தார்களும் குறைவில்லை. ஃபிரீயா ‘புத்தி’ (புண்டை) கிடைச்சாப் போதும், அந்தப் பொண்ணுக்கு எந்த வயசா இருந்தாலும் அனுபவிக்கத் தயங்க மாட்டாங்க. அந்த மாதிரி வளந்தவ நான். ஆகவே என்னைத் தப்பா நினைக்காத,” என்று பஞ்சாபி கலந்த ஹிந்தியில் விடாமல் பேசியவள் அவன் முதுகைத் தடவி விட்டாள்.
“இங்கல்லாம் கலியாணம் கட்றதுக்கு முன்னால ஆம்பிளங்க அஞ்சாறு பொண்ணுங்களையாவது அனுபவிச்சுட்டுத்தான் வருவானுங்க.
“இங்கெல்லாம் அது ஆம்பிளைங்க வழக்கமா செய்யற விஷயம், அதனால என்னைக் கேட்டா, கலியாணத்துக்கு முன்னால அப்பேர்பட்ட அனுபவம் எனக்குத் தப்பாத் தெரியலை.” என்று அவன் முகத்தைத் திருப்பி பேசினாள்.
“ஆஜ்கல் அப்நா சோக்ரியான் பி கம் நமி. வோ பி குச் மஜா லேகரி ஷாதி கே தய்யார் ஹோத்தேன் ஹை” (இந்த காலத்தில எங்க பெண்களும் கம்மி இல்லை. இரண்டு மூணு தடவை அனுபவப்பட்டுத் தான் கலியாணத்துக்குத் தயார் ஆகறாங்க) என அவள் பேசினபோது அவன் கண்கள் சற்றே சரிந்த அவள் முலைகளின் அரை வட்டத்தின் மீது பட்டன.
“என்ன நல்லா இருக்கா” என்றவள் அவன் கையை எடுத்து மிருதுவாய் இருந்த முலையின் மீது வைத்தாள். பிறகு அவள் தனது கையை அவன் கையின் மீது வைத்து அழுத்த, ரங்கா தன்னையும் அறியாமல் முலையைப் பிசைந்தான்.
அப்போது திடீரென்று அவள் மூச்சு முட்ட திணற ஆரம்பித்தாள். அவன் பயந்து விலக அவன் கைகளை அவள் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
“ஓய் பயப்படாத இது ஆஸ்துமா அட்டாக். என் கைப்பையில பம்ப் இருக்கு, எடுடா, ஜல்தி, முழிக்காதே” என்று திணறலுக்கு இடையே அவள் பேசினாள்.
அவன் அதைத் தேடி எடுத்ததும் அதைப் பரித்து அவள் தனது முகத்தில் பதித்துக் கொண்டாள்.
அதன் பிறகு மூச்சுத் திணறல் இடையே அவனைப் பார்த்து “ஓய் மேரி பிரா லூஸ் கர். அவுர் ஷல்வார்கா நாடா டீலா கரோ” (என் பிராவை லூஸாக்கு, சல்வார் நாடாவை அவிழ்த்து லூஸாக்கு) என்று கட்டளை பிறப்பித்தாள்.
அவன் வேறு வழியின்றி நடுங்கும் கைகளால் நைட்டியின் பொத்தான்களை விலக்கி பிராவை கீழே இழுத்து விலக்கினான். இன்னொரு கையால் நைட்டியை மேலே நகர்த்தி சல்வார் நாடாவை அவிழ்த்த போது வெள்ளை வெளேர் என்ற அவள் வயிரும் அதிலிருந்து தொப்புளின் கீழே இறங்கிய மயிர் ஓழுங்கும் கண்ணில் பட்டன.
 
மேலே திறந்த முலை வட்டங்களும் அவற்றின் உச்சியில் குவிந்திருந்த பழுப்பு நிறக்காம்புகளும் பார்வைக் காட்சிகளாய் இருந்தன. அந்தக் காட்சிகளைக் கண்ட அவன் சுண்ணி தலையாட்ட ஆரம்பித்தது. அவள் தனது மூச்சை ஓரளவு கட்டுபாட்டுக்கு கொண்டு வந்ததும் அவன் பக்கம் திரும்பினான்.
“ஓய் காலா மதறாஸி, (என்ன கருப்பு மதறாஸி) நீ என்ன ரொம்பவே பயந்துட்டியா?” என்றுவள் அவனுடைய கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு பேசியபோது அவள் கை தற்செயலாகச் சுண்ணியின் மீது பட்டதும் அவள் முகத்தில் சிரிப்பு உதிர்ந்தது.

                                  


“ஹாய் தேரா லண்ட் தோ மூளிகிதரா…”(உன் சுண்ணி என்ன முள்ளங்கி மாதிரி இருக்கு) என்றவள் அதை லுங்கியோடு சேர்த்து கையால் பிடித்தாள். “லண்ட் தோ கரம் ஹோரியா” (சுண்ணி நல்ல சூடா ஆயிட்டே இருக்கு) என்றவள் கையால் அவன் லுங்கியை விலக்கி சுண்ணிக்கு விடுதலையளித்தாள். வெது வெதுப்பான அவள் கை அதைப் பிடித்ததும் அவன சுண்ணிக்குத இன்னமும் சூடேறியது.
“தும் அஜீப் ஆத்மி ஹை, ஆத்மி அகர்பத்தி கி தரா பத்லூ ஹை. மகர் தேரா லண்ட் இத்னா தகடா ஹை, அவுர் தும் காமிகாம் க்யோன் ஷரமாரஹே ஹோ” ( நீ வினோதமான ஆள். ஆள் ஊதுவத்தி மாதிரி ஒல்லியா இருக்கே. ஆனால் உன் சுண்ணி இவ்வளவு திடமா இருக்குது. அப்படி இருக்கும் போது நீ ஏன் வெட்கப் பட வேணும்?) என்றவள் குனிந்து அதன் பருத்த தலையை முத்தமிட்டாள்.
“ஏய் நீ என்ன முறைச்சுப் பாத்துகிட்டு இருக்கிற,” என்று அவன் சுண்ணியைப் பார்த்துப் பேசியவள் அதை சப்பினாள்.
அவள் வெல்வெட் நாக்கு தண்டை புரட்டிச் சுவைத்த போது அவனால் உடலைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
“தீ ரேஸே புத்தர்” (பையனே மெதுவாக) என்றவள் இடது கையால் சல்வாரைக் கீழே தள்ளி “அபி தக் பஞ்சாபன்தா ச்சூத் தேகா நை ஹைனா, அபி தேகோ, ஹாத் சலாவோ ஃபிர் சும்மோ” (இதுவரை பஞ்சாபிப் புண்டையைப் பார்த்ததில்லை அல்லவா, இப்போ அதை தொட்டுப் பார்த்துக்கோ அப்புறம் அதை முத்தமும் கொடு) என்றவள் அவன் பக்கம் இடுப்பைத் திருப்பினாள்.
அவள் தந்த நிறத் தொடைகளின் இடையே
ஆலிலை அளவு நீண்ட புண்டை தெரிந்தது. அதன் மத்தியில் அடர்ந்த பழுப்பு முடிச்சுருள்கள் இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிந்து புண்டைப் பிளவின் கதுப்புகள் எடுப்பாகத் தெரிந்தன. அவன் நாக்கு உலற அதை சற்று பயத்தோடு பார்த்தான்.
அவள் “ஓய் ச்சூத்ஸே டர்னா க்யோ, வோ தோ ஃபாடுனே கே லியே” (புண்டையைப் பார்த்து பயம் ஏன்? அது அடிச்சு பிளக்கத்தானே இருக்கு என்றவள் தனது எண்ணத்தை வெளிப்படுத்த ரங்காவுக்குக் கை கால் ஓடவில்லை.
“கீ தேக்ரயா துஸி, சும்மோ” (என்ன பார்த்திட்டு இருக்கிறே, முத்தம் கொடு) என்றவள் அவன் தலையைப் பிடித்து அவன் முகத்தைப் புண்டை மீது அழுத்தினாள்.
அதன் பெண்மை நெடி வேர்வை வாடை கலந்து அவன் நரம்பு மண்டலத்தைத் தாக்க அவன் சுண்ணி எந்தக் கணமும் வெடித்து வீரியத்தைப் பாய்ச்சும் உச்சத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தது.
அவன் நாக்கு அவள் புண்டைப் பிளவில் நுழைந்து துளாவ ஆரம்பித்ததும், அவள் இடுப்பு கட்டுக்கு அடங்காமல் மேலும் கீழும் நகர்ந்தது. அவள் யோனி நீர் பிசின் போல வடிய ஆரம்பித்து.
“கீ ஸோச்ரியா, சடுஜா புத்தர்” (என்ன யோசனை, ஏறு) என்றவள் அவனை இரும்புப் பிடியாகப் பிடித்து மேலே இழுத்துக் கொண்டாள்.
அவள் கை அவன் சுண்ணியைப் பிடித்து புண்டைக்குள் திணிக்க அவன் தானாகவே அவளுடைய இடுப்பின் வேகத்துக்கு ஏற்றது போல தனது அசைவுகளையும் சேர்த்துக் கொண்டான்.
அவள் உரக்க “பேண் சோத் பாடோ” என்று வாய் குழறப் பேச, அவன் ஆக்கிரமிப்பு முழுமையாக,
வீரியம் சுடச்சுட புண்டைக்குள் பீச்சி அடித்தது. அவனை இருகப் பிடித்துக் கொண்டு அனுபவித்தவள், லேசாக பல்லால் அவன் தோளைக் கடித்தாள்.


அப்போது வெளியே கட் கட் என்று யாரோ கதவைத் தட்டினார்கள். “டிக்கட் செக்கிங்” என்று குரல் கேட்டதும் அவன் எழப் பார்த்தான். அவள் “தும் சுப் ரே, பேணசோத் டிகட் கலைட்டர்” என்றவள் அவனை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
“ஓய் டிகட் கலைட்டர் பாத் மே ஆவோ, இத்தே சோக்ரா மேரா சோத்ரயா” (டிக்கட் கலெக்டர், அப்புறம் வா, இங்க பையன் என்னை ஓத்துட்டு இருக்கான்) என்றவள் கட கடவென்று சிரித்தாள். ரங்கா முகம் சிவந்தது. ஆனால் அவள் உள்ளே புதைந்த அவன் சுண்ணி சளைக்காமல் அப்படியே இருந்தது.
“க்யா தேரா லண்டு கோ பிங்க்கிதா ச்சூத் இத்னா பசந்த் ஹை, சோட் நை ரஹா ஹை தும்.தோடா மேரா சூச்சிக்கோ மஸாஜ் தோ அவுர் மை தூஜ்ஜா ரவுண்ட் கே லியே தய்யார் ஹோ ஜாவுங்கா”
(என்ன உன் சுண்ணிக்கு பிங்க்கியின் புண்டை மேல இவ்வளவு ஆசையா, விட மாட்டேங்கற, என் முலையைக் கொஞ்சம் கசக்கு, நான் இரண்டாவது ரவுண்டுக்குத் தயார் ஆயிடுவேன்)” என்றவள் அவன் இரண்டு காதுகளைப் பிடித்து முகத்தை இழுத்தவள் முலைகளின் மீது பதித்தாள். ரங்கா அவள் முலைகளைப் பிசைந்து காம்புகளைக் கடித்து சுவைத்தான்.
“குரு தா கிர்பா, தும் மேரேகோ மஜா லேனே மிலா, தேரேகோ பகவான் ரட்சா கரே”( எல்லாம் குருவின் கிருபை, இன்னிக்கி என்னை அனுபவிக்க நீ கிடைத்தாய். ஆண்டவன் உன்னைக் காப்பறட்டும்) என்றவள் அவன் விதைப் பையை வருடி, மார்பை முத்தமிட்டு இரண்டாம் முறையாக இன்ப லோகப் பயணத்துக்கு இட்டுச் சென்றாள். கடைசியில் வீரியம் வீச்சி ஓய்ந்து சுண்ணி துவள அவனை விலக்கினாள்.
“முஜே ஐஸா மஜா லேகே பகுத் ஸால் ஹோகையா” (நான் இந்த மாதிரி அனுபவிச்சு பல வருஷங்களாகிவிட்டன) என்றவள் திரும்பி panjap pennai trailil otha tamil kamakathai அவனைப் பார்த்துப் படுத்துக் கொண்டாள்.
அவளுடைய சரிந்த கனமான முலைகளின் காம்புகள் அவன் மார்பில் குத்த அவன் சுண்ணி மீண்டும் கிளர்ச்சி அடையத் துவங்கியது.
“ஓய் காலா மதறாசி, தேரா லண்ட் தோ லால்ச்சி ஹை” (ஏய் கருப்பு மதராசி உன் சுண்ணி பேராசை பிடித்தது) என்றவள் அவன் தலையை மார்பில் புதைத்தாள். இந்த முறை அவளை முழு ரசனையுடன் அவன் அமைதியாகப் புணர்ந்தான்.
அவன் அடித்து ஓய்ந்ததும் பெருமூச்சு விட்டவள் முதுகுப் புறத்தை அவனக்குக் காட்டிக் கொண்டு படுத்தாள். அவள் பருத்த தந்த நிற குண்டியை அவன் முத்தமிட்டதும் அவன் கையைப் பிடித்து புண்டையின் மீது அழுத்திக் கொண்டாள் குரீந்தர். அவன் சுண்ணி அவளுடைய பழுப்பு நிறக் குண்டிப் பிளவில் நுழைய முற்பட்ட போது அவள் அவனை பின்னுக்குத் தள்ளினாள்.
“ஓய் சாம்னே புண்டு கின்னாபார் சாயியே லோ துசி, மகர் காண்டு மத் மார், முஜே பில்குல் பஸந்த் நை” (நீ எவ்வளவு தடவை வேணு- மின்னாலும் முன்னால் புண்டையை அனுபவி ஆனால் பின்னால் குண்டியில் ஏறாதே, அது எனக்கு கட்டோடு பிடிக்காது) என்றவளை அவன் அணைத்துக் கொண்டான். மூன்றாம் முறையாக அவன் பின் வழியாக யோனியைத் தாக்க அதைப் பெருமூச்சுடன் ரசித்தவள் அவன் கைகளை இழுத்து முலைகளைக் கசக்க வைத்தாள்.
கடைசியாக இருவரும் சோர்ந்ததும், அவள் “ஓய் அபி ஸம்ஜா தும், பஞ்சாபி புத்திக்கி பராபர் துனியாமே கோயி நை. தும் ஷாதி ஸே பஹலே ஸாட்டா காவ் ஆஜா. சே ஸாத் புத்தி பாட்கே உஸ்கே பாத் ஷாதி கர்லே” (இப்போது புரிந்ததா, உலகத்திலே பஞ்சாபி பெண்களுக்கு ஈடான புண்டையே கிடையாது. கல்யாணம் செய்யும் முன்னால் என்னுடைய கிராமத்துக்கு வந்து ஆறு ஏழு புண்டைகளை அனுபவித்துவிட்டு கல்யாணம் கட்டு) என்று உபதேசம் வேறு செய்தாள். இருவரும் அப்படியே தூங்கினார்கள்.
ரயில் தில்லியை அடைந்ததும் அங்கே அவள் மகன் – தொந்தியும் தொப்பையுமான சர்தாரும், அவனுடைய சிகப்பான குட்டையாய் குண்டாய் கன்னம் குழிய சிரிப்புடன் இருந்த மருமகளும் அவளை வரவேற்றனர்.
“ஓய் மாண்ட்டி (அவள் மகன்) யே காலா மதராசி முஜே பஹூத் மெஹர்பானி கியா ராஸ்தேதே விச்சு” (இந்த கருப்பு மதராசி எனக்கு வழியில் பெரும் உதவிகளைச் செய்தான்) என்று மகனுக்கு ரங்காவை அறிமுகம் செய்து வைத்தாள்.
ரங்காவுக்கு தில்லியிலிருந்து அன்றே சென்னை போக வேண்டும். ஆகவே அவளிடமிருந்து விடை பெற்றுக் கொண்ட போது அவள் தனியே அவனை அழைத்து காதில் குசுகுசுத்தாள்.
“ஓய் மை இதர் தீன் மஹீனா ரஹேகா. தூ ஹமாரா கோட்டி கிரேட்டர் கைலாஷ் மே ஹை. மேறா புத்தர் நிகம்மா ஹை. அவுரத் கோ சம்பால் நஹி சகுதா. அவுர் உஸ் கா பீவி சிம்ரன், பிச்சாரி பஹூத் துக்கி ஹை. ஹமேஷா ரோத்தி ஹை டெலிஃபோன் மே. தூ மேரே ஸாத் அபி ஆயாதோ தேரேகோ சிம்ரன்ஸே மஜா ஜரூர் மிலேகா. யே பஹூத் படி மெஹர்பானி ஹோகா”
(நான் இன்னும் மூணு மாசம் இங்கே இருப்பேன். நீ வரும்போது எங்களுடன் கிரேட்டர் கைலாஷ் பகுதியில் எங்கள் வீட்டிலே தங்கலாம். என் மகன் பொம்பிளையை ஆளத் தெரியாத கையால் ஆகாதவன். அவன் மனைவி சிம்ரன் அதனால் மிகவும் வருத்தமாய் இருக்கிறாள். தினமும் டெலிஃபோனில் என்னிடம் அழுகிறாள். அதனால் இப்போது நீ என் கூட வந்தால் நீ சிம்ரனை கட்டாயம் அனுபவிக்கலாம், எங்களுக்கு பெரிய உதவியாய் இருக்கும்) என்று அவள் சொன்னது கேட்டு அவன் முகம் சிவந்தது.
தான் சென்னை போக வேண்டிய கட்டாயத்தை அவளுக்கு விளக்கினான். அவளிடமிருந்து ஃபோன் நம்பரை வாங்கிக் கொண்டு அவன் சென்னை சென்றான். அவன் இரண்டு வாரங்களில் தில்லி வந்த போது பிங்க்கியுடன் தங்கினானா? சிம்ரனை அனுபவித்தானா? இல்லை, வேறு ஏதாவது பிரச்சினையா?



======================================

கையடிக்கும் கதை

மார்ச் 31 இரவு 10 மணி அளவு இருக்கும்.
மழை ‘சோ’ என்று பெய்து கொண்டிருந்தது.
ஒரு வழியாக இரண்டு மணி நேரம் புலம்பிக் கொட்டிய மழை ஓய்ந்தது.
நள்ளிரவு பூரண நிசப்தம்.
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
டங்
மணி பன்னிரண்டு அடித்து ஓய்ந்தது.
இதற்காகவே காத்திருந்தான் சோபராஜ். ஒரு வழியாக அவனது 18 வயது முடிந்து 19-ஆவது வயது துவங்கி விட்டது. தந்தையின் கட்டளைப் படி இத்தனை வருடம் காத்திருந்து விட்டதால் இன்று அவன் எப்படியாவது வெகு நாளைய ஆசையை நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டிருந்ததால் தன் வேலையைத் துவங்க ஆவலுடன் இருந்தான்.
ஐந்து வருடங்களுக்கும் மேலாகவே அவனது தம்பி.. அதுதான் அவனது கம்பு . . . அவன் அதற்குச் செல்லமாக வைத்திருந்த பெயர் “லிட்டில் மாஸ்டர்” அவ்வப்போது அட்டென்ஷனில் எழுந்து நின்று கொள்ளுவது வழக்கம். ஆனால் அவனது தந்தை அரவாமுதம், மிகவும் கண்டிப்பான பேர்வழி. அவனுக்கு ஸ்ட்ரிக்ட்-ஆக கட்டளை இட்டிருந்தது சோபராஜ் 18 வயது ஆகும் வரை “கையடிக்கக் கூடாது” என்பதே. அவரும் ஒரு விதத்தில் பாவம்தான்.. ஐ.ஏ.எஸ். படித்து மாவட்டத்தை ஆள வேண்டும் என்று நினைத்தவர். ஆனால் விதி யாரைத்தான் விட்டது? ப்ரைமரி ஸ்கூல் ஹெட்மாஸ்டர் ஆகி விட்டார். ஆனாலும் அந்தக் சின்னப் பள்ளிக்கூடத்தில் அவர் வைத்ததுதான் சட்டம். அங்கு படித்துக் கொண்டிருந்த குட்டிப் பசங்களை ஒரு வழி ஆக்கி விட்டார் .. என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். திடீர் திடீர் என சட்டங்களை மாற்றி விடுவார். அவருக்கே உரிய அரிய பாணியில் சட்டங்களுக்கு அர்த்தம் கற்பித்து விளக்கம் அளிப்பார். எதற்கெடுத்தாலும் எச்சரிக்கை.. அதட்டல்.. அபராதம்.. ஆனால் அவருக்கு பெருமிதம் பள்ளியில் ஒழுக்கத்தை நிலை நாட்டி விட்டோம் என்று..தன்னைத் தானே பாராட்டிக் கொள்வார்!
ஒரு நாள் யதேச்சையாக அவரது நண்பர் மேத்தா பேச்சுவாக்கில் விளையாட்டாகக் கூறினார்.. “அரவாமுதம் சார்.. உங்கள் கண்டிப்பை வீட்டிலும் கொஞ்சம் காண்பியுங்களேன்”. உடனேதான் தனது மைந்தன் சோபராஜுக்கு இந்த ஆணை.. “18 வயது வரை ..நோ கையடி.. மீறினால் கையைக் கட்டிப் போட்டு விடுவேன்” என்று கடும் எச்சரிக்கை. சோபராஜ் வேறு வழி இல்லாமல் தனது லிட்டில் மாஸ்டர் எழுந்து நிற்கும்போதெல்லாம் “சூ ..சூ” என்று மிரட்டி விடுவான். மீண்டும் மீண்டும் மேலெழுந்து நிற்கும் தனது விறைப்பைப் போக வைத்து விடுவான். அட் லீஸ்ட் முயல்வான். 


                                  

முடிகிற காரியமா அது. இயற்கையின் நியதியை யார்தான் அடக்க முடியும்?? கடந்த ஐந்து வருடங்களாக தனது பதினெட்டாம் பிறந்தநாள் ஏப்ரல் 1-ஆம் தேதி எப்போது வரும் என்று ஏக்கத்துடன் தனது வீக்கத்தை ஏக்கத்துடன் காக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்தத் திருநாள் .. கையடிக்க அனுமதி உள்ள திருநாள்… … கடைசியாக இன்றுதான் வந்தே விட்டது.
கடந்த ஐந்து வருடங்களில் தனது லிட்டில் மாஸ்டர் வளர்ந்து விட்டிருந்ததையும் சோபராஜ் கவனிக்கத் தவறவில்லை. அன்று நான்கு அங்குலம் ஆக இருந்தது இப்போது கோபுரம் போல ஏழு அங்குலம் வளர்ந்திருந்தது. ஆறு அறிவு மனிதனுக்கு ஏழு அங்குல ஆண்மை!! பெருமிதத்துடன் தனது முஷ்டியை வளைத்துப் பிடித்து ‘தன்னையே’ முதல் முதலாக ஸ்பரிசம் செய்த போது உடல் எங்கும் சிலிர்த்து புதுப் புது இனிய உணர்வுகள் அவனை ஆட்கொண்டது.
கையடிக்கும் நேரத்திலே
மெய் சிலிர்க்கும் வேளையிலே
தண்டினிலே வீக்கம் வரும்
பால் வழியும் ஏக்கம் வரும் .. (மெட்டுக்கு இந்தச் சுட்டியை சொடுக்கவும்)
என்ற பாட்டுக் கேற்ப மெல்ல மெல்ல கையடித்து இன்பம் கண்டான்.
தனது லிட்டில் மாஸ்டரை முதல் முதலாகப் பிடிப்பதால் செஞ்சுரி அடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டே எண்ணி எண்ணி ஆட்டிக் கொண்டிருந்தான். அவன் நினைவில் பக்கத்து வீட்டு பால்காரி மகள் அமலாதான் இருந்தாள். அவள் அவனது பள்ளித் தோழி. ஒரு நாள் அம்மாவின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க அமலா பால் பட்டுவாடா செய்த பணத்தை வசூல் செய்ய சென்றபோது ஒரு வீட்டில் இருந்த அங்கிள் தான் கொண்டு போன பில்-ஐ கிழித்து அவளைத் திட்டி அனுப்பி விட்டார் என்று அவள் சில வருடங்களுக்கு முன்பாக விசும்பி விசும்பி அழுது அவனிடத்தில் கூறினாள். சோபராஜும் அமலாவுக்கு தனது அனுதாபத்தையும் ஆதரவையும் தெரிவிக்க சமீபத்தில் அவர்களுக்குள் காதல் மலர்ந்தது. ஆனால் அதற்கு மேல் நெருக்கமாக ஒன்றும் முடியவில்லை.
அமலா அந்த சில வருடங்களில் பூத்து கனிந்து கொழுத்திருந்தாள். அவளது வாளிப்பான மேனியையும் மல்கோவா மார்பகங்களையும் தர்பூசணி பின்னழகையும் மனதுக்குள் எண்ணிக் கொண்டே தனது வாழைப்பழத்தை வருடிக் கொண்டே மேலும் கீழும் ஆட்டுவதை எண்ணி எண்ணி ஆட்டினான். ஆனால் முதல் முதல் அனுபவம் என்பதாலோ என்னவோ 45 ஆகும்போது அவனது கண்ட்ரோல் விட்டுப் போய் சுண்ணிப் பால் அவுட் ஆகி விட்டது. பால்காரி மகள் அமலாவை எண்ணியதில் தனது எண்ணிக்கை குறைந்து போனாலும் பாலின் அளவு குறையவில்லை. ஏறக்குறைய 5-6 ஸ்பூன் அளவுக்கு சீறிக் கொண்டு விண்ணில் பாய்ந்தது அவனது விந்து நதி!! அமலாவை மனதில் நினைத்துக் கொண்டே அவனது பால் மழை சொறிய லுங்கி முழுவதும் நனைந்தது.
சோபராஜ் அடுத்த சில நாட்களிலேயே லிட்டில் மாஸ்டரை ஆட்டுவதில் அவன் தேர்ச்சி பெற்று விட்டான். ஒரு சில வாரங்களில் தனது முதல் சதம் பெற்றதை அமலாவுக்கு அர்ப்பணம் செய்தான். தனது டயரியில் குறித்து வைத்தும் கொண்டான். அடுத்தடுத்து அவனுக்கு இந்த விடயத்தில் வெற்றியே .. அமலாவை எண்ணி எண்ணி .அமலாபால் இருந்த காதலை எண்ணி எண்ணி. . . சுண்ணியை ஆட்டுவதை எண்ணி எண்ணி சதங்களைக் குவிக்க அடுத்த பல மாதங்களில் அவனது ரெக்கார்ட் 99 சதங்கள் ஆக அவனுக்கு 21 வயது ஆகி விட்டது. நூறாவது சதத்தை எப்படியாக எய்த வேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் இருந்த சோபராஜுக்கு திடீர் என அதிர்ச்சி.
மனைவியை சில வருடங்களுக்கு முன்பு இழந்த தனது தந்தை அரவாமுதம் பக்கத்து வீட்டு பால்காரி (கணவனை இழந்த) செண்பகத்துடன் நெருக்கம் ஆகி விட்டதை அவர் திடீர் என அறிவித்தார். செண்பகம் பால் பணத்தைக் கறப்பதில் திணருவதைக் கண்டு அவர் பரிதாபப் பட்டு உதவி செய்ய முனைந்தார். அவர் கண்டிப்பான ஆசாமியாக இருந்ததால் அந்த ஏரியாவில் இருந்த மாந்தர்கள் எல்லோருமே மிகவும் அச்சப்பட்டு பால் பணத்தை உடவே கொடுத்துவிட, இந்தப் பழக்கத்தில் அவர்கள் இருவரின் மனதும் ஒன்றுபட விழைந்தன. தனயனிடம் தந்தை தனது விருப்பத்தைக் கூற தனயன் தந்தையிடம் கூற படு குழப்பம்.. புதிய சிக்கல். நண்பர் மேத்தா கூறியதை அடுத்து இரு திருமணங்களும் நடந்தால் இரு உறவுகளுமே தகாத உறவுகள் ஆகி விடும் என்ற புத்தம் புதிய அதிசயமான மேதாவித்தனமான விளக்கம் . . . அரவாமுதத்தைத் அதிர வைத்தது!
ஆர அமர தீவிரமாகச் சிந்தித்த அரவாமுதம், கடைசியாக தீர்மானித்தது தனது காதலை தியாகம் செய்து விடுவதாக அறிவித்தார். தனயன் சோபராஜ் எவ்வளவோ சொல்ல முயன்றும் அவனது வாயைப் பூட்டி விட்டார் அரவாமுதம். அமலா-சோபராஜ் இருவரின் திருமணத்தை அமோகமாக நடத்தி வைத்தார். மனைவியாக ஆக்க முயன்ற செண்பகம் இப்போது அவரது சம்பந்தி. விதியின் சதியை நொந்தவாரே இருவரும் ஒருவித சோகப் புன்னகையுடன் புதிய தம்பதிகளை முதல் இரவுக்கு அனுப்பி வைத்தனர்.
முதல் இரவு . . . பள்ளியறையில் அமலாவிடம் சோபராஜ் தயங்கி தயங்கி சொன்னான். அவளும் புன்னகைத்தவாறே ‘என்னவாக இருந்தாலும் சொல்லுங்கள்’ என்று ஊக்குவித்தாள். தனது லிட்டில் மாஸ்டரைப் பற்றியும் தனது நூறாவது சதம் அடிக்க இருந்தா அளவு தீராத அவா பற்றியும் அவன் விளக்க, அமலா தனது வெண்ணிலாப் பற்கள் திளக்க கல கல என்று சிரித்து “அவ்வளவுதானே .. கையடிக்க வேண்டும் .. நானே கையடித்து விடுகிறேன்” என்று உற்சாகத்துடன் கூறி தனது சோளியை அவிழ்த்து உள்ளாடையின் பூட்டிக் கிடந்த ஊக்குகளை ரிலீஸ் பண்ணி தனது மாங்கனிகளை விடுவித்து அவனுக்குக் காண்பிக்க சோபராஜின் லிட்டில் மாஸ்டர் பிரம்மாண்டமாக உருவெடுத்து சோபித்துக் கொண்டு நின்றதைக் கண்ட அமலா தன் கணவனின் தண்டைக் கைகளில் லாவகமாக அணைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு மெல்ல மெல்ல தாலாட்ட, அவனது கண்கள் செருக இன்பத்தில் சஞ்சரிக்கத் தொடங்கினான். அவளது வெண்டை விரல்கள் தனது வாழைப் பழத்தின் தோலுரித்து மேலும் கீழும் ஆட்ட, அவள் அணிந்திருந்த வங்காள வளையல்களின் ஓசை அந்த நிசப்தத்தில் இசையாக ஒலிக்க, அவன் அமலாவைப் பார்த்துக்கொண்டே எண்ணத் துவங்கினான். இன்ப மயக்கத்தில் எண்ணுவதுகூட மறந்து விட்டது. ஆனால் தொடர்ந்தது நிச்சயம் ஒரு சதம் அல்ல பல சதங்கள் என்பது மட்டும் திண்ணமாக அவனுக்குப் புரிந்தது. ஏறக்குறைய உச்சக்கட்டத்தில் அவனது லிங்கம் துடிக்கத் தொடங்கியது. அவனது அடித்தொண்டையில் இருந்து சிங்கத்தின் கர்ஜ்ஜனைபோல் சவுண்டு கொடுக்க.. அமலா கூட சற்று அச்சப்பட்டுத்தான் போனாள். அவனது பழத்தில் இருந்து பால் சீறிக் கொண்டு பொழிய அமலாவின் பூங்கரங்கள் முழுவதும் பால்மழையால் தெப்பமாக நனைந்து போய் விட்டன. ஆனால் வெற்றி என்னவோ அவளது கரங்களில் இருந்த வங்காள வளையலுக்குத்தான்..! அவைகளின் ஒலியிசையிலேயே அவனது தனிப்பட்ட சதம் அடிக்க முடிந்தது. கூட்டாக நடக்க வேண்டிய கலவி இன்னும் நடக்கவில்லை.


நூறாவது சதம் அடித்த வெற்றிக் களிப்புடன் சோபராஜ் மயக்கத்தில் திளைக்க அவனது லிட்டில் மாஸ்டர் நிஜமாகவே லிட்டில் ஆகி விட்டது. இப்போது அவனை ஊக்குவிக்க அமலாவின் செவ்வாய் தேவைப்பட்டது. மீண்டும் விறைத்த சோபராஜின் லிட்டில் மாஸ்டர் அமலாவின் சூடான பிளவுக்குள் புகுந்தது. சோபராஜ் அவள் மேல் படுத்து வெகு லாவகமாக நெடு நேரம் ஏறக்குறைய ஒருமணி நேரம் தாக்குப் பிடித்து இயங்க அமலாவின் பொந்துக்குள் சோபராஜின் விந்து நதி பாய்ந்தது. அமலா பால் மழையில் நிறைவுடன் உச்சக் கட்டத்தை எய்தி கண்செருக மயங்கினாள்.
(ஒய்ந்தது)
கையடி ஓங்கியிருக்கும் கதையாக இருப்பதால் . . . சில “கை” பழமொழிகள்
சித்திரமும் கைப்பழக்கம்
கையாளாத ஆயுதம் துருப் பிடிக்கும்
அண்டை வீட்டு நெய்யே என் பெண்டாட்டி கையே
உடம்பு போனால் போகிறது கை வந்தால் போதும்.
ஊழி பெயரினும் ஊக்கமது கைவிடல்.
எதை அடக்காவிட்டாலும் நாக்கை அடக்கவேண்டும்.
ஒரு கை தட்டினால் ஓசை எழும்புமா?
ஒரு கை (அல்லது வெறுங்கை) முழம் போடுமா?
கண் கண்டது கை செய்யும்.
கற்றது கையளவு கல்லாதது உலகளவு.
காப்பு சொல்லும் கை மெலிவை.
குட்டுப் பட்டாலும் மோதுகிற கையால் குட்டுப்படவேண்டும்.
கைக்கு எட்டினது வாய்க்கு எட்டவில்லை.










படுக்கை அறையில் எல்லாமே

 லிட்டில் ஏஞ்சல்ஸ் மெட்ரிக்குலேஷன் உயர் நிலைப் பள்ளி .. காலை மணி 10. தலைமை ஆசிரியர் அறையே களேபரமாகக் கோலாகலப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அன்று பள்ளியின் இன்ஸ்பெக்ஷனுக்காக டிஸ்ட்ரிக் எஜூகேஷன் ஆஃபீசர் (DEO) – மாவட்ட கல்வித்துறை ஆய்வாளர் வருவதாக அறிவிக்கப் பட்டிருந்தது. தலைமை ஆசிரியர் ராஜலிங்கம் சற்றே பரபரப்புடனும் ஓரளவுக்கு ஆவலுடனும் எதிர்பார்ப்புடனும் உள்ள மனநிலையில் இருந்தார். அரசு தரப்பில் இருந்து வரும் ஆய்வாளர் தனது பள்ளிக்கூடத்தில் ஏதேனும் குறைகள் இருப்பின் சுட்டிக் காட்டி அவைகளை நீக்க உதவி செய்வார் என்று அவர் நினைத்தார். இரண்டு மூத்த ஆசிரியர்களுடன் கலந்துரையாடி ஆய்வாளர் வரும்போது எப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று அவர்கள் ஆலோசித்துக் கொண்டிருந்தனர். தனியார் பள்ளியானதால் அரசு தரப்பில் இருந்து வருபவர்கள் வெகு கண்டிப்புடனும் சற்று ‘இறுக்க’மாகவும் இருக்கக் கூடும் என்பதையும் யோசித்து எப்படி எல்லாம் வரக்கூடிய பிரச்சினைகளைக் கையாளலாம் என்பதையும் அவர்கள் ஆழமாக ஆலோசித்தவண்ணம் இருந்தனர்.



இருபது இருபத்தைந்து கி.மீ. தொலைவில் இருந்த மாவட்ட கல்வி ஆய்வாளர் அலுவலகம் – முன்னால் பலகையில் “மேல்வத்தூர் பாஸ்கரன்” என்று வெள்ளை நிறத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது. மணி அடிக்கவும் ப்யூன் கோபாலன் அவர் முன்பு வந்து மரியாதையுடன் “என்ன சார்” என்று கேட்க, தான் இன்ஸ்பெக்ஷனுக்காக போவதால் பள்ளியைப் பற்றி ஏதாவது ரிப்பொர்ட் இருக்கிறதா என்று க்ளார்க்கை அழைக்கச் சொன்னார் பாஸ்கரன். கோபாலன் க்ளார்க்-இடம் “மேப்பா சார் (அவரைச் சுருக்கமாக குறிப்பிடும் பெயர்) கூப்பிடுகிறார்” என்று என்றதும் க்ளார்க்கும் அவரது கோப்பில் இருந்த மொட்டைக் கடிதங்களை எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு மா.க.ஆ. மேப்பா-விடம் கொடுத்தார். அவரும் கோப்புகளை எடுத்துக் கொண்டு ஜீப்பில் பள்ளிக் கூடத்தை நோக்கி விரைந்தார்.
பள்ளிக்கூடத்தை அடைந்தது தலைமை ஆசிரியர் புன்முறுவலுடன் அவரை வரவேற்றார். சற்றே கடுகடுப்புடன் பாஸ்கரன் அவரை நோக்கி “முன்பெல்லாம் 8 மணி நேரம் இன்ஸ்பெக்ஷனுக்காக செலவிடுவேன்.. இப்போது அலுவலகத்தில் பயங்கர வேலை அதனால் அரை மணிநேரம் தான்” என அங்கலாய்த்துக் கொள்ள தலைமை ஆசிரியர் ராஜலிங்கம் “பரவாயில்லை சார்.. நாம் போய் வகுப்புகளுக்குச் சென்று பார்க்கலாம்” என்று அழைப்பு விடுத்தார். பாஸ்கரன் விடு விடு என்று நடந்து ஐந்து நிமிடத்தில் பல வகுப்புக்களையும் தாண்டி நடந்தார்.. அவரது பார்வை படித்துக் கொண்டிருந்த சில மாணவிகளின் சீருடையை மீறிக் கொண்டு திமிறிக் கொண்டிருந்த அங்க லாவண்யங்களை கூர்மையாக அளந்து பார்த்ததை தலைமை ஆசிரியரால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. இவர் சற்று ‘சபலிஸ்ட்’ என்பதைப் புரிந்து கொண்ட ராஜலிங்கம் ‘எப்படி இவரைச் சமாளிப்பது? இவர் மோசமான ரிப்போர்ட் கொடுத்து விட்டால் பள்ளியையே பூட்ட வேண்டியிருக்கும்.. அதனால் கவனமாகச் செயல்பட வேண்டும்’ என்று மனதுக்குள் யோசித்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
வேகமாக நடந்த பாஸ்கரனின் செயல்கள் அவருக்கு வியப்பை மூட்டின. பள்ளிக் கூடத்தின் தோட்டத்தில் இருந்த செடிகளை ஒரு ஸ்கேல்-ஆல் அளந்து ஒரு காகிதத்தில் குறித்து வைத்துக் கொண்டார். புல் வெளியைப் பார்த்து ‘ஏன் புல் வளர்ந்திருக்கிறது?” என்று கோபமாகக் கேட்டார். ராஜலிங்கம் ‘புல் வெளியைக் கவனமாகப் பராமரித்து வளர்க்கிறோம் அய்யா..! பசுமைக்காக’ என்று விளக்க ஆய்வாளர் அதைக் காதில் போட்டதாகவே தெரியவில்லை. மதிய உணவுத் திட்டத்துக்காக வைத்திருந்த இரண்டு முட்டைகளை எடுத்து கையில் வைத்துக் கொண்டார். ‘போதும்.. இனி உங்கள் அறைக்குப் போகலாம்’ என்றவுடன் தலைமை ஆசிரியர் அசந்து விட்டார். அதற்குள் இன்ஸ்பெக்ஷன் முடிந்து விட்டதா? ஒரு வகுப்புக்குள் கூட போக வில்லையே என்று நினைத்து பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே தனது அறைக்குள் சென்றவுடன், மேல்வத்தூர் பாஸ்கரன் அவரிடம் கண்டிப்புடன் “மிஸ்டர் ராஜலிங்கம்.. உங்க பள்ளி ரொம்ப மோசம்.. அதனால் பள்ளிக்கூடத்தைப் பூட்டிவிட நான் பரிந்துரை செய்யப் போகிறேன்” என்றவுடன் ராஜலிங்கம் அதிர்ந்து விட்டார்.
“என்ன காரணம் அய்யா?? நாங்கள் கல்வித்துறை வகுத்துள்ள நியதிகளின் படிதானே பள்ளியை நடத்துகிறோம்??” என்று வினவ பாஸ்கரனது பதில் ஸ்கூலையே “அதிருதில்லே…!” என்று அதிர வைத்தது. ‘பள்ளிக்குள் அரசு அனுமதி இல்லாமல் அநாவசியமாக பல் இடங்களிலும் புல் வளர்ந்திருக்கிறது… செடிகள் உயரம் 10 அங்குலம் 12 அங்குலம் தான் இருக்கிறது.. விதிமுறைப்படி செடிகளின் உயரம் 18 அங்குலம் இருக்க வேண்டும்’ என்று கண்டிப்பாகக் கூறினார். இதற்கெல்லாம் மகுடம் வைத்த மாதிரி தனது கையில் இருந்த முட்டைகளைக் காண்பித்து இதென்ன முட்டை வெள்ளை நிறமாக இருக்கிறது என்று கேட்டார். அதற்கு பக்கத்தில் இருந்த உதவி ஆசிரியர் “கோழி முட்டை வெள்ளையாகத்தானே இருக்கும்?’ என்று கேட்டார். உடனே மேப்பா கோபத்தின் உச்சக் கட்டத்திற்கே சென்று “நீ என்ன வக்கீலா??” என்று ஏசத் தொடங்கி விட்டார். தலைமை ஆசிரியர் சமாதானம் செய்ய முயன்றும் அவர் ‘என் வீட்டில் கோழி இடும் முட்டை பழுப்பு நிறமாக இருக்கும்’ என வீம்புப் பிடிவாதம் பிடித்தார். ‘அய்யா உங்கள் வீட்டுக் கோழி நாட்டுக் கோழியாக இருக்கும்.. இது கோழிப் பண்ணையில் இருந்து வாங்குவது’ என்று விளக்கினாலும் அது மேப்பாவுக்கு விளங்கவில்லை. அவர் பாட்டுக்கு அதுக்கு அனுமதி இல்லை இதுக்கு அனுமதி இல்லை என்று பல பக்கங்கள் பேப்பரில் குறித்து வைத்திருந்தார். இதற்கு மேல் மொட்டைக் கடிதங்கள் வேறு. எவனோ ஒருத்தனுக்கு தோட்டக் காரன் வேலை பள்ளியில் கொடுக்கவில்லை என்ற கடுப்பில் தோட்டத்தைப் பற்றி ரிப்பொர்ட் செய்திருக்கிறான் போலும் அசடன்!
கல்வித் துறைக்கும் சம்பந்தம் இல்லாத விஷயங்களை இணைக்கும் இது என்ன வேடிக்கை என்று நினைத்தவாறு பக்கத்தில் இருந்த அரசு கல்வித்துறை ‘கையேடு’ புத்தகத்தை எடுத்து காண்பித்தார். ‘அய்யா..! நீங்கள் சொன்னதுபோல் ஒரு விதிமுறையும் இல்லை. வேண்டுமானால் இந்தப் புத்தகத்தில் கூறியிருப்பதை வாசிப்போம்’ என்று கூற, மா.க.ஆ. விசித்திரமாக அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்தார். வருடங்களுக்கு முன்னால் வேலையில் சேர்ந்தபோது வாசித்தது மங்கலாக ஞாபகம் இருக்கிறது. இத்தனை வருடங்களில் என்னன்ன மாற்றங்கள் வந்திருக்கிறது என்று கூட பாஸ்கரனுக்குத் தெரியாது. சமாளித்தவாறு ‘எல்லா விஷயங்களிலும் என்னென்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்றெல்லாம் வாசித்துக் கொண்டிருக்க டைம் கிடையாது. நாங்கள் ஆய்வாளர் எல்லாம் தன்னிச்சைப்படிதான் நடந்து கொள்வோம்’ எனக் கூற தலைமை ஆசிரியர் ராஜலிங்கத்துக்கு இவரிடம் பேசி பயன் இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டு, ‘இவரை ஆஃபீஸ் ரூமுக்கு அனுப்பினால்தான் புண்ணியம்.. இல்லையென்றால் ஒன்றும் நடக்காது’ என்று தீர்மானித்தார்.
ஆஃபீஸ் ரூம் என்றவுடன் ‘சிவாஜி’ படம் பலருக்கும் ஞாபகம் வரலாம். அதே தான். பள்ளியின் நிர்வாகத்தின் ஒரு கொள்கை.. அந்தப் “பழமொழி”ப்படி ‘ஆடிக் கறக்கிற மாட்டை ஆடிக் கறப்பது.. பாடிக் கறக்கிற மாட்டை பாடிக் கறப்பது’ என்பதே’. பலரையும் அந்த அலுவலக அறைக்கு அழைத்துச் சென்று அவரவர் ‘தேவை’க்கேற்ப செய்து கொடுப்பது.. சிலருக்கு பணம்.. சிலருக்கு சம்மானங்கள்..சிலருக்கு சில சலுகைகள்.. ஒருவருக்கு சிவாஜி பாஸ் செய்த மாதிரி ‘அடி’கூட கொடுத்து காரியத்தைச் சாதிக்க வேண்டியிருந்தது. நம்ம கதாநாயகன் பாஸ்கரன். எந்த வழிக்கு வளைவார் என்று யோசிக்க சற்று அவகாசம் தேவையாக இருந்தது.
ராஜலிங்கம் ஆய்வாளரிடம் ‘கொஞ்சம் உதவி தலைமை ஆசிரியர் காசிநாதனிடம் பேசிக் கொண்டிருங்கள் அய்யா… நான் உங்கள் பிரச்சினைக்கு உடனே தீர்வு காண்கிறேன்’ என்று அவர் கூற அவரது மூத்த சக ஆசிரியருக்கு புரிந்து விட்டது. நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று நமட்டுப் புன்னகையுடன்கூற ராஜலிங்கம் வெளியே சென்றார். காசிநாதன் மேப்பாவை புகழத் தொடங்கி விட்டார்.. அவருக்கு அது கை வந்த கலை.. “பாஸ்கரன் சார் ..உங்களை குறித்துதான் மாவட்டமே பேசிக்கொண்டிருக்கிறது… உங்கள் கண்டிப்பும் நேர்மையும் அதிரடி நடவடிக்கையும்..உங்களுக்கு நிகர் நீங்கள் மட்டுமே..” அது இது எனப் புகழ பாஸ்கரனுக்கு உச்சி குளிர்ந்து விட்டது. ஆர்வத்துடன் கோபம் தணிய தன்னப் பற்றி புகழாரம் பாடுவடைக் கேட்பதில் லயித்து விட்டார்.
தலைமை ஆசிரியர் ராஜலிங்கம் ஒரு முடிவுக்கு வந்து விட்டார். வந்திருப்பவர் என்னதான் கோமாளித்தனமாக நடந்து கொண்டாலும் ஒரு மூத்த அரசு ஊழியர்.. நேர்மையானவர் எனவே கேள்விப்பட்டிருக்கிறார். எனவே ‘சம்திங்’ சம்மானம் போன்றவை லாயக்குப்படாது. கொஞ்சம் ரிஸ்கிகூட. அடிதடியும் இவரிடத்தில் உதவாது.
அவர் கொஞ்சம் சபலிஸ்ட் என்பதால் ‘பாப்பா’வைக் களத்தில் இறங்கச் செய்வதே உசிதம் என்று அதிரடி வேகத்தில் முடிவுசெய்து, 9-A வகுப்பு டீச்சரை ஆஃபீஸ் ரூமுக்கு வரச்சொல்ல உதவியாளருக்கு பணிப்பித்து அவரும் அதே அறைக்கு விரைந்தார்.
ஒன்பதாம் வகுப்பு “அ” பிரிவின் ஆசிரியை “பாவனா பாலன்” – பெங்களூர் தக்காளிபோல தக தக என்று சிவந்த மேனி.. உப்பிய கன்னம்.. அதைவிட உப்பிய மாருதிகார் ஹெட்லைட்ஸ் மாதிரி சேலம் மாங்கனி மார்பகங்கள்.. பின்னழகு சொல்லவே வேண்டாம் தர்பூசணிகள் தோற்று விடும். பா.பா. டீச்சர் என்று சுருக்கமாக அழைக்கப் பட்டது நாளடைவில் ‘பாப்பா டீச்சர்’ என்று எல்லோருமே செல்லமாக அழைக்கத் தொடங்கினர். படிப்பிப்பதில் திறமை அதிகம். கணவன் பாலன் பல ஆண்டுகளாக வெளிநாட்டில் வேலை செய்வதால்.. அவ்வப்போது அவளைப் பற்றி சில கிசு கிசுக்கள் உண்டு. மிகவும் ரகசியமான ஓர் உண்மை தலை மறைவாக நடந்துவருவது யாருக்கும் தெரியாது. ஹெட்மாஸ்டர் ராஜலிங்கம் அவளது காம சேவைக்கு உட்பட்டவர் என்பதுதான் அது. அதைவிட ராஜலிங்கத்தின் ராஜ நாகம் அவளை கவர்ந்திருந்தது என்பதும் உண்மை. அவ்வப்போது அதன் விஷம் இறங்க அவள் யாருக்கும் தெரியாமல் உதவி செய்வாள். தன்னுடன் நெருக்கமாக இருந்ததால் பள்ளிக்கூடத்தின் நன்மைக்காக அவள் நிச்சயம் உதவுவாள் என்பது தலைமை ஆசிரியரின் நம்பிக்கை.
‘பாவனா ஏன் தன்னை இவர் இந்த நேரத்தில் கூப்பிடுகிறார்,, பகலிலேயே அதுவும் பள்ளிக்கூடத்திலேயே அவருக்கு என்ன தேவை?’ என்று துணுக்குற்று கொண்டே அலுவல் அறையை அடைந்தாள். அவள் அடிமனதில் அவரது நாகம் எழுந்தாட மகுடி வாசித்ததும் அவரது பாம்பு தனது பொந்தில் தஞ்சம் அடைந்து ஆடி ஆடி நஞ்சு கக்கிய தருணங்களை இதமாக மலரும் நினைவுகளாக அசை போட்டுக் கொண்டே ஆஃபீஸ் அறையை அடைய, ராஜலிங்கம் அவளை நோக்கி வேறு யாரும் இல்லாததால் தான் செல்லமாக அழைப்பதுபோல் “பாப்பூ .. பள்ளிக்கூடத்தின் நலனைக் காப்பதற்கு உன் சேவை தேவை” என்று பிரச்சினையை விளக்கினார். அதாவது வந்திருக்கும் மேப்பாவுக்கு ஒரு ஆப்பு வைக்க உதவ வேண்டும் என்பதையும் விளக்க, பாவனா முதலில் சற்று தயங்கினாலும் லிங்கம் சார் சொன்னதால் பின்னே பள்ளிக்காக என்று தன்னைத்தானே தேற்றிக் கொண்டு ஆஃபீஸ் ரூமில் ஆப்பரேஷனுக்கு தயார் என்று சொன்னாள்.
பின்னர் ரகசியமாக அவளிடம் தாழ்ந்த குரலில் ‘பின்னே.. . . ஒரு விஷயம் கூட.. உன் வகுப்பில்தானே அந்தப் பெண் நித்தியா .. அந்தக் காரியத்தில் எக்ஸ்பெர்ட்??’ என்று கேட்க, பாவனா ‘சார் அவள் சின்னப் பெண்.. இதில் அவளை ஈடுபடுத்த வேண்டுமா?’ என்று கேட்க தலைமை ஆசிரியர் “நமது பள்ளிக் கூடத்தின் பாதுகாப்புக்காக அதைச் செய்தே தீர வேண்டும்.. அவளுக்கு வேறு ஒன்றும் தெரியாமல் பார்த்துக் கொள்.. உன்னால் முடியாதா என்ன??’ என்று கெஞ்சல் குரலில் கேட்க, அவளால் மறுக்க முடியவில்லை. ‘ஓகே சார்’ என்று சொல்லி அவள் தனது வகுப்பறையை நோக்கி நடந்தாள்.
நித்தியா சேகர் .. 9-அ பிரிவின் முதல் மாணவி. பரீட்சைகளிலும் சரி லாபரட்டரி செயல்முறைகளிலும் சரி அவள்தான் படு சுட்டியாக செயல்படுவாள். பாப்பா டீச்சர் ஆஃபீஸ் அறைக்கு தன்னைக் கூப்பிட்டதும் அவளுக்கு படு மகிழ்ச்சி. டீச்சர் ஏற்கனவே தனது செல்ல மாணவி என்று சொல்வாள். இப்போது தன்னை ஆஃபீஸ் அறைக்கு அழைத்ததும் முயல் போல துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு பாப்பா டீச்சருடன் உற்சாகத்துடன் சென்றாள்.
தலைமை ஆசிரியரின் அறையில் மூத்த ஆசிரியர் காசிநாதனின் புகழாரம் .. மா.க.ஆ. பாஸ்கரனை நன்றாக மயக்கி இருந்தது. ஆனாலும் ராஜலிங்கம் மீண்டும் அங்கு பிரவேசிக்க மேப்பாவுக்கு கடுப்பு வருவதுபோல் இருந்தது. ஆனால் அவர் மீண்டும் சீறுவதற்கு முன்பாகவே அவர் பவ்யமாக “சார் உங்கள் ஐயங்களுக்கு தீர்வு தர எங்கள் பாவனா என்கிற பாப்பா டீச்சர் இப்போது வந்து விடுவார்கள்’ என்று இயம்பினார்.
பாஸ்கரன் சாருக்கு ‘பாவனா’.. ‘பாப்பா’ என்றவுடன் சற்று தடுமாற்றம் ஏற்பட்டது. சரி என்னதான் நடக்கிறது பார்ப்போமே என்று தனது ரத்தக் கொதிப்பை வெளிக்காட்டாமல் அமைதியாக இருப்பதுபோல் பாவித்துக் கொண்டு, “..ம் சீக்கிரம் வரச் சொல்லுங்கள்…”. சில நிமிடங்கள் கழித்து கதவு தட்டும் சத்தம்.. “உள்ளே வரலாம்” என ராஜலிங்கம் அனுமதி கொடுக்க ‘கொலுசு சத்தம் முன்னே வர .. பாப்பா டீச்சர் அன்ன நடை பயின்று வனப்புடன் ‘அழகுத் தேவதை மெல்ல மெல்ல அடியெடுத்து வைத்ததே’ என அறைக்குள் வரவும், பாப்பாவைக் கண்ட மேப்பா வாயைத் திறந்தவாறு ஜொள்ளு வடியாத குறையாக கண்கள் இரண்டும் வெளியே தெறித்து விடும் அளவுக்கு வழிந்தார்.

                                  


பாவனா நேரத்தை வீணடிக்க விரும்பாமல், ஒயிலுடன் நின்று கொண்டு மயக்கும் விழியுடனும் போதை தரும் குயில் நாதத்துடனும் ‘சார் என்ன பிரச்சினை என்றாலும் தீர்வு கண்டு விடலாம்.. பள்ளிக்கூடத்தை மட்டும் பூட்டாம பாத்துக்கணும். நீங்க என்கூட ஆஃபீஸ் ரூமுக்கு வாங்க .. உங்களுக்காக சில அதிசயங்கள் கூடக் காத்திருக்கின்றன” என்று அவரின் கையைப் பிடித்து இழுக்காத குறையாக அவரைக் கூட்டிக் கொண்டு செல்ல, ராஜலிங்கமும் காசிநாதனும் புன்னகையுடன் ஓரளவுக்கு நம்பிக்கை திரும்பிவரப் பார்த்து ரசித்தனர். பள்ளிக்கூடம் பூட்டப்படுவது தவிர்க்கப் படுமா? என்பது ஆஃபீஸ் ரூமில் பாவனாவின் ஆப்பரேஷன் பாப்பாவின் வெற்றியைப் பொருத்தது!!

ஆஃபீஸ் அறையை அடைந்த பாப்பா மேப்பாவை உள்ளே அழைத்து அலுவலகத்தின் கதவைத் தாப்பா போட்டுக் கொண்டு ஒரு வசீகரப் புன்னகை வீசினாள். பாவனா பாஸ்கரனைப் பார்த்துக் கொண்டே ‘சார்.. நீங்க எவ்வளவு நேரம் வேணும்னாலும் இன்ச்பெக்ஷன் பண்ணலாம்.. எவ்வளவு ஆழமாகவும் பண்ணலாம்.. பள்ளிக்கூடத்தை மட்டும் பூட்டாம பாத்துக்கணும் சார்..’ என்று கூறவும் “மாவட்ட கல்வி ஆய்வாளரு”க்கு “கலவி அவா” கொழுந்து விட்டுத் தோன்றத் தொடங்கியது.
இங்கு சற்று மனோதத்துவத்தை ஆராய்வோம். சாதாரணமாக அலுவகத்தில் சிடு சிடு என்று கண்டிப்பாக இருக்கிறதாகக் காண்பித்துக்கொள்ள முயல்கிற ஆசாமிகள் வீட்டில் ஏதோ பிரச்சினை என்பது ஆதார பூர்வமாக நிரூபிக்கப் பட்டுள்ள உண்மை என்று ‘டைம்ஸ்’ பத்திரிக்கை புள்ளி விபரங்களுடன் வெளியிட்டுள்ளது. வீட்டில் கிடைக்காத சுகம்.. அந்த ஏக்கத்தின் பிரதிபலிப்பு.. அலுவகங்களில் பெரிய தோரணையுடன் நடந்து கொண்டு அந்த தாகத்தைத் தணித்துக் கொள்ள நினைப்பது இயற்கைதானெ! பாப்பா மேப்பாவின் பார்வையிலேயே இந்த தாகத்தை கணித்துக் கொண்டு இதைத் தீர்த்து விட்டால் பள்ளிக்கு மட்டும் அல்ல சமுதாயத்துக்கே ஒரு சேவை செய்த புண்ணியம் தனக்குக் கிட்டும் என்று மனதுக்குள் கணக்குப் போட்டுக் கொண்டாள்.


பாஸ்கரனுக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. வீட்டில் மனைவி தன்னிச்சையாக ஏதேதோ விதிமுறைகள் வகுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விரதம் என்று படுக்கை அறையில் அவருக்கு முழு பட்டினி.. வாரக் கணக்காக.. என்றைக்காவது கிடைத்தாலும் அது வேண்டா வெறுப்பாக … ! இந்தத் தவிப்பின் வெளிப்பாடு அலுவலகத்தில் கண்டிப்பான பெரிய மனிதனாக காட்டுவதே ஒரு வித வடிகால் என்ற வழியாக ஒரு வித ஆறுதலில் வாழ்க்கையை விரக்தியாகக் கழித்துக் கொண்டிருந்த மேப்பாவுக்கு இப்போது பாப்பா .. “வாப்பா” என்று மறைமுகமாக அழைப்பு அளித்து ஒரு கலங்கரை விளக்காகத் திகழ்ந்தாள்.
பாவனா என்னதான் ரெடியாக இருந்தாலும், இன்ஸ்பெக்ஷனுக்கு வந்த ஆய்வாளரை நேரடியாக காமத்தாக்குதலுக்கு ஈடுபடுத்தாமல், மறைமுகமாக அவரது ஆய்வு ரிப்பொர்ட்-படியே வழிநடத்துவதே உசிதம்.. அதனால்தான் அவரைத் திருத்த முடியும் என்று கருது, “என்ன சார்.. எங்கள் பள்ளியில் கல்விமுறையில் என்ன பிரச்சினை??” என்று சற்று மிடுக்குடன் கேள்வி தொடுக்க, பாஸ்கரன் நிலைகுலைந்து போனார். அவரை யாரும் கேள்வி கேட்க துணிந்ததில்லை.. யாரும் அப்படியே கேட்டாலும் கூச்சல் போட்டு அடக்கி விடுவார். இங்கு ஆஃபீஸ் அறைக்குள் தாப்பா போட்டு விட்டு பாப்பா, கலவி பற்றி பேசுவாள் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருந்த மேப்பாவுக்கு இது ஓர் ஆப்பா? என்ற ஐயம் எழுந்தாலும், சமாளித்துக் கொண்டு ‘செடிகளின் உயரம்…… ஹி ஹி..’ என்று இழுத்தார். அழகிய கோவைப் பழ இதழ்களைச் சுளித்துக் கொண்டு ‘அதுதான் லாயக்கு இல்லாத பிரச்சினை என்று உங்களுக்கே தெரியுமே.. செடி வளர வளர உயரம் அதிகம் ஆகித்தானே ஆகும்.. பிறக்கும்போதே 18 ஆகியா இருக்க முடியும்? பெரியவுஹ சொன்னதை மறந்துட்டியளா?” என்றதும் மேப்பா க்ளீன் பௌல்டு..!
“அடுத்தது என்ன முட்டை கலரா? தாங்க அந்த முட்டைகளை..” என்று அவர் கையில் இருந்து வாங்கி பக்கத்தில் இருந்து மேசையில் வைத்து விட்டு அதிரடியாக அவள் சேலைத்தலைப்பை அவிழ்த்து விட்டு அந்த முட்டைகளை தனது மார்பகங்களுக்கு மத்தியில் ஜாக்கெட் மீது வைத்துக் காண்பித்தாள். இப்போ பாருங்க மேப்பா சார்? முட்டையின் கலர் வெள்ளையா பழுப்பா? என்றதும் “வெள்ளைதான்” என்றார் பாஸ்கரன். ஜாக்கெட்டை மேலே இழுத்து விட்டுக் கொண்டு வெள்ளை வெளீர் என்று நீலத்தில் துவைக்கப் பட்ட ப்ராவின் மீது மாங்கனிகளின் நடுவில் வைத்து காண்பித்து.. ‘இப்போது..?” என்று கேட்டதும் திணறினார். இப்போது ‘சூப்பர் ரின் வைட்’ பாடியின் கலரை வைத்துப் பார்க்கும்போது முட்டை சற்று வெள்ளை நிறம் குறைவாகத் தெரிந்தது. அடுத்தது பாடியையும் மேலே தள்ளி விட்டாள். முலைகள் நடுவே இரண்டு முட்டைகளையும் வைத்துக் கொண்டு காண்பித்தாள்.
மேப்பாவின் மனதில் அந்த ஆஃபீஸ் ரூமில் பின்னணியில் “கண்கள் இரண்டால் முலைக் கண்கள் இரண்டால்” என்று இசைக்கத் தொடங்கியது. பாவனாவில் முலைக் கண்கள் அவரை மிரட்டுவதுபோல் துறுத்திக் கொண்டிருந்தன. அவளது கூரிய விழிகள் அவரை உன்னிப்பாக கவனித்துக் கொண்டே ‘இப்போ உங்க வீட்டு முட்டைக்கும் இந்த முட்டைக்கும் ஏதாவது நிற வித்தியாசம் தெரிகிறதா’ என்று தொடுக்க.. பாஸ்கரன் ‘எல்லாமே ஒரு விதத்தில் வெள்ளை நிறம்தான்’ என்று ஒத்துக் கொண்டார். மீண்டும் மயக்கும் குரலில் பாப்பா மேப்பாவைப் பார்த்துக் கேட்டாள். ‘இப்போ பிரச்சினை தீர்ந்ததா? எல்லாம் கண்ணோட்டத்தில் இருக்கிறது.. பூதக் கண்ணாடி வைத்து பிரச்சினைகள் இல்லாதவற்றை சிக்கல் என்று நினைப்பதை விட்டு விட்டு பரந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால் எல்லா பிரச்சினையும் போயே போச்சு…!!” என்று கல கல என சிரிக்கவும், அவர் மனதின் ஆழத்தில் கூட ஏதோ ஒரு சிக்கல் அவிழ்ந்து மூளைக்குள் இருந்து ஒரு கிளி பறந்து போன உணர்வு உண்டானது. இதயம் ‘லேசா லேசா’ எனப் பாட இரத்தக் கொதிப்பு நார்மல் ஆனது.
பாவனா அவர் கன்னத்தை விளையாட்டாகத் செல்லமாகத் தட்டிக் கொண்டே “ச்சோ சோ ச்வீட்..” என்று சொல்லி ‘வாயைத் திறங்கள்’ என்று சொல்லிக் கொண்டே தனது முலை ஒன்றை அவர் வாயில் திணித்தாள். “பேச முடியாமலே… உந்தன் வாயில் திணித்தேன்..” பாட்டு அறை முழுவதும் ரீங்கரித்தது. அலுவல் அறையில் அவரது தலையைத் தனது தழுவலில் கரங்களால் சிறைப்படுத்தி பூட்டுப் போட்டாள் பாப்பா!
மேப்பாவின் வாயில் உறிஞ்சிச் சுவைக்கப் பட்டுக் கொண்டிருந்தது பாப்பாவின் ஒரு முலை.. அவளையும் அறியாமல் தனது கை அடுத்த முலையை வருடிக் கொண்டது..
“முலைகளைத்தான் மங்கை வருடுகின்றாள் .. மன்னன் தான் சுவைப்பான் என” என்று மெட்டு மாறியது.
மூச்சுத்திணற சற்று ஓய்வெடுக்கட்டும் என அவரது தலையைத் தனது சிறையில் இருந்து விடுவித்த பாவனா. மீண்டும் அவரது வாயைத் திறக்கச் சொல்லி இரண்டு முட்டைகளையும் ஒவ்வொன்றாக ‘பட்’ என்று உடைத்து அவர் வாய்க்குள் ஊற்றினாள். பச்சை முட்டை உள்ளே சென்றதும் பாஸ்கரன் உள்ளே ஒரு வித வீரியம் ஊறத் தொடங்கியது. அவரது கொட்டைகளில் விந்து நதி உற்பத்தி தீவிரமாகத் துவங்க அவரது தண்டு மெல்ல மெல்ல விழித்துக் கொண்டது.
மேப்பா பாப்பாவைப் பார்த்து “ஏதோ சர்ப்ரைஸ் தருவதாகச் சொல்லப் பட்டதே?” என்று ஈனமான குரலில் காமப் போதையுடன் வினவ, பாவனா என்ற பாப்பா தனது சேலையையும் ஏற்கனவே தூக்கப் பட்டிருந்த ஜாக்கெட் பாடியையும் அவிழ்த்து எறிந்து விட்டு அடிப்பாவாடையும் அவிழ்த்து விட வெறு ஜட்டியுடன் நின்று கொண்டு ‘உங்கள் ஆய்வுக்கு தயார் அய்யா” என்று ஆய்வாளரின் இன்ஸ்பெக்ஷனுக்காக பிறந்த மேனியாக (ஜட்டி தவிர) காட்சி அளித்ததும் பாஸ்கரனுக்கு மூச்சே நின்று விடும்போல இருந்தது. அவர் தன் மனைவியைக் கூட இந்தக் கோலத்தில் வெளிச்சத்தில் பார்த்ததில்லை. பாவனாவின் வாளிப்பான மேனி அவர் உடல் முழுவதும் சூடான வெப்பம் பரவ வைத்தது. “மேப்பா சார் .. டென்ஷனா…? .. .. கட்டிப் புடி வைத்தியம் செய்தால் மன இறுக்கம் குறையும் சார்” என்று அவரைக் கட்டித் தழுவவும் அவர் புல்லரித்தவாறு ‘பாப்பா .. பாப்பா’ என்று பிதற்ற அங்கு அலுவலகத்தில் தழுவல் ஆலாபனையுடன் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.
மேப்பாவுக்கு சற்று டென்ஷன் குறையவும், பாப்பா அவரை விடுவித்து விட்டு மேசையின் மீது சாய்து உட்கார்ந்து கொண்டு தொடைகளை விரித்து ஜட்டியை விலக்கிக் காண்பித்தாள்…
விரித்தாள் தங்கப் பதுமை
அடடா அடடா என்ன புதுமை..
என அவளது முக்கோண மத்தியப் பிரதேசம் சுத்தமாக மழிக்கப் பட்டிருந்தது. “பாத்துக்கோங்க சார்.. நல்லா இன்ஸ்பெக்ட் பண்ணிக்கோங்க..” “புல்லே இல்லை .. க்ளீன் க்ளீன்..இனி இதைச் சொல்லி ஸ்கூலைப் பூட்டச் சொல்ல மாட்டீங்களே” என்று கேட்கவும் மேப்பா ‘மே மே’ என்று செம்மறி ஆடு ஆட்டுவதுபோல தலையை ஆட்டினார். “புல் இருக்கிறது நல்லதா சார்.. இல்லாமல் இருப்பது நல்லதா சார்?” என்ற பாப்பாவின் கேள்விக்கு புதிய கண்ணோட்டங்களைக் கண்ட ஞானோதயத்தில் மேப்பாவின் பதில் “எல்லாமே ஓகே தான்.. அது அதுக்கு தனித் தனி அழகு” என்று தத்துவ ரீதியாக பதில் அளித்தார். இனி அவரிடம் இருந்து பள்ளிக்கு எதிராக ஒரு ரிப்பொர்ட்டும் வராது என்பது புலப்படாலும் ஹெட்மாஸ்டர் ராஜலிங்கத்தின் அறிவுறைப்படி ஒரு அதிகப்படி முன்னெச்சரிக்கையாக அந்த அறையில் ஒளித்து வைத்திருந்த வீடியோ காமெராவில் ஆஃபீஸ் ரூம் அரங்கேற்றம் தெள்ளத் தெளிவாகப் பதிவாகிக் கொண்டிருந்தது பாவனாவுக்கும் ஹெச்.எம். ராஜலிங்கத்தும் மட்டுமே தெரிந்த பரமரகசியம்.
பாப்பா தனது ஜட்டியையும் அவிழ்த்து விட்டு மீண்டும் யோனி தர்ஷன் காண்பித்துக் கொண்டு “மேப்பா சார்.. வாப்பா .. என் காலுக்கு நடுவில் ஆப்பம் சுவைத்துப் பாருங்கள்” என்று அழைப்பு விடுக்க பாஸ்கரனுக்கு சற்றே தயக்கம்.. இதுவரை செய்யாத ஒரு செயல்.. சாதாரணமாக ‘உவ்வே’ என்று அந்த நினைப்பிலேயே முகம் சுளிப்பது வழக்கம். இன்று கிடைக்கும் இந்த விருந்தை மறுக்க அவருக்கு மனதில்லை. எனவே மண்டியிட்டுக் கொண்டு யோனியின் பிளவில் நாக்கை ஓட்டத் துவங்கினார். சற்று முன்புதான் பச்சை முட்டை குடித்திருந்த நாக்கில் சுவை அருவருப்பாகத் தோன்றவே இல்லை. மாறாக அவர் கசிந்திருந்த மதனத் தேன் சுவையை ரசித்து சுவைத்தார். பாப்பா அவரது தலை முடியை இரு கைகளாலும் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு அவரது வாயின் அசைவுகளை வழிகாட்டி ‘இன்னும் கொஞ்சம் மேலே .. நல்லா அழுத்தி .. நாக்கை சுழற்றி ..” என்று அவருக்கு நாக்குப் போட ஒரு கல்வியே அளித்தால். “மாவட்ட கல்வித்துறை ஆய்வாளருக்கே நாவாட்ட கல்வி பயிலும் திருவிழா” அந்த அலுவலகத்தில் இனிதே நிறைவேறிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு பத்து நிமிடம் பாஸ்கரன் மும்முரமாக வாய்ப்பாட்டில் செயல்பட பாவனாவின் மூச்சு மேலும் கீழும் வேகமாக வாங்கி அவள் ஒரு பெரிய அலை வந்து ஆழியில் தள்ளியதுபோல உச்சக் கட்டத்தை எய்தினாள்.. “சார்…. நீங்க நிஜமாகவே திறன் வாய்ந்தவர் சார்” என்று கூறியதும், மேப்பாவும் இன்னும் ஒரு புதிய கண்ணோட்டம் திறந்தது. தனது வாய்க்குள் துடித்துக் கொண்டிருந்த யோனி இதழ்கள் சாட்சி பறைசாற்ற பாவனாவின் வார்த்தைகள் அவரை பெருமித்ததில் பறக்க வைத்தன.
பாவனா காமெராவின் கோணத்தை ஓரளவுக்கு மனதில் வைத்துக் கொண்டு அவர் முகம் உடல் உறுப்புக்கள் நன்றாக பதியும் வண்ணம் அவரை நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு அவரது ஆடைகளைக் களைந்து அவரையும் அம்மணக் கோலத்தில் ஆக்கினனாள். அவரது செவ்வாழைப் பழம் விறைத்து நின்று கொண்டிருந்தது. பாப்பா மேப்பாவின் “தம்பி”யின் தண்டை மெல்ல வருட அது மேலும் கீழும் துடித்தது. ‘சார் கொஞ்சம் கரும்பு ஜீஸ் உறிஞ்சவா?’ எனக் கேட்டதும் அவர் ஆசையுடன் ‘அதெல்லாம் செய்வியா?” என்று அப்பாவித்தனமாகக் கேட்டார். ‘ஏன் சார் உங்க வீட்டம்மா இதெல்லாம் செய்ய மாட்டங்களா?’ மேப்பா சற்று அசட்டு முழியுடன் ‘ம்..ஹீம்.. இல்லை’ என்று பதில் அளிக்க ‘நீங்க வேணும்னு கேட்டிருக்கீங்களா சார்??” என்று கேட்டதும் அவர் ‘அச்சச்சோ.. இல்லவே இல்லை.. அவா தப்பா நினைச்சுப்பா’ ‘ ‘என்ன சார் தப்பு சரி… படுக்கை அறையில் எல்லாமே ஓகே தான்.. கேளுங்கள் கொடுக்கப் படும்’ என்று கேட்டதில்லையா சார்?’ என நம்பிக்கை ஊட்டினாள். மனோதத்துவ ரீதியாக அவருக்கு இந்த விஷயத்தில் ஒரு குற்ற உணர்வு அவர் மனதின் அடித்தளத்தில் இருப்பது பாவனாவுக்கு புலப்பட்டது.
மேலும் அவள் மேப்பாவை உசுப்புவதற்காக “அய்யா! நீங்க எத்தனை பள்ளிக்கூடங்களை பூட்ட வச்சிருக்கீங்க? உங்க சொந்தப் பொண்டாட்டியின் வாயை உங்க வாழைப் பழத்தாலே பூட்ட முடியல்லியா என்ன??’ என்று சவால் தொனியில் வினவினாள். மேப்பாவுக்கு இன்னும் சற்று சங்கோஜமாகவே இருந்தது. ‘குடும்பப் பொண்ணுங்க இதெல்லாம் செய்வாங்களா என்ன??” என்று இன்னும் சந்தேகமாகவே கேட்டார். பாப்பா பின்னர் கேட்ட சில கேள்விகள்: அவர் அளித்த பதில்கள் தனது உள்ளுணர்வில் விழிப்புணர்வு கொடுத்து அவருக்கு மீண்டும் வேறு ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தைத் திறந்து விட்டது.


                                  

அதாவது தான் தனது மனைவியின் யோனியை இதுவரைச் சுவைத்ததில்லை என்பதும், போதிய ‘முன் விளையாட்டு’களில் ஈடுபடுவதில்லை இப்பொது அவருக்குப் புரிந்தது .. அதனாலேயே அவர் எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்ற ரீதியில் அவர் புணர்ச்சிக்கு முயற்சி செய்வது அவளுக்கு இன்பம் அளிப்பதில்லை என்பதையும் மீறி வேதனை என்ற துன்பம் உண்டாக்குவதனாலேயே அவள் பெரும்பாலான நாட்களில் ‘விரதம் அது இது’ என்று சாக்குப் போக்கு சொல்லித் தன் தொடைகளைப் “பூட்டி” வைத்துக் கொண்டு ‘உள்ளே வர அனுமதி இல்லை’ என்று ஜாடைமாடையாக தெரிவித்து விடுகிறாள். பாப்பா அந்த விஷயைங்களை ஆராய்ந்து விளக்கி மேப்பாவுக்கு அறிவுறை கூறினாள் . “சார் நாக்கு இருக்கிறதே அது மிகச் சிறந்த சாவி.. எந்தப் பூட்டையும் சாதுர்யமாகத் திறந்து விடும்.. சொற்களாலும் செயலாலும்.. மனப் பூட்டையும் .. உடல் இறுக்கத்தையும் .. .. இதைப் புரிந்து கொண்டு படுக்கை அறையில் செயல்படும் மாந்தர் சிறந்த காமசாலிகளாக விளங்குவார்கள்” என்று கல்வி ஆய்வாளருக்கே கலவிக் கல்வி புகட்டினாள்.
பாஸ்கரன் வியப்புடன் வாயைப் பிளந்து கொண்டு நிற்க, பாவனா மண்டியிட்டுக் கொண்டு அவளது செவ்வாய்க்குள் அவரது செங்கோலை நுழைத்து உறிஞ்சிக் நாக்கைக் குதப்பத் தொடங்கினாள். இந்த இன்பத்தை இதுவரை உணர்ந்திராத மேப்பா பாப்பாவின் வாயில் கக்கி விடுவாரோ என்ற நிலைக்கு வரவும், பாப்பா தனது வேகத்தைக் கட்டுப் படுத்திக் கொண்டு அவரைப் பார்த்து புன்னகையுடன் “சார்.. அவசரம் அசட்டுத்தனம்.. நிதானம் தேவை.. கொஞ்சம் கட்டுப் படுத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறிவிட்டும் படு சாவதானமாக தனது வாய்ஜால வித்தைகளைக் காட்டினாள். அவள் மானசீகமாக நன்றி கூறியது தலைமை ஆசிரியர் ராஜலிங்கத்துக்குத்தான். திருமணம் ஆன புதிதில் தனது கணவன் பாலன் கூட இந்தமாதிரி அவசரக் குடுக்கை மாதிரி ஒரு நிமிடம் கூடத் தாக்குப் பிடிக்காமல் விந்து கக்கி விடுவான். அவன் வெளிநாடு போன பிறகு ஹெட்மாஸ்டருடன் உறவு மலர, அவர் புதிய புடிய வித்தைகளை எல்லாம் அவளுக்கு படிப்பித்திருந்தார். தற்போது விடுப்பில் வரும் கணவன் அவள் கட்டிலில் காண்பிக்கும் திறமையைக் கண்டு வியந்தான்.. அவனும் படிப்படியாக இப்போது பேராண்மையுடன் கால் அல்லது அரைமணி நேரம் எளிதாகத் தாக்குப் பிடித்து திறனுடன் செயல்படுவதுண்டு.
தற்போது பள்ளியின் எதிர்காலத்துக்காக ஆய்வாளரின் உறுப்பை உறிஞ்சி அவருக்கு இன்பம் புகட்டிய பாப்பா, “இனி மகுடி வாசித்தது போதும்.. நாகத்தைப் பொந்துக்குள் படமாட வைத்து நஞ்சு கக்க வைத்து விட்டால் ‘ஆப்பரேஷன் பாப்பா’ சக்ஸஸ்’ என்று நினைத்துக் கொண்டு எழுந்து மேசையின்மேல் மல்லாக்காகப் படுத்துக் கொண்டு தொடைகளை நன்றாக விரித்து வைத்துக் கொண்டு சிலுக்கு குரலில் “மேப்பா….! உள்ளே வாப்பா..!” என்று உள்ளே வர மேப்பாவுக்கு அனுமதி கொடுத்து அழைப்பு விடுக்கவும், பாஸ்கரன் ஏறக்குறைய ஒரு மாதத்துக்குப் பின்னர் மனைவி கூட கொடுக்காத “பொந்துக்குள் உள்ளே செல்ல வா .. வா வா!!” என்ற அனுமதியும் நல்ல சான்ஸ் கிடைத்ததே என்ற களிப்பில் மேசையை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்துக் கொண்டு தனது ஆண்குறியை அவளது பிளவுக்கு நேரே குறி வைத்து முன்னேறினார்.
பாவனா புன்னகையுடன் அவரை வரவேற்றவாரே, “சார்.. இப்போது நான் தான் பூட்டு.. நீங்க .. சாவி.. உங்கள் நோக்கம் பூட்டுவது இல்லை.. திறப்பது.. அதாவது இன்பத்தின் திறவுகோல் உங்களிடத்தில் இருக்கிறது.. ஆக்ககரமாக திறனுடனும் பொறுப்புடனும் உபயோகித்தால் சொர்க்கத்தைக் காணலாம்” என்று ஆழ்ந்த சுவாசத்துடன் அவரை வரவேற்றாள்.
பூட்டு வரும் .. பூட்டு வரும்
உந்தன் ஓட்டைக்குள் செங்கோல் சாவிவரும்
இதுவரை அவர் கண்டிருந்தது தன் மனைவியின் வழக்கமான கோலம் … வேண்டா வெறுப்பாக கண்களை மூடிக்கொண்டு ‘இந்தத் தொல்லை எப்போது முடியும்?’ என்று சகட்டு மேனிக்கு புடவையை தொடைகளுக்கு மேல் தூக்கி வைத்துக் கொண்டிருக்கும் தன் மனைவியுடன் ஒப்பிடும்போது.. இங்கு பூரண நிர்வாணமாக தங்கச் சிலைபோல் ஜொலிக்கும் மேனியுடன் மேலும் கீழும் பொங்கி தாழ்ந்து கொண்டிருந்த பால் குடங்கள் போன்ற மார்பகங்கள் ; கால்களுக்கு நடுவே தேன் கசியும் பவள நிற யோனிப் பிளவு.. மேப்பா காமப் பித்தம் பிடித்தவர்போல் பாப்பாவுக்குள் ஆப்பு வைத்தார். அவர் கன்னம் அவள் கன்னத்துடன் இழைய உள்ளே நுழையும் ஒவ்வொரு கணமும் ‘மெல்ல மெல்ல… நிதானம் தேவை’ என்று அவள் அவர் காதில் கிசுகிசுக்க .. சாதாரணமாக அவசர அவசரமாக பத்து பதினைந்து ‘தள்ளூ தள்ளு’ என்று செயல்பட்டு ஒழுக்குவதைத் தவிர்த்து, “மிமி” யாக முன்னேறினார்.. அதாவது மில்லி மீட்டர் – மில்லி மீட்டராக..! நிதானமாகச் செயல்படும்போது அனுபவிக்கும் சுகமே தனி என்பது மேப்பாவுக்கு அப்போது புரிந்தது.
அவசர அடி என்பதை விட்டு விட்டு ஒவ்வொரு அசைவும் தசைகளின் இறுக்கமும் அதன் இளம் சூடு.. அப்பப்பா வண்டு மலரைத் துளைத்துக் கொண்டு மகரந்தம் அருந்துவதுபோல் அவரது தண்டு அவளது தேன்பிளவில் நுழைந்தபோது, சாவி பூட்டுக்குள் நுழையும்போது சாவியும் பூட்டும் இரண்டுமே இன்ப அதிர்வுகளில் நாளங்கள் முழுவதும் பரவ.. மேப்பா பாப்பாவுக்குள் தாப்பா போட்ட அந்த மயக்கத்தில் சிறிது நேரம் அதைப் பூரணமாக ஆனந்தத்தில் ஆழ்ந்து அனுபவித்து பின்னர் மேலே இழுத்து மீண்டும் பாவனாவின் இன்பப் பொய்கையில் காமச் சிறகடித்து நீந்துவது போல உணர்வு.. நிதானம் இன்பத்தை நீடிக்கும் என்பதை இப்போது தனது சொந்த அனுபத்தில் உணர்ந்த பாஸ்கரன் தனகே உரித்தான அசட்டுத்தனமான அவசரத்தை அடியோடு கைவிட்டு சில கணங்களிலேயே ஒரு ‘ஸ்டெடி ரிதம்’ – அதாவது சீரான அசைவுகளை எய்தும் திறன் பெற்ற பின்னர் கேட்கவா வேண்டும்?
நேரம் போவதே தெரியாமல் இருவரும் கலவி நிலையில் இருந்து ‘நாம் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்போம் என’ அந்தரங்க அங்கங்களின் சந்திப்பில் சுகித்துக் கொண்டிருக்கும்போது திடீர் என “டண் டண் டண் ..” என பள்ளி மணி ஓசை முழங்கியது. மணி பன்னிரண்டு. மேப்பாவுக்கு தன்னையே நம்ப முடியவில்லை .. சாதாரணமாக ஒன்றிரண்டு நிமிடம் கூடத் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் கக்கிவிடும் தனது தண்டு .. அரை மணிநேரத்துக்கும் மேல் பாப்பாவுக்குள் தாலாட்டும் சுகத்தில் நீந்திக் கொண்டிருக்கிறது.
பாப்பாவும் இனி இந்தப் படலத்தை முடிக்கும் தருவாய் வந்து விட்டது என்ற உணர்வில் அவர் செவிகளில் .. “மேப்பா .. என் இன்பக் கிணற்றுக்குள் தண்ணி தாப்பா…! உள்ளே விந்து வெள்ளம் வாப்பா” என்று முனகியவாறே தனது யோனித்தசைகளை இருக்கி உள்ளே இயங்கிக் கொண்டிருந்த அவரது கரும்பைப் பிழியத் தொடங்கினாள். இதுவும் ஹெட் மாஸ்டர் ராஜலிங்கம் அவளுக்கு கற்பித்திருந்த ஒரு காம வித்தை. காமத்தின் உச்சக் கட்டத்தின் விளிம்பில் இருந்த மேப்பாவுக்கு அந்த இன்ப இம்சையில் உன்மத்தமே பிடித்து விடும்போல இருந்தது..
பிளவே தண்டினைப் பிசையாதே என்ற பாடல் பின்னணியில் ரீங்காரித்தது.
எப்படியும் நேரம் அதிகம் ஆகி விட்டது என்ற உணர்விலும், அற்புதமான அதிக நேரம் நீண்ட் புணர்வு தந்த திருப்தியிலும் அவர் வேகத்தை அதிகம் ஆக்கி புயல் போன்ற உச்சத்தை எய்தவும் சீறிக் கொண்டு பாய்ந்த மேப்பாவின் ‘விந்து நதியின் திசை பிளவினிலே’ என்று பாடிக் கொண்டே அவர் பழத்தில் இருந்து பால் வழிந்து பாப்பாவின் தேன் பிளவு நிரம்பியது.
கதை நிறைவு பெருகிறது
பின்கதை (Epilogue)
சொல்லவே தேவை இல்லை. மேல்வத்தூர் பாஸ்கரன் ரிப்போர்ட் அந்த பள்ளிக்கூடத்தை ஒரு மாதிரி பள்ளி (மாடல் ஸ்கூல்) என்று புகழ்ந்து வர்ணித்திருந்தது. ஹெட்மாஸ்டர் ராஜலிங்கம், துணைத் தலைமை ஆசிரியர் காசிநாதன் மற்றும் பாவனா பாலன் என்ற பாப்பா டீச்சர் எல்லோருக்கும் பள்ளி நிர்வாகம் உரிய பாராட்டையும் அங்கீகாரத்தையும் தந்தது. மேப்பா அன்று முதல் ஒரு புதிய மனிதர் ஆகி விட்டார்.. வீட்டிலும் சரி அலுவலகத்திலும் சரி.. வீட்டில் மனைவியை புதிய கோணத்தில் இருந்து நாவால் காமத்தாக்குதல் தீவிரமாக நடத்தினார். சொல்லாலும் சரி செயலாலும் சரி. படுக்கையில் “யாகாவாராயினனும் நா காக்க” தேவையே இல்லை; மாறாக நாவாட்டல் நன்றே நன்று. அதன் விளைவு மனைவி விரதத்துக்கு நோ நோ சொல்லி .. விரக தாபத்துடன் தினமும் அவரை நாடு நாடு என்று நாடி வந்தாள். அந்தரங்க வாழ்க்கை திருப்தியாக இருக்கும் பட்சம் அலுவலக வாழ்க்கை படு சிறப்பாக இருக்கும் என்பதை அனுபவித்தவர்கள் எல்லோருமே அறிவார்கள். இப்போது ஸ்கூல் இன்ஸ்பெக்ஷன் என்றால் மேப்பா சார் வருவாரா என்று எல்லோரும் ஏங்குகிறார்கள். ஏன் என்றால் அவர் குற்றம் கண்டு பிடிப்பதை அறவே விட்டு விட்டு ஆக்ககரமாகவும் இங்கிதமாகவும் குறைகளைச் சுட்டிக் காண்பித்து பள்ளிக் கூடங்கள் சிறப்பாக செயல் படுத்த உதவுகிறார் என்று அவருக்கு சிறந்த மாவட்ட கல்வித்துறை ஆய்வாளர் என்ற ஜனாதிபதி விருது கிடைத்தது குறிப்பிடத்தக்கது.


30 ஆண்டுகட்குப்பின்னர்..
நித்தியா ஆனந்த் குமார் .. லிட்டில் ஏஞ்சல்ஸ் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிக்கூடத்தின் புதிய தலைமை ஆசிரியையாக பதவி ஏற்றாள். அன்று நித்தியா சேகர் என்ற 9-ஆம் வகுப்பு மாணவியாக இருந்த அவள் பின்னர் டீச்சர்ஸ் ட்ரையினிங் எடுத்து அதே பள்ளியில் ஆசிரியையாகச் சேர்ந்து ஓரளவுக்கு இளம் வயதிலேயே ஹெட் மிஸ்ட்ரஸ் ஆகி விட்டாள். பழைய தலைமை ஆசிரியர்கள் பட்டியலில் ராஜலிங்கம் சார், பாவனா பாலன் டீச்சர் என்றவர்களின் லிஸ்ட் போட்ட போர்டில் தனது பெயரும் இடம் பெற்றதில் பெரிதும் பெருமிதம் கொண்டாள் நித்தியா.
ஒரு நாள் தற்செயலாக தனது அறையில் இருந்த ஒரு பீரோவை ஒரு ஃபைல் வேண்டும் என்று தேடிய போது ஒரு மினி காஸட் கிடைத்தது. போட்டுப் பார்த்த அவள் வாயடைத்து விட்டாள். அச்சச்சோ .. இது பாப்பா டீச்சர் ஆயிற்றே.. கூட இருப்பவர் அன்றைய மா.க.ஆ. மேல்வத்தூர் பாஸ்கரன்.. அன்று டீச்சர் தன்னிடம் வந்து ஆஃபீஸ் ரூமில் காமெரா ஸெட் அப் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டபோது லாபர்ட்டரி மேட்டர்களிலும் இது போன்ற டெக்னிக்கல் விஷயங்களிலும் அவள் எக்ஸ்பெர்ட் என்று டீச்சர் கூறி உதவியை நாடியதும் அவளுக்கு பெருமை பிடிபட வில்லை. அவளும் செய்து கொடுத்து விட்டு ‘எதுக்கு டீச்சர்?’ என்று வெகுளியாகக் கேட்க, டீச்சர் அன்று சொன்னது “ஸ்கூல் இன்ஸ்பெக்ஷனுக்கு ஆய்வாளர் வருகிறார் அவருக்கு ஒரு எக்ஸ்பெரிமெண்ட் செய்து காண்பிக்கப் போகிறோம் .. அதைப் பதிவு செய்து வைத்துக் கொள்ளலாம்’ என்று. அது இவ்வளவு பெரிய செக்ஸ்பெரிமெண்ட்-ஆக இருந்திருக்கும் என்று அன்று அவளுக்குப் புரியவில்லை. ஆனாலும் இப்போது அடைந்த பதவியின் பொறுப்பில் பள்ளிக்கூடம் பூட்டப் படாமல் இருப்பதற்காக என்ன எல்லாம் செய்திருக்கிறார்கள் என்று நினைத்ததும் அவளுக்கு அன்று படித்த ஞாபகங்கள் வந்தன..
ஞாபகம் வருதே ஞாபகம் வருதே
என்று பள்ளிக் கூடத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்த செல்லக் கிளிகளின் சத்தத்தின் பின்னணியில் தனது மலரும் நினைவுகளில் மூழ்கினாள் நித்தியா ஆனந்த் குமார்..








ஆசைநாயகி அமுத வேணி

 அரிக்கோட்டை அரசர் ராஜாதி ராஜ ராஜ கம்பீர அதி விக்ரம பூபதியின் நாடு பெரியதாக இல்லாவிட்டாலும், அவர் கீர்த்தி பெரியது. அவர் கொடை வள்ளல். அவர் எழுத்தறிவு இல்லாவிட்டாலும், புலவர்களை ஆதரிப்பவர். வங்கக் கடலை ஒட்டிய அந்த நாட்டில் புலிகள் இல்லை என்றாலும் ஏழை விவசாயிகளின் நிலங்களை நாசமாக்கும் காட்டுப் பன்றிகளை வேட்டையாடிப் புகழ் பெற்றவர்.

அரிக்கோட்டைக்குக் கடல் கடந்த வாணிகத்தில் பொன்னும் பொருளும் சேரவே அதைத் தொட்டற் போல் இருந்த நான்கு குறுநில மன்னர்களுக்கும் அரிக்கோட்டையின் மீது எப்போதுமே ஒரு பொறாமைக் கண் இருந்தது.
அவர்கள் நால்வரும் அரிக்கோட்டையின் மீது ஒருங்கிணைந்து போர் தொடுக்கத் தயாராகின்றனர் என்று ஒற்றர் படைத்தலைவன் கால்வளைந்த கார்க்கோடன் அரசரிடம் கூறினதும் அவர் என்ன செய்வது என்று திகைத்தார்.
அவர் படைப் பலம் பெரிது என்றாலும் அந்த நான்கு நாடுகளும் ஒருங்கிணைந்த போர் தொடுத்தால் ஈடு கொடுக்க முடியாது. போர் நிகழ்ந்தால்


அரிக்கோட்டைதான் நிச்சயம் தோல்வி அடையும்.
ஆகவே கவலையுற்ற அரசர் தனது மகா மந்திரி திவான் கல்லூர் இருசப்ப ராயரை அழைத்து “இந்த பிரச்சினைக்கு அடுத்த முன்று நாட்களுக்குள் நீங்கள்தான் ஏதாவது ஒரு வழி காண வேண்டும் ராயரே, இல்லாவிடில் நமது மக்கள் போரில் அழிந்து போவார்கள். உயிரும், பொன்னும், பொருளும் இழந்து நாடே சுடுகாடாகும்,” என்று ஆலோசனையைக் கேட்டார்.
ஐம்பது வயதான மகாபுத்திமந்துடு என்று பட்டப் பெயர் சூடப்பட்ட ராயர் குடுமி அவிழ மண்டையைக் குடைந்து கொண்டதுதான் மிச்சம். வழி ஏதும் தெரியவில்லை. மறுநாள் அரசருக்கு அதற்கான உத்தி கூறுவதாக சொல்லிவிட்டு தனது புதிய ஆசைநாயகி அமுத வேணி வீட்டை அடைந்தார்.
பதினெட்டே வயசான இளம் பெண்ணான அமுத வேணி மார் கச்சும் இடையில் மென் பட்டும் மட்டும் அணிந்து அவரைத் தழுவிய பொற் கொடி போலப் படுத்திருந்தாள். அவள் ஊட்டிய சீமைச் சாராயமும், கறி சோறும், முயல் கறியும் அவர் நெஞ்சில் இறங்கவில்லை.
அவரை மஞ்சத்தில் கிடத்தி வேட்டி நெகிழ அவர் வெற்றுடம்பில் அவள் சந்தனம் பூசிய போதும் அவர் அவளைக் கண்டு கொள்ளாமல் ஆழ்ந்த கவலையில் படுத்துக் கிடந்தார். அவள் இடுப்புச் சேலையை அவிழ்த்து, மார்கச்சையும் விலக்கி அவரை முலை தழுவ அணைத்து முத்தமிட்டதையும் அவர் விலக்கினார்.
காமம் மிகுந்து, அவர் அணைப்பை நாடிய அமுத வேணி, “ஐயா இந்த ஏழை மீது ஏன் இன்று நாட்டமில்லை? என்ன ஆயிற்று உமக்கு? சாராயமும் முயல் கறியையும் எனக்கு நீங்களே ஊட்டி, வழக்கமாக நான் வஸ்திரம் களையும் முன்னால் அதைக் கிழித்தெறிந்து என் முலைகளைக் கடித்து யோனியைச் சுவைத்து, கீழிடைக் கோட்டையைத் தாக்கும் உமக்கு, இன்று நான் வெட்கம் கெட்டு அம்மணமாக நான் உங்களைத் தழுவும் போதும் தண்டு தளர்ந்து மதர்ப்பு தலை காட்டாமல் கயிறு போல் கிடக்கிறதே?”
“நான் என்ன தவறு செய்தேன்? என் முலை சரிந்து விட்டதா? அல்லது முகம் கோணிவிட்டதா? தினமும் என் உடலில் போர் தொடுத்து, என் தொடைகளைத் தேய்த்து, மொட்டைக் கிண்டி என்னைத் திண்டாட வைக்கும் உமது வஜ்ராயுதம் போன்ற உறுப்பு இன்று பூமாலை போல் துவண்டு கிடக்கிறது எனக்குக் கவலை அளிக்கிறது ஐயா!” என அவர் ஆண்குறியைப் பிடித்து நாக்கால் சுவைத்து அதற்கு உயிர் கொடுக்க முயன்ற அமுதா கேட்டாள்.
அதுவோ அவளுடைய அவழ்ந்த சடையைப் போலத் துவண்டே இருந்தது. உடனே அமுதா கையைத் தட்டி வெளியே கதவை அடுத்து நின்றிருந்த அவள் தோழி ரத்னாவளியைக் கூப்பிட்டாள்.
“மகாராயரே, வழக்கமாக அழகிகள் யோனி கண்ணில் பட்டாலே துவண்டு உறங்கும் உமது காமப் பாம்பு தலை தூக்கி நிற்குமே! ரத்னா இன்று ஆரிஃப் என்ற ஒரு துருக்கிய அடிமையை எங்கிருந்தோ கொண்டு வந்திருக்கிறாள். அவன் கழுதைக்குப் பிறந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் அவன் லிங்கம் ஏறத்தாழ முழு நீளம் இருக்கிறதாம். உங்களை ஊக்குவிக்க அந்த அடிமையை அழைத்து ரத்னாவுடன் மதன லீலை செய்து காட்டச் சொல்லவா?
“அந்த அடிமையுடன் ரத்னாவின் லீலையைக் கண்டு ஒரு வேளை நீங்கள் உயிர்த்து எழலாமல்லவா, சொல்லுங்கள பிரபுவே” என்று கண்ணில் நீர் பனிக்கக் கேட்டாள் அமுதா.
அதற்குள் பொறுமை இழந்த ரத்னா காமத்தில் முகம் சிவக்க, “எஜமானியம்மா, அவனைக் கூப்பிடட்டுமா?” என்று கையைத் தேய்த்துக் கொண்டு கேட்ட போது அவள் இடுப்புப் பாவாடை தொப்புளுக்குக் கீழே நழுவி இருந்தது.
அமுதா கேலியாகச் சிரித்தாள். “ம்ம்…ஆசையைப் பாரு, வெட்கம் கெட்டவளே! அப்படி என்னடி அவசரம், அவனைப் பற்றிப் பேசினாலே உன் இடுப்புச் சேலை நழுவுகிறதா, மதர்ப்பு நீர் தொடையை நனைக்கிறதா?” என்ற அமுதா மகாராயரைப் பார்த்தாள்.
அவர் அவள் பேசியதைக் கவனித்ததாகத் தெரியவில்லை. முகம் சோர்ந்து மோட்டு வளையைப் பார்த்த வண்ணம் இருந்தார். அமுதாவுக்குக் கோபம் வந்தது.
“என்ன ஐயா இது, உமக்கு இது நியாயமா? ஏன் இந்தப் பராமுகம்? பதினெட்டே வயதான இந்த அமுதா தந்த இன்பம் அலுத்துவிட்டதா, அல்லது முப்பதும் நாற்பதுமான எனது அக்காமார் வசிய மருந்தும் மந்திரமும் தந்து உம் மனதைக் கலைத்துவிட்டார்களா? இல்லை வேறொரு காமக்கிழத்தி தனது தனத்தையும், குதத்தையும் காட்டி உம்மைக் கலந்து, வீரியத்தைக் கறந்து விட்டாளா?” என்று அழாத குறையாக அவர் மார்பில் முத்தமிட்டுக் கொண்டு கேட்டாள்.
ராயர் விசனத்துடன், “அமுதே என்ன கேள்வி கேட்டாய்? எனக்கு பொன்னும் பொருளும் சீதனமாகக் கொண்டுவந்த மூன்று மனைவிமார் இருந்தும் பதினெட்டே வயதான உன்னை ஆசை நாயகியாய் பல்லாயிரம் பொற்காசுகள் உன் தாயாரிடம் தந்து தனி மாளிகையில் வைத்து, உன் மதன சாகசங்களுக்காக தினமும் ஏங்கும் என்னையா அவ்வாறு சந்தேகிக்கிறாய்?”
“உன் மீது என் ஆசை இன்னும் குறையவில்லையடி, பெண்ணே. என் உடல் கிளர்ந்தெழ ஒரு சம்போகக் காட்சியும் வேண்டாம். குன்றென நிற்கும் உன் கொங்கைகளையும், தேர் தட்டு போல அகன்ற உன் அல்குலையும் கண்டாலே நான் கிளர்ந்து எழுவேன். ஆனால் என் மனம் இன்று கவலையில் ஆழ்ந்துள்ளது. அதுதான் உன்னுடன் இன்பம் பெற எனது உடலும் மனமும் ஒத்துழைக்க வில்லையடி, கண்ணே” என்று அவள் அல்குலை விரல்களால் தடவிக் கொண்டே சொன்னார் ராயர்.
“ஐயா, எனக்கு காமசூத்திரத்தின் அறுபத்திநான்கு சம்போக ஆசனங்களும் தெரியும். அப்படி இருந்தும் நம் ரசலீலையைக் கெடுக்கும் அந்தப் பிரச்சினைதான் என்ன? சொல்லுங்களேன்? ஏதாவது வழி தெரிகிறதா பார்க்கலாமே?” என்று அமுதா அவருடைய விதைப் பையை வருடிக் கொண்டே கேட்டாள்.
ராயர் தொப்பையைத் தடவிக் கொண்டே, “ம்ம் நீ வயதில் குறைந்திருந்தாலும், சூழ்ச்சியிலும், வலை வீச்சிலும் தேர்ந்தவள். சொல்கிறேன் கேள். நமது அண்டைப்புற குறுநில நாடுகளான போகனூர், காளைக்கோவில், இருதலை மற்றும் செருகாவு ஒன்று சேர்ந்து நம் நாட்டின் மீது ஒருங்கிணைந்து படையெடுக்க வருவதாக கால்வளைந்த கார்க்கோடகன் வேவு பார்த்து வந்து அரசரின் காதில் ஓதியிருக்கிறான்.”
“அவர்கள் ஒருங்கிணைந்து பெரும் படையைத் திரட்டி உள்ளனர். ஆகவே மகாராஜா பூபதி மிகுந்த கவலையில் ஆழ்ந்துள்ளார். அவர்கள் ஒருங்கிணைந்தால் அவர்கள் படைபலம் நம்மை விட இரண்டு மடங்கு பலம் வாய்ந்ததாக ஆகிவிடும். நான் இன்னும் மூன்று நாட்களில் அரசனுக்கு போரைத் தவிர்க்க ஏதாவது ஒரு ஆலோசனை கூறவேண்டும் இல்லாவிடில் நான் வீர மரணத்தைத் தழுவ வேண்டியதுதான்” என்று ராயர் விரக்தியுடன் பேசினார்.
“கவலையை விடுங்கள். இந்த சங்கடத்தை என் தலையில் போடுங்கள். நான் எதற்கு இருக்கிறேன்? அமுதா எப்போதம் அதற்கு ஒரு வழி காண்பாள்,” என்று சொன்ன ஆசை நாயகி, கையைத் தட்டி அவள் முக்கிய பணிப் பெண்ணான ஜூபைதா என்ற அலியைக் கூப்பிட்டாள்.
 
 
சப்பாணி நடையும் தரமில்லா உடையும் அணிந்த ஜூபைதா அவர்கள் முன் வந்து மும்முறை சலாம் செய்து, “ஆக்கிஞை இடு சாகிபா, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? உங்கள் ஆலிங்கனம் இல்லாத நிலையைக் கண்டு என் மனம் பதறுகிறது. ஜூபைதா ஏதாவது விசேஷ சேவை செய்து மகா மந்திரிக்கு உதவ வேணுமா?
“இன்று புதிதாக நமது அந்தப்புரத்துக்கு வந்துள்ள கறுப்பர் நாட்டு கன்னி கழியாத இளம் அடிமைப் பெண் கம்பாலாவை உங்கள் இருவரோடு சேர்ந்து அனுபவிக்க அனுப்பட்டமா? அவள் சொப்புப் போன்ற முலைகள் தேங்காய் பூவைப் போல…மென்மையாக உள்ளன, அவள் கருங்காலி உடலில் பூவரசம் பூப் போன்ற புண்டை புணர்ச்சிக்காக ஏங்குகிறது…சொல்லுங்கள்?” என்று கைகட்டி அவர்கள் முன்னால் நின்றாள்.
“அடி போடி ஆணுமல்லாத பெண்ணுமல்லாத இடை நிலையில் இருக்கும் உனக்கு ஏன் எப்போதுமே புத்தி இடைக்குக் கீழேயே உலவுகிறது? மகா ராயருக்கு ஒரு பெரும் நாட்டுப் பிரச்சினை உருவெடுத்துள்ளது,” என்று கூறிய அமுத நாயகி நான்கு நாடுகள் தொடுக்கும் போரைப் பற்றி அந்த அலியிடம் கூறி அவள் ஆலோசனை கேட்டாள்.
“சாகிபா, என் அறிவை மதித்து ஆலோசனை கேட்டதற்கு நன்றி. எனது பாட்டி ஜூலேகா பேகம் சுல்தான் கப்ரீஸ் என்ற அரேபிய அடிமை வியாபாரியின் நாயகியாக இருந்தாள். கப்ரீஸ் அந்த நான்கு குறுநில மன்னர்களின் அந்தப்புறங்களை அலங்கரிக்க இளம் அடிமைப் பெண்களை விற்பனை செய்து வருகிறார். அதுவே எங்கள் குலத்தொழில் ஆகிவிட்டது.
“அரசனாய் இருந்தாலும் ஆண்டியாய் இருந்தாலும் படுக்கை அறையில் உண்மைகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது ஆண்கள் வழக்கம். ஆகவே என்னுடன் பொழுதைக் கழிக்கும் ஒற்றர்கள் மூலமாக அந்நாட்டு நடப்புக்கள் எனக்கு ஓரளவு தெரியும்.
“இப்போதே நான் என்னுடன் தங்கும் இருவருடன் பேசி உங்களுக்கு விவரம் அளிக்கிறேன்,” என்ற ஜூபைதா வீட்டின் பின்புறம் இருந்த ஜனானா என்ற அந்தப்புறத்துக்கு ஓடி விட்டாள்.
சில நிமிடங்களில் திரும்பி வந்தவள் ஒய்யாரமாய் நடந்து அவர்களை நெருங்கி அமுத நாயகியின் காலடியில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் பாதத்தை எடுத்து மடியில் வைத்துக் கொண்ட ஜூபைதா குரலைக் குறைத்துக் கொண்டு பேசத் தொடங்கினாள்.
“சாகிபா, இப்போது அந்த ஒற்றர்களையும், நமது ஜனானாவில் இருக்கும் அந்த நாலு குறுநாடுகளைச் சேர்ந்த அடிமைப் பெண்களையும் கண்டு பேசி வந்திருக்கிறேன். நான் சொல்லும் உத்தியை அரசர் கேட்டு அதற்கு உடன் பட்டால் போரைத் தவிர்க்கலாம்” என்று கொஞ்சிக் கொண்டே பேசினாள்.
“அடியே உன் பீடிகை போதும், கொஞ்சாதே, என் காலை விடு விளக்கமாய் உன் உத்தியைச் சொல்’ என்று அமுதா கத்தினாள்.
“அந்த நான்கு நாடுகளில், மூன்று அரசர்களுக்கு நிக்காப் பண்ணும் வயதில் இளவரசிகள் உள்ளனர். நாலாவது நாடான செருகாவூ என்ற தெலுகு நாட்டில் அரசர் ரங்க பிரம்மையாவின் தங்கை இளவரசி காமேஸ்வரியும் கலியாண வயது தாண்டிவிட்டாள். அவள் புத்திசாலி, மிக்க அழகி. அதனால் கொஞ்சம் இறுமாப்புப் பிடித்தவள். அவள் இதுவரை அவளை வேண்டி வரும் வரன்களைத் தட்டிக் கழித்து வருகிறாள். அது அந்த அரசருக்கு பெரும் கவலையைக் கொடுத்து வருகிறது.”
“ஆக அந்த நாலு பேரையும் ஒரே சமயத்தில் மணக்க ராஜா பூபதி ஒப்புக் கொண்டால் போரைத் தவிர்க்கலாம்,” என்று ஜூபைதா யோசனை சொன்னாள்.
அதைக் கேட்ட மகாராயர் யோசித்தார். நல்ல யோசனைதான். ஆனால் ராஜா பூபதி ஏற்கனவே திருமணமானவர். வயது ஐம்பதாகிறது. அவர் மணந்த மூன்று ராஜகுமாரிகளில் ராணி அகல்யா பாய் மட்டுமே உயிருடன் இருந்தாள். ஆனால் அவளும் மனக்கசப்பால் அவரை விலக்கிவிட்டு பிறந்த நாட்டுக்குப் போன பின்பு, அரசருக்கு திருமணம் என்ற பேச்சே கசந்து விட்டது.
ஆனால் அந்த விவாகத்தை ரத்து செய்து வேறு ஒரு அரசகுமாரியை அரசர் மணம் முடிக்க ராஜகுரு அனுமதி தர மறுத்து வருகிறார். ஆகவே இந்த யோசனையை செயல் படுத்த முதலில் ராஜகுருவை சரிக்கட்ட வேண்டும். ராயரைக் கண்டாலே வெறுப்படையும் ராஜகுருவை எப்படி ஒப்புக் கொள்ள வைப்பது என்ற கேள்வியை அமுதாவிடம் எழுப்பினார் ராயர்.
அதற்கு அமுத நாயகி “மகாராயரே அந்தக் கவலையை விடுங்கள். ராணி அகல்யா பாய் அரசரை அவமதித்து தனது நாட்டுக்கு திரும்பிப் போய் நாலாண்டுகள் ஆகிவிட்டன. அரசர் படுக்கை அறைத் தேவைகளைப் போக்க அவர் ஆசை நாயகி மதன கோகிலம் அவ்வப்போது புது இளம் பெண்களை அனுப்புமாறு எனக்கு தூது விடுகிறாள். ஆகவே அரசர் வயது ஐம்பதானாலும் உடல் புதுப் பெண் துணையை இன்னமும் தேடுகிறது. ஆக ஒன்றுக்கு பதிலாக நாலு ராணிகள் என்றால் கசக்குமா?”
“ராணி அகல்யாபாய் தற்போது பழைய இறுமாப்புடன் இருக்க மாட்டாள். அதன் பின்னணி எனக்குத் தெரியும். ஜூபைதாவின் தாயார் நஜ்மா பேகம் பிஜாபூரில் போலா நவாப் சபையில் வேலை செய்கிறாள். நஜ்மா பேகம் போன வாரம் ஜூபைதாவுக்கு எழுதிய கடிதத்தின்படி, போலா நவாப் ராணி அகல்யாவின் அழகில் மயங்கி அவளைக் கடத்திச் சென்று ஆறு மாதம் அனுபவித்த பின்பு ஒரு வாரம் அவளை தனது பத்து மெய்க்காப்பாளர்களிடம் அவர்கள் அனுபவிக்க விட்டு விட்டாராம்.
“அவர்களுக்கும் அலுத்த பின்பு, நவாப் ராணியின் தனையனிடமிருந்து நூறு பொற்காசுகள் பெற்றுக்கொண்டு உடல் நைந்து போன ராணி அகல்யாவை அவரது நாட்டுக்கு திரும்ப அனுப்பி விட்டாராம். அவள் தனயனுக்கும் தங்கையின் நடத்தை போதும் போதும் என்று ஆகிவிட்டதாம். ஆகவே அவளுக்கு வாழ்க்கையே வெறுத்திருக்க வேண்டும்.”
“அரசரை ஒதுக்கிய பின்பு, அகல்யா ராணிக்கு ராஜகுருதான் படுக்கை அறை சேவையைச் செய்து வந்தவர். ஆகவே அவர் விவாக ரத்து செய்யச் சொன்னால் தட்ட மாட்டாள்.”
“ஆகவே நமது உத்திக்கு ராஜகுரு வெங்கடேசப் பட்டர்தான் முக்கிய தடையாய் இருக்கிறார். அவரை சரிக்கட்டி விட்டால் ராணியின் கற்புக்கு ஏற்பட்ட களங்கத்தைக் காரணம் காட்டி அரசரின் விவாகத்தை ரத்தைச் செய்து விடலாம். அதற்குப் பிறகு மகாராஜாவுக்கு நாலு அரசிகளையும் திருமணம் செய்வதில் ஒரு தடையும் இருக்காது.,” என்று அமுத நாயகி விவரித்ததும் மகாராயர் முகம் மலர்ந்தது.
அவளை முத்தமிட்ட ராயர், “அடி என் கண்ணே உன் அறிவை மெச்சுகிறேன். ஆனால் ராஜகுரு என் பரம எதிரி. அவரை நான் எப்படி சரிக்கட்டுவேன்? அவர் கோபக்காரர். அவர் மடத்திற்கு அவளவில்லாத சொத்துக்கள் உள்ளன. ஆகவே பணம் கொடுத்தும் அவர் மனம் மாறாது. என்ன செய்வது?” என்று மகாராயர் அலுத்துக் கொண்டதும் அமுதா சிரித்தாள்.
“ஐயா, அதைப் பற்றி நீர் கவலைப் படவேண்டாம். என்ன இருந்தாலும் அவர் ஆண்தானே? அவர் வயதும் முப்பந்தைந்து. ஆக இந்த வயதில் அவர் பெண்ணிடம் மயங்காமல் வேறு யாரிடம் மயங்குவார்? ஏற்கனவே நான் கன்னி கழியாமல் இருந்த போது அவர் என் மீது மோகம் கொண்டு என் தாயிடம் தனக்கே ராஜகுரு என்ற அந்தஸ்தில் கன்னி கழிக்கும் உரிமை இருப்பதாகவும் அதனால் என்னை அவர் படுக்கைக்கு அனுப்புமாறு ஆக்கியஞை இட்டார். நல்ல வேளையாக நீங்கள் அதற்குள் என் தாயிடம் பேசி என்னை உங்கள் ஆசை நாயகியாக வைத்துக் கொண்டீர்.
“ஆகவே உங்கள் அனுமதியுடன் நானே ராஜகுருவை அணுகி ஆசை காட்டினால் அதை மறுக்கவா போகிறார்? எனக்கு இரண்டு நாட்கள் அவகாசம் கொடுங்கள். அவரை மயக்கி என் முந்தானையில் முடிந்து கொண்டு நீங்கள் நினைத்தை நானே செய்து காட்டுகிறேன். நீங்கள் அரசிடம் ஆறு நாட்கள் தவணை வாங்கி வாருங்கள். நான் முடித்துக் காட்டுகிறேன் இல்லையேல் என்னையும் அரசி அகல்யாவைப் போல மெய்காவலர் கொத்தளத்துக்கு அனுப்பிவிடுங்கள்” என்று அமுதா சவால் விட்டாள்.

“என் அன்பே உன்னை இன்னொருவன் தழுவுவதை எண்ணிப் பார்க்கவே என் மனம் ஒப்பவில்லை. அதுவும் என் பரம எதிரி உன்னை அனுபவிக்கப் போகிறான் என்று நினைத்தாலே என் மனம் கொதிக்கிறது. ஆனால் கடமைக்காக நீயே உன்னைத் தியாகத் தீயில் வாட்டிக் கொள்ள உடன் படுகிறாய்! உன் தியாக மனப்பான்மையை நான் மெச்சுகிறேன்” என்று அவள் முலைக் காம்பைத் திருகிக் கொண்டே பேசினார் ராயர்.
“ஐயா, மனதாலும், உடலாலும் நான் உமது சொத்து. உமக்காக, உமது பிரச்சினையைத் தீர்க்க என் உடலை இன்னொருவன் அனுபவிப்பது தேவை என்றால் அதற்கு நான் ஒருவன் என்ன நூறு பேருடனும் படுக்க தயங்கமாட்டேன். நீங்கள் இருக்க, இன்னொரு ஆணின் ஆறு அங்குலச் சதை என் மனதை மாற்றாது ஐயா, நான் உம் அடிமை,” என்று அவர் மார்பில் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டு பேசினாள் அமுதா.
பெரு மூச்சு விட்ட மகாராயர், அவள் குதத்தைத் தடவி, “அப்படியே ஆகட்டும் ஆண்டவன் உனக்குத் துணையிருப்பான். ராஜ கடமைக்காக நானும் உன் முடிவுக்கு ஒப்ப வேண்டிய நிலையில் தள்ளப் பட்டுள்ளேன். என்ன செய்ய!” என்று அலுத்துக் கொண்டார்.
“உன் தியாகத்தை மெச்சி என் அன்பளிப்பாக இந்த சிறு பரிசைப் பெற்றுக் கொள்” என்று ராயர் தனது கழுத்தில் இருந்த ரத்தின மாலையை அவளுக்கு அணிவித்தார்.
பிறகு சிந்தனையில் ஆழ்ந்த மகா ராயர்,
தொப்பையைத் தடவிக் கொண்டு கவலையில் ஆழ, ரத்தின மாலை அமுதாவின் கொங்கைகளின் மீது காட்டருவி போல விழுந்து தொங்கியதைக் கண்டு கொள்ளாதது அவளுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது.
“என் அழகு ராணியே, நீ சொல்லும் உத்தியில் ஒரு பிரச்சினை வரலாம். மகாராஜா ஐம்பது வயதில் அந்த நாலு ராணிகளைக் கட்டி மேய்பது சுலபமான காரியம் அல்ல. அதனால் ராணிமார்கள் சண்டை சச்சரவைத் தீர்ப்பதே என் வேலையாகிவிடும். அதை எப்படி சரிக்கட்டுவது?” என்று குடுமியைக் கோதிக் கொண்டே ஆகாயத்தைப் பார்த்தபடி பேசினார் ராயர்.
அவர்கள் காலடியில் உட்கார்ந்து கொண்டு அமுதாவின் காலைப் பிடித்து அழுத்திக் கொண்டிருந்த ஜூபைதா எழுந்து அமுதாவின் காதில் “சாகிபா, நீ மகாமந்திரி கவனத்தைக் கவரவேண்டும், அவர் தண்டின் உரையை உருவி விடுங்க, அதை எழுப்புங்க, அதற்கு மேல் நான் ஒரு உத்தி சொல்கிறேன் அப்போது தான் அவர் கவனிப்பார்” என்று குசு குசுக்க, அமுதா அவர் தண்டின் உரையை மேலும் கீழுமாக இழுத்து அடித்து உறுப்பின் தலையை முத்தமிட்டாள்.
அது சற்று பிரண்டு எழுந்த போது, ராயர் பார்வை அமுதாவின் பக்கம் திரும்ப, அவர் விரல்கள் அவள் யோனிப் பரப்பின் மயிர் ஒழுங்கைத் துழாவின.

                                  


“மகாராயர் ஐயா, எனக்கு ஒரு யோசனை தோன்றுகிறது. உத்தரவு இருந்தால் சொல்லலாமா?” என்று ஜூபைதா கேட்டதும், அமுதா சொல்லடி சொல் என்று அவளை அவசரப்படுத்தினாள். மகாராயர் பார்வை ஜூபைதா பக்கம் திரும்பியது.
“ஹூஜூர் சாகேப், நமது நாட்டில் எட்டு கோட்டங்கள் இருக்கின்றன. அதில் நாலு கோட்டங்களில், ஒவ்வொரு அரசகுமாரியையும் ஒரு கோட்டத்தின் ராணியாக்கி அவர்கள் நாட்டவரையே அங்கே ஒரு தனி அரண்மணையை சீதனமாகக் கட்டித் தரச் சொல்லலாம் அதில் அவர்கள் வசிக்கலாம்.”
“மகாராஜா வாரத்தில் ஒரு நாளை ஒவ்வொரு ராணியுடன் கழித்தால் அவர்களுக்குள் சண்டை சச்சரவு வராது. அரசர் நமது தலைநகரான அரிக்கோட்டையில் மீதி மூன்று நாட்கள் தங்கி தனது சக்தியையும் மீட்கலாம், அரச காரியங்களையும் நடத்தலாம்,” என்று பணிவுடன் வாயைப் பொற்றுக்கொண்டு ஜூபைதா சொன்னாள்.
மகாராயர் முகம் மலர்ந்தது. “அடியே என் அமுத நாயகி, இந்த அலியின் முழு மதிப்பை நான் இதுவரை கண்டு கொள்ளவில்லை. பார்ப்பதற்கு அழுகின பறங்கிப் tamil sex kama kathaiபழம் போல இருந்தாலும் என்ன புத்திசாலித்தனம்! இதை எங்கிருந்து பிடித்துக் கொண்டு வந்தாய்” என்று கேட்டார்.


அதற்கு அமுத நாயகி சிரித்துக் கொண்டே, “மகாராயரே என் தாயார் வசந்த நாயகி எங்கள் ஊரான கமலாபுரத்தில் அரசரின் ஆசை நாயகியாக இருந்தாள். அவள் அழகில் மயங்கிய போலா நவாப் அவளைக் கவர அந்நாட்டின் மீது படை எடுத்து விட்டான். நவாபின் படை பலத்துக்கு பயந்து அரசர் முத்துராஜா என் தாயாரை நவாபுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்துவிட்டார்.”
“நவாபின் ஜனானாவில் ஏற்கனவே எழுபது பெண்கள் அவருக்கு சேவை செய்ய இருந்தனர். அவர்களில் பலர் நவாபின் படுக்கை அறையில் அவர் மனதுக்குப் பிடித்த மாதிரி நடந்து கொள்ளவில்லை என்பதற்காக அந்தப் பெண்களை அவரது காவல் படையினர் அனுபவிக்க கொத்தளத்துக்கு அனுப்பி விட்டார்.”
“அதைக் கேட்ட என் தாயார் வசந்த நாயகி நடு நடுங்கி விசும்பி அழுதாள். ஐயோ எங்கள் குலத்தொழில் பல ஆண்கள் ஆசை தீர எங்களை அனுபவிக்க அனுமதிப்பதே. ஆனால் கொத்தளத்தில் இருக்கும் இருநூறு காவலர்கள் கையில் சிக்கினால் நான் என்னாவது என்று புலம்பினாள்.”
“வசந்தநாயகியின் புலம்பலைக் கேட்ட நவாபின் அந்தரங்க பணிப்பெண்ணான நஜ்மா பேகம் அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லி, அவளை நவாபின் படுக்கைக்கு அனுப்பத் தயார் செய்தாள். என் தாயாருக்கு படுக்கை அறையில் நவாபுக்குப் பிடித்த சாகசங்கள் என்ன என்று அறிவுரையும் கூறினாள். என் தாயார் அதன்படி காட்டிய சாகசத்தில் மயங்கிய போலா நவாப் அவளுக்கு மதன கலா ரஞ்சனி என்ற பட்டப் பெயரை சூட்டினார்.”
“அதன் பிறகு நவாப் வசந்த நாயகியின் அடிமையாகிவிட்டார். அதன் விளைவாகத்தான் நான் பிறந்தேன். இந்த உண்மையை உங்களிடம் நான் சொல்லாததற்கு மன்னிக்கவும்,” என்று கனத்த குரலில் அமுதா சொன்னாள்.
“கவலையை விடு என் செல்லமே. ஆனால் ஜூபைதா எங்கே வந்தாள் இந்தக் கதையில்?” என்று மகாராயர் கேட்க ஜூபைதா கதையைத் தொடர்ந்தாள்.
உடனே ஜூபைதா இடைமறுத்து, “அந்தக் கதையை நான் சொல்கிறேன், மகாமந்திரியாரே. நான் அழகான பையானாகத்தான் பிறந்தேன். ஆனால் எனது சித்தப்பா தனக்குக் குழந்தை இல்லாததால் பொறாமை கொண்டு என்னை அலியாக மாற்ற என் ஆண் உறுப்பை அறுத்து விட்டார்.
“அதன் பிறகு என் மேல் வெறுப்படைந்த அம்மிஜான் என்னை ஒதுக்கிவிட்டாள். ஆனால் வசந்தா அம்மாதான் என்னைத் தனது பிள்ளை போல வளர்த்தாள். அதனால்தான் அமுதா சாகீபா உங்கள் அரவணைப்பில் வந்த போது என்னை சீதனமாக அவளுக்குப் பணிவிடை செய்ய அளித்து விட்டாள் வசந்தம்மா,” என்று விளக்கினாள்.
கொட்டாவி விட்ட ராயர், “என் கண்ணே, அமுதா, பொழுது ஆகிவிட்டது நான் இன்று வீடு திரும்ப வேண்டும். இன்று ருக்மா தேவி, அதுதான் என் முதல் நாயகி, குரு பூஜை செய்கிறாள். ஆகவே நான் போய் ஆகவேண்டும். ஆனால் உன் தயவால் நான் மன பாரமில்லாமல் போகிறேன்” என்று எழுந்து போய்விட்டது அமுதாவுக்கு ஏமாற்றமாய் இருந்தது.
அவர் அப்படிப் போனது பிடிக்காத அமுதா வெறுப்புடன்“அடியே ஜூபேதா, நீ இங்கே இரு நாளை நாம் திட்ட மிட்டு அந்த குருவை வளைக்க வேணும். நீ ரத்னாவை இங்கே கூப்பிடு” என்று சொல்ல ரத்னா அவள் முன்னால் வந்து நின்றாள்.
“என்ன எஜமானியம்மா? என்ன ஆச்சு? ஆசையைக் கிண்டி விட்ட மகாமந்திரி அனுபவிக்காமல் போய்விட்டார் போலிருக்கிறதே? அந்த அடிமை ஆரிஃபைக் கூப்பிட்டு tamil sex kama kathaiஆட்டம் போட்டுக்காட்டவா, பொழுதாவது போகும் உங்களுக்கு” என்றவள் அமுதாவின் துவண்டிருந்த ஆடை குலைந்த நிலையைப் பார்த்து சொன்னாள்.
“உக்கும். ஆமாண்டி இன்று ஆசையைக் கிண்டிவிட்டு மகாராயர் வேலையை முடிக்காமல் போய்விட்டது ஏமாற்றமாய் இருக்கிறது. நீயும் அந்த அரேபியக் குதிரையை சவாரி செய்யாமல் விடமாட்டாய்! அழைத்து வா, நான் வேடிக்கை பார்க்க, நீயாவது ஆனந்தப் படு” என்று சொல்ல ரத்னா வெளியே ஓடி அவனைக் கையோடு அழைத்து வந்தாள்.
குண்டுப் பெண்ணான ரத்னாவுக்குப் பக்கத்தில் ஆறரை அடி உயரமாய் மொட்டைத் தலையும் மீசை இல்லாத தாடியுமாய் நின்றவன் அமுதாவை உற்றுப் பார்த்தான். அவன் ஒரு கோவணத்தைத் தவிர வேறு எந்த உடையையும் அணியவில்லை. அவன் பரந்த மார்பும் திரண்ட கால்களும் அவன் வலிமையைக் காட்டின.
அவர்கள் இருவரையும் அருகே அழைத்த அமுதா சாடை காட்ட, ரத்னா அவன் கோவணத்தை ஒரே இழுப்பில் இழுத்தாள். நேந்திரம் பழ அளவிலான அவன் சுண்ணி அரை விழிப்பில் நிமிர்ந்திருந்தது. சுன்னத் செய்த அதன் தலை அகண்டு சிகப்பு மொட்டாகத் தெரிந்தது.
“க்கும் கழுதைக் கணக்காத்தான் இருக்கு, இங்க வாடா” என்று அமுதா சைகை காட்ட அவன் அவளை நெருங்கி நின்றான். அவசர அவசரமாக பாவாடையையும் ரவிக்கையையும் ரத்னா கழற்றி எறிந்து விட்டு அவனைப் பின்னாலிருந்து அணைத்துக் கொண்டாள்.
அவன் பழுப்புத் தண்டில் நீல நிறத்தில் தடித்த ரத்த நாளங்களை விரலால் தடவிப்பார்த்த அமுதா, அவன் கனமான விதைப் பைகளைத் தூக்கி அதன் திடத்தை மெச்சினாள். அப்போது அவள் மேலே போர்த்தியிருந்த மல்மல் விரிப்பு விலகின. அவள் முலைகளையும் யோனியையும் பார்த்தஅந்த அடிமையின் தண்டு விரைத்தது.
“க்கும் ஆசையைப் பாரு, அவுங்க வேணுமா, ராஸ்கோல்?” என்ற ரத்னா அவனைப் பிடித்து இழுத்து கீழே கம்பளி விரிப்பில் மல்லாந்து தள்ளி அவன் இடுப்பின் மீது ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
“ஏய் ரத்னா, பேராசைப் படாதே? நான் பார்க்க வேண்டாமா? அவன் தாக்குவதை அப்போது தான் நான் முழுசாகப் பார்க்க முடியும,” என்று அமுதா கட்டளை இட்டாள்.
ரத்னா அவள் சொன்னது போல குப்புறப் படுத்து கால்களை மடக்கி குண்டியைப் பின்னுக்குத் தூக்க, அந்த அடிமை உக்கும் என்ற முனகலுடன் பொலி காளையைப் போல அவளை பின்னாலிருந்து தாக்கினான். வளர்ந்து தடித்த அவன் தண்டு அவள் குண்டிப் பிளவின் வழியாக யோனியைத் தாக்கியது. அவன் கைகள் ரத்னாவின் மார்பைக் கசக்க, குனிந்து அவள் கழுத்தைக் கவ்வினான்.
அவன் தாக்குதலைத் தொடற, அமுதாவின் யோனியில் நமைச்சல் எடுக்க ஜூபேதா தனது விரல்களை அமுதாவின் யோனியில் நுழைத்துத் தேய்த்து விட்டாள்.
 
ரத்னா ஆனந்தக்கூச்சல் போட அவளை ஏறி புணர்ந்தவன் தளர்ந்து முடித்த போது அவன் உறுப்பு வெளியே வர அது தொடர்ந்து வெள்ளிக்கம்பி போல் வீரியத்தைக் கக்குவதை வைத்த கண் வாங்காமல் ஜூபைதா பார்த்தாள்.
அவனை அமுதா அருகே அழைக்க அவன் தளர்ந்த நடையுடன் அவளை நெருங்கினான். “ஜூபைதா, இன்று நீ எனக்கு நல்ல சேவை செய்தாய். அதை மெச்சி இவனை நாவால் சுத்தம் செய் அதன் பிறகு நீ அவனை அழைத்துக் கொண்டு போய் அனுபவிக்கலாம்” என்று அமுதா கூற ஜூபேதா கை கொட்டி வரவேற்றாள்.
அவள் அவனை நெருங்கி அவன் உறுப்பை நாவால் சுத்தம் செய்து அதை விழுங்கி நாவால் அதைக் கவ்வி இழுத்து விட அது மீண்டும் நிமிர ஆரம்பித்தது. அவன் உறுமலுடன் ஜூபேதாவின் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டான். ஆனால் அவன் பார்வை அமுதாவின் முலைகளின் மீதே இருந்தது. வீரியம் கடைவாயில் வழிய ஜூபேதா வேலையை முடித்ததும், அவன் அமுதாவை நெருங்கி சலாம் அடித்தான்.
“ஆசையைப் பாரு, நான் மகாராயர் சொத்துடா. நான் உன்னை அணைக்க முடியாது. நீயும் என்னைத் தொடக்கூடாது. நான் என்ன செய்வேன். எனக்கும் ஆசைதான்” என்று விரலால் அவன் உறுப்பை நீவி விட்டுக் கொண்டே பேசினாள் அமுதா.
“உண்மைதான் சாகிபா. அது துரோகம் ஆகும். ஆனால் கையைக் கட்டி விடுகிறேன். அவன் உருப்பு வேண்டாம், ஆனால் அவன் வாயால் மட்டும் ஏதாவது செய்யலாமே,” என்று ஜூபைதா சொன்ன யோசனை அமுதாவுக்கு ஏற்பாய் இருந்தது.
அவன் கைகளைப் பின்புறம் கட்டி அவன் செய்ய வேண்டியதை அவன் காபிரி பாஷையில் ஜூபைதா மொழி பெயர்த்தாள்.
அவன் முகம் மலர்ந்தது. அமுதாவை நெருங்கிக் குனிந்து தரையில் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தவன் அவள் முலைகளை வாயால் சுவைத்து, காம்புகளை மென்மையாய் கடித்து பிறகு அவள் யோனியைத் தனது நீண்ட நாக்கால் சுவைத்தான். அவன் நாக்கு அமுதாவின் யோனிப் பருப்பைத் தோண்ட,
அமுதாவின் தொடைகள் அகண்டதும், அமுதா, “ரத்னா, இவனை இழுத்துக் கொண்டு போ, இங்கே விட்டால் என்னையே மாற்றிவிடுவான்,” என்று விரட்டினாள்.
அவர்கள் போன பிறகு, அமுதாவும் ஜூபைதாவும் மறுநாள் செய்ய வேண்டிய காரியத்துக்கு திட்டமிட்டார்கள்.
மறுநாள் சூரிய உதய நேரத்தில் கோயில் குளத்தில் அமுதநாயகி சல்லாத்துணியாய் இருந்த ஒற்றைச் சீலையை மட்டும் தோளுக்குக் கீழே மார்பை மறைத்துக் கட்டிக் கொண்டு ஜூபேதா துணையுடன் நீராடப் போனாள். ஜூபைதா யோசனைப்படி, அவள் போனபோது ராஜ குரு பட்டர் கோவணத்தோடு நீராடி தனது நேம நியதிகளைச் செய்து கொண்டு இடுப்பளவு நீரில் நின்றிருந்தார்.
நீரில் முழுக்குப் போட்ட அமுதா தனது மஸ்லின் ஆடை நனைய தெளிவாய் தெரிந்த இடையின் மீதும் முலையின் பக்கம் ராஜகுருவின் பார்வை போவதைக் கவினித்தாள்.
அவள் கரை ஏறிய போது படி வழுக்க நீரில் விழ “ஐயோ காப்பாற்றுங்களேன்” என்று கூக்குரல் போட்டு நீரில் மூழ்கினாள். உடனே ராஜ குரு நீந்தி முழுகியவளை அணைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு கரையேறினார். அப்போது சீலை அவிழ்ந்து கீழே புரள, அரைகுறை அம்மணமான அமுதா மயங்கித் துவள அவளை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டே படியேறினார் ராஜகுரு.
அவளை மல்லாந்து கிடத்திய ராஜகுரு கோவில் கலசம் போலத் திரண்ட அவள் முலைகளையும் மேகக் கூட்டம் போல கரு முடி பரந்த அல்குல் கோணத்தையும் கண்டு கோவணத்தடியில் அவர் தண்டு விரைத்தது..
பேச்சு மூச்சுமில்லாமல் கிடந்தவளைப் பார்த்துப் பதறியவர் அவள் மார்பை அழுத்தி, அவள் விழுங்கிய நீரை வெளிப்படுத்த முயன்றார். அவள் வெற்றுடலின் ஸ்பரிசத்தில் இரும்புத் தடியாக நிமிர்ந்து நின்ற அவரது உறுப்பு அவள் தொப்புளைக் குத்துவதை அமுதா உணர்ந்தாள்.

                                  


அமுதாவின் கை அவர் கோவணத்தை விலக்க, விடுபட்ட தண்டு வெளியே தலை நீட்டியது. அதைக் கண்ட அமுதா உணர்ச்சி வசமாய் தொடை அகல அவர் உறுப்பு அவள் யோனியைத் தடத்தின் பட்டுப் போர்வையான முடிப் பரப்பைத் தடவியது.
“ஐயோ என்ன காரியம் செய்ய நினைத்தீர் குருவே, இது பொது இடமல்லவா!” என்று பதறி எழப்பார்த்த அமுதா ராஜகுருவின் காதில் “தவறொன்று மில்லை ஐயா உங்களைத் தவிக்கவிட எனக்கு மனமில்லை. ஆனால் பிறகு மறைவாக சந்திக்கிறேன்” என்று சொல்ல சுற்று முற்றும் பார்த்தவர் எழுந்து அங்கிருந்து ஓடினார்.
அந்தக் காட்சியைத் தூரத்திலிருந்து பார்த்த ஜூபைதா ஓடி வந்தாள். அமுதாவை எழுந்து நிற்கவைத்து புடவை சுற்றினாள்.
“கவலையை விடுங்க சாகிபா, அதோ பாருங்கள் குரு அவிழ்ந்த கோவணம் கீழே புரள்வது கூடத் தெரியாமல் சுண்ணி வானத்தைப் பார்த்து நிற்க ஓடுகிறார். இன்று மாலையே அவரை வளைத்து விடலாம்” என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.
அன்று பௌர்ணமி தினம். நிலவு பாலாய் காய்ந்து கொண்டிருந்தது. மர நிழல்களின் மறைவில் அமுதாவும் ஜூபைதாவும் ராஜகுருவின் நதிக்கரை ஓரத்தில் இருந்த குடிலை அடைந்தனர்.
அவர் உள்ளே அகல் விளக்கின் ஒளியில் சப்பணமிட்டு ஓலையைப் படித்துக் கொண்டிருந்தார். பைய நடந்த அமுதா அவர் எதிரே நடன ஒய்யாரத்துடன் நின்றதை அவர் கண்டு கொள்ளவில்லை. அவள் காலால் அவர் மடித்த கால்களுக்கு இடையே இருந்த பருத்த பகுதியை நெருட அவள் காலில் அணிந்திருந்த காப்பின் மணிகள் சல சலத்தன. நிமிர்ந்து அவளைப் பார்த்தவர் கண்ணில் வியப்பும் கீழே தண்டின் தடிப்பும் அமுதாவுக்குத் தெரிந்தன.
“நீயா, ரம்பையோ ஊர்வசியோ வந்தது போல என் முன்னால் நிற்கிறாய்! எனது பிரம்மசரியத்தைக் குலைக்க கச்சை கட்டிக் கொண்டு நிற்கிறாய் போலத் தெரிகிறதே” என்ற கேட்ட ராஜகுரு வைத்த கண் வாங்கவில்லை.
“குருவே நான் கச்சை கட்டிக் கொண்டு வரவில்லை. கச்சை அவிழ்த்துக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன் பாரும்” என்று தனது மார்பை அமுதா அசைக்க கச்சிலிருந்து விடுபட்ட முலைகள் இரண்டும் இறுமாப்புடன் அசைந்தன. அவற்றின் மீது சரிந்த முத்து, பவழ, தங்க மாலைகள் அதற்கேற்றாற் போல தாளம் போட ராஜகுருவுக்கு மூச்சே நின்று விடும்போலத் தோன்றியது.
எழுந்து நின்ற ராஜகுருவின் கச்ச வேட்டியின் கீழே தண்டு ஆசையுடன் தலையை வெளியே நீட்டி நிற்க, அவள் தோள்களை இறுக இரு கைகளால் பற்றினார்.
“குருவே நீங்கள் என்னைக் கன்னி கழிக்க வேண்டும் என்று நான் கனாக் கண்ட போது என் தாயார் அந்தக் கிழவனாரான இருசப்ப ராயர் மந்திரியாய் இருக்கவே என்னை அவருக்கு விற்று விட்டாள். என் தலை விதி உங்கள் அணைப்பின் நினைவில் நான் தினமும் காமத்தீயில் வேகிறேன்” என்று கண்ணில் நீர் கோர்க்க அமுதா நின்றாள்.
“உண்மையாகவா? நீ எனக்காக ஏங்குகிறாயா? அதெற்கென்ன இப்போது உன் ஆசையை நிறைவேற்ற வேண்டியது என் கடமை” என்று கரகரத்த குரலில் குரு பேசினார்.
அவர் மார்பில் விரலால் கோதிக்கொண்டே அமுதா “அதற்கு ஒரு தடை இருக்கிறது ராஜ குருவே. என்னை ஏன் என் தாயார் மகாராயருக்கு விற்றாள் தெரியுமா? ராணி அகல்யா பாயின் கட்டளையினால்தான்” என்று விசும்பினாள் அமுதா.
“ராணி அகல்யா பாயா என்னால் நம்ப முடியவில்லையே!” என்று கேட்ட குருவைப் பார்த்து அமுதா சிரித்தாள்.
“குருவே உங்கள் அழகில் மயங்கிய ராணியின் பொறாமைதான் என்னை அகற்றியது. என்னை அகற்றிய பின்பு ராணி உங்களை அனுபவிக்க வில்லையா? எனக்குத் தெரியும்” என்று அவள் சொல்ல ராஜகுரு அவள் வாயைப் பொற்றினார்.
“அதை விடுங்கள். அவள்தான் போய்விட்டாளே. நான் அப்போது ஒரு சபதம் செய்தேன். அகல்யா பாய் இந்த நாட்டு ராணியாக இல்லாத போது தான் நான் உங்களுடன் இணைவேன் என்று. உங்களுக்கு அவளைப் பற்றிய செய்தி தெரியுமா?
போலா நவாப் ராணி அகல்யாவின் அழகில் மயங்கி அவளைக் கடத்திச் சென்று ஆறு மாதம் அனுபவித்த பின்பு அவளுக்கு காமாம் ஓயாமல் இருக்கவே ஒரு வாரம் அவளை அனுபவிக்க தனது பத்து மெய்க்காப்பாளர்களிடம் விட்டு விட்டாராம்.
அதெல்லாம் நடந்த பின்பும் உங்கள் அனுமதியுடன் அவள் தொடர்ந்து கற்பின் சிகரமாக இந்நாட்டின் ராணியாகத் தான் உலவுகிறாள்,” என்று அவர் மார்பில் முத்தமிட்டுக் கொண்டே பேசினாள் அமுதா.
ராஜகுருவின் முகம் சிவந்தது. “அப்படியா நடந்தது. என்னை ஏமாற்றிவிட்டு புடுக்கு அறுந்த துருக்கர்கள் சகவாசம் கேட்கிறதா அவளுக்கு!. அவள் கொட்டத்தை அடக்க வேண்டும். இப்போதே அவளை விவாக ரத்து செய்ய அரசுக்கு ஆணையிடுகிறேன். என்ன தைரியம்? எத்தனை முறை என்னை மயக்கி எனக்கு ஆசை காட்டி மோசம் செய்திருக்கிறாள் தடிச்சிறுக்கி,” என்ற காரமாகப் பேசினார்.
“ஐயா இதைப் பேசவா நான் இங்கே ஆடை குலைந்து நிற்கிறேன்? உங்கள் அன்புக்காக ஏங்கும் என் உடலின் தீயை சற்று தணியுங்கள். அதற்கு என்னை அணையுங்கள்,” என்று அவரை இழுத்து மஞ்சத்தில் கிடத்தினாள்.
ஒரு கையால் அவர் வேட்டியை விலக்க தடித்த ஆனால் குட்டையான ஆண்குறி நிமிர்ந்து அவளை ஆவலுடன் பார்த்தது. அவள் குனிந்து அவர் உதடுகளில் முத்தமிட அவர் பெருமூச்சு விட்டு, அவளை இழுத்து அணைத்தார். அவள் உதட்டில் ஆரம்பித்த அவர் முத்தங்கள் கீழே நெஞ்சு, முலைகள், தொப்புள், இடை, தொடை, அல்குல், முழங்கால், ஆடுசதை, குதிகால், விரல்கள் எனத் தொடர்ந்து முடிந்தன.
முறுக்கேறிய அவர் லிங்கம் அவள் தொடையைத் தேய்க்க அவள் அதைக் கையால் பிடித்து, “ஐயா இது என்ன இந்திரன் வீசிய வஜ்ராயுதமா,” என்று முத்தமிட, “போதுமடி உன் கொஞ்சல், எனக்கு உன்னைக் கடித்து, அடித்து அனுபவிக்க வேணுமடி” என்றவர் இரண்டே எட்டில் யோனியைத் தாக்கி சுண்ணியை ஏற்றினார்.
“இதற்காகத்தான் என் உடல் ஏங்கியது ஐயா” என்று விக்கித்த அமுதா இரு கால்களையும் அகற்றி அவர் இடுப்பை வளைத்து ஆக்கிரமிப்பை வரவேற்றாள். உண்மையிலேயே குருவின் தாக்குதல் மகாராயரின் தளர்ந்த புணர்ச்சிகளால் ஏமாற்றமடைந்த அமுதாவுக்குப் புத்துயிர் அளித்தது.
அந்தக் காட்சியை வாசலில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஜூபைதா அவர் உறுப்பின் வடிவைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டாள். அவர் தாக்குதலின் வேகம் அதிகரிக்க அமுதா ஊ ஊ என்று கிரீச்சிட அவர் வீரியம் சுடு வெள்ளமாக அவள் யோனியில் பீச்சியடித்தது.
களைத்திருந்தாலும் குருவின் காமம் குறையவில்லை. அவளை இழுத்து அணைக்க முற்பட்ட போது, அவள் அவரை விலக்கி எழுந்து நின்றாள்.
அவர் “வாடி இங்கே, பசிக்கு முழுத்தீனி காட்டாமல் ஏமாற்றாதே” என்று அவளை இழுத்த போது அவள் “ஐயா நான் மகாராயர் சொத்து என்பது நினைவிருக்கட்டும். உங்கள் மீது எனக்கு இருந்த நெடுங்கால ஆசையால் நான் வெட்கம் கெட்டு வந்தேன். நேரம் அதிகமாயிற்று.
நான் திரும்பவில்லை என்றால் பலரும் சந்தேகிப்பார்கள். நாளை என் சபதம் நிறைவேறியதும் முழு இரவையும் உம்முடன் கழிப்பேன் சத்தியம்” என்று அவள் வெளிய கிளம்பினாள்.
அவள் பின்னால் தொடர்ந்த ஜூபைதா, “சாகிபா, எல்லாம் நல்லா முடிஞ்சாப் போல இருக்கே?” என்று கேட்டதும் அவளை விரக்தியுடன் பார்த்தாள் அமுதா
“ஆமாண்டி எல்லாத்தையும் எட்டிப் பார்த்துட்டு கேளு. இன்னிக்கி அந்த குரு என் மீது ஏறி விளையாடி, உலக்கை போன்ற லிங்கத்தால் குத்திய பிறகுதான் என் உடலுக்கு புதுத் தெம்பு வந்திருக்கு. அந்த ராயர் கிழவரின் கயிறு போன்ற உறுப்பை எழுப்பி அலுத்துப்போன எனக்கு ரொம்ப நாள் கழித்து உண்மையான ஒரு ஆம்பிளயோட இன்னிக்கித்தாண்டி அனுபவிச்சிருக்கேன்,” என்று தணிந்த குரலில் பேசினாள்.

அப்போது திடீரென்று இருட்டிலிருந்த வந்த ஒரு உருவம் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தியது.
அதைக் கண்டு திடுக்கிட்ட அமுதா, “என்ன கார்க்கோடகரே இந்த இரவில் சதிராடும் பெண்களை தடுத்து நிறுத்துகிறீர்கள்,” என்று அவரை நெருங்கிக் கேட்டாள்.
அம்மை வடுக்கள் நிறைந்த முகத்துடன் தொங்கு மீசையும் உரல் போன்ற உடல் அமைப்பும் உள்ள கார்க்கோடகன் “என்ன மகாராயர் அலுத்து விட்டாரா? அல்லது ராஜகுருவுடன் சூழ்ச்சியா? எங்கே இந்த நேரத்தில் உலவுகிறாய்?” என்று அதட்டியதும் அமுதா திடுக்கிட்டாள்.
“இல்லை வந்து, நான் ஒரு” என்று அவள் திக்கித் திணறியபோது ஜூபைதா முன்னே வந்து “கூஃபியா (உளவுத்) தலைவரே சலாம். இன்னிக்கி நான் கறுப்பர் நாட்டு கன்னி கழியாத இளம் அடிமைப் பெண் கம்பாலாவைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன். அவள் சொப்புப் போன்ற முலைகள் தேங்காய் பூவைப் போல…மென்மையா இருக்கு, நல்ல கருங்காலி உடம்பில் கள்ளு மொந்தை போன்ற குண்டிகள் உங்கள் புணர்ச்சிக்காக ஏங்குது.
“உங்களுக்கு கறுப்பர் நாட்டு கன்னிப் பொண்ணு பிடிக்குமாமே. உங்களோடு சேர்ந்து அனுபவிக்க அனுப்பட்டமா ஹூஜூர்?” என்று அவரைக் கேட்டதும் அந்த மனிதன் சிணுங்கினார்.
“ஏய் யார் நீ? அமுதவேணி இதென்ன விளையாட்டு? இவள் யார் என்ன உளறுகிறாள்?” என்று அதட்டினார்.


ஜூபைதா தைரியமாக கையை நீட்டி அவர் தடிக்கும் உறுப்பைத் தடவிக் கொடுத்து, “சாகிபாவுக்கு ஒண்ணும் தெரியாது. நாங்க குரு கிட்ட ஜாதகம் பார்க்கப் போனோம். என்னைக் கோபியுங்க நான்தான் பேசினேன்” என்று கொஞ்சினாள்.
“சீ கையை எடுடி” என்றவரைத் தோளால் இடித்தாள் ஜூபைதா. “அப்போ ஏன் நான் கறுப்புக் கன்னி பத்திப் பேசினா சுண்ணி ஏன் தடிக்குது ஹூஜூர்?” என்று கேட்டதும் அவர் ரகசியமாக, “உண்மையிலேயே அப்படி இருந்தால் நீல மாளிகைக்கு உடனே அந்தப் பெண்ணை அனுப்பி வை,” என்றவர் உரத்த குரலில்
“அம்மணி, என்னை மன்னியுங்கள். நீங்கள் போகலாம்,” என்று அமுதாவை அனுப்பினார்.
வீடு திரும்பியதும் ஒரு காவலன் துணையுடன் கம்பாலாவை கார்க்கோடகன் வீட்டுக்கு அனுப்பினாள் ஜூபைதா. கவலையின்றி அன்றிரவு மன நிறைவுடன் தூங்கினாள் அமுதா. ஜூபைதா அரீஃபுடன் படுக்கையில் களியாட்டத்தில் களைத்துத் தூங்கினாள்.
மறுநாள் ராஜ சபையில் ராஜகுரு மகாராணி அகல்யாவின் நடத்தையில் ஏற்பட்டுள்ள களங்கத்தால் உடனுக்குடன் அவளை விவாகரத்து செய்ய மன்னருக்கு tamil kamakathaikal  முழு உரிமை அளித்தார். அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் விவாகரத்து முடிவடைந்தது.
அன்றிரவை தான் வாக்களித்தபடி அமுத வேணி ராஜகுருவுடன் கழித்தாள். இருவரும் உடல் தளரும் வரை வாத்சாயன எழுதிய 64 புணர்ச்சி நிலைகளில் பெரும்பாலானவற்றை செய்து முடித்துக் களைத்தார்கள். களித்தார்கள்.
மகா ராஜா பூபதியுடன் அந்த நாலு இளவரசிகள் திருமணம் நடந்ததா இல்லையா? அதற்கு அமுதவேணியும் ஜூபைதாவும் எவ்வாறு உதவினார்கள்? அது வேறு கதை.